Rood en rond

tomatenLaatst reden we bij Beek en Donk en zagen we een groot mooi open “beeld” van trostomaten voor een kas.  Het herinnerde me aan documentatie over tomaten die ik nog in mijn map had zitten en die ik nu maar eens tot een blog bewerk.

 

Tomatenplanten kunnen wel 15 meter hoog worden en komt oorspronkelijk uit Zuid Amerika. In de 16e eeuw werden tomaten door ontdekkingsreizigers meegenomen naar
Europa. Zuid Europa sloot de tomaat meteen in haar hart, maar bv. in Nederland duurde het tot in de 19 eeuw voordat de tomaat “gemeengoed” werd en pas begin 20 ste eeuw werden er tomaten ook in Nederland geteeld.

tomaatOp de weegschaal bij de supermarkt is de tomaat onder GROENTE te vinden. Sommige mensen vinden het meer FRUIT. Het blijkt dat in 1893 het Hooggerechtshof in de VS besliste dat de tomaat voor de Amerikaanse wet als groente wordt beschouwd.  Nederland volgt ook deze uitspraak: tomaat is ook hier een GROENTE.

Vanaf de komst van het bloemetje aan de plant tot de eerste rijpe tomaat aan de plant duurt ongeveer 55 dagen.
Ik las dat tot 30 jaar geleden alle tomaten in kassen met de hand werden bestoven.
Tegenwoordig doen hommels dat.

Een gemiddelde tomatenplant zorgt 9 maanden voor tomaten; de tomaten aan de onderkant van de plant zijn het eerste rijp.

Tomaten worden met de hand geplukt; een gemiddelde tomatenplukker/plukster plukt zo’n 50 kilo tomaten per uur.

Tomaten zouden eigenlijk buiten de koelkast bewaard moeten blijven. Ze blijven weliswaar in de koelkast langer goed, maar ze verliezen daardoor aan smaak.

Er zijn tegenwoordig heel veel soorten tomaten; cherrytomaten, snoep of soeptomaten, cocktailtomaatjes, pomodori, trostomaten*) en vleestomaten om er maar eens een paar van de ca 60 soorten die er zijn te noemen (ik las ook ergens dat er wel 10.000 verschillende tomaten zijn; ik vermoed dat dat weer “onder”soorten van die 60 zijn???)

Tomaten bevatten veel vitamine C, vitamine B1, vitamine B2 en vitamine B6 en caroteen en ook mineralen t.w: fosfor, kalium en magnesium.

Geen idee of het enige waarheid bevat maar “ergens” las ik ook dat tomaten eten kan helpen als je hoofdpijn hebt. Het schijnt dat hoofdpijn veroorzaakt kan worden door de zuurgraad van je lichaam en de alkalische werking van een tomaat zou je, bij het eten daarvan; van je hoofdpijn  af kunnen helpen.

Ook las ik dat als je je huid beter tegen UV stralen wil beschermen je tomatenpuree zou moeten eten (minstens 10 eetlepels per dag) aangelengd met olijfolie voor een betere opname.

Ook nog een apart weetje: de Heinz fabrieken gebruiken zo’n  2 miljoen ton tomaten per jaar onder andere voor hun pastasausen en ketchup.
In Elst staat de grootste ketchupfabriek van Europa

 

*) Bij trostomaten wacht men met plukken tot de hele tros rijp is.

Nagekomen Boeddha’s

Toen mijn broer verleden jaar sterven ging, was zijn wens dat wij vóór hij stierf zijn huis en tuin opruimden. Samen met zijn zoon en een paar familieleden zijn we daar weken mee aan de gang geweest. Toen hij uiteindelijk voor euthanasie koos was er al heel veel gedaan.
Heel veel spullen gingen in containers weg (dat wilde hij zo) maar ook nogal wat spullen heb ik “gered” en aan de Kringloopwinkel geschonken. Liever recyclen dan terecht laten komen in het milieu. De meeste spullen zijn nu weg.

