Tact

Tact = een voorzichtige manier om met andere mensen om te gaan.
Het tegenovergestelde  tactloos is, zo las ik,= niet fijngevoelig.

Ik zocht deze woorden na omdat ik het begrip “tact” moeilijk uit te leggen vindt (en dát wilde ik doen)
Word je met tact geboren? En daaruit volgend: kun je er ook zonder tact geboren worden?
Kun je tact leren? Zit het in de opvoeding? Krijg je als kind goede of foute voorbeelden en vormt je dat qua tact?

Ik heb wel eens tactloze opmerkingen gehoord, althans opmerkingen die IK tactloos vond.
Meestal van mensen die ik niet (goed) ken, dus ik weet niet of zo’n opmerking een incident is of dat iemand altijd tactloos is.

Tijd voor een voorbeeld.
Een familielid  werkte in een winkel en was al een paar jaar getrouwd.
Een vaste klant vroeg haar eens “Je bent al zolang getrouwd en hebt geen kinderen, kun je ze niet krijgen?
Behalve de opmerking Waar bemoeit zo iemand zich mee, denk ik dan ook: en wát als ze geen kinderen kán krijgen en daar verdrietig over is, wat doet zo’n opmerking dan?
Gelukkig was mijn familielid niet op haar mondje gevallen en antwoordde ”Dat weet ik niet, mevrouw, ik heb het nog nooit geprobeerd”.

Mooi als je het in je hebt om gevat van repliek te dienen.
Ik ben niet op mijn mondje gevallen, maar op zulke momenten heb ik zelden een gevatte opmerking paraat, ik ben meestal sprakeloos.

Voorbeeld:
Omdat ik een (erg) nakomertje ben zijn een aantal van mijn naaste familieleden overleden terwijl ik zelf nog relatief jong was. Ik was ooit 3x in 6 maanden tijd, bij mijn baas langs gegaan met (als bewijs) een rouwkaart van een broer,  een schoonzus én mijn moeder met de vraag om een vrije dag voor de begrafenis/crematie.
Bij de derde keer zei mijn baas “Je hebt verdorie bijna een week per jaar extra vakantie met dat gedoe”
IK had geen gevatte tekst paraat, liep naar de toilet en beet daar op mijn knokkels om niet te huilen.

Toen ik een tijdje later een vakantiedag wilde opnemen (voor eigen rekening dus) omdat een vroegere baas van mij overleden was en ik graag bij de begrafenis wilde zijn werd me dat geweigerd: “Geen familie en we hebben het té druk” [ Het werk was leuk]

Nu ik toch stilstond bij het begrip TACT zocht ik het één en ander op internet op en ik vond mensen en instituten die propageren dat tactvol communiceren  te leren is.

* Tactvol zijn is een kernkwaliteit
* Iedereen kan leren om tactischer te communiceren, dat begint met bewustwording van eigen gedrag
* Tactvol communiceren is elkaars grenzen respecteren
* Je kunt leren communiceren met inlevingsvermogen  



Waarom denk ik dat de mensen die bovenstaande  tactloze opmerking maakten NIET vinden dat ze tactloos zijn en dat dus ook niet zullen willen gaan leren? (cynisme?)   

Na het op me in te laten werken en te overdenken vermoed ik dat gebrek aan tact gebrek aan inlevingsvermogen is. Er niet aan denken hoe iets bij een ander binnenkomt maakt dat je denkt alles te kunnen zeggen!
Of inlevingsvermogen te leren valt? Ik betwijfel het, maar er zijn, zo te zien instituten genoeg die er hun geld mee verdienen.

Nog één tactloos voorbeeld welke een vriendin van me  meemaakte.

Mijn vriendin is getrouwd met een Indonesische man en hun dochter is lichtgekleurd.
Ze bracht haar (toen 6 jarige) dochter naar de bus die de klas zou vervoeren voor een schoolreisje. Bij de bus kwamen een andere moeder naar haar toe: “Hoe is dát nou, zo’n geadopteerd kindje”?
Mijn vriendin was snel en gevat ”Ik zou het niet weten, ik heb met haar vader geslapen”.

