Verkapt duurder óf beter maken

sigarettenpakjeNog niet zó lang geleden, als je een pakje sigaretten  kocht (iets dat je voor je gezondheid  beter NIET had moeten doen) zaten er 20 óf 25 sigaretten in dat pakje (afhankelijk van het merk).De sigaretten werden alsmaar duurder en duurder en toen…kwamen er minder sigaretten in een pakje. NU zijn er pakjes met 19, 22  of 23  sigaretten!

Ander voorbeeld.
c.v.ketelWij hebben een onderhoudscontract voor onze c.v. ketel: ieder jaar kwam er een monteur om de ketel na te kijken en schoon te maken, daar betaalden we een vast
bedrag voor.
De ketel was oud en geadviseerd werd, vóór er reparaties aan zouden moeten gebeuren, een nieuwe ketel aan te schaffen.
Dát deden we.
Het onderhoudscontract bleef bestaan maar het bedrijf meldde dat bij nieuwe ketel het onderhoud de komende jaren best 1x per 2 jaar kon.
Oké, zij zijn de experts (wij willen graag veiligheid en goed onderhoud) maar……… het onderhoudscontract blééf dezelfde prijs per jaar.
Toen hadden we voor hetzelfde bedrag maar 1x per 2  jaar een monteur in huis!

Bedrijven zijn slim in hun prijzen “ongemerkt” te verhogen. Er zullen meer voorbeelden zijn van dit soort praktijken, daarom Blijf alert!

Tot slot zaken die OOK minder zijn geworden maar daardoor beter:
namelijk minder plastic afval!

jumbotasJumbotassen ( bestaand uit 70% gerecycled materiaal) zijn lichter geworden: van 120 gram naar 100 gram. Dat betekent 16,6% minder plastic; 48.900 kilo minder plastic op jaarbasis.
vleeswaren
Ook supermarktketen PLUS is goed bezig:
zij verkleinden in 2019 hun vleeswarenverpakking: 30% minder plastic, 40.000 kilo op jaarbasis.

Een potje bascilicum (Bio+) bij de supermarkt heeft geen potje meer, alleen aan plastic omhulseltje dat van 100% recyclebaar plastic gemaakt is! Door het potje weg te laten is  de plastic reductie van het bedrijf 70%!

 

Boemboe

De laatste tijd kopen we nog al eens groentepakketten. Eerst van Hello Fresh, die waren bij onze supermarkt verkrijgbaar. Daar zijn ze helaas mee opgehouden (men wist in de supermarkt  niet of Hello Fresh de stekker eruit had getrokken of het hoofdkantoor van de supermarktketen)
snel & vers pakketNu zijn er andere pakketten : Snel & Vers.
Minder varianten, minder bijzonder, maar die keren dat we het aten, meestal wel lekker.
We gingen de nasi variant eens proberen.
Alles zit in het pakket; dus de kroepoek die ik extra haalde was niet nodig geweest (maar wel lekker)
zakje boemboe

Eén van de ingrediënten, een plastic zakje bruin spul bevatte boemboe. Nooit van gehoord.

Dat het een kruidenmengsel was vermoedde ik wel, maar wat zat er in?
Dát stond niet op het bruine zakje maar wel op het algemene etiket: water; kruiden en specerijen, zout, plantaardige oliën; glucosestroop; groenten, gehydrolyseerd tarwe-eiwit, natuurazijn, melkeiwit en E202.
En dat allemaal in zo’n klein zakje!

De kruiden en specerijen waren gespecificeerd:  korianderzaad, kurkuma, paprikapoeder, komijn, uipoeder, zwarte peper chilipeper fenegriek knoflookpoeder, peterselie en kardemom.

Dus nu weet ik dat boemboe is.
Rest me nog uit te zoeken wat gehydrolyseerde tarwe- eiwit is.
Het zal wel iets met water te maken hebben, maar wat is het?
Gehydrolyseerd eiwit opgezocht: zeer kleine en onherkenbaar voor het lichaam gemaakte eiwitdeeltjes, door het hydrolyseren van het tarwezetmeel zijn er veel minder gluten*)

WIJ vonden dit (nasi )pakket niet voor herhaling vatbaar, máár we hebben geleerd wat boemboe  is en dat tarwe-eiwit gehydrolyseerd  kan worden.

