Achterhoeks “nieuws”

Wat ik leuk vind als ik ergens een tijdje verblijf, is minstens één keer een lokaal nieuwsblad te lezen.
Het geeft je inzicht in wat daar speelt en hoe de mensen denken

Ook in de Achterhoek heb ik een lokaal krantje gelezen.
Dit is wat ik zoal las:

Corona:
93% van de Achterhoekers laat zich vaccineren;
1 op de 3 mensen geeft toe aangekomen te zijn. Men geeft de schuld aan: thuiswerken en het verenigings- en sportleven dat gedurende de coronaperiode stilstond.

Men is tegen
*  zonneparken. Reden oa. ze zijn gepland op kostbare bouwgrond én omdat zonnepanelen communicatie met hulpdiensten (zoals politie, brandweer en ambulance) verstoren.
windturbines. Reden  oa. het is onlangs duidelijk geworden dat windturbines van (negatieve)  invloed zijn op de volksgezondheid.*)




Men maakt zich zorgen om:
Mensen uit het Westen die hier huizen kopen.
Onder het kopje “Ons dorp” is ons dorp niet meer, verdwijnt onze Achterhoek?” wordt er door een briefschrijver gemeld dat er wél seniorenwoningen worden gebouwd (voor mensen die hun té grote huizen willen verkopen**) maar géén huizen voor starters. Daarom kunnen jongeren, bij ouders uit huis en elders studerend, na hun studie niet meer terugkeren: er is geen woonruimte voor hen beschikbaar! Dit heeft gevolgen voor de zorg; immers ouderen kunnen niet meer een beroep doen op dichtbij wonende (jongere) kinderen (familieleden)

Er zijn “mooie” initiatieven opgestart, waaronder

*Een initiatief  “Kunst door de brievenbus”.
Elke 2 weken krijgen deelnemers een enveloppe door de bus met een blanco kaart en een kunstopdracht; zo worden met name ouderen creatief gemotiveerd.

* Er is de start van een cursus “Maak je eigen moestuin”
Bezig zijn met het leren een moestuin aan te leggen én leren groente en fruit te conserveren.

* De voorbereiding van de 35e Monumentendag zijn al begonnen! Eén van de activiteiten in september zal zijn: ouderen (Zonnebloemgasten) die in een Oldtimerbus zullen worden rondgereden.
Bij dit artikel staat het advies “Ziet u de bus, zwaai ze gezellig toe”

Ik schreef het al; je krijgt een bepaalde indruk van de bewoners in het gebied van zo’n krant.
Bij mij is die indruk een sfeer van gemoedelijkheid, van “maak je niet druk” , van samenhorigheid en van vol ervoor gaan als het echt de Achterhoekse maat vol is

*) In Bronckhorst is daar zelfs een nieuwe politieke partij voor opgericht: Bronckhorst Wind Turbine Vrij
**) Er een (erg) goede prijs voor krijgen, maar wel  vaak aan Westerlingen





Buitenvraatbeesten.

Wij verzorgen de tuin, vijver met koi’s en poezenbeesten van familie.
Ze hebben lol in verplanten, zaaien, groenten, kruiden, fruit en sierplanten; eigenlijk in alles dat groeit en bloeit.

Verleden jaar waren gingen heel veel plantjes in hun tuin dood.
De boosdoeners bleken engerlingen (larven van kevers, oa. de mei- en junikever)
Er is omgespit en meer dan 200 engerlingen zijn aan de vogels (vooral merels zijn er gek op) gevoerd.

Dit jaar staan de meeste kruiden en eetbare planten in bakken (van de grond af, dus)

En zijn er enorme zakken met (vruchtbare) aarde gekocht

Wij, oppassers, geven planten, zaailingen in en buiten de kas regelmatig water, dus zien we ( kleine) veranderingen.
Een plant (in volle grond) zag er zielig uit, de volgende dag lag hij bijna geheel buiten de grond. Wat bleek er zaten bijna geen wortels meer aan. Ik pakte een schep en woelde wat in de grond. Twee engerlingen zag ik liggen te kronkelen; C-vormige dikke (volgevreten?)  witte, rupsachtige beesten.



Ik heb hun eten (zijnde de plant) ”afgepakt” en ze zelf aan de merels te eten gegeven.