Deze 3 voorbeelden zijn inderdaad NIET fijngevoelig>
Op internet vond ik een aantal gezegdes over tact; er was er één die me wel aansprak:

…..

“Rare” vogelhuisjes



We liepen in een bos, genoten van de natuur en zagen mega veel pimpelmeesjes.
Best bijzonder om zoveel van die kleine blauwe vogeltjes tussen de bomen op die speciale manier heen en weer te zien vliegen. We hoorden ze ook met hun hoge gekwieter.


Toen we een stukje verder liepen zagen we een vogelhuisje op een rare hoogte. Ik liep er, tussen de bomen, naar toe. Het in- en uitvlieggaatje was dicht, er zat een slot op????
Een “raar” vogelhuisje!
Voor de zekerheid fotografeerde ik het maar even

We wandelden verder, zagen veel dode bomen met schimmels erop, vermoedelijk berkendoders
( die de berk NIET doden zoals hun naam lijkt te suggereren, maar die op dode bomen leven!)

We keken dus naar stammen en…. zagen wéér een “raar” vogelhuisje.
Weer vrij laag, weer zonder open in- en uitvlieggaatje, deze keer met een cijferslot en op de zijkanten allemaal ingebrande/gekraste cijfers.
???
Mijn klomp brak en ook die van mijn lief. Wat is hier nu het nut van?
Ik maakte maar weer een foto

Er komt een echtpaar, ook van het pad af, naar het huisje toe lopen. Wij maken plaats ( 1,5 m afstand, ook in het bos!) De dame zegt tegen ons “Hebt u de code al gekraakt?” Ik denk dat ik mijn hoofd schudde, waarop zij vervolgt” Voor ons is deze te moeilijk we gaan maar weer eens verder”
Ik heb mijn spraak pas terug als ze al omgedraaid zijn en weglopen.

Langzaam begint het bij ons te dagen, geen (rare) vogelhuisjes maar plekken waar óf een logboek of “schat” te vinden is : geocaching (een soort wandelpuzzeltocht aan de hand van digitale coördinaten en clous)  die dame had  inderdaad een smartphone in de hand.

Niet zij maar wij zaten op het foute spoor: vogelhuisjes! De code die zij (nog) niet gekraakt hadden was dus een cijfercombinatie om het slot open te kunnen maken en “iets” te vinden
Raadsel van de op slot zittende vogelhuisjes opgelost!

Wij hebben andere interesses en kijken naar andere dingen, zoals een “raadselachtige” holle boom.
( waar best een cache in zou kunnen zitten, maar wat waarschijnlijk té obvious zou zijn)

Wij hebben al eens eerder “iets” ongewild gevonden dat met geocaching te maken had: een filmrolletjedoosje met een strookje met data! De eigenaar hebben we (via via) kunnen opsporen, hij meldde dat dit doosje achter een bepaald verkeersbord verstopt hoorde te zitten.
We hebben het daar een paar dagen later netjes achter verstopt (kennelijk was het door wind of anderzijds naast het fietspad gevallen waar wij het vonden)
We hebben de terugkeer van de cache netjes gemeld aan de “puzzeltocht uitzetter” zodat toekomstige puzzelwandelaars zich weer op het logstrookje (een logboek kon je het niet noemen, zó klein) kunnen melden.

Een kuil met een verhaal.

We wandelen wat af in Coronatijd. Dichtbij en soms wat verder weg.
We lopen op wegen en paden waar we anders alleen op fietsen of autorijden.
Zo ook gisteren in Naarden. Daar zien we een stuk verlaagd gebied. Nooit eerder gezien
Wat en waarom zou dat daar zijn? We lopen erom heen, krijgen geen hint.
Thuis maar eens op internet kijken.

We lopen naar de auto en daar komen we een oud-collega van me tegen, ook lopend.
We praten even en vertellen dat we nieuwsgierig zijn naar een stuk verlaagd land.





Hij weet te vertellen dat een Dirk Lustig het terrein dat op de grens ligt van de gemeente huizen en de gemeente Naarden in 1931 kocht om er zand af te graven, dat zand ging naar Muiden om daar forten van te bouwen. Dirk verdiende daar een lieve duit aan*)

Er heeft nooit een huis gestaan ( daar waren wel ooit plannen voor) wel een schuur. Mijn ex- collega wist nog te vertellen dat er ook nog in de kuil wilde dieren werden gehuisvest.

