Acroniem

Bij spelletjes als scrabble, stapelwoord en wordfeud horen taalREGELS! Zo mogen eigennamen en aardrijkskundige namen en afkortingen NIET!
Maar met wordfeud soms WEL.
IK wordt daar altijd een beetje kribbig van. (kan ik een afkorting neerleggen zoals zoz, MAG het NIET; even later legt je tegenstander Yolo!
You only live once verworden tot Yolo vindt wordfeud goed!

Acroniemen*) (afkortingen die bestaan uit de eerste letters van andere woorden) zijn vaker bekender dan de originele betekenis. Zoals HEMA , die kent iedereen, mar de betekenis: Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij, wie weet dat?

Er zijn ook acroniemen waarvan ik nooit wist dat ze acroniem waren!

Zo blijkt Pakistan af te komen van de eerste letters van de 5 noordelijke regionen van Brits Indië:
Punjab – Afghana – Kasmir –Sindh  en Tan van Beloetsjistan.
De “i” zou er aan toegevoegd zijn om de uitspraak te vereenvoudigen!

[Ook een mogelijkheid is dat Pakistan komt uit (de taal) urdu (Perzisch) en” Land der reinen” betekent]

Behalve acroniem bestaat er ook de term initiaal woord.
Dit is een afkorting van de beginletters die je ook als letters uitspreekt, zoals APK
(Alg.Periodieke keuring)
Soms is een initiaalwoord ook uit de 2 beginletters van een woord opgebouwd, zoals HoReCa ( Hotel, Restaurant  Café)

Marketingmensen houden van initiaalwoorden en gebruiken ze, zoals CTA (Call to action), USP (unique selling point) en URL (Uniform resource locator)

Ik kwam bij het nazoeken van acroniemen ook iets leuks tegen dat ik NIET wist: PIN is een acroniem, nl. Persoonlijk Identificatie Nummer. Vroeger was PIN ook de naam van de enige betaalkaartenaanbieder in Nederland (bestaat niet meer sinds 2012) Het werkwoord pinnen komt van het gebruik maken van je (PIN)betaalkaart en het intoetsen van je persoonlijk identificatie nummer daarbij. Tegenwoordig pinnen we dus met een andere betaalkaartenaanbieder dan PIN (maar gebruiken we nog wel ons persoonlijk identificatienummer!)

Nu er steeds meer met spraakherkenning wordt gewerkt, wordt DUIDELIJKHEID (in spraak)/ verstaanbaarheid steeds belangrijkrijker. Een afkorting als WTC kán als World Trade Center begrepen worden, maar ook als What the crap!

Wordfeud wordt regelmatig “bijgewerkt” soms leer ik daar weer een acroniem van, ik word er nooit blij van, geef mij maar het héle woord, daar krijg je ook meer punten van !

Op leeftijd

Leeftijd is betrekkelijk.
Als je 6 jaar bent is iemand van 15 al oud en als je 15 bent is een leraar van 40 oud.
Als je zelf 50 bent vind je jezelf niet oud, maar een jonger iemand vindt dat wel.
Laatst hoorde ik een ouder iemand zeggen “Hoe oud je geschat wordt hangt er van af of je nog goed loopt”

Wat daarmee bedoeld werd, was dat als iemand recht van lijf en leden is, hij(zij) vaak jonger geschat wordt dan iemand die krom, met een stok of achter een rollator loopt.
Krom, stok, rollator dat zijn OUDE mensendingen.
De man die me dit zei liep sinds kort met een stok en had een paar “nare” ervaringen. Zoals een onbekende volwassene die hem “opa” noemde ( dubbel erg:hij heeft geen kinderen)

Ik ben daarover na gaan denken en denk nu dat hij gelijk heeft. Je lijkt ouder met dat soort hulpmiddelen.

Mijn oma had een(grijs) knotje, droeg donkere kleding en liep gebogen; in mijn ogen was ze toen STOKOUD. Laatst las ik in een genealogisch verslag dat ze 75 jaar was toen ze stierf. Niet echt stokoud dus, maar zo zag ze er toen wel uit.

Het was een andere tijd qua kleding en kapsels; nu dragen jonge én oude mensen leuke vlotte kleding en hoeven oude dames geen grijs haar of knotje te hebben!

Een vriendin van me loopt, tijdelijk, met krukken, het ziet er inderdaad anders, “ouder”, uit dan de kwieke dame die ze anders is.




