Oeverzwaluwen in steile wand

Er is een natuurgebied niet ver van mijn geboorteplaats waar vroeger, vanaf 1924, een deel van de grond afgegraven werd tot vlak boven het grondwaterpeil. Het afgegraven zand werd gebruikt om kalkzandsteen van te maken. Op sommige plaatsen is er nog een flink hoogteverschil te zien. Dit natuurgebiedje heeft NU de status van een aardkundig monument.

Mijn jongste broer en ook mijn huidige zwager gingen hier vroeger met de NJN
(Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie
) heen om naar fossielen te zoeken en de flora daar te bestuderen.

zwaluwen
Sinds enige jaren vestigen zich hier in het broedseizoen (maart) een kolonie oeverzwaluwen; ze maken in het voorjaar holen (nesten) in de steile zandwand.

Onlangs gingen we weer eens in dit gebied kijken. Hoewel de jonge zwaluwen al uitgevlogen zijn, zagen we toch nog een paar zwaluwen de holen in en uit vliegen.
poel
Door de droogte waren de meeste poeltjes opgedroogd, slechts de  twee grootsten hadden nog flink wat water

dophei
Tot mijn verbazing was de hei er al licht paars met roze plukjes dophei en ook de witte hei bloeide al.

Ook de klokjesgentiaan zagen we met zijn diepblauwe kelkjes langs het pad staan.
Er waren trouwens nog meer blauwe bloeiende plantjes te zien, zoals het grasklokje en het zandblauwtje.

Behalve de zwaluwen zagen we ook een haas door de hei springen, een heideblauwtje (vlindertje) vlak boven de hei fladderen en 2 reigers overvliegen.

Op een gegeven moment zagen we de Drentse heideschapen die hier verblijven, om de jonge stekken van de wilg en de berken “in de kiem te smoren”, aan komen rennen. Een van de schapen had kennelijk ruzie met een van de anderen want hij gaf hem of haar, een enorme kopstoot, zodat de ander even tegen de grond sloeg.
Daarna liep de kudde weer rustig verder

braamAan de randen van dit natuurgebied (buiten het hek) staan veel bramenstruiken. De vruchten aan de struiken in de schaduwkant waren nog rood, maar aan de zonkant waren ze al consumptiebereid; dus plukten we er een maaltje van om ook thuis nog na te genieten van dit prachtige stukje natuur.

Naardereng

naardereng

Zondag liepen we een stuk op de best bewaarde eng (= bouwland) van het Gooi.
70 hectare, nu in het bezit  van het Goois Natuur Reservaat en vrij toegankelijk.
Nog steeds zijn er akkers met graan en mais, omzoomd met een strook wilde bermbloemen.
Ook is er bos, waar vroeger het eikenhakhout werd gebruikt voor het leerlooien, de dunne rechte stammetjes (geriefhout) voor de stelen van bezems en boerengereedschappen en waar ook brandhout werd gehakt voor de visrokerijen in
Huizen, een van oudsher vissersdorp én eerste dorp uit ’t Gooi met stenen huizen
(niet ver van de Naardereng)

briefjeBij het bord Naardereng hangt een in plastic verpakt briefje:
Aan heer met rode auto, Heidewachtel/Drentse Patrijs- achtige hond:
Mijn fototoestel is in uw auto achtergebleven
toen mijn herder-achtige hond in paniek daarin sprong.
Dan volgt een telefoonnummer.

Als ik dit lees voel ik een mini drama achtig tafereel.
De  man of vrouw die met zijn/haar herder-achtige hond thuis komt en ontdekt dat zijn/haar fototoestel in de rode auto is blijven liggen. Ze racet terug, maar de rode auto is weg.
Thuis schrijft ze een briefje, stopt het in een hoesje, neemt plakband mee en daar hangt dit briefje: nu is het wachten op de man met de rode auto die het gaat lezen.
Ik hoop dat de Heidewachtel of Drentse patrijsachtige hond daar vaker uitgelaten wordt en alles op zijn pootjes terecht komt.

