Blog

Polderland

Gisteren hebben we een route gefietst door polderlandschap Eemland.
Eerst over een dijk met aan weerskanten besmette (processierups) eiken. Het was mooi weer, dus hadden we T-shirt en “blote” broek aan; maar hopen dat de rupsenhaartjes de andere kant opwaaiden.

stiltegebiedDan door een stiltegebied langs eindeloos lijkende weilanden. In één zo’n weiland staan veel schapen, geen greintje schaduw te vinden. Dan zo’n wollen jas aan hebben!! Ik heb me laten vertellen dat boeren wel een afdakje o.i.d. willen maken, maar dat de gemeenten daar geen vergunning voor geven: bestemmingsplan onbebouwd is onbebouwd. (Misschien wel terecht, maar als het nog warmer wordt, zoals verleden jaar, is dat NIET diervriendelijk!)

fietspont

We komen bij een zelf te bedienen fietspontje. Aan de overkant van de sloot staat een dame met een fiets te wachten tot wij aan de overkant zijn (de pont ligt aan onze kant) Er staat een bord wat we moeten doen met veel waarschuwingen. De dame mét fiets woont hier kennelijk in de buurt want ze vertelt ons, als we “over”zijn, dat er regelmatig mensen naast het pontje vallen bij het eraf en erop gaan! Géén overbodige luxe dus, die waarschuwingsborden.

Er zijn ook hier veel weilanden met niets: geen dieren, alleen gras.
We zien één haas in zo’n weiland. Naast het pad staat een bordje vogelboulevard.
Helaas zien we maar 2 scholeksters; prachtig met hun oranje/rode poten en snavel.
Er scheren af en toe zwaluwen over het pad.
Hier moet ik  denken aan een weersvoorspellend rijmpje:
Vliegen de zwaluwen laag,
dan blijft het droog vandaag
.
Zo ziet het er ook uit vandaag: droog.
Verderop in een paar weilanden naast elkaar tel ik 40 paarden, misschien een stoeterij?
Hollen of stilstaan hier: veel weilanden met NIKS en dan opeens; veel schapen, koeien of paarden. Wisselweilanden?

Aan het eind van de route:  Polderrestaurant De Haven van Eemnes. We beklimmen een trap en zoeken een plaatsje in de schaduw; het terras kijkt uit over haven en polder


We bestellen iets te drinken, met niets te eten erbij, tot groot verdriet van de enige terrasmus hier, die van stoel op stoel hipt, op onze tafel komt kijken en ons vragend aankijkt;geen taart? Bier hoeft hij niet.

Na het genieten, drinken en afrekenen dalen weer af tot normaal niveau en fietsen weer langs  weilanden. Nu zien we twee reigers. Het rare is dat hier nu in de “lege” weilanden enorm veel houtduiven zitten. In één wei langs het fietspad tel ik er 9! Wat zoekt een HOUTduif in een weiland?

Ná de weilanden komen we uit bij wel een leuk laantje máár met allemaal roodwitte linten met PAS OP er langs. Ik trek toch maar iets met lang mouwen aan en hoop er het beste van. ( gelukkig allebei géén last van JEUK gekregen)
Eén van de laatste paadjes waar we overheen fietsen is zand met stenen en DROOG; grijze stofwolkjes stijgen op onder de fiets voor me.
Boven een weiland zie ik een enorm grote roofvogel (helaas geen verrekijker meegenomen) zou het de zeearend zijn, die op het eiland De Dode Hond zijn domicilie heeft gevonden? Het zou zo maar kunnen.

Leuke fietstocht, heerlijk weer, lekker bier.
Ik had op deze poldertocht wel wat meer vogels verwacht.

Huishoudelijk apparaatjes

Ik heb een zwak voor “handige”, goedkope, simpele huishoudapparaatjes.
Over mijn mandarijnenschiller (tupperware) blogde ik al eens.
Hij ligt in de bestek la; ik gebruik hem zelden.
ontkroner
Ik heb ook een kersenontpitter en een aardbeienontkroner.

