Grieks

Ik kreeg nogal wat reacties en recepten op mijn blog waarin ik schreef naar Tzatzikikruiden op zoek te zijn. Een, in mijn ogen, onontbeerlijke ingrediënt.

Wat blijkt: ik ben kennelijk de enige persoon (buiten Griekenland) die Tzatziki maakt met tzatzikikruiden. Zelfs beroeps (een groenteboer die tzatziki zelf maakt en in zijn winkel verkoopt) doet dat met dille en knoflook als extra ingrediënten!

tza
Maar ook kreeg ik een tip om bij Xenos te kijken en ja hoor daar verkopen ze Tzatziki dip.
Wat zit er in? Natuurlijk peper, suiker en zout én dille en knoflook.
Dank voor de feed back!
De eerstvolgende keer dat ik Tzatziki maak laat ik u weten hoe (én of )het smaakte.

Nu we het toch even over Griekse dingen hebben; ik hoorde gisteren een “Griekse mop”, die ik u niet wil onthouden:

Mijn vriend zegt dat hij het lichaam heeft van een Griekse God.
Ik heb hem erop attent gemaakt dat Boeddha géén Griekse God is

Verpakplastic

Al eerder schreef ik over verpakkingsmateriaal en hoe “afhankelijk” de huidige mens van plastic is geworden en wat dat doet met ons milieu.
Vroeger gingen mensen voor etenswaren naar de bakker, de slager, de groenteboer en de kruidenier; de etenswaren werden daar gewogen en in papieren zakken gedaan.

Tijden de Eerste Wereld Oorlog zijn in Amerika de eerste Supermarkten ontstaan.
In Nederland  opent Dirk Kat de eerste zelfbedieningszaak  in 1949.
Er ontstond door dit nieuwe concept een revolutie in verpakkingsmateriaal, alles moest vooraf immers al verpakt in de winkel liggen en dus ook  houdbaar zijn!
In 1961 veranderde de Vestigingswet Bedrijven; dat betekende dat het gescheiden verkopen van vlees, groenten en brood verviel.
Zelfbedieningskruideniers (dat heette toen zo) konden hun assortiment vergroten en werden Supermarkten, naar Amerikaans model: meer artikelen voorverpakt!

Rond 1920 ontdekten scheikundigen dat je van aardolie plastic kan maken (met 10 kilo aardolie kun je 3.000 draagtasjes maken.)
Ik heb geprobeerd uit te vinden wanneer plastic massaal werd gebruikt (gemeengoed werd) om in te verpakken, maar dát jaartal krijg ik niet boven tafel.

Elk jaar wordt er zo’n 250 miljoen ton plastic in de wereld gemaakt. Iets minder dan de helft daarvan (40%) wordt gebruikt voor verpakkingsmateriaal.
12,7 miljoen ton verdwijnt daarvan in de oceanen en deze hoeveelheid neemt nog ieder jaar toe (bron tijdschrift Science).
Plastic is recyclebaar, maar lang niet al het plastic.
Veel van ons plastic bedrijfsafval werd tot 1 jan.2018 naar China verscheept. Door het Chinese importverbod *)op plastic vorig jaar is dat niet meer mogelijk en wordt er meer plastic in ons land verbrand (én een gedeelte gaat naar andere Aziatische landen)
NB: Plastic afval van consumenten moet verplicht binnen Europa verwerkt worden.

In februari 2019 presenteerde  staatssecretaris van Veldhoven (Infrastructuur en Waterstaat) samen met het bedrijfsleven en milieuorganisaties het Plastic Pact
In 2025 moeten alle plastic verpakkingen en producten van recyclebaar plastic zijn en in 2024 moet 20 procent minder plastic gebruikt worden dan in 2017 zijn oa. doelstellingen van het Plastic Pact. Ruim zeventig bedrijven en milieuorganisaties ondertekenden de doelstellingen van het pact.

 

 

 

*)  Tot 1.1.2018 was het ook voor China een goede regeling: westerse bedrijven raakten hun afval kwijt, en het gerecyclede plastic diende als onmisbare grondstof voor de Chinese economie. Nu produceert China (volgens haar eigen zeggen) zelf voldoende afval dat gerecycled kan worden en bovendien vindt China het Westers afval slecht gesorteerd (getuige een brief aan de Wereldhandelsorganisatie in 2017)

 

 

Pitch & Putt Strand Horst; meesvriendelijk

Op 21 september schreef ik het blog “Mezen lokken”.
De laatste “lokfase ”is ingegaan; de 15 solide vogelhuisjes zijn (genummerd en wel) op de Pittch & Puttbaan Strand Horst opgehangen.
Een ladder tegen de eikenbomen en  de huisjes zijn op de goede hoogte (boven de 1.m 80) geplaatst

golf2
Het blijkt dat mezen vaak niet pas in het voorjaar op huizenjacht gaan voor hun gezinsuitbreiding, maar al vóór de strenge winter het terrein vast gaan verkennen.
Ook schijnen bij strenge winters mezen al in vogelkastjes te overnachten.
Het was dus zaak om de vogelkastjes vóór de winter op te hangen.
Dat hebben de twee mannen op  de Pitch & Puttbaan Strand Horst dus gedaan.

