Een soort pasta?

Gisteren  at ik voor het eerst  parelcouscous (het zal in de HelloFreshbox) Ik had wel vaker “gewone” couscous gegeten, maar dit is er niet mee te vergelijken (ik vond de smaak meer op macaroni lijken).

Couscous wordt veel gegeten in noord Afrikaanse landen zoals Marokko en wordt gemaakt van grofgemalen gries van durumtarwe. Het eiwit van durum bestaat voor ongeveer 56-65% uit gluten.durumtarwe
Durumtarwe groeit alleen goed in een warm klimaat en wordt  binnen Europa in Zuid Europa verbouwd en buiten Europa in Noord Amerika, Rusland en Argentinië.
Ook in Nederland kun je het kopen, een paar minuten wellen in kokend water en klaar is Kees.

parelcouscous

Parelcouscous lijkt niet op de originele couscous en moet 10 minuten gekookt worden.In het Hebreeuws heet het פתיתים , of ook wel Israëlische couscous. Het wordt voornamelijk in Libanon, Jordanië en Israël gegeten.
Het smaakt meer als een pasta.

Gekleurde eieren.

Soms haal ik eieren bij de boer in het dorp en soms bij de supermarkt.
Bij de boer ZIE ik de kippen scharrelen.
Bij de supermarkt let ik erop dat op het doosje vrije uitloop staat (en een L van GROOT )
eieren
Ik kijk nooit wat voor kleur de eieren zijn. Thuis  zie ik bijna altijd dat ik BRUINE eieren heb gekocht
Dit weekend bleken we witte eieren te hebben.
Misschien was het verbeelding maar ze leken lekkerder dan de bruine eieren.Ze waren dus snel op.
Vanmorgen was ik bij de supermarkt, onderandere om eieren te kopen. Ik pakte een doosje en maakte het open; bruine eieren. Na het 4de doosje had ik er genoeg van: dan maar weer bruine eieren.

Een oplettende supermarktmedewerker vroeg of ik iets speciaals zocht en zo raakte we aan de praat over de kleur van de eieren en misschien ook van de kippen?
Volgens de medewerker lag de kleur van de eieren aan de lellen van de kippen.
Ik keek hem lang en doordringend aan, maar hij verblikte of verbloosde niet en zei alleen: echt! Volgens hem verschilde de smaak van een bruin en een wit ei dan ook niet.
Ik geloof best dat de eierenkleur en de smaak niet afhankelijk van elkaar (verbeelding van ons?) maar gekleurde lellen die de kleur van de eieren bepalen??
Ik  besluit dat thuis na te zoeken. En ik vind:
De kleur van de eieren hangt af van de lellen van de legkip: kippen met rode lellen leggen bruine eieren en kippen met witte oorlellen leggen witte eieren. De smaak verschilt niet, alleen de kleur van de eierschil.

Ik zal niet langer wantrouwen en in het vervolg geloven wat de deskundige supermarktmedewerker zegt.

Nu ik toch aan het nakijken was, zal ik maar meteen even wat meer “kippenwijsheidjes” spuien:

1. De kip kan haar kop heel ver in alle richtingen draaien, dankzij 14 halswervels. (ter           vergelijking: wij mensen hebben maar 7 halswervels)
2. Kippen hebben 3 voortenen en 1 achterteen.
3. Kippen hebben nagels om te graven en scharrelen.
4. Eieren zijn tenminste houdbaar tot na 28 dagen na de legdatum.

Knoflook (Allium)

knoflookKnoflook, de naam zegt het al, behoort tot de lookfamilie en is een bolgewas.
Het is kruid dat al heel lang bekend is.
Knoflook wordt in oude boeken al vermeld, zowel in de Talmoed, als de Edda, als in de Koran en de Bijbel.De piramidebouwers aten het, Romeinse gladiatoren kauwden het omdat men toen geloofden dat je spieren er sterk van werden en in de Middeleeuwen ging het verhaal dat het heksen en de duivel weg zou houden. Ook vampiers zou men er mee weg kunnen jagen. Tegenwoordig zegt men dat elke dag knoflook eten het verouderingsproces kan tegen gaan.