Eergisteren kreeg ik een aanvulling op deze handige apparaatjes: een aardbeiensnijder*)
Net zo iets als een eiersnijder maar dan in de vorm van een aardbei.
Hij ziet er schattig rood uit en gisteren ben ik (natuurlijk) meteen aardbeien gaan kopen om de nieuwe snijder te proberen.

Een uitkomst voor als je een boterham met aardbeien wil.**)

 

 

*) te koop bij de Heide Smid in Halle (Gld)
**) mag niet in de vaatwasser, dus wel met de hand afwassen!

 

Struinen in de tuinen.

muziek in de tuinOp 7 juli waren er tuinen in Amersfoort (en ook in andere steden) die in intieme podia waren veranderd; kunstenaars toonden met hun voeten in het gras hun talent. Elke act duurde 30 minuten, er was geen entreeprijs; een vrijwillige bijdrage werd wel op prijs gesteld; Struinen in de tuinen
Thuis hadden we een paar acts uitgedraaid, die ons leuk leken om te bekijken. De eerste tuin die we wilden bezoeken was “verdekt” opgesteld. Achterom lopend komen we in een tuin, met bank,krukjes en stoelen die klaar staan en waar al wat publiek klaar zit, we schuiven aan.

We zullen een vocalgroup gaan horen.
Er komt een dame  die ons vertelt dat er in het programma een fout is geslopen en dat ze pas gaan optreden om half 2. ( programma vermeldde 12.45) Het spijt haar zeer.
“Maar” zegt ze : “we zijn nog niet gekleed”(dat versta ik tenminste) Dus ik vraag wanneer ze wel gekleed zijn. Een lachsalvo!
Ze zei dat de groep nog niet compleet was.
Hen was verteld dat ze pas om half 2 zouden optreden. De kleding was dus het probleem niet. Ze vraagt of we terug willen komen. Dat gaan we doen.
We verlaten ons bankje onder de vijgenboom.

lucy in the skyWe raadplegen het programma boekje en ontdekken dat als we flink doorlopen net of net niet de Westsingel kunnen halen. Dáár zal in de tuin van de monumentale mannenzaal van het St. Pieters en Bloklands Gasthuis  (gebouwd in 1531)  Lucy in the sky optreden.
We halen het nét niet!
Snel lopend door de mannenzaal (al eerder bezocht, geweldig om de verhalen te horen en zien hoe het daar vroeger toeging) komen we in de tuin. We zien de achterkant van een dame en heer die gitaar zitten te spelen. We strijken neer op een muurtje om niet te storen (alle stoelen zijn trouwens bezet)
Mooie liedjes, leuk gitaarspel, leuke sfeer.
Er komt 2 stoelen vlakbij vrij, dus strijken we neer onder een gigantische appelboom en luisteren comfortabel zittend verder.
Ze spelen nog één nummer na 12.15, dan moeten we daarna echt weer terug “rennen” naar de Bloemendalsestraat voor Vivid, de close harmony vocalgroup in de tuin waar we al eerder waren.

vividEen geweldig optreden onder de leiding van hun dirigent Ruben Smits, die ook de meeste arrangementen verzorgd heeft. Als we de tuin in komen zegt de dirigent net dat de mensen die achterin zitten het misschien niet goed kunnen horen, ”Kom naar voren er is nog plaats”
Niemand staat op, dus wij lopen door naar voren en zitten dan helemaal vooraan.
Genieten! Geweldig optreden van een groep die nog maar een half jaar bestaat.
Ik heb tranen in mijn ogen, mooie stemmen, goede solisten en zeker één lied met een ontroerende tekst! Na afloop praat ik met de dame naast me, die in dat huis geboren is. Ze weet NIET hoe oud het huis is; er is wel een stuk aangebouwd. Toen zij er geboren werd was de tuin veel groter, daar waar nu de Flint staat, vertelt ze.
Bloemendalsestraat
We stoppen geld in de bus en lopen om.
Om het huis van de voorkant te bekijken.
Het is een monument meldt het schildje naast de voordeur. De voordeur gaat open en de huidige eigenaresse staat in de deuropening. Ik vraag  of zij weet wanneer het huis gebouwd  is. Het schijnt moeilijk uit te zoeken te zijn, maar ze weet zeker dat het van vóór 1850 is.
We zijn “vol” van de optredens en hoeven niet meer.(Veel is niet altijd beter)
Genoten, van de zon, de muziek én de tuinen!

