Blog

Uitgelicht

BlablaBus

Gisteren, op weg naar de Achterhoek kwamen we, op de snelweg een Blablabus tegen.
Ik had nog nooit van een dergelijke bus gehoord, dus ben ik eenmaal thuis eens opgaan zoeken wat dat voor een bus is.

blablaEen dochter van de Franse Spoorwegen Ouibus ( Opgericht in 2012) is begonnen met het concept; een langeafstandcarpooler.

Er zijn ritten van Amsterdam naar onder andere Brussel, Parijs en Londen met een tussenstop  in Antwerpen, De nieuwe internationale busdienst rijdt via zestien routes door de Benelux. De startprijs voor een ticket van Amsterdam naar Brussel is vijf euro. In de bus zijn stopcontacten,toilet én is Wifi beschikbaar.
Ik heb even een voorbeeldje gezocht: Amsterdam-Sloterdijk naar Parijs ,vertrek om 7.00 uur aankomst Parijs 15.15uur  prijs € 22,- óf
10.00 uur vertrekken en 21.30 aankomen in Parijs en € 23,- betalen.(Ik denk dat die laatste bus een “ommetje”maakt)*

In Nederland rijdt de  BlaBlaBus in eerste instantie van en naar AmsterdamSloterdijk, Schiphol, Utrecht, Rotterdam en Den Haag en “binnenkort”(las ik) naar meer dan 400 bestemmingen in tien Europese landen.

Met de inzet van langeafstandsbussen gaat BlaBlaBus de concurrentie aan met FlixBus**)(intercity bussen van een Duits bedrijf)  en Eurolines, een groep van 29 onafhankelijke busbedrijven die samen het grootste langeafstandsbuslijnen netwerk van Europa (opgericht in 1985)  hebben.

Door de kleuren van de bus valt de Blablabus flink op.
Ik heb niet kunnen uitvinden waar de Franse de naam vandaan hebben: Blabla.
In het Nederlandse woordenboek staat bij blabla, geleuter, gezever, gezwam.
Het Franse (online) woordenboek komt met “opgeblazen gezwets”
Er moeten toch meer betekenissen zijn wil je een busonderneming zó noemen?

 

*) Zie https://www.busbud.com/nl/bus-schedules-results/u173zq/u09tvm?outbound_date=2019-10-29&adults=1

**) Flixbus noemt zichzelf het grootste busbedrijf ter wereld met 45 miljoen passagiers in 2018, waarvan 3,5 miljoen mensen in Nederland.

Keigoede Sint-actie voor kinderen


Bij de Zeeman (in een naburig dorp) hebben ze de goedkoopste batterijen.
Boze tongen beweren dat de batterijen half leeg zijn of van slechte kwaliteit.
IK heb dat nog nooit gemerkt.

Geld uitsparen vind ik prettig (ik geef het liever aan andere dingen dan batterijen uit)
Dus ik sta in de rij bij de Zeeman. Mét mondkapje, (door personeel) schoongemaakt mandje én ik ben via de voetjeslooproute de zaak doorgegaan naar de batterijen (die bij de kassa staan)
Ik sta in gedachten in de rij (er staan 2 dames voor me) en hoor de gesprekken van de mensen voor me met de caissière amper. Ik ben me alleen bewust dat het wel elke keer een lang verhaal is (geen zegeltjesverhaal of zo) Alle 2 de klanten voor me zeggen uiteindelijk NEEN.


Als ik bijna aan de beurt ben zie ik speelgoed op de toonbank staan, een leuk soort puzzeltje trekt mijn aandacht. Helaas ik ken geen kind van die leeftijd die ik het zou kunnen geven.
De cassiere slaat mijn batterijen aan en dan komt haar verhaal: “Wilt u meedoen aan de actie: Sint of Kerstcadeau voor kinderen van de Voedselbank?”