Op het moment dat mijn ex-collega dát vertelt komen er 2 dames met hond langs die óók mijn ex-collega blijken te kennen. Ze groetten en vragen wat hij NU weer staat te vertellen.
Hij lacht en zegt dat hij over Dirk Lustig , de afgraving én zijn wilde dieren vertelt.
“Die wilde dieren was ná Dirk Lustig, die was toen al verhuist, de gebroerders Hulst hadden daar een handeltje in circusdieren. Er zaten er zo’n 40; één van de luipaarden is nog eens ontsnapt!” **)




De dames lopen verder. Het verhaal wordt steeds interessanter.
Mijn collega vertelt nog dat er nu “gedoe” over het stuk grond is omdat een projectontwikkelaar daar een appartementengebouw met 37 koopwoningen wil neerzetten en omdat er ooit een gebouw zou komen, is dat een reële mogelijkheid

Zo’n kleurrijk verhaal hadden we niet verwacht toen we ons afvroegen wat dat voor kuil zou zijn!
Fijn dat we de  “alwetende ”ex-collega tegenkwamen én zijn kennissen; nu werd het een completer plaatje!

*) Later lees ik thuis op internet dat er totaal 72.000m3 zand is afgegraven en dat de kuil een diepte had van tussen de 6 en 8 meter

**) Ook het krantenbericht mét foto uit 1993 over het ontsnapte luipaard, dat bij de Limieten is verdoofd en gevangen door politie én een ervaren dierentemmer komt op internet te voorschijn!

Gezondheid!

Toen ooit de pest over de wereld rondwaarde had men geen idee waar dat van kwam. Het enige wat men kon doen was bidden en hopen dat het “over ging”
Men dacht wel dat de ziekte werd verspreid door niezen, dán werden immers speekseldeeltjes verspreid!

De 64 ste paus van de katholieke kerk Gregorius I (pontificaat 590-604) bijgenaamd De Grote werd geconfronteerd met een pestepidemie in Rome, nét toen hij aantrad. Hij spoorde iedereen aan om de zegeningen van God aan te roepen als iemand nieste.
Als een paus dat zei, dan deed je dat!

In Engeland zegt men nog steeds: Bless you als iemand niest, vroeger :”God bless you“.
Hiér is het oorspronkelijk “Heer ontferm u” tot  “Gezondheid” verworden.
De gezondheidswens is voor zo wél de niezer als degenen die er in de buurt staan!

Vroeger dachten de Grieken en Romeinen ook dat je ziel je lichaam kon verlaten als je nieste, je hield dus je hand voor je mond en riep de hulp in van een oppergod: Jupiter, in hun geval.

In Spanje  geloofde men dat de duivel tijdens het niezen (estornudo) in je lichaam kon kruipen, dát moest  bezworen worden door meerdere malen Jésus  (Spanje is grotendeels katholiek ) aan te roepen. Tegenwoordig  doet men dat, in Spanje, nog maar één keer (las ik)

Er zijn ook landen waar omstanders bij de eerste nies van iemand iets anders zeggen dan bij de 2de nies. In Frankrijk bv., Daar zegt men bij de eerste nies” A tes souhaits” (op je wensen) en bij de 2de nies “ A tes amours” (op je liefdes)

Nog even over niezen:

* Niezen is bedoeld voor het reinigen van prikkelende stoffen uit het ademhalingsstelsel;
* De snelheid van de lucht bij een nies kan theoretisch oplopen tot zo’n 160 km per uur;
* Gemiddeld produceer je zo’n 85 decibel met je snotuitstoot;
* Tijdens het slapen wordt je niesreflex onderdrukt;
* Het wereldrecord niezen staat op 976 dagen;
* Volkswijsheid: 3x niezen achter elkaar betekent : morgen goed weer

Nu, in Coronatijd is hoesten én niesen “verdacht“. Mensen denken dat de niezer “misschien wel besmettelijk is en lopen met een grote boog om de niezer ( of hoester) heen óf zeggen iets in de trant van ” Had u niet beter thuis kunnen blijven?”

