Tuinvogels

vlaamsegaai
Wij voeren vogels.
In de voortuin zijn 3 voederplekken.
In de achtertuin  zijn er ook drie

Bij onze buurman zijn er zoveel dat ik ze niet tellen kan.
En gisteren hing hij er nog 3 nieuwe bij.

voer4We raakten aan de praat en hij vertelde dat hij minder merels had dan ooit, wel veel koolmezen.

Hij voert vet met zaden, mais, noten, broodkruim, koekkruimels en…
Hij vertelde dat hij goedkope spaghetti in de aanbieding had gekocht, 5 minuten gekookt,  gesneden en in de voederbakken gegooid. De vogels waren enthousiast.
Een paar dagen later vertelde de (andere) buurvrouw hem dat ze al een paar keer spaghettislierten op haar autodak had gevonden en dat ze geen idee had waar die nou vandaan kwam.
Onze buurman gaf eerlijk toe dat HIJ wel wist waar het vandaan kwam en is er onmiddellijk mee gestopt.

 

N.B. Van 24 t/m 26 januari  a.s. is weer  de Nationale Vogeltelling

Insectenweetjes

Vlinders
Niet alle vinders overwinteren als rups of pop.
Ik las laatst dat citroenvlinders overwinteren als vlinder.
Zodra de eerste lentezonnestralen er zijn komen ze te voorschijn.

Mieren
In Nederland komen 75 soorten mieren voor.
Wereldwijd zijn er meer dan 14.000 soorten

Bijen

metselbij
rosse metselbij

Behalve bijen die in kolonies leven zijn er ook solitaire bijen.
Ze worden ook wel “wilde” bijen genoemd.
In Nederland komen zo’n 300 soorten solitaire bijen voor (in tegenstelling tot de koloniebij maakt een solitaire vrouwtjesbij een nestje in de grond, een bestaande “gang ”in hout, of in een leemwand).Solitaire vrouwtjesbijen hebben wel een angel maar steken ons mensen nooit (ze hebben geen volk te verdedigen)

pyamaPyamaschildwants
Dit insect bestaat echt! Hij ziet er vrolijk uit maar schijnt vies te smaken, zodat vogels ze NIET eten.
De rode kleur geeft een signaal aan de vogels afblijven: vies.
In Nederland komt hij ook voor (meer in Zd-Europa) vaak op schermbloemen

lentevuurspinLentevuurspin
Nu we het toch over rode, viessmakende beestjes hebben, wat te denken van de lentevuurspin? Van dit soort spin lijkt het mannetje op een lieveheersbeestje (althans zijn achterlijf) Insectenetende vogels lusten lieveheersbeestjes niet, dus als ze deze zin spin aanzien voor een lieveheersbeestje pakken ze hem niet !(Het is bluf want de spin zelf smaakt NIET vies) De lentevuurspinnen komen alleen in het voorjaar en alleen op de hei voor.

 

Herfstimpressie.

Een gedicht waarvan ik helaas de naam van de schrijver of schrijfster niet vinden kan trok mijn aandacht
herfst laan

Terwijl het bos op weg naar winterslaap
zichzelf in brand zet
en een kleurig tapijt vormt
van traag vallend blad
droom ik
voorbij
een weer verstorven jaar

 

herfst pad do

Mijn lief maakte deze week  (al) deze  foto’s  tijdens een wandeling  in het bos

 

Herfst en licht

herfst lichtRond 23 september staat de zon precies boven de evenaar waardoor dag en nacht overal op aarde even lang duren. Daarom begint de herfst meestal op 22 of 23 september. (Officieel gaat de herfst in op 21 september.)

Het woord herfst schijnt met het Engelse “harvest”= oogst, van doen te hebben.  Ook wordt er een herleiding van het Indo-Europese woord karp =oogst  als grond voor het woord herfst als herkomst genoemd.
De herfst was van oudsher hét seizoen om te oogsten. Andere woorden voor herfst zijn ook ; najaar (als tegenhanger van het vóórjaar) en nazomer (omdat de temperaturen nog zomers kunnen aanvoelen)

Er rijmt vrijwel niets op het woord herfst.
Er is een  variant op een regel in het gedicht Herfst  (M.Verreck) die toegeschreven wordt aan Drs.P  die luidt:

                                           In de herfst
zijn bejaarden op hun sterfst

herfst en lichtEén van de belangrijkste kenmerken, naast de weersomstandigheden) van de herfst is het feit dat de bladeren van de bomen vallen . Dat doen de bomen omdat ze hun vocht vast willen houden; de blaadjes “verbruiken” (vocht verdampt op de bladeren) vocht, dat de boom in de winter liever voor zichzelf houdt. Een reden dat de bladeren kleuren is dat de boom de chlorofyl  *)uit de bladeren naar zichzelf toetrekt. Dat chlorofyl wordt mede door zonlicht aangemaakt;  er is minder zonlicht in de herfst  dus ook minder chlorofyl

Er zijn mensen die last hebben van Seasonal Affective Disorder, (SAD) seizoenafhankelijke depressies; Door minder licht worden ze neerslachtig. In de volksmond  ”Hij/zij heeft er last van als de blaadjes vallen!”
Als de dagen lengen gaat die neerslachtigheid over. (In de tropen komt SAD dan ook niet voor)

Er zijn ook mensen die in de herfst beter slapen;  de temperatuur is beter om te slapen, het wordt sneller donker, waarvan je slaperig wordt én het wordt later licht, waardoor je als je NIET vroeg op moet) langer slapen zal.

 

 

*) Chlorofyl zorgt ervoor dat de boom suikers en zetmeel krijgt

Natuurwerkdag 2019

vrijwlligers

Eén keer per jaar werken mijn lief en ik in natuur, die niet van ons is.
Dus niet in onze tuin, maar in de “tuin” van familie de Beaufort.
De nazaten van W.H.de Beaufort (die in 1807 het landgoed en de omliggende bossen en landerijen kocht )beheren het familielandgoed Den Treek- Henschoten dat nu uit ca. 2200 hectaren, bos, heide en landbouwgronden bestaat.
|
uitleg
Beheerder Martin Nolsen begeleid ons deze dag, evenals Marion en John Nieuwendyk, de organisatoren van deze natuurwerkdag.

Deze keer gaan we opslag verwijderen nabij een ven, op de flanken van de Utrechtse Heuvelrug in het buurtschap Schuttershoef. En dat allemaal zodat het ven een ven blijft en niet dichtgroeit.

tangen en zagenZagen en tangen lagen klaar, net als de koffie en thee met koek.
Het traditionele veiligheidspraatje wordt ook dit jaar weer door John gehouden; er zijn “nieuwe” mensen bij en ook (kleine) kinderen.Er wordt ook nu weer gevraagd de opslag zo kort mogelijk boven de grond af te knippen, want over de stronken kunnen mens en dier lelijk vallen.

de opzichters
opzichters

We zwermen uit, ieder met het gewilde gereedschap (t komt er bijna altijd op neer dat de mannen zagen en de vrouwen en kinderen knippen, maar ik zag dit jaar ook stoere zaagvrouwen)

Er worden stapels  afgezaagd en geknipt hout gemaakt, die later zullen worden weggehaald met groot materieel.

Onderweg naar “ons” werkgebied vertelt de beheerder dat niet alleen opslag het gebied een ander gezicht geeft (als alles groeien mag is er over een aantal jaren alleen maar bos) maar ook de letterzetter bedreigt de bossen. In dit geval de fijnsparren ( 4% van het bos op het landgoed bestaat uit fijnsparren) Het letterzettertje (zo groot als een halve rijstkorrel) dankt zijn naam aan het patroon dat zijn larven maken onder de schors van de boom . Ze boren gaatjes en maken gangetjes in de schors van de fijnspar, daardoor wordt de sapstroom onderbroken en gaat de spar dood.
De helft van de fijnsparren op het landgoed zijn al “besmet” met dit vraatgrage kevertje.

brekebeenWe leren  van de beheerder onderweg naar het ven (laarzen en regenbroeken aan, want het is behoorlijk nat, zowel  in de grond als uit de lucht)  dat bij en in het ven de Beenbreek  (Narthecium ossifragum)  groeit. Nu staan er alleen dorre halmen, maar Martin laat ons een foto zien van hoe het er begin van de zomer uitziet met al die prachtige gele wuivende halmen.
Het blijkt een heel “oude” plant die vroeger “magische” eigenschappen werd toegedicht; vee dat er van zou eten zou botbreuken oplopen. Dat “magische” wordt heden ten dage  verklaard; het vee leed misschien wel aan botbreuken, maar dat was omdat ze op de kalkarme grond ( waar dit plantje groeit) graasden; kalkgebrek bij het vee leidde tot de botbreuken.

