Uitleg automerken

Een familielid kocht laatst een andere auto: een Hyundai. Voor het eerst vroeg ik me toen af wat Hyundai eigenlijk betekende.

Toen ik het nazocht stuitte ik ook op een andere verklaring voor het logo van het automerk, waarvan ik dacht dat het “gewoon” een schuine H was!

Eenmaal verzeild geraakt, in dit research naar deze auto zocht ik ook een paar andere automerken op. En zo ontstond dit blog (met misschien ooit nog eens een vervolg)

Hyundai Koreaans automerk
Huyndai is Koreaans voor moderniteit.  
Het logo van de Zuid-Koreaanse autofabrikant staat symbool voor twee personen die elkaar de hand schudden. Het symboliseert een tevreden koopovereenkomst tussen klant en bedrijf.
“Toevallig” lijkt dit symbool  ook op de eerste letter van het automerk

BMW=  Bayerische Motoren Werke

BMW is ontstaan uit Rapp Motorenwerke, een bedrijf dat vliegtuigmotoren fabriceerde en in München, de hoofdstad van Beieren, haar domicilie had.
Toen er een logo moest komen omdat Rapp BMW ging heten, nam men de kleuren uit de vlag van Beieren. De vorm van de ruiten is iets anders omdat men in de jaren’20 van de vorige eeuw geen nationaal symbool in een commercieel merk mocht gebruiken. (Er wordt ook gezegd dat de blauw en witte vierkantjes een propeller voorstellen, omdat Rapp eerst vliegtuigmotoren vervaardigde)

Mitsubishi

Mitsubishi is een Japans automerk.
Mitsu betekent 3 in het Japans en hishi is waterkastanje. Waterkastanjes hebben bladeren in de vorm van ruiten en daarom wordt ‘hishi’ in het Japans ook gebruikt als aanduiding voor diamant- of ruitvormig. Mitsubishi wordt dus vertaald als “3 diamanten”.
Het logo van Mitsubishi is  afgeleid van het familiewapen met de drielaagse waterkastanje van Yataro Iwasaki.

In 1870 startte de stichter van Mitsubishi Yataro Iwasaki,  met 3 verouderde stoomschepen een scheepvaartbedrijf. Er wordt ook gezegd dat de vorm van het logo is afgeleid van een scheepsschroef.

Mercedes Benz

Mercedes Benz is een automerk uit Duitsland. Het ontstond in 1926 na de fusie tussen de firma’s Daimler Motoren Gesellschaft en Benz & Cie. 

De naam Mercedes is  afkomstig van de Hongaars-Oostenrijkse consul en internationaal zakenman Emil Jellinek (1853-1918)  Hij pushte de eerste naam van zijn dochter: Mercedes Adrienne Ramona Manuela Jellinek (1889-1929) bij Daimler als automerknaam. Hij had daar wel wat in de melk te brokkelen; zijn familie was  de grootste klant, die al rond 1900 bij Daimler 36 auto’s bestelde ter waarde van  550.000 Duitse Marken.

Het logo, de ster, was een idee van Gotlieb Daimler, Duits ingenieur, ontwerper en industrieel.
Hij ontwikkelde in 1885 ’s werelds eerste motorfiets en in 1886, als eerste, een vierwielig motorvoertuig. Deze Gotlieb wilde motoren  maken die gebruikt konden worden voor transporten over land,  ter zee en in de lucht; 3 middelen van transport, vandaar de 3 puntige ster

Driedubbel duurzaam

Ook biologisch telende boeren hebben last van plaagdieren die hun oogst aantasten.
Zij spuiten geen gif maar experimenteren met oplossingen uit de natuur.
Bijvoorbeeld: last van (blad)luis? Dan zetten ze lieveheersbeestjes in; hebben ze last van spint?
Dan kan de spintroofmijt worden ingezet. Er zijn ontwikkelingen op dat gebied: “vroeger”zaten roofmijten bijna te “wachten” tot zijn eten langs kwam lopen (de spintmijten) jaren van research heeft een ander soort roofmijten opgeleverd, nu gaan ze zelf op zoek naar zijn eten. Meer “roof” in de roofmijten.
En er zijn nog meer “natuurlijke” oplossingen.
Een biologische boer gaat va n het standpunt uit: ”Wat er niet op zit, hoeft er ook niet af”