Verderop voltrekt zich het volgende mini drama: een dame met een auto met open achterklep met daar 3 of 4 kleine hondjes roept: Skipper!” Ze mist nog één hondje en vraagt of wij naar hem willen uitkijken. Ze wijst op een bruin geval dat al in de auto zit “Zoiets, maar dan zwart”
We beloven naar hem uit te kijken.

vermolmdWe zien een aparte open vermolmde boom, welk knaagdier of insect zou zich hier te goed aan hebben gedaan? Ondertussen roepen we Skipper, maar zien geen zwart, klein hondje.
Wél, na een hele lange wandeltijd, de dame weer.We vragen wat we moeten doen ALS we Skipper vinden: hij draagt een penning met haar telefoonnummer, dus als we willen bellen graag: dan krijgen we haar man aan de foon, want ze hebben auto’s geruild, hij is met de andere 4 honden al thuis, zij blijft zoeken en wij ook. We komen andere hondenbezitters met hun viervoeters tegen en vertellen hen ook het verhaal en of ze uit willen kijken naar Skipper.
We lopen de Eukenberg op, 14,3 meter hoog mét houten treetjes. De Eukenberg blijkt een verbastering van  Kerkenberg en is vermoedelijk een tafelberg, een opgeworpen heuvel met platte bovenkant, die ooit werd gebruikt voor religieuze (offer)feesten. Bovenopstaand kunnen we het Gooimeer zien liggen.
eukenberg
Als we afdalen komen weer de hondzoekende dame tegen, ze wordt nu écht ongerust, bang dat iemand hem heeft meegenomen ”Zodra ze merken dat hij in huis poept zetten ze hem wel weer op straat, maar dan vindt hij zijn weg niet meer terug” vertelt ze.
Ook de zoekgeraakte hond is, evenals haar andere honden, een zwerfhond, die ze in huis genomen heeft.

Nu lopen we niet “rustig”  meer. we roepen en zoeken de HOND!
Gelukkig komen we na een tijdje de rennende dame tegen. In het voorbijgaan zegt ze; “Dank voor het zoeken.Hij is gevonden door een dame, die bij de hangbuikzwijntjes met hem staat, maar haast heeft”

Een pak van ons hart; de in huispoepende zwerfhond komt weer bij zijn baasje.
Ook wij lopen nu naar de auto terug.
Een wandeling met “hindernissen ” maar daarom niet minder leuk.

Een nachtelijk geluid

Een paar avonden geleden kwamen we thuis van een bezoek aan vrienden. We dronken  wat, rommelden nog wat en gingen toen naar bed.
Ik word uit mijn eerste slaap wakker. Het is nog donker. Ik hoor een raar geluid.
’t Klinkt als een beest in nood. Ik wil weer slapen, maar het geluid blijft aanhouden.
Ik schiet wat aan, pak een zaklantaarn en loop de trap af, schuif de pui open en stap in de donkere tuin. Zou er een dier in de vijver gevallen zijn?
Ik schijn, vissen zwemmen, alles is rustig.
Ik schijn onder de patio, onder het bankje, in het hoekje bij de bamboe; NIETS
Het geluid is er nog wel, een soort schreeuw. Niet van een kat en zeker niet van een vogel. Schreeuwende eksters, Vlaamse gaaien en kauwen horen we vaak genoeg, dit klinkt anders.

berberisBij nader inzien (inhoor) denk ik  dat het uit de buurtuin komt. De berberis heg tussen ons en de buren is bij daglicht al bijna ondoordringbaar, dus ook nu kan ik er niets door zien.
De buren hebben metalen rolluiken, dus waarschijnlijk horen zij niets.

Ik ga naar bed. Het geluid blijft aanhouden.
Nu kan mijn lief er niet meer tegen. Ook hij schiet iets aan en terwijl ik het bed inkruip loopt hij met zaklantaarn de trap af.
Hij blijft lang weg. Het geluid houdt soms even op en begint dan weer.

Als hij  (koud)  weer in bed komt zegt hij nog steeds niet te weten wat de kreten geweest zijn. Een achterbuurman en zijn vriendin liepen ook in ochtendjas met een lantaarntje en gezamenlijk zijn ze de tuin van de buurman in gegaan en hebben gezocht. Niets te vinden.
Inmiddels was het stil en lag iedereen weer in zijn warme bedje.

Zijn het parende of vechtende egels geweest?

Gisteren zag ik DE buurman pas weer. Hij was een paar dagen (en nachten, zo bleek) weggeweest en had (dus) niets gehoord. Hij vertelde wel iets heel RAARS meegemaakt te hebben.
Toen hij ’s avonds laat terug kwam van weggeweest, kwam hij de voordeur in met zijn handen vol, hij deed dus niet meteen het licht in de huiskamer aan. Buiten, door de ruit van de schuifpui zag hij 2 paar ogen. Hij kon de zijnen niet geloven; 2 vossen in zijn tuin!

