Lezing; De tuinen van Monet

lezing
De oorspronkelijke docente die deze lezing zou geven was haar stem kwijt en daarvoor in de plaats hield Yvonne Hilgenkamp, kunst- en architectuurhistoricus deze lezing. Fijn dat de lezing NIET werd afgezegd en op korte termijn deze dame de lezing kon overnemen.

Tot 2 februari 2020 is de tentoonstelling ” Monet – tuinen van verbeelding” te zien in Den Haag in het Gemeentemuseum dat, met ingang van 1 oktober jl. het Kunstmuseum heet.

Naar aanleiding van deze tentoonstelling was deze lezing door de Volksuniversiteit georganiseerd.
Er werd iets van Monet ’s levensloop verteld en op 2 schermen werden zijn werken en dat van sommige van zijn tijdgenoten geprojecteerd.

Claude Monet (1840-1926) maakte op jeugdige leeftijd kennis met Eugene Boudin, een van de eerste Franse schilders die in de open lucht schilderde. Monet zou later meerdere keren verklaren dat Boudin hem in het schildersvak heeft geïntroduceerd en  dat hij veel van hem geleerd heeft

monetDe tentoonstelling in Den Haag gaat over de latere werken van Monet, toen hij in Giverny woonde en zijn eigen tuinen heeft ontworpen en laten aanleggen. De ene tuin was een bloementuin de andere een vijvertuin. Daar heeft hij heel veel schilderijen van waterlelies gemaakt. Voornamelijk DEZE werken zijn in het Kunstmuseum te zien.

Deze lezing gaat over dát werk ná de pauze.
Voor de pauze vertelt Yvonne een en ander over  Monet zelf, zijn twee huwelijken, zijn woonplaatsen en zijn schildersvrienden; zoals Renoir ,Sisley en Turner en zijn militaire diensttijd in de Frans Pruisische oorlog  (1870-1871) waar zijn tante hem uitkocht waardoor hij weer schilderen kon.

Een interessant weetje  dat verteld wordt is de uitvinding van de verftube:
Op 4 maart 1841 kreeg  de Amerikaanse portretschilder en uitvinder (1801-1873) het Britse patent  op de door hem uitgevonden verftube.
Daardoor konden schilders nu ook plein air schilderen ( pleinairisme genoemd) De verf droogde niet uit en kon mee naar buiten genomen worden.   Voor die tijd  werd de verf in varkensblaasjes gestopt.

Nog zo’n leuk weetje vond ik het feit dat Monet waarschijnlijk op de Wereldtentoonstelling in Parijs 1889 voor het eerst waterlelies had gezien en daar zo enthousiast van was geworden dat hij, eenmaal wonend in Giverny,  een extra stuk grond  kocht en daar het riviertje  de Epte (zijrivier van de Seine)liet omleiden om zijn vijver van water te voorzien. Hij legde er een bruggetje( naar Japans voorbeeld) overheen, die op meerdere van zijn vijverschilderijen te zien is.

Eén van de trieste weetjes die Yvonne ons vertelde was dat Monet op een gegeven moment aan één oog zo goed als blind was en aan de andere nog maar 10% zicht had; hij had staar. Het schijnt in zijn schilderijen te zien te zijn aan het kleurgebruik in de tijd vóór zijn staaroperatie.
In 1923 werd hij aan staar geopereerd. Een anekdote vertelt dat hij schrok van het kleurgebruik van het werk dat hij daarvoor geschilderd had.

Een bijzonder familiegebeuren was dat hij, na de dood van zijn eerste  vrouw Camille( oa. geportretteerd in “de vrouw in de groene jurk”  trouwde met Alice Hoschedé
Zij was met haar man(Ernst) en 6 kinderen na zijn faillissement( in 1877), in 1878 in Vétheuil met Monet, zijn vrouw Camille en hun twee zoons Jean en Michel in één huis gaan wonen. In 1891 stierf Ernst en in 1892 trouwde Claude met Alice.
Een van de kinderen van Alice, Blanche, trouwde later (1897) met Jean, de zoon van Claude en Camille. Blanche werd dus naast stiefdochter van Monet ook zijn schoondochter. Zij leerde van hem veel op schilder gebied en werd ook een talentvolle schilderes.(eerste solo expositie in 1927)

Door nu uitleg te krijgen omtrent de ontwikkelingen  die de schilder doormaakte, zijn kleurgebruik en het impressionisme zullen we straks  zeker “anders” naar zijn latere werken, de vijverschilderijen,  in Den Haag  kijken.