Ik las dat zo’n engerling één of meerdere jaren (hangt van temperatuur af) onder de grond blijft. Dat kan, bv. in “koude” landen (Scandinavië ) wel vijf jaar zijn! Gedurende deze tijd komt de engerling nooit bovengronds! Maar blijft wel wortels eten!

Ik appte mijn familielid dat ik “die engerds” nu ook met eigen ogen in hun tuin gezien hebt.
Kort daarna kreeg ik een appje terug “aaltjes zijn besteld” (de zegening van internet: directe actie)
De vijanden van de engerlingen zijn in bestelling!


Nematoden zullen hun “werk” gaan doen; het zijn microscopisch kleine aaltjes

Het zijn parasieten, zo las ik. Zodra ze zijn “uitgezet” gaan ze opzoek naar de engerlingen. Als ze de engerlingen gevonden hebben dringen ze deze binnen en besmetten die met een bacterie uit hun darmkanaal. Die bacterie vermenigvuldigt zich en laat de engerling sterven.

Niet alleen engerlingen bedreigen de tuinplanten hier er zijn ook andere boosdoeners.
Drie “naast elkaar staande plantjes zien er “beslijmd en aangevreten” uit.
Het zijn Verbenaplantjes, die er normaal vrolijk bloeiend uitzien. DEZE niet en ik betwijfel of deze ooit de kans krijgen om nog te bloeien, laat staan “vrolijk”. ( het laatste plaatje is van een zaaizakje, om te laten zien hoe ze eruit zouden MOETEN zien)

Een tegeltjeswijsheid van mijn moeder vroeger luidde:” Kleine kinderen, kleine zorgen – grote kinderen, grote zorgen”.
Ik denk dat het ook zo is met tuinen: Kleine tuin, kleine zorgjes – grote tuin, grote zorgen.

De eigenaars van de tuin zijn nu elders aan het “ontzorgen”. Wij nemen “even” hun huis-haard-huisdieren-en tuinzorgen over.
Maar vooral genieten we van volop van hun huis-haard-huisdieren én tuin.









Géén terras

We zitten op een terrasje in het hart van een Gelders plaatsje (ca.8800 inwoners)
Het is een soort “knooppunt”  van wegen, waar rondom horecagelegenheden zitten.
Aan dit centrumknooppunt zit, tegenover van waar wij zitten, een Chinees restaurant.

Het gebouw ziet er als een typisch “Chinees restaurant in Nederland” (mét Chinese stenen leeuwen) van buiten wat “koud” uit; geen stoeltjes. Chinese restaurants hebben géén terras! (ik heb er althans nog nooit één met een terras gezien)

Kijk naar het pleintje: ALLES wat er aan horeca zit heeft een terras, dat geeft een gezellig, zonnige buiten aanblik.

Het blijkt dat het door ons, Nederlanders, komt: bij een Chinees restaurant denken Nederlanders aan eten, niet aan “even” 2 biertjes of koffie op een terras nuttigen.
De woordvoerder van de Vereniging Chinees-Aziatische Horeca Ondernemers legt uit dat de Chinese eetgelegenheden met wél een terras (want die zijn er, hoe sporadisch ook, wel) meestal zitten op plaatsen waar geen andere terrassen zijn, zoals bij een haven of in een natuurgebied. Is er niets anders beschikbaar om wat te drinken, dán zijn Nederlanders wel bereid om bij een Chinees restaurant iets te drinken. De VCAHOwoordvoerder:  Normaliter willen mensen bij een Aziatisch restaurant ETEN; dus is het voor Chinese ondernemers niet rendabel om een terras te exploiteren.

Dat doet mij denken aan het omgekeerde in het vroegere Engeland:  Daar gingen de pubs om 22.00 uur dicht, maar Chinese restaurants waren dan nog wél open. Dan bestelden Engelsen daar iets kleins om te eten én een pint of  lager (waar het eigenlijk om te doen was)


Hier in het Gelderse plaatsje hoeft er ook geen terras bij; er zijn alleen al op het “pleintje” genoeg terrasjes.

Bij zonnig weer drinken we wat op een terrasje
Naar de Chinees gaan we om te ETEN!
Kennelijk typisch Nederlands!