De invlieggaatjes hangen op het (noord)oosten, voor beschutting tégen regen en kou.
Ook hangen de nestkastjes niet té dichtbij elkaar, want ook mezen houden van privacy.

De reden van dit mezenlokproject zijn de rupsen die volgend jaar, als ook zij uit eitjes kruipen, moeten verdwijnen en niet de eikenbomen helemaal kaal vreten.

Een mezenmoeder legt gemiddeld 8 a 10 eitjes. Als de eieren uitkomen gaan pa en ma om beurten insecten zoeken en ze naar de mezenbaby’s brengen.
Dat zijn ongeveer 5000 insecten per nest!
Dus: Als in  alle 15 nestkastjes op  pitch & puttbaan strand Horst bewoond gaan worden en de mezenouders uitsluitend rupsen gaan voeren, kunnen er 75.000 rupsen verdwijnen! Dát is nog eens milieubewust bestrijden (er komt geen chemisch middel aan te pas)

Natuurlijk gaan we in het voorjaar weer golfen bij Strand Horst (waarschijnlijk al eerder, als het weer droog blijft)
Het zou leuk zijn als we volgend jaar mezen af en aan zien vliegen en er  geen eikverslindende rups te zien is. We duimen!

Nog een keer zuur.

Verleden jaar schreef ik een blog over de citrusvrucht: DE CITROEN (26.12.2018)
Nu las ik nog een paar dingen over deze vitaminebom die ik u niet wil onthouden.

Eerst maar even een uitspraak van (sir) Edmund Hillary (de eerste bergbeklimmer die in 1953 de top van de Mount Everest bereikte)
Hij zei dat deze prestatie hem niet gelukt was zonder het nuttigen van citroenen.

citroen
Een citroen bevatten 22 kankerwerende stoffen, waaronder limoneen, dat de groei van gezwellen remt.
Dr William Li (kankeronderzoeker; TEDtalk 2010) heeft een lijst gemaakt met 32 voedingsmiddelen die beschermen tegen kanker; de citroen komt daarop voor.

Over zest (geraspte citrusschil) schreef ik verleden jaar al, nu las ik een leuk recept voor “bijzonder zout” voor in of op een gerecht. Namelijk zest, gehakte tijm (of rozemarijn) mengen door grof zeezout en dit over het eten strooien.

Ook las ik een recept om zelf gembercitroenthee te maken: water koken met plakjes verse gember en een paar schijfjes citroen, even laten trekken en koud of warm drinken.

Ik ben van plan allebei deze dingen eens te gaan proberen.

Geen vossen

Eerder (14 juli) schreef ik een blog over nachtelijke geluiden in de (buur) tuin.
De conclusie was toen dat het krijsende vossen zijn geweest. Ook omdat de buurman vossen in zijn tuin had gezien leek dat aannemelijk. Op internet vond ik het geluid van krijsende vossen en ook dat klopte redelijk.

Nu meldde de achterbuurman, die evenals mijn lief met een lantaarntje ’s nachts op pad ging om te ontdekken wat het klagelijke dierengeluid kon zijn, wat het ECHT was.
Hij was blijven zoeken, toen mijn lief alweer in zijn bedje lag en zag………… een steenmarter wegvluchten. De man mét lichtje ging in de richting lopen waar de steenmarter vandaan kwam en vond daar een gewonde egel. Hij nam de egel mee naar huis en heeft hem de volgende dag bij de egelopvang afgegeven. Zij konden duidelijk zien dat de egel te pakken was genomen door een steenmarter. De buurman heeft nog een keer gebeld met de egelopvang waar men hem verzekerde dat het helemaal weer goed zou komen met de wond van de egel.

Ik heb nu maar eens op internet gezocht naar de geluiden van een “egel –in-nood” en ja hoor die krijsen ook (vreselijk).

 

 

Blindengeleide doppen

doppenOp 10 maart had ik het in mijn dagelijkse blog over het inleveren van plastic doppen.
De opbrengst gaat naar de opleiding voor blindengeleidehonden.Vandaag was ik de buurt van een inleverpunt en ben ik gaan kijken hoe dat daar toe gaat. Het was in een buurthuis. In de hal staat een grijze Kliko met een groot vel erop dat het voor het inleveren van  doppen is met het doel erbij.
Een dame achter de balie vraagt waar ik voor kom en ik wijs op de Kliko.*)
Ze komt achter de balie vandaan, en opent de bak ”Ik heb er, eerlijk gezegd, nog nooit in gekeken”
Er zitten kroonkurken, appelmoesdeksels en zelfs plastic  medicijnbakjes in.
Onder de deksel zijn, met plakband, de doppen geplakt die IN de bak mogen.
Daarbij zitten géén kroonkurken of appelmoesdeksels (lijken me ook niet handig voor een plastic recyclebedrijf) wél de doppen van pakken melk en coca cola en iets grotere plasticdoppen, waarvan IK niet weet waar ze op horen te zitten.

