Oekraïne

Het is vreselijk wat er in  Oekraïne gebeurd. We kunnen op t.v., via internet en in de krant horen en lezen wat daar allemaal gebeurt.

Ik wil me graag op de positieve acties die er voor Oekraïense burgers hier in Nederland  gehouden worden concentreren. Die zijn er !

Nederlanders hangen, om sympathie met de Oekraïners te betuigen Oekraïense vlaggen uit, sommigen nemen vluchtelingen in huis, anderen maken geld over naar giro 555, of brengen kleding en huisraad naar inzamelpunten

Ik blogde al eerder over Oekraïners in de Achterhoek en hoe ze daar opgevangen worden én over het werk dat ze daar kunnen krijgen.

Veel gemeentes doen hun uiterste best om woonplekken voor vluchtelingen te creëren.

In de Gemeente Huizen (N.H.) lag afgelopen januari tot april hotelschip Carissima aangemeerd; het schip had 150 plekken voor asielzoekers.

Ook werden er, toen het schip er eenmaal was, vrij snel allerlei initiatieven voor de asielzoekers opgezet o.a. door de Vrijwilligerscentrale, kerken en moskeeën.

De Carissima is (leeg) vertrokken, nu ligt er een ander schip aan de kade in Huizen; de Fortuna, met plek voor 190 asielzoekers.

Dit schip zal hier maximaal 6 maanden liggen.(Normaal wordt de Fortuna gebruikt als cruiseschip op de Donau)

Huizer buurgemeente Blaricum is op dit moment woonunits (59) voor vluchtelingen aan het creëren, op een terrein bij een camping waar bepaalde voorzieningen (water oa) al zijn. Deze units zijn gepland om er 2 jaar te blijven staan

Ook las ik een advertentie van de COOP die een actie gestart was om hun klanten ipv het statiegeld zélf te innen, het te doneren voor hulp in de Oekraïne.

De Coop heeft het gedoneerde bedrag verdubbeld en overgemaakt aan een hulporganisatie die medische zorg, schoon drinkwater en overige urgente middelen op locatie verzorgd.
Het overgemaakte bedrag bedraagt € 258.488,-. De laatste zin uit de advertentie was: 
Zo kan ’t ook!

Sinterklaas voor volwassenen

In Nederland vertellen volwassen mensen aan kinderen dat er in Spanje een bejaarde man woont, die eens per jaar naar Nederland komt omdat hij zo van kinderen houdt.

Die man heeft een rode jurk aan en, omdat er ten tijden dat men dit voor het eerst verzon, nog geen auto’s of vliegtuigen waren, kwam die oude man met een boot vanuit Spanje varen

en reisde hij over land op een paard.

Een wit paard want dat paste mooi bij zijn rode jurk, witte onderjurk en baard.
Omdat hij bejaard was had hij veel helpers en, omdat hij oud (lees: vergeetachtig was) kon hij hun namen niet onthouden en noemde hij ze allemaal Piet.

Aanvankelijk maakte hij nog onderscheid naar de kleur van hun kleding, dan zei hij; ”Gele Piet help roze en zwarte Piet eens even”.

Maar dat mocht niet meer vanwege discriminatie; tegenwoordig heten, wat Sint betreft, al zijn helpers gewoon weer gewoon PIET.

Kinderen opvoeden is moeilijk. Sommige ouders bedachten ooit dat het fijn zou zijn als iemand hen zou helpen; die bejaarde kindervriend leek hun daar prima geschikt voor.

Maar de Kindervriend weigerde, cadeautjes geven in ruil voor op zijn schoot zitten en een liedje zingen vond hij nog wel leuk, maar om te gaan opvoeden…… nee, daar had hij geen zin meer in.

Hij vond wel een alternatief voor de wanhopige ouders; zijn knechtjes konden helpen.
De ouders waren blij met, in ieder geval een beetje, hulp bij het opvoeden en bedachten toen dat het zou helpen als de Pieten alle wandaden van de kinderen zouden weten.