Een kat in de gordijnen

Kwart over 5. Ik word wakker op ons logeeradres.
Ik word zelden “een beetje” wakker,  ben meteen helder en wil de dag omarmen.
Ik pak mijn ochtendjas en daal de trap af.
Beneden schuif ik het kattenluikje van de nachtstand wel naar binnen maar niet naar buiten,  helemaal OPEN.
In de keuken ligt de afvalbak om, de deksel eraf. Koffieprut ligt op de grond


Ik zoek geen dader, maar een dweiltje en zet onderwijl water voor de thee op.
Er klinkt een bons in de kamer.
Ik loop de kamer binnen. Een plant ligt op de grond en…………….een witte kat zit op de vensterbank
Ons logeeradres heeft géén witte kat!
Twee katten schieten langs me heen de trap op.
De witte kat zit in de gordijnen (letterlijk )
Mijn hart klopt in mijn keel.
Op zo’n kattenpanieksituatie ben ik niet voorbereid.

Inmiddels valt een kandelaar om; de witte is weer uit de gordijnen, rent de kamer door de keuken in en “vliegt” op de magnetron (die hóóg staat)
Ik wil de buitendeur openen en de kat(ten) naar buiten laten, daarvoor moét ik langs de magnetron, waar de kat dan afvliegt, er valt weer wat op de grond.
Totale chaos.
Ik “mis” nog één hier thuishorende kat; de andere twee zijn naar boven gevlucht.
Als ik de achterdeur openzet (en vergeet dat er een dranger op zit en de deur dus meteen weer terug klapt) “vliegt” er binnen een kat over de bank.
Ik zet de buitendeur met een haak vast en ik roep mijn, nog slapende echtgenoot; dit is teveel voor één persoon.

Als hij beneden komt is “de witte” nergens  meer te zien.
Hij zoekt, ik zoek. Géén witte te zien.
Inmiddels naar buiten gevlucht?
Ik ben er niet gerust op.
We ruimen de ravage op, die eigenlijk nog best meevalt; er is, behalve een afgebroken steel van een plant, voor zover we zien, niets kapot.

Mijn lief gaat weer naar bed, het is nog veel te vroeg voor hem om “de dag te omarmen”
Ik zet thee en ga kijken hoe de 2 katten boven eraan toe zijn.
Ze lopen met me mee naar beneden.
Ik zet alle drie hun eten op de daarvoor bestemde plekken.

Na het eten gaat 1 kat naar buiten, de andere twee lopen zoekend rond.
Ik voel me er ook niet gerust op; ik heb de “witte” niet naar buiten zien gaan.
Hoeveel hoekjes zijn er in deze huiskamer/keuken waar een witte, wanhopige kat zich kan bevinden?
Ik dacht dat we ALLES bekeken hadden, maar het voelt niet goed.

Als ik denk dat er een wit kussentje in een onmogelijk hoekje achter de bank gevallen is, blijkt het toch de witte kat te zijn.
Ik stuur de 2 “bange” katten (weer) naar boven en haal meteen mijn lief (weer) uit bed.
Zoals ik eerder vermeldde; dit is teveel voor één persoon: een kat in het nauw kan rare sprongen maken!
De bank wordt verschoven, er achter blijkt een doodsbange witte poes te zitten.
Géén van ons beide is bereid de poes beet te pakken.
Achter de bank vandaan jagen lijkt de beste optie.
De keukendeur wijd open, de obstakels onderweg  aan de kant en dan de bank zover wegschuiven dat de “witte” geen bescherming meer heeft en het “open veld” in moet, waar de open keukendeur (lees vrijheid)  is.

Aanvankelijk lijkt het niet te gebeuren, mijn lief probeert  met de steel van een hark de kat de goede kant van de hoekbank op te sturen, daarna met lieve woordjes (die ik nu écht niet op kan brengen)
De lieve woordjes doen het, de “witte” rent  uiteindelijk achter de bank vandaan, naar de opendeur waar de vrijheid wacht én een boze derde kat Ook een bovenkat rent de trap af en jouwt de witte nog na. De witte springt tegen de schutting aan en verdwijnt.