Ze legt uit; op de toonbank liggen cadeautjes, ik kan iets kopen (afrekenen bij mijn batterijen) dan stopt de caissière het in een groot krat en gaat het naar kinderen van mensen die de Voedselbank nodig hebben. Kinderen die géén cadeautjes krijgen omdat daar geen geld voor is.
Ik vind het een TOP initiatief. Het puzzeltje wordt gekocht en gaat in de krat.
De caissière zegt:” Verleden jaar kregen we foto’s van die blije kindergezichtjes, dan weet je waarvoor je het doet”. Ik knik.

Thuis las ik dat 54 Zeemanfilialen zich bij deze actie hebben aangesloten en aanmeldingen van andere filialen blijven binnenkomen.

Zeeman, niet alleen voor batterijen!

Overleg? Hoeft niet meer

Nog niet zo heeeel lang geleden hadden gezinnen maar één t.v. in huis.
Pa wilde soms iets anders zien dan ma en de kids wilden hún programma zien.
Er moest overleg gepleegd worden, wie wat en wanneer ging zien en degenen die NIET hun zin kregen moest daarmee (leren) omgaan

Toen kreeg iedere kamer een t.v.
Overleg was niet meer nodig.
Alle gezinsleden keken hun “eigen” ding op hun “eigen” t.v.

Nog niet zo lang geleden was er één telefoon in huis en die zat aan een draadje.
Als ma met haar vriendin zat te bellen en de tienerdochter wilde op dát moment met háár vriendin bellen, was er gebarentaal; Mam, schiet op!

Toen kreeg iedereen een foon, zónder draadje
Overleg (mondeling of met gebaren) was niet meer nodig
Alle gezinsleden hadden hun “eigen” foon.

Nog niet zo lang geleden was er een gezin maar één auto.
Als mama de auto nodig had moest pa met de bus, of ma bracht hem weg.
En wie bracht Armand naar hockey of Marjan naar gitaarles?
Er moest overleg gepleegd worden.

Toen kreeg elke volwassene (en soms een 18 jarig thuiswonend kind)
een eigen auto.
Ma kon gaan en staan waar ze wou, zonder pa te raadplegen.
Overleg was niet meer nodig en de kinderen werden weggebracht door wie op dat moment tijd had en thuis was.

Nog maar heel kort geleden werkten alle “kantoormensen” buitenshuis.
Ze zaten in een ruimte met collega’s waarvan er één het raam open wilde hebben, een ander zomers de ventilator aan, waarvan er één moest bellen “Kan het een beetje stil zijn?” en waar ze voor elkaar koffie meenamen als ze toch langs de koffieautomaat kwamen.


Nu werken ze (noodgedwongen) thuis, zitten ze in hun joggingbroek met warme sloffen aan met de verwarming zo hoog als ZIJ willen, maken ze zelf koffie in hun eigen keuken als ze dat willen en hoeven ze met niemand anders dan hun zelf rekening te houden.

Hoe leren de jonge mensen van nu om rekening met anderen te houden? Er zijn bijna geen voorbeelden meer. Men kan, zonder overleg, heel veel doen zoals ze men dat zelf wil.

Al die zaken prettig en makkelijk? Vast.
Maar ik zie er ook een nadeel voor de samenleving in én ook voor het individu op den duur.

Hoe leer je rekeninghouden met elkaar als het zo weinig nog maar hoeft? We ZIJN allemaal individuen, maar we zijn SAMEN de maatschappij.
We leven mét elkaar, in Nederland zelfs, dicht op elkaar, rekening houden met elkaar is nodig om die maatschappij draaiende houden.



Deftig?

Mijn moeder zei altijd “zeuven” in plaats van zeven. Toch kwam ze niet echt van “deftige” huize! (Wel in het Franse gedeelte van Brussel geboren en gewoond, maar daar zeiden ze “sept” tegen zeven)
Toen ik haar daar later  eens naar vroeg zei dat ze het zo (op school of werk dat weet ik niet precies) geleerd had om de spraakverwarring met negen uit te sluiten. Negen en zeven in spreektaal zou verwarring kunnen geven; terwijl zeuven heel anders klonk dan negen!
“Ik dacht dat u deftig wilde doen”
Mijn moeder lachte: ” Echt niet!”




