DHL

We reden op de snelweg achter zo’n gele auto met rode letters. Ik vroeg me, hardop af, wat de letters DHL eigenlijk betekenen. Mijn lief begon met: Deliver…….. en gaat dan over op Deutsche…..
Want volgens hem is het Duits.

Ik ben van plan het thuis op te gaan zoeken, maar zoals het zo vaak gaat vergeet ik het weer zodra we thuis zijn.

Dan rijden we een keer onze wijk uit achter een DHL wagen en deze keer vergeet ik het niet.

Mijn lief had een beetje gelijk! Want, zo las ik DHL Worldwide Express is sinds eind 2002 voor 100% eigendom van Deutsche Post, maar de letters DHL hebben dáár niets mee te maken!

Het is van huis uit een Amerikaans bedrijf, in 1969 opgericht door Adrian Dalsey, Larry Hillblom en Robert Lynn. Vandaar ook de naam DHL, de eerste letters van de achternamen van de oprichters van DHL.

Oorspronkelijk was DHL Express vooral actief als internationaal koeriersbedrijf voor de verzending van pakketten en brieven; later kwam daar contractlogistiek bij.

Worldwide Express begon met het vervoer van douanedocumenten per vliegtuig, hierdoor werd de inklaringstijd voor vrachtzendingen drastisch ingekort.
De eerste vluchten vonden vooral plaats tussen San Francisco en Honolulu, later werd het netwerk verder uitgebreid.
Sinds 2013 is DHL Express (aantal werknemers in 2021:400.000)  wereldwijd marktleider op het gebied van internationale expresbezorging en logistiek: Verstuur snel en eenvoudig pakketten naar elke hoek van de planeet, al vanaf €9,-

Hoewel je het niet  misschien zou denken heeft DHL ook een idealistische kant: Ze willen in het jaar 2050 alle logistiekgerelateerde uitstoot verlaagd hebben tot nul!



Ik denk dat logistiekgerelateerd betekent dat de “vliegdivisie” van DHL daarbuiten valt, want DHL Aviation onderhoudt 250 vliegtuigen (daarmee worden wereldwijd zo’n 500 vliegvelden aangevlogen!)



Het is géén op zichzelf staande vliegmaatschappij maar bestaat uit verschillende vliegmaatschappijen die (deels) eigendom zijn van DHL Express, gecombineerd met. bij andere vliegmaatschappijen, gehuurde diensten.

Nu ik dit blog type denk ik aan de tijd (vóór het digitale tijdperk) dat pakjes in Nederland meestal bezorgd werden door Van Gend & Loos.

Die firma is in 1809 ontstaan,  vóór die tijd opgericht door een Antwerpse herbergier/koetsier JP van Gend, die trouwde met meisje Loos, wiens broer een luxe postkoetsenbedrijf bezat dat, toen in 1809  zwager Loos overleed, werd samengevoegd; De firma van Gend & Loos ontstond.
En ja, ook Van Gend & Loos is opgegaan in DHL, in 2003, zo las ik.

Pakjes worden nog steeds vervoerd alleen sneller en verder én héél vaak door gele auto’s (én vliegtuigen) met rode letters!


Koffiedrinken en goed doen

Zelf hebben we een espressokoffieapparaat waar een pak koffiebonen in kan, maar heel veel mensen om ons heen hebben een koffiemachine waar cups in kunnen.

De cups zijn van aluminium, een grondstof die oneindig recyclebaar is.
Daarom kun je vaak de cups “ergens” inleveren, waarna ze weer gerecycled kunnen worden.
Mensen die hart hebben voor het milieu stoppen hun gebruikte cups in een recyclezak en leveren die in.

Het merk Nespresso maakt er reclame mee:  De gebruikte capsules worden verwerkt en de volledige mix aan materialen worden gescheiden. Aluminium wordt gerecycled en opnieuw gebruikt in verschillende producten en koffieresten worden omgezet in biobrandstof en compost. Zo gaat niets van de capsule verloren.

