Blog

Uitgelicht

BlablaBus

Gisteren, op weg naar de Achterhoek kwamen we, op de snelweg een Blablabus tegen.
Ik had nog nooit van een dergelijke bus gehoord, dus ben ik eenmaal thuis eens opgaan zoeken wat dat voor een bus is.

blablaEen dochter van de Franse Spoorwegen Ouibus ( Opgericht in 2012) is begonnen met het concept; een langeafstandcarpooler.

Er zijn ritten van Amsterdam naar onder andere Brussel, Parijs en Londen met een tussenstop  in Antwerpen, De nieuwe internationale busdienst rijdt via zestien routes door de Benelux. De startprijs voor een ticket van Amsterdam naar Brussel is vijf euro. In de bus zijn stopcontacten,toilet én is Wifi beschikbaar.
Ik heb even een voorbeeldje gezocht: Amsterdam-Sloterdijk naar Parijs ,vertrek om 7.00 uur aankomst Parijs 15.15uur  prijs € 22,- óf
10.00 uur vertrekken en 21.30 aankomen in Parijs en € 23,- betalen.(Ik denk dat die laatste bus een “ommetje”maakt)*

In Nederland rijdt de  BlaBlaBus in eerste instantie van en naar AmsterdamSloterdijk, Schiphol, Utrecht, Rotterdam en Den Haag en “binnenkort”(las ik) naar meer dan 400 bestemmingen in tien Europese landen.

Met de inzet van langeafstandsbussen gaat BlaBlaBus de concurrentie aan met FlixBus**)(intercity bussen van een Duits bedrijf)  en Eurolines, een groep van 29 onafhankelijke busbedrijven die samen het grootste langeafstandsbuslijnen netwerk van Europa (opgericht in 1985)  hebben.

Door de kleuren van de bus valt de Blablabus flink op.
Ik heb niet kunnen uitvinden waar de Franse de naam vandaan hebben: Blabla.
In het Nederlandse woordenboek staat bij blabla, geleuter, gezever, gezwam.
Het Franse (online) woordenboek komt met “opgeblazen gezwets”
Er moeten toch meer betekenissen zijn wil je een busonderneming zó noemen?

 

*) Zie https://www.busbud.com/nl/bus-schedules-results/u173zq/u09tvm?outbound_date=2019-10-29&adults=1

**) Flixbus noemt zichzelf het grootste busbedrijf ter wereld met 45 miljoen passagiers in 2018, waarvan 3,5 miljoen mensen in Nederland.

Met kinderen de bossen in

Voor “alleen” wandelen krijg je bij de meeste kinderen de handen niet op elkaar (tenzij ze in een wandelwagentje zitten en wel met de volwassenen mee moeten.)

Er zijn, behalve wandelen, wél meer leuke dingen voor (mensen met) kinderen in het bos te doen; er zijn routes uitgezet waar je bijvoorbeeld paaltjes met kabouters kunt volgen (Baarn) waar je moet zoeken naar spechten in de bomen ( bezoekerscentrum Mar en Klif in Oudemirdum) waar kabouters in bomen hangen (Huizen) die je de route “wijzen” en er is het Hertenpad vanaf de plaats Baak, om er maar een paar in Nederland verspreid te noemen.

Maar ook als je geen specifieke route wil (kunt) lopen zijn er leuke dingen onderweg te doen.
Nu (augustus) staat de springbalsemien op springen! Aan de planten, die bijna overal wel in het wild in een bos te vinden zijn, zitten bloemetjes én een soort langwerpige zaaddoosjes. Als ze dik (beetje doorzichtig) zijn kun je er met duim en wijsvinger op drukken en springen de zaadjes in het rond, een grappig gevoel én zo help je de plant zich te vermeerderen!

Dit is ook de tijd voor het bramen zoeken! Neem een plasticzakje of koelkastbakje mee en draag een lange broek (want de doorns kunnen behoorlijk scherp zijn) een bonte zakdoek om je vingers af en toe af te vegen is ook handig (als de bramen erg rijp zijn geven ze rood sap af!)