Nadat we die discussie hadden gehad werd “deftig doen” een dingetje tussen ons.
Zo hielden we, als we samen waren en theedronken, onze pink omhoog!


We hadden het niet meer over C&A, waar we bijna al onze kleren kochten, maar over dat we onze kleding bij “Cecile et Antoine kochten (zelden vroeg iemand welke winkel dat was!)

Mijn moeder had een  vrolijke vriendin in Amsterdam, een echte Amsterdamse. Als zij het had over een winkel waar ze lekkers ging halen, sprak ze altijd over “Neeplus” Ik heb heel lang gedacht dat het een Amsterdamse winkel was die wij, in onze regio NIET hadden.
Wie vraagt leert! Dus vroeg ik haar eens waar die Neepluswinkel was ”Ach kind die hebben jullie toch ook? Dat is gewoon de Jamin
Toen snapte ik háár “deftig doenerij” Ja- min, nee – plus .(Humor: het was niet voor niets een vriendin van mijn moeder)

In de huidige tijd hebben we het thuis nooit over de Action waar we spullen halen, maar over de
A- C- Tíon; dat klinkt Frans en anders dat het “gewonere” Engelse action!

Soms kun je door taal het leven een beetje  vrolijker (deftiger) maken.
Namen van winkels/zaken vind ik soms “apart”!
Er zit soms (als het geen achternaam is) een verhaal achter.

Ooit interviewde ik (voor een lokaal blad) een eigenaar van een Chinees restaurant.
Ik vroeg hem waarom hij zijn restaurant “Peking” had genoemd.
Hij vertelde dat zijn ouders ooit uit China waren gekomen en hun restaurant Peking hadden genoemd. Hij was daarin opgegroeid en toen hij oud genoeg was had hij rondgekeken naar een pand om ZIJN restaurant te openen. Over de naam had hij nooit nagedacht; het restaurant van zijn ouders (in een andere plaats) heette Peking, dat restaurant liep goed: dus ook het zijne  ging PEKING heten.


Taal, we hebben er allemaal wát mee!

Autokleur

Er schijnt een theorie te bestaan dat mensen ten tijden van crisis een andere autokleur kiezen dan in tijden dat het economisch goed gaat. Crisis werkt kennelijk “behoudzucht” in de hand; kleuren als zwart wit en grijs schijnen in die tijden meer verkocht te worden dan bijvoorbeeld rode of blauwe auto’s.

Dit kleurengedrag blijkt niet alleen voor de autokleur op te gaan. De grootste verffabrikant ter wereld: AkzoNobel*) deed in 2009 een onderzoek: Zij ontdekten dat de economische situatie een sterke invloed heeft op keuze en gebruik van kleuren. In tijden van economische recessie kiezen mensen eerder voor neutrale kleuren zoals zwart, wit en grijs. Meer intense tinten genieten de voorkeur als er meer vertrouwen is.

In 2013 bestond 80% van de nieuw verkochte auto’s (in Nederland) uit zwarte, grijze of witte auto’s. Toen reden er in het totaal zo’n 60% van  alle personenwagens in die drie kleuren.

Ook in februari 2020  bleek dat TOEN, in Nederland, grijs de autokleur was van auto’s die het meest verkocht werden.
In Europa ligt dat NU anders: daar zijn de meeste auto’s wit. Dat geldt overigens niet alleen voor Europa maar ook voor de rest van de wereld: wit is  (nu) de meeste verkochte autokleur

In de grootste automarkt ter wereld, China, zijn maar liefst 6 op 10 verkochte wagens wit.

Ik zou, uit eigen ervaring, niet weten, of een economische toestand invloed heeft op de keuze van mijn autokleur. Wij hebben nog nooit van ons leven een nieuwe auto gekocht en dus vrije keuze in de kleur van een auto gehad. We zochten (en vonden) een tweedehands auto, het liefst zo jong mogelijk voor het geld dat we wilden uitgeven; de kleur deed er dan niet zo toe.

