Voor vogels?

Wij hebben verschillende vogelvoedersilo’s hangen, het is er altijd een drukte van belang en wij genieten erg van al die vogels in de tuin.

Laatst hadden wij “ergens” een ander vogelvoer dan normaal gehaald; de vogels werden nóg enthousiaster.
Wat bleek? Er zaten tussen de zaden ook meelwormen!
Het specifieke zaad dat ik ergens, en route, gekocht had, kon ik hier nergens krijgen dus kocht ik 15 kilo gemengde zaden, gooide die in mij voorraadton en hoopte nog ergens een zak gedroogde meelwormen te kopen

Gedroogde meelwormen. Niet te krijgen.
In een tuincentrum zag ik “iets degelijk” gedroogd. Ik liep naar de verkoper en vroeg of dit “een soort” meelwormen waren en geschikt om aan de vogels te voeren

Niet precies meelwormen, maar wel zo iets, vogels zijn er gek op. Mevrouw, ze gaan uit uw hand eten” Ik was overtuigd en kocht een zakje  van één liter. Trouwens best duur.
Thuis deed ik een beetje zaden en een beetje van de gammarus (dat stond op de zak)  in de voeder silo. Er kwamen een paar vogels, het leek of ze een hap namen en die uitspuugde.
Normaal is de voedersilo binnen 1 dag leeg, nu zat er een beetje in, de volgende dag hing het er nog.
Ik keek op de zak van de gammarus. Eigenlijk leken het niet op (gedroogde) meelwormen !
En op  het etiket stond een plaatje van parkietjes en een papegaai.
Zou het alleen voor tropische vogels zijn?
Toch maar even googelen:
Gammarus – vlokreeftjes: voor vele dieren een gezonde eiwitrijke traktatie!
…. ook een erg goed voer voor schildpadden;
……. koisnoepjes;
……geschikt voor alle insectenetende knaagdieren, zoals hamsters, muizen, gerbils en ratten.


Voor vogels? Ik zag het niet staan.
Ik gooide het voer uit de silo en vulde hem met “gewone zaden”’ binnen een dag was de silo weer leeg.
Gelukkig hebben we een vijver met koi’s; ik gooide wat gammarus in de vijver, de koi’s kwamen er likkebaardend op af, binnen no time geen gedroogd vlokreeftje meer te zien.


Ik googelde weer en typte nu in vogelvoer gammarus, na een aantal dezelfde sites als ik eerder gevonden had kwam er één (VoerdeNatuur.nl) waarop stond:
Dit vogelvoer is gemaakt van fijngehakte zaden waardoor uw weinig tot geen last heeft van onkruid. Tevens is het voer verrijkt met gammarus, welke een extra eiwitbron vormen voor de tuinvogels.

Het was dus WEL bedoeld voor tuinvogels, zoals de verkoper gezegd had.
Maar aangezien onze koi’s het lekker vonden en onze tuinvogels er op zijn minst nog even aan moesten wennen, bleef de zak in de vissenvoorraadton zitten voor af en toe een verwenmoment voor de vissen!

Gemberpot


Vroeger hadden veel mensen een groene Chinese gemberpot in huis. Wij ook! (geen idee of er ooit daadwerkelijk gember heeft ingezeten) Ik weet niet hoe ik aan de andere gemberpot kom: ik heb er 2, waarvan één met deksel, soms gebruik ik er één als vaas.


Wat ik begrepen heb is dat deze potten door de Chinezen al zo’n duizend jaar worden gemaakt en gebruikt, maar niet uitsluitend om gember in te bewaren, ook als verpakking voor snoep en dergelijke
Er waren ook rijk beschilderde gekleurde, maar omstreeks de 18e eeuw werd de pot gestandaardiseerd in blauwgroene kleur
De mal was over heel China hetzelfde, de klei werd (eerst op lage temperatuur) gebakken en door een bepaald procedé werd de grijze kleikleur, de blauwgroene kleur die zo karakteristiek is voor de gemberpotten.
Ik las dat het kleine verschil wat er soms in de kleur zit komt door de verschillende soorten klei die op de verschillende plekken uit China gebruikt wordt.

Mijn vader was een zondagsschilder, hij schilderde voornamelijk bloemen; stillevens.
Bij al zijn schilderijen (hij wilde niets verkopen, hoogstens weggeven) zat er ook één van bloemen (azalea mollis uit de tuin) in een gemberpot ( de pot die ik nu heb, waarschijnlijk)



Laatst zag ik een tentoonstelling met schilderijen van Jan Mankes; daar zaten twee werken van bloemen in een gemberpot bij.

