Blog

Oloïde

Een  oloïde is een geometrisch lichaam dat werd uitgevonden door de Zwitserse uitvinder, wiskundige en kunstenaar (beeldhouwer) Paul Schatz (1898-1979) 

oloide2Ooit heb ik een oloïde van hout gekocht. We waren bij een event (in een bos) waar mensen  over hout vertelden. Mensen die “iets” met hout deden en daar soms ook demonstraties van gaven. Een boswachter, een houthakker, een meubelmaker een houtdraaier, een bomendokter en bomenspecialisten. Een enorm interessante dag waar we weer veel hebben opgestoken.
Er was een kraam waar een houtdraaier houten voorwerpen verkocht. Ik was gefascineerd door de vorm van de oloïde, nooit eerder gezien of zelfs van gehoord.

oloide1Oloide maak model
Thuis heb ik het een en ander er over gelezen en uiteindelijk een site gevonden waar je je eigen oloïde (van papier) kon leren maken. Materiaal gekocht en gemaakt. Best moeilijk.
Onlangs vond ik hem in een doos. De houten oloïde staat al sinds jaar en dag op een kast.
Ik zag hem, net als met zovele andere dingen waarmee je je omringt, niet meer bewust. Het stond er gewoon. Nu ik de papieren oloïde vond keek ik weer eens met extra belangstelling naar het houten exemplaar en gaf hem een beter plaatsje.

Het is niet alleen een mooi ding om te zien (veel kunstenaars hebben er  hun ontwerpen op gebaseerd) maar er blijkt ook een praktische waarde aan te zitten; het is een efficiënt  hulpmiddel bij het mengen van vloeistoffen. Het schijnt dat deze toepassingen worden  of werden gebruikt in het proces van waterzuivering.

mijnberg
impressie van bureau Ney & Partners

Over kunst gesproken: er is een plan dat nu (sept.2019) juist weer “even“ is stilgelegd, om een kunstwerk op de hoogste mijnberg van Nederland, de Wilhelminaberg  (in Landgraaf) te plaatsen: Een oloïde, een kunstwerk van 38 meter hoog.

Film: Poms

Hoofdrol: Diane Keaton
Regisseur: Zara Hayes

De film Poms is een zéér dun verhaal over een vrouw die kanker krijgt en gaat verhuizen  naar een seniorenpark (Sun City) waar iedereen in golfkarretjes rijdt (Diane niet)

diane
Diane Keaton vind ik in de meeste rol hetzelfde, qua karakter en ook qua kleding (te korte, lange broeken en vaak  geruite jasjes)
Ze heeft wél vaak “de lach aan haar kont hangen”. 

Deze feel good movie (zo stond dat in de aankondiging)  zat in ons filmprogramma en het is soms best verhelderend om eens naar een film te kijken die je zelf niet direct uitgekozen zou hebben.

Gisteren ontdekte ik dat het het citaat van P.F.Thomése (blog aantal dagen geleden)
Een roman lezen betekent dat je een tekst tot leven laat brengen met je eigen gevoelens, gedachten en associaties”zeker ook voor  film geldt; je neemt je eigen ervaringen mee als je een film ziet, een ander ziet dezelfde film anders.

In de pauze hoorde ik verschillende mensen zeggen dat ze er niets aan vonden; dat ze bleven omdat de stoelen zo lekker zaten en één iemand zei dat ze hier lekker kon dutten.

Zélf was ik geroerd door de film. Een vrouw alleen die ernstig ziek wordt, weet dat ze dood gaat maar positief blijft, iets probeert van het stukje leven dat ze nog heeft, te maken, dát bracht in mij een snaar tot trilling: Mijn schoonzus was in die situatie en haar heb ik mogen begeleiden tot het eind.
Verleden jaar is  mijn broer, ook alleen, gestorven aan kanker. Ook hij had nog één doel  vóór hij ging sterven; hij wilde nog wat, niet “alleen maar” dood gaan!
Dát en misschien ook het feit dat ik ooit zelf kanker had en dacht het niet te halen maakte dat ik de film “anders” zag dan de meeste kijkers en menig traantje liet (gelukkig is het behoorlijk donker in de filmzaal)

Een bijrol wordt gespeeld door Charlie Tahan., hij speelt de kleinzoon van één van de bewoners van Sun City, die illegaal (bewoners moeten 55+ zijn) bij zijn oma woont.
Ook zijn rol brengt iets van “emotionele trillingen” bij me te weeg : niet horen bij je leeftijdsgroep, een beetje een outcast zijn. Aan de ene kant er wel bij willen horen, aan de andere kant blij zijn dat je niet zó bent.