Laat het donker zijn!(26/10)

Ontstaan van het licht Genesis 1:3  En God zei; Er zij licht, en er was licht.
(het eerste boek van de bijbel)
Ontstaan van het kunstlicht: 1879; Thomas Edison verlicht een straat in Menlo Park     (New Jersey)

Dit jaar wordt voor de 15e keer de Nacht van de Nacht door Natuur- en milieu Organisaties georganiseerd. Nederland dooft dan massaal haar lichten*)
Zó wordt de mens (weer) bewust gemaakt van de lichtvervuiling **) én de energiebesparing én hoe mooi het donker is (én de dieren- en plantenwereld heeft voor één nacht echte rust)
Bedrijven en gemeenten doen voor één avond/nacht hun (reclame) lichten uit en er worden overal donkerevenementen georganiseerd.
Dit jaar op 26 oktober

Op https:/nachtvandenacht.nl/activiteiten// kun je zien welke activiteiten er bij jou in de buurt worden georganiseerd!
Geef je op en laat je verrassen hoe mooi de duisternis kan zijn, volg een lezing en word je (nog meer) bewust in hoeveel KUNSTLICHT wij leven, of organiseer “gewoon” een soupertje voor vrienden of familie met alleen maar kaarslicht, ga in de tuin staan en kijk naar de sterren, maak een nachtwandeling, Kortom: geniet van de donkerte!!
zwart

 *) Nederland is een van de lichtste landen ter wereld. Vanuit de ruimte “licht ons land” op van de grote hoeveelheid kunstlicht! Lichtvervuiling

**) De mate van lichtvervuiling kan worden nagegaan worden door middel van de Cassiopeiatest: de zwakste ster die nog net zichtbaar is wordt opgezocht, en via een omrekentabel wordt vervolgens bepaald hoeveel sterren er in totaal te zien zijn.

*Natuur*lijk Golf

penp5Zondag liepen we met de IVN een natuurwandeling en ook vandaag (woensdag) zagen we weer prachtige natuur, niet in een bos maar bij Pitch & Puttbaan strand Horst, bloeiend in de “rough”
De rough is de overgang van het bespeelbare gras en de natuurlijke omgeving

Ook op een golfbaan is veel natuur te zien voor wie golft en óók om zich heen kijkt.
Zo bloeien er zelfs in oktober nog wilde planten buiten het bespeelbare, kort gehouden gras.

De teunisbloem en het slangenkruid brengen extra kleur aan de groene grasbaan.
penp4

Bovendien is de baan Strand Horst, de naam zegt het al: aan het water, dus ook het wuivend riet doet mee aan de entourage van deze prachtige baan.

 

tractor
tractoren onderweg vandaag (niet op A28)

Naast de baan ligt de A 28; hij is er, maar als je aan het spelen bent is hij niet storend aanwezig.
Vandaag hoorden we wel dat er flink getoeterd werd: naar de tractoren die terugkwamen van het demonstreren.

penp8

 

De eikenbomen hebben nu de meeste eikels laten vallen.
OP de baan zijn ze weg, maar in de rough liggen er nog honderden, zo niet duizenden. Dáár mag ook een enkele paddenstoel blijven staan (om van te genieten)

 

penp3
Ook hangen er nog heel veel bramen aan de struiken aan de waterkant, rode maar ook nog grote zwarte

 

Het was helemaal niet koud en heerlijk op de baan. Misschien denken veel mensen dat de baan al gesloten is maar Pitch & Putt Strand Horst is tot 1 december van dit jaar nog geopend ; dus als het weer een beetje meezit is er nog lang te genieten.*)penp6
Zie ook https://pitch-putt.nl/strand-horst

 

*)Maandag en dinsdag gesloten voor individuele spelers, maar groepen van meer dan 10 personen kunnen ook voor  die dagen wél reserveren.