boeddha

Nu nog wordt erdoor familie gesnoeid in zijn vroegere tuin. Soms helpen we daarbij.
Een enkele keer komen we nog voor verrassingen te staan.
Zo werd er onlangs een boeddha tussen het riet bij de vijver gevonden en later nog één op de bodem van de vijver. (Er zwemmen nog wel wat vissen in de vijver, maar de meer dan één meter steuren en de grootste koi’s hebben hun weg naar nieuwe eigenaars al gevonden)

lady boeddhaIk heb de boeddha’s mee naar huis genomen, er was bij de rest van de familie geen belangstelling voor.
Eén is een lady boeddha, die wil ik graag zelf houden.
Deze ziet er geschilferd uit, dus ze gaat een laagje verf krijgen.
Dát is nog niet zo makkelijk als het lijkt. We zijn in al veel verfwinkels geweest, maar een spuitbusje verf in de juiste kleur (de kleur die zichtbaar is, nu het grijs eraf is, een soort ecru, is moeilijk te krijgen. Je kunt alle kleuren verf laten maken, maar dan wordt het een dure aangelegenheid, zeker omdat ik maar een beetjeverf nodig heb.
buddahWe hebben dus maar wat water bij de wijn gedaan en een soort licht grijze verfspuitbus gekocht, mijn lief gaat de boeddha opknappen.
Dat is nu zo goed gelukt dat de boeddha niet naar de tuin gaat (oorspronkelijk de bedoeling) maar in huis blijft; het is een heel serene lady boeddha geworden.

De andere boeddha heb ik aangeboden aan vrienden en familie en gelukkig heeft zich een vriendin gemeld die de boeddha graag een nieuw thuis (tuin) wil bieden.

Zo komen ook deze verlate “erfenisjes” van mijn broer toch nog goed terecht.

Milieuscene

Locatie: ergens op een onverhard parkeerterrein voor een natuurgebied en naast een hondenuitlaatplek.
Weersomstandigheid: tussen de 10 en 11 graden
Ons doel: kijken in het natuurgebied naar de oeverzwaluwen die NU schijnen te nestelen in de speciaal aangebrachte zandwal.
Hoofdrolspelers: 2 pratende dames, één openstaande bestelauto met daarin hokken met honden én mijn lief.
Audio: één bestelbusje met draaiende motor (dierenuitlaatservice)
Figuranten: heel veel geparkeerde auto’s

Scene 1: Mijn lief en ik zetten onze fietsen neer,gaan het hek naar het natuurgebied in
De dames praten. De schuifdeur van de auto staat open en de motor draait.
We kijken in de poel of we kikkervisjes zien en staan een tijdje te kijken bij de                      zandwand waar we wel gaten/sleuven in zien maar geen in- en uitvliegende
zwaluwen

Scene 2: We komen het hek uit. De dames staan nog steeds te praten, de motor
ronkt nog steeds.
Mijn lief vraagt de dames of ze weten dat ze de schone lucht hier staan te vervuilen met  hun ronkende diesel. De dame die zich aangesproken voelt recht haar rug; ”Ja, de motor staat aan omdat de airco aan staat.”
“ Misschien moet die dan af en de motor uit” pareert mijn lief.
De uitlaatdame haalt haar schouders op: “Het welzijn van de dieren gaat voor,
daar ben ik verantwoordelijk voor”

Gelukkig ziet mijn lief in dat deze discussie NIETS gaat opleveren en stappen
we op fietsen, zonder nog te beargumenteren dat de deur open staat, de dieren genoeg frisse lucht  krijgen; dat airco niet (goed) werkt als er een deur of raam openstaat én dat het welzijn van mensen én schone lucht ook belangrijk is.

Mijn lief wilde het gezegd hebben, maar zei tegen mij dat hij ook wel inzag dat het niet echt iets uit zou halen.
Zélf had ik na háár tweede zin graag iets gezegd in de trant van “Motor af en wegrijden lijkt me het beste voor de dieren”
Maar ook ik wist tevoren al dat dit geen zin zou hebben.

Waarschijnlijk scheidt diezelfde uitlaatmevrouw haar afval en vindt ze dat ze enorm goed bezig is met het milieu. Héél misschien denkt ze na dit “gesprekje” aan verontreinigde lucht en wat je er ZELF aan kan doen. Héél misschien.
(een mens mag toch hoop houden?)