Wie zegt dat katten saai zijn en alleen maar liggen te slapen?
Wij hebben na twee dagen genoeg kattenreuring gehad; van mij mogen ze de rest van de tijd “saai” op de bank gaan slapen.


“Het is de natuur”

We hebben nog geen vakantieplannen.
Corona staat het vakantieplannen maken (nog steeds)  in de weg.
Familieleden gaan een weekje (in Nederland) weg en vragen of wij op hun huis en haard willen passen.
In een ander gedeelte van Nederland.
Het klinkt als een “beetje” vakantie.
Change of scenery.

Een huis met een mega grote tuin, een vijver en een kas.
Planten en vijver te verzorgen én 3 katten.

Lezers van mijn blogs weten dat ik geen kattenmens ben.
Katten eten (vijver) vissen (onze huisdieren) én vogeltjes en ze en mollen kikkers (onze “wilde” tuindieren)
Ik wéét dat dat de natuur is, maar ik wil graag de dieren, op het kleine stukje grond op aarde dat wij het onze mogen noemen, beschermen.
Dat kunnen we niet; beschermen.
Katten klimmen over de schutting, kruipen door heggen: ze zijn er, als ZIJ dat WILLEN.
Vandaar mijn aversie tegen katten.

Deze 3 katten (waar we al eerder op hem gepast) zijn binnen leuke beesten met individuele karaktertjes.
Twee van de katten werden door hun kattenmoeder ergens “gedropt”
Bij één, van oorsprong wilde kat, is dat nog duidelijk te merken; hij houdt afstand, is eenzelvig.


Ik ben altijd vroeg wakker. Helemaal in een andere omgeving.
Als ik om half zes mijn blog beneden aan het typen ben ( ná eerst de kattenbeesten gevoerd te hebben!) hoor ik het kattenluikje open en dicht gaan.
Ik zie een kattenbeest binnenkomen mét ………….een vogeltje in de bek.
Ik gruw.


De dader

Dit is het moment waarop ik direct naar huis wil en de boel de boel te laten, maar dat doe ik natuurlijk niet.
Het kattenluikje gaat weer, poes nummer 2 komt binnen, spring op de rug van nummer 1 om zijn prooi af te pakken. Het gaat vlug, een fractie van een seconde en het piepkleine musje fladdert tegen het raam.
Een kat springt.
Gelukkig mis.
Ik grijp het musje, dat tegen het raam fladdert, vóór de twee katten het doen, sla met mijn (goede) been de deur achter me dicht en sta in de hal (alleen, zonder poezenbeesten) met een klein musje in mijn hand.

Ik laat in dat halletje onze beide harten, van de mus en van mezelf, eerst hun normale tempo weer hervinden en probeer dan met één hand de voordeur open te maken. Dat lukt na een paar pogingen.
Twee poezen zitten binnen, wáár is nummer 3?
Ik loop naar een door planten overwoekerd afdakje en wil het musje daarop zetten; het musje denkt er anders over en vliegt zodra mijn hand een beetje opengaat de vrije lucht in.
Gelukkig alles “werkt” zo te zien nog.

Ik loop naar binnen en sluit de voordeur.
Eén kat zit op de vensterbank en snuft tegen het raam waar het vogeltje fladderde; de ander zit onder tafel zijn pootje te likken.
Ik kan  ze “even” niet zien en verdiep me in mijn blog.

Op een tak zingt een lijster.
Ik hoor het kattenluikje weer.
Ik wil die twee dingen NIET combineren.
De katten wél.

8 revisies




Salami en knoflook

Sinds ca. 1920 verkopen de slagers in Nederland en België  salami.
Salami is gedroogde worst uit Italië.
Er zijn vele soorten Salami, iedere streek  heeft zijn eigen recept (soms met witte en/of rode wijn)
Zo is er Salame Fellino uit Fellino en salami Milano uit Milaan.

De naam salami komt van het meervoud van het Italiaanse “salame” dat “gezouten vlees” betekent (afgeleid van het Latijnse “sal” = zout )
Oorspronkelijk was het (door de lucht) gedroogde worst van varkensvlees met zout met specerijen (vaak peper, chilipeper, venkel of peterselie) tegenwoordig kan het vlees ook gerookt of gekookt zijn.Op “mijn” *) onlangs gekochte (Beter Leven) salami staat dat deze salami voor 78% uit varkensvlees bestaat, verder uit varkenscollageen, varkensspek, varkenseiwit, knoflook, zout, rode bietensap, specerijen, knoflook, glucosesiroop, dextrose, antioxidant: E 301, conserveermiddel: E250 en rook.

