Levensreddende pindamengsel

Het aantal mensen dat honger lijdt, ondervoed is neem toe.
Redenen zijn onder meer; extreme droogte, mislukte oogsten, gestegen prijzen én de oorlog in de Oekraïne. Ik las dat verleden jaar wereldwijd 2,5 miljoen kinderen aan ondervoeding stierven. Veel Goede Doelen proberen hieraan wereldwijd hier iets aan te doen.

Onlangs kreeg ik een hulpvraag van Unicef, een doel dat we al jaren met een vast bedrag steunen. De brandbrief: een noodkreet om “iets extra’s” te doen aan ondervoede kinderen in Soedan!

3 miljoen kinderen, jonger dan 5 jaar, zijn daar ondervoed, waaronder 650.000 ernstig acuut ondervoed!
Helaas krijgen we al jaren van tijd tot tijd dit soort brieven: Honger, ergens in de wereld; het lijkt nooit beter te gaan; nooit ECHT op te lossen.
Wat deze brief, in mijn ogen, iets hoopvoller dan alle eerder brieven maakte was een concreet genoemde oplossing (helaas) niet voor de lange termijn, maar wel een oplossing voor NU:

Plumpy Nut, een therapeutische pindapasta (zo’n 2 jaar zonder koeling houdbaar) waar ondervoede kinderen mee “gered” kunnen worden. Dit zakje met pindakaasmengsel (behalve pinda’s ook plantaardige olie, melkpoeder, hoogwaardige proteïnen, vitaminen en mineralen) wordt razendsnel in het kinderlichaam opgenomen en kan levensreddend zijn

Een donatie wordt gevraagd voor de pindapasta én voor training van zorgverleners ter plaatse (acute hulp én preventie)

Ter illustratie van wat er met donaties gedaan kan worden:
Voor € 1.000,- kunnen 7 ernstig ondervoede kinderen 8 weken lang, dagelijks 3 zakjes levensreddende pindapasta krijgen.
Giften zijn welkom op IBAN NL 86 INGB 0000 0001 21 t.n.v. Unicef Nederland; omschrijving  SOEDAN 10704800.







COVID niet voorbij

Al dragen we geen mondkapjes meer en mogen we weer (bijna) alles, COVID is niet weg.
Een familielid ligt sinds vrijdag aan zuurstof in het ziekenhuis met COVID.  Bij een zoon van vrienden is COVID geconstateerd, hij zit 5 dagen thuis en hoest.
Dat drukte ons weer even, net als sommige krantenberichten, met de neus op de feiten.

We hebben een uitnodiging voor de zoveelste prik (Moderna deze keer) liggen en maken nu een afspraak. Baat het(misschien) niet dan schaadt het (misschien) ook niet.

De afspraak is deze keer in het oude pand van de Hocras aan de Franse Kampweg in Bussum vrij vroeg: het is beredruk. We sluiten aan in een rij, die gelukkig snel van buiten naar binnen loopt. Gevraagd wordt of we een afspraak hebben, dat hebben we en de mensen vóór én achter ons ook!
Geen foto’s, dus een foto van internet van de, toen net ingerichte, aanmeldbalies daar


Er zijn veel loketjes waar je je kan melden. We krijgen allebei een rode sticker en een krul (geen zoen van de meester!) We gaan weer in een rij staan, waar iemand onze sticker bekijkt en ons, na een korte wachttijd naar prikhok 2 verwijst (er zijn 9 prikhokjes) We worden samen naar één hokje gedelegeerd.

Ik voel niks van de prik, na mij wordt mijn lief geprikt, die de prik ook niet voelt. Er staan verderop rijen stoelen; er zitten al 25 mensen te wachten op het “bijverschijnselenkwartiertje”, verschijnt er niks dan mag je naar huis.

Wij lopen meteen door naar een dame achter een lessenaartje die ons gele boekje gaat bijwerken Ze gaat in de weer met stempels, zet een paraaf en wijst ons naar de wachtstoelen, waar we braaf onze tijd gaan uitzitten, de rij achter de voorste stoel (voor wie zou die ene stoel bedoeld zijn? Hij staat zo apart)

Als we naar buiten gaan staat er géén rij meer bij de ingang! Om terug te rijden naar onze woonplaats komen we langs de (grotendeels uitgebloeide) heidevlakte, waar een heerlijk zonnetje boven staat. We parkeren er en lopen in de zon

Af en toe zien we nog een bloeiend polletje hei! Ik vind een windkanter, een steen met, één of meerdere door invloed van wind en zand (vlak of bol) geslepen facetten. 