Ik heb niet eerder een relatie gelegd tussen een economische toestand en een autokleur.
Een interessant weetje.

*)  AkzoNobel: Over 2019 bedroeg de geconsolideerde omzet bijna 10 miljard euro.
     De onderneming is actief in meer dan 80 landen





Nederlands Zout

JOZO, jodiumzout is een van de meest zuivere zoutsoorten ter wereld.*) Het wordt in Nederland en Denemarken gewonnen uit ondergrondse zoutlagen die miljoenen jaren geleden zijn ontstaan door indamping van de Zechsteinzee (ondiepe binnenzee die zich ongeveer 260 miljoen jaar geleden over het tegenwoordige Noordwest-Europa uitstrekte.)

Zeichsteinzee

Hoe kwamen we er ooit achter dat er zoveel zout in de Twentse bodem zit vroeg ik me af.
Het antwoord:  door de ADEL.

Baron R. F. van Heeckeren Wassenaar (Dolly) woonde bij de plaats Delden op kasteel Twickel (bijna zeven eeuwen oud en 4.400 hectare groot). Hij verloor zijn broer George aan tyfus (een ziekte die vaak van besmet water kwam) waarna hij besloot hij te zorgen voor vers water op het landgoed.
Elke keer dat hij een boring liet verrichten kwam er zoutwater boven.
Zó weten we dus dat er dáár zout in de grond zat!

Het duurde nog dertig jaar (tot 1918) vóór er een concessie werd afgegeven voor de winning van zout in Twente.  In dat jaar werd ook de KNZ, de Koninklijke Nederlandse Zoutindustrie opgericht.
In Twente bevindt de zoutlaag zich relatief dicht bij de oppervlakte, op een diepte van 400-500 meter
Water wordt omlaag gevoerd om het ondergronds zoutplekken op te lossen, waarop het water weer omhoog gepompt wordt en via een ondergronds buizenstelsel naar de fabriek geleid, waar het gezuiverd wordt

Wat betreft de baron van Heeckeren: toen bleek dat het water bij Twickel zout bevatte en dus niet bruikbaar was als drinkwater, liet hij  door architect H.Halbertsma een watertoren bouwen en een waterleidingnet aanleggen dat werd aangesloten op de waterleiding van Almelo (hiertoe moest een pijpleiding van circa 10 kilometer lengte worden aangelegd). Een daad waarvoor de Gemeente Delden heb zeer dankbaar was, getuige een monument dat in Delden voor hem werd opgericht met een plaquette met daarop:  Dankbare hulde van het bestuur en de burgers van Stad Delden


Watertoren


Dankbaarheid voor het schone water, niet voor de ontdekking van zout in de grond!

*)De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) adviseert volwassenen minder dan 5g zout (iets minder dan een theelepel) per dag te gebruiken.


Dag voor de Rechten van het Kind

20 november 1989 hebben de lidstaten van de Verenigde Naties het Verdrag voor de Rechten van het kind aangenomen.

De Verenigde Naties heeft Unicef benoemd als “Bewaker van het Verdrag”: UNICEF werkt samen met overheden, lokale en internationale hulporganisaties en maatschappelijke organisaties om ervoor te zorgen dat de levensomstandigheden van kinderen wereldwijd verbeteren.

De Internationale Dag voor de Rechten van het Kind wordt elk jaar op 20 november “gevierd”: dat wil zeggen dat de rechten van het Kind op deze dag onder ieders aandacht wordt gebracht.

Zelf kreeg ik, lid van Unicef zijnde, een blad waarin unieke resultaten in Coronatijd.
Een paar feiten wat Unicef met donatiegeld heeft kunnen  doen


*Sinds het begin van de Coronapandemie zijn er bijna 4 miljoen kinderen behandeld in gezondheidscentra (door de Coronacrisis leven meer gezinnen in armoe en raken ze (ernstig) ondervoed.