Ik las dat geen enkel land een grotere diversiteit aan ambachtelijke vleeswaren produceert als Italië. (weet niet of dat waar is)
Ook las ik dat
*  salami vroeger van ezelvlees werd gemaakt en
*  dat de “echte” salami te herkennen is aan een witte, beschermende kalklaag;
*  ook de Hongaren (van zwijnenvlees) en de Grieken en Spanjaarden hun eigen “salami” bereiden.

De sterke geur van salami komt door de hoeveelheid knoflook erin  (plant uit de narcisfamilie, behorend tot het geslacht look, waar ook prei, ui en bieslook toebehoort.)
De eerste bewijzen van knoflook werd gevonden in een graftombe in El Mahasna Egypte, de gekleide knoflookafbeeldingen zijn gedateerd uit 3750 voor Chr. (Ook in het graf van Toetanchamon, begraven in 1352 voor Chr. werden naast goud en Lapis ook gedroogde knoflookbollen gevonden)
Er zijn ook vermeldingen van knoflook gevonden in India, (3000 voor Chr.) en uit China van rond het jaar 0.

Door de klimaatomstandigheden in Nederland moet het planten van knoflook al in het najaar gebeuren.
De plantgoedbol wordt machinaal opengebroken en de afzonderlijke tenen in de grond geplant (knoflook wordt altijd in de volle grond geteeld) Als de teen onder de grond zit, is het van belang dat de wortels zich snel vormen.

Gedroogde knoflook ligt doorgaans het hele jaar in de supermarkt, maar komt niet uit Nederland
Met onvoldoende warmte en een gering aantal zonuren, is het lastig goede gedroogde knoflook in Nederland te telen, maar het klimaat is aan het veranderen en in de provincie Flevoland teelt een Hollandse boer nu biologische knoflook




Op https://worstmaken.nl/recept/zelf-salami-maken/ kun je lezen hoe je je eigen salami kan maken





*) We hadden een keer “stout” gedaan.
We eten zo min mogelijk vlees ( flexitariërs) en zelden vleeswaren op brood.
Héél soms hebben we trek in iets pittigs en verlangen we naar de structuur van vlees.
Soms geven we daar aan toe en soms…..niet.

Dichtheid van botten

Als je in één jaar 2 x (of meer) iets in je lichaam breekt krijg je een uitnodiging voor een DEXA onderzoek. Zo’n onderzoek meet de dichtheid van de botten.

Na mijn pols- én heupbreuk kreeg ik een uitnodiging voor een dergelijk onderzoek.
Ik heb het een tijdje uitgesteld. Als je zelf, door de vervanging van een verbrijzelde heup (traptrede gemist) een nieuwe hebt “ingeplant” gekregen en daardoor je schoenen en sokken niet zelf aan of uit kan trekken, kun je vast niet op een behandeltafel klimmen dus leek me zo’n onderzoek “iets teveel”
Bovendien was ik “even” witte jassen (hoe lief de inhoud daarvan ook mag zijn) zat.

NU ben ik geweest.
Er is een aparte ruimte op het terrein van het ziekenhuis voor, in het bos.
Hier geen betaald parkeren (hoe lang nog?) maar vóór de ingang een aantal parkeerplekken gratis.

Tevoren had ik al een vragenlijst ingevuld en gemaild,  over  het eventueel hebben van al dan geen Coronaklachten,  dus bij binnenkomst geen vragen alleen de aanmelding.
Een vriendelijk “Gaat u zitten u wordt zo binnengeroepen” en daar zat ik, in een ruime, open wachtkamer (de toegangsdeur, 2 gangen én de balie met dames waren te zien)


Dat “zo” binnen roepen bleek geen loze belofte te zijn, het was inderdaad SNEL!
Een scanmeisje mét humor vertelt me wat er te gebeuren staat.
Na bepaalde kledingstukken, waar metaal in zou kunnen zitten, te hebben verwijderd kan ik op een behandeltafel  héél stil gaan liggen, waarna een apparaat mij scant.
Dan een korte pauze en een andere lighouding (die ik een paar weken eerder, vlak ná mijn breuk,  nooit gekund zou hebben) wéér even stilliggen en klaar ben ik.
Kleding aan en weer naar de wachtkamer waar een speciale  “breukendame” me zal komen halen voor een gesprek.