Je kunt Nespressocups, heel chique
inleveren bij een Nespresso Boutique.
Maar ook  (minder chique) bij een van de PostNL- of DHL-afhaalpunten in Nederland.
Ook kun je ze meegeven aan een Picnic-, DHL- of PostNLbezorger.
Geen excuus om ze NIET in te leveren, er is altijd wel een ophaalpunt of ophaalbezorger in de buurt!

Maar als je geen Nespresso-cups gebruikt maar een ander merk, wat dan?
Ik las nu dat ook bij Blokker ingeleverd kan worden: cups in de recyclezak en afgeven in een van ca. 430 Blokkerwinkels in Nederland.

Bovendien geeft Blokker voor elke kilo ingeleverde cups een donatie aan The Hunger Project,
een wereldwijde organisatie die een eind wil maken aan honger in de wereld. Er wordt geïnvesteerd in de kracht van mensen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. 

Er wordt flink wat cups bij Blokker ingeleverd! Ik las nu dat afgelopen januari Blokker een cheque van € 10.714,29  aan The Hunger Project overhandigde.
Mensen die deel uitmaken van deze organisatie laten weten dat er mensen gesteund worden die een verschil maken in hun eigen dorp.


Het voorbeeld wordt aan gehaald van een pasgetrouwd stel : Aragow & Melkom  in Ethiopië, zij  planten samen met veel andere vrijwilligers, bomen én zo veel mogelijk verschillende gewassen.

Door de klimaatverandering en de ontbossing spoelt veel vruchtbare grond weg en door het planten van zoveel mogelijk verschillende gewassen kunnen én de bodem én de biodiversiteit herstellen.
Op hun eigen veldje plant dit stel avocado- en koffieplanten, zo verdienen ze zelf ook een inkomen

Op het platteland van 13 landen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika investeert The Hunger Project in mensen en stimuleert ze om zelf een toekomst op te bouwen.

Geweldig dat je met het inleveren van die cups zowel goed aan het milieu als voor mensen kan doen!

Te veel koffiedrinken is NIET goed voor de gezondheid van de mens; van teveel aan cafeïne kan je bloeddruk stijgen, je kunt aan slapeloosheid gaan lijden én koffie is bovendien verslavend!
Voor de geest kan koffie een zegen zijn; een bakkie troost!
Aan gezelligheid draagt koffie vaak bij: een bakkie leut met vrienden of vriendinnen.
Bovendien kan de geur van een bakje vers gezette koffie de sfeer in huis positief doen omslaan en gezinsleden naar de koffietafel lokken “Lekker, koffie”

Verpakkingsalternatieven

Alle componenten van suikerbieten schijnen te worden gebruikt; er is geen afval!

Suiker uit de suikerbieten en veevoer van de pulp, dát wist ik, maar onlangs las ik dat er ook papier van de pulp kan worden gemaakt: suikerbietenpapier!
Eén van de voordelen: er hoeft geen boom voor worden gekapt!
Lignine is een stof die bomen hun stevigheid geeft, het kleurt geel, onder invloed van UV-licht. Dat geel moet, om wit papier te krijgen, eruit gehaald worden; een energieverslindende proces
Suikerbietvezels bevatten géén lignine (zijn wél stevig) dus het is bij suikerbietenpapier NIET nodig geel wit te kleuren : gevolg de milieu afdruk (CO2 ) wordt 80% verminderd (in vergelijking met houtvezelpapier)

logo suikerbietenpapier

Suikerbietenpapier is een innovatie van Cosun Beet Company en papierproducent Crown Van Gelder. Het is uitgebreid getest, voldoet aan de eisen van direct voedselcontact en is sterk genoeg voor de verpakkingsmachines.

Ik las dat nu behalve de kristalsuiker van Van Gilse ook de verpakking (de 1 kilopakken)  van suikerbieten wordt gemaakt.