Thuis googlede ik op krijsende vossen en zag ik een filmpje van Vroege Vogels mét geluid. Het was dát geluid dat we ’s nachts hadden gehoord.
Vossen in onze buurt, je verzint het niet!

Koffie voor de armen (cichorei)

Mijn moeder vertelde me vroeger dat ze in de Tweede Wereldoorlog geen koffie konden kopen en toen surrogaatkoffie dronken. Die koffie was gemaakt van de cichoreiplant. Mijn vader wees de plant toen aan want hij groeide in het wild.
Later nooit meer (bewust) gezien.

cichoreiNa vele jaren van lopen in bos, hei en wei later zie ik NU “opeens” overal de cichoreiplant, het helder blauwe bloemetje valt op tussen de boterbloemen en kamille.
cichorei2Nu pas begon ik me af te vragen hoe er koffie van gemaakt werd ( wordt?)
Mijn vader en moeder zijn er niet meer. Internet wel!

Ik weet dat de plant bloeit omstreeks de langste dag: 21 juni. Ik las nu dat de plant er één is uit het geslacht van de composietenfamilie: compositae of asteraceae. Tot dit geslacht behoren ook de witlof*) en de andijvie
De surrogaatkoffie**) werd gemaakt van de geroosterde wortel van de cichorei. Die koffie werd ook peekoffie genoemd of koffie voor de armen.

Recept (van internet) om van cichoreipoeder koffie te maken: Om de cichorei op te lossen in water moet je gebruik maken van dezelfde verhouding als dat je bij koffie en water aanhoudt. Meng twee eetlepels cichoreipoeder in elke 180 ml water om het goed te mengen

De plant wordt in Nederland ook de wegenwachter genoemd, omdat hij veel in bermen langs de weg voorkomt.

witlof

*)  Witlof is een bladgroente die in het donker wordt geteeld, de witte bladeren ontstaan doordat het licht de plant niet kan bereiken. Zonder daglicht produceert de plant geen chlorofyl (groene kleurstof)

**  Het wordt afgeraden om koffie van of mét cichorei te drinken tijdens de zwangerschap.

Polderland

Gisteren hebben we een route gefietst door polderlandschap Eemland.
Eerst over een dijk met aan weerskanten besmette (processierups) eiken. Het was mooi weer, dus hadden we T-shirt en “blote” broek aan; maar hopen dat de rupsenhaartjes de andere kant opwaaiden.

stiltegebiedDan door een stiltegebied langs eindeloos lijkende weilanden. In één zo’n weiland staan veel schapen, geen greintje schaduw te vinden. Dan zo’n wollen jas aan hebben!! Ik heb me laten vertellen dat boeren wel een afdakje o.i.d. willen maken, maar dat de gemeenten daar geen vergunning voor geven: bestemmingsplan onbebouwd is onbebouwd. (Misschien wel terecht, maar als het nog warmer wordt, zoals verleden jaar, is dat NIET diervriendelijk!)

fietspont

We komen bij een zelf te bedienen fietspontje. Aan de overkant van de sloot staat een dame met een fiets te wachten tot wij aan de overkant zijn (de pont ligt aan onze kant) Er staat een bord wat we moeten doen met veel waarschuwingen. De dame mét fiets woont hier kennelijk in de buurt want ze vertelt ons, als we “over”zijn, dat er regelmatig mensen naast het pontje vallen bij het eraf en erop gaan! Géén overbodige luxe dus, die waarschuwingsborden.

Er zijn ook hier veel weilanden met niets: geen dieren, alleen gras.
We zien één haas in zo’n weiland. Naast het pad staat een bordje vogelboulevard.
Helaas zien we maar 2 scholeksters; prachtig met hun oranje/rode poten en snavel.
Er scheren af en toe zwaluwen over het pad.
Hier moet ik  denken aan een weersvoorspellend rijmpje:
Vliegen de zwaluwen laag,
dan blijft het droog vandaag
.
Zo ziet het er ook uit vandaag: droog.
Verderop in een paar weilanden naast elkaar tel ik 40 paarden, misschien een stoeterij?
Hollen of stilstaan hier: veel weilanden met NIKS en dan opeens; veel schapen, koeien of paarden. Wisselweilanden?