We gaan flink aan het werk en al gauw lijkt het of er een kudde vraatgrage sprinkhanen is bezig geweest; een heel stuk om en nabij het vennetje is weer opslagvrij.
Enig om te zien hoe de kleintjes meehielpen en met de grote kniptang (onder toeziend oog van mama) opslag afknipten en wegsleepten.
De regen stopte en er kwam zon door, we werden er helemaal blij van én het werk ging nog sneller.
Nog één ferme bui tijdens de pauze, waarvoor we konden schuilen onder de luifel van de bouwkeet, en daarna bleef het weer droog en mooi.
keetNa het harde werk was er de beloning: soep en brood met worst, koffie en thee én stoelen, voor degenen wiens rug “klaagde” van het vele gebuk.
Een super geslaagde “werkdag” vond ook de beheerder van het landgoed, die ons bedankte en tot besluit een glaasje wijn schonk.
Het was weer  geweldig van sfeer: jong en oud, man en vrouw;  allemaal natuurgenieters die wat terug wilden doen voor de natuur én een  Treeker ven is (voorlopig) weer behouden!

Als we terug naar huis rijden door veel weidegebied zien we 2 ooievaars in het weiland, veel zwanen, 4 buizerds op paaltjes en 2 spandoeken: “Boeren zorgen voor eten” en “Boeren blijven broodnodig”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nacht van de Nacht met vleermuizen

Het huidige “kasteel” Stoutenburg is gebouwd op de plek waar eerder burchten *) hebben gestaan.
Het landhuis dat er NU staat werd in 1888 door een lid van de familie Luden gebouwd op het zelfde terrein als de eerdere burchten maar op een iets andere plek. (architecten J.van Rossem en W.Vuyk, die ook het theater Carré hebben ontworpen)
In 1948 werd het huis door de orde van de minderbroeders Franciscanen  aangekocht. Eerst was het een klooster, daarna een bezinningscentrum en van 1991 tot 2016 was er een Franciscaner milieuproject in gehuisvest.
In het voormalige koetshuis van het landhuis is nu het infocentrum van het Utrechts Landschap gevestigd.
koetshuisIn dit koetshuis hebben we (ca 30 mensen)  dit jaar de Nacht van de Nacht beleefd met een interessante presentatie  van vleermuisexpert Zomer Bruijn.koetshuis binnen

Zomer kan boeiend vertellen over zijn liefhebberij (want dat is het; hij is amateur-bioloog)

Hij begint met een paar beweringen over vleermuizen te ontzenuwen
* dat vleermuizen blind zijn
* dat ze niet van de grond kunnen opvliegen
* dat ze in je haren vliegen.

Alle drie niet waar. Wél waar is dat ze hun oren gebruiken om te ‘”zien” Om zich te oriënteren zendt een vleermuis een signaal uit dat weerkaatst op voorwerpen in de omgeving. De weerkaatsing (echo) vangt de vleermuis met zijn oren op, daardoor kan hij de locatie én  de vorm van de voorwerpen bepalen. Deze vorm van “zien” heet echolocatie.

Wat feiten die Zomer vertelde:

vleermuizenkast
vleermuiskast

* vleermuizen krijgen 1x per jaar 1 vleermuizenbaby, die na 5 weken al kan rondvliegen;
* Sinds 1974 zijn alle soorten vleermuizen in Nederland beschermd
* er zijn zo’n 1250 soorten vleermuizen op de wereld, waarvan er zo’n 20 in Nederland voorkomen(de helft daarvan is zeer zeldzaam)
* In Ned.is de dwergvleermuis de meest voorkomende
* vleermuizen zijn warmteminnende dieren, daarom zijn er in Ned. maar ca 20 soorten, in België al meer en in Frankrijk nog meer vanwege de temperaturen daar.
* vleermuizen houden een winterslaap die 4 ½ maand kan duren, daarin eten ze niets

* Ze brengen zichzelf in een toestand van lethargie, de lichaamstemperatuur zakt tot iets boven de omgevingstemperatuur, de ademhaling en de spijsvertering  gaan omlaag, zo kunnen ze de 4 maanden overleven.
* De overwinterplek moet tussen de 0 en 10 gr. zijn, donker en met luchtvochtigheid van  95% (om uitdrogen te voorkomen)
* overwinteren kan in een hol van een levende boom (temperatuur dode boom is te     koud) kelder, fort of burcht
*  er zijn 2 soorten vleermuizen in Ned. die hondsdolheid kunnen hebben (en doorgeven)
raak dus nooit “zomaar” een vleermuis met blote handen aan

Zomer laat ons spectaculaire beelden zien van water vleermuizen die een meelwormpje  door hem op het water  gelegd, vangen. Niet met de bek maar met de achterpoten en de staartvlieghuid daartussen. Dan brengt hij zijn bek daar heen en eet het insect ook daadwerkelijk.

