Aartsengelen

Al eerder schreef ik dat ik vroeger Remonstrant ben opgevoed en ook  catechisatie heb gevolgd.
Normaliter leidt dat tot een geloofsbelijdenis, maar kort voor dié tijd ben ik afgehaakt.
Ik heb dus wel een  gelovige “ondergrond”

Ik heb altijd gedacht dat er 4 aartsengelen waren, een beetje “bijzondere engelen”
Ik ken ze ook bij naam Rafaël, Uriël, Gabriël en Michaël.
De einduitgang van hun namen el betekent “van God”

Nu las ik onlangs een artikel waarin staat dat er veel meer aartsengelen zijn: namelijk 15.
Was me dat schrikken.
Ik zal me hier maar beperken tot bekende én nieuwe “weetjes” van de 4 aartsengelen die ik al kende.

Zo las ik dat aartsengelen zowel in het Christendom als het Jodendom als in de Islam voorkomen (hebben die geloven toch meer gemeen dan ze dachten)

Gabriël was de engel die Maria vertelde dat ze Jezus zou baren en vertelde ook aan Elisabet dat ze Johannes (de Doper) zou baren.
Gabriël’s naam in de Islam is Jibril, hij is de boodschapper tussen Allah en de profeten.

Uriël (betekenis licht van God) wordt door de katholieke kerk NIET erkent omdat hij niet in het canonieke Oude én Nieuwe testament vermeld wordt.
In het Jodendom is Uriël de engel die naar Noach wordt gestuurd om hem te waarschuwen voor de zondvloed.

Michaël (betekenis hij die is als God ) In de Islam is dit de engel die zich bezig houdt met de natuur, zoals het laten regenen, het laten waaien van de wind en het laten groeien van zaadjes.

Rafaël (betekenis; hij die geneest))  Met zijn energie die helder smaragd groen van kleur is, helpt hij mensen op aarde te helen. Deze engel komt voor in  het toneelstuk de Gijsbrecht van Amstel van Joost van den Vondel.

Zelf ben ik ooit, dan wel geen AARTSengel maar wel een engeltje geweest in een toneelstuk in de kerk. Mijn  oudere aanstaande schoonzus (dat zij dát  ooit zou worden wist ZIJ en IK toen nog niet) speelde een aartsengel en ik zat in haar “gevolg” met lang los haar, een witte jurk aan en een brandend kaarsje in de hand.
Helaas struikelde een engeltje achter me en brandde de kaars een (midden) stuk van mijn haar weg.
Ik was een engeltje met een schroeilucht om me heen!

Voor vogels?

Wij hebben verschillende vogelvoedersilo’s hangen, het is er altijd een drukte van belang en wij genieten erg van al die vogels in de tuin.

Laatst hadden wij “ergens” een ander vogelvoer dan normaal gehaald; de vogels werden nóg enthousiaster.
Wat bleek? Er zaten tussen de zaden ook meelwormen!
Het specifieke zaad dat ik ergens, en route, gekocht had, kon ik hier nergens krijgen dus kocht ik 15 kilo gemengde zaden, gooide die in mij voorraadton en hoopte nog ergens een zak gedroogde meelwormen te kopen

Gedroogde meelwormen. Niet te krijgen.
In een tuincentrum zag ik “iets degelijk” gedroogd. Ik liep naar de verkoper en vroeg of dit “een soort” meelwormen waren en geschikt om aan de vogels te voeren

Niet precies meelwormen, maar wel zo iets, vogels zijn er gek op. Mevrouw, ze gaan uit uw hand eten” Ik was overtuigd en kocht een zakje  van één liter. Trouwens best duur.
Thuis deed ik een beetje zaden en een beetje van de gammarus (dat stond op de zak)  in de voeder silo. Er kwamen een paar vogels, het leek of ze een hap namen en die uitspuugde.
Normaal is de voedersilo binnen 1 dag leeg, nu zat er een beetje in, de volgende dag hing het er nog.
Ik keek op de zak van de gammarus. Eigenlijk leken het niet op (gedroogde) meelwormen !
En op  het etiket stond een plaatje van parkietjes en een papegaai.
Zou het alleen voor tropische vogels zijn?
Toch maar even googelen:
Gammarus – vlokreeftjes: voor vele dieren een gezonde eiwitrijke traktatie!
…. ook een erg goed voer voor schildpadden;
……. koisnoepjes;
……geschikt voor alle insectenetende knaagdieren, zoals hamsters, muizen, gerbils en ratten.


