Bruine Cafe’s

blauwe engelIn een bruincafé moet je je thuis voelen, je drinkt een drankje en kletst met bekenden.
Als we in Amersfoort zijn gaan we naar de Blauwe Engel, een gezellig bruin café op het Hof, in de schaduw van de St.Joriskerk.
Ook met mooi weer is het heerlijk toeven op het terras: lekker mensen kijken op het plein.

 

praatje

Al eerder schreef ik ook een blog over Café ’t Praatje,het gezelligste bruine café in Zelhem met een leuke sfeer en de gezellige uitbater Bart.

Nu zijn we wéér “ergens” op zo’n bruin café gewezen waar het goed toeven is: in Zutphen: eetcafé De Deur.
DWDDEUR_KEY.001Familie van ons was erbij toen het café (bijna) 30 jaar bestond en Mathijs van Nieuwkerk voor de aanwezigen én lokale omroep B-FM een talkshow vanaf het terras van het café presenteerde.

Nu we toch in Zutphen waren namen ze ons mee naar dit bruine café waar het draait om simpele zaken:  kom binnen zoals je bent en geniet. Sinds 1990 staat De Deur open voor iedereen, waar je ook vandaan komt en waar je ook naar toe gaat.
de deurEen mooie tekst op hun website. Het is er inderdaad gezellig druk en naarmate de avond vordert wordt het alsmaar drukker.
De leuze “Waarschijnlijk het gezelligste café in Zutphen” zou best eens waar kunnen zijn.
Wij hoeven er geen andere café’s voor te proberen, wij zijn al om.

 

Vaticano – Zutphen

In de Romeinse tijd ontstond Zutphen als Germaanse nederzetting op rivierduinen, vandaar ook de naam: Zuid Venne – Zutphen.
Zutphen is één van de oudste steden*) van Nederland en al meer dan 1700 jaar continu bewoond.
In de Middeleeuwen  gold Zutphen als de rijkste stad binnen het Gelderse hertogdom.
Gelukkig behield Zutphen de historische binnenstad ondanks  dat bombardementen in de Tweede Wereld Oorlog wel een deel van Zutphen verwoestte.

Vaticano
Op Houtmarkt 79, in een monumentaal pand woonde vroeger de burgemeester van Zutphen.
Later was in dat pand het sterrenrestaurant ‘t Schulten Hues
(dat is hoog op de gevel nog te lezen) gehuisvest en op juni 2008  is  er het Italiaanse Restaurant  Vaticano  geopend.

Een pand met historie waarin nu een restaurant dat zich gespecialiseerd heeft in de authentieke Italiaanse keuken zich gevestigd heeft
Dit wisten we allemaal niet toen we door familie daar vorige week mee naar toe genomen werden.
Een warm welkom viel ons ten deel, we werden naar onze (gereserveerde) tafel geleid en vanaf dat moment tót het moment dat we weer uitgeleide werden gedaan, hebben we ons “verwend” gevoeld.

IMG_20200126_143029Door het  gezelschap, het zalige eten, de entourage en het attente personeel. Onze gastheer en -dame deden een menuvoorstel waar we ogenblikkelijk in mee gingen; een geweldige voorafje op een schotel voor 4 personen; een bijzonder hoofdgerecht (vlees, vis, garnalen)  ook op één schaal opgemaakt én (we waren gewaarschuwd om nog een plekje over te houden) een schaal met allerlei desserts erop, weer een lust voor het oog (en maag)
Daarna was er géén plek meer over voor de koffie.
Helemaal voldaan zijn we lopend naar ons logeeradres gegaan.

Tijdens onze maaltijd en ook vóór we gingen eten was er geen moment dat we met onze ogen moesten “zoeken” naar personeel. Nét voor we iets zouden willen, vroeg een personeelslid of het lekker was, of er genoeg was etc. NIET storend, we voelden echt té gast!
Geen vaste bediening voor vaste tafels; personeel dat langs kwam en “in je ogen las” dat je iets wilde, hielp. Helemaal TOP!

gem.huis
De eigenaars, zo las ik in de Gelderlander, hebben gevoel voor historische panden; ze hebben verleden jaar ook het beeldbepalende voormalige gemeentehuis in Hengelo (Gelderland-Raadhuisstraat)  gekocht met het plan daar ook een Italiaanse restaurant in te vestigen.