Ik zag de film “anders” dan de anderen en was de rest van de dag in gedachten bezig met mijn aan kanker overleden, alleenstaande familieleden.

Een (dodelijke) ziekte krijgen is sowieso vreselijk, maar als je alleen leeft en maar af en toe iemand bij je hebt; je zwaarste momenten alléén moet doormaken vereist  het veel moed om dat laatste stukje toch dóór te willen én er nog iets van te willen maken.
IK  kan alleen maar intens dankbaar zijn dat het bij mij WEL goed is afgelopen én dat ik een partner naast me had die me bijstond.

Het milieu en u en ik: Verlichting

Vanaf 1 september 2018 mogen halogeenlampen met niet-gerichte netspanning niet meer geproduceerd worden. Dit zijn lampen die niet meer voldoen aan de ecologische eisen van de EU. Halogeenlampen mogen niet meer geproduceerd worden binnen de EU, maar mogen ook niet geïmporteerd worden van buiten Europa
De lampen die “er nog zijn” (voorraad) mogen nog wel verkocht worden.

Een led lamp kan met zo’n 15 procent van de energie net zoveel licht maken als een ouderwetse gloeilamp en is ook 8 tot 10 keer zuiniger dan de halogeenlamp. (Led’s met hoog vermogen zijn minder zuinig dan die met laag vermogen)
Led lampen worden nog volop doorontwikkeld.

In veel gevallen kunnen halogeen lampen één op één vervangen worden door led lampen.
Misschien wel in véél maar niet alle armaturen kunnen led lampen de halogeenlampen vervangen, dat wordt bij lampvervanging dan dus óók een nieuw armatuur kopen!

Besparingen van 59 tot 84%; de aanschaf is (veel) duurder, maar ze gaan langer mee en hebben een (veel) lager energieverbruik.
lampOver dit laatste heb ik mijn twijfels. We hebben een staande lamp, op het plafond gericht mét een halogeen lampje erin; kosten € 6,95. De lamp ging stuk en we gingen naar een lampenwinkel met de vraag of er iets vergelijkbaars bestaat in Led.
Dat is er en kan vervangen worden door een LEDlampje volgens de verkoper,  in hetzelfde armatuur, alleen de glazen plaat die op de lamp zit (halogeen wordt heet) kan er dan NIET meer op, want deze led lamp is dikker (maar LED wordt niet heet, dus kan de glasplaat in principe weg)
Wij willen graag meedoen aan energieverlagende verlichting dus willen deze kopen.De verkoper denkt van niet als we de prijs horen.
De verkoper heeft gelijk.€ 32,90.
Dat is mega veel. Vóór we dát terugverdiend hebben.

Misschien zwak, maar we gingen toch met de halogeen € 6,95 lamp naar huis (nu het nog kan)

Ik las dat de meeste led lampen die we hier tegenkomen gemaakt  zijn in China.
Ook in Europa worden led lampen gemaakt (Nederland met de merken Philips en Pharox en  Duitsland met fabrikant Osram). Bij de westerse fabrikanten schijnen strengere kwaliteitseisen  te worden gesteld, waardoor de lampen vaak hoger geprijsd zijn.

Eerst hebben we alles vervangen door spaarlampen, toen door halogeen en nu dus
(langzamerhand)  door Led. *)

 

 

*) LED = afgeleid van het Engelse light-emitting diode

In de struik bij het ziekenhuis

Als je  het ziekenhuis in onze gemeente is (het gaat verhuizen naar een andere gemeente en moet in 2024 klaar zijn) binnenkomt is er een balie waaraan twee vrijwilligers zitten met een bordje voor zich waarop staat: gastvrouwen.
Het zijn meestal oude dames, die precies weten hoe en wát er gedaan moet worden als iemand wat vraagt. Dat stralen ze uit: wij weten alles: Kom maar op met je  vragen!
De meeste patiënten, het is de poli-ingang, weten wel waar ze heen moeten en als ze het niet weten zijn er overal borden en pijlen, dus erg veel te doen hebben de dames niet.
Des te vasthoudender zijn ze als ze beet hebben.