Er zijn meer duurzame ontwikkelingen in de verpakkingsindustrie!
Ik las ook dat er ook een duurzaam alternatief is voor aluminium/plasticfolie (voor koude producten): bee wraps.

Bee’s Wraps worden gemaakt van GOTS [Global Organic Textile Standard] gecertificeerd *) biologische katoen met duurzaam geproduceerde bijenwas, biologische jojoba-olie en boomhars.

Het bedrijf startte in Vermont (USA) in 2012 met de ontwikkeling van deze bijenwasdoeken.

De bijendoeken zijn ongeveer een jaar te gebruiken ( zo nodig schoon te maken met koud water en milde zeep) alvorens ze volledig composteerbaar aan de natuur kunnen worden teruggegeven.

Er bestaan ook vegan bee wraps!
Deze “bijenwasdoeken” zijn, zoals verwacht, gemaakt zonder bijenwas.
De was, die bij de originele Bee’s Wraps wordt gebruikt, is bij de vegan bee wraps vervangen door een combinatie van biologische kokosolie, boomhars en sojawas.
(100% vegan word gegarandeerd!)

Out of the box

Mycelium, het wortelnetwerk van paddenstoelen (draden van een schimmel) is de grootste recycler van de natuur! Mycelium staat zelfs in het Guinness World Book of Record als het grootste levende organisme, met een totale grootte van 3.8 vierkante kilometer!

Onderzoekers van de TU Delft hebben een doodskist van dit levend organismen ontwikkeld. Het mycelium groeit dan in een speciale mal, die is gevuld met houtvezels, waardoor het zich kan vermeerderen en als biologisch bindmiddel werkt.
Na ongeveer 7 dagen heeft het al de vorm van de kist, waarna het op natuurlijk wijze gedroogd wordt. Dit stopt het groeiproces en geeft de kist zijn sterkte.( Pas nadat het langdurig in contact is geweest met vocht (het grondwater) begint het mycelium weer te leven. Dit betekent dat het composteerproces pas onder de grond begint, dus na de begrafenis.)


De Loop*) Living Cocoon  is ’s werelds eerste levende doodskist (ontwikkeld in Nederland) die mensen in staat stelt om, na hun dood, de bodem te verrijken en een bron te worden voor nieuw leven.
Een geval van een klimaatpositief product dat CO2 opneemt in plaats van uitstoot.
Deze doodskist gaat namelijk volledig op in de aarde in ca. 45 dagen, voedt daarmee de aarde, verhoogt de biodiversiteit én composteert het lichaam sneller.
Het lichaam, dat in een traditionele kist 10 tot 20 jaar nodig heeft voor het gecomposteerd is, heeft in een klimaatpositieve kist ongeveer 3 jaar nodig, zo las ik nu pas. Het blijkt namelijk dat de eerste mens al in 2020 in een “levende doodskist” **) is begraven.

Een uitvaart, zo is berekend, levert bijna een ton CO2 ***) uitstoot op, dat is dus niet alleen de kist en het lichaam dat composteert maar ook het vervoer van de gasten naar de uitvaart (en terug)
Een begrafenis/crematie en herdenkingsdienst en koffie/lunchsamenzijn op korte afstand van elkaar kan de uitstoot wel iets verminderen, maar er zullen altijd bezoekers uit andere windstreken komen en niet iedereen kan op de fiets komen!


https://greenleave.nu/

Ik las nu ook dat er ook uitvaartondernemingen zijn die, om de uitstoot te compenseren voor elke uitvaart bomen planten****).
“Dat gaat de wereld niet redden, maar als 2 bomen 21 jaar groeien nemen ze meer dan de hele uitstoot van de hele uitvaart op”, schreef één van de oprichters van GreenLeave (= een samenwerkingsverband van uitvaartondernemers die streven naar 100% duurzame uitvaarten in Nederland.)

Goed duurzaam bezig die uitvaartjongens, nou wij nog!