*)  Zutphen staat op nr.5 van de lijst van oudste steden van Ned. na Nijmegen, Maastricht, Utrecht en Deventer. Eind van de 12 e eeuw kreeg Zutphen stadsrechten en werd een Hanzestad.

Gezellig Zelhem

BruinCafé t Praatje heeft de maand december het café uitgebreid met een witte tent, zodoende konden er meer gasten in; en dat was wel nodig ook.
We hebben er, even vóór de grote drukte, op 31 december, een Oudejaarsborrel gedronken en een “praatje” gemaakt, want dat gaat gemakkelijk daar in de Achterhoek en in een bruincafé al helemaal!

Deze keer zag ik iets dat ik nog niet eerder aan de wand  van ’t Praatje gezien had.
Ik vroeg (mede)eigenaar Bart waar het houten bord met gleuven voor is.
Hij legde uit dat het een spaarkas is. Ook dat behoeft uitleg aan westerlingen, want wij kennen dat niet. Het is niet ván het café maar van een organisatie die vraagt of het in het café mag hangen.

Iedereen die wil kan meedoen en elke week € 2,50 inleggen. Je hebt dus een eigen nummer met gleuf, waar je 1x per week € 2,50 instopt. Zo spaar je een bedrag. Van dat bedrag wordt (oa) een feestavond georganiseerd zo heb ik begrepen. Veel mensen (stamgasten?) doen al mee, máár zo werd me verteld er zijn nog een paar nummers “over”

Dus woont u in de buurt van Zelhem en u houdt van gezelligheid én wilt u een reden hebben om één keer per week “een Praatje” te maken in het café, ga er heen en vraag een nummer mét gleuf!

Ikea

Wij waren deze week bij Ikea.
Wij komen zelden bij Ikea. Niet omdat we het geen leuke winkel vinden.
Integendeel ze hebben leuke spullen voor een betaalbare prijs, maar we hebben gewoon niets nodig. En in een winkel lopen om alleen te kijken is niet zo “ons ding”.

Nu waren we er met zijn vieren. Twee mensen die wilden ideeën op doen en kijken naar een aantal dingen om te bedenken of ze dat zouden willen aanschaffen en/of ervoor sparen. Wij waren mee.

En zoals het wel meer gaat: zij kochten niets en gingen thuis overdenken en wij (die niets nodig hadden) kwamen met wat dingetjes thuis! De (gratis) gids ging met het andere stel mee naar huis en wellicht gaan ze later (via internet) bestellen.

Eén van die dingetjes die wij meenamen was een bamboe standaard.
Al jaren wil ik “iets” hebben om soms een plaat, boek of foto op neer te zetten. Deze was precies goed.

Het was er behoorlijk druk (wanneer niet) Veel mensen doen daar ideeën op en kopen/kijken-naar niet alleen meubels, gordijnen of bedden, maar ook snuisterijen.

In het restaurant dronken we wat, goede koffie, lekker gebak. We moesten tenslotte onze aankoop en de ideeën van de anderen vieren.

 

Krachtvoer

Een paar jaar geleden hebben we met een bevriend echtpaar afgesproken om in plaats van op  elkaars verjaardagen te komen op een andere dag met elkaar uit eten te gaan.
Zij zijn allebei in de lente jarig; dus tussen hun verjaardagen in, nemen zij ons mee uit eten.
Mijn lief en ik zijn allebei in de herfst jarig; tussen onze verjaardagen in, nemen we hen mee uit eten.
Wij waren dus NU aan de beurt.
We proberen altijd een aparte eetlocatie te vinden; het liefst ergens waar ze nog nooit geweest zijn. (We wonen ongeveer 10 kilometer uit elkaar, dus de meeste eetgelegenheden zijn wel bekend)

krachtcentraleDit keer hebben we gereserveerd in een krachtcentrale, die speciaal in de jaren ’50 gebouwd werd om een nabij gelegen vloerbedekkingsfabriek van stroom te voorzien.
Deze Krachtcentrale is een nieuw leven begonnen met een expositieruimte, ateliers van kunstenaars en een restaurant. Het industriële karakter van de krachtcentrale is gebleven.
We hebben persoonlijk gereserveerd en een tafel uitgezocht, een beetje aan de buitenkant zodat we maar aan één kant “ buren” zullen hebben. Het blijkt tafel 400 te zijn! Ik zie geen 400 tafeltjes, toch blijkt dit tafel met nummer 400 te zijn. Waarom  dit hoge nummer weet degene bij wie we reserveren ook niet.