Vandaag waren we in het ziekenhuis, er moest een biopsie worden gedaan.
Er was kortgeleden een specialist weggegaan. Zij had de afdeling een bijzondere bos (kunst)bloemen cadeau gedaan voor op de balie. Wat een topidee!
Ze genoten er allemaal van, zei de assistente die ons binnen riep.Wij ook.

We zaten maar kort in de wachtkamer toen we al  de behandelkamer in mochten komen. De  assistente vertelde dat zij het intake gesprekje zou houden en dat daarna de dokter kwam kijken (fijn als je weet wat er gebeuren gaat)
De biopsie was zo klaar, toen naar de balie om een telefoonafspraak te maken. Daarin ga je, 2 weken later horen of je al dan niet “onrustige cellen” in je hebt.

Na 20 minuten zijn we klaar en lopen naar buiten op weg naar de parkeerautomaat. Langs het tegelpad staan bosjes en daar zie ik wéér een bankpas liggen (zie blog 7 sept.)
Meenemen en de verliezer opsporen lijkt me hier beter van niet.Als iemand belt of terug komt bij het ziekenhuis is het beter dat zijn pas dáár is
Dus ik loop naar binnen, naar de gastvrouwen
Ze eten op dát moment nét een kroketje.
Zodra ze zien dat ik op HEN afkom, leggen ze allebei hun kroketje neer ( zo’n beetje ónder de rand van de balie)
Ik richt me tot beiden en laat het betaalpasje zien: gevonden.
De één steekt haar hand uit “Geeft u maar hier daar hebben wij een protocol voor”
Ik aarzel.
“Voor gevonden voorwerpen” voegt de ander toe.
“Het gaat naar de beveiliging daar komen alle gevonden voorwerpen en worden ze geregistreerd en kunnen mensen ze ook afhalen” zegt de eerste dame.
Ik had even willen overleggen of ik misschien niet beter zelf de man/vrouw van het pasje kon opsporen (daar heb ik inmiddels ervaring in)
Maar van overleg was hier geen sprake; het protocol trad in werking, de hand werd dwingend.
Ik legde er het pasje in.
Ik liep weg en keek niet om.
Ze waren vast voldaan dat ze dit weer netjes snel hadden afgehandeld én er moest een vervolg komen: een beveiliger gebeld, of er heen; ze zouden straks weer wat te doen hebben én de kroketjes waren niet koud geworden!

Ik hoop dat de eigenaar van het pasje wéét dat hij het waarschijnlijk verloren heeft bij het ziekenhuis, dán komt het allemaal toch nog goed.
Geen bloemen voor mij dit keer!

Genealogie = leren

Onlangs heb ik mijn voorouderonderzoek weer ter hand genomen. Het had jaren stoffig op mijn oude computer gestaan zonder dat ik me er mee had bezig gehouden. Alleen af en toe iets nazoeken: Hoe zat die familieband ook al weer?

Ik heb het ooit erg uitgebreid gedaan, niet alleen mijn directe voorouders, ook die van mijn man en ook zijtakken heb ik uitgezocht, gewoon omdat ik het leuk vond.

Mijn man is naar archieven gegaan en heeft dingen daar op papier of op microfilm
écht uitgezocht.
Ik  zat thuis achter de computer en zocht, vond, checkte en zette het in een systeem.
Het is net schatgraven. Je komt behalve familie, andere boeiende personen tegen maar ook beroepen die niet meer bestaan, plaatsen die je niet kent en meer interessants. Allemaal in een tijd die de jouwe niet is!.Ik kan me daar helemaal in verliezen.

