Citaat: Leven

“Het leven is makkelijker dan je denkt
maar moeilijker als je denkt”


Guido Weijers

 

Guido Weijers  (1977-   )
Cabaretier
Studie: Vrijetijdsmanagement Breda 1996-2001
Eerste voorstelling Oxymoron in 2001 (meer dan 350x)
Schrijver: boekje “Waar je blij van wordt” 2017 (samen met Anderz)

Citaat: reizen

“Het is verstandig zich vóór de reis niet al te veel voor te stellen van wat men zal zien.
De werkelijkheid klopt nooit met de verbeelding.”

Michiel van der Plas

Met een (kort) reisje in het vooruitzicht, viel mijn oog op dit citaat van dichter Michiel van der Plas.
Ik weet zeker dat hij gelijk heeft, toch heb IK wel vaak een bepaald beeld van mijn reisdoel. Meer van de mensen die ik zal aantreffen dan van HOE het eruit gaat zien in dat andere land.
We kiezen een reisdoel om wat er te zien is, om de architectuur, de natuur, de cultuur, maar ook om de mensen te ontmoeten, hun landsaard (een beetje) te leren kennen.

Van hoe het eruit ziet kan ik me de deceptie van Wenen nog herinneren. Ik had me er (te) veel van voorgesteld, een oude prachtige stad. Dat was het ook wel maar met grote moderne gebouwen hier en daar, dat verstoorde mijn beeld. Ik was teleurgesteld!

Een positieve verassing kan ik me nog herinneren van Praag; alles wat ik van Wenen verwachtte heeft Praag; de mooiste stad die ik ooit heb gezien.

Qua mensen ben ik nog steeds (hoewel de reis al lang geleden is) het meest ontroerd door de Vietnamezen.  Toen wij er waren kwamen ook weer Amerikanen het land bezoeken (de eerste keer als soldaat, nu als toerist.) Toen ik Vietnamezen vroeg of ze daar moeite mee hadden, de vroegere bezetter nu te ontvangen, antwoordde een Vietnamees: “Een Amerikaan heeft ook een moeder”. En een ander “Als we een volk moeten haten, dan behalve de Amerikanen, ook de Fransen en de Chinezen, die ons allemaal onderdrukt hebben, dat is zinloos, laten we in het NU leven.
Het ontroerendst commentaar was van een Vietnamees, die ons ongevraagd (toen we er langs liepen) zijn tuin liet zien. Dat deed hij kennelijk vaker met langslopende toeristen, want toen wij opmerkingen maakte over de prachtige vijver met lotusbloemen zei hij dat laatst een Amerikaanse toerist dat ook had opgemerkt. Ook aan hem had hij verteld hoe de vijver ontstaan was: een bomkrater. De Amerikaanse toerist was daarna enorm van streek, hij vertelde dat hij ooit Amerikaans piloot was, misschien wel diegene die de bom had gegooid. De (oude) Vietnamees had hem getroost; hij had nu immers een mooie vijver!
Wat een volk!

Nicci Gerard: boektitel

“ Dementie: Woorden schieten te kort”

Nicci Gerard ( 1958 –  )
Ze was Engelse journaliste bij de Observer.
Ze is de helft van het schrijvers duo Nicci French  (met haar echtgenoot Sean French, gehuwd in 1990)

In 2003 schreef ze haar solodebuut.
Haar vader leed meer dan 10 jaar aan Alzheimer, na zijn dood schreef zij een boek met de titel

Woorden schieten te kort.
Een vreselijk mooie, dubbele titel vind ik, als je het over Alzheimer wil hebben.

Spaans citaat uit de 17e eeuw

“Es mejor dormir pensando en lo que piensas hacer que no poder dormer pansando en lo que has hecho” *)

Baltasar Gracian y Morales

 

*) “It’s better to sleep on things beforehand
than lie awake about them afterwards”.

handorakel

Baltasar Cracian y Morales (1601- 1658) was een Spaanse Jezuiet die boeken heeft geschreven (oa Handorakel een in 1647 gepubliceerde handleiding voor de omgang met mensen)

 

Citaat George Sand:

 “Het Leven lijkt vaker op een roman
dan dat onze romans op het Leven lijken”

Een citaat dat me aanspreekt omdat ik soms zélf dingen meemaak of uit mijn omgeving hoor waarvan ik denkt “Dit kun je niet verzinnen, wat zit het leven toch bijzonder in elkaar”.
Ik heb in mijn directe omgeving dingen meegemaakt die romanwaardig zijn:
* Een getrouwde man die vriendinnen erbij heeft.Uiteindelijk gaat zijn vrouw  van hem scheiden. Hij heeft vriendinnen. Dan wordt hij ouder en  ernstig ziek, de minnaressen verdwijnen, zijn ex- de vrouw komt terug en verzorgt hem tot zijn dood ( daarvoor  trouwen ze opnieuw met elkaar)
* Een man  heeft een ernstig zieke vrouw én  kinderen. Een (verloofde) collega helpt, in haar vrije tijd, de man met huishouden en kinderen.De echtgenote sterft en vraagt  op haar sterfbed aan de collega van haar man of ze een oogje op de kinderen wil houden. Dat belooft ze.
De collega’s verloofde komt terug uit het buitenland en vertelt dat hij een ander heeft ontmoet. Ze is ontroostbaar, werkt hard én helpt haar collega met de kids. Er groeit iets tussen die twee en ze trouwen.(er wordt uit dit huwelijk nóg een kind geboren)