Van die tijd af waren de Pieten dus de meeste tijd op de daken te vinden. De hoofdPiet bedacht dat als ze daar toch waren om aan schoorstenen te luisteren, ze meteen vast wat cadeautjes door de schoorsteen naar beneden konden gooien, dat scheelde weer wat rondbrengen, dus dat werd gedaan.

En, omdat de oude baas toch een beetje supervisie moest houden, moest hij af en toe toch ook even het dak op. Maar, omdat hij oud was en niet zo goed kon klimmen, gebruikte hij daarvoor zijn paard; samen reden ze over de daken ter inspectie van de Pieten.

Eén van de jongere Pieten bedacht dat het misschien afschrikwekkend voor de stouterikjes onder de kinderen zou zijn als de Pieten de lege zakken zouden kunnen gebruiken om die stouterts in mee terug te nemen naar Spanje.

De oude baas vond dat een slecht idee; een kleine maand in dat koude kikkerland “leuk” doen tegen kinderen vond hij wel aardig, maar dan moesten die andere 11 maanden rustig in een heerlijk warm klimaat verlopen, ZONDER kinderen!

Mijn lief en ik hebben nooit de oude baas, noch zijn knechten “gebruikt” om te helpen opvoeden, opvoeden deden we zelf wel. Ook het verhaal van een man in een jurk vonden we “over de top” Maar spelend met andere kinderen én zittend op school “geloofden” onze kinderen wél in die man in de rode jurk die in de herfst met een boot kwam en stilletjes in december weer vertrok.

Onlangs kreeg ik ook ik toch was méér geloof in die bejaarde man.

We waren in een groot, oud kasteel en liepen er rond.

Een deur stond op een kiertje en aangezien ik nieuwsgierig ben én een vrouw én omdat de deur NIET dicht was, ging ik naar binnen en……………

……. kwam in de slaapkamer van de oude man. De eigenaar van het kasteel had een gedeelte van zijn kasteel beschikbaar gesteld aan de oude baas voor de duur van zijn verblijf in Nederland.
Ik zag behalve zijn slaapkamer, ook zijn werkkamer mét bureau mét het grote rode boek, maar ook de inpakkamer, die al vol met cadeautjes lag.

Opeens begreep ik ook het groot aantal witte busjes die we op de parkeerplaats hadden gezien. De man in de jurk was dan wel oud, maar niet gek; hij ging niet meer fysiek winkelen voor pakjes, maar liet de Pieten online de bestellingen doen. De koeriersdiensten brachten de pakjes wel naar het kasteel.

Ik ben wel nieuwsgierig, maar niet brutaal, toch heb ik een beetje spijt dat ik niet stiekem even in het grote boek heb gekeken, er zijn wel een paar kinderen waarvan ik dol graag zou willen weten wat hun wensen zijn (én wat ze hebben uitgehaald)
Maar ja, ik ben netjes opgevoed en blijf van spullen af die niet van mij zijn!

Toen we later in de tuin van het kasteel liepen zagen we dat de eigenaar van het kasteel wel restricties voor de oude baas en zijn knechtjes bedongen had: Er was een plek waar de zakken, met cadeautjes NIET mochten worden neergezet! (Er stond daar ook geen één zak)

Dat de Sint hier al vele jaren komt konden we zien aan zijn “parkeerplek” de “aankondiging” daarvan was wel te zien, wel vervaagd.


Zou hij dan toch…..?

Zin en onzin over Sinterklaas

Vaak heb ik al gezocht WAAROM we Sinterklaas wél met veel gejuich binnen halen, maar nóóit met zijn allen ook uitzwaaien.