Lieveheersbeestje versus luis – spintroofmijt versus spint

Duurzaam vervoer bestaat! Normaal worden cacaobonen van hun groeiplek (Afrika of Zuid Amerika) met containerschepen naar Europa getransporteerd. Maar er zijn ook cacaoverwerkende bedrijven zoals de Chocolatemakers (Amsterdam) die de, biologisch geteelde cacaobonen uit de Dominicaanse republiek per zeilschip laten vervoeren.


Les hombres, zeilschip met cacaobonen voor Amsterdam

Zo’n zeilschip doet er bijna 6 maanden over om in Amsterdam aan te meren en heeft zo’n 10 ton biologische cacao aan boord. Daarvan maken de Chocolatemakers 200.000 repen, van biologische grondstof en volledig op wind aangevoerd.

Het duurzaam beheren van landbouwgrond; diep ploegen vermijden, het telen van groenbemesters, maar ook zorgen voor een goede timing van oogsten én grondbewerking is van groot belang
Sommigen biologische boeren gaan daarin best ver, ze houden ook rekening met het soort banden van de gebruikte landbouwvoertuigen.

Als de kwaliteit van de bodem (bv door banden) wordt aangetast, dan is er sprake van bodemverdichting, dit betekent minder opbrengst wanneer het oogsttijd is.
De juiste banden op de juiste manier gebruiken helpt bij het verminderen van bodemverdichting*) door de bodemdruk te verminderen.

*)Bodemverdichting gaat over de soort grond, de waterhuishouding, het type teelt en de belastbaarheid van de bodem. Een gezonde bodem bestaat uit grond, lucht, water en ander organisch materiaal. Door veelvuldig op- en af rijden van landbouwmachines wordt de grond in elkaar (dicht) gedrukt en ontstaat spoorvorming. 


Stolpersteine.

Op 4 mei van dit jaar blogde ik over Laren en herdenkingsbordjes met de namen, sterfdata en overlijdensplekken van de slachtoffers van de Tweede Wereld Oorlog erop. Deze bordjes zullen ieder jaar omstreeks 4 mei in Laren worden opgehangen.
Er zijn echter ook constantere reminders gemaakt en geplaatst in Nederland, maar ook in andere Europese landen. Door een Duitse kunstenaar gemaakt.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond de vader van Gunter Demnig aan de kant van de nazi’s. Toen Gunter (zelf na de oorlog geboren) daar (jaren later) achter kwam heeft hij 5 jaar het contact met zijn vader verbroken.
Gunter werd kunstenaar en wilde “iets” doen om de mensen NU en in de toekomst de slachtoffers van de Holocaust niet te laten vergeten.
In 1990 begon hij een actie om de gedeporteerde en omgekomen Sinti en Roma *)(1940) uit Keulen niet in de vergetelheid te laten raken.

Dat resulteerde in het plaatsen van een steen met een koperen plaatje voor het stadhuis van zijn woonplaats Keulen.
Op dat plaatje zijn de eerste regels van het bevel van Himmler te lezen (Auf Befehl des Reichsfuehrers-SS vom 16.12.1942……)

In 1992 begon hij met het ontwerpen van Stolpersteine, in Nederland struikelstenen genoemd.
De stenen zijn 10 x 10 cm met een messing plaat erop met maar één naam.
Een struikelsteen wordt gelegd in een stoep vóór de laatste woning (of onderduikadres) van een slachtoffer van het Nationaal Socialistenregime, die tijdens de Tweede Wereld Oorlog werd vermoord. Op de steen staat de naam, geboortedatum, deportatiedatum én de plaats en datum waarop die persoon werd vermoord.