Eén keer per jaar telt een groep vrijwilligers  vleermuizen. Zomer is daarbij en vertelt dat hij dan op bijzondere plekken komt, zoals in kerken, forten, bunkers en ijskelders.
Op fort Rhijnauwen overwinteren zo’n 400 vleermuizen.

Zomer laat ook bijzondere bewegende beelden van vleermuizen zien en daarna is het tijd om de beestjes ook in het echt te gaan zien. We lopen naar buiten, Zomer met een ultrasoonontvanger (batdetector)  zodat we horen of er vleermuizen zijn.
Meteen buiten horen en zien we al na een tijdje een vleermuis; een dwergvleermuis.
Eerst “horen” we hem (of haar)**) doordat  er dan een lichtstraal op die plek gericht wordt zien we de vleermuis ook daadwerkelijk. We lopen een stukje, maar volgens Zomer waait het te hard, zodat de insecten dáár niet zijn; Géén insecten, géén vleermuizen.
Zodra we terug zij in de beschutting van het voormalig koetshuis begint de batdetector weer te ratelen. Aan de frequentie kan een geoefend oor horen welke vleermuis er in de buurt aan het jagen is. We zien weer een paar keer een dwergvleermuis. Nu we de snelheid van de beestjes zien hebben we nog meer bewondering voor Zomer die zulke mooie foto’s van ze gemaakt heeft.
We hebben genoten en bedanken  Zomer Bruijn en het Utrechts Landschap voor de bijzondere Nacht van de Nacht.

 

*) het eerste kasteel werd in 1259 door Walter van Amersfoort gebouwd
**) mensenoren kunnen de tonen van de vleermuizen niet  horen (te hoge frequentie) vandaar de batdetector, die de tonen geschikt maken voor onze oren.

Kijk & Grijp groente en fruitkraam

Een leus vroeger was “Op de markt is je gulden een daalder waard
Er werd  door mijn  ouders veel (voornamelijk groenten en fruit op de markt gekocht)
Tas mee, waar met name het verse fruit door de marktkoopman ingekieperd werd.

Toen we pas getrouwd waren was er geen markt in het lintdorp waar we toen woonden.
Later verhuisden we naar mijn geboortedorp, daar was woensdags én zaterdags markt.
Ik kwam er zó vaak, dat de man van de kaaskraam als hij me zag al een stukje boeren belegen kaas om te proeven afsneed en riep “Deze maar weer of iets pittiger?”

Nog weer later verhuisden we naar een klein boerendorp zonder markt. Maar met op fietsafstand een ander (groter) dorp mét een zaterdagmarkt. Daar ging ik (bijna) elke zaterdag heen toen de kinderen nog thuis woonden. Nu is dat minder omdat een tweepersoonshuishouden (veel) minder nodig heeft
Ik ben gek op markten, behalve dat het er vaker goedkoper (minder vaste lasten voor de kooplui) is, én gezellig worden er ook vaak dingen aangeprezen die je niet kent, die je mag proeven en die je voor weinig geld meteen kopen kunt.

Vandaag waren we, na heel lang, weer eens in mijn geboortedorp (mijn lief is een Amsterdammer) en omdat het woensdag was hebben we over de markt gelopen (met een linnen tasje mee!)
Een hele grote kraam wordt gerund door een familie, die een begrip is in mijn geboortedorp ( al meer dan 100 jaar voor groenten en fruit) Vroeger wachtte je je beurt af totdat de groenteman vroeg wat je hebben wilde, nu is het een grote kraam, waar je inloopt met een mandje en pakt wat je wilt, aan het eind staan 2 kassa’s en moet er gewogen en betaald worden. Een soort Kijk & Grijp Kraam.
Bij verschillende fruitsoorten ligt een schoteltje met stukjes om te proeven.
Ik pak een stukje geel fruit, heerlijk! Op het bordje erbij staat kaki.
We pakken vier van die feloranje vruchten, doen de rest van de boodschappen, rekenen af en doen het fruit (zelf) in de meegebrachte linnen tas.