Artisblokken – microben

Vandaag de laatste dag dat ik van de artisblokken iets maak.
Echt “maken” is het vandaag niet. Vier microben, waarvan er maar één uit 2 blokjes bestaat; de andere drie bestaan uit één blokje
Het zijn dan ook micro organisme die niet met het blote oog te zien zijn:
blok microben groenalg, 2x een diatomee en een cyanobacterie.
Cyano heet in de volksmond blauwalg.
Van diatomeëen, eencellige algen oftewel kiezelwieren bestaan  zo’n 10.000 soorten( gelukkig hoefde ik er maar 2 te “maken”

Meer dan 100 dagen heb ik elke ochtend van de gekregen artisblokken*) een beest, bloem, boom of zoals vandaag micro organisme gemaakt. Het werd ‘s morgens een vast ritueel.
Als ik het dier niet kende zocht ik het op en vaak maakte ik er dan ook een blog van om u, lezer, in kennis te stellen van mijn onkunde en misschien ook  U met een nieuw dier te laten kennismaken.

Nu is het klaar! Na vandaag gaat de doos de kast in.
Totdat er een kind komt die met blokken “dieren” wil maken.
De duurzame blokken hebben me plezier en kennis verschaft.

 

 

*) op blokken afgebeelde dieren, bloemen, planten en micro organismen die in ARTIS voorkomen.

Mannencadeau

Voor de meeste mannen is het lastig cadeaus kopen, heb ik ervaren. Ze weten vaak niks en áls ze wat weten is het technisch.
Zo heb ik een keer een speciaal soort Stanleymesje willen kopen, dat op een verlanglijstje stond. Drama! De verkoper had er geen verstand van en ik dus ook niet. Van het “speciale” Stanleymesje waren verschillende soorten. Ik vroeg de verkoper wat het verschil in de mesjes was en hij zei “vijf gulden”(ja het is lang geleden) Misschien denkt u dat hij grappig was, maar hij was echt serieus; hij wist het anders ook niet .En wat doe je dan? Je koopt er één op de gok. De verkeerde, bleek later.

Een SOS cadeau geef ik beslist niet!! Stropdas, Overhemd , Sokken.
Dus wat dan?
Laatst zat ik op een terrasje met een man die binnenkort jarig gaat zijn. Hij bestelde een Indian tonic.
“Ha, lekker” zei hij na de eerste slok.
– Drink je dat vaker? – vroeg ik hem
“Eigenlijk alleen in de horeca. Als ik boodschappen doe zie het ook nooit staan”.

Eerdaags is hij, zoals gezegd, jarig dus dacht ik dat een paar flessen van die  Indian tonic en dan nog  van dat speciale merk leuk zou zijn.
Ik ben nu één slijter en vijf supermarkten af geweest en ze hebben het allemaal NIET.
Een slijter en één supermarkt hebben wel Indian tonic maar van een ander merk.

Ik ben niet met alles een moderne vrouw, want in mijn hoofd komt, bij het kopen van spullen nooit de internetvariant op. Bij mijn lief wel.
Hij stort zich digitaal op de Indian tonic en ziet het staan bij een supermarkt, uitsluitend verkrijgbaar door het bestellen via internet. Oké, go your gang!
Na een tijdje achter de pc zegt hij dat het hem niet gaat lukken, geen idee wat er fout gaat, maar het lukt hem niet.
De volgende dag ga ik naar die supermarkt en meld me bij de servicebalie. Er staat een vriendelijke dame die ik beken dat ik op internet iets bij hun wil bestellen, maar dat het me niet lukt.
Verrassend genoeg zegt de dame ”Mij ook niet, maar dan roep ik er even iemand bij, die het wel kan” Ze pakt de telefoon, belt een interne lijn en zegt na een tijdje “iets” te hebben aangehoord “Oké dan maak ik een notitie”.
De dame die het WEL kan is bezig en zal het later doen. Ik geef mijn bestelling op en zij noteert mét mijn naam en telefoonnummer. Morgen zal het er zijn.Ik bedank.