 

 

Als je haar maar goed zit.

Nadat mijn jongste broer weduwnaar was geworden kwamen we met grotere regelmaat bij hem in de Achterhoek op bezoek. We gingen met hem daar fietsen, dingen bekijken en wandelen. Bovendien hadden mijn lief en hij een voorliefde voor dingen doen met de p.c. Dat was, in die tijd, programmeren met Pascal (computertaal). Ze zaten uren met elkaar achter de computer. Ik ging dan fietsen en de buurt “verkennen”  Op een keer toen die twee ook zo bezig waren en mijn haar (weer eens) niet goed zat, besloot ik daar naar de kapper te gaan.
Ik zocht een kapper, werd er leuk geholpen, mijn haar zat leuk en het kostte minder dan in het Westen. De mannen hadden me niet eens gemist, dus het was (waarschijnlijk) nog snel ook.

smidsstraat2-4
De zaak “vroeger”

Vanaf die tijd ging ik als ik de Achterhoek was dáár naar de kapper. Op een gegeven moment was het zo dat mijn broer op belde ”Moet jij niet eens weer naar de kapper?
Hij bedoelde dan “Wanneer komen jullie weer eens”
Aan dat verzoek gaven we dan meestal wel gehoor.

Verleden jaar juni stierf mijn broer. Ik ben dus meer dan een jaar niet naar DIE kapper geweest.
Afgelopen zaterdag was ik weer in de Achterhoek en ben ik bij “mijn” (voormalige) kapper geweest. In een jaar kan veel gebeuren!.
purdey.jpg1
Eén van de kapsters had de zaak overgenomen; de (voormalige) baas gaat een kroeg beginnen, schuin aan de overkant van de kapperszaak.
“Mijn” kapster werkte er nog steeds en deed mijn haar weer zoals ik dat graag zie.
De zaak: andere eigenaresse, andere uitstraling, andere naam, maar zelfde kapsters, zelfde gastvrijheid, zelfde expertise.

Jan Splinter

Laatst bezigde iemand de uitdrukking ”Zo komt Jan Splinter door de winter
Ik ken die uitdrukking van vroeger. Bij ons thuis werd deze ook gebezigd met als betekenis: zo komt de gewone burger de winter door.
Ook mijn lief kende de uitdrukking van vroeger, maar met als betekenis met een handigheidje de winter doorkomen.

Ik dacht dat Splinter (behalve de zoon van Bart Chabot) een boekfiguur was, maar vond op internet dat MEN de gewone man  allerlei namen geeft, zoals  NU;de-man-in-de-straat, Jan Modaal en Jan-met-de-pet, maar vroeger ook Jan Splinter en Jan Boezeroen. 

In die context (de gewone man) is de uitdrukking zijn tweede leven begonnen in 1982 door Tweede Kamerlid Marcel van Dam die toen in een kamerdebat de uitdrukking gebruikte tegen minister president Ruud Lubbers. Cynische woorden om te benadrukken dat “de kleine man zó niet met zijn geld uit kon komen.
Van Dam: “….en zo komt Jan Splinter door de winter”.

Toch nog even verder gezocht en de echte Jan Splinter gevonden.
Hij leefde in de 16e eeuw en was penningmeester van een paar tehuizen voor bejaarden nonnen.
Toen hij te oud was om te werken (AOW bestond nog niet) dreigde hij, midden in de winter, zijn huis te worden uitgezet. Dit heeft hij weten te voorkomen door een “handigheidje”. Hij zei namelijk dat hij waardepapieren en geld “ergens” bewaarde, die het tehuis later (na zijn dood) zou erven.