Als kind vond ik dat al raar en als volwassene nog steeds. Nooit kunnen achterhalen wat de oorzaak hiervan is [nogal onbeschoft, zodra de cadeautjes binnen zijn kan hij oprotten, niet even vriendelijk nazwaaien of goede reis wensen]


Dan het feit dat hij uit Spanje komt; waarom uit Spanje, hij werd (omstreeks 270 na Chr) geboren in de havenplaats Patara in Klein Azië geboren, het tegenwoordige Turkije. Hij werd later bisschop van Myra, dat tegenwoordig ook in Turkije ligt. Na zijn dood, op 6 december van het jaar 342  werd hij door de katholieke kerk heilig verklaard.


Waarom komt hij dan heden ten dage uit Spanje varen?
Dat komt omdat In 1087de Seidsjoeken (tak van de Oghuz-Turken- moslims) dreigden Myra, waar Sinterklaas begraven lag, te veroveren. In Christelijk West-Europa, waar men Sinterklaas  al lang vereerde,  wilde men de overblijfselen van de heilige niet in de handen  van de, in hun ogen, ongelovige Seidsjoeken laten vallen.

Dus voeren zeelui uit de Zuid-Italiaanse stad Bari, in het geheim, naar Myra en roofden de beenderen van Sint-Nicolaas.
In Bari werd Sint-Nicolaas herbegraven in een speciaal gebouwde kathedraal. Zijn overblijfselen liggen daar tot de dag van vandaag.

Bari lag destijds in het toenmalige koninkrijk van de Beide Siciliën (informeel ook koninkrijk Napels geheten), waar de latere Keizer Karel V koning van zou worden. Zijn zoon Filips II zou later Spanje, de Nederlanden én de beide Siciliën erven. Vandaar dat Sinterklaas verondersteld werd uit Spanje te komen ( Beetje vergezocht, want zijn botten, zo die al in het huidige Spanje zouden liggen, komen niet ieder jaar naar Nederland, maar een “denkbeeldig” personage die hem voorstelt!)

Waarom een stoomboot? Dat is wel “een beetje” te herleiden; Sint Nicolaas was namelijk ook de beschermheilige van de zeelui (die uiteindelijk ook zijn botten roofden en naar Bari brachten)
“Dus” kwam de beschermheilige van de zeelui met een boot naar ons land.
De oudste intocht per boot is die van Bari, die sinds 1087 jaarlijks plaats vindt.
zeevarenden

Dan zijn kleding

Ten tijde dat Nicolaas geboren werd was zijn geboortegrond Romeins grondgebied. De Romeinen droegen voor alledaags gebruik een mouwloze tunica die ongeveer tot de knieën kwam. Broeken kenden ze niet, zij vonden (bij de volkeren die ze onderwierpen, zagen ze wel broeken) beenbekleding iets primitiefs dat alleen door barbaren werd gedragen.

Bisschoppen in de katholieke kerk dragen nóóit rode mantels (wel kardinalen) ook dragen ze nóóit rode mijters (wel ecru, geel en groen) Bovendien droegen bisschoppen pas vanaf de 12e eeuw mijters en Sint Nicolaas was ver vóór die tijd!)

Waarschijnlijk is de kleur van de mantel van Sinterklaas ROOD, omdat die kleur verwijst naar liefdadigheid en liefde!

Aan zijn linkerhand draagt de huidige Sint Nicolaas een bisschopsring met een rode robijn erin.  Die “hoort” voor een bisschop eigenlijk aan zijn rechterhand, maar dat is niet handig voor de “onze” Sinterklaas, die veel handen moet geven. 



Sinterklaas rijdt in Nederland op een paard genaamd Amerigo (genoemd naar de ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci) In 2019 nam Sinterklaas het paard Ozosnel mee uit Spanje.


In België*) rijdt Sinterklaas op het paard: Slecht-Weer-Vandaag.