Onlangs was ik in een museum waar een foto hing van een dame met MIJN voornaam. Ik ben vernoemd naar iemand, wiens moeder dezelfde achternaam had als de gefotografeerde dame! Zit daar een verband tussen?
Dát wil ik uitzoeken, dus ik ben weer in het systeem (Aldfaer) gedoken.
logo. aldfaer
Spannend, maar zoals het er nu uitziet loop ik, internetwise vast met de dame in het museum.

Ik ben echter weer door het genealogisch onderzoek gegrepen en ben ook weer andere dingen aan het uitzoeken.
Zo zag ik onlangs op een doopbewijs; zondag rogate 7 mei staan.
Geen idee wat Rogate is.

Het blijkt
bidzondag te betekenen en is de naam voor de 5de zondag na Pasen.
Dat is dan ook de laatste zondag voor Hemelvaart. (In de katholieke kerk worden de dagen tussen Rogate en Hemelvaart de kruisdagen genoemd)

De naam rogate is afgeleid van het Latijnse woord rogare, dat vragen of smeken betekent.
Vroeger werd (in de katholieke kerk) op rogate gebeden voor een goede opbrengst van het land
De rogate  die ik nu vond stond overigens niet op een Katholiek doopbewijs maar op een doopbewijs van de Evangelische Lutherse Kerk.

Weer wat geleerd: rogate! Waar een stamboomonderzoek al niet goed voor is!

Wachtkamercreatie

Vorige week moest ik naar de mondhygiëniste en deze week naar de tandarts, beide voor controle. Ik heb een bloedhekel aan beide bezoeken. Niet alléén een hekel: ik ben ook bang.
Ik heb een lieve mondhygiëniste en na jaren NU ook een schat van een tandarts. Toch slaap ik de nacht vóór een bezoek niet. Dat gepeuter in mijn mond, met haakjes en trillende dingen; vreselijk.

De wachtkamer van de mondhygiëniste straalt rust uit; geen overbodige prikkels, met de juiste accessoires waardoor het niet klinisch is. Die sfeer wordt mede bepaald door een assistente achter de balie met een mooie, rustige stem, die uitstraalt dat ALLES op te lossen is.

Op de grote tafel, centraal in de wachtkamer staat deze keer een groot, soort uitgeholde boomstamdienblad met daarop vaasjes en potjes met witte (kunst) bloemen en witte accessoires. Beeldschoon.
Zoiets wil ik, in het klein, ook wel!
mondbloem

Dat kun je natuurlijk kopen, maar dat is mijn stijl niet.
De kringspierwinkel is náást de mondhygiëniste, daar vind ik een soort kleinere, houten zoutjesschaal (rubberwood, milieuvriendelijk hout )Die koop ik.
Mijn lief boort die thuis helemaal uit, en lakt, waardoor  het een apart  houten “dienblad” wordt

In de kast zoeken naar  witte vaasjes en accessoires en gelukkig bloeit de sneeuwbes en staan er ook witte herfstanemonenherfstanemonen in de tuin.

Voilá de witte mondhygiëne- namaak- creatie is geboren!

Het bezoek was overigens NIET náár, nauwelijks pijn en na afloop weer een heerlijk schone mond (waar maak ik me toch van te voren altijd druk om??)

Bezoek aan de mondhygiëniste; je houdt er een idee aan over!

 

Het milieu en u en ik: kleding

Overal hoor je dat het slecht gaat met het milieu. Er MOET wat gebeuren!
Ik geloof het. Maar wat kunnen U en ik doen om dat proces te remmen?
* We kunnen 1 x per 4 jaar op de “milieuvriendelijkste” partij stemmen.
* Ons afval scheiden.
* Proberen zo min mogelijk “slechte stoffen” te consumeren.
* Consuminderen
* Minder vlees eten.
Dus dat doen we, in meer of mindere maten.

Maar daar over nadenkend ontdek ik dat ALLES samenhangt met INFORMATIE.
Als je niet WEET wat slecht is, kun je het ook niet verbannen.
INFO dus.