En toen ik opzocht uit welke tijd die gemberpotten stammen kwam ik op internet een schilderij van Mondriaan tegen met zo’n pot erop. (1901)
Veel meer blauw dan groen, maar dat kwam Mondriaan kennelijk beter uit óf het was klein uit een “aparte”China-streek!

Toen ik voor dit blog iets meer over de potten wilde weten kwam ik op vele sites (Marktplaats o.a.) terecht, die gemberpotten te koop aanboden.Kennelijk zijn de potten nog steeds in trek.

Eerlijk gezegd heb ik er nog nooit over nagedacht om in zo’n pot gember (wortel of stem) in te bewaren, terwijl ze daar toch ooit voor bedoeld waren. Ze staan leeg op een kast te wachten tot er bloemen in huis komen die gewoon daarin MOETEN omdat ze daar zo mooi in staan!



Vakantiegevoel in Muiderberg

Het zou vandaag warm gaan worden (zeiden de weerdeskundigen) De dag tevoren was het 30 graden!
Ik wil naar zee, gewoon even zand tussen mijn tenen voelen, schelpjes zoeken en langs het strand lopen. Mijn lief heeft geen zin om, als het heet wordt twee uur (1 heen en 1 terug) in de auto te zitten. Hij heeft een punt.
Hij stelt voor naar een voormalige zee te gaan. Die is dichterbij  en misschien kunnen we daar ook wel even langs het strand lopen. Goed plan.
Hij rijdt naar Muiderberg!

Muiderberg behoorde tot januari 2016 bij Muiden daarna werd het, door de gemeentelijke herindeling, samengevoegd met Bussum en Naarden; nu gaan ze  samen verder onder de naam Gemeente Gooise Meren.

Het eerste dat MIJ in Muiderberg opvalt als we de auto “ergens” hebben geparkeerd en naar het water lopen, is het robuuste kerkgebouw: de Protestantse Kerk aan Zee.
De “zee” is nu het IJmeer, ooit was het de Zuiderzee.
Om de kerk heen ligt het kerkhof, een prachtig, verstilde plek.

Het tweede dat opvalt zijn de vele kitesurfers op het water met de “vliegers” in de lucht. Er blijkt een kitesurfschool te zijn. Op een gegeven moment zien we er 12 op het water ( dus ook in de lucht) Een mooi gezicht. Aan de overkant van het water zien we Almere liggen met hoge gebouwen.

We lopen langs het water met wit schuim en stoppen bij strandpaviljoen de Zeemeeuw voor een uitstekend kopje koffie. Vlak daarbij op het strand staat een dame met kledingrekken met prachtige jurken, blouses en broeken én buiten- en binnenkleden; een lust voor het oog (helaas heb ik niets “nodig”)
Het waait behoorlijk en het is best fris (terwijl er 30 graden was voorspeld)

Er zijn (voornamelijk) kinderen in het water. We lopen verder over de dijk, komen veel baasjes met honden tegen, een ronkende Ferrari én een vogelkunstwerk in de voortuin.

’n Mooie plek om even aan het water te zijn en ook als is het geen zee én was het vrij fris, toch hadden we even een “vakantiegevoel”

Prinsjesdag

De opening van het Parlementaire jaar in Nederland valt op de Derde Dinsdag van September, dan komt de koning(in) naar het parlement en leest de Troonrede voor.

Dat is niet altijd in september geweest: de eerste troonrede werd uitgesproken op 2 mei 1814 door Koning Willem I, toen had Nederland (tot 1830 verenigd met België en Luxemburg) nog niet een volledige parlementaire democratie (1848 pas) maar bepaalde de koning nog grotendeels het beleid.

De troonrede werd vanaf 1815 tot 1830 afwisselend in Den Haag en in Brussel gelezen (na de afscheiding van België alleen nog in Den Haag)
Sinds 1904 gebeurt het uitspreken van de Troonrede door de koning(in) meestal*) in de Ridderzaal

Dit jaar, vanwege de Coronacrisis werd de troonrede door koning Willem-Alexander gelezen in de Grote Kerk in Den Haag.