* 1,7 miljoen zorgverleners kregen beschermende kleding (o.a. mondkapjes)

Er is NU een actie om een kind in een vluchtelingenkamp een pakketje te geven.
Als u hieraan mee wil doen, kijk op www.Unicef.nl/kiesjepakje: Voor € 5,- is er al een thermische fleecedeken te geven en voor € 20,- een hygiënekit: pakket met zeep, shampoo en wasmiddel.

Ik denk dat iedereen de Unicef toost “Op een beter 2021” wel ondersteunt (misschien zelfs met een pakje!)

Binnenactiviteit

We kunnen ons concentreren op wat we NIET mogen in deze Coronatijd, maar waarom zouden we dat doen? Je wordt er NIET vrolijk van.

Beter om ons te concentreren op dingen die we nog WEL kunnen zoals binnenactiviteit: bioscoop.
Bijvoorbeeld CinePlus bij Kinepolis.

Dat is op een “rustig” moment naar de film gaan, naar speciaal geselecteerde kwaliteitsfilms. Een ticket kost € 7,50 plus in de pauze koffie of thee*)
Kinepolis bioscopen zijn  in het hele land (zie: https://kinepolis.nl/)
Ook op die site is te zien welke films er nog gaan komen. [O.a. de beentjes van Sint Hildegard met Herman Finkers, geheel in het Twents gesproken (en hopelijk ondertiteld)]

Het rustige moment  begint in Kinepolisbioscopen in Almere, Breda, Huizen, Den Helder, Dordrecht en Haarlem: donderdag om 14.00 uur (inloop vanaf 13.30).Voor mensen die in dié plaatsen géén donderdagmiddag vrij hebben is de “gewone” bioscoop ook iets om “even” verstrooiing te bieden.

Van tevoren reserveren en mondkapje zijn verplicht totdat u op uw plaats zit. Er zijn  geen pauzes!

Het is vaak verrassend naar een andere film te gaan, dan die je zelf zou uitkiezen.
Wij hebben al diverse goede (en ook minder goede) films gezien.





*) Gedurende deze Coronatijd is er geen koffie, thee of frisdrank te krijgen
Deze keer lag er op onze gereserveerde plaats een blikje fris!!



Buitenactiviteit.

We kunnen ons concentreren op wat we NIET mogen, in deze Coronatijd, maar waarom zouden we dat doen? Je wordt er NIET vrolijk van.

Beter om ons te concentreren op dingen die nog WEL kunnen, zoals buitenactiviteit Pitch & Putt.

Een buitenspel waarvoor je géén spullen nodig hebt (die kun je, zonder kosten, lenen op de baan) en waarvoor je géén diploma (golfbewijs) nodig hebt én waarvoor je bij elke Pitch & Puttbaan (na een telefoontje of email voor reservering) terecht kan. (In heel Nederland zijn Pitch & Puttbanen)

Kom je de eerste keer dan krijg je een korte instructie en kun je daarna meteen de baan op
Dit jaar is bijvoorbeeld de baan Strand Horst (Ermelo), als het weer het toelaat, de hele winter open.
Bij Strand Horst is bovendien de extra mogelijkheid om footgolf te spelen, ook een Coronaproof buitenspel.

Footgolf is een combinatie van voetbal en golf! Je speelt met een voetbal en loopt, net zoals bij golf, een 9 of 18-holes ronde. Je schiet de voetbal vanaf de aftrap in de richting van de vlag. Het is de bedoeling om de voetbal in zo min mogelijk schoten in de hole te krijgen (gewone schoenen géén voetbalschoenen)

Voor ons begint “de pret” al met de reis erheen; door de Flevopolder, waar in weilanden ganzen “grazen”; op lantaarnpalen aalscholvers zitten te drogen en waar we op een van de T- palen langs de weg zien een buizerd zien zitten.
We zien ook, in the middle of nowhere, een witte kat door een weiland sluipen.