Van 1 december tot 28 februari is de baan dan dicht
Op 1 maart 2020 gaat dan de baan weer open

Kunst bij huis

In Huizen werd dit weekend voor de 23e keer een atelierroute georganiseerd.
De overzichtstentoonstelling  werd, evenals verleden jaar, in de bibliotheek gehouden.
Beneden de bibliotheek/kunstuitleen/sushirestaurant en bioscoop zit een gratis parkeergarage,  makkelijk en goedkoop.

Deze keer ben ik niet bij kunstenaars thuis geweest en hebben we alléén de overzichtstentoonstelling in de Biep met op de 1e etage het werk van Lenie Bos, geïnspireerd op de muziek van de componist Olivier Messiaen (1908-1992) én de kunstenaars die in de Krachtcentrale exposeerden, bekeken.
krachtcentrale2
In de Krachtcentrale staat beneden onder andere  het werk van
Pieter Hogenbirk, cartoonist/striptekenaar, die ook schilderijen en tekeningen maakt (https://comichouse.nl/author/hogenbirk/)

natalieNatuurlijk kijken we ook bij edelsmid Natalie Hoogeveen in haar atelier. Van deze edelsmid heb ik, niet geheel toevallig, vandaag een door haar ontworpen sieraad om. Ze was nu aan het werk met, wat eruit zag als een soort crème brûléebrander.  Ze verwerkt oa. dierbare herinneringsvoorwerpen  zoals een scherf, champagnekurk, schelp of steentje tot persoonlijke sieraden.
Helaas was de zilveren armband (aparte verkoop eenmalige stukken) me te klein, anders was ik in het bezit gekomen van nóg een door haar ontworpen sieraad.*)

robotsOns derde bezoek in de Krachtcentrale was, evenals verleden jaar aan Danny Tupang, een grafisch vormgever, maar hier exposerend met robots van gerecyclede materialen**)
Op het meeste rechtse robotje van deze foto was ik meteen verliefd. Wát een uitstraling! (totaal anders maar met evenveel “karakter als indertijd Wall*E  uit de gelijknamige animatiefilm(2008)
Danny is enorm veelzijdig. Geef hem een broodrooster, camera, scheerapparaat of verfpistool en hij maakt er een bijzonder kunstwerk van. Ook maakt hij raketten (zelf heb ik NIETS met raketten, meer een “jongensding” denk ik, sorry girls)
Het extra bijzondere van déze raketten is dat ze ook de lucht in gaan. Danny gaat met personeel van bedrijven maar ook met kinderpartijtjes raketten bouwen en laat ze daarna ook daadwerkelijk de lucht ingaan. ***)

foto door YasminAls laatste in de Krachtcentrale bekeken we het werk van Yasmin Hargreaves: “Alles wat ik niet kan schilderen fotografeer ik, alles wat ik niet kan fotograferen schilder ik
Het meisje dat uitlegt geeft en tevens model van Yasmin is, vertelt dat de meeste portretfoto’s die daar hangen zó gemaakt zijn (dus niet gefotoshopt achteraf)
Yasmin laat modellen bewegen en knipt af, of een glazenplaat voor zich houden waar water opgegooid wordt. Zó komt haar bijzondere fotowerk tot stand.
Het geeft een apart, iets vervreemdend effect.****)

De Atelierroute 12 en 13 oktober van 11.00 – 1700 uur http://www.atelierroutehuizen.nl

 

*)https://nataliehoogeveen.jimdo.com/
**)http://www.tupang.nl/dannytupang.html
***)https://www.facebook.com/raketparty/
****)https://yasminhargreaves.com/

 