*) Gluten is de naam van een groep eiwitten die, net zoals het koolhydraat zetmeel, wordt aangetroffen in het endosperm **) van sommige granen 
**) Endosperm of kiemwit is de verzamelterm voor het weefsel in de zaden van zaadplanten, dat vaak een rol speelt bij de opslag van reservestoffen ten behoeve van de kieming, de groei van het embryo en van de jonge plant. 

 

 

 

 

Mannencadeautjes tip: Bird Bier

Al eerder schreef ik over een S.O.S. mannencadeau:  Sokken-Overhemd-Stropdas en meer in het bijzonder over het vinden van cadeaus voor mannen: ze hebben vaak ALLES al.
Een tangetje, een etui, een sleutelhanger; ze hebben het zelf al gekocht! (of eerder gekregen)
Reden waarom veel mannen zeggen: Doe maar niks, ik hoef ECHT niks.
Dat kan dan wel zo zijn maar, op een verjaardag binnenkomen met lege handen, vind IK niet leuk.

Dus verzin ik iets “kleins” dat bijna iedere man kan gebruiken. Dat was wel eens één of meerdere bijzondere biertjes.
Wat daarvan het jammere was (ik heb ook een man die ze wel eens kreeg) dat ze meestal in de koelkast verdwijnen en er géén moment komt dat ze ooit gedronken worden en dat die wel gedronken worden zelden op de lijst komen van favoriete biertjes (en dan zeg ik het voorzichtig!)

Onlangs had ik weer een paar mannenverjaardagen en zag en hoorde over nieuwe biertjes, met ontzettend leuke vogelnamen, zoals Rumoerige Roodborst, Vink heerlijk, Dat is andere koekoek en Dat smaakt naar meerkoet.


We hebben  nogal wat vogelliefhebbers in kennis- en familiekring: dus biertjes gekocht en uitgeprobeerd bij jarige mannen.

koekoekbier
Hij is lekker!

Allereerst een glimlach op de snuit van de jarige door naam en etiket van het bier en ten tweede een later appje  mét foto dat het zo lekker was!

 

 

 

 

Bird-Brewery

Dan nog een leuke bijzaak: de brouwerij,opgezet in 2016  wordt gerund door milieubewuste gasten. Doordat het goed gaat met hun Bird Brewery neemt het waterverbruik én de CO2- uitstoot toe. Dát wordt gecompenseerd:
100 liter bier brouwen is één boom planten!
De bomen worden geplant in samenwerking met partnertrees Trees For  the Future  zij helpen onder meer de bodem beschermen, de biodiversiteit  te vergroten én ze bieden lokaal werk

 

Naast een vast aantal bomen per gebrouwen liter, plant Bird ook een boom voor iedere verkoop in hun webshop én gaan de opbrengsten van vogelweekbier Valkmanschap ook naar het aanplanten van bomen.
Dit jaar planten zij tienduizend bomen en doneren ze 1,2 miljoen liter drinkwater.

Bird-Brewery-Banner-4

Wat ze brouwers (zie boven) zelf zeggen: We brouwen bijzondere bieren voor een breed publiek. Kenmerkend is de balans in de bieren, waardoor de ingrediënten mooi naar voren komen en de bieren toegankelijk blijven voor een breed publiek bierliefhebbers.

 

 

Iconen

Vaak sta ik met de kassières in de supermarkt te “geiten” Ook gisteren weer.
Ik had niet veel boodschappen, maar moest wel € 30, – betalen. De kassière vroeg of ik de bon wilde meenemen, dat wil ik (stel dat ik nog even naar de andere supermarkt ga, dan wil ik kunnen bewijzen dat de boodschappen die ik al in mijn tas heb NIET van hun zijn)
De kassière vraagt of ik thuis alles ga natellen. Ik zeg “natuurlijk” lach erbij en zeg dat ik nooit terug kom, dat weet ze toch?