*)In België vieren ze Sinterklaas op 6 december ( dát is ook eigenlijk de echter herdenkingsdag van Sinterklaas)

Keuzestress

Keuzestress is een vorm van stress die veroorzaakt wordt doordat iemand wordt overspoeld met informatie over mogelijkheden én daaruit een keuze moet maken.
Ik kom het woord steeds vaker tegen in artikelen, soms op t.v. of uit de mond van een bekende (dan meestal gekscherend).

Ik las nu dat je bij 95% van de keuzes die je maakt, niet stilstaat en dat de andere 5% je soms (ernstige) hoofdbrekens kunnen geven: alsof je op een rotonde zit en geen afslag durft te nemen omdat je bang bent de verkeerde richting op te gaan.
Zó las ik dat fenomeen omschreven, waarbij ik meteen een levendig beeld kreeg ( ik heb geen richting gevoel en ken die letterlijke situatie)

Wat ik ook las is dat veel mensen bij belangrijke keuzes (een nieuwe baan, een studie, een partner, een verhuizing) de (enorme )angst overvalt dat dit een niet-te-keren-beslissing zal zijn.
In de meeste gevallen is dat NIET WAAR. Het brengt waarschijnlijk wél moeilijkheden met zich mee zoals bij het opzeggen van een baan (én een andere zoeken); de verandering van een studie; huis verkopen (én elders gaan wonen) maar het kán vaak wel.

Het blijkt dat de moderne mens niet alleen zoveel méér keuzes heeft dan wat langer geleden, maar dat er vooral méér informatie over alles en nog wat te vinden is, iets dat beslissingen nemen alleen maar moeilijker maakt.

Je wil “alles” weten vóór je een belangrijke beslissing neemt, en je informeert je door “deskundigen” te raadplegen: helaas spreken ook deskundigen elkaar vaak tegen en naar wie luister je dan?

Misschien is de tijd gekomen om meer naar jezelf te luisteren, hoe voel je je als je denkt aan de gevolgen van een beslissing?
Zie je jezelf al werken in die nieuwe baan en hoe voel je je daarbij?
Zie je jezelf wonen in die nieuwe omgeving, zou je er kunnen wennen?

Wat ik me afvraag is of we door die bergen aan informatie waartoe we toegang hebben, niet te ver van onszelf af zijn komen te staan?
Verdwalen kan je op bijzondere plekken brengen, niet altijd fijne plekken, maar het onverwachte is soms ergens goed voor en brengt soms zo veel meer als het zekere, veilige pad.




Levensreddende pindamengsel

Het aantal mensen dat honger lijdt, ondervoed is neem toe.
Redenen zijn onder meer; extreme droogte, mislukte oogsten, gestegen prijzen én de oorlog in de Oekraïne. Ik las dat verleden jaar wereldwijd 2,5 miljoen kinderen aan ondervoeding stierven. Veel Goede Doelen proberen hieraan wereldwijd hier iets aan te doen.

Onlangs kreeg ik een hulpvraag van Unicef, een doel dat we al jaren met een vast bedrag steunen. De brandbrief: een noodkreet om “iets extra’s” te doen aan ondervoede kinderen in Soedan!

3 miljoen kinderen, jonger dan 5 jaar, zijn daar ondervoed, waaronder 650.000 ernstig acuut ondervoed!
Helaas krijgen we al jaren van tijd tot tijd dit soort brieven: Honger, ergens in de wereld; het lijkt nooit beter te gaan; nooit ECHT op te lossen.
Wat deze brief, in mijn ogen, iets hoopvoller dan alle eerder brieven maakte was een concreet genoemde oplossing (helaas) niet voor de lange termijn, maar wel een oplossing voor NU:

Plumpy Nut, een therapeutische pindapasta (zo’n 2 jaar zonder koeling houdbaar) waar ondervoede kinderen mee “gered” kunnen worden. Dit zakje met pindakaasmengsel (behalve pinda’s ook plantaardige olie, melkpoeder, hoogwaardige proteïnen, vitaminen en mineralen) wordt razendsnel in het kinderlichaam opgenomen en kan levensreddend zijn