*)LOOP is een bedrijf met grote ambities dat in 2014 werd opgericht en zich bezighoudt met recyclage, reparatie en hergebruik. Opgericht door bio-designer Bob Hendrikx

**)Een dergelijke doodskist van schimmels kosten ca. € 1500,-

***)Er zijn uitvaartleiders die elektrisch rijden, biologisch afbreekbare handschoenen gebruiken, energiebesparende maatregelen van haar gebouwen hebben doorgevoerd en de papierstroom hebben ingedamd en zoveel mogelijk hebben gedigitaliseerd.

****) 2 bomen per uitvaart, één in Nederland en één in een bosproject elders in de wereld

Meest verantwoorde supermarkt

“Mijn” supermarkt is al 7 jaar op rij (vlgs het Gfk MVO rapport) tot de meest verantwoorde supermarkt van Nederland gekozen.

De Plus, want daar heb ik het hier over, heeft vaak zegeltjesacties.
Sommige acties keren, wegens groot succes, elk jaar terug.
Zo is daar in het voorjaar  een mogelijkheid tot het sparen van zegeltjes voor een doos perkplanten; een leuke actie! Op de plantjes-ophaaldag overal in het winkelcentrum klanten met een kleurige doos plantjes, een vrolijk gezicht!

Aan het eind van het jaar is er het sparen voor een boodschappenpakket (ter waarde van € 50,- vlgs de PLUS) door mij steevast “mijn kerstpakket” genoemd.
Vanaf 14 nov. Tot 19 febr is er bij elke € 10,- aan boodschappen 1 zegel te verkrijgen; bij 75 zegels kun je het boodschappenpakket zó uit de winkel mee naar huis nemen!

In het boodschappenpakket stopt de PLUS vaak nieuwe producten, om klanten de kans te geven ze gratis uit te proberen.
Zo zat er verleden jaar een pak “bijzondere” toastjes in het pakket, die we zo lekker vonden dat we nooit meer andere nemen!


Ook deze keer zitten er weer “aparte” artikelen in.

Zoals de  100%  biologische afbreekbare schoonmaaktabletten.
Zo’n tablet stop je in een oude 750 ml liter schoonmaakmiddelfles, vult die fles verder met (warm) water, klaar voor gebruik.
Dus, geen onnodig transport van water (reductie CO2 uitstoot)  én geen nieuwe plasticfles!

Zo’n product valt mij niet op in de winkel, maar nu, in het pakket, ga ik het gebruiken en eenmaal enthousiast kán dat weer een product zijn, dat ik in het vervolg ga kopen.

Zo heeft deze supermarkt ook een consumentopvoedende taak!

Een bakkie troost!

Een paar keer achter elkaar in een ander huis de scepter zwaaien brengt je ook in contact met andere huishoudelijke apparaten, zoals koffiezetapparaten!

Het ene huis waar we tijdelijk waren had een Nespresso apparaat mét cups. Dat was even wennen qua bediening én qua smaak. We kochten cups (mildere smaak, dachten we) maar dat ging een paar keer mis. Ook al kunnen de cups (volgens de  reclame)  in zo’n apparaat, als het ander merk dan Nespresso is, gaat het wel eens fout, zo merkte wij. (Foute plek in de cups waar de gaatjes werden doorboord; alleen water in het kopje!)

In het andere huis waarin we tijdelijk zaten was een espressomachine.
Daar waren de bewoners bezig geweest met het uittesten van allerlei merken koffie.
Het apparaat leeg? Dan een voorraadkast met keuzes welke koffiebonen erin.
Spannend.
Daar werd geen koffie per kopje gemaakt, maar een pak bonen in het apparaat en dan “verplicht” die hele machine leegdrinken vóór er andere koffie in kan. Wát een verantwoordelijkheid voor je keuze!
(Gelukkig hadden we redelijk goed gekozen en hadden we lekkere koffie)

Wij zijn echte koffiedrinkers, hoewel een kop (kruiden) thee er ook wel in gaat!
Ik las dat Nederlanders gemiddeld 4,1 kopje koffie per dag drinken (mannen een half kopje meer dan vrouwen!
12% van de koffiedrinkende mannen drinkt meer dan 7 kopjes per dag!!)