Uiteindelijk vond ik ook een toneelstuk (klucht): “Het testament van Jan Splinter” een waarachtige historie”, al uitgegeven rond 1600.
Dus waarschijnlijk leefde de “echte” Jan Splinter in 1500 en zoveel, en is er een “waargebeurd” verhaal (klucht) van gemaakt. De betekenis is dus OORSPRONKELIJK naar het verhaal van de ECHTE Jan Splinter “met een handigheidje de winter doorkomen

 

Film: Green book

Hoofdrolspelers Marheshala Ali en Viggo Mortensen
regisseur : Peter Farrelly
2018

Een waargebeurd verhaal over Donald Walbridge Shirley (1927 – 2013) een Afro-Amerikaan, een van oorsprong klassiek, pianist en zijn chauffeur (regelneef/bodyquard) Tony. De film begint rond 1962
De titel het groene boekje verwijst naar The Negro Motorist Green Book een jaarlijks uitgegeven gids voor reizende Afro-Amerikanen. Oorspronkelijk is deze uitgave gestart door een New Yorkse postbode Victor Hugo Green. Het boekje beschreef gelegenheden (hotels, restaurants) waar Afro Amerikanen  relatively friendly bejegend zouden worden. Veel gelegenheden met name in het Zuiden van Amerika lieten in die tijd geen gekleurde mensen toe. Het “gidsje” diende ervoor om DIE gelegenheden te bezoeken waar dit WEL het geval zou zijn.

Tony was duvelstoejager in een bar, die “verbouwd” werd (na heisa in elkaar geslagen). Het personeel moest een aantal weken een andere baan zoeken en kan weer terug komen als de bar “verbouwd” is. Tony kreeg een tip om te solliciteren bij “een dokter” die een chauffeur zocht.
De dokter bleek een musicus te zijn (die ook een graad in psychologie had gehaald van daar de dr. titel.)

Tony, neergezet als een stereotype Amerikaanse Italiaan wonend in een bovenhuis in the Bronx ,met een grote familie, zijn (mooie) vrouw achter het fornuis, rondrennende kinderen en joviale broers, ziet zwarte mensen als “anders” (om het voorzichtig uit te drukken)
Dat wordt duidelijk in een scene waar twee donkere mannen een klusje in het appartement van Tony doen. Tony’s vrouw geeft hen beiden iets te drinken, als de mannen weg zijn pakt Tony de glazen voorzichtig op en gooit ze in de pedaalemmer.

Deze Tony
gaat naar het adres waar hij dokter Shirley zal ontmoeten in een luxe appartement boven Carnegie Hall  en ziet dat Dr. Shirley zwart is.
Het gaat om 8 week op tournee in  the South, waar Afro Amerikanen nog grotendeels gescheiden leven van blanke burgers: Gescheiden restaurants, aparte scholen en gescheiden(bus/trein)reizen. Dr.Don heeft ook iemand nodig die over hem waakt.
Hij gaat, met zijn trio, optreden voor “belangrijke” blanke mensen!
Als Dr Don Shirley dan ook nog zegt dat als hij de positie van chauffeur gaat krijgen hij ook zijn schoenen moet poetsen en zijn overhemden strijken “flipt” Tony. Hij wil hem rijden, maar “dat andere” doet hij beslist NIET.  Tony vraagt meer geld dan Dr Don biedt en verlaat het pand.
Later wordt Tony thuis opgebeld door Dr.Shirley. Hij vraagt  Tony’s vrouw aan de lijn en haar of zij hem 2 maanden kan missen en  hij zegt haar ook dat hij het gevraagde bedrag zal betalen, zij zegt dat het goed is.

film groen
Tony krijgt de (huur)autosleutels van 2 mensen van de platenindustrie
In een andere, hetzelfde merk auto rijden de andere 2 leden van het Dr.Shirley trio; een Rus en een Duitser: cellist en bassist.
Ze musiceren met elkaar, maar socialiseren niet.

Van de platenmensen krijgt Tony ook het groene boekje om “te bestuderen”.
Hij gaat het nodig krijgen!