Een donatie wordt gevraagd voor de pindapasta én voor training van zorgverleners ter plaatse (acute hulp én preventie)

Ter illustratie van wat er met donaties gedaan kan worden:
Voor € 1.000,- kunnen 7 ernstig ondervoede kinderen 8 weken lang, dagelijks 3 zakjes levensreddende pindapasta krijgen.
Giften zijn welkom op IBAN NL 86 INGB 0000 0001 21 t.n.v. Unicef Nederland; omschrijving  SOEDAN 10704800.







W.k. Voetbal

Mijn vader was voorzitter van een lokale voetbalclub en ging elke wedstrijd daar kijken.
Ooit, vóór mijn geboorte speelde hij zelf voetbal.
Mijn vader stierf toen ik nog jong was.

Ik kom uit een jongensgezin: géén van mijn broers voetbalde.
Nu heb ik zelf een jongensgezin: geen van mijn jongens (inclusief mijn lief) voetbalt of heeft gevoetbald
Ik heb dus al heel lang niets met voetbal in mijn leven.

Maar….. hele straten die oranje kleuren; ’s avonds een wandelingetje en  “gluren bij buren” die met de gordijnen open,  je een kijkje gunnen op hun kids, familie en vrienden die allemaal naar de buis zitten te kijken; of luid horen juichen als er een doelpunt wordt gescoord, dáár heb ik wel wat mee. Het maakt het land “even” zo blij! (in plaats van de mopperkonten die we meestal zijn)

Over Qatar en de emir in combinatie met de mensenrechten is al veel in de media bericht: Of we (Nederlands team, de koning, vertegenwoordiging van de regering) daar wel of niet heen zouden moeten gaan, over de doden die bij de bouw van het stadion gevallen zijn en of de Spelen daar sowieso gehouden hadden moeten worden.*)
Zijn sport en politiek 2 afzonderlijke dingen? Die discussie is al zo vaak gevoerd, zoals in 1978 toen het wk zich in Argentinië afspeelde. Ook toen gingen we wel, hoewel er ook toen veel weerstand was.

Veel van de berichtgeving is NIET eensluidend, dus ik houd me bij de feiten: Qatar is een Arabische Emiraat met een grootte van ongeveer een kwart van Nederland ( 11.571 km2) en met DOHA als hoofdstad. Qatar is sinds 1971 zelfstandig. De oorspronkelijke bewoners heten Qatari, daarvan wonen maar 20% in Qatar. De rest van de inwoners zijn voornamelijk arbeidsimmigranten (2 miljoen = 95% van het totaal aantal inwoners) grotendeels uit de arme landen van Azië en Afrika afkomstig


De vlag van Qatar is in verhouding tot de breedte de breedste vlag van de wereld.(hij lijkt sterk op de vlag van Bahrein)

Het is in Qatar momenteel 2 uur later dan bij ons

Terug naar het voetbal.
Nederland speelt haar eerste wedstrijd op maandag 21 november  om 17.00 tegen Senegal.

De finale is op 18 december, dat is dan gelijk Qatar National Day, ook wel Qatar Founders day genoemd: het is de nationale herdenking van de eenwording van Qatar in 1878.  Op die dag worden mensen geëerd die het land hebben opgebouwd, helden, leiders.
Dat die 2 dingen gelijk worden gehouden lijkt me geen toeval.


*) Bij twijfel niet inhalen.

Klimaatexpo’22

De klimaatcrisis schreeuwt om grote veranderingen, die ons voorstellingsvermogen soms nog te boven gaan. We hebben de verbeeldingskracht van kunstenaars nodig om het onvoorstelbare in beeld te brengen.