Voor vogels? Ik zag het niet staan.
Ik gooide het voer uit de silo en vulde hem met “gewone zaden”’ binnen een dag was de silo weer leeg.
Gelukkig hebben we een vijver met koi’s; ik gooide wat gammarus in de vijver, de koi’s kwamen er likkebaardend op af, binnen no time geen gedroogd vlokreeftje meer te zien.


Ik googelde weer en typte nu in vogelvoer gammarus, na een aantal dezelfde sites als ik eerder gevonden had kwam er één (VoerdeNatuur.nl) waarop stond:
Dit vogelvoer is gemaakt van fijngehakte zaden waardoor uw weinig tot geen last heeft van onkruid. Tevens is het voer verrijkt met gammarus, welke een extra eiwitbron vormen voor de tuinvogels.

Het was dus WEL bedoeld voor tuinvogels, zoals de verkoper gezegd had.
Maar aangezien onze koi’s het lekker vonden en onze tuinvogels er op zijn minst nog even aan moesten wennen, bleef de zak in de vissenvoorraadton zitten voor af en toe een verwenmoment voor de vissen!

Gemberpot


Vroeger hadden veel mensen een groene Chinese gemberpot in huis. Wij ook! (geen idee of er ooit daadwerkelijk gember heeft ingezeten) Ik weet niet hoe ik aan de andere gemberpot kom: ik heb er 2, waarvan één met deksel, soms gebruik ik er één als vaas.


Wat ik begrepen heb is dat deze potten door de Chinezen al zo’n duizend jaar worden gemaakt en gebruikt, maar niet uitsluitend om gember in te bewaren, ook als verpakking voor snoep en dergelijke
Er waren ook rijk beschilderde gekleurde, maar omstreeks de 18e eeuw werd de pot gestandaardiseerd in blauwgroene kleur
De mal was over heel China hetzelfde, de klei werd (eerst op lage temperatuur) gebakken en door een bepaald procedé werd de grijze kleikleur, de blauwgroene kleur die zo karakteristiek is voor de gemberpotten.
Ik las dat het kleine verschil wat er soms in de kleur zit komt door de verschillende soorten klei die op de verschillende plekken uit China gebruikt wordt.

Mijn vader was een zondagsschilder, hij schilderde voornamelijk bloemen; stillevens.
Bij al zijn schilderijen (hij wilde niets verkopen, hoogstens weggeven) zat er ook één van bloemen (azalea mollis uit de tuin) in een gemberpot ( de pot die ik nu heb, waarschijnlijk)



Laatst zag ik een tentoonstelling met schilderijen van Jan Mankes; daar zaten twee werken van bloemen in een gemberpot bij.

En toen ik opzocht uit welke tijd die gemberpotten stammen kwam ik op internet een schilderij van Mondriaan tegen met zo’n pot erop. (1901)
Veel meer blauw dan groen, maar dat kwam Mondriaan kennelijk beter uit óf het was klein uit een “aparte”China-streek!

Toen ik voor dit blog iets meer over de potten wilde weten kwam ik op vele sites (Marktplaats o.a.) terecht, die gemberpotten te koop aanboden.Kennelijk zijn de potten nog steeds in trek.

Eerlijk gezegd heb ik er nog nooit over nagedacht om in zo’n pot gember (wortel of stem) in te bewaren, terwijl ze daar toch ooit voor bedoeld waren. Ze staan leeg op een kast te wachten tot er bloemen in huis komen die gewoon daarin MOETEN omdat ze daar zo mooi in staan!



Prinsjesdag

De opening van het Parlementaire jaar in Nederland valt op de Derde Dinsdag van September, dan komt de koning(in) naar het parlement en leest de Troonrede voor.

Dat is niet altijd in september geweest: de eerste troonrede werd uitgesproken op 2 mei 1814 door Koning Willem I, toen had Nederland (tot 1830 verenigd met België en Luxemburg) nog niet een volledige parlementaire democratie (1848 pas) maar bepaalde de koning nog grotendeels het beleid.

De troonrede werd vanaf 1815 tot 1830 afwisselend in Den Haag en in Brussel gelezen (na de afscheiding van België alleen nog in Den Haag)
Sinds 1904 gebeurt het uitspreken van de Troonrede door de koning(in) meestal*) in de Ridderzaal

Dit jaar, vanwege de Coronacrisis werd de troonrede door koning Willem-Alexander gelezen in de Grote Kerk in Den Haag.