Vanaf 1930 wordt de opening van het parlementaire jaar en het troonrede lezen door de Koning: Prinsjesdag genoemd. Eigenlijk kan niemand met zekerheid zeggen wáár deze naam op slaat.
Eén van de vermoedens is dat de naam dateert uit de tijd van Koning Willem II, die, te paard naar het Binnenhof kwam en zijn broer en zonen (prinsen) meenam

Nadat de Koning op Prinsjesdag de Troonrede heeft voorgelezen komt er nóg een formele handeling:de minister van financiën biedt, namens de regering het koffertje met de Rijksbegroting  en de miljoenennota aan de voorzitter  van de Tweede Kamer aan.

De miljoenennota, die formeel de Nota over de toestand van ’s Rijks Financiën heet,  wordt sinds 1906 door de minister van financiën aan het Parlement aangeboden:

De Miljoenennota is een algemene toelichting op de rijksbegroting en geeft een samenvatting van de belangrijkste plannen uit de departementale begrotingen en de financiële gevolgen daarvan. De Miljoenennota gaat ook in op de nationale en internationale economische situatie en geeft een toelichting op het beleid voor de gehele collectieve sector.( bron: Rijksoverheid)


*)De troonrede werd in 1907 niet in de Ridderzaal gehouden, omdat de gebruikt werd door een internationale conferentie.
In 1911 las koningin Wilhelmina géén troonrede voor uit protest.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd er geen troonreden  voorgelezen

Coronatijd: Ouders en kinderen

RIVM: Wereldwijd zijn er relatief weinig kinderen gemeld met COVID-19
Ze zijn er dus wél, maar relatief weinig.

Eerder schreef ik al dat ik van een leraar van een middelbare school gehoord had dat één van de leerlingen besmet was; het rooster moest worden aangepast en leraren en kinderen die bij de leerling in de klas hadden gezeten moesten thuis 10 dagen in quarantaine.

Vandaag hoorde ik uit de eerste hand van een moeder van kleine kinderen hoe hun leven door het Coronavirus ontwricht is, zonder dat er sprake is van een besmetting.
Als kinderen verkouden zijn mogen ze wél naar de dagopvang, als ze koorts hebben of hoesten NIET.


Een éénoudergezin met 2 kleintjes heeft dus een mega probleem als er één van de 2 hoest én koorts heeft. Deze moeder hélemaal omdat haar reserveopvang, haar ouders, ook (tijdelijk) zijn uitgeschakeld. Oma heeft een zware operatie gehad en zelfs een verkoudheid kan haar gezondheid ernstig schaden.
Het enige wat mogelijk is; zelf vrij nemen van werk. Maar vakantiedagen, ook als je dit jaar NIET met vakantie bent geweest raken op én de baas, hoe sociaal ook, is NIET blij met een werkneemster die wéér een tijdje, onverwacht, thuis moet blijven.

Een Coronatest zou een oplossing kunnen zijn, immers, niet besmet, dan kan een kind met “alleen” een verkoudheid gewoon naar de dagopvang, maar……………. medici testen liever géén kinderen onder de 6 jaar. Zowel de huisarts als de GGD wilden de kinderen in dit geval  niet testen (misschien ook wel logisch als de test NIET prettig is (kan traumatisch voor kleintjes zijn) en kinderen váák verkouden zijn, maar lastig is het voor deze moeder wél)

Een andere moeder, ook 2 kindertjes op de dagopvang, wordt gebeld dat er een leidster zich ziek gemeld heeft Kindjes moeten thuisblijven; de reserve-oppas wordt gebeld en gelukkig zijn deze opa en oma gezond en kunnen ze invallen.(Corona werd bij de leidster vermoed en inderdaad ná de test blijkt het inderdaad Corona te zijn)

Een moeilijke tijd voor 2 werkende ouders met kleine kinderen; de zorgvuldige planning met kinderopvang, papa- en mamadag, opa en oma/opvang, kan zó maar door een hoestje of een streepje koorts ernstig in de war gebracht worden en niet één keer maar vaker en wat dan?


Supermarktonbeleefdheid

Wegens tijdgebrek ga ik naar een andere supermarkt dan normaal, eentje vlakbij.
Ik heb maar 4 dingen nodig, moet wel een karretje in het schoonmaakapparaat stoppen; mezelf (handen) en karretje ontsmetten (geen kleinere mandjes zoals mijn supermarkt wél heeft)
Het is Coronatijd; het zij zo!