Thuis kun je de bramen (goed) wassen, ze zo eten of in de yoghurt doen maar er is ook jam (meer werk) of sap van te maken en zelfs bramentaart als je handig bent

[Niet de onderste bramen van de struik plukken want daar kunnen honden of vossen op geplast hebben!]

Wat er nu ook zijn, en in grote hoeveelheden, zijn eikels! Als je ze mee naar huis neemt kun je er thuis leuke dingen van maken, zoals beestjes of minimensjes.

Hoewel het nog geen herfst is zijn er ook al paddenstoelen in het bos. Zeker in en op omgevallen bomen!

En… als je gelukt hebt en goed rondkijkt zie je ook nog beesten zoals vogels:  een merel, meesjes en misschien een roodborstje. En op de grond mieren, misschien op weg naar een mierenhoop (volg ze voorzichtig)  of kevers en als er hoog gras is misschien zelfs sprinkhanen.
Zelden is er een eekhoorntje in de bomen of een konijntje op de grond., maar het kan soms zomaar.

Wij zagen  op onze wandeling deze keer een wespenspin in zijn web en een kever!

Maak er een ontdekkingsreis van, dan is een wandeling in het bos, ook voor kinderen, superleuk!

Vraag en Antwoord RWS

De Rijksoverheid stimuleert 1,5% energiebesparing per jaar om de uitstoot van CO2 terug te dringen. Dat geldt voor alle energie! Overheden, huishoudens en bedrijven kunnen hierin allemaal een steentje bijdragen door minder energie gebruiken.

We doen ons best.

Wat me dan ergert is dat al meer dan een maand de lichten in de lantaarnpalen langs de op- en afrit van de snelweg, niet ver van ons huis, overdag branden.

Toen we weer een keer over die weg thuis kwamen en ik het zag én me ergerde, nam ik me voor er thuis METEEN wat aan te doen. Een “snelle” mail naar Rijkswaterstaat met daarin de vraag ”Hoe kan de overheid burgers oproepen om zuiniger met energie te zijn als ze zelf lantaarnpalen overdag laten branden!”

De ontvangstbevestiging kwam meteen “U ontvangt binnen 10 werkdagen bericht van ons“
So far so good.

Een dag later gaat de telefoon.
Een dame van Rijkswaterstaat die om aanvullende informatie vraagt: mijn plaatsbepaling van de overdag brandende lantaarnpalen was niet exact genoeg.
Ik verduidelijk mondeling en de dame bedankt me.
Ik zou van deze  aanvullende info een bevestiging per mail krijgen.
En inderdaad die kwam dezelfde dag.

De volgende dag was er wéér een mail van Rijkswaterstaat mét antwoord!
Lange Leve Waterstaat! Ze doet wat ze belooft!

Het antwoord:

“De situatie is ons bekend. Het gaat hier om een storing.
Helaas kunnen we nu niet aangeven wanneer de storing precies is opgelost.
Toch bedanken wij u voor uw melding.
Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben”

Dat laatste vertrouwen is misplaatst.
Ik ben NIET voldoende geïnformeerd!
Als RWS wéét dat er een, langer dan een maand, storing is en ze kunnen NU nog niet zeggen wanneer die storing opgelost zal zijn, doet me dat het ergste vrezen voor als er echt iets ernstigs zal zijn!

Een compliment voor Rijkswaterstaat voor het snelle reageren, maar een onvoldoende voor het antwoord.
Ik ben nauwelijks wijzer. Het enige wat ik NU weet en eerder niet, is dat het bekend is!

Of  het heeft geen prioriteit (zoeken naar een storing)
Of ze hebben géén idee waarom die lichten daar áán zijn én hoe ze uit moeten.

(Er zijn tal van andere antwoorden mogelijk, zoals iemand suggereerde ”Het interesseert ze geen do..er wat de burgers denken”  Maar zó wil ik NIET denken.)

Ik vrees dat ik me voorlopig zal blijven ergeren aan die brandende lantaarnpalen overdag óf zou Rijkswaterstaat “opeens” het UIT-knopje vinden?