Gunter wil maar één naam per steen als tegenwicht voor de nationaalsocialisten die van de mensen nummers wilden maken en ze beroofden  van hun individualiteit.

Soms wil men echter ook groepen herdenken, dáár heeft Gunter Stolperschwellen voor ontworpen: struikeldrempels (formaat 100 x 10cm)

Een Stolpersteine is een steen die uitnodigt om even stil te staan bij wie hier herdacht wordt. Gunter zelf  haalt hierbij een scholier aan die opmerkte: ” Bij een Stolpersteine struikel je met je hoofd én met je hart”.

De stenen worden met de hand gemaakt en ook de tekst wordt er met de hand in geslagen

Sinds 2021  is er een Stolpersteine-werkplaats (de eerste) buiten Duitsland geopend. Iemand (Alexander Stukenberg) werd door Gunter opgeleid en kan nu ook de stenen maken. Er is een werkstation opgezet, het Goethe-Institut (Amsterdam)  heeft daarvoor ruimte  in haar tuin ter beschikking gesteld.

Omwonenden (waar de stenen liggen) en vrijwilligers onderhouden de stenen en maken ze schoon, in ieder geval op 27 januari als de Internationale dag ter herdenking van de slachtoffers van de Holocaust (Holocaust Memorial Day) plaatsvindt.

Ik las dat er inmiddels zo’n 90.000 struikelstenen in 26 Europese landen zijn geplaatst. Na Duitsland is Nederland het land met de meeste Stolpersteinen.( De eerste struikelsteen in Nederland werd in 2007 in Borne (Ov) gelegd)

Niet iedereen vindt de Stolpersteinen een goed initiatief  de voorzitter van de Joodse gemeenschap van München (hoofdstad van Beieren) en Oberbayern vindt het onverdraaglijk dat de namen van vermoorde Joden te lezen zijn op plaquettes in de grond, waar ze met voeten betreden worden.

Daarom zijn er, tot op heden geen Stolpersteinen in München geplaatst (Dáár worden deze slachtoffers op een andere manier herdacht, oa. met gedenkplaten op de muren van de huizen waar zij het laatst hebben gewoond)

 Gunter  Demnig: “Een mens is pas vergeten als zijn of haar naam vergeten is”


*)Nomadische volkeren

Nationale Plasdag

Er zijn in deze moderne tijd weinig tot geen taboes meer; (bijna) alles is bespreekbaar.
Er zijn wel een aantal onderwerpen waar mensen het, hoewel er geen taboe op rust, weinig over hebben.

Eén van die onderwerpen is de toiletgang*)

We doen het allemaal, de een wat vaker dan de ander( overactieve blaas); de één kan het overal, de ander kan zijn blaas niet legen op openbare plekken (paruresis) en ook niet iedereen kan zijn plas ophouden totdat er een toilet in de buurt is (incontinentie)**)

Even wat feitjes over de blaas:


De blaas bevindt zich in de bekkenholte

Een volle blaas (volwassen persoon)  heeft een inhoud van ca.400 ml. 

De blaas is een opslagplaats: urine (in je nieren geproduceerd) komt via urineleiders naar de blaas en wordt daar tijdelijk opgeslagen.

De sluitspier sluit de blaas af, zolang urinelozing (nog) niet gewenst is
Als de blaas vol is,  komt er aandrang om te gaan plassen.

Het is normaal om overdag 5 tot 7 keer te plassen en ’s nachts 0 tot 1 keer. (’s nachts gaat de urineproductie terug tot 25%)***)


Om plasklachten en plasproblemen beter bespreekbaar te maken heeft  de Continentie Stichting Nederland (CSN) de Nationale Plasdag (sinds 2014) ingesteld op de derde donderdag van september; dit jaar 22 september(in Nederland hebben ruim 3,5 miljoen mensen (mannen en vrouwen) plasklachten

Tot slot nog een apart “plasweetje”

Uit onderzoek onder 4630 mensen bleek de samenstelling van de urine tussen bijvoorbeeld Japanners, Chinezen, Noord-Amerikanen en Zuid-Amerikanen te verschillen. Je kunt dus aan iemands urine zien waar hij of zij (ongeveer) vandaan komt!