Zagen (en fotografeerden) we onlangs nog een stelletje prachtig in de zon staande berkenstammetjes,

hier lagen ze, afgehakt en wel, dunne én dikke witte stammetjes in de zon

We lopen in de zon over de hei en krijgen een ander soort boost dan de vaccinatie, maar desalniettemin een boost; een energy boost!

Nationale Plasdag

Er zijn in deze moderne tijd weinig tot geen taboes meer; (bijna) alles is bespreekbaar.
Er zijn wel een aantal onderwerpen waar mensen het, hoewel er geen taboe op rust, weinig over hebben.

Eén van die onderwerpen is de toiletgang*)

We doen het allemaal, de een wat vaker dan de ander( overactieve blaas); de één kan het overal, de ander kan zijn blaas niet legen op openbare plekken (paruresis) en ook niet iedereen kan zijn plas ophouden totdat er een toilet in de buurt is (incontinentie)**)

Even wat feitjes over de blaas:


De blaas bevindt zich in de bekkenholte

Een volle blaas (volwassen persoon)  heeft een inhoud van ca.400 ml. 

De blaas is een opslagplaats: urine (in je nieren geproduceerd) komt via urineleiders naar de blaas en wordt daar tijdelijk opgeslagen.

De sluitspier sluit de blaas af, zolang urinelozing (nog) niet gewenst is
Als de blaas vol is,  komt er aandrang om te gaan plassen.

Het is normaal om overdag 5 tot 7 keer te plassen en ’s nachts 0 tot 1 keer. (’s nachts gaat de urineproductie terug tot 25%)***)


Om plasklachten en plasproblemen beter bespreekbaar te maken heeft  de Continentie Stichting Nederland (CSN) de Nationale Plasdag (sinds 2014) ingesteld op de derde donderdag van september; dit jaar 22 september(in Nederland hebben ruim 3,5 miljoen mensen (mannen en vrouwen) plasklachten

Tot slot nog een apart “plasweetje”

Uit onderzoek onder 4630 mensen bleek de samenstelling van de urine tussen bijvoorbeeld Japanners, Chinezen, Noord-Amerikanen en Zuid-Amerikanen te verschillen. Je kunt dus aan iemands urine zien waar hij of zij (ongeveer) vandaan komt!

*) Begin van dit jaar (27/1) schreef ik al een blog over openbare toiletgeschiedenis in Nederland (laagste aantal openbare toiletten van Europa).

**) Ongeveer 1,6 miljoen Nederlanders heeft te maken met een vorm van incontinentie en het komt voor bij zowel mannen als vrouwen.

***) meer dan de helft van de mensen, ouder dan vijftig jaar, gaan minstens eenmaal per nacht naar het toilet

Grijs worden/zijn

Bij mensen wordt de kleur van het haar bepaald door een bepaald pigment, genaamd melanine. De cellen van dit pigment gaan na verloop van tijd slijten. Wanneer de cellen niet langer melanine produceren, zal de kleur van het haar verdwijnen en wordt het haar grijs.
Grijs haar voorkomen kan niet, maar….. het blijkt wél dat roken de productie van melanine remt (het melanine waardoor je haren hun kleur verliezen en grijs worden!)
Ook (langdurig/vaak) meeroken kán invloed hebben op jouw haarkleur!
Er zijn meer dingen die op je haarkleur van invloed  kunnen zijn: stress bijvoorbeeld. Mensen die veel stress hebben, krijgen eerder grijze haren!
Dus wil je géén grijze haren, dan regelmatig relaxen en ontstressen.

Grijs haar is een van de duidelijkste en meest universele tekenen van veroudering.
Veroudering is het proces dat leidt tot een toenemende kans op overlijden naarmate de kalenderleeftijd toeneemt.

Een hydra, weekdier, vertoont géén tekenen van veroudering dankzij een onuitputtelijk vermogen tot aangroei van al haar cellen.