Wat een feit is, is dat de zwavelverbindingen in knoflook opgenomen worden in je bloed. Die geur komt door je adem en je huid naar buiten. Het goede nieuws is, dat je zo muggen kunt verjagen (door veel knoflook te eten)

Om je ( knoflook)adem te maskeren kun je even op verse peterselie kauwen.
Handen die gewerkt hebben met knoflook kun je reukvrij krijgen door ze langs roestvrijstaal te halen.
Ik heb als cadeautje ooit, in Engeland een soort “zeepstuk” van rvs gekocht, speciaal om mensen die veel met knoflook werken, hun handen reukvrij te krijgen. (misschien is dat hier in Ned. inmiddels ook wel verkrijgbaar)
Je kunt bij gebrek daaraan, ook je handen over de rvs gootsteen halen óf een paar koffiebonen tussen je handen wrijven.

We nemen altijd aan dat knoflook oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt maar onderzoek bracht naar voren dat de meest primitieve vormen van knoflook oorspronkelijk uit het Oostelijk gebieden van Uzbekistan en West- en Zuid Georgië in de Kaukasus komen.

Knoflook moet droog en stevig aanvoelen. Koop geen knoflook met (groene) uitlopers of met gele of bruine vlekken.
Het bewaren moet op een donkere, droge plaats geschieden.
Niet in de koelkast,  want dat is te koud.
Je kunt afzonderlijke teentjes wél invriezen en ze zó ca. 3 maanden bewaren.

Een knoflook bol kan wel 20 teentjes bevatten.

Laurus nobilis ( laurier)

Laurier is een hele jaar door groenblijvende plant, oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse zeegebied  (Turkije, Griekenland) waarvan we de bladeren (meestal in gedroogde vorm) als kruid in de keuken gebruiken, vaak in soepen, stoofpotjes en sauzen, maar ook bij het inleggen van augurken.
Het blad zelf wordt niet gegeten (het is hard) wordt alleen meegekookt en daarna verwijderd.
Ook wordt van laurier laurierdrop gemaakt

laurierDe plant is niet winterhard en wordt in Nederland als kuipplant gekweekt, zodat hij binnen kan overwinteren. Aangezien we de laatste jaren geen echte harde winters meer hebben, kan hij als hij een beetje beschut staat buiten blijven (de mijne heeft het al een winter in de tuin overleeft)

Er wordt geclaimd dat laurier ook medicinale werking heeft (niet bewezen) bij tandpijn, aften in de mond en bij keelpijn en bronchitis schijnt het verzachting te brengen.
Ook wordt het gebruikt bij aromatherapie (spierpijn en verrekking)

Omdat laurier zo’n sterke geur heeft zijn er ook beesten die er NIET tegen kunnen.
Laurierblaadjes in je kast, schijnt muizen weg te houden.

lauwerkransVroeger werd laurier voor hele andere dingen gebruikt, Een lauwerkrans werd geschonken aan de overwinnaar, eerst in hoefijzervorm, later rond als krans.
Waarschijnlijk werd laurier  gebruikt omdat die plant het hele jaar door groen bleef.
Afbeeldingen van de Griekse God Apollo (die op de Olympusberg woonde en de God van onder andere de muziek en de zon was) wordt vaak afgebeeld met een lauwerkrans.
Ook keizer (politicus, schrijver en generaal) Julius Ceasar*) wordt vaak afgebeeld met een lauwerkrans om het hoofd (zeker in de  Asterix en Obelix stripboeken van  Rene Goscinny en Albert Uderzo)

In sommige landen is de lauwerkrans een symbool voor de graad van master.
De lauwerkrans wordt gegeven aan net afgestudeerden tijdens de diploma-uitreiking aan de universiteit.
Van de lauwerkrans komt ook het woord laureaat,  een bekroond iemand; een winnaar, een geslaagde kandidaat.

 

 

 

 

*) leefde zo’n 100 jaar voor Chr. en werd 44 jr. v. Chr. vermoord

Omegabaars

Afgelopen week voor het eerst Omegabaars gegeten.
Bereiding: Kruiden, 4 tot 6 minuten in olie bakken.
Klaar is vis.

Waarom Omegabaars?
De Omegabaars is de eerste plantaardig gevoede vis ter wereld die geen water verbruikt om gekweekt te worden.