*) Begin van dit jaar (27/1) schreef ik al een blog over openbare toiletgeschiedenis in Nederland (laagste aantal openbare toiletten van Europa).

**) Ongeveer 1,6 miljoen Nederlanders heeft te maken met een vorm van incontinentie en het komt voor bij zowel mannen als vrouwen.

***) meer dan de helft van de mensen, ouder dan vijftig jaar, gaan minstens eenmaal per nacht naar het toilet

Vogelwetens(w)aardig (5)

Als lid van de Vogelbescherming komen veel vogelnieuwtjes tot mij. Af en toe noteer ik iets “opmerkelijks” om dat “ooit” te delen.
NU is weer zo’n deelmoment!

De wetenschappelijke naam van een patrijs (hoenderachtige vogel )is perdix perdix, dat afgeleid is van het Griekse perdomai = winden laten.
Laat deze vogels windjes? Nee.

Het snorrende geluid dat een patrijs bij het opstijgen maakt, schijnt te lijken op het geluid van het laten van een (mensen)wind.

Sinds 1975 is de Nederlandse patrijspopulatie met 95% achteruit gegaan; de patrijs staat (door veranderingen in de landbouw (oa insecticiden) op de Rode Lijst van Nederlandse broedvogels in de categorie kwetsbaar.

Patrijzen hebben het grootste legsel van alle vogels: 13 tot 16 eieren is normaal, maar er is ook wel eens een nest met 29 eieren gevonden.

Er zijn ook vogels die altijd maar één ei leggen! Zoals de Noordse stormvogel, de talrijkste vogelsoort van de Noordzee Deze vogel heeft een “apart” afweermechanisme; ze kunnen een soort maagolie naar hun vijand spuiten, en dat wel 2 meter ver! (het muskusachtige spul kan de veren van een vijand ernstige schade toebrengen) Als er geen vijanden zijn kunnen ze de maagolie ook aan hun jongen als voeding geven!

De stormvogels wetenschappelijke naam fulmaris glacialis betekent dan ook stinkmeeuw van de ijsgebieden.

Een boerenzwaluwnest bestaat uit modder en organisch materiaal ( oa. veertjes en gras.) Voor het maken van zo’n nest moeten pa en ma zwaluw meer dan 1.000 keer heen en weer vliegen met materiaal!
De nesten worden jaar na jaar hergebruikt. (gemiddeld gaat een nest zo’n 7 jaar mee)

Zwaluwen worden weersvoorspellende gaven toegedicht. Dat komt waarschijnlijk doordat de zwaluwen bij mooi weer hoog vliegen als hun voedsel (muggen en andere vliegende insecten) zich in hogere luchtlagen bevinden en dat die insecten bij regenachtig en stormachtig weer zich rond bomen en struiken laag ophouden, dus dat de zwaluwen dan laag vliegen

Vliegen de zwaluwen hoog, dan blijft het droog
Vliegen zwaluwen laag dan komt er regen vandaag.

Spreuken over vogels
Onlangs las ik er één over uilen, die het overdenken waard is:


Oorbellen voor hem en haar

Oorbellen zijn er al heel lang.
Er zijn zelfs mummies gevonden met gaatjes in hun oren. Men vermoed dat die gaatjes voor oorbellen waren. Zo niet dan waren de eerste oorbellen waarschijnlijk die uit de Minoïsche beschaving.

Archeologen hebben namelijk uit de tijd vóór de Griekse beschaving, de Minoïsche beschaving (Kreta 3.000 – 1200 v.Ch)  zilveren, bronzen en gouden oorringen gevonden.