Toen ik, na een korte tijd door een aardige dame gehaald werd, stelde ze veel vragen.
Ik dacht maar aan één ding: Wat is het resultaat van die foto’s?
Zij wilde kennelijk een bepaalde procedure doorlopen vóór ze me de uitslag zou geven
Moeilijk voor mij; de spanning liep op.



Ja, ik gebruik zuivel, beweeg veel, slik vitamine D en calciumsupplement.
Ze gaat voor me klappen;” ik doe het goed!”
Ik vermoed dat er een “maar” aankomt.
En die komt ook: het moment waarop haar computerscherm mijn kant opgedraaid wordt om de resultaten van de foto’s te bespreken.
Eén blik op het scherm en ik zie het al: Lijntjes in het roodgebied: foute boel.

Vreemd dat je zo gespannen bent voor een uitslag en als je die dan eindelijk weet, je zo kalm wordt; je wist het eigenlijk al. Je was nerveus OMDAT je “onbewust” al wist dat het foute boel was en nu je het wéét is de spanning weg.

We bespreken wat er te doen is. Het kan niet verholpen worden, wel tot stilstand gebracht worden.
Veel keuzes zijn er niet: medicijnen (met mogelijke. nare bijwerkingen)

Behalve dat het risico tot botbreuken bij vallen en stoten groot is, komt daar bij ook nog het gevaar dat de rugwervels gaan “inzakken” een pijnlijk proces, waar, op het moment dat het gebeurt, niets meer aan te doen zal zijn, alleen pijnbestrijding.

Middelen met “mogelijk” nare bijwerkingen kunnen worden geslikt, ingespoten of via infuus worden toegediend. We bespreken en ik stel vragen.
Mijn hele geest én lijf wijzen al die middelen, die in een ander deel van je lichaam minder goede dingen kunnen doen, af!
Niets doen is “eigenlijk” geen optie.
Het risico van eventueel breken ben ik bereid om te nemen, maar een mogelijke rugwervelinzakking………..

We spreken af dat de dame me, na al dit “nieuws” bezonken is, zal bellen over wat ik ga doen.
Ook krijg ik haar emailadres voor eventuele vragen, die vast later thuis, in mij op zullen borrelen.
Ik bedank haar.

Nu, een paar dagen later kan ik pas het woord benoemen wat ik aldoor vermeden heb: Osteoporose!
Ik heb gesproken met een Osteoporose-verpleegkundige.
Ik heb Osteoporose.
Ik ben één van de 900.000 mensen in Nederland (2/3 vrouw, 1/3 man) die daaraan lijden.
Jaarlijks breken ruim 105.000 mensen ouder dan 55 jaar een bot als gevolg van deze ziekte en ik ben daar nu één van.

Mijn breuken zijn helend, maar hoe voorkom ik nieuwe breuken?
Bungeejumpen, skiën en hordelopen waren sowieso al geen dingen die ik deed en vallen doet niemand express, dus moet er iets gedaan worden aan die brozer wordende botten: meer bewegen, vitamine D en calcium slikken en zuivel gebruiken zal bij mij niet helpen, dat deed ik al ( genoeg)
Maar wat dan? Het zullen toch medicijnen moeten worden, vrees ik.
Ik ga er over nadenken




*) een chronische aandoening van het skelet, waarbij de botsterkte afneemt.

**)  in de volksmond heeft men het over botontkalking, maar die term is niet helemaal correct. Bij osteoporose is er naast minder botmassa ook een verandering in de structuur van het bot, hierdoor wordt de botsterkte nóg minder.

Voetbal

Het Europees kampioenschap voetbal (mannen) van 2020 (UEFA Euro 2020)  zou de geplande 16e editie van het vierjaarlijkse voetbaltoernooi zijn. Het zou gehouden  worden van 12 juni tot en met 12 juli 2020.
De pandemie gooide roet in het eten; het EK werd (zoals zoveel (sport)evenementen) uitgesteld tot 2021
NU gaat het gebeuren: van 11 juni tot en met 11 juli wordt het in verschillende Europese steden gespeeld, waaronder Amsterdam.