Icons

Het vroegere Hilversumse Raadhuis, gebouwd omstreeks 1766  (vanaf 1851 Raadhuis genoemd) werd, nadat het nieuwe Raadhuis, ontworpen door  architect W.M. Dudok, in gebruik genomen was, een museum (1931). *)
Nu het Goois Museum.

We hebben er al verschillende fototentoonstellingen bekeken en gisteren was de beurt aan ICONS,  de eerste overzichtstentoonstelling van fotograaf William Rutten (1970-  )


Persoonlijk heb ik niet zoveel met  beroemdheden. In mijn ogen: gewone mensen met een ongewoon beroep (zanger, acteur, komiek)
Dus om “beroemdheden” te zien zou ik niet naar deze tentoonstelling toe gegaan zijn.
Wat me wel fascineert is hoe een portretfotograaf of portretschilder de mens vereeuwigt.

Foto’s bij een zang- of toneeloptreden zijn momentopnamen van een zanger of acteur die met zijn (haar) beroep bezig is.

Iemand die je daarentegen  “neerzet” met een bepaald achtergrondje, of juist niet; die je bepaalde dingen laat aantrekken (of juist niet); waarvan je alleen het hoofd laat zien of het hele figuur, daar zit een gedachte achter.

Dat kán de gedachte van de opdrachtgever (platenmaatschappij, filmindustrie o.i.d.) zijn, het kan ook “iets” van de fotograaf of portretschilder meegeven of “iets” van de geportretteerde.
Daarom wilde ik wel deze tentoonstelling bezoeken.

Ik heb er alleen foto’s gemaakt van mensen waar ik “iets bijzonders” in zag, zoals Stefani Joanne Angelina Germanotta beter bekend als Lady Gaga, behalve zangeres ook mannequin (2011) op de catwalk en met vaak bijzondere creaties aan.
De zwart/wit foto laat mij een andere lady Gaga zien, dan wel niet ingetogen, maar toch…..anders dan
een foto die overigens ook op deze tentoonstelling hangt.


Natuurlijk is de foto van Gordon als Lady Di “anders” dan …. wat dan ook, maar deze nam ik ook omdat hij in het trappenhuis hing en het daardoor een aparte trappenhuisfoto (van mij) werd. Een ander kiekje van een voornamelijk glazen trappenhuis laat een stuk kerk van naast het museum zien

Dan een paar foto’s van, wat de meeste vrouwen, sexy mannen vinden, hier staan ze nou niet bepaald sexy op de foto: twee met open mond en ééntje van wie de kleding misschien ooit passend was.

Ook een foto van Adrianus Marinus (Adri) Kyvon beter bekend onder zijn artiestennaam André van Duin, komiek, revueartiest, acteur en zanger.
Een man, vaak met toeters en bellen, gekke hoedjes en props, maar hier zonder franje; puur



De foto van Nick en Simon intrigeert me; zijn de (achtergrond) deuren symbolisch?
Of het de bedoeling was weet ik niet maar het lijken me een 2 individuen foto, geen duo foto!

En tenslotte Henny Vrienten( 1948-2022) ooit lid van de popgroep Doe Maar (niet vanaf het begin) en later, met zoon Xander, de huisband van (laatste seizoen) De Wereld Draait Door vormend.  
En in die tussentijd actief als componist, gitarist, bassist, pianist en zanger.
Hij stierf in april dit jaar en liet Nederland vele bijzondere composities na en als het waar is wat hij ooit schreef (tekst Bandje in de wolken) dan….

“Als mijn adem op is, het gedaan is met mijn leven, reis ik naar de hemel toe om een concert te geven, want ik was nog lang niet klaar, mijn bas niet uitgeklonken. Ik klop aan en meld me daar bij het bandje in de wolken.”

speelt hij nu in de hemel!
Zoals hij op deze foto zit te spelen, zou hij nu ” daar boven” kunnen spelen

In de hal van de tentoonstelling staat een glazen doos, daarin kunnen bezoekers hun ingevulde kaart stoppen.