Ik denk ook dat sommige mensen al oud zijn vóór hun tijd, dat heeft niets met uiterlijk te maken maar met uitstraling; deze mensen “denken oud” Al het nieuwe is stom of eng, alles is teveel of te moeilijk. Dat soort mensen zit vastgeroest in bekende patronen. Dát geeft je een oude uitstraling.

Ik ken mensen van boven de 90 met een jonge uitstraling.

Eén vrouw ( 94 jr) moet, vanwege een knieblessure, met een stok lopen; ze kocht meteen een gekleurde stok met bloemenmotief, niet wegmoffelen die stok, maar vrolijk laten opvallen!


Leeftijd is betrekkelijk!

Hoofdstad van ’t Gooi

Hoewel Hilversum de grootste plaats van ’t Gooi is én “mediahoofdstad” van Nederland genoemd  wordt (technisch onjuist want Hilversum heeft nooit stadsrechten gekregen en is een DORP) is Naarden het enige stadje in ’t Gooi.
Naarden  kreeg zijn stervorm door de bouw van een vesting om de stad. 



Het is geweldig om over de stadswal onder de bomen naast de gracht te lopen; helemaal om het stadje, een kwart of de helft.

De oude bunkers staan er nog steeds, maar deze keer zagen we ook “iets nieuws” een soort witte driehoekige vlaggen die een schommel “droegen” Geen bordje met uitleg! Prachtig tussen de bomen beneden aan de wal waarop we liepen.
Verderop hingen witte en rode shawls (vanen?) Ook hier geen uitleg. Het windje liet ze wapperen!

Na de helft van de ster gelopen te hebben steken we dwars door, de Marktstraat (belangrijkste straat van Naarden) door om weer bij onze auto te komen.*)

We halen een ijsje bij IJshuys de Ster. Daarnaast is een pinapparaat in de wand met een foto van de Utrechtse Poort (die fotografeer ik ook maar even om u de ”echte” ook te laten zien)

Een heer probeert er te pinnen maar kon door de invallende zon niets zien. De ijsbaas haalt een vlag van zijn muur en gaat met de vlag achter de man staan, zó de zon wegnemend. De man is niet snel met pinnen en de (ijs) winkel daarnaast loopt vol. Een wachtende heer vraagt of hij de vlag zal overnemen tot de pinnende heer klaar is, zodat de ijsbaas verder zijn  klanten kan bedienen. Een puik plan! Als de pinnende man klaar is en de vlag weer is waar hij moet wapperen, krijgt de hulpvaardige meneer een gratis ijsje!
Zo zijn de ondernemers in Naarden!

We lopen een stukje langs de weg over de ophaalbrug (waar boerenzwaluwen met schitterende blauwe ruggetjes als schichten onderdoor vliegen) naar onze auto toe.
Weer genoten van de hoofdstad van ’t Gooi!


*) Er zijn 3 parkeerplaatsen waar auto’s gratis geparkeerd kunnen worden en waar vandaan de wandel/fietspaden lopen

Zwanenblog

Regelmatig lopen of fietsen wij langs de 3 zwanennesten hier in de buurt.
We kijken, genieten en maken ons ongerust.
Zoals laatst toen 7 eieren in het nest “bloot” lagen, geen zwaan in de buurt, dát zag er niet goed uit.


De volgende dag stond moeder? vader? wel op het nest maar ging niet liggen, het leek of pa of ma vreselijke jeuk had! De ouderzwaan was zeker 10 minuten met de snavel tussen de veren in de weer. Ongedierte lijkt me niet denkbeeldig!
We zijn weggegaan, er kwam geen eind aan het poetsen en ondertussen lagen de eieren bloot!
De volgende dag zat er weer een zwaan op het nest.
Maar of het verder goed gaat?


In een van de andere nesten was het onlangs bingo, de zwaan zat wat te wiebelen en ik zag een klein zwanenhoofdje onder haar veren én een aantal eieren. Na een lange tijd kijken zag ik nog een zwanenkopje. Moeder dekte de eieren en haar kinderen daarna weer toe met haar lichaam.
Een dag later waren er al 4 pullen.

Foto’s maken van zwanennesten met een telefoontje is een uitdaging, zonder telelens en met vaak water er tussen kom je er niet altijd dicht genoeg bij en al kún je het, je wilt ook de rust niet verstoren!

Ik ben dan ook best (plaatsvervangend) trots op de foto van zwaan met een kleintje op zijn/haar rug. Niet dat ik die zelf gemaakt heb!