Vanaf 1930 wordt de opening van het parlementaire jaar en het troonrede lezen door de Koning: Prinsjesdag genoemd. Eigenlijk kan niemand met zekerheid zeggen wáár deze naam op slaat.
Eén van de vermoedens is dat de naam dateert uit de tijd van Koning Willem II, die, te paard naar het Binnenhof kwam en zijn broer en zonen (prinsen) meenam

Nadat de Koning op Prinsjesdag de Troonrede heeft voorgelezen komt er nóg een formele handeling:de minister van financiën biedt, namens de regering het koffertje met de Rijksbegroting  en de miljoenennota aan de voorzitter  van de Tweede Kamer aan.

De miljoenennota, die formeel de Nota over de toestand van ’s Rijks Financiën heet,  wordt sinds 1906 door de minister van financiën aan het Parlement aangeboden:

De Miljoenennota is een algemene toelichting op de rijksbegroting en geeft een samenvatting van de belangrijkste plannen uit de departementale begrotingen en de financiële gevolgen daarvan. De Miljoenennota gaat ook in op de nationale en internationale economische situatie en geeft een toelichting op het beleid voor de gehele collectieve sector.( bron: Rijksoverheid)


*)De troonrede werd in 1907 niet in de Ridderzaal gehouden, omdat de gebruikt werd door een internationale conferentie.
In 1911 las koningin Wilhelmina géén troonrede voor uit protest.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd er geen troonreden  voorgelezen

Hoe de roodborst aan zijn naam kwam

Al eerder schreef ik een blog over wetens(w)aardigheidjes van een roodborstje
Die “wijsheden” had ik onder andere van de vogelbescherming.
Juiste informatie dus.
Ik “weet” ook een paar niet-wetenschappelijke dingetjes over een roodborst.
Ik weet niet waar ik  die “wijsheid” heb opgedaan, ik weet ze al jaren en deel ze nu met u.

Een roodborstje was ooit, zo gaat het verhaal, een saai grijs vogeltje om te zien.
Wel een heel lief vogeltje.
In het jaar 33 na Chr.*) vonden er in en om Golgotha**) een paar events plaats.
Jezus werd gekruisigd én er was een aardbeving.

Toen Jezus aan het kruis hing had hij een doornenkroon op.
Het verhaal gaat dat een klein grijsvogeltje de doornen die in Jezus zijn hoofdhuid drukten met zijn snaveltje verwijderde. Bij dit “werk” viel een druppeltje van Jezus bloed op zijn borstje. Die druppel is bij hem en al zijn nageslacht voor iedereen duidelijk zichtbaar gebleven, zodat iedereen kon zien wat een menslievend vogeltje een roodborstje (zo werd hij van die tijd af genoemd) is.
En nog steeds is een roodborstje een mensenvriend.

Wij ervoeren het zelf: mijn lief was aan het scheppen in de voortuin, toen hij even stopte kwam er een roodborstje vlakbij hem op zijn schep zitten. En ooit op een camping in Engeland kwam zowel bij mij als bij mijn lief een roodborstje op onze schoen zitten (niet dezelfde!)

Het andere “verhaal” over het roodborstje is zijn liedje.
Voor deze gelegenheid heb ik het even helemaal opgezocht (ik kende alleen het refrein)



Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

‘t Meisje deed open, het beestje kwam snel
Binnen was ‘t beter, dat wist ie wel
Bij ‘t meisje had hij het goed naar zijn zin
Ging toen het bos niet meer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in
Zij nam hem bij haar en had in haar schoot
Korreltjes haver en kruimeltjes brood
Maar toen de lente weer kwam, tin, tin, tin
Vloog hij het bos toch weer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

*) In 2014 werd er een wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd over de exacte datum van de kruisiging van Jezus.  In het vakblad International Geology Review  bundelden onderzoekers geologische, astronomische verslagen en oude teksten en kwamen op 3 april in het jaar 33 uit.
In het evangelie van Matheus staat immers dat de aarde beefde toen Jezus aan het kruis hing. Er was toen een aardbeving in die regio.

**)Golgotha betekent schedelplaats

“Roodborstje tikt tegen het raam”

Het liedje “Roodborstje tikt tegen het raam, laat mij er in” klopt wel en niet.
Een roodborstje kan (herhaaldelijk zelfs) tegen het raam tikken, maar niet omdat hij erin wil, zelfs niet omdat hij “bedelt” om eten. Dit vogeltje wil de “andere” roodborst die hij ziet wegjagen.Hij of zij ziet namelijk NIET dat hijzelf  de weerspiegeling in de ruit is.*)
Hij ziet de “andere” vogel als vijand die hij moet bevechten.