Net vóór ik bij de kassa kom (één in gebruik) staat de caissière op en wordt afgelost.
Allebei zeggen ze niets tegen mij “(goedemorgen klant zou leuk geweest zijn)

Het “nieuwe” meisje meldt zich aan op de kassa, kijkt dan naar me op en zegt:” Hij moet even opstarten.”
Ik knik en wacht
Kennelijk gaat er iets fout want het lukt niet. Ze roept een ander meisje, die sigaretten staat bij te vullen, erbij. Dat meisje komt niet, maar roept “Wat heb je gedaan dan”?
Er ontspint zich een luide discussie, uiteindelijk komt het tweede meisje tóch naar de kassa, kijkt naar het scherm en zegt “Ik weet het ook niet”.
Ze roept er een ander meisje bij, die slentert naar de kassa, één blik is voor haar genoeg
”Geen idee, roep de baas maar” Nog steeds (allemaal) geen woord tegen mij.

Ondertussen denk ik slim te zijn en de doodliggende tijd (tot de “baas”komt)  effectief te benutten en vraag aan het drietal ”Kan één van jullie dan even bij  de slijterij (achter de kassa behorend bij de supermarkt) een fles rum voor me pakken?”
Meisje 1:  “Dat kan niet, de enige die in de slijterij mag bedienen komt ons zó met de kassa helpen”.

Eén van de meisjes pakt de omroepinstallatie en roept 2x  de naam van haar baas en kassa 3
De baas komt er aan met een telefoon aan zijn oor, hij gebaart naar de meisjes ”Wat?”
De caissière “Het aanmelden lukt niet.” De twee andere meisjes lopen weg nu de baas er is; morele assistentie is niet langer nodig.
De baas zegt in de hoorn ”Wacht even”  tikt wat met in op de kassa en loopt  pratend met zijn foon weer weg.
De caissière roept hem terug; “Mevrouw wil ook nog iets van de slijterij?”
De baas loopt met de telefoon aan zijn oor de slijterij in.
De kassa werkt, de caissière slaat aan en ik pinreken af.
Ik zeg haar goedendag (IK wel) en ga de deur van de slijterij in, NU zegt de cassiere “Prettige dag verder”

De baas is achter de kassa aan de telefoon en wil duidelijk NIET met me communiceren; hij wendt zijn gezicht af en praat in de foon met zijn rug naar me toe.
Ik kijk rond, vindt een fles rum, pak hem en zet hem op de toonbank. Hij praat door aan de telefoon en slaat € 14,95 aan. Ik schud mijn hoofd, wijs op het rek waar de fles uitkomt.
Hij zucht loopt naar het rek, gaat door de knieën en ziet, net als ik eerder, dat de prijs van die rum € 9,95 is.
Hij zucht weer en trekt, al pratend aan de telefoon, € 5,- af.
Ik stop mijn pasje in het apparaat, pin, pak de fles en loop de winkel uit. NU zeg ik niets (ik kook)

Ik kom vanuit de slijterijafdeling in de winkel waar de 3 meisjes weer bij elkaar staan, ze kijken me aan.
“Zo ga je NIET met klanten om” weet ik nog uit te brengen en loop de winkel uit.
Ik ben woest!
Op mezelf.
Waarom laat ik dit gebeuren, waarom loop ik niet gewoon, zonder boodschappen, de winkel uit?
(Antwoord: zo ben ik niet opgevoed.)

Lekkere baas, geeft een G O E D voorbeeld.
Ik fiets in het vervolg, óók als ik haast heb (!) wel naar mijn eigen supermarkt! Zulke dingen gebeuren daar niet (de baas is dan ook een heel ander type en waarschijnlijk dáárom het door hem aangenomen personeel óók)

Hoe de roodborst aan zijn naam kwam

Al eerder schreef ik een blog over wetens(w)aardigheidjes van een roodborstje
Die “wijsheden” had ik onder andere van de vogelbescherming.
Juiste informatie dus.
Ik “weet” ook een paar niet-wetenschappelijke dingetjes over een roodborst.
Ik weet niet waar ik  die “wijsheid” heb opgedaan, ik weet ze al jaren en deel ze nu met u.

Een roodborstje was ooit, zo gaat het verhaal, een saai grijs vogeltje om te zien.
Wel een heel lief vogeltje.
In het jaar 33 na Chr.*) vonden er in en om Golgotha**) een paar events plaats.
Jezus werd gekruisigd én er was een aardbeving.

Toen Jezus aan het kruis hing had hij een doornenkroon op.
Het verhaal gaat dat een klein grijsvogeltje de doornen die in Jezus zijn hoofdhuid drukten met zijn snaveltje verwijderde. Bij dit “werk” viel een druppeltje van Jezus bloed op zijn borstje. Die druppel is bij hem en al zijn nageslacht voor iedereen duidelijk zichtbaar gebleven, zodat iedereen kon zien wat een menslievend vogeltje een roodborstje (zo werd hij van die tijd af genoemd) is.
En nog steeds is een roodborstje een mensenvriend.