We liepen met zijn vieren en 3 daarvan maakten (met telefoon) een foto van dit snoezige tafereel; bij één lukte het!

We wonen niet zover van het Gooimeer, daar zitten altijd zwanen. Ik heb me laten vertellen, of het waar is weet ik niet, dat alleen vrijgezellen zwanen daar “rondhangen”, geen paartjes! We hebben daar ook nog nooit kleintjes of zelfs een nest gezien, dus het zou kunnen kloppen.

Vlakbij de bewoonde wereld hier was verleden jaar een nest, mensen lieten daar hun hond vaak uit. Een wonder dat de zwanen al die tijd gebroed hebben en niet verstoord zijn door een hond. Omwonenden hadden rood/wit lint gespannen en een bord gemaakt.

Aan het eind van dit zwanenblog  zwanenKUNST het beeld bij Singer (Laren)

Twee leerlingen van de Gooise Academie ( beeldhouwklas) van directeur/docent Kees Schrikker wonnen in 1958 de prijsvraag die voor het ontwerp van het beeld door Schrikker was uitgeschreven: Mirjam Verhoeff en Piem Koehler. Het beeld werd in 1958 door de Gemeente Laren geschonken aan Anna Singer voor haar 80 ste verjaardag *)
De zwanen zijn op ware grootte!

*) dit staat in Wikipedia, wat mij wat bevreemd, want de opdracht voor het beeld was van Anna Singer zelf, zij heeft ook de kosten van het gieten voor haar rekening genomen, dan lijkt het MIJ geen cadeau!

Koninginnedag?

Jammer dat we geen Koninginnedag meer hebben; want we hebben WEL een koningin!
Máxima de echtgenote van koning Willem-Alexander der Nederlanden heeft als zodanig de titel koningin! Ze ondersteunt het staatshoofd bij het vervullen van zijn taken.
Dan, vind ik, heeft zij (en ook haar volk) recht op haar eigen feestdag: Koninginnedag!
Ze is op 17 mei (1971) geboren, dus een extra feestdag in mei zou er bij het volk, (ook niet bij koningsgezinden) vast wel ingaan!


Ik vier deze datum alvast, niet (oranje) verkleed, niet met een kleedje met spullen op de stoep, maar met een gebakje en een toast: Leve de Koningin!

In 1891 werd in Nederland de eerste echte Koninginnedag gevierd.

De Koningin  waar het om ging was Koningin Wilhelmina (1880-1962) maar regeren deed haar moeder (als regentes) tot haar 18e verjaardag.

In september 1948 volgde Koningin Juliana haar moeder  Wilhelmina op.
Zij vierde, net als haar moeder Koningin Wilhelmina, Koninginnedag op haar eigen verjaardag. Die van haar was 30 april (voor het eerst openbaar gevierd in 1949)

Toen haar dochter Beatrix haar in 1980 opvolgde besloot  ze bij haar aantreden als Koningin, uit respect voor haar moeder (of omdat haar eigen verjaardag in de winter viel??), Koninginnedag op 30 april te blijven vieren. 

Op 30 april 2013 volgde de oudste zoon van Beatrix, Willem-Alexander zijn moeder op als Koning der Nederlanden.

Géén koninginnedagen meer; vanaf 2014 heet het feest van de verjaardag van ons staatshoofd: Koningsdag en valt het op 27 april, ZIJN geboortedag!



Ambacht- en natuurmarkt (Doorn)

Er was een mooie zondag in mei uitgekozen voor deze natuurmarkt onder de bomen van het  voorheen Gimborn Arboretum.

In de ruime open tent was iets te drinken en te eten te halen en er stonden kraampjes in een soort slinger onder de bomen met bloeiende struiken op de achtergrond.

Er waren veel bijzondere dingen, zoals het ijs van SJAMAAN (S) dat geschept werd in een soort gele uitklaptrommel (mét opstapjes) De eigenaar van de “ijstrommel” én van de kraam ernaast (met bijzondere jams) is een sjamaan (een soort priester/ziener) vertelde een werknemer ons; hij stopt behalve natuurlijke producten ook zijn energie in de jam en het ijs én binnenkort komt er ook Sjamaan likeur!
Ik nam een peren/steranijs ijsje en inderdaad was het een smaak die ik nog nooit eerder had geproefd. Lekker en bijzonder!

Het wás prachtig weer, maar zou het gaan regen dan waren er prachtige, bijzondere (natuur)paraplu’s te koop.