De baan is prachtig, de zon schijnt, het is warm met een jas aan en dat voor half november!
Er is daar een mogelijkheid om naar de toilet te gaan en aan de kiosk is koffie, thee en fris te kopen (helaas op het terras zitten kan NU nog niet)
Ik speelde als een krant, maar genoot van de omgeving.
Zelden heb ik het gras zo mooi groen gezien, het leek wel lichtgevend!
Deze baan is prachtig onderhouden en heeft vele (spel)uitdagingen.
Probeer het eens!


Migraine

In een uitgave van de Excellent Care Clinics las ik laatst dat elke dag (in Nederland) 70.000 mensen een migraineaanval hebben, die zo ernstig is dat het ze belemmert in hun dagelijks functioneren.
Dat zijn erg veel mensen!

Al jong (lagere school) kwam ik in aanraking met migraine; mijn neef, die “al” op de middelbare school zat, had het af en toe.
Die aanvallen vielen meestal gelijk met een schoolrepetitie. Ik vond dat (toen al) vreemd, zijn moeder (mijn tante) niet. Ze sloop door het huis, want hij kon geen geluid aan. Hij was boven op zijn kamer met de gordijnen dicht; licht deed hem pijn.
Hij hoefde geen eten, mijn tante bracht hem af en toe een kopje thee, ze krabbelde dan aan zijn deur (kloppen maakte te veel herrie) en zei zachtjes dat een kopje thee voor de deur stond, dan sloop ze weer naar beneden.
Ik vertrouwde het niet zo, sloop ook een keer naar boven en hoorde vanaf zijn kamer tak, tak, takgeluiden komen, volgens mij werd er met pijltjes op het, op zijn deur hangende, dartbord gegooid.
Of hij ooit ECHTE migraine aanvallen had weet ik tot op heden niet.

Ik denk dat ik van die tijd af als ik “migraine” hoorde dacht: Aanstellerij !



Totdat……(ik was twintiger) vreselijke hoofdpijn kreeg, zo erg dat mijn schedel zich leek te splitsen en ik overal “vuurwerk” zag, ik vomeerde en dacht dat mijn hoofd uit elkaar zou barsten.

Mijn lief belde de dokter en we konden direct komen. In de wachtkamer moesten we even wachten, er zat een moeder met een kindje. Het stemmetje van het kind kwam bij mij als een cirkelzaag binnen. Mijn hart ging als een razend te keer: hersentumor? Het ergste van het ergste kwam als oorzaak van deze hoofdpijn bij mij op
Ik werd binnengeroepen, vertelde wat ik had en onderdrukte  een braakneiging.
Zag ik het goed? Speelde er een glimlach op huisarts’ lippen toen ik de dokter vroeg of hij “eerlijk wilde zijn en zeggen wát het was, hoe erg ook”?
“Migraine”
Was DIT Migraine?  
De huisarts vertelde dat men (nog) niet wist wat de oorzaak van migraine was
Ik kreeg zetpillen en het advies de gordijnen te sluiten, zo min mogelijk geluiden toe te laten en iets naast mijn bed te zetten voor het braken.
TOEN het over was las ik erover; het zou hormonaal kunnen zijn, van voeding kunnen komen (chocolade werd toen als boosdoener genoemd) maar de voornaamste oorzaak  werd TOEN genoemd: stress.
In dat laatste geloofde ik niet zo want ik had, naar mijn idee, geen stress.
Ik heb nog een paar keer zo’n aanval gehad. De zetpillen hielpen, met dien verstande dat ik 3 dagen totaal van de wereld was.  Ik voelde het NIET aankomen, het was er opeens en werd alleen maar heftiger.
Een zetpil maakte me “weg van de wereld” alleen even wakker worden om iets te drinken of te plassen en weer zonk ik weg in een diepe slaap. De derde dag kon ik voorzichtig wat op; de vierde of vijfde dag kon ik weer aan het werk, met het gevoel dat ik me nog in een soort watten “wolk” bevond.