Bij het fietstas inpakken vind ik het totaalbedrag toch wel erg hoog en kijk ik even naar de bon.
Daar staan 2 substantiële bedragen op: een flink stuk kaas en “iconen – € 9,10”
Niets dat ik in mijn tas heb valt m.i. onder iconen.
Ik ga toch maar even terug.

Normaal moet je voor klachten etc. naar de servicebalie. Maar omdat ik net had gezegd dat ik nóóit terugkwam vond ik het ullig om naar de servicebalie te gaan (zij zit er bijna naast)
Ik loop naar haar toe ”Je zou nooit terugkomen”
Ik lach haar toe ”Eén vraagje”
Ze knikt
“Wat zijn iconen?”
– Hoe moet ik dat weten? –
De volgende klant is nog zijn boodschappen op de band aan het zetten, dus ik maak van de gelegenheid gebruik en laat haar mijn bon zien: iconen € 9,10
“Ik heb geen idee, haal je tas eens leeg”.
Ik pak mijn tas uit. We zien in die paar boodschappen allebei niets dat onder de noemer iconen kan vallen.
Ze haalt haar schouders op “Ga maar naar de servicebalie, ik snap er niets van”.
Ik stop alles weer in mijn tas en zie dan helemaal onderin een velletje postzegels liggen.
Mijn hoofd wordt rood. “Ik weet het al  het zijn de postzegels,  ik wist niet dat die zó duur zijn”.
De kassière lacht nu ook “Jeetje wat een naam om postzegels te omschrijven.
Nou niet meer terugkomen hoor, je hebt het gezegd!”
Ik loop met een enigszins rood hoofd de winkel uit.

Ik had wel iconen gekocht!iconen

Zoektocht

flessenpop
Er is bij mij weer een creatieve periode aangebroken: ik maak weer dingen.
Momenteel ben ik bezig met flessenmannetjes.*)
Dat zijn kokers waar een fles in kan, die ik “vermom”.
Voor in de keuken met een fles olie erin om te bakken óf voor in de huiskamer om de port of whisky  in te verstoppen. Cadeautjes dus!

flesjeHiervoor heb ik plakplastic nodig. De kleur maakt niet zoveel uit, het is voor de basis van de pop (én om de letters op de koker te maskeren) Mijn  voorraad raakt op, dus ik heb nieuw nodig.
Waar koop je dat?
Bruna? “Alleen transparant, mevrouw”
Blokker: “Neen”
Mijn lief kwam op het idee van een Doe-het-zelf-winkel.
Praxis: “Straat 7, onderaan in het midden”
Inderdaad daar lagen een paar rolletjes, houtnerf en marmer voor de prijs van € 9,en nog wat. Duur en niet echt geschikt.

Dan maar een eind fietsen naar de Action.
Niet te vinden bij de knutselspullen. Even vragen:
“Nee, hebben we niet”

Misschien de Xenos?fles
“Nee mevrouw dat hebben WIJ niet”
– Wie dan wel?-
“De Action”
– Daar kom ik nét vandaan, die hebben het niet-
Het meisje zucht” Ze zijn daar LUI, ze hebben het WEL”
Ze zucht weer “U bent al de tweede klant die ik ga uitleggen wáár het dáár ligt, dat is toch te maf voor woorden?”
Het was een retorische vraag.
Ze begint , na nog een zucht(je) met haar uitleg, die neer komt op een plek onder de bezems en vegers.
Ik vertrouw haar, het klinkt te ECHT om verzonnen te zijn dus ik ga terug naar de Action.

Mijn lief wacht daar. Ik zeg hem in het kort dat ik even bij de bezems moet kijken en dan weer terug kom. Een voorbijlopende heer kijkt mijn lief veel betekenend aan” O jee, die gaat straks vliegen”.
We lachen.
Ik ren de winkel in, de bezems en vegers liggen waar het XENOSmeisje zei en….eronder (helemaal . door de knieën gaan) liggen rolletjes plakplastic (voor € 1,39 per rol)
Ik kan weer verder fröbelen!

