Blue

Vandaag werden we door Amsterdammers meegenomen voor een lunch in hun stad.
Het was mooi weer, dus we rekenden op een terrasje, maar dat werd het niet.
We waren “besteld” op het Muntplein.

De reis erheen was een reis met hindernissen omdat we met de auto naar station Diemen waren gegaan. Daar kun je gratis parkeren en met de trein naar Amsterdam CS.
Helaas de parkeerplaats naast het Station Diemen was vol en in de straten daar omheen mag je maar maximaal 2 uur parkeren, dat zou niet genoeg zijn voor onze lunchafspraak vermoedden we.

Dan naar P&R Zeeburg I en II; helaas beiden vol én een lange rij auto’s voor de slagboom.
Keren dan maar en naar het centrum rijden. Aangezien nu de tijd voor onze afspraak begon te dringen. Vlakbij het Centraal Station is een ondergrondse parkeergarage, die zou wel  duur zijn, maar vlakbij CS en nu ik slecht lopen kan was deze plek  wél zo handig.
Er is plaats, we parkeren en lopen naar CS, vandaar met de tram naar de Munttoren, waar we opgewacht worden.

Samen lopen we naar……………… de Kalvertoren : restaurant Blue
We stappen in de lift. Die raakt, nadat wij erin zijn gestapt,  bomvol. Een jongen staat met zijn rugzak tegen de knoppen en we gaan omlaag i.p.v. omhoog. Beneden stappen nog 2 mensen in, nu gaan de deuren niet meer dicht. Iemand probeert bij de knoppen te komen, dat gaat niet. We gaan weer omhoog, echter maar één etage. De sfeer wordt wat lacherig en iemand wringt haar hand achter de rugzak drukt op een knop en nu gaat de lift  meerdere etages omhoog.

We stappen uit en zien een geweldig uitzicht.
blue
Bij het raam is een tafeltje voor ons vrijgehouden, we kijken op het NH hotel, Cineac en een groen dak in de vorm van een ei (koepel) dat ik niet kon thuisbrengen.cineac
We nuttigen een heerlijke lunch en genieten van de leuke bediening, het gezelschap en het uitzicht.

De weg terug gaat een stuk voorspoediger dan heen, hoewel…………
De tram, die ons zou terugbrengen naar CS, stopte “ergens”,  de trambestuurder liep door de tram heen naar de achterkant. Het duurde even en toen gingen we  weer de kant op waar we vandaan kwamen.
Het was snikheet in de tram, die behoorlijk vol was. (Iemand die mijn gestrompel gezien had stond voor me op, bless her) De tram stopte weer, de trambestuurder liep weer door de tram naar de andere kant, hij deed de voordeur open en er stapten een paar passagiers in (heerlijk die deur even open; frisse lucht) na een tijdje reden we weer de goede kant op en kwamen we zonder verder oponthoud bij CS.

Vandaar liepen we naar de parkeergarage, langs enorme rijen wachtende mensen (voor de rondvaartboten)
In de parkeergarage kregen we nog een lichte schok toen we moesten betalen.
Bij Diemen betalen we niets, bij Zeebrug (na 10.00 uur) € 1,- hier  € 25,-.
Maar  daarvoor stonden  we dan ook in het hartje van Amsterdam.

’s Avonds thuis begon het pas na 8 uur ’s avonds te regenen. Het was een topdag geweest!

 

Oud Loosdrecht

Ooit, in een ver verleden, woonden wij in Oud Loosdrecht (er is ook een Nieuw Loosdrecht)
Oud Loosdrecht is een lang gerekt dorp zonder echt hart met, door het vele water, een grote aantrekkingskracht voor watersporters.
De Eerste t/m de Vijfde plas zijn ontstaan door het afsteken van het laagveen ( turf)
Tegenwoordig is Loosdrecht ( Oud én Nieuw) een onderdeel van de gemeente Wijdemeren.

Gisteren waren we er weer even, meegenomen door familie om er uit eten te gaan.
Een eetcafé aan de Vuntusplas De Eend.
Zittend aan een tafel bij het raam, uitkijkend over de Vuntus, (de plas waaraan ooit mijn oom en tante restaurant de Funtushoeve dreven) genoten we van een drankje, het uitzicht en het gezelschap. Er werd een mandje brood op ons tafeltje neer gezet mét een schaaltje olijfolie.
We kregen er een kort verhaal bij:

Deze olijfolie komt uit het natuurgebied Parco Pollino (Italië) , een gebied met een gunstig klimaat en bodemgesteldheid voor olijventeelt.  De Farisana olijven ( groen, lage zuurgraad)  worden er in november geplukt en koud geperst onder toeziend oog van de eigenaren van de Eend.