De film gaat over de 2 maanden durende reis door het Zuiden van Amerika. Pijnlijk duidelijk wordt de rassendiscriminatie in Amerika (ook, of misschien wel juist, bij de politie)
Optreden in “blanke”gelegenheden kan WEL, maar in hetzelfde restaurant eten NIET.
Optreden bij een blanke hotemetoot WEL, maar er naar de toilet gaan NIET.
Er ontwikkelt zich iets bij Tony dat er voorheen niet was, hij leert van Don Shirley (een  psycholoog!) en Don Shirley op zijn beurt krijgt levenslessen van Tony (en leert, niet alleen Kentucky Fried Chicken met zijn handen eten!)

Een bijzondere film, die je dingen laat zien waarvan  je WEET dat ze gebeurd zijn, (al was het van het Journaal!) maar waar ik nog steeds kippenvel van krijg;  mensen die elkaar dingen  aandoen omdat hun kleur anders is. Dat was in 1962.
Maar ik weet het:  het gebeurt  (op andere schaal, minder openlijk)  NU nog.

 

 

Hondenaanschafmogelijkheden

Als je een hond wil aanschaffen kun je er een bij een particulier kopen of naar een dierenasiel gaan of naar een fokker van een bepaald ras of bij een stichting of organisatie die zwerfhonden ter adoptie aanbiedt.
Ook las ik dat je een hond kan kopen op Marktplaats
Er zijn ook mensen die een pup willen opleiden als hulphond; zij “krijgen” dan een pup voor ongeveer een jaar om hem te socialiseren en om mee naar cursus te gaan kortom  om hem of haar “klaar” te maken om naar een hulphondenschool te gaan voor the finishing touch vóór  de teef of reu volwassen is en haar/zijn werk kan gaan doen.
Na ongeveer een jaar moet de hond dan ” ingeleverd” worden bij de school.
Daarna kun je dan besluiten om weer een jaar een pup op te leiden of om ermee te stoppen.

Zelf hebben wij vroeger thuis eerst een hondje gekregen dat op de markt  was gekocht*) Hij bleek té jong bij de moeder te zijn weggehaald, een maand nadat wij hem kregen is hij aan hondenziekte overleden.
Een tijd daarna is mijn moeder naar het dierenasiel gegaan om daar een hond te halen.

hond bZelf hebben mijn man en ik een “test” gedaan welke hond het beste bij ons zou passen, qua gezinssamenstelling, grootte van huis en tuin, uitlaatmogelijkheden etc. Daar kwamen 3 rassen uit. Eén daarvan hebben we gekozen en die rashondenvereniging gebeld om een adres van een fokker te vragen.(Met die fokker hebben we nog steeds contact, ondanks dat onze hond al geruime tijd geleden overleden is)

hondGEén van mijn vriendinnen heeft een hulphondenpup in opleiding (daar heb ik al eens meer een blog over geschreven) Soms mogen we op zo’n pup passen, we genieten daar enorm van.
Stuk voor stuk ontzettend leuke honden.

Een vriendin van mijn schoonzus was ooit op vakantie in Frankrijk en zag daar enorm veel zwerfhonden. Eén daarvan heeft ze “geadopteerd” dat wil zeggen illegaal in de auto meegesmokkeld naar Nederland, daar alle benodigde injecties laten geven en er jaren een schat van een huishond aan gehad.

Nu kennen we iemand die een hond geadopteerd heeft uit Cyprus. Er schijnt een organisatie te zijn die daar zwerfhonden vandaan haalt en hier in Nederland een goed tehuis voor ze zoekt. Zo’n hondje hebben kennissen van ons verleden week van Schiphol opgehaald. Het hondje was behoorlijk van slag toen hij aankwam, een reis in een  hok in een vliegtuig is niet niks als je (zwerf) hond bent.
Hij is nu aan het wennen aan zijn nieuwe baas en bazinnetje.
Mooi als je zo’n hondje een goed leven bieden kan.

 

 

*) dat kon toen nog.