4,1 kopje per dag!

Mijn moeder zei altijd dat je van veel koffiedrinken lelijk werd na je dood.
Ik heb dus al heel lang geleden besloten dat MIJN doodskist dicht gaat, geen open kist of geloer door een ruitje, want als dat gezegde waar is…………… Laat iedereen dan maar aan mijn “mooie ik” denken zoals ik was! (hopelijk duurt dat nog “even”)

Over  “koffiecups” las ik  dat de meeste jongeren die gebruiken. Over het algemeen is filterkoffie nog de meest gebruikte koffiezetmethode in Nederland!
Dat feitje viel me dan weer tegen, ik wist niet dat Nederland nog zo conservatief was!

Ooit was ik corrector en zat dus de hele dag  achter een bureau taalfouten op te sporen.
We zaten met zijn vieren op die afdeling. Er was een koffiemachine in de gang.
Alle vier vroegen we, als we koffie gingen halen, aan de ander of we voor hen ook mee konden brengen.

Géén idee hoeveel koffie ik die dagen dronk, maar als mijn moeders wijsheid waar is, zal ik er, alleen al door die tijd, later niet mooi bij liggen!

NU veel mensen thuiswerken denk ik dat het koffiedrinken ook vaker gebeurt  dan op het werk; de koffie kan naar eigen smaak zelf gemaakt worden én het is even stoppen en de benen strekken.
Hoewel…. misschien gunnen thuiswerkers zich er ook de tijd niet voor; van zolder na de keuken lopen terwijl het werk af moet?

Wij Nederlanders, schijnen wereldkampioenkoffiedrinkers te zijn!
Ik denk dat ik daar best een groot aandeel in heb!

Foodwaste

Trouwe lezers weten dat ik altijd oog heb voor “nieuwe” producten die van gerecycled materiaal gemaakt zijn, diervriendelijk zijn of het milieu niet of minimaal belasten.

Onlangs zag ik in de supermarkt weer een product dat mijn aandacht trok;  Wasted Beers.
Laat u niet misleiden door het Engels; het idee komt van Hollandse mannen en wordt in Holland gebrouwen.

4 mannen, vrienden, die gedreven worden door “het gebruik van wat normaal gesproken als afval wordt bestempeld” hebben dit concept  wasted beers bedacht.

Hun bier wordt gemaakt van “gered brood”
De mannen aan het woord: “Per jaar verspillen we 1,3 miljard voedsel ( 1/3 van al ons voedsel) waarvan brood het meest verspilde voedselproduct in Nederland is. Per dag worden er zo’n 800.000 broden in de prullenbak gegooid” *)

Van die info werd ik stil van.
Zoveel verspilling?

De mannen over hun brouwers: ”In Nederland zijn 1,3 miljoen mensen voor wie werken niet vanzelfsprekend is; zij hebben (om verschillende redenen) achterstand op de arbeidsmarkt. **)
Wij vinden dat er een waardige werkplek moet zijn voor iedereen die aan de slag wil. Onze bieren worden gebrouwen in een sociale brouwerij (daar werken mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt)”

Sociaal bier dus.

De mannen wrijven zich niet in de handen en denken “zo is het wel goed”
Ze onderzoeken nog steeds: bijvoorbeeld hoe ze de restproducten van het bier kunnen hergebruiken.

Eén van hun bieren (Casino Blond) heeft als ingrediënt honing.
Die honing komt uit hun eigen bijenkast.

Hun glazen zijn gemaakt van oude wijnflessen; het maken van die glazen wordt ook gedaan in een sociale werkplaats.