Daarom wordt tot 4 december a.s. de Klimaatexpo’22 georganiseerd.
Dit vindt plaats op drie locaties:
Museum de Fundatie         – Zwolle
Academiehuis Grote Kerk  – Zwolle
Kasteel het Nijenhuis          – Heino/Wijhe

De klimaatmachine (ná 2050) van Jan Jacobs

Wij waren afgelopen weekend in Het kasteel het Nijenhuis mét beeldentuin om de Klimaatexpo’22 te bekijken.

Zowel in de beeldentuin als in het Kasteel staan ook andere (bijzondere) kunstwerken.
DIT blog probeer ik me te beperken tot foto’s van de Klimaatexpo’22 ( in een ander blog zal ik aandacht aan het kasteel en de andere kunstwerken besteden)

Beslisboom op een boek van Jac.P Thijsse. En “ode aan de boom”

Clarisa Jeelof: Plants vs plant Adriana Mast: Fields of gold.

Leidy van Leeuwen; Droge voeten ( Friese doorlopers)
Annelies van Beelen: Natte poten en Carla Zeegers: Op poten (pentekening)

The beauty of the ordinary van Dirk-Jan Bulstra. Recycle Flora van Jeannette Lotz (huish.afval en geschilderde kastdeur)

Artje Oosterhuis: Bedreigde vogels Hendrique van Putten : while everybody was sleeping MainKunstenaars:De Migrant
:

Als industriële hun schaapjes op het droge hebben, happen de vis naar lucht”. Boven: Interne destructie-A.M.Marum

Boven: Welke klimaatwaarschuwing?
Onder: Kees Putman De schilder treurend over de verwoesting van het milieu.
René Jacobs: Let’s wait and see (plastic poppetjes,acryl verf,expoxyhars, MDF, antieke kaasmal)

Ninette Koning; vegetal fur (palmblad en dennennaalden) Gondo van der Zwaag: Shelter of HopMariken de Goede: steen in de vijver

Madeleine de Vilder: Zomerse winters en Monique Rodenburg: Waterfall

Inderdaad werd “het onvoorstelbare in beeld gebracht”; een heel bijzondere tentoonstelling in een prachtige omgeving. Zeker de moeite waard!

De in- en uitgang van het kasteel.

Welke Maarten?

11 november vieren sommige Nederlanders het feest van Sint Maarten*)

We hebben het dan over Martinus van Tours ( geboren in Hongarije 316  en overleden in 397 na Chr (zie ook blog 30.10.2020)
Hij werd in 371 gekozen tot bisschop van Tours (F)  en wordt beschouwd als een belangrijke grondlegger van het Katholieke Christendom in Gallië

Deze Martinus (Maarten) werd in 650 door het Vaticaan heilig verklaard en zijn naamdag werd door de katholieke kerk op de datum van zijn begrafenis gesteld. (zijn geboortedatum is niet bekend; hij is overleden op 8 november 397 en begraven op 11 november).


Antoon van Dyck schilderde het tafereel waar Maarten van Tours zijn mantel in tweeën splijt voor een bedelaar ( de helft van de mantel was van het leger en kón hij niet geven, de andere helft was van hem en gaf hij de bedelaar om zich tegen de kou in te wikkelen.

Er is nóg een “latere” Maarten; Maarten Luther (1483-1546) een Duitse  theoloog, die veel kritiek had op de katholieke kerk. In 1517 spijkert hij 95 stellingen (tegen de katholieke kerk) op een kerkdeur in Wittigen (D)
De toenmalige paus (Leo X) én de toenmalige Keizer (Karel V) verbanden hem.
De  strekking van zijn 95 stellingen verspreiden zich door Europa en zorgen voor de opkomst van het protestantisme.


Julius Hübner schilderde het tafereel  dat Maarten Luther de 95 stellingen op de kerkdeur spijkerde

De reformisten, zoals zijn volgelingen genoemd worden verzetten zich tegen de viering van de katholieke Sint Maarten, maar kregen het niet voor elkaar deze verering te stoppen.
HUN Maarten (Luther) is geboren op 10 november en gedoopt op 11 november ( de ironie wil dat de dagheilige Martinus van Tours was en hij daarna werd vernoemd)
De reformisten (protestanten) vierden 11 november de doopdag van “hun” Maarten.