Hét golfspel voor iedereen

sttrand horst vaanRegelmatig spelen wij Pitch & Putt op golfbaan Strand Horst (bij Ermelo)
Dit jaar helaas erg weinig omdat mijn voeten “moeilijk doen”.
Gisteren waren we er weer. De baan lag er weer prachtig bij.
De baan bestaat uit 18 holes*) ; een tee (afslagplaats), een fairway (gebied tussen de tee en de green in) waar het gras gemaaid is (maar niet zo kort als op de green) en de green, waar het gras superkort is en waar de hole in is.
Er zijn ook wat hindernissen,
bunkers (zandkuilen) om het spel moeilijker te maken.
Buiten de fairway is de
rough  (hoog gras) en struikgewas 
De rough bij Strand Horst is hoog gras met wilde bloemen er in (wilde orchidee, teunisbloem) waar bijen en andere insecten op af komen én struweel.

De baan ligt langs het water, het Nuldernauw met zwanen, zeilboten, beroepsvaart, ganzen, meerkoetjes en pleziervaartuigen.
Het is een genot om daar het spel te spelen én van de bedrijvigheid op het water te genieten..
Nu we er een tijd niet geweest waren zagen we een paar veranderingen: het buitenentree is opgeleukt met fruitboompjes en een bruggetje. ( Daar zag ik over het water een keer een ijsvogeltje vliegen)
strand horst2
Voor de pauze-nemende-golfers én de niet- golfers (drankje drinkers en lunchers) is er nu een strandje**) met lounge meubilair en een steiger waar bootjes aan kunnen leggen.

Het spel pitch & putt vind ik ontzettend leuk, je hebt er NIET, zoals bij “echt “golf een GolfVaardigheidsBewijs (GVB) voor nodig; de afstanden voor het afslaan zijn korter (tussen 30 en 80 meter) en de benodigde spullen krijg je te leen:golftassen met clubs,tees en ballen (bij de baanprijs inbegrepen)

De eigenaren van Strand Horst zijn geweldige gastvrouw en – heer; de sfeer is ontspannend; natuur prachtig; het terras gezellig met zitmogelijkheden in de zon zowel als en in de schaduw en de belegde broodjes zijn heerlijk.

De golfbaan en horecafaciliteit zijn gelegen op het terrein van Leisureland.
Om OP hun terrein te komen MOET je door een slagboom. Bij het weggaan kun je bij de automaat een uitrijkaart voor € 5,- kopen.
De golfbaan en de daarbij gelegen horeca verdienen daar NIETS aan en kunnen daar
ook geen korting op geven. Ook zij moeten uitrijkaarten kopen voor € 5,-

Ook vandaag waren wij er weer een flinke tijd, vijf uur totaal***)
Wij spelen meestal een halve baan, lunchen dan, waarna de tweede helft gespeeld wordt en we sluiten af op het terras bij het water mét een koel drankje.
Een Top dag op een Top locatie.****)

 

 

 

*)       je kunt ook 9 holes spelen
**)     daar kun je nu  ook met je schepje in het zand spelen terwijl pap en mam of opa en             oma een drankje drinken
***)  de gemiddelde tijd van 18 holes spelen ligt tussen de 1 ½ en 2 uur
****) Ook kun je er 9 holes footgolf spelen.

Nozel

Door het woordspelletje Wordfeud (wf)  kom je soms op grappige én leerzame dingen.
Zo kon ik eens het woord nozel  met de letters die ik had, maken.
Maar nozel betekent niks, toch? Inderdaad wf vond het NIET goed.
Maar onnozel bestaat wel. Je zet het voorvoegsel “on” toch ergens voor als je het tegengestelde bedoelt?

Zoals: Eerbaar – oneerbaar; gehoorzaam – ongehoorzaam; willekeurig – onwillekeurig en meer.

Heeft het woord nozel dan nooit bestaan?
Ik zocht het op in het etymologisch woordenboek.
Daar vind ik dat in 1375 het woord nosel, betekenis schadelijk bestond, én onnoselike  toen onschadelijk was.