Veroudering hoeft dus, voor sommige levensvormen, niet onvermijdelijk te zijn. [De hydra is dus onsterfelijk! Als ze dood gaat komt dat omdat ze niet aan eten kan komen, het te heet of te koud is of…. omdat ze wordt opgegeten]

De hydra mag dan “onsterfelijk zijn, de meeste dieren zijn dat wel en worden ouder en grijzer.
Progressive aging is een kleurafwijking bij oudere vogels, waarbij ze steeds minder pigment aanmaken en langzaam grijze plekken in de veren krijgen.

Vrouwtjes merel én een oudere merel met kleurafwijking

Het blad Physiological and Biochemical Zoology meldde, na onderzoek, dat wilde zwijnen met grijze haren juist fitter waren en minder last van oxidatieve stress (het opstapelen van schadelijke stoffen in cellen of DNA) hebben dan zwijnen met roodachtig haar.
Voor wilde zwijnen is het dus juist goed als ze grijs worden!

Roodachtige en grijze wilde zwijnen.

Terug naar de mensen; de gemiddelde leeftijd dat wij mensen grijs beginnen te worden is tussen het 30ste en 35ste levensjaar. Er zijn ook mensen die rond hun 20ste  al de eerste grijze haren krijgen én anderen die pas rond of ná hun 50ste wat grijs beginnen te worden.

Goed om te weten; bij MENSEN wordt grijs haar grotendeels bepaald door erfelijkheid!
[ Ook vitamine B12-tekort kán grijs haar veroorzaken en problemen met de schildklier kunnen (ook op jónge leeftijd) grijze haren veroorzaken.

Er is tot nu toe géén wetenschappelijk bewijs dat bepaalde voeding, kruiden, supplementen of natuurlijke producten grijs haar kunnen voorkomen.

In 2021 was grijs haar officieel hip. “Titanium” was(is) volgens haarexperts en trendsetters de meest begeerde haarkleur. In juli 2022 had, bij de formule I race in Frankrijk, Lewis Hamilton (2e geworden achter Verstappen) grijs geverfde vlechtjes en ook bij het Franse damesvoetbalteam afgelopen week op t.v. te zien zat een “grijs haargeverfde speelster”
Grijs is HIP geworden!

Aids en de wereld

Wetenschappelijk onderzoek heeft tot verschillende doorbraken in de aidsbestrijding geleid, maar een genezing voor iedereen met hiv,*) is er (nog?) niet. De behandeling van hiv bestaat uit een combinatie van ten minste drie hiv-remmende medicijnen, die dagelijks moeten worden ingenomen (die medicijnen blokkeren de vermenigvuldiging van hiv in het lichaam) Ook mensen die al aids hebben, kunnen dankzij hiv-remmers hun gezondheid voor een groot deel herwinnen.

Hiv is het virus dat aids veroorzaakt.
Wanneer je lichaam zich door hiv niet langer kan beschermen tegen virussen en bacteriën is er sprake van aids.

In ons land
hebben we genoeg medicatie beschikbaar en hoeft niemand aan aids te sterven; in andere landen is dat anders. Ruim 9 miljoen mensen hebben geen toegang tot deze medicatie!

Zoals bv nu in de Oekraïne, daar leven 260.000 mensen met hiv (er komen jaarlijks ca. 9.000 mensen bij)
Het merendeel van de apotheken daar zijn nu, door de oorlog, gesloten en mensen met hiv kunnen dus vaak niet aan medicatie komen; hun leven hangt daar wel van af! ( giro 555 en Aidsfonds proberen ervoor te zorgen dat hiv medicatie daar terecht komt waar het nodig is)

Door jarenlange lobby van het Aidsfonds is de prijs van hiv pillen (in Indonesië en in de Oekraïne) verleden jaar 50% goedkoper geworden, waardoor tienduizenden extra mensen met hiv de levensreddende middelen toch kunnen krijgen

2021 gaf een doorbraak op het gebied van aidsgenezing ; wetenschappers van het universitair medisch centrum in Rotterdam (Erasmus MC) wisten met hiv geïnfecteerde cellen aan te zetten tot zelfvernietiging.