Als ik zeg dat  ik niets met voetbal heb is dat niet helemaal wáár.
Ik ben geboren in een gezin waarvan pa voorzitter was van de lokale voetbalclub (hij had zelf vóór mijn geboorte ook gevoetbald) Daar zijn zelfs foto’s van!


Er was, in mijn jeugd, dus veel voetbal!
NU PAS  bedenk ik me dat het eigenlijk wel “apart” was dat geen van mijn broers voetbalde, althans niet bij een club.

Ik kan me herinneren dat ik wel eens met mijn vader meeging als “zijn” club thuis speelde.
Alléén met mijn pa (oudere broers deden waarschijnlijk andere dingen??) ook mijn moeder was geen voetbalfan. Leuk samen met pa een zondagje op stap.
Eerlijk gezegd weet ik niet of ik ook écht naar het voetbal keek, of daar maar wat ronddolde en me ergens anders mee vermaakte.
Het gevoel dat ik er NU bij heb was dat ’t een leuke zondagmiddag was.
Anders was het aan het eind van de zondag, als we allemaal  stil op onze tenen door het huis liepen en mijn pa met zijn hoofd bijna IN de radio zat om de voetbalverslagen en uitslagen te volgen.

Dat was TOEN. Later kreeg ik een vriend (die nog later echtgenoot werd) die helemaal in het honkbal zat. Voetbal speelde geen rol in zijn leven, en dus ook niet in het mijne.
Ook de zonen die we kregen waren niet met voetbal bezig.
Onze enige kleinzoon daarentegen is er helemaal wous van; elke minuut van zijn leven waarop het niet regent en hij niets MOET (school, slapen, eten) is hij met een bal buiten bezig.




Hoewel ik niet naar de wedstrijden op tv kijk en me er verder NIET voor interesseer, vind ik de gekte er omheen wél leuk. Hele straten oranje versierd, mannen met “rare”, petten, t-shirts  en sokken aan
( blij dat  ik er niet naast hoef te lopen) maffe artikelen in de winkels ( zoals juichcapes)
Helemaal blij dat ná de serieuze coronatijd er nu wat vrolijks aankomt.

Ik schrijf NA de Coronatijd, maar dat is natuurlijk niet zo, we zitten er nog in, alleen met versoepelingen.
Ook daarbij gebeuren weer sneue dingen.
Een kennis had kaartjes voor een kwartfinale van het EK; helemaal blij.
Onlangs kreeg hij bericht dat hij is “uitgeloot”!
Er mogen minder toeschouwers bij de wedstrijden, dus is er geloot in dit geval betekent dat GEEN kaartje! Hij kan er dus niet heen! Hij balen!



Bij de PLUS hebben ze een actie met een (soort lego) voetbalveld, poppetjes en attributen die met voetbal te maken hebben. Ik doe boodschappen bij de PLUS en kocht een beginnerspakket voor de kleinzoon.
Als ik boodschappen koop, krijg ik er nu voetbalattributen bij.
Gisteren kreeg ik de VAR :Video Assistant Referee.
Zo leer je nog eens wat!


Ged. zonsverduistering 10/6

Bij een zonsverduistering schuift de maan tussen de zon en de aarde in, zodat de maan de zon verduistert


a.s. Donderdag, 10 junI kunnen we in Nederland een gedeeltelijke zonsverduistering zien. Het zal niet donker worden, de zon wordt maar een klein stukje bedekt: om 12.23 zal de zon voor 17% bedekt zijn.

(Het proces begint om 11.19 en zal  zich om 13.31 voltrokken hebben*)

Nooit met het blote oog de zon in kijken; ideaal is een eclipsbrilletje maar mocht u dat niet hebben dan kan het ook met een vergiet

Houd een vergiet loodrecht in de richting van de zon en leg een groot blad wit papier op de grond.
Normaal gesproken zijn er dan tientallen ronde lichtvlekjes te zien, maar tijdens de zonsverduistering zijn het allemaal fraaie sikkeltjes. Een afstand tussen de vijftig en honderd centimeter werkt meestal wel. Tip: creëer zoveel mogelijk schaduw rondom het projectiesysteem, zodat het contrast groter is.