Zoals ik het lees is over heel veel (zo niet alles ) in het biermaakproces nagedacht en is er overwogen of het anders kan én loopt het proces nog; misschien kan het nog duurzamer. De vrienden onderzoeken!
Ik heb  het bier (nog) niet gedronken, wel gekocht; het verhaal klinkt goed.

*) check ; Voedingscentrum Nederland meldde in 2016 dat in Nederland ieder persoon 41 kilo voedsel heeft verspild. Volgens het Voedingscentrum gooide (in 2016) ieder persoon in Nederland dát jaar 9,2 kilo brood in de vuilnisbak

**) In 2015 telde Nederland 1,7 miljoen mensen die om diverse redenen een afstand hadden tot de arbeidsmarkt
( bron Everydayheroes.com)

Uitgelekt Ruurlo’s geheim

Eenentwintig jaar geleden begon een man een restaurant in Ruurlo
Hij nam een patissier in dienst, die geweldig gebak “bedacht”, zoals hazelnootschuimgebak.
Het gebak vond gretig aftrek.

In 2017 werd in het Kasteel Ruurlo het Museum More (realistische kunst) geopend. Er kwamen  veel journalisten op af om (bijna allemaal) lovende artikelen over dit prachtige museum te schrijven.

kasteel Ruurlo

Onder deze journalisten bevond zich ook een journaliste van de Kampioen, een blad voor leden van de ANWB ( inmiddels meer dan 4,5 miljoen leden/lezers)
Zij wilde vóór haar bezoek aan het museum wat sfeer opsnuiven in het Achterhoekse  dorp Ruurlo. En, omdat ze wat vroeg was voor haar bezoek aan More, streek ze daarna neer in het etablissement van de man en bestelde “koffie met wat erbij”
Het “erbij” werd schuimgebak
Ze vond het schuimgebak ontzettend lekker en bij haar recensie over het museum schreef ze ook over het heerlijke schuimgebak (en waar het te verkrijgen was).
Het bleek dat heel wat ANWB-leden de Kampioen GOED lazen; er kwam een enorme run op het schuimgebak

Ook ik heb gehoord over het fameuze schuimgebak en, in een heerlijk zonnetje streek ik onlangs neer op het terras van De Luifel en bestelde cappuccino met het fameuze schuimgebak; het was inderdaad overheerlijk

Ik genoot van de zon, de koffie en het schuimgebak en kreeg, als toetje, bovenstaand verhaal van de eigenaar te horen.
De kers op de taart was “zijn geheim” over de kwaliteit van het schuimgebak: verse, net geklopte slagroom dát is wat het gebak extra lekker maakt!

Belazerd

Wij, consumenten, worden bedrogen.
Dat weten wij, soms.
Soms ook niet.

Er zijn consumentenprogramma’s die ons voorlichten.
Ik word niet vrolijk van het kijken naar deze programma’s. Je komt er dan bijna altijd achter dat je bedrogen wordt of, op zijn minst, vals voorgelicht.
Dat is goed om te weten (een gewaarschuwd mens telt voor 2) maar ik word er ook depri van als ik hoor hoeveel onwaarheden worden verteld.

De Keuringsdienst van Waarde  (woordspeling op de naam van de voormalige keuringsinstantie Keuringsdienst van Waren ) is een steengoedprogramma (geen klagende consumenten maar eigen bevindingen) dat goed laat zien hoe bedrijven klanten voorlichten (ze bellen op en stellen een bedrijf een eenvoudige vraag, die zelden eerlijk en duidelijk beantwoord wordt) én ze laten zien wat er met een product werkelijk aan de hand is.
Het programma probeert op het gebied van productie van voedsel en andere producten, zin van onzin te scheiden.