Het zouden zo 2 romans kunnen zijn, maar is echt gebeurd. En dat zijn dan maar nog twee gebeurtenissen uit mijn naaste familie!

* * *

 

george sand

George Sand (1804-1876)  is een  pseudoniem voor  Amandine Lucile Aurore Dupin.
Een  Franse schrijfster van romans, novelles, sprookjes, toneelstukken, een autobiografie, literaire kritieken en politieke teksten.
Op haar 18de  werd ze uitgehuwelijkt aan met François Casimir Dudevant, de onwettige zoon van Baron Jean-François Dudevant.

Het was geen gelukkig huwelijk en uiteindelijk ging ze bij hem weg (of hij bij haar)
Haar pseudoniem was George, een mannennaam; ze kleedde zich ook vaak als man.
Er werd behalve over haar boeken ook over haar verschijning gesproken én geschreven.
Ook “beroemd” omdat ze ooit een relatie met de componist Frederic Chopin heeft gehad.
Een bijzondere dame!

 

Citaat: boekfiguur

Laatst blogde ik een citaat van Thomése. Het ging over de creativiteit die je nodig hebt bij het lezen van een roman.
Nu lees ik een citaat over de lezer, dat MIJ erg aansprak en misschien u, lezer van mijn blog, ook.
Natalie Koch*) laat in deel I van haar trilogie De Verborgen Universiteit een figuur uit haar boek (profHaywood) zeggen:

“Welk levend wezen is zo gek om een groot deel van zijn tijd te besteden aan belevenissen die niet echt gebeurd zijn van mensen die niet echt bestaan?”

Zó heb ik nog nooit naar de lezer (mijzelf) gekeken.
Voor mij bestaan (van een goedgeschreven boek) de personen ECHT, maken ze de dingen ECHT mee.(natuurlijk wéét ik dat het(meestal) verzonnen figuren zijn, maar voor mij leven ze op dat moment wél echt)
Nu ik dáár over nadenk snap ik ook waarom ik me nooit aan genres als Fantasy en SF gewaagd heb. Dié dingen gaan zó buiten (de huidige) menselijke belevenissen om, dat ik met het lezen van die genres “moeite heb”.

Nu heb ik, door toeval**) het “Verborgen Universiteit”-boek in handen gekregen en heb ik het uit gelezen. Inderdaad gaat het “logica” en verbanden, zoals als wij deze in DEZE wereld beleven, te boven. Ik heb het boek wél uitgelezen,mede omdat de zinnen van deze schrijfster soms zó mooi zijn dat ik ze soms herlas. Haar taalgevoel en beschrijvend vermogen is bijzonder zodat ik bleef lezen, ondanks de onmogelijkheden van de beschreven gebeurtenissen. De nevenwereld, die ze schept staat ver van me af, maar ook daarin zijn mensen met hebbelijk- en onhebbelijkheden en die fascineren me dan weer wel.

Ik
 was nu “even” zo’n levend wezen die een deel van haar tijd besteed aan het belevenissen die niet echt gebeurd zijn van mensen die niet echt hebben bestaan en …… it was time well spent!

 

 
boek uni

*) Natalie Koch (1966-   ) is een Nederlands musicologe, journaliste en boekenschrijfster.
In april 2011 verscheen het eerste deel van de trilogie, De Verborgen universiteit. Het laatste deel verscheen in 2016.

**)Toeval bestaat in mijn ogen niet; alles heeft een reden. Soms is die reden (nog) niet duidelijk en duiden we  (ik ook)  dat aan met het woord  toeval.

 

Citaat: P.F.Thomése

“Het boek kan nooit beter zijn dan de lezer”

Deze zin volgt op onderstaand stukje dat in een artikel in de Volkskrant stond.
Om het citaat niet uit zijn context te rukken, herhaal ik ook het, aan deze zin voorafgaand, stukje  (Ook omdat het zo veelzeggend is)

“Lezen is een creatieve bezigheid, vandaar dat niet iedereen het kan.
Een roman lezen betekent dat je een tekst tot leven laat brengen met je eigen gevoelens, gedachten en associaties.
Als je dat allemaal niet meeneemt, is er niets aan.

                                        Pieter Frans Thomése (1958-   ) auteur