Op de kaart, die aan het begin van de tentoonstelling wordt uitgereikt, kun je een “beroemdheid” invullen die je op de tentoonstelling “gemist” hebt.
Als de foto wél door fotograaf Rutten gemaakt is, kan de gelukkige (als hij uit de doos getrokken wordt) de foto thuis krijgen.

Deze tentoonstelling is nog te zien t/m 18 september, dagelijks van 11.00 tot 17.00 uur




*)Nog wel met trouwlocatie

Afstanden

LOPEN

Ergens” las ik dat een gezond mens gemiddeld 10.000 stappen moest zetten per dag. Omdat ik een nieuwsgierig mens ben wilde ik wel eens weten hoeveel stappen ik per dag zet.

Ik kocht een stappenteller deed hem om en liep de eerste dag bijna 1 1/2x zoveel. Omdat het een stappenteller van een zeer eenvoudige (lees: goedkope) komaf was, twijfel ik aan de juistheid ervan, maar na een paar dagen om en nabij de 14.000 stappen gezet te hebben, besloot ik dat het GENOEG (meer dan 10.000) was. Ik kan gerust zijn; ik loop “genoeg”

Volgens cijfers van het ministerie van Infrastructuur en Milieu en het CBS (Centraal Bureau voor Statistiek) lopen mensen per dag gemiddeld 0,49 kilometer!
Niet veel vind ik. Maar het schijnt dat er niet zo goed geteld is en dat het “in het echt” meer zal zijn.
Een “weetje” dat ik bij dit artikel over lopen nog las was dat de helft van de Nederlanders géén auto tot zijn beschikking heeft. (Als we soms op de weg zitten lijkt dat héél anders)

VLIEGEN

Een stern, kustvogel, vliegt mega ver.

Onderzoekers deden 7  sterns een geo locator om  (in 2007 in Groningen) en kwamen het jaar daarop tot de verrassende ontdekking  dat de sterns gemiddeld 90.000 km hadden afgelegd

Een ( Noordse) stern kan zo’n 35 jaar worden en legt naar schatting dan 2.400.000 km af ( afstand van 3 x een reis naar de maan en terug)


AUTORIJDEN

Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft in 2016 een rapport “Transport en Mobiliteit” uitgebracht  met daarin oa. de volgende cijfers:


* 80% v.d. volwassen bevolking heeft (in 2016) een rijbewijs;
* gemiddeld rijdt een Nederlander 13.000 km per jaar ( 32 km per dag);
* Nederland telt 139.000 kilometer verharde weg.

FIETSEN

Op een bevolking van 17 miljoen inwoners telt ons land 22 miljoen fietsen; meer fietsen dan mensen dus!  Van die fietsen worden per jaar ca. 450.000 exemplaren gestolen (1.230 per dag)
De gemiddelde Nederlander fietst 1.000 km per jaar (dat is nog geen3 km per dag)*)

Er ligt in Nederland ca 35.000 kilometer aan fietspaden.
Tot 2019 had een Nederlander het snelheidsrecord voor mannen op de fiets (Fred Rompelberg in 1995 :270 km per uur) De Brit Neil Campbell heeft in 2019 dit snelheidsrecord gebroken; hij haalde een snelheid van 280 kilometer per uur. [bron NOS 19.8.2019]


KRUIPEN

Géén Nederlander maar een Belg ( een inwoner van het Vlaamse Ledegem) heeft in 2003 in negen dagen 258 kilometer op zijn knieën (van Rotterdam naar Ledegem) afgelegd (per uur mocht hij 10 min. rusten)


De Belg Marcel Waeytens staat daarmee in het Guinness Book of Records.
Hij liet zich per afgelegde kilometer sponsoren voor een goed doel: Kinderkanker

*) Bron: Zo zit dat!

Afscheid van een huisdier

Vroeger thuis kregen we, vlak na de dood van mijn vader een blonde spanielpup.