Dezelfde man heet ons een dag later, als we er met zijn vieren binnen komen, welkom. Hij knikt ons toe; Tafel 400? Ja die. Hij knipoogt.
baarsWe bekijken alle vier de kaart en komen onafhankelijk van elkaar tot dezelfde conclusie: zeebaars.
Het raakt gezellig vol, op twee tafeltjes na is alles bezet, het gonst van de stemmen, maar gelukkig  kunnen we elkaar goed verstaan. De bediening is aardig en vlot en de zeebaars is heerlijk.

tarte tatin

We praten gezellig bij en 3 van de 4 kiezen ook hetzelfde dessert: Tarte tatin peer (omgekeerde perentaart) onze mannelijke gast gaat voor ijs.
Alle vier smullen we.

We blijken een erg leuke locatie te hebben uitgezocht, onze gasten genieten ook
Na het toetje hebben we nog nét ruimte over voor espresso, cappuccino en thee (daarin verschillen we wél)
Een gezellige avond in een industriële ambiance met heerlijk Krachtvoer

t Praatje

logohetpraatje

Al eerder schreef ik over de kapperszaak waar ik, als ik in de Achterhoek ben, heen ga.
Op 7 juli  schreef ik in “Als je haar maar goed zit” over de overname van het bedrijf door één van de kapsters; de eigenaar “ging wat anders doen”.
Dát andere doet hij wel vlakbij zijn vroegere kapperszaak; bijna schuin er tegenover.

Waar we ooit in de Bloemenboetiek het bloemstuk voor op de kist van mijn broer bestelden heeft kapper Bart (met compagnon) een bruin café geopend.

Toen ik  deze zomer weer in de Achterhoek was, werd er achter het geblindeerde raam hard gewerkt om van de vroegere bloemenzaak een bruin café te maken. Zo hard getimmerd dat hij mijn geklop niet hoorde en ik dus wachten moest met kijken tot het café geopend was.

Nu ik deze keer in Zelhem ben, staat de voordeur open, zitten er mensen op het terras en staat Bart achter de tap. Het ziet er uit, alsof hij er altijd gestaan heeft.
Het café heeft NIET de uitstraling van een net geopend café (eind augustus) maar of het er altijd ZO heeft uitgezien. Knap ingericht en sfeer gegeven. Bart zelf is er ook gelukkig mee (Hij was het kappersvak niet zat, wel toe aan een nieuwe uitdaging)

Toen ik ’s avonds met familie langs het café kwam was er buiten live muziek en zat het terras vol. Helaas deze keer geen tijd om neer te strijken op het terras, wie weet volgende keer.
Een horeca aanwinst erbij op de Markt in Zelhem

Strandtaferelen

We zijn met onze kleinzoon op een strand aan het Gooimeer.
Het water is ver ondiep. Bovendien zijn er met gele balletjes en touw afgezette stukken, zodat  (kleine) kinderen geen gevaar kunnen. (aparte stukken voor surfplankers etc) Onze kleinzoon heeft zwemdiploma a en b (méér dat wij allebei hebben)

Hij geniet van het water (zwemmen) en het zand (zandkasteel bouwen)
Het enige jammere vindt hij dat er geen schelpen zijn. Hij vermaakt zich prima.