Wij ervoeren het zelf: mijn lief was aan het scheppen in de voortuin, toen hij even stopte kwam er een roodborstje vlakbij hem op zijn schep zitten. En ooit op een camping in Engeland kwam zowel bij mij als bij mijn lief een roodborstje op onze schoen zitten (niet dezelfde!)

Het andere “verhaal” over het roodborstje is zijn liedje.
Voor deze gelegenheid heb ik het even helemaal opgezocht (ik kende alleen het refrein)



Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

‘t Meisje deed open, het beestje kwam snel
Binnen was ‘t beter, dat wist ie wel
Bij ‘t meisje had hij het goed naar zijn zin
Ging toen het bos niet meer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in
Zij nam hem bij haar en had in haar schoot
Korreltjes haver en kruimeltjes brood
Maar toen de lente weer kwam, tin, tin, tin
Vloog hij het bos toch weer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

*) In 2014 werd er een wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd over de exacte datum van de kruisiging van Jezus.  In het vakblad International Geology Review  bundelden onderzoekers geologische, astronomische verslagen en oude teksten en kwamen op 3 april in het jaar 33 uit.
In het evangelie van Matheus staat immers dat de aarde beefde toen Jezus aan het kruis hing. Er was toen een aardbeving in die regio.

**)Golgotha betekent schedelplaats

Trouwen en begraven in Coronatijd

De tijd gaat, óók in deze Coronatijd, “gewoon” door; er overlijden mensen en er trouwen mensen.
Ik sprak mensen die bij huwelijksfestiviteiten in Coronatijd waren.

Eén stel heeft hun trouwerij in mei verzet naar september.
Dán zou het misschien wel weer mogelijk zijn “gewoon” te trouwen.
Helaas niet! Gelukkig hielp de horecagelegenheid, waar een groot deel van de festiviteiten plaatsvond, hen met ideeën hoe het wél kon, ook in Coronatijd.
Ze hadden toch een fijne trouwdag.

Het andere stel zou, in september, trouwen op een boot met  meer dan 100 gasten. Het ging door.
Ook hier dacht de, in dit geval rederij, mee. Er kon veel maar…. de gasten moest blijven zitten, zo kon de onderlinge afstand min of meer gewaarborgd blijven. Dat is met een feest toch wat moeilijk, niet dansen, niet je onder de andere gasten mengen, maar op je plaats blijven zitten en alleen met het bovenlijf een beetje meedeinen met de muziek. Ze zijn getrouwd en het was een gedenkwaardige dag.


Het ziet er naar uit dat we “voorlopig” veel familiegelegenheden moeten aanpassen; er kan veel, maar lang niet alles (zoals het “vroeger” wel kon) dáár zullen we mee moeten leren leven, maar ook sterven.

De begrafenissen en crematies zijn ook aangepast. Iemand die erg oud is heeft soms niet zo veel nabestaanden en als het “klein” is kunnen de meeste begrafenisrituelen wel uitgevoerd worden, zo hoorde ik van een nabestaande van een oude heer.

Bij een jonger iemand wordt dat moeilijker. Ik hoorde van een begrafenis in juni, waar de mensen “verdeeld” werden. In verband met de afstandsregels konden er 30 mensen bij de “echte” begrafenis aanwezig zijn; bij het afscheid nemen, de dag vóór de uitvaart: ook 30 en bij de kerkdienst ook 30.
Zodoende konden de meeste nabestaanden, weliswaar niet alles bijwonen, maar wel afscheid nemen.

We moeten alle de vieringen “klein” houden.
Even wennen misschien, maar in vele gevallen ook intiemer en niet noodzakelijkerwijs “minder”.

Bij een begrafenis of crematie is dat anders, iedereen die wil moet afscheid kunnen nemen, langs een graf kun je later nog gaan, maar met een crematie is dat vaak moeilijker.

Mensen zijn inventief, er worden mogelijkheden gevonden en, veranderingen toegepast.
Als we iets MOETEN zijn in deze tijd is het wel flexibel!


