Zomer (vakantie) 2020

Dit jaar een andere zomer (vakantie) dan alle voorgaande jaren.
Niks gepland, omdat alles élk moment kan veranderen.
Vrienden, familie, kennissen, buren, bijna niemand wéét/wist wat hij deze zomer gaat doen; er wordt veel geïmproviseerd.
Er zijn er (weinig in onze periferie) die gáán vliegen; er zijn er (meer) die gaan kamperen; maar dan wel vooraf geboekt, niet op de bonnefooi.

Er zijn campings met speciale toilet/douch/wascabines voor 1 gezin, naast de tent.
w.c. nieuwzeelandIk heb daar geen foto van, wél van toiletcabines midden in een regenwoud in Nw Zeeland. We waren verbijsterd die in de middle of nowhere te zien.
Op een Nederlandse camping zal  een “cabine” wel “iets” moderner zijn!

En, zo hoorde ik vandaag, campings waar in de “normale” toilet/wasgelegenheid een douche én één toilet is afgesloten met sleutels die de bewoners van één tent krijgen.
Fijn”  zei de dame die er geweest was “ hygiënisch én je  kunt er je handdoek en douchespullen laten staan

Er zijn mensen die in hun auto stappen en “even” naar Italië rijden “om een pizza te eten” en binnen een week weer terug zijn, maar het was dan wel even “change of scenery

Er zijn er ook die naar het buitenland willen, maar niet te ver, zodat, bij wijzigende omstandigheden snel terug zijn. Zij komt terug met  de tekst “Alles is daar veel strenger dan hier,  zoals verplicht mondkapjes op in de winkels, fijn dat ik terug ben”

Musea, pretparken, vlinder- en vogelparken, hier en elders, alles moet van te voren gereserveerd worden én er mogen maar een bepaald aantal ( minder) mensen in.
Zelf kwam ik onlangs langs Speelpark Oud Valkenveen: “Ze hingen er met de benen uit” zoals een Twentse vriendin zou zeggen.
Parkeerplaats vol, mannen in hesjes die verwezen naar een groot weiland afgezet met rood/witte linten; rijen auto’s die stonden te wachten (waarschijnlijk tot er anderen weer uit kwamen)

We willen “allemaal “graag WEG, ergens HEEN.
Tegelijkertijd zijn de meesten van ons beducht voor de tweede golf besmettingen.

kat kippenEr belde een bekende én een kind ons op, of we op hun dieren willen letten tijdens hun korte vakantie. Dus krijgen wij nu een korte “werkvakantie”: kippen, katten, kanarie en vissen voeren; planten binnen en buiten bewateren, met genoeg “vrije tijd” over om HUN omgeving (voorzichtig) te verkennen

nrd br

Dát in september nog een keer, maar dan in een ander gedeelte van Nederlandgelre
bonnie2

 

Vakantieplannen worden soms voor je gemaakt en reken maar dat ze ook leuk kunnen zijn: ANDERS, maar ook leukpoes in doos

Citaat : Toyo (5)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die op 92 ste haiku-achtige verzen begon te schrijven
Een dichteres die mij zeer aanspreekt, misschien spreekt ze jullie ook aan.
Af en toe zal ik een gedicht in een blog aanhalen.
Vandaag no.5, een haiku, die ik pas onlangs ontdekte.
toyo

 

 

 

 

エピデミック – Epidemie

Ergens ter wereld
woedt ook nu oorlog

Ergens in Japan
geschieden pesterijen

Is het geen tijd
voor een griepepidemie
van vriendschap?

Symptomen van hoffelijkheid
wijd en zijd verbreid
Meer hebben we niet nodig

 

 

 

 

Zilverpapier

Een misleidend woord, want in zilverpapier zit géén zilver; het heeft alleen een zilverachtige kleur.
Het werd vroeger voornamelijk gebruikt om chocoladerepen in te verpakken.
Gemaakt van stanniool,  gewalst tin, van ca.0,02 mm dun.

Tegenwoordig is “zilverpapier” vervangen door aluminiumfolie.

melkflesMelkflessen, vroeger van glas, hadden doppen van zilverpapier (dikker dan het zilverpapier om de chocoladerepen) Aan de kleur van de dop kon je zien of de inhoud van de fles was. Melk (blauwe dop) yoghurt (groen) karnemelk (rood) en bruin en geel voor die kleuren vla.

Dat zilverpapier dat spaarden we, voornamelijk de melkdoppen.
Dat was, zo werd er gezegd, voor de arme kindjes in Afrika.
Ik dacht dat we dat inleverden in onze kerk, maar ik las nu dat alleen katholieke kerken dat deden; dát sparen was voor de missionarissen!