Leve het Xenosmeisje!

*) het hoeven  geen “mannetjes” te zijn. Het zijn eigenlijk genderneutrale flespoppen.

Vrouwenpraat

Gedurende een vrouwenleven worden ca. 11.000 tampons of maandverbanden gebruikt. Op vrouwelijke hygiëne producten hoeven geen ingrediënten te staan.
Als dat wél zo zou zijn zouden wij vrouwen weten dat zo’n 90% van bv. maandverband, van plastic. synthetische materialen, kleurstoffen en latex  is gemaakt.
Tampons schijnen vaak van met pesticiden bespoten katoen óf met chloor gebleekte kunstzijde te zijn gemaakt.
Al dat spul komt bij ons afval terecht: meer dan 45 miljoen menstruatieproducten worden per jaar weggegooid!

Onlangs las ik een artikel over Natracare: natuurlijke tampons met 100% biologisch katoen; plasticvrij maandverband en natuurlijk incontinentiemateriaal.
Op zich al best bijzonder.
Ik las dat HUN materiaal te composteren valt! Dan niet in de groene bak, maar een eigen bruine compostbak maken, waar behalve de Natracare spullen ook karton en snoeihout in mag.
Het schijnt 18 tot 24 maanden (in goed afsluitbare bak i.v.m. ongedierte) te duren voor het gecomposteerd zal zijn, dan kan het “terug in de grond om toekomstige plantengroei zo goed mogelijk aan t sporen”

De  Britse eco-pionier Susie Hewson  begon zo’n 30 jaar geleden grote merken van maandverband aan te zetten om “andersoortige” minder schadelijke materialen in hun producten te verwerken. “Ze vocht een verloren strijd” zoals ze zelf zei.
pefcUiteindelijk is zij zelf begonnen met iets dergelijks te ontwikkelen én het is haar gelukt via een natuurlijk bleekproces en met gecertificeerde biologische ingrediënten Natracare op de markt te brengen.Natracare producten zijn bovendien met PEFC *) en
FSC
fsc**)gecertificeerd duurzame houtpulp vervaardigd én bevatten biologisch afbreekbaar GM-vrij ***) plantenzetmeel.

 

 

 

*) Endorsement of Forest Certification Schemes of PEFC International is een onafhankelijke niet-gouvernementele organisatie zonder winstoogmerk die het duurzaam beheren van bossen promoot via onafhankelijke certificering door derde partijen.
**) Forest Stewardship Council
*** ) GM vrij =Genetische modificatie vrij

 

 

Voornaam

Het is bijna een wettigmatigheid dat je in een wachtkamer bladen (magazines) leest die je anders nóóit lezen zou.
Zo ook vanmorgen. In de wachtkamer lagen (netjes opgestapeld) naast een beeldschoon bloemenarrangement 3 stapeltjes met bladen.
De bovenste zag er glossy uit en heette: Jan.
Ik las er hoe “men” (beroemdheden? Niet bekend bij mij!)  woont, zich kleedt en zich opmaakt.
Ik had het blad snel uit en moest nog wel wachten. Ik zocht in de colofon naar welke JAN dit blad genoemd was, maar ik vond het niet. Ik weet dat Volendamse Jan Smit ooit een blad heeft gehad, maar ik dacht dat ik “ergens” gelezen had, dat het maar éénmalig was geweest. (Dit blad leek me ook niet echt zijn stijl).

Ik vroeg het aan de receptioniste. Zij dacht dat het Jan des Bouvrie was.
Dát zou kunnen, meer zijn stijl én ik had “ergens in het blad” een commentaar van hem gelezen.
Servicegericht als de receptioniste is, keek ze het op internet even  voor de zekerheid na.
Wat blijkt : JAN betekent Just Another Name en bestaat sinds 2005.
Dank je wel Saskia!
Thuis zag ik dat het een “no-nonsense glossy voor vrouwen boven de 30” is.
Dan ben ik dus WEL de doelgroep, zowel de no-nonsense als 30+.