Meer dan de helft van de mensen met hiv wereldwijd woont in landen in Oost- en Zuidelijk Afrika.



Het aidsfonds heeft in Afrika vorig jaar 520.000 jongeren via hun mobiele telefoon voorlichting gegeven.
Tijdens de voedselcrisis kregen 250 gezinnen in Oeganda voedselpakketten van het Aidsfonds, zodat de HIV medicatie van de kinderen bleef werken!

Het aidsfonds: “Het is duidelijk: aidsbestrijding werkt. Miljoenen mensen kunnen hierdoor weer de regie over hun eigen leven nemen. Dit betekent bovendien dat ook de economie van de getroffen landen ervan profiteert. Daarom is het belangrijk dat de strijd tegen aids doorgaat en dat we de successen verankeren.

*) hiv betekent Human Immunodeficiency Virus (“menselijk virus dat de afweer afbreekt “).

Koffiedrinken en goed doen

Zelf hebben we een espressokoffieapparaat waar een pak koffiebonen in kan, maar heel veel mensen om ons heen hebben een koffiemachine waar cups in kunnen.

De cups zijn van aluminium, een grondstof die oneindig recyclebaar is.
Daarom kun je vaak de cups “ergens” inleveren, waarna ze weer gerecycled kunnen worden.
Mensen die hart hebben voor het milieu stoppen hun gebruikte cups in een recyclezak en leveren die in.

Het merk Nespresso maakt er reclame mee:  De gebruikte capsules worden verwerkt en de volledige mix aan materialen worden gescheiden. Aluminium wordt gerecycled en opnieuw gebruikt in verschillende producten en koffieresten worden omgezet in biobrandstof en compost. Zo gaat niets van de capsule verloren.

Je kunt Nespressocups, heel chique
inleveren bij een Nespresso Boutique.
Maar ook  (minder chique) bij een van de PostNL- of DHL-afhaalpunten in Nederland.
Ook kun je ze meegeven aan een Picnic-, DHL- of PostNLbezorger.
Geen excuus om ze NIET in te leveren, er is altijd wel een ophaalpunt of ophaalbezorger in de buurt!

Maar als je geen Nespresso-cups gebruikt maar een ander merk, wat dan?
Ik las nu dat ook bij Blokker ingeleverd kan worden: cups in de recyclezak en afgeven in een van ca. 430 Blokkerwinkels in Nederland.

Bovendien geeft Blokker voor elke kilo ingeleverde cups een donatie aan The Hunger Project,
een wereldwijde organisatie die een eind wil maken aan honger in de wereld. Er wordt geïnvesteerd in de kracht van mensen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. 

Er wordt flink wat cups bij Blokker ingeleverd! Ik las nu dat afgelopen januari Blokker een cheque van € 10.714,29  aan The Hunger Project overhandigde.
Mensen die deel uitmaken van deze organisatie laten weten dat er mensen gesteund worden die een verschil maken in hun eigen dorp.


Het voorbeeld wordt aan gehaald van een pasgetrouwd stel : Aragow & Melkom  in Ethiopië, zij  planten samen met veel andere vrijwilligers, bomen én zo veel mogelijk verschillende gewassen.

Door de klimaatverandering en de ontbossing spoelt veel vruchtbare grond weg en door het planten van zoveel mogelijk verschillende gewassen kunnen én de bodem én de biodiversiteit herstellen.
Op hun eigen veldje plant dit stel avocado- en koffieplanten, zo verdienen ze zelf ook een inkomen

Op het platteland van 13 landen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika investeert The Hunger Project in mensen en stimuleert ze om zelf een toekomst op te bouwen.

Geweldig dat je met het inleveren van die cups zowel goed aan het milieu als voor mensen kan doen!

Te veel koffiedrinken is NIET goed voor de gezondheid van de mens; van teveel aan cafeïne kan je bloeddruk stijgen, je kunt aan slapeloosheid gaan lijden én koffie is bovendien verslavend!
Voor de geest kan koffie een zegen zijn; een bakkie troost!
Aan gezelligheid draagt koffie vaak bij: een bakkie leut met vrienden of vriendinnen.
Bovendien kan de geur van een bakje vers gezette koffie de sfeer in huis positief doen omslaan en gezinsleden naar de koffietafel lokken “Lekker, koffie”

Welke voetexpert ?