Ook in de Bijbel werden oorringen al genoemd; Exodus 32:1
Het volk wachtte tot Mozes van de berg kwam (met de stenen tafelen met de 10 geboden erop). Dat duurde het volk te lang; ze werden ongeduldig en vroegen Aäron (de broer van Mozes) om een andere leider en Aäron zegt: Neem dan uw vrouwen, zonen en dochters hun gouden oorringen af en breng die bij mij.  

Daarop smelt hij het goud en maakt er een (afgods)beeld in de vorm van een gouden kalf van. Oorringen zijn daar dus de basis van!

Een andere groep mensen die oorringen droegen (dragen) zijn zeelui.
Het  dragen van oorringen bij zeelui was vroeger een teken dat zij de evenaar waren overgestoken.
Ook schijnt dat het een ring in  het linkeroor van een zeeman de ander kenbaar maakte dat die zeeman de Kaap Hoorn (het zuidelijkste punt van Zuid-Amerika) had gerond.


Toen ik een blog wilde gaan schrijven over de oorbel wist mijn lief me te vertellen dat een gouden oorring in het oor van een zeeman/visser een soort van verzekering was. Als een zeeman/visser de dood in zee vond, kon degene die hem vond, zijn begrafenis betalen van wat de gouden oorring opbracht. Ontzettend slim bedacht, want een oorring had je in en bleef bij je ook als je overboord sloeg (en dan maar hopen dat een eerlijk iemand je vond!)

Niet alleen zeelui droegen oorbellen, er is een portret van een (veronderstelde) ca. 40 jarige William Shakespeare (1564-1616) met in zijn linkeroor een gouden oorring!



In de Middeleeuwen hadden vrouwen vaak versiering in hun haar in de vorm van diademen en kroontjes. Het was toen de gewoonte om het haar lang te dragen, dus dan zag je oorbellen niet (dus droegen ze ze toen niet)

Er werden ook statements gemaakt door het dragen van oorbellen, het dragen van gouden oorringen kon een teken zijn dat de drager daarvan lid was van de Black Powerbeweging; de oorring als teken van het eren van de Afrikaanse voorouders!

En in de hippietijd (jaren 60) was een oorring bij een man in één oor (rechts) een statement: ik ben homofiel en er trots op!

koning minnares en koningin

Tenslotte een verhaal over de (zogenaamde) historie van de oorbel ( zelf vind ik het meer een sprookje)
Een koning wordt verliefd op een dienstmeisje en maakt haar zijn minnares.
De koningin ontdekt het en straft het dienstmeisje door haar oren te laten doorboren.
De koning ziet de gaatjes in de oren van zijn minnares en koopt 2 diamanten om in de gaatjes te stoppen.
De koningin ziet dit en vindt dat zo mooi dat ze ook haar oren laat doorboren en zo komt het dat vrouwen gaatjes in hun oren laten “schieten” en daar oorbellen in doen.

Kleur en plant; aubergine

Het leuke van ergens induiken om een blog te maken over dingen die ik me afvraag, die me interesseren of iets dat ik lees, is dat ik zoveel leuke en aparte weetjes te weten kom en dat kan delen met u, mijn lezers.

Deze keer was de aanleiding voor dit blog een aubergine die ik nodig had voor een recept dat mijn lief ging maken.

Ik kocht er één bij de supermarkt en moest hem afwegen: vrucht of groente?
Het is een vruchtgroente, zei de groenteman! (het stond als groente op de weegschaal!)
Familie van de tomaat; geslacht: nachtschade.

Rauw is aubergine giftig door de stof solanine; je moet deze groente dus altijd verhitten om maag en darmklachten te voorkomen. [Ook de tomatenplant en de aardappelplant (beide nachtschade) zijn giftig! Voor een gemiddelde volwassene is 200 mg solanine schadelijk! Aardappels bevatten gemiddeld 40 mg solanine per kg. Dus ná het eten van meer dan 5 kilo aardappels achterelkaar zijn ziekteverschijnselen te verwachten!)]