De volgende dag sta ik, zoals afgesproken weer bij de servicebalie. Er staat een andere dame. Ik zeg dat ik mijn bestelling kom afhalen. Ze kijkt in een hok en schudt haar hoofd. Ze vraagt of ik weet wie het besteld heeft. Ik weet zowel de naam van de servicebaliedame (ze droeg een naambordje) als de dame die het bestellen zou (die dame werd aan de telefoon bij haar achternaam genoemd)
Ze hoort me aan en belt een nummer, zegt dat ze de flessen niet kan vinden en vraagt of ze daar staan. Negatief. Ze luister naar de andere kant en zegt dat ze dat zal doen. Ze pakt een map, kijkt er in en zegt ”Het zal verkeerd gegaan zijn mevrouw, het is NIET besteld. Ik ga ze bestellen zodra de winkel sluit dan zijn ze hier maandag en kunt u ze afhalen. Is dat goed?”
De verjaardag is pas woensdag. Dus wat mij betreft kan het.
Ik dank en keer huiswaarts. Een paar uur later gaat de telefoon. De lieve dame van de servicebalie, ik hoor het meteen. Ze verontschuldigt zich óók zij kan de tonic niet bestellen. Ze heeft het 1x eerder met een artikel gehad, toen bleek dat alleen de supermarkt in België dat artikel had (de website is voor beide landen)
Stom, vond ze zelf. Helaas.

Twee dagen later sta ik in een supermarkt en zoek naar de tonic, helaas. Er komt toevallig een TEAMleider langs (dat staat op zijn jasje) Ik vraag naar de tonic en de teamleider kijkt meteen op zijn computertje. Het moet te bestellen zijn?
Blij zeg ik “Graag”.
– Loopt u even mee? –
Ik volg hem naar een inham van de winkel (nooit gezien) en hij begint razendsnel op de computer te rammelen. Ik zie het plaatje van de flesjes (literfles was niet mogelijk) hij begint in te vullen maar bij aantal (met sterretje, dus verplichte invoer) stagneert de machine. Hij probeert het nog een paar maal, kijkt over zijn schouder en zegt “Helaas,
het is uit het assortiment, vrees ik” Ik bedank voor zijn moeite en verlaat teneer geslagen de winkel. Het had zo mooi kunnen zijn.

Een paar dagen later spreekt mijn lief een gepensioneerde inkoper bij een groothandel en vraagt hij naar de tonic. De man vertelt dat een bekend biermerk een eigen Indian tonic maakt. Groothandels en supermarkten die DAT biermerk verkopen zijn verplicht om ook HUN merk tonic te verkopen.
Aha, nu begrijpen we meer. We krijgen de naam van een slijter die NIET dat biermerk voert.

Ik bel die slijter, hij is met het “probleem” bekend, heeft zelf geen flessen van dat merk maar het moet in België te bestellen zijn. Hij gaat er achteraan, als hij tijd heeft, want meerdere klanten hebben erom gevraagd. Ik vraag wanneer hij het zou kunnen weten. Druk druk druk: “Geef me uw telefoonnummer maar dan bel ik weleens”
Dat klinkt niet alsof het op korte termijn wat gaat worden.Ik geef mijn nummer (tot op heden niets gehoord)
De dag van de verjaardag breekt aan, ’s morgens ga ik naar die ene supermarkt die wel Indian Tonic heeft maar niet het juiste merk en ik koop er 3 flessen.
Ze vallen in de smaak bij de jarige! Gelukkig maar.

Verleden jaar op deze dag

Toen we twee jaar geleden op mijn broers verjaardag kwamen schrokken we: zijn gezicht was helemaal geel! Hij voelde zich “prima” naar zijn zeggen, maar was ook wel geschrokken van zijn kleur toen hij bij het wakker worden in de spiegel keek en had een afspraak met de huisarts gemaakt voor later die dag.
De huisarts schrok ook, gaf pillen mee en een verwijsbrief voor een specialist later die week.
Om een lang verhaal kort te maken: het was foute boel, erg foute boel.
Een specialist, in een ander ziekenhuis, durfde hem te opereren, géén garantie, maar de kans op een langer leven zat er in. Mijn broer pakte die kans.
De operatie lukte en het zag er enorm goed uit, de kans  op extra tijd, levensverlenging was aanwezig. Mijn broer knapte op en kreeg bijna een heel jaar erbij!

Helaas ging het toen “opeens” niet goed meer en kreeg hij te horen dat hij zou sterven.
Hij wist dat zijn verjaardag in mei 2018 zijn laatste zou zijn. We vierden het met alle mensen die hij lief had. Een hele bijzondere verjaardag.
Een dikke maand later koos hij voor euthanasie en stierf hij.

tuin papaverDit is het eerste jaar dat zijn geboortedatum voorbij gaat zonder dat hij op deze aarde aanwezig is.
Het is vreemd. We gaan naar zijn dorp, naar zijn huis, waar nu een bekende van ons woont en we werken in de tuin.
Als ik aan het onkruid wieden ben (iets dat ik ook vaak deed toen hij nog leefde) kan ik me voorstellen dat hij gewoon binnen zit en ieder moment naar buiten komen kan. Natuurlijk wéét ik dat het niet zo is, maar toch..
Er wordt gesnoeid, gerooid, gewied en afgebroken.