Onlangs was ik bij een orthopedisch technoloog.  
Daar werd ik ooit naartoe verwezen door een orthopeed toen ik problemen met mijn voeten kreeg.
Een orthopedisch technoloog (ook wel: instrumentmaker genoemd) heeft een (voltijd) opleiding Bewegingstechnologie gevolgd (combinatie tussen werktuigbouwkunde en fysiotherapie)


Een vriend van mij, ook met een voetproblemen, kwam via de huisarts bij een podotherapeut*) terecht. Een podotherapeut is een paramedicus (valt daardoor onder het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
De titel “podotherapeut” is een, door de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG), beschermde titel. De opleiding tot podotherapeut is een 4-jarige hbo studie.


Er bestaan ook nog podologen. Ik las dat de titel “podoloog” onbeschermd is; er wordt  wél onderscheid gemaakt tussen een “gewone” podoloog en een registerpodoloog. (Sommige registerpodologen hebben een module op hbo-niveau afgerond waarna ze zich registerpodoloog B  mogen noemen





*)Podologie is een vakgebied gericht op het behandelen en voorkomen van klachten ten gevolge van een verkeerde stand of functie van de voeten en/of tenen. De podologie richt zich niet alleen op de voet zelf, maar ook op afwijkingen aan het gehele bewegingsapparaat die voortvloeien uit voetproblemen.

Zonder afspraak

In een klein stadje, niet ver bij ons vandaan, is het mogelijk om elke maandag, zonder afspraak je  te laten boosteren.

En hoewel het lijkt dat de Corona voorbij is hebben wij momenteel een aantal bekenden die in quarantaine zitten omdat ze positief getest zijn, wég is Corona dus zeker niet.
Om optimaal beschermd te zijn hebben we besloten om een tweede boosterprik te gaan halen (géén garantie weten we!) De eerste keer dat we een prik halen zonder afspraak.

Als we bij de priklocatie aankomen zijn er 2 mogelijkheden tot rijvorming: vóór de ene met lint afgezette mogelijkheid staat een bord met afspraak ( er staat een klein rijtje mensen). Voor de andere “rij” staat een bordje: zonder afspraak, daar staat niemand. Als we het rijtje zonder afspraak inlopen, lopen we tegen een zwart lint aan; deze “rij” is doodlopend!
Er staat een bewaker, wij wijzen vragend op het doodlooplint, hij wijst dat we de andere rij in kunnen: we sluiten aan. Als we aan de beurt zijn zegt de bewaker dat áls het druk wordt, mensen mét afspraak vóór gaan, vandaar dat lint.
Hij maakt het lint dan los!

In de informatie stond dat je een mondkapje moest dragen. Ik vond dat een beetje vreemd want als je ergens géén corona op zou moeten kunnen lopen óf adspirant coronazieken tegen zou mogen komen, dan zou het op de priklocatie zijn!
Je mag niet verkouden zijn, geen koorts hebben, niet aan Corona lijden of kortelings geleden hebben, vrij safe dus lijkt me.
Maar zoals mijn lief ( terecht?) opmerkte “Mensen kunnen ook liegen en toch ziek er heen gaan. “Better safe than sorry”.

We hebben, in de rij staand, meteen ons mondkapje voorgedaan. Als we bij de GGD-er nét voorbij de deur komen pikt hij mij uit de rij: Ik krijg een weggooimondkapje van hem, “want stoffen mondkapjes mogen hier niet”
??
Dan maar een “vers” mondkapje omgegespt op en binnen verder wachten.

Er zitten 3 intakedames achter een tafeltje mét een stoeltje een meter of 2 er voor. Achter iedere ieder tafeltje zit een dame achter een computer, vóór iedere tafel staat een potentieel prikklant, op 2 stoeltjes zit een wachtende. Mijn lief gaat op het derde stoeltje zitten, terwijl ik mijn rijbewijs uit het hoesje frummel ( een kontzak is makkelijker dan een handtas!)
Dan kan ik ook op een stoel, wachten tot ik aan de beurt ben.