Wij zitten en kijken.
Naast ons strijkt een gezin neer: opa ,oma ,dochter en 2 kinderen van, ik schat zo,  5 (meisje) en 3 (jongen) jaar.
Opa zet zijn stoel neer en gaat slapen. Oma gaat samen met haar kleinzoon het water in en komt terug met een stuk zeewier dat ze op opa’s been legt. Die reageert wat laat (sliep al?) maar ’t ventje ( én oma) hebben er toch hun lol van.
Dan graait de moeder in de tas en daar komt een zeemeerminnenpak uit: roze.
Het meisje wordt er, in het water, in gehesen. Dan komt er nog een soort futuristische snorkel op het hoofdje. Het meisje gaat liggen met haar hoofd onder water en zwiept met haar roze staart!Amusement voor haar én voor ons!
Er zijn hele grote zwembanden met autobandendesign, luchtbedden en banden in de vorm van een lama, een hond en (natuurlijk) de opblaaskrokodil.

schoenNaast ons komt een stel zitten, gewoon op een handdoek (zonder koelbox en tierelantijnen) met een baby. Uit papa’s rugzak komt de fles. De kleine zit zelfstandig en drinkt het flesje. Daarna “kruipt” het een beetje en krijgt de crocs van onze kleinzoon te pakken. Hij stopt er één  in zijn mond, niet fris, dus mama grijpt in. Hij blijkt al 2 tandjes te hebben (dus weinig gevaar voor de croc)

Kleinzoon vermaakt zich en wij hoeven alleen “toezicht te houden voor het geval dat…”.
We hebben genoeg te zien.
Vóór ons strijken mensen neer met ALLES, een tentje, stoelen, koelbox, groene krokodil en (klein) kinderen. Ze belemmeren ons zicht op kleinzoon’s zandkasteel een beetje!
Er komt ook een grote groep jongetjes het strand op, met (mannelijke en vrouwelijke) begeleiding, zij hebben padvinderskenmerken ( bekende dasje om, koordje met fluit)  een groep op kamp.
De groep wordt door de HL (hoofdleiding) toegesproken. Goed insmeren, in het water bij de groep blijven en bij het (weer)het strand op komen kijken waar je loopt, want tussen alle handdoeken liggen ook kostbare spullen, zoals telefoons van de leiding!
De kids luisteren, de andere begeleiding zet (schaduw) tentjes en een volleybalnetje op en de rest kijkt op zijn/haar telefoon ;begeleiding genoeg.

We zitten op dit stukje strand vrij dicht op elkaar omdat DIT de schaduw-, gras- en bomenstrook is.
Er komen tussen ons en het “meerminnen” gezin, twee, jonge, extroverte meiden zitten:
“Fijn dat u dit plekje voor ons heeft vrijgehouden ”grappen ze.
Mijn lief antwoordt  “Jullie zijn anders wel laat, we hadden jullie eerder verwacht”.
Het contact is gelegd.

Mijn kleinzoon wil een stukje (naar de ijstent) lopen. Ik heb hier tegenop gezien. Ik vermoed dat ze NIET hebben wat hij mag (lactosevrij ijs).
Maar….. niet geschoten, altijd mis.
Ik bereid hem vast voor op een teleurstelling. Terecht zo blijkt.
Thuis zijn er, zelfgemaakte lactosevrije ijsjes, dus die worden beloofd.
De teleurstelling ebt weg, als opa NU met hem wil voetballen.

Om 12 uur staat de zon het hoogst, dus  vertrekken we huiswaarts. (er is gewaarschuwd voor extreem hoge temperaturen en hoewel het in de schaduw best uit te houden is, loopt en zwemt kleinzoon in de volle zon)
Met de gedachte aan een ijsje is het niet moeilijk hem mee naar huis te krijgen.
En
er is nog een hele lange, verdere dag.
We hebben(internet) een pannenkoekenrestaurant gevonden dat én kindvriendelijk is (springkussen,voetbaldoeltjes, volière en knaagdieren) én lactosevrije pannenkoeken serveert ( bijna alle pannenkoeken die op de kaart staan, maar dan met speciaal deeg): Smickel in Soest.
smickel
Erg kindvriendelijk, jong,leuk personeel, genoeg te doen voor kinderen (buiten én binnen) Menukaart met mogelijkheden voor dieëten (glutenvrij oa)
Het was voor hem én ons helemaal toppie.
De hitte ebt (nog) niet weg. Er wordt 38 graden daar gemeten en dát voor het begin van de avond!