Aan het eind van de route:  Polderrestaurant De Haven van Eemnes. We beklimmen een trap en zoeken een plaatsje in de schaduw; het terras kijkt uit over haven en polder


We bestellen iets te drinken, met niets te eten erbij, tot groot verdriet van de enige terrasmus hier, die van stoel op stoel hipt, op onze tafel komt kijken en ons vragend aankijkt;geen taart? Bier hoeft hij niet.

Na het genieten, drinken en afrekenen dalen weer af tot normaal niveau en fietsen weer langs  weilanden. Nu zien we twee reigers. Het rare is dat hier nu in de “lege” weilanden enorm veel houtduiven zitten. In één wei langs het fietspad tel ik er 9! Wat zoekt een HOUTduif in een weiland?

Ná de weilanden komen we uit bij wel een leuk laantje máár met allemaal roodwitte linten met PAS OP er langs. Ik trek toch maar iets met lang mouwen aan en hoop er het beste van. ( gelukkig allebei géén last van JEUK gekregen)
Eén van de laatste paadjes waar we overheen fietsen is zand met stenen en DROOG; grijze stofwolkjes stijgen op onder de fiets voor me.
Boven een weiland zie ik een enorm grote roofvogel (helaas geen verrekijker meegenomen) zou het de zeearend zijn, die op het eiland De Dode Hond zijn domicilie heeft gevonden? Het zou zo maar kunnen.

Leuke fietstocht, heerlijk weer, lekker bier.
Ik had op deze poldertocht wel wat meer vogels verwacht.

Eikenprocessierups

De eikenprocessierups is de rups, de naam zegt het al, van de eikenproccessievlinder.
Het woord eik is omdat de rups in eiken voorkomt, het woord processie komt voort uit het feit dat de rupsen achter elkaar aan lopen en dus een soort processie (dichte rijen achter elkaar) vormen.

De vlinder,oorspronkelijk afkomstig uit Zuid Europa, vliegt naar de top van de boom om haar eitjes te leggen. Vlinder en rups komen pas in Nederland voor sinds 1990, zo las ik.
Hun groei is explosief.Nederland heeft veel eiken aangeplant; de rupsen hebben weinig natuurlijke vijanden (minder insecten) en de klimaatverandering  (2 graden warmer dan 50 jaar geleden)

Er zijn mensen die allergische reacties van de rupsen krijgen; blaasje, bultjes, kortom huidirritatie. Dat komt van de brandharen die deze rupsen hebben( ca 700.000 per rups) Ook zijn er mensen die  reageren alsof ze een verkoudheid hebben; zij hebben last van het inademen van de rupsenhaartjes!

Vandaag ontmoette ik iemand met rode bultjes op armen en ook op plekken die hij in het openbaar NIET kon laten zien; hij werd helemaal wous van de jeuk, vertelde hij.

eikenrupsHier in de buurt zijn weer erg veel bomen met rood/witte linten erom heen, soms met  eikenprocessierups erop, soms met pas op, en soms alleen een rood/wit lint.
Dat PAS OP vind ik altijd een beetje een rare waarschuwing. Waar moet ik op passen?Ik heb vele bomen met linten erom gezien, echter nog nooit zo’n rups.
Moet men omkeren en naar huis rijden of moet je in de “rupsentijd” als je daar allergisch voor ben, helemaal niet naar buiten gaan?

 

Laatst reden we op een dijk met allemaal eiken met rood/witte linten. De boerderijen aan die dijk gelegen kunnen links of rechtsom de dijk op, maar een “andere weg” om ergens heen te gaan, is er niet.Hoe doen ze dat? Ik vroeg het aan een boer waarmee ik aan de praat raakte: “Je moet er niet te spastisch over doen”zei hij.
Zijn vrouw kwam erbij staan en zei”Niet de hond onder zo’n boom laten snuffelen en “eigenlijk” niet je wasgoed buiten hangen want daar komen met wind ook die haartjes in terecht”
Het woordje “eigenlijk” intrigeerde mij, het bleek dat ZIJ het gewoon WEL deed en nergens last van had.

Laatst zag ik (weer) zo’n karretje met slangen en een stel mannen in witte pakken;
ze zogen de rupsen op. Als die mannen geweest zijn  is het “gevaar”dan voorbij?

2 rupsen”nesten”in eik                    eik met opgevreten bladeren

We moeten deze rups en zijn haren dus mijden. Maar met een windje kunnen de haren “overal” komen en als je er ECHT last van hebt lijkt me dat geen pretje.