Hoe beter mijn  broer “te gedenken” dan door het werken in “zijn” vroegere tuin?

Bistrosetje

Ooit, heel veel jaren geleden kocht ik een tuinsetje: 2 bistrostoeltjes met een rondtafeltje.
Metalen frame met houten latjes, groen geschilderd, ik meen dat de hele set 35,- gulden kostte.(ja, in die tijd was het)
bistroset 2
Het staat al die tijd aan de rand van de vijver, om “even” bij de vijver te zitten of een kopje koffie te drinken in de ochtend- of avondzon.
Zomer en winter staat het buiten en is  dus aan flinke weerslijtage onderhevig.

Mijn lief heeft de tafel al eens van nieuwe latjes voorzien en ook een stoel heeft van hem een nieuwe zitting gekregen.
Eén latje heeft het nu bijna begeven en ook de rest ziet er niet echt stevig uit.

Tijd voor iets nieuws?
We gaan kijken.Ten eerste zijn de prijzen anders dan TOEN. Niet verwonderlijk, maar de prijsstijging is gigantisch
bistrostoelTen tweede is de stijl veranderd, er zijn er met mozaieken in de zittingen en leuningen, wit met bewerkte pootjes, geheel hout, of geheel metaal; kortom een heleboel dat we NIET willen.
Simpele bistrostoeltjes zonder franje zijn door ons niet te vinden.

Mijn lief ziet maar één oplossing; zelf weer aan de slag.
Dus de zittinglatjes zijn er af en er worden weer  nieuwe latjes gezaagd.
Dezelfde oude stoeltjes worden wéér opgeknapt, dat gaat wel “even ” duren (het wordt grondig gedaan!) Of het afgesproken is; de zon laat zich niet zien, we hoeven dus niet buiten te zitten.
Als de stoeltjes klaar zijn  gaan ze hopelijk weer “even” mee.

Gele kleur, paaskleur

Na een lange winter kan ik intens blij worden van knoppen in de bomen, van bollen die uit de grond komen, van vogels die weer fluitend een partner zoeken, kortom van de LENTE.
Ik ben ontzettend blij dat ik in een land ben geboren dat seizoenen kent.
Overwinteren in Spanje,  wonen in een land met warm (heet) weer, niets voor mij, ik geniet van de afwisseling.

violenVan geel in de lente word ik BLIJ!  Zodra het kan koop ik voor de tuin viooltjes die tegen koud weer kunnen: gele natuurlijk!
dottersIn de  vijver staan momenteel de dotters te stralen, ook zo’n hoekje waar ik blij van wordt.

De kleur geel is ook echt een Paaskleur, dus nu het Pasen  is  staan er ook binnen “gele” frutsels.pasen
Een paar dagen geleden zochten we iets in een Kringspierwinkel.
We moesten 3 winkels af, vóór we vonden wat we zochten. In één van de kringspierwinkels zag ik een koektrommel staan waar ik helemaal STUK van was.
Maar…. We zouden NIETS meer kopen wat we niet nodig hebben, hebben we ons voorgenomen.
En we hebben al 2 koektrommels, een derde is  dus ECHT niet nodig!
Ik ben gek op de art nouveau stijl, dus ik draaide de koektrommel wel om, om te zien hoeveel hij kostte. Onzin natuurlijk, niet nodig, is niet nodig, hoeveel iets ook kost.
Ik liep met de koektrommel naar mijn lief die elders in de winkel stond te zoeken.
Hij keek naar de trommel en naar mij en zei; DOEN.trommel

De trommel symboliseert voor mij de lente ten top, als ik hem zie word ik er vrolijk van, dus staat hij niet in de kast, maar op de tafel.

Ik bedenk me nu dat ik helemaal géén gele kleren of gele spullen verder heb.
De kleur geel  is alleen in de lente in mijn leven, maar dan word ik er ook super blij van!