Hét golfspel voor iedereen

sttrand horst vaanRegelmatig spelen wij Pitch & Putt op golfbaan Strand Horst (bij Ermelo)
Dit jaar helaas erg weinig omdat mijn voeten “moeilijk doen”.
Gisteren waren we er weer. De baan lag er weer prachtig bij.
De baan bestaat uit 18 holes*) ; een tee (afslagplaats), een fairway (gebied tussen de tee en de green in) waar het gras gemaaid is (maar niet zo kort als op de green) en de green, waar het gras superkort is en waar de hole in is.
Er zijn ook wat hindernissen,
bunkers (zandkuilen) om het spel moeilijker te maken.
Buiten de fairway is de
rough  (hoog gras) en struikgewas 
De rough bij Strand Horst is hoog gras met wilde bloemen er in (wilde orchidee, teunisbloem) waar bijen en andere insecten op af komen én struweel.

De baan ligt langs het water, het Nuldernauw met zwanen, zeilboten, beroepsvaart, ganzen, meerkoetjes en pleziervaartuigen.
Het is een genot om daar het spel te spelen én van de bedrijvigheid op het water te genieten..
Nu we er een tijd niet geweest waren zagen we een paar veranderingen: het buitenentree is opgeleukt met fruitboompjes en een bruggetje. ( Daar zag ik over het water een keer een ijsvogeltje vliegen)
strand horst2
Voor de pauze-nemende-golfers én de niet- golfers (drankje drinkers en lunchers) is er nu een strandje**) met lounge meubilair en een steiger waar bootjes aan kunnen leggen.

Het spel pitch & putt vind ik ontzettend leuk, je hebt er NIET, zoals bij “echt “golf een GolfVaardigheidsBewijs (GVB) voor nodig; de afstanden voor het afslaan zijn korter (tussen 30 en 80 meter) en de benodigde spullen krijg je te leen:golftassen met clubs,tees en ballen (bij de baanprijs inbegrepen)

De eigenaren van Strand Horst zijn geweldige gastvrouw en – heer; de sfeer is ontspannend; natuur prachtig; het terras gezellig met zitmogelijkheden in de zon zowel als en in de schaduw en de belegde broodjes zijn heerlijk.

De golfbaan en horecafaciliteit zijn gelegen op het terrein van Leisureland.
Om OP hun terrein te komen MOET je door een slagboom. Bij het weggaan kun je bij de automaat een uitrijkaart voor € 5,- kopen.
De golfbaan en de daarbij gelegen horeca verdienen daar NIETS aan en kunnen daar
ook geen korting op geven. Ook zij moeten uitrijkaarten kopen voor € 5,-

Ook vandaag waren wij er weer een flinke tijd, vijf uur totaal***)
Wij spelen meestal een halve baan, lunchen dan, waarna de tweede helft gespeeld wordt en we sluiten af op het terras bij het water mét een koel drankje.
Een Top dag op een Top locatie.****)

 

 

 

*)       je kunt ook 9 holes spelen
**)     daar kun je nu  ook met je schepje in het zand spelen terwijl pap en mam of opa en             oma een drankje drinken
***)  de gemiddelde tijd van 18 holes spelen ligt tussen de 1 ½ en 2 uur
****) Ook kun je er 9 holes footgolf spelen.

Met familie naar de Plantage.

Ik maak deel uit van 3 families; de familie waarin ik geboren ben, mijn schoonfamilie én nog een familie!

Mijn moeder werd op 47 jarige leeftijd weduwe en is alleen gebleven tot een paar maanden voor mijn trouwen. Toen kwam een man, die ze eerder had leren kennen bij ons inwonen.
Zij tweeën, zijn (volwassen) kinderen, mijn kersverse echtgenoot en ik gingen uit eten om “kennis te maken”.
Het bleek dat mijn lief en zijn jongste zoon op de middelbare school in dezelfde klas hadden gezeten:.  die hadden genoeg gespreksstof! Tussen zijn vrouw en mij klikte het meteen. Haar noem ik (nog steeds) het zusje dat ik nooit gehad heb. En zo voelt het ook. De familie van mijn stiefvader heb ik er dus later “bij gekregen”.

Na de dood van “onze” ouders gaan we één keer per jaar met zijn allen weg,ergens iets drinken, uit eten of allebei.
Eergisteren kwamen we weer bij elkaar. Niet allemaal, want zoals bijna iedere keer is er altijd wel iemand NIET ( het is een  reislustige familie)
Deze keer was het familielid die in Zwitserland woont wél aanwezig, helaas zijn vrouw niet, die werkte op dat moment in Oostenrijk.

plantageWe ontmoetten elkaar tussen de oude platanen, in het sfeervolle monumentale pand de Ledenlokalen aan de Plantage Kerklaan, naast de hoofdentree van Artis in Amsterdam.
Dit pand is in 1870 door architect G.B. Salm ontworpen en herbergt nu oa. een café restaurant.