Ik las ergens dat je vroeger nieste om te maskeren dat je een windje liet en in Coronatijd een wind laat om te maskeren dat je niest!

Veranderende tijden tegenhouden lukt niet!

zandloper
mega zandloper

Een waar gebeurd , bizar verhaal  over veranderende tijden kwam mij ter oren.*)

Locatie
: een boerendorpje, niet ver van Mediastad Hilversum.
Een slaperig dorpje totdat de Rich &  Famous het ontdekten: boerderijen werd verkocht en opgeknapt, hoge hekken met camera’s  verschenen; kortom het dorp veranderde.

Het boerendorp had een dorpsschooltje waar goed werd lesgegeven en waar moeders (soms met krulspelden in hun haar) de kinderen naar school brachten en gezellig nog even op het schoolplein bleven nakeuvelen.

De Rich & Famous hebben ook kinderen, die ook naar school moeten.
Oók die kinderen gingen naar het dorpsschooltje.
Omdat die kinderen op die school zaten waren er andere ouders die hun kinderen ook op die school wilden; ook ouders die niet in het, voorheen slaperige, dorpje woonden maar van (veel) verder weg kwamen.
Gevolg: de school werd te klein!
Er moest uitgebreid worden óf een nieuwe school komen.
Er kwam een ambitieus plan voor een nieuwe school.

Ouders van “gewone” kinderen vonden het plan té ambitieus en wilden liever hun “oude” school met minder leerlingen (waar normaal werd gedaan) houden
Sinds de Rich & Famous hun kinderen kwamen wegbrengen en ophalen was er geen moeder met krulspelden in het haar of op slippers meer; de designoudermode deed er zijn intrede. Het  motto werd  zien en gezien worden!

Er kwam een actiegroep om de bouw van de nieuwe school tegen te houden en er werd naar aanleiding van de bouw van de nieuwe school, een “politieke” partij**) opgericht, die zetels in de Raad kreeg.

De school kwam er toch.
De kinderen van die Rich & Famous zijn inmiddels ( door leeftijd) van de school af.
Of er weer nieuwe  kinderen van “beroemde” ouders op die school zitten, vertelt het verhaal niet, ook niet of de (andere) ouders zich weer “normaal” gedragen bij het wegbrengen en halen van de kinderen, óf  dat ze nog steeds in designmode rondlopen.

*) Ik heb niet alles ervan kunnen verifiëren
** Die politieke partij (met uitgebreider programma) werd zelfs later de grootste partij in het dorp

 

 

 

 

Machtnemers

Om uit te leggen wat ik met mijn zelfverzonnen woord machtnemer bedoel heb ik een kort verhaaltje als illustratie.
Ik ging met mijn vriendin naar Mauritanië.
We moesten overstappen in Casablanca (Marokko) en hadden daar niet erg veel tijd voor.
Bij de douane (alleen met handbagage, andere bagage was doorgelabeld) stond een korte rij.
petAchter het loket zit een man met een pet (dat had ons al moeten waarschuwen; machtnemers hebben vaak een pet op)
Ik gaf ons beider paspoorten aan hem én een glimlach.
Hij  nam aan en glimlachte niet.
Hij keek in de paspoorten en opende een laatje van zijn bureau en stopte de paspoorten er in.
Hij wenkt naar de man achter ons; NEXT.
Ik deed een stap opzij liet de man achter ons door, die meteen zijn paspoort terugkreeg en wegliep. Ik stapte weer voor het loket en vroeg onze paspoorten terug: we moeten een vliegtuig halen.
Hij keek me aan, wenkte me weg en zei weer:  NEXT.
Nu doe ik géén stap opzij meer.
Ik eis onze paspoorten terug.
Voor eisen is deze meneer in het geheel niet gevoelig: NEXT.
De spanning neemt toe bij mij en mijn vriendin: haalt onze bagage wél de overstap, maar wijzelf niet omdat deze PET verkeerd staat?
Om een lang verhaal kort te maken, als iedereen na ons geweest is, pakt hij de paspoorten uit de la, kijkt er langdurig naar en……….. geeft ze aan me (we haalden het vliegtuig naar Nouakchott)

Deze man wist dat hij macht over ons had, we hadden hem NODIG; hij misbruikte zijn “macht”.
Zo zijn er meer. Er zijn beroepen waar dit vaker voorkomt dan andere beroepen.
Ik ga ze niet noemen, wil niet stigmatiseren.
Maar het is wel zo dat nu er, door de Coranacrisis extra moet worden opgelet (daar is een goede reden voor: besmetting) het voor machtnemers gouden tijden zijn.