Mezenlief- en leed

Verleden jaar maakten mijn lief 15 mezen nestkastjes voor de bestrijding van de processierupsen bij de Pitch & Putt golfbaan. En het werkte! Heel veel mezen in de nestkastjes en heel weinig processierupsen in de eiken (middelste foto is van verleden jaar vóór de mezenkasten)


Er waren wel wat “bijverschijnselen”. Zo gingen er spechten de kleine mezengaatjes groter maken om met hun puntige snavels de mezenbaby’s eruit te halen en op te eten.
Zoiets laat de P&P-baan natuurlijk volgend jaar niet weer gebeuren.Mijn mijn lief heeft aanvullend nog 15 metalen plaatjes gefabriekt, die om de gaten geplaatst kunnen worden, zodat het spechten niet meer zal lukken, van een klein gat een groter gat te maken.

Bovendien moesten de nestkastjes vóór de winter allemaal schoongemaakt worden.
Dát hebben de mannen afgelopen week gedaan. Géén prettige klus. In sommige nestkastjes zaten nog eitjes, (Pa en ma opgeschrikte en het nest verlaten?) in andere kastjes vonden ze dode mezenbaby’s (gestorven van honger omdat pa en ma omgekomen waren of niet genoeg voedsel vonden?) en in alle kastjes zat behoorlijk wat mos en dergelijke om het nestje lekker zacht te bekleden.

Nu zijn de kastjes allemaal weer schoon, voorzien van een anti-spechtenplaatje en opgehangen voor mezen inspectie; klaar voor gebruik het volgend voorjaar.


Terwijl er hard gewerkt werd moest natuurlijk ook de gereed gekomen nieuwe terrasoverkapping bekeken worden, een sfeervol extra, extra knus voor een barbecue, regen en voor de brandende zon!

Pitch & Putt Strand Horst
Palmbosweg 4 in Ermelo
Reserveren:Email: strandhorst@pitch-putt.nl of : 0341 552 431

2021:Geen wegwerpplastic meer

Het aanstaande Europese verbod op wegwerpplastic dat in Nederland op 3 juli 2021 ingaat is een belangrijke stap naar een duurzame wereld.
Plastic bestek, bordjes en rietje mogen ná die datum niet meer verkocht worden; de plastic soep die in zeeën en oceanen te vinden zijn en dieren laten lijden en zelfs doden, MOET drastisch  verminderd worden.

Eén van de producten die verboden gaan worden en nogal in het nieuws zijn plastic rietjes.
0,03% van de “plastic soep” zijn plastic rietjes. Niet zoveel als de 46% van plastic visnetten (die sinds de jaren 50 van kunststofvezels worden gemaakt en niet vergaan en nu  dus zeeën en oceanen vervuilen) maar wel zijn de plastic rietjes het symbool geworden van het wegwerpplasticprobleem

De alternatieve rietjes van onder andere siliconen, glas ,bamboe, metaal en papier zijn voor sommige chronisch zieke en gehandicapte mensen  niet toereikend.





Hetgeen helemaal zeer zuur is, als je bedenkt dat de Amerikaan Joseph Friedman (1900-1982) in 1937 het flexibele rietje  als medisch hulpmiddel uitvond.



Mensen die door hun ziekte of handicap plat moeten liggen kunnen nu nog met een plastic rietje zelf drinken. De alternatieve rietjes zoals die er nu zijn, zijn niet voor iedereen geschikt, vanwege allergische reacties en verwondingen én ook zijn sommige rietjes niet geschikt voor warme dranken.
Alleen al bij spierziekten zijn er een paar duizend mensen afhankelijk van een plastic rietjemeldt  de woordvoerder van Spierziekten Nederland in One World ( journalistiek blad over en voor een eerlijke, duurzame wereld)

Toen ik e.e.a. las dacht ik dat er toch wel een uitzonderingsregel gevonden kan worden voor de medische toepassing voor de rietjes. Dat dacht ik kennelijk niet alleen en het antwoord van chronisch zieken en gehandicapten op zo’n voorstel was er ook al:” We moeten al zoveel EXTRA dingen doen, terwijl we daar juist de energie niet voor hebben, bovendien wordt  een nu voor iedereen vrij verkrijgbaar hulpmiddel verboden, terwijl er voor ons geen alternatief gevonden is”

Een aantal grote bedrijven*) die kleine verpakking drinken maken gaan nog dit jaar over en vervangen samen meer dan 100 miljoen plasticrietjes door gecertificeerde papieren rietjes

Het aanstaande Europese verbod op wegwerpplastic is een belangrijke stap naar een duurzamere wereld, maar het zou nóg beter zijn als gehandicapten en chronisch zieke mensen hier niet de dupe van hoeven te worden.

*) Campina, Fristi, Chocomel en Optimel