Aubergines, zijn eenjarige planten die van oorsprong uit het vroegere Birma komen.
Ik las dat Arabische Moren de groente in de Middeleeuwen in Spanje introduceerden.(Hoe de plant van Birma naar Marokko, Mauritanië , Mali en zo kwam, kon ik niet vinden)

Die Arabische moren noemde de plant al-badinjan, de Catalanen maakte er albergina van en de Fransen aubergina. Via Frankrijk kwam de groente naar België en Nederland en daar werd de groente aubergine.
Terug naar het sanskriet (Indiase taal) waar het  oorspronkelijke woord voor aubergine al-badinjan vandaan komt; in die taal betekent het: plant tegen scheten! (toch een bijzonder weetje als je één of meer bord(en) bruine bonensoep ophebt en……)

Zelf vond ik het altijd zo apart dat in Engeland de plant eggplant genoemd werd. Nu las ik dat er ook een  aubergineplant bestaat met een witte “vrucht” die op een ei lijkt!
Now it makes sense!

Aubergine eetweetjes:

* Zoals bij veel fruit en groente zit ook bij de aubergine de meeste smaak en voedingswaarden net onder schil (het advies is: schil dus niet)

* Een aubergine wordt gegeten als hij nog niet helemaal rijp is! (fris groen kroontje en glimmende schil) Een rijpe aubergine schijnt gelig of bruin te zijn met vezelig vruchtvlees en harde bruine zaadjes binnenin!

*  Aubergine NIET in de koelkast bewaren: kou zorgt bij tropische vruchtgroente voor schade; verkleuring en vreemde smaak!

*Sinds de jaren ’70 van de vorige eeuw worden aubergines ook in Nederland, in kassen, geteeld.
Het oorspronkelijke aubergineseizoen loopt van augustus tot en met oktober.

Er was mij ook “iets vaags” bekend van zout over een aubergine strooien vóór je hem gaat bakken.
Ook dát heb ik even nagekeken: als je een aubergine gaat verhitten kán er veel vocht uitkomen, omdat vochtverlies te beperken werd er zout op gestrooid, máár door het vochtverlies ging de aubergine ook wat bitterder smaken.
Door verbeterde teeltechnieken worden tegenwoordig aubergines NIET bitter meer,  dus wil je ze toch zouten, om het vocht eruit te halen, spoel de plakken aubergines dan af en dep ze droog met keukenpapier om het overtollige zout te verwijderen.

Tot slot aubergine als kleur



Het paarsspectrum mét de kleur aubergine


Een donker paarse, bruin-paarse kleur: Paars gemengd met brandweerrood en een Pruissisch blauw.
Paars, violet, aubergine zijn de kleuren van luxe. Ze weerspiegelen het gevoel royaal, stijl, rijkdom én spiritualiteit. De kleur paars is eeuwenlang gebruikt door mensen die een elitaire status bekleedden.

Iconisch symbool

De (boeren)zwaluw wie kent hem niet? staat al meer dan 115 jaar afgebeeld op een doosje lucifers.

De link zwaluw – lucifers heb ik nooit geweten.
Nu wel, dankzij de Nederlandse vogelbescherming!

Ik “vertel” u graag het verhaal van de boerenzwaluw en de duivel in mijn eigen woorden (en met aanvulling op het Vogelbeschermingsverhaal)

Ik begin bij het begin: het woord!
Lucifer is een Latijns woord dat “lichtbrenger” betekent (lux= licht en ferre=dragen)
Dit wetend snappen we allemaal dat de naam voor een klein houtje met een ontvlambare kop, waarmee vuur gemaakt kan worden, een lucifer heet!

Maar er is meer!


De naam Lucifer staat ook synoniem voor de duivel.
In het Jodendom bestond het idee, dat God één (of meer) van zijn engelen al vóór de geboorte van Christus uit de hemel verbannen had: de duivel zou nl. een gevallen engel zijn! (het verhaal daarachter : een aartsengel zou zijn troon hoger dan de wolken willen plaatsen en zó gelijk willen zijn met GOD. Hierop liet GOD hem vallen!)