Neuzelbeurs

 

neuzelbeurs
Eerstvolgende Neuzelbeurs in Rijswijk

Als het regent op je logeeradres wat doe je dan?
Een museum bezoeken,
Maar als je inmiddels 2 musea heb bezocht wil je wel eens iets anders.
In Rijswijk is de BROODFABRIEK waar allerlei evenementen georganiseerd worden (oktober: neuzelbeurs, Mineralenbeurs en Fantasy Fest o.a.*))
De Broodfabriek,**) nu multifunctioneel beurzen- en evenementencentrum, was vroeger ( 1971-1987) een HUS broodfabriek

Hier werden duizenden beschuiten, krentenbollen en broden gebakken Een grote klant van de bakkerij was het Amerikaans Leger (tijdens de Koude Oorlog in West Duitsland gelegerd)
De Husbakkerij bakte veel, vroeger zeer bekende, merken brood, zoals King Corn brood en was één van de grootste bakkerijen die Nederland ooit gekend heeft.

Het werkwoord neuzelen betekent o.a. snuffelen en dát is wat je op zo’n beurs doet.

De parkeergarage (wel even oversteken, dus bij ferme regen een plu mee!) is gratis, de entreeprijs van een Neuzelbeurs kan verschillen. Die toegangsprijs hangt namelijk af van de hoeveelheid kramen. Tot 300 kramen is de prijs per persoon € 4,-, daaronder minder, daarboven meer.
Wij betaalden ieder € 4,- omdat er deze dag 298 kramen waren.( 3 kramen meer en het was € 5,- toegang geweest! Ik heb ze NIET nageteld)
Kraampjes met heel veel troep, die de mensen ACHTER de kraam niet meer hoefden en de meeste mensen die VOOR de kraam langslopen ook niet.
Niet alleen tweedehands spul, ook nieuwe artikelen
neuzel2Natuurlijk zijn er ook leuke, opmerkelijk dingen en natuurlijk hebben we wél wat gekocht: 2 cadeautjes voor anderen én ouderwets snoep voor onszelf
Als we uit de hal gaan en naar de overkant, de parkeergarage willen, komt de regen met bakken uit de hemel, dus bekijken we de hal uitgebreid.
Hier staan verschillende machines die in de vroegere bakkerij ooit gebruikt werden, zoals een gigantische deegmixer en een speculaas lopende band.

Er hangt een plattegrond van de vroegere broodfabriek.

broodfabr.

Leuk om te zien. Als we uitgekeken zijn is de regen : “even” minder en rennen we over naar de parkeergarage.
We hebben leuk geneuzeld.

*)zie de-broodfabriek.nl
**)De naam Broodfabriek is van 2012

Strandtent

De zon schijnt (een beetje) dus op de fiets naar het duingebied. Daar begint het te miezeren, maar we rijden door tot aan de zee. Daar begint het te waaien en een zeemist onttrekt de horizon aan onze ogen. We  zetten de fietsen op slot en lopen een klein uurtje langs het strand. Het waait behoorlijk. Op een klein afstandje kun je elkaar al niet verstaan. We zien dus ook verschillende honden die verdwaasd kijken naar waar het baasje is. ( honden schijnen geen kleur te kunnen onderscheiden, dus mijn baasje heeft een  felroze trainingsjack aan, zit er niet er niet in, het fluitje of de roep én de ogen daar komt het op aan)

We stoppen bij een grote strandtent, nog geen tekenen van afbraak voor de winter bij deze tent.
De chocolademelk met slagroom is zalig. We raken aan de praat met een dame die daar werkt.
Ze gaan pas 28 oktober weg. De meeste strandtenten zijn al aan het afbreken. Half september kun je “bijboeken” om ook nog na oktober te staan (ze vertelt er niet bij hoeveel dat hen kost)
Wat ze wel vertelt is dat de strandtent naast hen voor een
miljoen te koop staat!

Wij zijn benieuwd hoe dit allemaal afgebroken gaat worden en zijn verbaasd als ze verteld dat in 4 dagen de hele strandtent weg is. Het meeste werk is het inpakken van de glazen, borden, bestek  én het terras, want de banken en stoelen zijn loodzwaar.