Hij is maar een paar maanden oud geworden; had al hondenziekte (bleek later) toen we hem kregen.
De dierenarts heeft van alles geprobeerd (hij wist dat we net onze man/ vader verloren hadden) maar het mocht niet baten, de hond was te ziek, ten dode opgeschreven.

Op een dag kwam ik uit school en zat mijn moeder met een rood hondenriempje op haar schoot te huilen; ze had het hondje bij de dierenarts moeten achter laten, hij was te ziek en leed, de arts had hem een spuitje moeten geven.
Ik had geen afscheid van de hond kunnen nemen.

Eerder had ik al een paar keer afscheid moeten nemen van goudvissen in onze vijver. In een sigarendoosje had ik ze in de tuin begraven.
Ook dat was verdrietig, maar toch “anders” dan een hond, hoe kort hij ook maar bij ons was geweest. Het lijfelijk contact, het slapen op je voeten, het aaien van het zachte vel, het afscheid deed bijna lijfelijk pijn

Mensen die huisdieren houden wéten dat ze ééns afscheid van hun maatje moeten nemen; dieren worden nu eenmaal niet zo oud als mensen. Zelfs de koi’s die we nu in de vijver hebben, worden hoogstens 40 jaar oud.

Een grote koi ( rechts op de foto) lag op een ochtend dood in de vijver.
Ik groef een gat in onze (niet zo grote) tuin en wilde de vis erin leggen; het gat was (veel) te klein; er moest een plant verplaatst worden om de vis rechtuit te kunnen begraven.
De koi was groot geworden in onze vijver en had er zo’n 10 jaar in gezwommen

Een vis is ons enige huisdier dat zélf overleden is. Ook bij de hond die we later hadden gaf de dierenarts aan dat het tijd was om de hond te laten gaan; de hond was bijna 14 jaar oud (wat voor een beardie best oud is)

Het deed enorm zeer om het dier, dat zo lang deel uit gemaakt had van ons gezin te laten inslapen. Het is de dierenarts die de tijd aangeeft, toch voelt het alsof je zelf je trouwe viervoeter de hondenhemel in stuurt.

Met een huisdier heb je zoveel meegemaakt, een hond of kat kan zo’n 14 jaar (of meer)  bij je zijn, van klein bolletje wol tot een volwassen poes of hond, dan is het een ontzettend gemis en doet het dubbel pijn als het dier niet van zelf gaat, maar JIJ moet de beslissing nemen.

Gisteren moest familie van me weer zo’n beslissing nemen voor een hele lieve poes.
Eigenlijk is het geen beslissing, het zat er al langer aan te komen en als een dierenarts dan zegt dat het dier lijdt of gaat lijden, dan is er maar één optie, maar ook zij hadden moeite het dier achter te laten

Het zal anders in hun huis zijn, zoals het altijd “anders” is als er een huisdier is heengegaan.
Wat blijft (of, na een onprettig eind, terugkomt) zijn de blije herinneringen, het plezier dat je van het dier gehad heeft en hij (zij) van jou.

Geen materieel ding kan de plaats innemen van een huisdier en zelfs al zullen er andere dieren in je leven komen, die overledene, vergeet je nooit!

Vrouwenvoetbal


Gisteren was de UEFA finale van het Europees kampioenschap vrouwenvoetbal:  Engeland- Duitsland in Wembley (Eng)
Engeland won met 2- 1 en mag zich Europees Kampioen noemen!



De Nederlandse trainster Sarina Wiegman leidde het Engelse team naar de overwinning. (na verlenging)

Het vrouwenvoetbal komt van ver! Hoewel de eerste geregistreerde vrouwenvoetbalwedstrijd in 1892 in Schotland (Glasgow) werd gespeeld, werd er niet (officieel) tot NU doorgespeeld, want in 1902 werd het vrouwenvoetbal officieel verboden; vrouwen zouden te weinig conditie en kracht hebben om deze sport te spelen. Het voetbalspelen zou schadelijk zijn voor vrouwen.

Pas in 1969 werd deze regel opgeheven; twee jaar hierna werd de Women’s Football Association in Engeland opgericht.