Wéér een kort verhaaltje, maar dan van NU:
Kennissen van ons hebben een horecabedrijf. Dat is nu dicht.
Op 1 juni mag het terras open. Ze zijn dus druk aan het werk om alles aan kant te krijgen.
Ze lassen een adempauze in en lunchen op het terras.
Er komen 2 BOA’s langs die een fikse boete uitdelen; Het terras moet nog dicht zijn!
Dat weten ze, dat is ook zo, maar zij zijn de eigenaren en zitten mét één familielid die in de zaak helpt even te lunchen op hun eigen terras.
Niets mee te maken, het mag niet!
NEXT!

Nog een waargebeurd event, gebeurd in het heden:
In supermarkten wordt gecontroleerd op het naleven van de regels; iedereen klant een karretje, karretjes goed schoongemaakt, 1,5 meter afstand mogelijk, etc.
Er komt controle. De assistent bedrijfsleider wordt aangesproken op iets dat in zijn ogen niet terecht is en zegt dat ook. De machtnemer reageert hierop met: “Zo is het en niet anders. Je moet wél weten dat ik je hele bedrijf kan sluiten”.

Heel veel goede en lieve mensen oefenen vaak een ondankbare taak uit door ons te moeten wijzen op dingen die we fout doen: fout parkeren, fout oversteken, te hard rijden etc. Moeilijke beroepen waar je veel “gedoe” over je heen krijgt ook al is het recht aan jouw kant.
Niets ten nadelen over die mensen, maar er zijn er een páár bij die zwelgen in het tonen van hun macht en daar ge(mis?) bruik van maken; ik noem ze; MACHTNEMERS.

I

 

Waargebeurd

Een jong stel (mét dreumes) heeft een te koop staand huis bezichtigd.
Ze lopen daarna mét de makelaar naar hun auto en spreken af die avond een bod uit te brengen.
Ze doen het bod. Even daarna doet een andere stel een iets hoger bod.
De makelaar belt het eerste stel.
Het jonge stel met dreumes gaat mee met het bedrag dat het andere stel heeft geboden en….mogen het huis kopen.

Nadat het voorlopig koopcontract getekend is, gaan ze mét de makelaar nog even naar het huis.
Hij brengt ze na een rondje door het huis, wéér naar hun auto.
Vlakbij hun auto zegt hij ”Voor ik het vergeet” hij haalt een briefje uit zijn zak.
“De dame die hier woonde had nogal wat katten, ze heeft ze in de tuin begraven.
Ze wilde ze niet laten liggen en heeft ze proberen op te graven, maar kon ze niet vinden.
Ze vraagt of, als u iets aan de tuin gaat doen en u komt ze tegen, u ze op wil graven en bij haar wil brengen.
Hier heeft u haar adres”. Hij geeft haar het briefje met het adres.
(Dit alles NA het getekende voorlopige koopcontract)

Het stel is vreselijk blij met hun nieuwe huis.
Ze wonen er nu min of meer; zijn nog wel druk aan het werk met hulp van veel familieleden.
De tuin komt voorlopig niet aan de beurt; er zijn nog teveel dingen in huis die gebeuren moeten.
Tegen het werk aan de tuin zien ze “een beetje” op. Plantjes in de tuin zetten terwijl je kattenlijkjes tegen kan komen…… dat is niet wat ze willen.
Die kattenlijkjes dan opgraven en naar de vroegere eigenaresse brengen is hélemaal niet wat ze willen.

Een, in mijn ogen absurd verzoek, waar ze, zo zei ze me, waarschijnlijk geen gehoor aan zullen geven.