Wij waren niet-katholiek, maar Remonstrants.
Waarschijnlijk  spaarden we het dus voor anderen die WEL katholiek waren.
Ik herinner me zeker één keer, de doppen zelf in de hal van de kerk in een houten bak te hebben gestort (was ik in een katholieke kerk?ik weet het niet meer )

Onlangs hadden wij het erover en de vraag “Wat gebeurde er met dat zilverpapier?” Niemand wist het. Onlangs hoorde ik een radio -interview met de Directeur van het Brabants Historisch Informatie Centrum die antwoord op die vraag gaf.
zilverpapierHet  zilverpapier werd  soms meegenomen door missionarissen.
Zij namen kraaltjes en spiegeltjes én balletjes zilverpapier  voor de Afrikaanse kindjes mee  om daarmee te spelen.
Er werd ook ingezameld  zilverpapier “gewoon” weggegooid.
Het ten gelde maken van de minieme hoeveelheid tin in het zilverpapier zal uiterst sporadisch gebeurd zijn en de opbrengst enkele centen, zo vertelde deze man.
Het inzamelen van zilverpapier  door de kerk was meer voor  de bewustwording van parochianen dát er arme kinderen/mensen waren en dat je die moest helpen, dán voor  het ten gelde maken van het zilverpapier.

Hier schrok ik toch wel even van.
Het waren andere tijden, maar toch………..manipulatief gedrag van de clerus.

 

 

 

 

 

 

BN-ers in onze jeugd

De vroegste datering van het woord BN-er (Bekende Nederlander) schijnt 2001 te zijn.
Daarvóór waren er wel BN-ers, alleen noemden we ze niet zó.

Mijn broer werd ooit benaderd door een tv-programma, ik meen  Klasgenoten, ze hadden research gedaan en het bleek dat mijn broer met de eerste vrouwelijk diskjockey van Nederland  Tineke (de Nooij) in de klas had gezeten.
Daar werd een t.v. programma over gemaakt en men vroeg of mijn broer wilde meewerken.
Mijn broer wist niet meer dat hij met haar in de klas had gezeten, herinnerde zich  trouwens weinig  tot niets van zijn klasgenoten van toen en kon daar  dus NIETS over vertellen (zijn woorden) .Hij werkte  dan ook niet aan dat programma mee.

huis (2)Toen ons gezin ooit aan een stille laan woonde, woonde boven aan de oplopende straat (wij woonden bijna beneden) een radiopersoonlijkheid:  Johan Bodegraven (1914-1993)johan Bodegraven
Hij presenteerde voor de radio Goede Doelenacties en praatte de luisteraars geld uit hun zak.
In 1951 schijnt er een actie Haak-in geweest te zijn, waarbij voor de kanker bestrijding een bedrag van 80.000 gulden nodig was.Bodegraven bedelde 3 miljoen bij elkaar, dat gaf hem de bijnaam:  aartsbedelaar.

We wisten dat hij dáár woonde, zoals waarschijnlijk iedereen in de straat. Er waren geen camera’s of hekken in of om zijn tuin; hij woonde daar gewoon.
Nu rijden er bussen met toeristen langs BN-ers.
Andere tijden!

 

 

 

 

 

Heilige plant

Weinig planten die ik ken hebben zoveel namen als de viscum album, een halfparasiet*) met een magische uitstraling: Vogellijm, maretak **), mistel (Eng.mistletoe), boomkruid, duivelsgras, lijmkruid, heksennest en er zijn nog veel meer namen voor deze plant.
Deze altijd groenblijvende halfparasiet is vooral in de winter goed te zien, als zijn “gastheer” zijn bladeren wél heeft laten vallen.

In Nederland is deze plant vooral in Zuid Limburg te vinden, hij heeft namelijk kalkrijke grond nodig.
De maretak zou “bijzondere eigenschappen” hebben; ik ken de werking vooral uit de obelixstripboeken van Asterix (Uderzo/Goscinny) waar Obelix als kind in een ketel met toverdrank valt en daarom over bovennatuurlijke krachten beschikt. Die toverdrank is gemaakt door de druïde, die met een gouden snoeimes het ingrediënt voor de toverdrank: de maretak, afsnijdt en in de drank verwerkt.

maretak

Ook ken ik de Engelse versie: mistletoe, dat eigenlijk mest op tak betekent (mistel = mest en tan = takje) Vroeger, toen ik soms in kersttijd naar mijn Engelse familie ging, hing daar altijd een takje mistletoe aan het plafond; daaronder “mocht” je elkaar kussen.