De strandtent zelf is opgebouwd uit segmenten, zo’n 12. Het zijn eigenlijk containers die met een hijskraan op een wagen worden geladen. De vloer en de plafonds blijven er gewoon in. Ze wijst onze de “ogen” bovenin aan, waar de kabels van de hijskraan in kunnen.
De strandtentopslagruimte is nog geen 10 minuten rijden van hun huidige standplaats vandaan. Dáár staan alle containers van alle strandtenthouders opgeslagen.

Het is altijd moeilijk om te besluiten wannéér je gaat. Gisteren had ze 3 klanten, vandaag (nu half 2) al 12! Als het stil is gaat ze de bijtent, de ruimte die ze verhuren voor partijen, presentaties en vergaderingen, vast ontmantelen “Dat scheelt straks weer”.

Zelf gaat ze na de 4 dagen afbreken( heel hard werken)  met het vliegtuig naar Zuid Afrika waar ze geboren is en ook haar vader nog woont; even uitrusten. In januari komt ze dan weer terug om dingen te regelen: personeel, menu herzien, reparaties etc. En in maart komen de voorbereidingen om alles weer hier neer te zetten; altijd op dezelfde plaats!

We wensen haar sterkte, nog een maandje én dan vakantie.
Strandtenthouder, it’s a way of life.

WIJ lopen weer terug naar onze fiets. De zeemist is opgetrokken, we zien boten in de verte. Ook de wind is inmiddels wat gaan liggen. We fietsen terug, maar eerst even een visje eten bij Simonis, die de lekkerste vis van Zuid Holland verkoopt!

 

 

Simonis

Naturalis

Ooit zijn we in Naturalis geweest en wat ik me daar nog van kan herinneren zijn twee dingen: een enorm skelet van een prehistorisch dier in de hal en een zaal met allerlei opgezette dieren, klein en groot, hoog en laag opgesteld.

hal naturalis
Nu, vele jaren later zijn we in het verbouwde Naturalis. *) Zowel het grote skelet van het prehistorische dier als de opgezette dieren zijn er nog, maar wel in een heel andere setting.

Je wordt door blauw licht beschenen en door pijlen op de grond gestuurd langs vitrines en langs “blokken” met opgezette dieren. Nog steeds indrukwekkend; de hoeveelheden, de verscheidenheid, een mammoet en een muisje, een haai en een mus en alles er tussenin.

Er staan geen bordjes met namen bij de dieren, wat ik persoonlijk wél een gemis vind.
We hoorden:
“Papa, wat is dat voor beest?”
Papa blijft het antwoord schuldig, mompelt “Een soort hert denk ik”.
Er zijn (veel) beesten die niet iedereen kent. Gemiste kans tot educatie vind ik.

Er zijn heel bijzondere dingen, een paar impressies:

Een Japans  stukje, compleet met bloesem en een huisje, waarin we door een medewerkster uitgenodigd werden om binnen te komen en een poppenvoorstelling bij te wonen over het ontstaan van Japanse aardbevingen.
Binnengekomen wordt het licht, zodra je “hangt” tegen een leuning (het is niet echt zitten want het is hoog) gedimd. Op het podiumpje zit een pop en staat een steen.
In de hoek staat een poppentrio. Eén pop bespeelt een snaarinstrument, één een slaginstrument en in het midden zit de (poppen)verteller. Hij vertelt het verhaal van Namazu, een vis die, als hij met zijn staart zwiept de aarde kan laten beven.
En dat gebeurt ook: we “beven”.
Verrassend én leuk.

Nog meer interessants: Een 4 minuten durend filmpje over de Limburgse Eugene Dubois. Hij was arts, paleontoloog en ecoloog vond de missing link in de evolutie van de rechtopstaande mens ; hij vond in 1891 het schedelkapje van Homo erectus op Java.

helmenEn een ruimte met (edel) stenen. Je gaat  de ruimte binnen met een helm op je hoofd. De helm heeft een lichtje bovenop, als je dat op een steen richt gaat er SOMS een spot op de steen aan en wordt er verteld wat voor steen het is.
Zoals de meisjes zeiden die me de helm gaven ”Na een tijdje word je wel gek van die stem”  Maar het is zeker leuk.