Het gaat in dit blog over de aflevering van KvW over bij-vriendelijke planten.
Bij een label  “Bee friendly “  aan een plant, zou je toch verwachten dat er bijen op afkomen en van genieten.
Inderdaad ze komen wel  op af maar ze kunnen er ziek van worden en zelfs aan sterven!
En de consument maar denken dat hij/zij goed bezig is om de met uitsterven bedreigde bijen te “helpen”

Uit onderzoek van Pesticide Action Network Nederland (Pan-NL) en eerder onderzoek van Greenpeace (uit 2017) bleek al dat op veel van de planten, die in tuincentra verkocht worden, chemische bestrijdingsmiddelen zitten.

De Keuringsdienst van Waarde kocht NU in tuincentra ”bijvriendelijke” planten en liet ze testen op bestrijdingsmiddelen Op 11 van de 14 planten werden chemische bestrijdingsmiddelen gevonden! (middelen die bedoeld zijn voor het verdelgen van insecten)
De hoeveelheden chemische bestrijdingsmiddelen wisselden daarbij van zeer laag tot relatief hoog. Maar liefst 6 planten hadden daarbij ook sporen van neo-nicotinoïden.

De Britse wetenschapper Dave Goulson, die gespecialiseerd is in de biologie van de bij, vertelde (via de telefoon) wat er gebeurt met een bij die in aanraking komt met neo-nicotinoïden (deze middelen worden door verschillende wetenschappers in verband gebracht met de verhoogde wintersterfte onder bijenvolken wereldwijd) Deze gewasbeschermers vallen de hersenen en het zenuwstelsel van de bij aan en in vele gevallen sterft de bij.

De kwekers benadrukken dat ze niets “onwettelijks” doen, de bestrijdingsmiddelen die ze gebruiken zijn wettelijk toegestaan! Ook wordt er gezegd dat het maar “weinig” is.
BijenExperts laten weten dat “weinig gif” voor een bij ook schadelijk is. Een bij vliegt van bloem tot bloem, bezoekt honderden bloemen per dag;  het kleine beetje gif van één plant stapelt zich in de bij op bij het bezoeken van zoveel (gif?) planten.

team Keuringsdienst van Waarde

Op zich is het al erg genoeg dat er bestrijdingsmiddelen gebruikt MOETEN worden( dat komt mede omdat de consument planten wil zonder “ongedierte“ (luizen etc) en die komen WEL in planten en moeten “DUS” bestreden worden)

Een biologisch kweker van bloemen en planten komt in dit programma ook aan het woord.
Zij teelt zonder bestrijdingsmiddelen en ja, er kan wel eens een beestje in haar planten zitten, maar door extra grond beschikbaar te stellen voor extra planten (niet voor de verkoop) lokt ze insecten die, op natuurlijke wijze de “plaagdieren” op haar wél verkoopbare planten, bestrijden (=opeten)

Uit dit KvW onderzoek blijkt dus dat een bij vriendelijk label ( bee friendly ) de consument totaal op het verkeerde been zet, sterker nog bedriegt; “bij vriendelijk” is in sommige gevallen bijdodelijk!

Stoomextractor

Soms zie je iets en denk je “Wat is dat?”
Dat had ik onlangs bij een familielid die een stoomextractor (sappan)  liet zien.
Een ingenieus uitziende pan in lagen met kraantje en slangetje.
Verse groenten en fruit kun je daarin d.m.v. stoom verhitten; er komt dan sap vrij.
Ideaal voor mensen met fruitbomen of een groentetuin.

Zo’n pan bestaat uit 6 onderdelen, 3 gelaagde pannen met een deksel en een sapslang met een klem.

De bovenste pan wordt gevuld met fruit of groenten.
De warmtebron verwarmt de onderste pan die gevuld is met water, waardoor stoomontwikkeling ontstaat. De stoomontwikkeling zorgt ervoor dat celwanden van het fruit (of groenten) kapot gaan waardoor het sap met het stoomwater onderuit het slangetje komt (de hoge temperatuur tijdens het proces zorgt ervoor dat het sap gesteriliseerd wordt)
Het sap kan daarna (in gesteriliseerde) weckflessen bewaard worden.