Na een dergelijk verhaal MOET de olijfolie extra lekker smaken en dat doet ze ook. We dippen ons brood erin en genieten.
Onderwijl zien we vlak onder ons raam een moeder eend met 4 pulletjes zwemmen.
Schattig. Toch weerhoud het 3 van de 4 personen in ons gezelschap er niet van om eend te bestellen, het vierde lid kiest voor vis.
Het eten is lekker: we hebben elkaar veel te vertellen en we genieten van een heerlijke maaltijd.

funtushoeve
De Funtushoeve door mijn vader geschilderd .De Funtushoeve is in 1983 tot de grond toe afgebrand.

 

 

Bagels

bagelDe bagel is van oorsprong een Pools product, dat door Joodse immigranten in de VS is geïntroduceerd. De Polen vestigden zich onder andere in het zuidoosten van Manhattan  (New York). Terwijl de winkels in New York op zondag gesloten waren, kon men in deze joodse wijk vlechtbroden en bagels kopen. Al snel gingen joodse bakkers met broodkarren door heel de stad. Het deeg*) wordt, nadat het lang gekneed en gerezen is, in een ringvorm gelegd. De bagels worden ondergedompeld in kokend water met siroop, en daarna gebakken. (aldus wikipedia)

De Polen schijnen al bagels gegeten te hebben rond 1600.
In 1958 werd de bagelmachine door Daniel Thompson uitgevonden, daarmee konden bagels volautomatisch worden gemaakt (400 per uur)

Ik ben er gek op, maar heb ze zeker 20 jaar niet meer gegeten. Geen idee waarom niet, ik kwam ze gewoon niet tegen denk ik.

Onlangs waren we in het dorp Bussum, een onderdeel van de Gemeente Gooise meren. Toen ik daar op een bord zag staan Bagels & Beans maakte mijn hart een sprongetje: DAT wilde ik  en wel NU.

Een leuk terrasje met een menukaart vol lekkere bagels. Ik koos één met warme brie, walnoten en honing. Helaas, er was geen brie, maar het vriendelijke meisje zei dat het alternatief geitenkaas ook ERG lekker was mét, zo adviseerde ze, een volkoren bagel.
Ik luister graag naar een goed advies, dus ging erop in.
Het was in één woord verrukkelijk!!! Het kopje cappuccino trouwens ook. In het zonnetje op het terrasje met leuke bediening ( één keer vragen of het naar het zin was, helemaal top)
We hebben enorm genoten.
Een aanrader Bagel & Beans, Nieuwe Brink 1-3 Bussum
*) bloem, tarwegluten, gist, zout, een beetje olie en suiker.

Kindvriendelijkrestaurant

Er was eens een restaurant dat niet liep. Het stond in een in een stukje niemandsland
Er zouden nieuwe huizen gebouwd worden, maar het was nu nog een brak stuk land met een restaurantje er midden in.
Het  restaurantje zag er leuk uit, van binnen en van buiten maar het verdiende te weinig om te bestaan.
Het verwisselde van eigenaar.

Er kwam een buitenspeelplaatsje bij met speeltoestellen en het terras werd groter. Binnen kwam veel speelgoed en kinderstoelen; kortom het werd een kindvriendelijk restaurant.

De huizen, die zouden komen, werden ook daadwerkelijk gebouwd; mooie ruime grote huizen.
Er kwamen jonge gezinnen wonen met kleine kinderen en moeders met bolle buikjes en meer kindjes op komst.
De moeders gingen naar het restaurantje en spraken er af met elkaar, terwijl hun kroost rondrende en, met voor hen onbekend , speelgoed speelden
Er kwamen papa’s met hun laptop onder de ene arm en een pukkie onder de andere hun papadag doorbrengen; ze werkten op de laptop met een kopje cappuccino naast zich en later een broodje grond.Hun kroost zat onder de tafel met een knuffel en een ander pukkie met een speelgoedautootje te spelen.

Het werd er alsmaar drukker. Het restaurant liep als een trein.
De jonge ouders vertelden het aan elkaar door,  de kleuters en peuters wilden  niet meer voorbij de plek, maar  er in. Ze speelden in de zon in de tuin, terwijl de mama’s lunchten of ze speelden als het regende met elkaar binnen.
kinderbordje
En op de w.c. hangen de  ludieke speelregels  van het pand en eronder staat:

 

Oftewel in deftige grote-mensen-taal:
Ouders zijn zelf verantwoordelijk voor hun kind
het restaurant is niet aansprakelijk voor persoonlijk letsel of schade aan goederen.