Betreft kleding (en vele andere artikelen) heeft alles wat je nieuw koopt méér impact op het milieu dan dat wat al is gemaakt

Ik lees dat bamboe en hennep in kleding beter voor het milieu is dan linnen of katoen.
Ik ben een kritische geest, ik wil wel eens weten of  bamboe én hennep  WERKELIJK minder belastend  zijn  voor het milieu.
Wáár kijk ik dan? Op welke site? Wie heeft er geen belang bij of ik al dan niet bamboe of henneptextiel koop? En weet ik dan zeker dat dat de “juiste” site is?
Moeilijk allemaal.

Ik vond info op verschillende sites:
* Bamboe én hennep worden op natuurlijke wijze geteeld en bevat geen chemicaliën
* Van nature heeft bamboe een antibacteriële werking; je hebt daardoor minder snel last van nare luchtjes: Bacteriën houden niet van bamboe, ze kunnen er niet in groeien dus bamboetextiel is antibacterieel
* Door microgaatjes in de vezel absorbeert bamboe vocht (dus ook zweet) heel goed.
* De meeste bamboe wordt geteeld in China en Taiwan.
* Als grondstof is bamboe heel milieuvriendelijk om te produceren. Bamboe staat bekend als de snelstgroeiende plant ter wereld: sommige soorten kunnen wel 25 meter hoog worden in 50 dagen.De hennepplant is ook snelgroeiend, 2x zo snel als de katoenplant
* Er worden geen pesticiden en chemicaliën gebruikt bij de groei van bamboe én hennep omdat het van zichzelf een antibacteriële stof aanmaakt en maar door blijft doorgroeien.
* Bamboe is natuurlijk en 100% biologisch afbreekbaar.
* Hennep is als grondstof lastig te bewerken en moet gemengd worden met andere
vezels en wordt daardoor weer moeilijker afbreekbaar en lastig te recyclen
* Er zijn 2 manieren om bamboe tot kleding te verwerken, een duurzame, milieuvriendelijke manier, die kostbaar en arbeidsintensief is (en daardoor weinig gebruikt) én een methode met chemicaliën waardoor de stof NIET duurzaam is (Bamboekleding die op deze wijze is geproduceerd, wordt ook wel bamboerayon genoemd.)

Volgens de National Geographic blijft bamboe milieuvriendelijker dan katoen en  polyester kunststofvezels en het uit aardolie verkregen nylon.

Een kledingstuk lang dragen is ook een vorm van duurzaamheid

 

Citaat: P.F.Thomése

“Het boek kan nooit beter zijn dan de lezer”

Deze zin volgt op onderstaand stukje dat in een artikel in de Volkskrant stond.
Om het citaat niet uit zijn context te rukken, herhaal ik ook het, aan deze zin voorafgaand, stukje  (Ook omdat het zo veelzeggend is)

“Lezen is een creatieve bezigheid, vandaar dat niet iedereen het kan.
Een roman lezen betekent dat je een tekst tot leven laat brengen met je eigen gevoelens, gedachten en associaties.
Als je dat allemaal niet meeneemt, is er niets aan.

                                        Pieter Frans Thomése (1958-   ) auteur

 

De dood van een stofzuiger

De meeste vrouwen willen hun huis (redelijk) schoon achterlaten als ze een paar dagen weg gaan.
Ik ook.
Dus ging ik, de dag voor we weg zouden gaan, stofzuigen.
Althans dat wilde ik. Stofzuiger gepakt stekker in stapcontact, met de voet op het knopje: NIKS.
Niet helemaal niets; van de 6 blauwe lichtjes die MOETEN branden, brandden er 2 én er is géén geluid en géén zuigkracht.
Help!
Mijn lief kijkt ernaar. Onze huidige stofzuiger heeft een interne printplaat, daar  is voor een thuisklusser niets mee te doen. hij schudt zijn hoofd en gaat naar een stofzuigerwinkel mét het apparaat en komt alleen terug.
Er zal naar worden gekeken, en als de kosten  beneden de € 50,- blijven zal de stofzuiger worden gemaakt.Als we terugkomen zullen we contact opnemen.

We komen terug en rijden langs de stofzuigerwinkel.
Onze stofzuiger is gemaakt, er wordt op de knop gedrukt, alle blauwe lichtjes branden en er klinkt geluid (slang en stang liggen nog thuis, dus dat ook de zuigkracht  terug is geloven we )
Thuis gaat de stofzuiger “even” in de kast, want er zijn andere dingen die meer aandacht vereisen als je net terugkomt van weggeweest.