Thuis gekomen pak ik het tasje van de achterbank, het laat een natte plek achter. Ook het linnen tasje is van onderen nat. De kaki’s waren “erg rijp” Twee hebben natte, beurse plekken (er lag niets bovenop!)  Dus we eten er twee meteen op (geen straf) Heerlijk.

kakiIk  ga eens kijken wát een kaki is en waar deze vandaan komt: China, de kaki heeft een dunne, gladde, fel oranje schil, oranje vruchtvlees, een uitgedroogd, groen kroontje. Een kaki is overrijp op zijn lekkerst. Lees ik  Helemaal waar!
De boom komt van nature voor in de Himalaya en in de bergen Myanmar, Thailand, Korea en Japan. Het blijkt de nationale vrucht van Japan te zijn, maar men denkt dat de oorsprong van de vrucht in China ligt. (Daar noemt men hem “Chinese pruim”)
In China wordt dit fruit geacht, hoofd-en rugpijn te kunnen verhelpen
Er is ook een soort kaki die in Israël geteeld wordt in het kustgebied Sjaron, waarnaar de vrucht genoemd is: Sharonfruit.

“Even“ op de markt geweest, heerlijk fruit gekocht én weer wat geleerd

Jonge en oude meeuwen

vliegende meeuw (2)Een zilvermeeuw (de meest voorkomende meeuw aan onze kust) hoort wit te zijn. Zo zie je ze ook op foto’s en in films.
Onlangs was ik weer aan de kust en zag mega veel meeuwen*) Met van die zwarte koppen, maar ook  een paar mooie witte.

meeuw

Máár, de meeste meeuwen  daar waren vlekkerig bruin. Een apart soort?

Ik wist het niet totdat ik onlangs “toevallig”**)  een stukje over zilvermeeuwen las. Daarin stond dat  jonge zilvermeeuwen vlekkerig bruin zijn. Dát verenkleed houden ze zo’n 3 jaar vóórdat ze dat mooie zilvergrijze verenkleed krijgen (pas als ze  een volwassen meeuw zijn)

Er zijn dus relatief veel, niet-zo-mooi-witte meeuwen want iedere meeuwenmoeder legt 3 eieren!

Blij dat dát opgehelderd is!

 

 

*) Er zijn 102 soorten meeuwen benoemd!
**)  Ik  gebruik het woord “toevallig”  hier wel maar ik geloof niet in toeval. Alles heeft een reden.

IVN paddenstoelenwandeling

Plaatselijke afdelingen van het IVN (Instituut Voor Natuureducatie) organiseren sommige weekends wandelingen mét een thema onder leiding van een IVN gids.
Dit weekend kon men mee met een paddenstoelenwandeling bij de Afdeling Heuvelrug en Kromme Rijn; verzamelen bij het Laantje Zonder Eind, bij huisnummer 25
Zo’n naam van een laantje vraagt natuurlijk  om moeilijkheden; geen één laantje is zonder EIND en dit laantje dus ook niet.  Een kwartier voor dat de wandeling begint staan we met zo’n  20 man/vrouw/kind bij huisnummer 25  waar een leefgemeenschap op antroposofische basis schijnt te huizen. Geen gids te zien.

Er gaan mensen de weg af verder lopen, er gaan mensen weg en een paar mensen blijven staan en wachten (de geduldigen)
Na een tijdje komen er mensen ons halen, de gidsen staan toch elders (Bij het eind van het laantje zonder eind!) Blij dat de wandeling tóch doorgaat lopen we die kant op. Er zijn al groepen met gidsen weg, maar er is een (top) gids voor ons overgebleven. We lopen met elkaar het natuurgebied Witte Hull in*)
De gids legt ons uit dat er paddenstoelen in groepen zijn te verdelen (zoals giftig /niet giftig, met steel/zonder steel)Eén van die verdeling in groepen is:

a.Mycorrhiza
– een samenlevingsvorm van planten en schimmels via de wortels. (schimmels halen mineralen uit de grond geven die aan de plant, die vervolgens weer suikers teruggeeft.**)

b.Saprofyt – schimmel die zijn celmateriaal opbouwt van dode organische stoffen (zoals hout, blad)***)

c.Parasiet- deze schimmel leeft ten koste van zijn gastheer.

koraalzwam
koraal zwam

We hebben een zeer gemêleerd gezelschap, waaronder ook (kleine) kinderen. Eén jongetje wandelt veel met zijn opa in het bos en weet al aardig wat van paddenstoelen. Hij ontdekt als eerste de koraalzwam.
Dan gaan de andere kinderen ook het bos in en wordt de gids telkens weer op “nieuwe ”paddenstoelen gewezen. De rest van het gezelschap loopt er achter aan en we horen wat de gids erover te vertellen heeft.
Natuurlijk kent iedereen de vliegenzwam, waarvan we er, aan het eind van de wandeling, vele zien.Wat ik altijd een aardappelboleet genoemd heb blijkt fout te zijn, zo leer ik nu: het is een aardappelbovist. Een boleet heeft een steel een bovist niet!