 

Geen liflafjes

Vandaag hadden we wat te vieren.
Dus aten we bij Haesje Claes in Amsterdam, nadat we de Herengracht afgelopen waren om sommige  objecten van het Light Festival eens dichtbij te zien.

Eén teleurstelling was er op het Centraal Station; de PIANO in de hal was weg; kaal, leeg en “stil”
Het volgende, waar we niet op gerekend hadden ( “Leven is wat er met je gebeurt als je andere plannen maakt”  John Lennon zei het al)  was dat het zó licht was.
In ons ongeduld om de “feestdag” snel te beginnen waren we te vroeg van huis gegaan.
Gelukkig wist mijn lief daar iets op te vinden: een gezellige gelegenheid induiken en blijven drinken (koffie) totdat het donker is.
Zoals het meeste wat mijn lief verzint, werkte dit ook.pluis

Toen we langs “genoeg” objecten gelopen hadden (genoeg “genoten” hadden én honger kregen) zochten we Haesje Claes op.
Mijn lief, die Amsterdammer is, leidde en ik volgde (what’s new?)

Haesje Claes! Dit restaurant werd geopend in 1974 door Andre Duyvis en hij noemde dit naar een nobele en welgestelde Amsterdamse dame, Haesje Claes (1475-1544).
Zij zou volgens de mythe rond 1520 het eerste weeshuis van de stad hebben gesticht, het Amsterdamse Burgerweeshuis.
Het restaurant heeft een in en uitgang op de Spuistraat en een in- en uitgang is op de Nieuwezijds Voorburgwal. Het zijn een aantal panden  met elkaar doorverbonden met trapjes en gangetjes.

We aten daar nu vooraf een carpaccio van rundermuis. Nooit eerder van een rundermuis gehoord, dus maar even nagevraagd: “Rundermuis is een langwerpig rond stuk vlees met een mooie structuur zonder aders of zeentjes, gelegen tussen de platte bil en de bovenbil van de koe” zo heb ik me door de dame daar laten vertellen. Het was méér dan lekker.

Eensgezind kozen we (los van elkaar)de eendenbout gekonfijt in ganzenvet met zuurkoolstamppot.
Ook dát nog nooit eerder zó gegeten. Een EERLIJK gerecht zonder frutsels of sliertjes, iets dat STAAT als een huis en lekkerrrr..

Het was zó heerlijk dat we geen toetje meer op konden alleen nog een kopje koffie.
Haesje Claesje is een aanrader.
De dag was een Topdag!

 

Uit eten

wp smoks

 

Smoks Hanne, de Zelhemse heks, die “rondsmokste” op veel te grote klompen.

 

 

Wat maakt uit eten  gaan een feest?

  • Locatie
  • Kwaliteit van het voedsel
  • Bediening
  • Gezelschap
  • Andere mensen in dezelfde locatie
  • Creativiteit van de kok qua rangschikking
  • Prijs/ kwaliteitsverhouding
  • Menu keuze

Als je zelf het restaurant uitkiest, dan heb je er óf al eens eerder gegeten en ken je alle bovenstaande “ingrediënten” óf je hebt er over gehoord of gelezen óf het is je aanbevolen.
Als je uit eten gaat en een ander kiest de locatie uit, is het afwachten welke van bovenstaande elementen aanwezig zullen zijn. Voor de één staat de kwaliteit van het voedsel absoluut boven aan, voor de ander is de locatie of de menukeuze het belangrijkste.

Gisteren ben ik met een gezelschap van 7 mensen uit eten geweest; een ander had de locatie (in overleg) geregeld. Slechts 2 van de 7 mensen was er al eens geweest.

Het gezelschap was helemaal TOP, het eten was heerlijk, de entourage leuk, het personeel vlot en aardig. Eén klein minpuntje: de aardappelpuree was niet warm.
Hóe het eten werd opgediend was verrassend en leuk (de koffie, op een plankje, was een feestje op zich)
Toen we kwamen was het binnen erg rustig, maar er kwamen steeds meer mensen en werd gezellig vol. Geen last van andere gasten (wel een huilende baby, maar zo klein dat het volume niet storend en het huilen meer “zielig” was)
Over de prijs kan ik niets zeggen, want een ander heeft betaald.

Eterij en Tapperij: De Smoks*) gelegen in het centrum van Zelhem (aan de wandelroute het Pieterpad): een aanrader zie www.desmoks.nl.

*) smoks zijn klompen