Moest u het ook twee keer lezen en dan nog met het hoofdschudden? Ik wel.
Het blijkt dat een duurzame viskwekerij Aqua4C een uniek circulair systeem uitgevonden heeft  en dat exploiteert in samenwerking met de buren van een tomatenkwekerij .

omegabaars

De Omegavis is vegetariër; krijgt alleen plantaardig voedsel.*
Hij zwemt in regenwater.
De warmte die wordt gegenereerd bij (buurman) de tomatenkweker verwarmt de vissenbassins.
Het afvalwater van de vissen (ze poepen) wordt gezuiverd in rietvelden.
De “mest” van de baars kan gebruikt worden voor bemesting van akkers.
Het water wordt weer gebruikt bij de tomatenplanten.

Er wordt geadverteerd: De vis van morgen groeit bovendien op in een gesloten ecosysteem van zuiver regenwater. Geen risico op schadelijke stoffen dus. Ook geen microdeeltjes plastic.

Ik vind het heel duurzaam klinken.
En wat ook belangrijk is: ik vond die Omegabaars lekker!
Kook duurzaam, bak eens omegabaars.

 

 

*) De unieke voeding van de Omegabaars werd ontwikkeld aan de KU Leuven: granen en zaden

 

Wakame burger

wakame
Eerder blogde ik al  dat ik in een blad las over een wakame burger en die wilde kopen bij AH  (dat stond in het artikel) maar dat het AH filiaal ze niet verkocht en adviseerde naar een XXL AH te gaan.

Toen we in een andere plaats waren en daar een AH logo zagen zijn we naar binnengewipt en hebben gekeken of daar de wakameburger in de schappen lag. Yes!
Zalm én tonijn! We kozen voor de zalm.

Aan de kassa vroeg ik of dit een XXL filiaal was. De jongen  achter de kassa lachte
“Nee, mevrouw, wij zijn een 5”
Nu moest ik lachen – Wat is een 5 ?-
“De volgende stap naar een grotere winkel is een XL, dus we zijn een eind af van een XXL filiaal”

Die avond aten we de zeewierzalmburger. Heerlijk. Voor wie van vis en zeewier houdt: toppie.
We gaan ook de wakameburger tonijn nog een keer proberen.
Kijken of een ander filiaal ( een 5?)  die verkoopt

Ongebrande, ongezouten pinda’s.

pinda's
Bij de research voor mijn pindablog kwam ik een recept tegen wat me mega lekker leek. Ook mijn lief werd er door gegrepen, hij wilde het wel maken, dus ging ik “even” de ingrediënten kopen.

U snapt al dat het niet “even” werd.
5 Supermarkten verder en nog geen ongebrande, ongezouten pinda’s.
Bijna zonder uitzondering ging het zo:

Goedemorgen/middag. Mag ik u iets vragen?
Jawel.
Heeft u ongebrande, ongezouten pinda’s?
Ja hoor, loop u maar even mee.
Hij/Zij  pakt een doorzichtige zak met ongedopte pinda’s
Alstublieft.
Ik: “Die zijn wel gebrand.”
Ik geef de zak waar dat opstaat: O, ja. ik zie het
Nee dan hebben we ze niet.

Bij de Coöp ging het ook zo, maar deze dame ging iets verder.:
”Nee, dan hebben we ze niet, maar de Vershof vast wel, want die branden pinda’s zelf.” Topverkoopster!
Ik  op weg naar de Vershof.
Er was nog een ingrediënt dat we voor nodig hadden: arachideolie. Enkele druppels.
Ook de meeste supermarkten zeiden dat ze het hadden, liepen met me mee en we zagen, amandelolie, sesamolie, zonnebloem, olijf- en vele andere oliën maar geen arachideolie.
“O, nee, dan hebben we het toch niet”
Na de belevenis bij de Coöp dacht ik ook de olie bij de Vershof maar te proberen.
– Heeft u ongebrande, ongezouten pinda’s ?-
“Jawel hoeveel heeft u er nodig?”
Ze weegt af en geeft mee.
Dan de olie.
“Nee, dat hebben we niet. We bakken er onze pinda’s wel in, maar we verkopen het niet”

Ik zet mijn liefste gezicht op (onweerstaanbaar):
“Ik heb er maar een paar druppels van nodig.”
De dame pakt een jerrycan en een klein plastic bakje, er liggen al een paar druppels in het bakje.
Ik mag € 5,- voor de ongezouten, ongebrande pinda’s betalen, that’s all.
Mijn pindaspeurtocht is ten einde gekomen bij de Vershof!
Leve het idee van de Coöp!