We zien ook de groene knolamaniet, de giftigste paddenstoel van Nederland (thuis lees ik zelfs één van de giftigste paddenstoelen van de wereld) Meteen krijgen de kinderen én de papa’s en mama’s een les over giftige paddenstoelen.

Er zijn veel van de beroemde heksenkringen; de eerste die we zien is van nevelzwammen.
stinkzwam

De kinderen vinden ook stinkzwammen. Deze komen uit een “ei”, dat de gids opensnijdt om te laten zien hoe het er van binnen uitziet. Een “volwassen” stinkzwam zien we ook, met heel veel vliegen erop, die voor verspreiding van de sporen zorgdragen, zo leren we.

Het is een leuke wandeling, maar ver komen we niet; de kinderen dragen steeds nieuwe paddenstoelen aan, waarover iets te vertellen is,er komt niet veel van wandelen.

Enig  dat de kinderen zo betrokken zijn.
We krijgen uitleg over elfenbankjes, de giftige narciszwam, de honingzwammen ( die bomen doden),de prachtige korstzwammen die zich vermeerderen op dode takken in het bos. Zwavelkopjes, mooi gele, maar ook vies zwarte, die hun beste tijd gehad hebben.

geweizwam
geweizwam

Het leuke is dat als je eenmaal (door de gids) gewezen wordt op een bepaalde paddenstoel dat je die speciale paddenstoel opeens “overal” ziet! Zo is dat bij mij met de geweizwam. Heel veel van die witte “geweitjes” gezien.

Ik word, door een jongetje, van mijn droom afgeholpen: kabouters bestaan niet én ze zitten ook niet op paddenstoelen! Dat u het even weet!

Na anderhalf uur worden de kinderen wat baldadiger en hebben ze hun concentratie verloren, we zetten er wat meer de pas in. Een gele trilzwam, die bij de minste beweging al begint te lillen, pakt nog wel even de aandacht. Dan zijn we terug bij het punt,waar we hadden moeten zijn bij het begin. We nemen afscheid van de gids en “onze” groep loopt terug naar huisnummer 25, waar onze auto’s en fietsen staan.
Een leuke, leerzame wandeling met een leuk, gemêleerd gezelschap en een leuke gids, die goed met kinderen én met volwassenen om kan gaan.

vliegenzwam                                      narciszwam

 

*) waarschijnlijk ooit zo genoemd omdat er een groot stuifzand( wit) gebied was met een heuvel(hul)
**)Grieks:  Mukes= zwam en rhiza= wortel
***) Grieks: sapros = verrot

 

 

 

 

Herfst

herfstOp school leerden we dat de herfst op 21 september begint. Feitelijk is dat niet juist, de herfst begint ieder jaar op een andere tijd. Dit jaar begon de Herfst officieel op 23 september om 04.29 uur.

Nadat we een tijdje in een grote stad hebben gebivakkeerd, gaan we, terug in ons boerendorp, de natuur weer in.

We gaan walnoten zoeken, er liggen er, mede door de stevige wind en regens, veel op de grond. Veel met een gat er in en leeg; ook vogels en eekhoorns lusten ze!
Ook veel tamme kastanjes (klein dit jaar) en de hazelnoten.
De hazelnoten die we een maand geleden van de grond uit onze tuin opraapten  (ze zijn al gepeld, geroosterd en bijna allemaal opgegeten) waren vrij klein. De noten die we nu vinden zijn veel groter ( wel gepeld,nog niet geroosterd en gegeten)

paddestoelen
Ook zagen we veel paddenstoelen, extreem veel. Soms in een heksenkring, soms in groepjes bij elkaar.
paddestoelen2
Gisteren waren we even bij het Gooimeer, enorme hoeveelheden zwanen hadden zich daar verzameld (ze leven in de winter in groepen, als het niet écht koud wordt blijven ze hier)

Een geweldig jaargetijde, waarop de natuur zich klaarmaakt voor de winter