De volgende dag: stofzuiger gepakt stekker in stapcontact, met de voet op knopje, NIKS.
Niet helemaal niets; van de 6 blauwe lichtjes die MOETEN branden, branden er 2 én er is geen geluid en géén zuigkracht
Help!

Mijn lief pakt de stofzuiger op en samen brengen we hem naar de winkel.
De overbuurman is nieuwsgierig wat we gaan doen (hij zag niet dat het om de stofzuiger ging die we inlaadden) en vraagt ons wat we “daarmee” gaan doen.
– Even uitlaten, hij is zo lang alleen geweest – (Soms hebben we “even” geen geduld)
De buurman kijkt ons hoofdschuddend na

De stofzuigerverkoper  is in gesprek, kijkt ons aan, knikt, wij zeggen dat hij het meteen thuis al niet deed,  hij vraagt of we nog boodschappen moeten doen en na ons bevestigend knikje zegt hij : “Ik kijk er zo even naar”
Wij doen boodschappen, komen terug. De verkoper/monteur zegt: “U krijgt u geld terug, hij is stuk, er is iets met de printplaat, dat is niet te maken, hij deed het nét ook 2 seconde en daarna niet meer.”
Mijn lief is snel: “Kan de printplaat vernieuwd worden? Dat is hem niet bekend, maar daar kan hij achter komen. Hij belt de fabrikant en na héél lang in de wacht gestaan te hebben, krijgt hij het antwoord: “Neen, printplaten van dit type worden niet meer gemaakt.” Einde verhaal.

We kijken rond naar een nieuwe stofzuiger, vragen wat zo één kost. Minus de reparatiekosten van de andere hebben we dan weer een stofzuiger. We gunnen deze man de handel.
Edoch, de schappelijke stofzuiger is er alleen in de kleur ” vieswit” (Het blijkt champagnekleurig te heten) Bijna alle kleuren voor een stofzuiger zijn oké, maar wit, vieswit en roze????
Hier bewijst de verkoper weer “meedenkend” te zijn. We krijgen eenzelfde model met  minder (ingebouwde) accessoires :een grijze. Die accessoires zitten dan niet onder de klep in de stofzuiger maar krijgen we los mee. Oké?
Helemaal goed. We krijgen ook nog stofzuigerzakken mee (die had onze vorige stofzuiger niet nodig) en 5 jaar garantie.

Er komt een echtpaar in de winkel, ze ziet de verkoper de doos van de stofzuiger optillen en zegt tegen mij: “Heb u hem wel opgetild? Die is zwaar hoor? “
Dank voor de tip. Ik had hem NIET opgetild. Thuis even gedaan. Het valt me mee.

stof
de nieuwe

Herfst

herfstOp school leerden we dat de herfst op 21 september begint. Feitelijk is dat niet juist, de herfst begint ieder jaar op een andere tijd. Dit jaar begon de Herfst officieel op 23 september om 04.29 uur.

Nadat we een tijdje in een grote stad hebben gebivakkeerd, gaan we, terug in ons boerendorp, de natuur weer in.

We gaan walnoten zoeken, er liggen er, mede door de stevige wind en regens, veel op de grond. Veel met een gat er in en leeg; ook vogels en eekhoorns lusten ze!
Ook veel tamme kastanjes (klein dit jaar) en de hazelnoten.
De hazelnoten die we een maand geleden van de grond uit onze tuin opraapten  (ze zijn al gepeld, geroosterd en bijna allemaal opgegeten) waren vrij klein. De noten die we nu vinden zijn veel groter ( wel gepeld,nog niet geroosterd en gegeten)

paddestoelen
Ook zagen we veel paddenstoelen, extreem veel. Soms in een heksenkring, soms in groepjes bij elkaar.
paddestoelen2
Gisteren waren we even bij het Gooimeer, enorme hoeveelheden zwanen hadden zich daar verzameld (ze leven in de winter in groepen, als het niet écht koud wordt blijven ze hier)

Een geweldig jaargetijde, waarop de natuur zich klaarmaakt voor de winter