Inmiddels staan er 2 potjes pindakaas op de aanrecht. Met etiketjes: één met chocolade en één met honing.
Het is avond. We hebben er nog geen boterham  genomen.
Morgen komt het uur der waarheid: hoe  zal deze eigen gemaakte (arbeidsintensief qua shopping efforts) pindakaas smaken?

Sushi eten.

Ooit werden we getrakteerd op Japans eten in een Sushirestaurant in Scheveningen.
Het was heerlijk en ontzettend gezellig.
We spraken af ooit zelf zo’n sushi maaltijd te maken, thuis.

In de loop ter tijd kochten we allerlei attributen om dat mogelijk te maken, maar om de een of andere reden kwam het er niet van.
Nu kwam het andere stel op het idee om het met Pasen te gaan doen.
Een briljant idee.
Zij maakten een benodigdespullenlijstje en vinkten af wat ze mee zouden brengen en ik kocht de rest.
Eerst zocht ik mijn Japanse spullen op.
Op de, nog in dichte verpakking zittende norivellen*) stond :uiterste verkoopdatum 2015.
Kennelijk was het zo lang geleden dat ons sushiplan was geboren.
De meeste van de reeds gekochte Japanse etenswaren konden zo de vuilnisbak in: over de datum.
Zonde!

De attributen, rolmatje, kruikjes, plastic doorschijnende bakjes om de vormpjes mee te maken én het Sushi maakboek legde ik vast klaar.
De meeste (Japanse) etenswaren zijn gewoon bij de supermarkt te krijgen.
De verse zalm en tonijn haalden we op het allerlaatste moment bij de viskraam en voor de sake ging ik naar een sushi-afhaalcentrum in de buurt.

Ik ben niet zo’n warme sake fan,  ik vind goya**) lekkerder.
Helaas de Japanse sushi afhaal eigenaar ( zijn vrouw spreekt wel Nederlands maar was kennelijk “even een boodschapje doen”) spreekt geen woord over de grens, goya verstond hij, en het hoofd schudden snapte ik wel, maar de woorden die hij zei klonken mij Chinees (sorry Japans) in de oren.
Hij liep daarop naar achter en kwam met 2 flessen goya terug.  Ze zagen er, bij eerste aanblik, exact  zo uit als de flessen die ik eerder bij zijn vrouw gekocht had. Maar deze 2 pruimen onderin de fles waren behoorlijk bedorven.
De man Japanste nog wat door.
I’ve got the message:  Hij verkocht het te weinig, dus bedierf het, dus einde goya verkoop

Eerste paasdag stonden 2 mensen, een man en een vrouw  in mijn keuken sushi te maken. Ik werd er alleen facilitair bij betrokken: Heb je ook? Waar is de…?
Ze waren uren (gezellig)  bezig en we aten wat laat, dus de trek was groot.
Het zag er werkelijk fantastisch uit én het smaakte ook voortreffelijk.
sushiEr waren zo’n kleine 180 hapjes én zelfgerookte eendenborst én  tempura garnalen. Wij, met zijn zessen, hielden nog geen 20 hapjes over. Goed gegokte hoeveelheid. Het geheim, zo hoorde ik van de makers, is de sushirijst, waarmee van alles op een speciale manier moet(met rijstazijn) en die PRECIES goed kleefde en smaakte. Kommetjes wakame (zeewier) erbij, een bakje Kikkoman sojasaus om in te dopen en warme sake erbij om te drinken. Overheerlijk

Sushi is ook gezond, weinig calorieën en niet vet: avocado, radijs, lente uitjes, winterpeen, komkommer, je krijg  dus behalve vis ook groente naar binnen (Ik heb, behalve SUMO worstelaars op tv, nog nooit dikke Japanners gezien!)

 

*) eetbare zeewier
**) Japanse pruimenlikeur, ook Choya geschreven

 

 

Lapjes

panVan koken houd ik niet, dus hebben mijn lief en ik een aantal jaren geleden gewisseld: hij kookt door de week en ik het weekend, inclusief vrijdag. ( Ik WEET dat dit niet helemaal eerlijk is, want zaterdag doen we makkelijk en zondag zijn we wel eens weg, maar we zijn BEIDEN met deze “regeling” akkoord gegaan)
Mijn lief kookt lekker, hij vindt het leuk om nieuwe recepten te maken en is (in tegenstelling tot mij) geheel met zijn aandacht bij de pannen en de gerechten als hij kookt.