De vogelbescherming vraagt dan ook om, als dit gebeurd, tijdelijk iets op die plek voor het raam te plaatsen zodat de ruit niet meer weerspiegelt en het roodborstje niet meer hoeft te “vechten”.

Dat stieren “gek” worden van een rode lap én dat je dus géén rode kleding moet aan hebben als je een weiland doorkruist waar een stier in huist, schijnt een fabeltje te zijn. Stieren kunnen wél verschil zien tussen rood, blauw en groen, maar de stierenvechter die wappert met een rode lap maakt een stier gek door het wapperen, niet door de kleur (een blauwe lap zou ‘m ook gek maken)**) Hard rennen in een wei zal de stier wellicht alarmeren, wát voor kleur trui je dan ook aanhebt.

Welk dier wél “gek” wordt van de rode kleur schijnt de roodborst te zijn. Een roodborst is erg
territoriaal gericht. Een andere roodborst wordt, desnoods met harde snavel uit zijn territorium verjaagd. Dat gebeurt ook de eerste keer te zijn dat (in de paartijd) een vrouwtjesroodborst het territorium van een mannetjes roodborst binnenkomt. Door “onderdanig” gedrag te vertonen mág het vrouwtje dan “even” wél in ZIJN grondgebied bivakkeren: ze krijgen jongen en op dat moment wordt ZIJN grondgebied “tijdelijk ”in tweeën gedeeld: Vrouw, jij haalt hier het eten voor de kids, en ik daar, als de kinderen ons niet meer nodig hebben:…. wegwezen!

Dat agressieve gedrag op rood is ook de reden dat de roodborstjongen bruin zijn, dan worden ze niet aangevallen door pa of ma!

Het aanvallende gedrag schijnt nodig te zijn omdat roodborstjes leven van insecten, larven, spinnen, slakken en wormen; hij of zij kiest een terrein, dat genoeg voedsel voor hem of haar heeft en verdedigt dat gebied tot het uiterste
Hij/zij bakent dit terrein af door te zingen: mannetjes en vrouwtjes zingen, overdag en ’s avonds en in alle jaargetijden om te laten weten: HIER HUIS IK en BLIJF HIER WEG!
Voedselschaarste is de reden dat een roodborst naar warmere oorden trekt. Niet alle roodborsten schijnen dat te doen, er zijn er ook die in Nederland blijven.(en bij insectenschaarste, af en toe een korstje brood nuttigen)

Er komt nog een blog over een roodborstje. Heeft dit vogeltje je interesse, houd de komende blogs dan in de gaten!

*) De enige vogel die zichzelf wél herkent is de ekster. Dit is ontdekt door de spiegelproef.

**) Bron:   Journal of diary science: “The perception of color by cattle and its influence on behavior” C.J.C.Phillips en C.A.Lomas

Zeepnoten

Een familielid van me heeft een prijs gewonnen met de Nationale Postcode Loterij; over de post kwam een mooi slank doosje met daarin een flesje handzeep en een flesje lotion in een witte, strakke standaard met een kaartje erbij: Samen met u zorgt de Postcode Loterij voor een schonere én mooiere wereld.

Ik wil ook graag een mooiere en schonere wereld, dus wil ik ALLES weten over deze producten.

Ik zocht en vond: In de tropen (India,Nepal, Pakistan) groeit een boom Sapindus (Latijn: Sapo = zeep, Indus= Indië) een zeepnotenboom of ook wel wasnotenboom
De vruchten van deze boom worden sapindus mukorossi genoemd, als de schil in contact komt met water maakt deze “ zeepnoot” een vorm van zeep aan die hypoallergeen is (veroorzaakt weinig of geen allergische reacties)

De noten (eigenlijk steenvruchten) schijnen al eeuwenlang in de landen van herkomst gebruikt te worden voor het wassen van tere stoffen zoals zijde én voor lichaamsverzorging!
Er zijn meer dan 2000 soorten van deze zeepnotenboom. De saponine die de boom afscheidt is om schadelijke insecten, schimmels en bacteriën van de boom te weren.
De vruchten van de boom kunnen pas geoogst worden als de boom tenminste 10 jaar oud is.