Levensbomen symboliseren voorouders én je eigen leven, de takken symboliseren kracht en groei en verbinding met bloemen en vogels. Aramusgifts staat op deze natuurmarkt met een kraam; zij verkopen kunst uit Haiti,  gemaakt van gerecyclede en gereinigde olievaten en blikken.

Ook de kunst, die niet ver van de levensbomen staat, niet in een kraam maar in de openlucht, komt niet uit Nederland. De verkoper vertelt dat hij een ontwerp maakt en de tekening naar Roemenië stuurt. Daar maken ambachtsmensen de ontwerpen; hij kan hen een eerlijk loon betalen waar ze van kunnen leven én er zelf nog iets aan verdienen. De kunstvoorwerpen vinden gretig aftrek, mede omdat ze niet “duur” zijn. De  metalen vogel (arend?) is bijzonder, d.m.v. contragewichten kan hij zijn vleugels bewegen en lijkt het of hij vliegt!

Op deze ambachtsmarkt zijn veel verschillende mooie producten, zo zag ik prachtige handgemaakte pannenlappen ; kleurige stoffen; vogelhuisjes gemaakt van o.a. theepotten en allerlei mooie dingen van schapenwol gemaakt.

En al deze bijzondere kramen waren te bezoeken onder schaduwrijke bomen en bloeiende struiken in een heerlijk zonnetje.

Ook etens- en drankwaren waren er, zoals Hollandse aardbeien; wijn van Kreta; gedroogd tropisch fruit: papaya’s, mango’s en ananas en een aparte kraam met “fruit en kruid”  genaamd Mengelmoes.

De kraam met boeken en kleurige kaarten van natuurtafereeltjes had veel bekijks. En ook de kraam met realistisch (op houten panelen) geschilderde dieren trok veel aandacht

Zelf heb ik iets, (bijzonders vind ik) gekocht in een kraam met een soort “blaadjes of veertjes” van uitgeplozen katoendraad; een dame had deze kleine kunstwerkjes in 4 kleuren (ecru, zwart, taupe en grijs) gemaakt. Wij zagen er potentie in voor “iets” aan onze muur en kochten er 3 in verschillende kleuren. Thuis heeft mijn lief er dit van gemaakt en opgehangen. Een zichtbare herinnering aan deze  geweldige zondag!


Niet iedereen had oog voor de bijzondere producten, maar wel naar hun zin (geloof ik)

Het schijnt een jaarlijkse natuurmarkt te zijn, dus volgend jaar in mei kunt u ook gaan!
Kijk voor andere activiteiten in deze prachtige tuin op https://www.bomenmuseum.nl/ontdek/agenda/

Open botterdag Huizen

Huizen dankt zijn naam waarschijnlijk aan het feit dat het eerste dorp in de regio was dat stenen huizen had in plaats van plaggen hutten.
Men kent Huizen als een vissersdorp maar oorspronkelijk was het een boerendorp.
Pas in de 17e eeuw begon men er met de visserij, zonder haven! Die werd pas in 1854 aangelegd en in gebruik genomen. Rond de haven kwam andere bedrijvigheid zoals visrokerijen en scheepsbouw. Dat kwam ten einde toen in 1932 de Afsluitdijk werd aangelegd en de Zuiderzee werd afgesloten.

De klederdracht, zo typerend voor Huizen is sinds lang uit het straatbeeld verdwenen, maar met hoogtijdagen, zoals de Open Botterdag lopen er weer een paar mannen en vrouwen in klederdracht rond.

Botters kunnen op de botterdag bekeken worden en er kan op gevaren worden; er wordt paling gerookt én verkocht én er is muziek.

Huizen maakt deel uit van de  Veiligheidsregio Gooi en Vechtstreek en levert een bijdrage aan de opvang van Oekraïense vluchtelingen. Huizen streeft er naar aan 250 vluchtelingen een opvang te bieden.
Eén van de Oekraïense vluchtelingen heeft zijn gitaar bij zich en speelt een paar nummers, de bassist van een shantykoor valt bij.

Aan het begin van de werf ligt een anker op de stenen en in de loods daar vlak bij is een smederij gevestigd, waar een modern “damesharnas” te bekijken staat en waar we bij het vuur vrouwelijke smeden hun werk zien doen.

Het is gezellig druk in de Huizer haven, de paling ruikt heerlijk, de muziek is vrolijk; het was een zonnige botterzaterdag in Huizen

Op 18 juni a.s. wordt de Huizer Havendag georganiseerd, op die dag is er ook de 2e Open Botterdag mét de voorrondes van de Nationale kampioenschappen botterpullen *)
Het kampioenschap zelf wordt in augustus gehouden!