En zo werd 11 november zowel een feestdag voor de katholieken als voor de protestanten



*) Volgens  PanelWizard (Marktonderzoekbureau) deelt 73% van de Nederlanders  als traktatie snoep uit met Sint Maarten







Wat doen we met windmolenwieken?

Er  “sterven” honderden windmolens per jaar in Nederland. Het duurzaam opruimen van oude windmolenwieken is niet zo makkelijk; de wieken zijn namelijk gemaakt van composiet.*)
Dit materiaal is sterk als staal, (en licht) dat is fijn voor de toepassing, maar als het materiaal gerecycled moet worden is dat een probleem. Daarom belanden afgeschreven wieken nog al eens in een verbrandingsoven.



Ik las een artikel van mrt 2019 waarin melding gemaakt werd van een bedrijf, gevestigd in Nijkerk:  Extreme Eco₂ Solutions. Zij hebben een techniek ontwikkeld  om composiet restafval wél te kunnen recyclen. Simpel gesteld wordt het oude composiet vermalen tot kleine stukjes, daar wordt extra hars bijgevoegd, waarna het geheel verwarmd wordt. Als het  dan weer vloeibaar wordt kan het worden hergebruikt voor nieuwe producten.
Extreme Eco Solutions maakt, (in samenwerking met Flexipol) onder andere dakgoten en -randen van vermalen composiet. De onderneming is hiermee het eerste bedrijf ter wereld dat grootschalig composietrestafval recyclet.

Een artikel uit februari van dit jaar (Recycling Magazine Benelux) meldt dat in de Eemshaven (Groningen) een fabriek voor de recycling van windturbinebladen komt. Een aantal bedrijven heeft hiervoor een convenant gesloten onder de naam Decom North, met de bedoeling een gesloten keten van levering, demontage en recycling van windturbinebladen op te tuigen. Hun ultieme doel: de grondstoffen weer gebruiken in nieuwe windturbinebladen.

En een maand later stond er een artikel  (OneWorld) over Startup Blade Made, een bedrijf dat windmolenwieken een tweede leven geeft als speeltuin- of straatmeubilair. Behalve dat er dan geen windmolenwieken vernietigd hoeven worden, zijn er ook geen nieuwe grondstoffen nodig voor het speeltuin- en straatmeubilair: dat scheelt 90% aan CO2-uitstoot!
Het is niet altijd mogelijk om “alle” afgedankte windmolenwieken in speeltuinen te plaatsen. Het bedrijf kijkt daarom ook naar andere toepassingen op straat. Ze denken aan buitenmeubelen of  geluidsmuren.
De startup werd vorig jaar uit 80 gegadigden geselecteerd voor het eerste Impact Program  van TEDxAmsterdam **). Uit de zeven geselecteerde pioniers werd Blade Made uitgeroepen tot “Pioneer of the year”.

Bovenstaande initiatieven zijn hard nodig want in de komende jaren gaan de helft van alle windturbines (te klein, te weinig opbrengst van energie en afgeschreven) in de Flevopolder tegen de vlakte. De masten en funderingen bestaan uit cement en metaal en kunnen “makkelijk” worden hergebruikt; de wieken zijn “nauwelijks” recyclebaar, dus nieuw ontwikkelde toepassingen zijn goed voor het milieu. [Windturbines gaan ongeveer 20 jaar mee en worden daarna ontmanteld]

De Hogeschool Windesheim  heeft een extra toestroom van 1,3 kiloton afgedankte windmolenwieken voor 2025 berekend. Die hoeveelheid is naar verwachting in 2040 verdubbeld.