Ik hoorde toen dat ALS het een hormonenkwestie was, het kón zijn dat als je een baby had gekregen het “over” was. Ná de geboorte van onze oudste zoon heb ik nog maar één keer een aanval  gekregen, toen hij een jaar of anderhalf was, daarna nooit meer (klop op ongeverfd hout)

Nu lees ik dus een artikel waarin staat dat men “eigenlijk” nóg de oorzaak van migraine NIET weet.
Wat men NU wél weet dat de vijfde hersenzenuw *) een rol speelt bij het ontstaan van een migraineaanval.
Erfelijkheid kan een factor zijn én er zijn ook vrouwen die migraine aanvallen krijgen rondom de tijd dat ze gaan menstrueren, dat noemt men dan hormonale migraine.

Na jarenlang geen aanvallen meer gehad te hebben, werd ik me, door het lezen van dit artikel, bewust van hoe gelukkig ik me mag prijzen dat deze (migraine) beker verder aan me voorbij gegaan is.


In de uitgave van de eerdergenoemde ECC  staat: Migraine is een ernstige hoofdpijn die voortkomt uit een aantasting van de hersenzenuw.

Als  pijnvermindering  heeft men het bij ECC over een BOTOX injectie bij migraineklachten; deze spierverslapper die vaak gebruikt wordt bij rimpelbehandelingen schijnt ook effectief te zijn bij pijnbestrijding van migraineaanvallen.

Migraine aanvallen aanstellerij? Zeker niet.
Misschien bij mijn neef vroeger? Soms?



*) de vijfde van de twaalf hersenzenuwen heet de nervus trigeminus, of drielingzenuw 


Cookie drive-in

Stel je bent een Goed Doel, dan is 2020 een rampjaar. Met collectebus langs de deuren gaan?
Niet Coronaverstandig.
De jaarlijkse smulkraam op koningsdag? Ging niet door.
BBQ, stamppotverkoop, sponsorestafette, het ging allemaal niet door.
Dus weinig inkomsten.
Op een goede dag voor de Goede Doelen (en een minder goede dag voor een producent van bakproducten)  kreeg Pax Kinderhulp Eemnes een aanbod.
Ook voor een Amerikaanse producent van bakproducten waren deze Coronatijden géén goede tijden: door het sluiten van de horeca raakte de producent zijn bakproducten niet kwijt.
Hij besloot zijn kant-en-klare producten aan Goede Doelen te schenken; zij mochten de producten verkopen en het geld houden.

Om die producten Coronaproof te verkopen zijn veel vrijwilligers nodig, dus besloot Pax de handen met 2 andere Goede Doelen in Eemnes in één te slaan: Stichting Friersdale en de Thuisfrontcommissie van de Nederlands Hervormde Gemeente en Pax bedachten het plan om een Cookie Drive-in te organiseren

.

Op 21 november kunt u weer het boerenerf aan de  Wakkerendijk 31 te Eemnes op rijden.
De Cookie drive-in, is al van veraf te zien door de enorme bos rode tulpen in Delftsblauwe pot.
Er is een in- en er is een uitgang. Volg de aanwijzingen van de vrijwilligers en rijdt het erf op naar het “loketje” en doe uw bestelling. De man/vrouw in het hokje hengelt een bekertje met bonnetje naar u toe, als u het geld erin stopt (of het pinapparaat wat voor u gehengeld wordt, correct bedient) mag u daarna doorrijden naar een afhaalbalie waar de koeken voor u klaar staan.

Wij waren hier op 14 nov om half 3, toen waren de triple chocolade cookies al op, alleen de bosbessen muffins waren er nog. Voor € 2,50 per 5 konden we daar zoveel zakken als we wilden van meenemen. ( De triple chocolade cookies zullen er de 21ste weer zijn!!)

Dus: Tussen 9 en 4 op 21 november: Cookie Drive-in – Eemnes
         Lekker én voor een Goed Doel