Nose
, zo wordt daar gemeld, komt waarschijnlijk van het oudfrans, waarin het rumoer, lawaai betekende (noise). Er wordt ook melding gemaakt van een herdenkingsdag in de Christelijke (rk) traditie; t.w. 28 december Onnozele Kinderendag; op die dag wordt de moord op onschuldige jongetjes in Bethlehem herdacht (koning Herodes kindermoord)
Onnozel was toen nog onwetend, later kreeg het de notatie; naief en dom en verdween nosel.

Weer wat geleerd!Wie zegt dat wordfeud een onnozel spelletje is?
Inkedwf_LI

Sociaal, kunstzinnig, commercieel en “natuurlijk” weekend

Alles “gepropt ”in één weekend*) en toch tijd zat.
Hoe doen we het?

bos
Vrijdag:natuur
Een wandeling in de bossen; 2 vossen gezien! Die dag kon niet meer stuk, helemaal niet na een koude Radler 0.0 op een terrasje midden in het bos.

paprika’s Middags op ziekenbezoek, een vriend kwam uit het ziekenhuis, voelde zich redelijk en zat met “praats” weer  op zijn eigen bank. Hij én wij blij hem weer na zijn operatie thuis te zien.
Hij was ook blij met de paprikaplant die we voor hem gekocht hadden; hij kon meteen oogsten!

ijsvogel
De dag erop fietsen naar een boerenmarkt; helaas hadden ze daar géén tijmplant, waar ik mijn zinnen op gezet had, maar wel een beeldschoon roestig ijsvogeltje, dat mijn lief voor me kocht en die al hangt aan de wilg bij de vijver.
Op de boerenmarkt zagen we een poster van een KUNSTExpositie op dezelfde dag in een ander dorp.
Dus naar huis, een koel drankje én krachten opgedaan om naar de KUNST te fietsen.

kunst krachtDe twee exposerende kunstenaars: Elzemarie Molenaar (grafisch ontwerper en styliste) en Anita Raadsheer (beeldend kunstenaar) heetten ons welkom. Zij en hun Kunst staan in een ruimte waar beelden en schilderijen elkaar afwisselen. Een groot schilderij van een Zeeuwse vrouw (Elzemarie’s grootmoeder) en een prachtig in grijstinten geschilderd koeienhoofd vallen meteen op.
Prachtige bronzen beeldjes van grutto, mussen, maar ook schapen en een liggende koe (“lui”) staan goed te zien opgesteld. Mooi!
We danken voor het kijken en rijden op huis aan.

Onderweg zien we “drukte” in een winkelcentrum; er blijkt een Pasar Malam te zijn.
Even over deze “ markt” gelopen, terwijl een dame met een mooie stem, maar met een vreselijke geluidsinstallatie zingt.
Thuis zocht ik pasar malam op,  het is Maleis voor avondmarkt. Dát klopte niet helemaal (helemaal niet) want deze markt ging om 18.00 uur dicht.

Dán wordt het zondag:  formule racen om 3 uur op t.v. dus vóór de tijd gaan we WAT doen. In Naarden zijn 2 fototentoonstellingen; Buiten Gewoon Festival-OFF (gratis) en  Fotofestival FFN ( entree € 19,50)
naarden1
OFF vlaggen hangen bij plekken waar foto’s te zien zijn. We lopen door het stadje en komen op leuke plekken waar bijzondere foto’s hangen.

Het 16e FotoFestival was van 25 mei t/m 30 juni; vandaag de laatste dag dus.
We bekijken daarvan alleen de buitenKunst, de foto’s die we (gratis) tegenkomen.

We komen een bekende tegen die vrijwilliger is op dit festival; we drinken een kopje koffie met hem. Hij raadt ons de appelkruimeltaart aan, dus die nemen we!Niets teveel gezegd: heerlijk!!

We zijn ruim op tijd thuis om Max Verstappen  op de Red Bull Ring de Oostenrijkse Grand Prix te zien winnen!

 

 
*) ons weekend begint vrijdag al!