*) Composiet is een materiaal dat bestaat uit twee componenten: een vezel en een hars. De vezel zorgt voor de stijfheid van het materiaal en bestaat uit glas, aramide of koolstof. De hars houdt de vezels bijeen en is vaak van kunststof. Door speciale productieprocessen versterken de twee componenten elkaars krachten. Vloeibaar is het materiaal in vrijwel elke gewenste vorm te gieten én kleur- en vormloos  Niet alleen windmolenwieken zijn (mede) gemaakt van composiet, ook witte tandvullingen en aanrechten en ook de romp van de geavanceerde Boeing 787 Dreamliner (KLM) bestaat voor meer dan de helft uit composiet.

**) Het Impact Program ondersteunt pioniers door middel van verschillende workshops en 1-op-1 mentorschap Daarnaast krijgen zij de kans hun netwerk uit te breiden en feedback op hun plannen te ontvangen van experts. Ook hebben deelnemers toegang tot een uitgebreid e-learning platform voor start-ups.

.


Groene Hoofdstad van Europa

In 2006 werd, op initiatief van de toenmalige burgemeester van Tallinn (hoofdstad van Estland) een plan gelanceerd om een prijs in te stellen voor milieuprestaties van een Europese stad.
Stedelijke gebieden hebben nogal wat milieu- uitdagingen. Met de instelling van deze Groene prijs hoopt de Europese Commissie lokale overheden aan te moedigen om milieuproblemen in hun stad aan te pakken en de levenskwaliteit in de steden verbeteren, aangezien 80% van de Europeanen in een stedelijke omgeving leeft zal dat voor veel mensen impact hebben.
De Europese Commissie is de organisator van deze prijs, zij vindt dat juist de steden een belangrijke rol bij de bescherming van het milieu kan spelen en een voorbeeld kunnen zijn

In 2008 werd de prijs gelanceerd; de eerste prijs werd toekend aan de stad Stockholm; deze stad mocht zich de Groene Hoofdstad van Europa noemen voor het jaar 2010.

Ook een Nederlandse stad mocht zich een jaar Groene Hoofdstad van Europa noemen, nl. Nijmegen in 2018.

Om zich een jaar lang de Groene Hoofstad van Europa te mogen noemen moeten steden aan bepaalde eisen voldoen:
* meer dan 100.000 inwoners hebben
* die stad moet een aantoonbare geschiedenis van het bereiken van milieuvriendelijke standaarden hebben
* de stad moet bereid zijn nog meer verantwoordelijkheden te nemen als het gaat om duurzame ontwikkeling en milieubeleid
* die stad moet als voorbeeld kunnen dienen voor andere Europese steden


Dit jaar is Grenoble de groene hoofdstad van Europa. Deze stad heeft de grootste milieu zone van Frankrijk; er zijn de afgelopen jaren 5500 bomen geplant én het is er voor nieuwe woningen verplicht om óf zonnepanelen óf een daktuin aan te leggen.
80% van de stadverwarming komt al uit hernieuwbare energie.

Volgend jaar wordt de hoofdstad van Estland, Tallinn, de groene hoofdstad van Europa. Deze stad was al 2 x eerder in de race geweest voor de titel Groene Hoofdstad van Europa.
Dit keer is het gelukt.

De prijs van € 600.000,- is bedoeld om bij te dragen aan de financiële ondersteuning bij het implementeren van de initiatieven en maatregelen om de ecologische duurzaamheid van Tallinn te verbeteren

Voor kleinere steden (20.000 tot 100.000 inwoners) werd in 2015 de European Green Leaf Award opgericht. Deze titel werd ingesteld om ook milieu-inspanningen van kleinere steden te bevorderen en ook dié steden in een milieu spotlight te plaatsen

Jaarlijks kunnen twee steden met de European Green Leaf award bekroond worden. Voor het jaar 2022 zijn dat Winterswijk en de Portugese stad Valongo, zij delen de prijs van € 200.000, –