Ik las  ook een leuk Nederlands weetje: De eerste mens op aarde die  het tijdstip van een zonsverduistering kon berekenen en voorspellen was een Nederlander Symon van der Moolen (1658-1741) een zeventiende-eeuwse Nederlandse astronoom/wiskundige.
Van de Moolen voorzag TOEN dat het hoogtepunt van de (gedeeltelijke) verduistering op 12 mei 1706om 9.23 uur  in de ochtend zou zijn. (Volgens moderne (computer) berekeningen moet dat zo’n twee minuten later zijn geweest ) Behoorlijk accuraat voor iemand in 1706!

Er wordt nu voorspeld dat deze gedeeltelijke zonsverduistering  donderdag  “goed”  te zien zal zijn
( zeker aan de kust)
 
De eerst komende, voorspelde volledige zonsverduistering zullen wij niet meer meemaken; die zal op 7 oktober 2135 plaatsvinden!


*) De laatste gedeeltelijke(80% bedekt) zonsverduistering (in West-Europa) was op 20.3.2015 te zien.

Vaccinatie 2

Zo stil als het bij vaccinatie 1 was zo druk is het bij vaccinatie 2 (dezelfde priklocatie)
Druk zowel op het parkeerterrein én in de hal van de tent; van de 10 loketjes met welkom-mag- ik- u- ID-gastvrouwen en mannen zijn er 8 bemand.
Ook deze keer moet ik, naar aanleiding van mijn ingevulde formulier, na aanmelding, met iemand mee naar een arts.
Deze keer geen jonge mannelijke arts, maar een wat oudere vrouwelijke arts.
Ze vraagt mijn ID ( voor mijn burgerservicenummer (BSN), checkt of ik ben wie ik zeg dat ik ben, knikt naar me en zegt dat zij me wel even zal prikken, dan hoef ik niet in de rij te staan.
Toppie!
Ze roept er een man bij “Graag een paar sterke armen voor het geval dat er flauwgevallen gaat worden. “
Op haar roep om hulp komt een Turkse jongen met lachende ogen aan, die door de dokter aan één kant van mijn stoel gedirigeerd wordt, voor het geval ik omkieper met stoel en al (dat is wel eens gebeurd)
Gelukkig doe ik dat niet en kan de jongen onverrichter zaken weer gaan.

Ik moet even blijven zitten en mag daarna naar de wachtruimte. Die zit bijna helemaal vol.
Nadat ik mijn lief, ook geprikt, gevonden had werden we door een vriendelijke Rode Kruisdame naar een plekje met 2 stoelen naast elkaar gebracht. Heel attent

Er zijn mannen en vrouwen met een vloerwisser de vloer aan het  soppen en we moeten zittend, even de voeten optillen zodat de vloer er onder (weer) schoon kan worden ( lekker huiselijk)


Na een kwartiertje (wachten of er wat gebeuren gaat wat NIET zou moeten) kunnen we naar de uitgang (een andere dan de ingang) en naar huis
uitgang priklocatie

Buiten staat de Turkse jongen ( nu zonder mondkapje)  die mij opgevangen zou moeten hebben, mocht ik flauwgevallen zijn.
“Alles goed gegaan? Helemaal klaar nu?” Glimlacht hij vragend.
“Ja hoor alles oké”
“Fijne dag verder, mevrouw”
“Dank voor je hulp en jij ook fijne dag”
Weer aardige, leuke mensen ook  bij de 2de keer prikken.
We hebben een “diploma” gekregen.
“Goed bewaren” zegt de jongen die het uitreikt.
(Voor de zekerheid kopieer ik het maar. Wie weet of we het ooit moeten laten zien om “iets” te mogen doen.)



Rijksoverheid.nl meldt dat we 7 dagen na de laatste prik voor 95% beschermd zijn.Nu maar hopen dat die andere 5% ons niet te pakken neemt!
’s Avonds wordt mijn arm zwaar en gevoelig. De volgende dag heb ik één linkerarm die prominent en zwaar aanwezig is. Tot nu toe gaat het bijna net zoals de vorige vaccinatie!