*) botterpullen = 4 zwemmers trekken een botter, welke ploeg het snelst de botter na 100 meter over de finish trekt wint!

IJsheiligen

Deze mannen en één dame heten tezamen de ijsheiligen.

Mamertus, geboren in de 5 eeuw in het Franse Vienne was een aartsbisschop – hij is schutspatroon van herders en de brandweer. Overleed op 11 mei 475

Pancratius, geboren in 289 en gestorven op 12 mei 304 werd op 14 jarige leeftijd martelaar in Rome. De keizers wilden het Christendom uitroeien en eisten dat iedereen offerde aan Romeinse goden. Op weigering stond de doodstraf. Pancratius weigerde!

Servatius ( ook wel Servaas) van Maastricht was de eerste historisch verifieerbare bisschop in de Nederlanden. Hij werd geboren in Armenië en overleed in 13 mei 384 in Maastricht. Zijn graf bevindt zich in de Sint Servaascrypte in Maastricht; hij is de patroonheilige van Maastricht.

Bonifatius was een Romeins burger die in op 14 mei 307 in Tarsus (Turkije) de marteldood stierf (onthoofding) ten tijden van de Christenvervolging

Deze mannen tezamen heten de ijsheiligen en er is ook nog een “heilige” dame: Sophia van Rome.  Soms wordt zij ook bij de ijsheiligen gerekend (soms ook niet) Zij werd in 304 in Rome slachtoffer van de  Christenvervolging van keizer Diocletianus  Haar naamdag is op 15 mei Sophia is de beschermheilige tegen nachtvorst, haar bijnaam is daarom ook wel “koude Sophie”).

De naamdagen van deze ijsheiligen vallen omstreeks half mei! Deze periode geldt ( op het Noordelijk halfrond)  in de volksweerkunde als de laatste dagen in de lente waarop nog nachtvorst kán optreden!

Na 15 mei kan er geplant gaan worden; er zal dan, bijna zeker, geen nachtvorst meer komen!

Tegenstellingen in het bos

In de lente een paardenbloem in het bos op een bedje van herfstbladeren.

Een regenplas in het bos en op dezelfde dag een zonnetje (door de bomen die nog weinig bladeren hebben)

Dood vermolmd hout met een holte en daarin een dood meesje, terwijl om ons heen de levende vogels fluiten en..

… gezaagd hout met een “mensenstempel”, met een wit stuk schimmel én met eruit lopende hars

Een omgevallen boom met de wortels met zand en daarin een holte, en de stam waarin is gezaagd op een manier waarvan ik het nut niet zie!

(Alle vier de foto’s zijn van dezelfde omgevallen boom!)

Een vlakke bosweg en een stukje verder een kuil met een oplopend stuk.

Een “natuurlijke” stomp hout en een stomp hout met “mensenletters”
Er was op één boswandeling zoveel te zien!
Vandaag verdiepte ik met in de tegenstellingen


The making-of

Al eerder blogde ik over mijn creatieve lief die dieren uit hout snijdt.
Om te kunnen houtsnijden heb je hout nodig. Het begon allemaal met een familielid die een olijfboom in zijn tuin had; die boom overleefde een winter niet!
De neef gaf ons het omgehakte stammetje. Daarin bleken een uil  en een everzwijntje te zitten.

Een kennis liet een uitbouw aanbouwen en had een paal over, daarin zat een uil.

Een houtvester die we in het bos zagen zagen, liet ons een stronk uitzoeken; daarin zat een eekhoorntje én een engeltje é…. een flamingo

Onlangs kregen we van een kennis die wat boompjes liet omzagen een aantal stammetjes. Hij had wel eens iets laten vallen over ijsvogeltjes die vlakbij een nestje hadden gebouwd. Dat was voor mijn lief de hint om uit een van de gekregen stammetjes een ijsvogeltje voor hem te houtsnijden

Ik heb het proces gefotografeerd en kan u dus laten zien hoe zo’n ijsvogeltje onder de bekwame handen van mijn lief “uit het hout” komt en uiteindelijk kleurig en wel op zijn bestemming komt.

Het ijsvogeltje heeft inmiddels een andere eigenaar (degene van de stammetjes ). Hij is erg blij met zijn nieuwe huisdier; het heeft een prachtig plekje gekregen!