Een advertentietekst over deze zeepproducten luidt:
De doppen reinigen stof zonder kleur en vezel aan te tasten. Je hebt geen wasverzachter nodig. Vooral voor mensen met een gevoelige huid, die allergisch zijn tegen synthetische was – en bleekmiddelen zijn de wasnoten ideaal.

Ergens gaat in mijn hoofd een belletje rinkelen (meer een klok waarvan ik de klepel niet kan vinden)
Ooit met een IVN-natuurgids op pad wees hij me op zeepkruid en vertelde daarbij dat deze plant vroeger werd gebruikt om zeep van te maken. Ik vond de klepel, waarmee het klokje binnen in mijn hoofd ging luiden :saponine! Een stof, voornamelijk in de wortel van het zeepkruid waardoor die gaat schuimen als hij in contact met water komt.

We hebben dus geen exotische plant nodig om ook in Nederland natuurlijke zeep te kunnen maken!
(Zie: Kweek je eigen zeep op tuin of balkon: http://www.foodplanting.com/2016/09/15/zeepplanten-kweek-je-eigen-zeep/)
Nadeel is wel dat deze, natuurlijke, zelfgemaakte zeep maar hoogstens één week goed blijft!
Dan is het misschien makkelijker om kant-en-klare flesjes te kopen?
Maar dan mis je wel een uitdaging!

Groes(t)

In het dorp in het Gooi waar ik geboren én getogen ben is een belangrijke (hoofd) straat die De Groest heet.
In het dorp waar mijn broer woonde is een horecagelegenheid die De Groes heet.
Nooit heb ik die 2 gecombineerd, totdat mijn lief vorige week zei: “Wat zou Groes of Groest eigenlijk betekenen?”

Dát ging ik dus eens uitzoeken.
Ik vond over de Groest in mijn geboortedorp:

Het dorp is  gesitueerd aan de oostrand van de stuwwal, de plaats moet ontstaan zijn in een tijd dat het gehele Gooi nog sterk bebost was en het gebied zowel aan de oost- als aan de westkant grensde aan uitgestrekte hoge venen. Die venen moeten een hoogte hebben bereikt van wel 5 meter boven het huidige N.A.P. Waar ze aansloten op de stuwwal was een plaats met water, deels afkomstig van de hoge gronden en deels uit liet veen zelf. Die waterrijke goot was natuurlijk bij uitstek een plaats voor vestiging. Vooral de relatief steile oostrand leende zich daarvoor. Het is dus niet toevallig dat de oude kernen van de hierboven genoemde Gooise dorpen alle liggen op of nabij de vijf meter hoogtelijn. De naam de Groest  herinner tnog aan die vroege situatie.
Groest of Groost betekent drassige plek.

Ook vond ik elders:


Groes of groeze = een met groen of gras begroeid land groese = graszode, weiland
Groes = kwelder
Groesbeek = een dorp ca.11 km van Nijmegen: De naam Groesbeek verwijst enerzijds naar weiland (Groes = weiland) en anderzijds naar een beek die vlakbij het dorp stroomt. 

Ook bestaat er een gebied De Groes, de groene long van Gennep
Groes is ook een buurtschap in de gemeente Heesch: Er bestaat de Achterste- Middelste- en  Voorste Groes.

De Groes, het eetcafé in de Achterhoek  was van oorsprong van Guido Groeskamp, vandaar de naam van de horecagelegenheid
De Groes  is ook een achternaam.


Stamboomonderzoek

Een leuke hobby;  stamboomonderzoek.
Je kunt het vanuit je stoel met laptop doen, maar ook op locatie: archieven induiken en gegevens over jouw voorouders opdiepen; gaan kijken bij huizen waar ze ooit gewoond hebben, in stadjes of dorpen lopen waar ze geleefd hebben en op kerkhoven naar hun graf zoeken.

Mijn lief en ik hebben het allemaal gedaan.
De laatste tijd ben ik weer op mijn laptop aan het speuren, want er is meer te vinden dan een aantal jaren geleden. (Ik ben nergens LID van en doe NIETS met betalende sites) gewoon zoeken wat algemeen te vinden is: in Open Archieven (openarch.nl), Geanet (gw.geneanet.org )of Wiewaswie.nl om maar eens een paa r(gratis) sites te noemen.

BBC geneaAls je geïnteresseerd bent in stamboomonderzoek zijn er twee leuke t.v.-programma’s daarover: op de BBC Who do you think you are en het Nederlandse, daarvan afgeleide Verborgen Verleden.