Het was een heerlijke dag dus we zaten buiten op het terras.
buitenplantage De meeste familieleden hebben we lang niet gezien.We drinken een drankje en  toasten op absent friends, want helaas zijn er ook al familieleden overleden.
We praten elkaar bij.
Het wordt later en we hebben wel zin om wat te eten. Er is een kleine kaart met “hapjes”. We vragen tot hoe laat we deze kunnen bestellen; dat kan de hele avond.
plantagefoodDus bestellen we het één en ander van de hapjeskaart en ook nog wat te drinken. Er komen leuke schaaltjes met mini pitabroodjes en  dipsauzen, chorizo, buikspek, kazen, olijven  kortom “hapjes”
Als de broodjes op zijn vragen we om meer en die krijgen we ook.
Het wordt inmiddels wat drukker, ook binnen.

plantagefood2

We willen nog wel wat meer hapjes bestellen, maar de ober (eerder hadden we een vrolijke dame) komt vragen of we ook gaan dineren?
Dát waren we niet van plan. Dán heeft hij onze tafel nodig en hebben we nog 20 minuten om  te eten.
Er wordt gefronst. Als we gaan dineren kunnen we blijven zitten als we  blijven bij onze hapjes, die we de hele avond door kunnen bestellen, moeten we weg? We snappen het niet zo goed. De ober zegt dat er sprake is van een miscommunicatie en dat we nog 20 minuten aan deze tafel hebben of anders binnen aan de bar kunnen gaan zitten. Eén familielid oppert dat hij maar snel de hapjes moet gaan halen, dan kunnen we ze nog opeten.Een ander familielid deelt mede dat dit de laatste keer is geweest dat hij hier komt.
De ober gaat weg.

De hapjes  komen snel, maar de sfeer is een beetje weg.
Eén van de familieleden moet nog ver rijden en wilde toch niet zo laat weggaan, we doen haar met zijn alle uitgeleide. Bij Artis’ingang  nemen we afscheid van elkaar: Het was weer een gezellig samenzijn.

De “Zwitser “blijft bij een familielid slapen en is nog “even”in Nederland.Wij worden naar het station gebracht en pakken vandaar de trein naar huis.
Als we met de auto terugrijden (die stond bij station Diemen Station) komen we onder de Zandhazenbrug door, de spoorbrug met de langste overspanning van Nederland
(255 meter)**)
De brug is vlakbij Muiderberg; daar komt de naam Zandhazenbrug ook vandaan; de inwoners van Muiderberg schijnen de bijnaam Zandhazen te hebben (gehad)

 

 

 

*) ”*(her)trouwen deden ze niet meer.
**) geopend in 2016

Proeflokaal

Eetcafé de Groes is het bruisende middelpunt van Zelhem.
We hebben er meermalen heerlijk gegeten. Leuke bediening én met mooi weer een heerlijk terras mét zicht op het hart van Zelhem.

groes
Er is ook een Proeflokaal in/aan het eetcafé.
Dáár zijn we deze week voor het eerst met een aantal mensen gaan eten.
Het werkt als volgt: Op een invulformulier staan allemaal kleine gerechtjes: koude en warme.
Per persoon kun je 2 gerechtjes per ronde bestellen.
Het is onbeperkt genieten, want je betaalt een bedrag en dan kun je zoveel “rondes” eten als je wilt.

Er zijn ook dessertrondes met “bijzondere” gerechtjes zoals arretjescake met slagroom, “sticky “choco-brownie en een fudge caramel toffee taartje.|

Je hoeft het niet op een formulier in te vullen;  de moderne mens, die zijn mobieltje bij zich heeft ( Wie niet? IK niet)  kan ook een app downloaden en daarmee bestellen, dat geeft zelfs nog korting! (ons gezelschap bestond uit minstens één modern mens!)

We hebben  gesmuld: een enorme aanrader voor wie houdt van (desgewenst veel)  kleine hapjes.