Ik verzin dit niet gevallen-engelverhaal niet zelf: het staat in het Tweede Boek van Henoch een pseudepigrafisch werk. [dit woord kende ik tot nu toe ook niet; pseudepigrafische werken blijken Oud Joodse geschriften te zijn, die verondersteld werden(worden?) door oudtestamentische figuren (zoals Abraham) te zijn geschreven.

Terug naar de lucifers en het bekende doosje met de zwaluw!
Er bestaat ook een “verhaal” dat “in den beginne” alleen GOD in het bezit was van VUUR.; hij bewaarde het in een uitgehold twijgje!
De duivel werd jaloers en stal het vuur.
Een dappere zwaluw probeerde het vuur van de duivel terug te stelen en wilde het weer aan GOD geven.
Maar….
kennelijk had de zwaluw zijn plannetje niet goed doordacht; een brandend twijgje in zijn bek met de vlammen lekkend aan alle kanten, dat kón niet goed aflopen! De zwaluw schroeide zijn keelveren (die zijn nu dus rood) en het vuur brandde het midden van zijn staart weg! Deze twee wonden waren genoeg om de zwaluw het vuur te laten vallen (ik geloof zelfs dat de zwaluw de dood vond, hoewel? hoe kwam het dan dat al zijn nageslacht  een gevorkte staart en een rood keeltje kreeg?)
Het is maar een verhaal.

rood keeltje, gevorkte staart



Door de luciferfabrikant (die van het vuurbrengende houtje, NIET die van de duivel) komt  de zwaluw ook heden ten dage nog ons “vuur” in de vorm van lucifers “brengen”







Duiven

Duiven wie kent ze niet?
De mens had en heeft ze om vet te mesten en op te eten, om boodschappen over te brengen (postduif) en om mee te pronken naar anderen (sierduif)

De rotsduif is vermoedelijk ’s werelds eerste gedomesticeerde vogel. Egyptische hiërogliefen vermeldde al 5000 jaar geleden gedomesticeerde duiven!

De stadsduif is een afstammeling van deze gedomesticeerde rotsduif.

In een artikel van de Vogelbescherming las ik dat mannetjes- (doffer) én vrouwtjesduiven (duivin) “melk” (witachtig, eiwitrijke substantie) aan hun jongen geven en daarom ook in de winter jongen kunnen grootbrengen (zomer en winter voedsel voor de jongen is er altijd)
Duiven stoppen pas als de temperatuur beneden -5 graden Celsius is met broeden)

Iemand die duiven houdt noemt men een duivenmelker.

De zomertortel (vroeger bekend als de tortelduif) is de kleinste duif van ons land en de enige duivensoort die de winter in zuidelijke streken doorbrengt, de rest van de duiven blijft zomer en winter hier!

De stadsduif (Columba livia domestica = loodkleurige gedomesticeerde duif) veroorzaakt overlast in steden) en worden daarom vliegende of gevleugelde rat genoemd.


Duiven kunnen bacteriën (ziektes) overbrengen (salmonella, cryptokokken) daarom is het goed om als er veel duivenpoep verwijderd moet worden een mondkapje te dragen (bron RIVM)

Niet alle duiven worden als ongedierte gezien; denk aan de postduif.
Drie millennia geleden werden al boodschappen met postduiven verspreid!
Ook werden postduiven nog voor communicatie ingezet zowel in de Eerste als in de Tweede Wereld Oorlog.

We kennen ook de vredesduif én er worden soms witte duiven losgelaten bij een huwelijksceremonie, bij een uitvaart of asverstrooiing (als begeleider van de ziel)
En ook bij goochelaars doen(deden) duiven dienst: ze werden (worden?) wel eens  uit hun hoge hoed gegoocheld.

Een ander aspect van de duif is zijn voedingswaarde. Duivenvlees wordt al millennia lang geconsumeerd.

In een Romeins kookboek van Apicus (de re coquinaria = over koken) uit de eerste eeuw na Chr. wordt aangeraden om gebraden of gestoofde duif te eten met zoetzure saus.