In het Engelse programma zoeken (voornamelijk) Engelse beroemdheden naar hun voorouders en in het Nederlandse programma zijn het Nederlandse au- en acteurs, sporters en politici.
Onlangs zag ik de programma’s met Gerrit Zalm en met schrijfster Esther Verhoef.

Mijn lief komt van een kleine familie: zijn vader had één zus, zijn moeder één broer.
Zijn opa (van vaders kant) had één zus en zijn vrouw (oma) had ook maar één zus.
Aan de andere(moeders) kant (met veel voorkomende achternaam) had dié opa 6 broers en zusters (waarvan één maar 5 maanden geleefd heeft); diens vrouw was enig kind.
Mijn man heeft een niet veel voorkomende naam, dus dat is relatief “makkelijk” zoeken.

Mijn achternaam is hetzelfde als een plaatsnaam. Zoeken wordt vaak bemoeilijkt doordat iedereen die ooit in die plaats gewoond heeft, of elk evenement dat dáár ooit geweest is, opduikt als ik mijn achternaam intyp.

Het jammere vind ik, hoewel ik terug kan gaan tot omstreeks 1666 ik NIEMAND van onze familie heb kunnen vinden die ook daadwerkelijk uit DIE plaats komt!
Waarom heeft ooit een voorvader van mij DIE achternaam gekozen terwijl hij of zijn vrouw daar NIET vandaan kwam (de plaats waar de meesten van mijn vóór, voorvaders en- moeders vandaan komen ligt ca.55 kilometer van de plek zoals ik heet)
Het zal wel altijd een mysterie blijven.

Misschien is daarom dat genealogische onderzoek zo leuk; je zou “elk moment” iets kunnen vinden dat je nog niet weet! Schatzoeken!

Windmolenkleur

We reden door de Flevopolder (kleinste provincie van Nederland) waar erg veel (in 2019- 641 stuks) windmolens staan. Bijna al die windmolens zijn wit gekleurd, nu zag ik er 4 die een roze gloed hadden. Dat zou kunnen komen door de stand van de zon (we reden er met de auto op afstand langs) maar waarom zagen alle andere er dan wél wit uit?

Hierdoor vroeg ik me af of windmolens in Nederland eigenlijk een bepaalde kleurnuance MOETEN hebben.
Op internet kun je ALLES vinden als je maar de goede vraag stelt (zegt mijn neef altijd)
Ik vond een aantal antwoorden op mijn vraag, maar geen één kon ik door een “deskundige” (site) bevestigd zien (dus of ze waar zijn? Ik heb over sommige antwoorden mijn twijfels)
Ik las bv.:

Uit studies blijkt dat vogels bijvoorbeeld het minst poepen op witte auto’s. Zij voelen zich niet aangetrokken tot die kleur. Door de windmolens wit te maken zorg je ervoor dat de kans kleiner is dat er een vogel tegenaan vliegt of door de wieken gedood wordt.
???
En ook:
…..maar voor de wieken geldt dat wit de kleur is die de minste warmte opneemt. De materialen waaruit de wieken zijn opgebouwd, worden zo beschermd tegen te grote temperatuurschommelingen.
En:
Het heeft te maken met de achtergrond, de lucht. Die is in onze contreien meestal, grijs-wit, vandaar dat ze windmolens wit maken.

Op https://windenergie-magazine.nl vond ik tenslotte:over het algemeen zijn windturbines wit, en daarvoor zijn verschillende redenen aan te voeren, nl.
Zo is wit een neutrale kleur, die de windturbine doet opgaan in een bewolkte achtergrond. Internationale wetgeving vereist ook dat grote objecten wit zijn, zodat deze voor piloten zichtbaar zijn. Verder biedt een wit laagje over de turbines bescherming tegen bijvoorbeeld corrosie en het reflecteert de zonnestralen, die anders het composiet en staal te zeer zouden verhitten. (Zwarte windturbines zouden opwarmen en krom trekken).

Dat laatste antwoord zou kunnen kloppen, behalve dat ik denk dat een piloot veel hoger vliegt dan een windmolen, een sportvliegtuig mag bijvoorbeeld in bewoond gebied niet lager dan 300 m en de tiphoogte van een windmolen ligt tussen de 125 en 200 meter*) dus waarom moet een windmolen wit voor een piloot zijn? Bovendien hebben ze lichtjes en vallen dus toch wel op.

Een sluitend antwoord heb ik dus niet echt gevonden op internet



*) Hoogste windmolen in Nederland is ”David” ; hij is ca.200 meter hoog.