Ik bedank de dame voor het open doen, ik weet nu wat er van me verwacht wordt en ga thuis meteen “schiften”. Als ik een zak vol heb kan ik naar het buurthuis ze  gaan inleveren.

Geen idee of dit alleen bij DIT inleverpunt is, dus: vóór u uw zakje doppen in de bak kiepert, kijk even of erbij staat WELKE doppen men wel en welke men NIET hebben wil. Anders heeft een vrijwilliger weer heel veel extra uitzoekwerk!

*) Nederlandse merknaam afvalbak, ontstaan uit de namen Klinkenberg en Koster.

Yaourt (2)

Op 24 januari schreef ik een blog over yoghurt.
Ik hoorde nog 3 feitjes hierover die misschien nog leuk om te vermelden zijn:

yoghurt
Griekse yoghurt schijnt ná de Eerste Wereld Oorlog in Nederland gekomen te zijn, toen Grieken hier in Nederland restaurants begonnen en “hun” yoghurt hier  serveerden

 

Ik las dat als je  verhitte melk waaraan 2 soorten melkzuurbacteriën heb toegevoegd op een warme plek (ca 40graden) zo’n 12 uur laat staan er “vanzelf” een soort dikke yoghurt ontstaat. De bacteriën breken de lactose dan af tot melkzuur.

En iemand schreef me dat er yoghurtmakers bestaan, waarin je zelf biologische yoghurt kan maken. Stroomloos (duurt langer) of elektrisch (wordt iets dikker)

 

 

Pakjes tussen gebakjes (2)

dhl
Op 3 oktober van het vorige jaar postte ik een blog over een DHL punt bij een bakker.
Onlangs had ik weer een pakje dat terug naar de afzender moest.

Ik ging met mijn pakje ( weer zo ingepakt als het kwam) naar de bakker.
De dame vóór me vroeg om een halfje wit gesneden.
Wéér vond ik het vreemd,  in de kleine bakkerszaak, tussen de broden en gebakjes  met een pakje te staan.
Kennelijk was ik niet de enige die het pakjesgedoe in een bakkerszaak géén goed idee vond.
De verkoopster zag mijn pakje, keek me aan en zei:  “Dat doet de drogist hier tegenover nu”.
Ik keek haar aan “Jullie deden het toch wel?”
“We zijn ermee gestopt mevrouw”.
“Ja, dat leek me logisch”
Ze lacht en we nemen afscheid.

Ik kom binnen bij een lege drogist.
Twee drogisten achter de toonbank. Ze willen me allebei wel helpen.
Ik leg het pakje op de toonbank
“ Ik werd door de bakker hier naar toe gestuurd.  Van de bakker naar de drogist, dat is weer eens wat anders dan van het kastje naar de muur”
– Ja, wij hebben het overgenomen –
“Mag ik vragen waarom?”
– Het personeel bij de bakker was er altijd al op tegen, maar hun baas wilde het.
Kennelijk heeft het personeel de baas nu overtuigd. Wij zijn er ingestapt –
Ik kan het niet nalaten om te vragen ”Wordt u er rijk van?”
– Dat niet, maar het is de bedoeling dat er dan meer volk in de zaak komt-
Ik vraag maar niet of het werkt. Ik ben de enige “klant” en ik verhoog hun omzet met geen stuiver.
Ik geef mijn emailadres op en zal een berichtje krijgen dat ze mijn pakje hebben ingenomen.
– t Was ook niet hygiënisch bij de bakker – deed de andere drogist een duit in het zakje.
Ik ben het allemaal met haar eens.
Kennelijk  was alleen de bakkersbaas dat eerst niet!
Maar die is nu ook “om”.

Terugblik week van de euthanasie

NVVEOp 7 februari schreef ik een blog over deze week.
Nu kreeg ik bericht dat meer dan 1.000 mensen de 5 plaatsen bezocht hebben waar de film”Voor het te laat is” gevolgd door een paneldiscussie gehouden werd en dat ook de inloopbijeenkomsten goed bezocht zijn.

Er waren veel vragen over dementie en euthanasie.
Op 12 april a.s. zal er  door de NVVE een symposium over de complexiteit van euthanasie bij dementie gehouden worden.
Het wordt in het midden van het land gehouden: in Amersfoort, congrescentrum de Eenhoorn (t.o. cs Amersfoort) van 9.45 tot 16.00 uur.

Info www.NVVE.nl/symposium