Ook in Nederland hangen mensen wel een maretak met kerstmis aan het plafond.

Deze traditie schijnt “overgewaaid” te zijn uit Scandinavië waar, in de tijd van de druïden, vijanden als ze elkaar in het bos, onder de mistletoe tegenkwamen, hun wapens moesten neerleggen en één dag wapenstilstand houden.

Van wapens neerleggen tot elkaar kussen lijkt misschien een grote stap, maar de Engelsen namen die en voegde de VREDESgedachte bij Kerstmis en hingen als eerste (zo gaat het verhaal) takjes van de plant mét bessen aan het plafond: als teken van vriendschap mochten de mensen ONDER deze takjes staand, elkaar kussen.

De maretak heeft ook een geneeskrachtige werking; er is research gedaan naar toepassingen bij kanker (antroposofische Viscum preparaten). Ook zou een preparaat gemaakt van de maretak  goed zijn om een gezonde bloeddruk te houden.

De verspreiding van de plant wordt door vogels gedaan, die de bessen eten en ze uitpoepen (mest, mistel)  vaak in de “oksels” van de takken (Tan= takje)  waar een nieuwe plant gevormd wordt. De zaden zijn giftig en kleverig, vandaar de bijnaam van de plant “vogellijm”.

Zelf heb ik ooit bessen meegenomen vanuit Limburg (vanaf 1 jan 2017 is de plant NIET meer wettelijk beschermd) en in de oksels van onze, in de voortuin staande, wilg gesmeerd. Helaas geen maretak uit voortgekomen!
Ik vind het wel iets hebben  die “dotten”  groen in bomen ( hier in het westen zie je dat niet)
misteletoe2

 

 

 

In de lucht

F 35Fietsend door de Eempolder worden we opgeschrikt door een enorme herrie in de lucht, 2 straaljagers. F 35 zegt mijn lief, geïnteresseerd in vliegtuigen. (Sinds de F16 uit Nederland verdwenen is en we dat “gedoe” met de JSF hebben gehad, ben ik qua interesse afgehaakt en noem alle supersonische vliegtuigen “straaljagers”)

Nu pas zie je hoeveel vogels zich op de weilanden bevinden: Allemaal schrikken ze op van de herrie en opeens zijn er vluchten ganzen, spreeuwen en kraaien/kauwen in de lucht. Alleen een zwanenfamilie in de sloot naast het fietspad blijft tussen het riet zitten (waarschijnlijk kunnen de 4 grijze pullen nog niet vliegen)

Ook de koeien in de wei verblikken of verblozen bij die herrie niet en (her)kauwen rustig door. Ik herinner me dat nog van de keer dat ik in een luchtballon over deze weilanden scheerde: geen koe liet zich hierdoor afleiden van zijn grasmaaltijd. Zelfs toen de luchtballon in een wei naast de koeien landden keken ze amper op.
Later las ik in de krant dat de boeren in de Eempolder geen vliegende luchtballonnen over hun land meer wilden: de koeien schrokken ervan!
(Nu kan het natuurlijk zijn dat een koe minder melk geeft nadat er een luchtballon overgevlogen is, als dát  het geval zou zijn zou een boer dat niet prettig kunnen vinden)

strepenIk heb trouwens in de Eempolderlucht  meer vliegtuigcondensstrepen gezien dan de laatste maanden waar dan ook Meer vliegtuigen ook. Je kunt merken dat de vakanties begonnen zijn. Hoewel van alle vrienden, familie en kennissen  die ik ken maar één stel (met 2 kinderen) is gaan vliegen. De anderen zijn óf binnen Nederland  gebleven óf met de auto naar Kroatië, Italië etc. gegaan.

windmolenIn de verte zie we een rij windmolens, lang niet allemaal draaien ze, terwijl er toch een behoorlijk windje staat. Omdat windenergie niet op te slaan valt, en er af en toe genoeg energie opgewekt wordt, zetten ze soms de wieken stil heb ik me laten vertellen.
Jammer dat ik de wind niet “even” stil kon zetten, want soms is het best hard trappen op zo’n dijkje met wind tegen. (Iedereen die we tegen komen zit op een elektrische fiets en “vliegt” ons voorbij.)

Over vliegen gesproken, hoog in de lucht vliegt een behoorlijk grote roofvogel; we kunnen niet zien wat het er voor één is, maar hij blijft cirkelen; ergens beneden vermoedt hij een prooi,  veronderstel ik.

Vaak als ik in de polder fiets snap ik waarom schilders vaak over de Nederlandse luchten schilderen, die luchten zijn hier prachtig!

foto lucht                                   “geschilderde lucht”(mijn pa)