Laatst hadden we stoofvlees. Ik had nogal wat zeen en het was erg compact, niet lekker uit elkaar vallend vlees. Het vlees moest, om goed gaar te worden, 90 minuten op het vuur staan; mijn lief had het 2 uur gedaan.
Dus vroeg ik onze slager de volgende dag of je stoofvlees ook TE lang kan braden. Het antwoord, dat ik al verwachtte, was “NEEN,  dan wordt het alleen maar meer gaar”.
De slager ging de koelcel in en sneed voor ons een nieuw stuk vlees af (niet mijn bedoeling toen ik het vroeg) We hebben een klantgerichte vrolijke slager!
We kregen 4 lapjes, die we in tweeën deelden. Twee lapjes gingen in de, door man zelfgebouwde, sous-vide (vacuüm gaarder) en twee lapjes  gingen we “gewoon” braden  en dan vergelijken!

In de sous-vide gingen 2 lapjes (zout en peper en een laurierblad) vacuümverpakt  water in dat 24 uur(!) op 65 graden verhit werd. Nee, dat is niet energieverspillend, want de omgebouwde frituurpan, verhit het water exact op 65 graden. Als de 65 graden eenmaal bereikt is, slaat de pan af en toe heel even aan, omdat het water dat dan een beetje(amper graadje) is afgekoeld weer te verwarmen. Zodra de 65 graden weer is bereikt slaat hij weer af.

Na 24 uur was het moment- surprême, het zakje ging open en er kwamen twee heerlijk gare lapjes uit.
Deze keer geen saus of wat dan ook, we wilden ze puur proeven om een dag later te kunnen vergelijken met de, “gewoon” op gas verwarmde lapjes.

De volgende dag stonden de andere lapjes 2 ½ uur in een braadpan op het gas. Gepeperd, gezouten én met een laurierblaadje.
Deze lapjes waren wel lekker, maar toch wat compact.

Het beste recept van stoofvlees en het lekkerste gelukt was ons Zwolsche stoofvlees ( zie blog  van 17 jan). Maar dat stond dan ook 5 uur op.
De volgende keer gaan we dat weer doen, maar eerst een paar vleesloze dagen om het weer “recht te trekken”.
We  zijn namelijk  flexitariër*) eten minimaal 2 dagen vleesloos in de week, want de wereldwijde veehouderij is volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN verantwoordelijk voor 14,5 procent van alle uitstoot van broeikasgassen**)
Met zijn allen kunnen we door een paar dagen vleesloos te eten dat terugdringen, dus waarom niet?

*)  definitie van natuur en milieu: één of meer dagen per week geen vleeseten
**) bron Greenpeace

Rookworst, spek, jus en…..

Heel veel groenten kun je het hele jaar door kopen, maar we kopen het in een bepaald seizoen het meest, zoals BOERENKOOL Van september tot maart loopt het “echte” bloemkoolseizoen. Men zegt vaak dat er eerst de vorst overheen moet vóór de boerenkool echt lekker wordt, dus wordt het meer in de maanden december en januari gegeten. Het blijkt dat vrieskou de omzetting van zetmeel in suikers bevordert en dat “zoete” boerenkool smakelijker gevonden wordt.

Meestal wordt boerenkool  als stamppot gegeten en dan klaargemaakt met de aardappelen en water onderop en de boerenkool boven op. Onlangs las ik dat als je de boerenkool met water eerst in de pan doet en dán de aardappels bovenop, het beter in de pan past!

  • Boerenkool zit vol met vitamines en mineralen vandaar dat het tegenwoordig ook tot superfood gerekend wordt.
  • Per 100 gram boerenkool krijg je 46 Kcal. naar binnen.
  • Behalve als stamppot is boerenkool ook te gebruiken als wokgroente
  • Als je de boerenkool blancheert en daarna invriest kun je het een jaar in de vrieskist bewaren
  • Voor wie “aparte” boerenkoolgerechten zoekt: Er bestaan recepten voor boerenkooldip,  boerenkoolmaanzaadmuffins en boerenkoolsmoothies
  • Zowel in het Spaans als in het Frans wordt boerenkool vertaald als krul kool t.w.: col rizada en chou frisee
  • Al onze koolsoorten schijnen af te stammen van de boerenkool
  • De Romeinen kenden de boerenkool al
  • Het kan zijn dat de naam boerenkool af komt van de ZuidAfrikaanse naam: boerkool
    Of afkomstig  is van het Engelse en Amerikaanse borecole