En passant vertelde Saskia ook nog dat er behalve de LINDA ( mij bekend) ook nog de Wendy (niet bekend) bestaat en dat dit blad ook wel eens op hun leestafel ligt.
Wat betreft bladen met voornamen ken IK nog de Margriet (NIET naar “onze” prinses genoemd, het blad is ouder dan de prinses! Misschien is de prinses naar het blad genoemd?) de Eva en de Catherine ( beide nooit gelezen; de laatste is alweer ter ziele geloof ik)

arminiusHet enige blad met een eigennaam waar ik, bij mijn weten, ooit  geld aan uitgegeven heb, was het blad Arminius ( Arminius is de latinisering van Hermanszoon )
Het was een glossy (2010) waar op de cover een rode ronde sticker zat met: Nummer 1 en dat blijft zo.
Persoonlijk vond ik dat jammer! ‘n Interessant goed leesbaar blad.

Ik blijf dus alleen in wachtkamers bladen met de namen van “tv-persoonlijkheden”  doorbladeren.
Ik ga, nu ik weet dat er ook een Wendy bestaat, er wel naar uitkijken.
Op de leestafels van wachtkamers dan!

Pakketpost

Ooit was er een postkantoor in het  dichtstbijzijnde dorp.
Dát postkantoor verdween en er werd een hoek bij de sigarenboer ingeruimd voor Postzaken.
De sigarenboer werd Primera en het loket werd een bijna volwaardig postagentschap.
Tot……..

postnl-logoik  gisteren de Primera inkwam met mijn, te versturen, pakketje,  Een dame die er al heel lang werkt kwam op mij af, keek me aan en zei: “Ik ga u niet blij maken”.
Ik probeerde het nog met een kwinkslag ”Hoe weet je dat zo zeker?”
Ze keek me aan en zei: “Wij kunnen u niet meer helpen met uw pakketje, wij zijn geen postagentschap meer”.
Ik deed alsof ik mijn pakketje weggooide: “Oké, dag dan maar”
De Primerabaas kwam erbij staan;, MIJN klanten liepen de deur uit omdat het zo druk was, rijen voor de balie en ik verdien amper wat aan dat postgedoe”.

Ik snapte het.
Wat nu?
“De fietsenman is er ingestonken, zij doen nu de pakketpost. Ik ben benieuwd voor hoe lang”
Aha, ik zou mijn pakketje dus wel “kwijt” kunnen.
Maar waarom zou de fietsenman het wél doen? Vroeg ik me af? Meer”loop” in de zaak?
Maar als ik nu voor het eerst, door mijn pakketje in die winkel kom, wil dat toch niet zeggen dat ik er ooit een fiets ga kopen?
“Ze komen er nog wel achter” zei de Primerabaas. “Het wordt er druk, ze komen niet meer aan hun eigen werk toe en ze krijgen amper verdiensten”
Ik sloot de discussie en ging naar de fietsenwinkel
In een hoek van de zaak was een stuk afgeschermd met planken, waar ik pakketten kon zien liggen. Ervóór was een soort lessenaar met een weegschaal erop, een mapje NL POST papieren onderop en een jonge fietsenmaker erachter.
Er was één mevrouw voor me; het duurde lang, het was kennelijk nog de aanloopfase.
In de tijd dat ik stond te wachten was een andere jongeman een fiets aan het repareren en kwamen er 3 mensen achter me een “rij maken”.

Ik gaf mijn pakketje af, hij legde het op de weegschaal en drukte op allerlei knopjes, aan mijn kant van de weegschaal waren 3 bedragen te zien. Twee daarvan zou ik ZEKER niet betalen.
Voor het laagste bedrag kwam mijn pakketje weliswaar in Engeland maar zonder dat ik het kon traceren onderweg, (T&T) vertelde de kersverse postman (jongen) me.
Ik vond het allemaal prima.
Ik heb (nog) vertrouwen in Post NL dat ze beloven wat ze doe zonder dat ik ze digitaal in de gaten houd.