Wonder

Vanmorgen een wonder meegemaakt.
Het begon NIET goed.
Ik schreef mijn blog en hoorde een klap.
Een mus tegen de schuifpui aangevlogen.
Ik keek waar hij terecht gekomen was.
schuifpui.2Dramatisch: met zijn kopje tussen de houten planken van onze vlonder, zijn lijfje geknakt.
Heel voorzichtig haalde ik het kopje omhoog.
Het keek me aan en “fladderde” een klein stukje weg.
Bijna de vijver in.
Op het uiterste rondje zat het te bibberen.
Ik hoorde een schreeuw en een Vlaamse gaai streek neer op onze tuinstoel
Of ik er goed aandeed weet ik niet, maar ik pakte snel het vogeltje op.
Het draaide zich op het ruggetje, de pootjes omhoog.
Mijn hart klopte in mijn keel.
Ik pakte een bak uit de schuur en legde het vogeltje er in.
De bak legde ik binnen voor de schuifpui. De pui open.
Zo kon ik de Vlaamse gaai (en de poezen van de buren) in de gaten houden.
Als het musje NU stierf zou het niet in de maag van een ander dier zijn.
Niet zo lang ik er bij was.
Ik bleef een tijdje naar het musje kijken.
Het lag op zijn rug en ademde nog wel.

Ik liet het verder met rust en typte mijn blog verder.
Even later vloog het vogeltje uit de bak de wilg in.
Toch niet het nekje gebroken?
Ik zag op dat moment veel mussen in de wilg
Waarschijnlijk familie.
Ze vlogen met zijn allen weg.
Ik heb een wonder meegemaakt.
boom

MarjoleinBastinMomentjes

Mijn moeder had vroeger een abonnement op de Libelle. Daarin stond onder andere een rubriek  waarin illustratrice Marjolein Bastin (geb/1943) iets “vertelde” over de natuur. Meestal met maar een paar zinnen; de illustraties ”vertelden” het verhaal.
Het was ontzettend mooi en liefdevol getekend*): Een vogeltje zittend op de gieter, een eekhoorntje op een tuinstoel, zó lief allemaal!

Sinds die tijd noemen wij live beestjes op een ongebruikelijke plaats of ongebruikelijke beestjes op een huiselijke plaats zien zitten “MarjoleinBastinMomentjes”.

vlaamse gaai op fiets
Vandaag had ik zo’n momentje weer, toen ik naar buiten keek en een Vlaamse Gaai op mijn fietsstuur zag zitten. Ik kon hem (een beetje verfomfaaid, dus ik denk een jonkie) gelukkig door het keukenraam heen fotograferen en u laten zien.

Ik ben eens verder gaan zoeken welke Marjolein Bastinmomentjes ik nog op mijn telefoon had zitten en ik laat u van een paar op dit blog meegenieten.

Roodborstje op mijn schoen                     poes van familie in doos

Grondeekhoorn bij familie          Bruine eekhoorn  in voortuin

 

 

*) er zit copyright op haar tekeningen, dus geen plaatjes op mijn blog, maar als u ze wil zien kijk op: Marjolein Bastin.nl.

 

Zwanen- én mensenleed

We fietsen over een bruggetje. Onder het bruggetje zijn een vader en een moeder zwaan in het water, 2 jonge zitten op de kant. We kijken vertederd.

2 jonge zwaantjesEr staat een man over zijn fiets gebogen ook te kijken.
– Leuk spul he? –
Wij beamen en vertellen dat we net een zwanenechtpaar met 5 jonkies hebben gezien.
– De gemeente neemt vaak de pa en ma zwaan eerst mee en haalt dan een paar jonkies weg, dan zetten ze pa en ma weer terug. Anders komen er teveel zwanen, daarom zijn er, denk ik, hier maar 2 kleintjes .

Een tijdje geleden is er een jongen hier gesnapt die een steen naar ze gooide. Dan ben je toch geschift? Gelukkig zag een agent hem, die gaf hem een schop onder zijn kont –

Wij luisteren alleen maar. De man heeft ziet dat als een aanmoediging

– Er woont hier tuig. Ik woon hier nou 2 jaar en er is al 2 keer bij me ingebroken. De laatste keer heb ik hem op heterdaad betrapt, nou dat heeft hij geweten.
Volgende week moet ik voorkomen. Eigen rechter spelen mag niet, he? –
Wij schudden met onze hoofden, nee dat mag niet.
Nou, ik ga maar weer, goeiedag samen –

Hij stapt op zijn fiets en rijdt weg.
Thuis kijk ik op internet of er iets van waarheid schuilt in het weghalen van jonge zwanen. IK kan er niets van vinden. Wél van het molesteren van (jonge) zwanen.
Zoals de man zei, als je dat doet dan ben je geschift!