In de zaal met de opgezette beesten staan er ook een paar laag: een basset, een opgerolde slapende poes en een dartel lammetje, waarbij een bordje staat dat je deze dieren mag knuffelen.
We hebben er een tijdje bij staan te kijken; peuters en kleuters maakten dankbaar gebruik van dit knuffelmoment. Geweldig om te zien.

Het beloofde uitzicht op de bovenste etage viel tegen. Omdat het hard regende en we niet op het balkon buiten konden kijken, maar ook door de ramen waardoor we wel konden kijken was niets de moeite waard om te zien. Een groot industrie, gebouwenterrein van bovenaf!

Een ruimte waar je in het midden op een ronde bank zit en waar o je heen 360 graden natuur geprojecteerd wordt. Indrukwekkend.

Er zijn afdelingen met onderwerpen als de IJstijd,  de Verleiding ( het hofmaken en paren van dieren) De Dood, waarbij  oa. een foto van een dood dier, waar je, door middel van draaien aan een schijf, de dagen ziet verstrijken en het lijk steeds meer in ontbinding ziet gaan. En een weegschaal met daarop aangegeven hoeveel getallen over hoeveel van je cellen afsterven per minuut: 42 miljoen bij een volwassene (bij kinderen maar 17 miljoen)

Er zijn een enorme veelheid aan objecten: 41.976.26!
We zijn er totaal 4 uur binnen geweest en het had nog veel langer kunnen zijn, maar op een gegeven moment ben je “vol” ; loopt het hoofd over van de informatie.

Een aanrader dit museum.

 

 

 

*) Een parkeerterrein voor de deur; lang of kort parkeren heeft één prijs: € 7,50.

Nationale kennisinstituut voor biodiversiteit

In augustus 1820 heeft Koning Willem I het museum van Natuurlijke Historie geopend, de voorloper van Naturalis.
Naturalis, Rijksmuseum én kennisinstituut is, na een verbouwing , in augustus van dit jaar weer opgegaan. (Het kenniscentrum ontstond in 2010.)
In de LiveScience zaal in Naturalis kunnen bezoekers kennis maken met één van de 100 onderzoekers die momenteel aan Naturalis verbonden zijn.
Eén van hen is Deborah Wall-Palmer, een mariene bioloog en micropalaeontoloog *) uit de UK.
Zij doet, met geld dat de Europese Unie beschikbaar heeft gesteld, in Nederland onderzoek naar zoöplankton en dan met name naar zeevlinders en zeeolifanten.**)

 

deborah
Deborah Wall-Palmer test geluid

Op een prachtige, halfronde uit houten latten bestaande bank luisteren we naar een interview (geen lezing, maar een Spotlight wordt deze bijeenkomst genoemd) dat een medewerkster van Naturalis met deze onderzoekster houdt.

Deborah vertelt gemiddeld twee maanden op een onderzoekschip ( op foto de Discovery) mee te varen om uit de zee materiaal te verzamelen om te onderzoeken.
Er blijken maar 4 mensen ***)  in de wereld te zijn die, met name de zeeolifant, onderzoeken.
Er is heel weinig nog bekend van deze hoogstens 1 cm grootte diertjes; volwassen diertjes zijn een soort slakken met een slurfje, vandaar de naam.

Als ze geboren worden zijn ze vegetariër. Ze bewegen zich voort met een soort “armen” die ze opeten als ze bijna volwassen zijn, ná die tijd zijn ze vegetariër af en bewegen zich voor met hun slurfje én de schelp.
Zelf worden ze onder andere door tonijnen gegeten.
We zien foto’s van de vangst van het plankton in ongeveer 4 meter lange, smalle netten, die aan het eind verbonden zijn met een soort koker, waar het water wél en de diertjes niet uit kunnen.
Er wordt gevraagd of er altijd ’s nachts op plankton gevangen wordt en waarom.
Deborah antwoord t dat het vangen inderdaad vaak ’s nachts gebeurt omdat de zeeolifanten zich dan minder diep in de oceaan bewegen.
De volgende vraag wordt dan meteen “Gaan ze lager zwemmen als er een volle maan schijnt en zo ja waarom?”
Deborah geeft toe dat er nog maar zo weinig van de zeeolifanten bekend is dat ze dit (nog) niet weet. Wél is er al geconstateerd dat er minder zeeolifanten en zeevlinders zijn naarmate het lichter is. Zelf denkt ze dat dan ze beter zichtbaar zijn en dus er méér gevaar voor ze dreigt.
Na het interview is er gelegenheid haar persoonlijk vragen te stellen én het net, en de schelpjes te bekijken.
Wij gaan daarna in het museum kijken, maar daarover morgen meer.