Van alle landen was Italië (in de jaren’70) het eerste land met vrouwelijke professionele voetbalsters (wel op deeltijdbasis)
Het eerste volledig professionele vrouwenvoetbalteam was het Amerikaans Nationale Team

Vrouwenvoetbal in Nederland werd, op clubniveau,  in 1955 voor het eerst gespeeld; het jaar erna werd de eerste officieuze Interland gespeeld!

In 1971 werd Vrouwenvoetbal in Nederland erkend; vanaf dat jaar maakte vrouwenvoetbal officieel deel uit van de KNVB en in 1973 speelden het Nederlands vrouwen elftal voor het eerst een interland.

In het EK van dit jaar werden de Nederlandse vrouwen in de kwartfinale door Frankrijk uitgeschakeld; ook dit gebeurde na een verlenging!

Omdenken

“Geluk komt van aandacht voor kleine dingen;

Ongeluk van het verwaarlozen van kleine dingen”

Omdenken is een manier van denken en doen, waarbij je kijkt naar de werkelijkheid zoals die is en onderzoekt wat je daarmee zou kunnen

Verzamelen

Ooit, lang geleden, waren er kinderen die suikerzakjes of sigarenbandjes spaarden.
Nu zijn er nog enkele volwassen die postzegels verzamelen én er zijn (voornamelijk) vrouwen die beeldjes sparen. Mijn lief was eens in een huis met “overal” beeldjes van kikkers, van allerlei materialen en in allerlei grootte; o v e r a l.

Zelf ken ik iemand die pinguïns leuk vond, ze kocht een ochtendjas en badmat met pinguïns en kreeg van familie een koektrommel en een beeldje. Langzamerhand kwam IEDEREEN op verjaardagen met beeldjes, boeken over pinguïns en zo meer. Totdat…. ze het een halt toeriep; het was genoeg. DIT was nooit de bedoeling geweest.

Zelf ben ik niet zo’n spaarder. Dacht ik.

Totdat…. De HEMA begon met de grote insectenverzameling.
Beeldschone, zelf in elkaar te zetten kartonnen insecten. Bij een aankoop kreeg ik er 2!
Een libelle en een sprinkhaan.

Nadat ze in elkaar gezet waren zette ik ze in een kastje bij…..een ander (lang geleden gekregen) in-elkaar-gezette libelle. Daaronder stond al een in-elkaar-zetvogel.
Dan mag je toch bijna wel van een kleine verzameling spreken.

Eens kocht ik, in voormalig Joegoslavië, van een man op straat een beschilderde vogel steen en legde hem thuis “ergens” neer. Een lief neefje zag hem en bracht bij een volgend bezoek een door hem gevonden steen in de vorm van een hartje, die hij rood geschilderd had, mee

In Amersfoort is een winkel waar mensen met een beperking kunstzinnige dingen verkopen. Als ik in Amersfoort ben ga ik er meestal even langs. Ik koop bijna altijd wat; meestal om cadeau te geven.


Ik werd er eens verliefd op een glanzende steen met de afbeelding van een veer en kocht die voor mezelf.

In de heftigste tijd van COVID 19 riep een buurthuis op om stenen te zoeken en te beschilderen, en dan die stenen “zomaar” ergens neer te leggen om gevonden te worden. Om zelf blij van het schilderen te worden en anderen blij te maken door de beschilderde stenen te vinden.


Ik maakte er een aantal en legde ze op plekjes in onze wijk heen (leuk ook om plaatsjes daarvoor te zoeken)  Eéntje hield ik zelf, als herinnering aan die tijd.

Deze 4 stenen liggen in de huiskamer.
Toch wel bijna een (kleine) verzameling.

De reden dat de kleine verzamelingen bij mij niet uitgroeien tot GROTE komt door twee dingen; ik ga zelden naar iets bewust op zoek, maar wordt geraakt door iets dat “op mijn pad komt en kennelijk bij me wil zijn” én de mensen om mij heen geven me zelden “dingen om neer te zetten”

Verzamelen? Nee
Kleine verzamelingen hebben? Ja