Ik ben nog even langs de Primera gefietst en binnen gezegd, dat ik geen fiets heb gekocht,zelfs geen bel. Ik kreeg een duimpje!  Primera gaat me een stuk minder zien!

Reclame voor Nederlandse kaas

frau antje
In 1961 ontstond Frau Antje; een Nederlands kaasmeisje, een reclamefiguur bedacht door het Nederlandse Zuivelbureau. Frau Antje moest Nederlandse kaas in Duitsland populair maken.
Sindsdien zijn er vele reclameuitingen bedacht om Nederlandse kaas aan de man te brengen

In een winkel zag ik onlangs reclamekaartjes voor kaas.
Nieuws- en leergierig als ik ben, nam ik ze mee. Het bleek om een kleine kaasmakerij van familie en vrienden te gaan, die elke dag zij aan zij rond de tobbe staan om prachtige kazen te maken.
Bij zo’n tekst heb ik meteen een beeld;  een gezellige familie, samenwerkend om een mooi product te maken. De tekst gaat verder: kazen met een natuurlijke korst die Italië in herinnering brengen.
Dát hadden ze nou net NIET moeten schrijven.
Ooit was er een reclame over Italiaanse pasta, hoe dat gemaakt werd, beelden van een Italiaanse mama met familie die in een pan stonden te roeren.
T.v. programma Keuringsdienst van Waren is daar achteraan gegaan en ontdekte dat het een bijna volledig geautomatiseerde fabriek was waar de pasta werd gemaakt.
Niks Italiaanse mama, niks gezellig familieleven, allemaal show.
Sindsdien ben ik wat huiverig als er mij in prachtige bewoordingen een beeld geschetst wordt van hoe romantisch, idyllisch een product wordt gemaakt.
De waarheid wordt geweld aan gedaan om potentiële kopers maar te lokken.
(Reclame werkt! Anders zou er geen reclame meer gemaakt worden.)

Nog even de kaartjes: we bereiden kazen in de Hollandse polder, van rijke Nederlandse smaak. En bergen liefde. Nu gaan ze, wat mij betreft echt over de top, maar….
In de reclame wereld geldt: Decipi vult mundus, ergo decipiatur:  De wereld wil bedrogen worden laat zij dus bedrogen worden.

Ik geloof niet zo in familie en vrienden die elke dag, met bergen liefde, zij aan zij rond de tobbe staan om die kaas te maken, maar ik kan wél proeven of die kaas lekker is.
Of “stink ik er dan in” en doe ik waar de reclame voor bedoeld is mij (en anderen) aanzetten tot koopgedrag?
Ik ben er nog niet uit.
Voorlopig bewaar ik die kaartjes even, wie weet koop ik die kaas toch nog veel eens
( als ik trek heb in kaas met bergen liefde  )

 

Ikea

Wij waren deze week bij Ikea.
Wij komen zelden bij Ikea. Niet omdat we het geen leuke winkel vinden.
Integendeel ze hebben leuke spullen voor een betaalbare prijs, maar we hebben gewoon niets nodig. En in een winkel lopen om alleen te kijken is niet zo “ons ding”.

Nu waren we er met zijn vieren. Twee mensen die wilden ideeën op doen en kijken naar een aantal dingen om te bedenken of ze dat zouden willen aanschaffen en/of ervoor sparen. Wij waren mee.

En zoals het wel meer gaat: zij kochten niets en gingen thuis overdenken en wij (die niets nodig hadden) kwamen met wat dingetjes thuis! De (gratis) gids ging met het andere stel mee naar huis en wellicht gaan ze later (via internet) bestellen.

Eén van die dingetjes die wij meenamen was een bamboe standaard.
Al jaren wil ik “iets” hebben om soms een plaat, boek of foto op neer te zetten. Deze was precies goed.

Het was er behoorlijk druk (wanneer niet) Veel mensen doen daar ideeën op en kopen/kijken-naar niet alleen meubels, gordijnen of bedden, maar ook snuisterijen.

In het restaurant dronken we wat, goede koffie, lekker gebak. We moesten tenslotte onze aankoop en de ideeën van de anderen vieren.