 

 

 

 

 

Beschermkap voedersilo

Al eerder blogde ik dat wij de laatste tijd zoveel grote vogels in de tuin hebben: houtduiven, Vlaamse gaaien, eksters, kauwen en Turkse tortels.

Op zich is dat prima, hoe meer vogels hoe beter, maar het is wel zo dat de kleine vogels steeds meer onze achtertuin mijden en dáár zijn we dan weer niet zo blij mee. In de achtertuin zien we geen mezen, roodborstje en winterkoninkje meer.
We hebben (gelukkig) nog wel grote hoeveelheden mussen in de achtertuin.
Daar hangt een vogelpindakaaspot (al een half jaar), ik strooi brood (soms) en er hangt birdfeedereen birdfeeder met  de mogelijkheid voor 4 vogels om tegelijk te eten. Iedere ochtend vul ik die birdfeeder (in Engeland gekocht in een Poundshop)

Er “valt” heel wat voer uit. Ik schrijf valt tussen haakjes omdat ik de mussen ervan verdenk dat ze er specifieke zaadjes uitgooien!
Onder de birdfeeder groeit gras (van de graszaadjes) dat ik van tijd tot tijd weghaal.
Mét mij ruimen ook de hout- en tortelduiven  (met hun snavels) die zaadjes op!

Nu zag ik verleden week bij een vriendin, een vogelvoederding met een plaat er onder die het uitgevallen zaad opving. Ook zat er een soort kooi omheen.
Dát, vertelde de man van mijn vriendin, was om alleen de kleine vogeltjes (die er doorheen kunnen) de kans te geven bij de zaadjes te komen. Het leek mij ook wel iets voor in onze tuin, dus ik riep mijn creatieve man erbij. Hij zou wel zo iets maken!

Toen we thuis kwamen ging hij even naar de Praxis om een stuk ruitjesijzer (gaas) te halen. Hij kwam terug met lege handen. Het spul kon je alleen per rol kopen (duur) géén klein stukje
Op internet kijkend kwam ik er achter dat zo’n “kooi” een beschermkap van een voedersilo heet en voor  44,95 (met silo) besteld kan worden. In geen 44 jaar!
Het was dus zaak om aan goedkoop (groen) gaas te komen. Voor de onderkant zou mijn lief een plastic plantenwatervanger gebruiken en die hadden we nog wel in de schuur staan.

Deze zondag was er formuleraces op t.v. Dan zit mijn lief voor de buis.
Ik ging, na een tijdje in de tuin werken, “even” een brief op de bus doen.
Met mijn fietsje op weg naar de brievenbus zag ik op een stoep een gigantische hoeveelheid takken, struiken, houtwerk en….. groen gaas met grote gaten liggen. Ik stapte af. Bij het huis was een schutting weggehaald, er zat een vrouw in de tuin kon ik zien.
Ik leunde wat naar voren zodat ze me kon zien.
“Mag ik iets vragen?”
– Natuurlijk-
“Zijn die groene spullen op de stoep van U?”
– Ja van ons en de buren, het wordt volgende week weggehaald maar……..-
“Daar zeg ik het niet om, ik vroeg me af of ik wat van dat groene gaas mag hebben?”
De vrouw kijkt zichtbaar opgelucht  – Pakt u maar wat u nodig heeft hoor –
“ Dank u wel. Dan haal ik even een tangetje”
Ik fietste naar huis en pakte een tang uit de schuur. (Ik wilde  dit zonder mijn lief doen  hem verrassen: onverwacht met het groene gaas voor zijn neus staan!)

Dat knippen ging nog niet zo makkelijk  (vermoedelijk had ik een té klein tangetje gepakt)Maar het lukte uiteindelijk wel; ik legde het (vermoedelijk té grote) stuk op mijn fiets en liep ermee naar huis.
Het was mijn lief NIET opgevallen dat ik wat langer weg was gebleven, hij zat gebiologeerd naar het scherm te staren. Hij zag wél dat ik iets meedroeg!
“Waar heb je dat nou vandaan?”

Toen het racen was afgelopen dook hij mét  gereedschap de tuin in.
En voilá; zonder kosten een voedersilo voor kleine vogels!
Nu afwachten of het werkt voor de  kleine vogels.
beschermkap