Voor wie gebraden duif nu wil proberen, de Turkse tortel is beschermd! maar de houtduif is onder de Wet natuurbescherming aangewezen als soort die onder strikte voorwaarden mag worden bejaagd door jachtgerechtigden gedurende bepaalde periodes van het jaar (van 15 oktober tot en met 31 januari (zie Juridische bescherming van vogels)
Bij sommige poeliers is wilde duif te bestellen



Vogelwetens(w)aardig (4)

Als lid van de Vogelbescherming komen veel vogelnieuwtjes tot mij. Af en toe noteer ik iets “opmerkelijks” om dat “ooit” te delen.
NU is weer zo’n deelmoment!

Vogelsterfte usutu

In 2001 dook het usutuvirus voor het eerst op in Europa, eerst in Oostenrijk.
Het Usutu-virus (de naam is afgeleid van Usutu, één van de lokale namen van de Maputorivier in Swaziland) vindt zijn oorsprong in Afrika en wordt overgebracht door muggen.
Vermoedelijk is het virus via trekvogels naar Europa overgebracht. Er volgde een massale slachting onder de merels in Duitsland, meer dan 300.000 vogels stierven, ook in Nederland stierven merels door dit virus!

Nóg een reden waarom bepaalde vogels stierven, maar dan tussen 1800 en 1900fashion statements! Welgestelde dames tooiden in die tijd hun hoed met vogelveren; in Europa stierven door deze “modegril: miljoenen vogels!

Niet alleen de veren, ook het dons werd gebruikt, met name voor moffen en kraagjes. Het futenbont (satijnachtige witte onderveertjes van de fuut) was zeer geliefd. Deze mode kwam ten einde oa. door de oprichting van De Bond ter bestrijding eener Gruwelmode in 1892. Deze bond was de voorloper van de in 1899 opgerichte Vereeniging tot Bescherming van Vogels.*)
In 1912 kreeg deze vereniging het voor elkaar ALLE wilde vogels in Nederland beschermd te krijgen. Nederland was daarmee het eerste  Europese land dat wilde vogels beschermde!

We blijven even bij de fuut én zijn/haar veren, die zijn namelijk ook voedsel voor kleine fuutjes!
De moederfuut plukt kleine donsveertjes uit haar borst en buik en geeft die aan haar babyvogeltjes te eten.

De kleine fuutjes krijgen, door het eten van deze dons, een soort beschermlaagje in hun maagje, zodat als ze het “werkelijke: voedsel krijgen: VIS, de graten geen schade aan de nog zachte jongefuutorganen kunnen aanrichten. De veertjes én de eventuele visgraatjes verteren niet en worden als “bal” uitgekotst. Daarna begint het proces opnieuw: nieuwe dons veertjes worden gevoerd vóórdat de vis wordt verorberd

Om bij braakballen te blijven, we weten allemaal dat uilen onverteerd voedsel als bal uitkotsen
(uilen kunnen botjes en haren van de diertjes die ze eten, niet verteren, daarom braken ze die weer uit)

Maar er zijn meer vogels die dat doen. De futen (zie boven) maar ook lijsterachtigen (zoals merels) braken onverteerde voedselresten, in hun geval kleine takjes, zaadjes en droge grassprietjes uit. Natuurlijk zijn hun braakballen veel kleiner dan die van de uil (of fuut)

En nu we toch bij de merels zijn beland laat ik u even weten waarom de merels hun kopjes vaak scheef houden als ze aan het eten zoeken zijn. Ik las namelijk dat ze dan luisteren! Ze horen de wurmen in de aarde bewegen en pikken dan op die plek met hun snavel in de grond.

Tips: Gratis online cursus Vogels in Nederland:http://www.vogelbescherming.nl
En..verkrijgbaar bij ANWB: de ANWB vogelgids (met meer dan 440 vogels)

*) Het huidige Vogelsbescherming Nederland