*) Micropaleontologie is de kennis en de studie van fossielen die door hun grootte alleen onder hoge vergrotingen met behulp van een microscoop te zien zijn

**) plankton kan niet tegen de stroom in zwemmen; we onderscheiden phytoplankton,-plantjes en zoöplankton- diertjes

***) Twee van deze onderzoekers zijn gepensioneerd.

plankton
Plankton

 

Dag van het Werkpaard

wrkp3

Een prachtige septemberzondag in Blaricum.
Op de akkers aan de Noolseweg wordt de boerengeschiedenis van dit dorp uit de eerste helft van de 20ste eeuw levendig gehouden.

werkp2Hoe werd er vroeger gedorst?
Hoe zaten de boerenkinderen vroeger in de klas?
Welk snoep aten de kinderen toen?
Wat moesten werkpaarden vroeger kunnen om de boeren met hun (zware) arbeid te helpen?
Hoe werd er geploegd?
Welk wild werd er geschoten en gerookt?
Bovenstaand en nog veel meer vragen worden zichtbaar beantwoord op deze akkers.

Er is te eten en te drinken en spektakel om te zien en om te doen.
Er zijn tractoren,  stoommachines,een waarzegster, een zigeunerwagen, prachtige boerenpaarden en oude, voor een deel onbekende landbouwwerktuigen (die voor een €1,- geraden kunnen worden) in een geweldige eertijdse boerenambiance.

Een leuke dag, waarvoor veel vrijwilligers in touw zijn geweest; ze hebben (weer) iets groots neergezet.

Mezen lokken

Stel u voor: een groot, prachtig golfterrein (pitch & putt) met voornamelijk eikenbomen. U weet wel die bomen, die gevoelig zijn voor processievlinders én rupsen.

processievlinder-
Tegen die motten met hun kids, de eikenbladenvretende, harige rupsen is met natuurlijke middelen maar één ding te doen: mezen lokken.

De mezen eten de rupsen, er komt geen bestrijdingsmiddel aan te pas en iedereen is happy. Maar hoe lok je mezen?
Door voor goede behuizing zorg te dragen.

strandhorst3De tonnen, die als hangtafels op het golfterras stonden (én een klein rondgaatje hadden) werden voorgaande jaren al bewoond door mezenfamilies, maar er moeten meer mezen gelokt worden.
Een oplossing zou nestkastjes kunnen zijn!
Eén van de golfers wilde die klus wel op zich nemen en heeft 15 nestkastjes gebouwd.
nestkast
Gemaakt van gerecycled hardhout (goed geïsoleerd mezenwoning dus) mét dakbedekking en een goede afmeting ingang voor mezen. Welke mees kan zo’n woning weerstaan?

Het uur van de waarheid komt pas in april, mei, als de mezen een woning gaan zoeken en families gaan vormen.

logo vogel

raadt echter aan om de nestkastjes op te hangen in het najaar, vogels kunnen er dan al aan wennen en de kast gebruiken als slaapplek.

Dus als u binnenkort gaat golfen bij Strand Horst (en waarom zou u niet; het is een prachtige baan, met gastvrije mensen én heerlijke koffie en broodjes) en u ziet een ladder tegen eikenbomen staan en 2 mannen die op minimaal  1 meter 80 hoogte aan het werk zijn met (loodzware) nestkastjes dan weet U; hier worden op een natuurlijke manier worden mezen gelokt!
hole