Het paasverhaal

Toen ik jong was deed ik aan een paasspel in de Protestante kerk mee.
Ik herinner me lang los haar (normaal in vlechten) een witte jurk met een touw om mijn middel, zwaaiend met palmtakken van achterin de kerk door het middenpad lopend.
In mijn beleving zat Jezus op een ezeltje, maar of dat een echt ezeltje was of 2 kinderen  1 met een ezelskop en  1met een ezelstaart, dát weet ik niet meer.

Toen ik nog jonger was zaten wij met Pasen op de zolder van de kerk (op kleine melkkrukjes) en las een juf het paasverhaal voor uit een boek met platen, terwijl mijn ouders beneden de Paasdienst bijwoonden

Tegenwoordig (sinds 2011)  is er de Passion op t.v. De laatste jaren kijk ik daar wel naar: alleen. Voor mijn lief hoeft het niet.
Ik ben er erg dubbel in. De interviews onderweg met de kruisdragende mensen vind ik VRESELIJK. Het lopen én een, vaak emotioneel, verhaal vertellen aan iemand die amper luistert en na een gevoelig verhaal afsluit met zinnen als “ga maar weer gauw terug in de stoet” zijn tenenkrommend.
Ik hoop dat ze dit onderdeel laten vallen of  de interviews eerder opnemen, én een interviewer  kiezen die ECHT geïnteresseerd is en niet alleen maar luistert naar zijn oortje!!

De locaties zijn vaak heel bijzonder, ik herinner me ooit het arrestatiemoment van Jezus in een parkeergarage: indrukwekkend. Soms zijn er, juist door de locaties, ontroerende, of bijzondere momenten: zoals dit jaar aan het eind; Jezus’ geest op de kerktoren en een spijthebbende Judas in een hoge boom.
Lang niet alle liedjesteksten vind ik passend in de Passion, maar dat is peroonlijk, anderen vinden dat misschien toepasselijk.

jezus
“Golgotha” geschilderd door mijn vader

 

 

Pasen is wat je er zelf van maakt, gelovig of niet gelovig.

 

Kort, bijzonder, supermarktgesprek

Ik schrik van het bedrag dat de caissière noemt (de 10 jaar oude port voor een vriend vergeten mee te rekenen)
– Jeetje –
De jongen achter me, begin twintig, vaal spijkerpak met gaten in de broek, petje achterste voren op het hoofd,  nek getatoeeërd met donkere slang of draak, ringetje in het oor:
– Ja, het leven is duur –
Ik:  – Dit had ik niet verwacht –
Hij – Nee, dit is ook niet het leven dat ik had verwacht –
Ik ben even stil (dat gebeurt niet veel) achter deze opmerking gaat héél wat schuil, maar kan ik daar op in gaan, in dit korte moment bij de kassa? of kan ik dit moment zo maar voorbij  laten gaan? Snelle actie is vereist, anders is het moment voorbij.
Maar de jongen is mij voor
– Hopelijk is het in de hemel beter. Wat denkt u? –
Ik reageer meestal primair. Ook nu
– Ik geloof niet zo in een hemel –  (misschien was het in dit geval beter om mijn mening voor me te houden bedacht ik meteen toen ik het uitgesproken had)
Zijn gezicht betrekt. Snel voeg ik er aan toe (als verzachting?)
– Ik geloof in reïncarnatie –
Hij: – Als er geen hemel is, waarvoor is DIT dan allemaal? Ik probeer het goed te doen en hoop dat het hierna, in de hemel, beter wordt. Denkt u wel dat er een tussenfase is?  –
Ik: – Ja, dat zou best kunnen. Ik denk dat het goed is om sowieso proberen het goed te doen, of er een hemel is, of je reïncarneert of wat er dan ook hierna komt of niet komt –
De cassiere is klaar met haar handelingen, ik heb inmiddels gepind.
De cassiere geeft sterk de indruk dat ze “dit soort praat” liever niet aan haar kassa heeft. Ik heb mijn spullen van de lopende band inmiddels in mijn tas gedaan en de jongen heeft zijn ene boodschap afgerekend.
Hij kijkt me aan
– Daar houden we het dan maar bij –
Hij loopt weg.
– Succes – roep ik hem nog na.
De caissière zucht, dit gaat vast een lange werkdag voor haar worden.