Mijn lief en ik zijn bijna gelijk aan de beurt, alleen de infodame bij hem krijgt storing aan de pc en de mijne niet. Ik kan doorlopen en een prikdame zit voor me klaar. Ik stroop mijn mouw op en krijg een booster ingespoten. Als ik naar de wachtruimte loop, is mijn lief net aan de beurt om geprikt te worden.

Ik loop, in de “uitwerkwachtzaal” direct naar een tafeltje waar een oudere rodekruismeneer mét paardenstaart zit om mijn prik in mijn gele boekje bij te schrijven


Hij grapt wat en vraagt of ik nog iemand “bij me heb” Ik zeg dat er straks nog een bekende van me komt en ga op één van de klaargezette stoelen zitten.
Heel apart hier, net een leslokaal, rijen stoeltjes met de snoet dezelfde kant op,
op gepaste afstand van elkaar.  
Ze zouden hier best een film kunnen vertonen, dan heb je nog wat te zien, nú kijken we allemaal voor ons uit naar…..niks
De ruimte is halfvol. Mijn lief komt naast me zitten, de Rodekruisman wenkt hem: hij pakt zijn gele boekje en blijft  lang grappen met de man.
De doordoorstroom stagneert en de man heeft niets te doen, komt achter zijn tafeltje vandaan om met ons samen verder te grappen. Hij vertelt een verhaal over zijn recalcitrante nicht, waar we om moeten lachen.
Dan moet terug naar zijn tafeltje; hij krijgt een klant.

De wachttijd is om, we lopen naar buiten: mondkapje af, bril schoonmaken, dan zie ik weer wat!.
Ik kwam met één mondkapje en ga met 2 weg, én een vaccin in mijn arm én een bijschrijving in mijn gele boekje en dat allemaal gratis en zonder afspraak! TOPland Nederland!

Hier staat de priklocatie waar ik gisteren was niet bij!



Nu een jaar geleden.

Ooit viel ik van de zoldertrap en lag met verbrijzelde heup op de eerste verdieping.
Dat had een operatie en revalidatie tot gevolg.

Het protocol na zo’n heupoperatie is dat de orthopeed je na een jaar terug wil zien.
Deze week was de val voor mij een jaar geleden dus ik ging naar het ziekenhuis.

Het “protocol” schrijft voor dat je eerst een röntgenfoto moet laten maken en een klein uurtje later een afspraak met de orthopeed hebt; ruim tijd dus. Voor de röntgenfoto was ik op de vastgestelde tijd aan de beurt en had ik 2 hele bijzondere röntgenologen; een man en een vrouw.
”Alleen de broek uit graag, dan kom ik u zo halen”
En ik werd alleen gelaten in een klein hokje wat aan de “röntgen- kant” op slot zat en dat alleen van hun kant open kon worden gedaan. (Ik functioneer niet zo goed in afgesloten ruimtes)

Gelukkig werd ik meteen na het broek-uitdoen gehaald. De man liet me voor het apparaat staan maar zei eerst “Weet u dat u 2 verschillende sokken aan heeft?”
Ik had het gezien en lachte. Hij merkte op dat hij daar “echt” een aantekening van moest maken voor de volgende keer!
De toon was gezet!

De verschillende houdingen en foto’s vlogen voorbij met het gezellige gegrap met af en toe even een korte stilte omdat beide vakmensen in “het hok” moesten voor(tegen) de straling.
Ik zei vind het bijzonder te vinden, dat verplegend personeel en artsen zoveel verschillende mensen voor zich krijgen en daar allemaal maar mee om moeten kunnen gaan.
Ik doe dit werk ruim 40 jaar en heb bij 5 mensen ooit “fout” gezeten, dus ik denk dat ik dat wel aanvoel. Van die 5x denk ik dat het aan hun lag”
Ik beaamde dat, ik zou dat dan ook denken!

Na dit gezellige bezoek “U kunt gaan hoor, de foto’s zijn gelukt, ik blijk het nog te kunnen” werd het wachten in de wachtkamer bij de orthopeed. Dat was stukken minder leuk.
Mét mondkapjes op, grote stukken van elkaar; heerste daar een oplopende spanning.

Een ouder echtpaar dat kort na ons kwam, zat constant te morren dat het te lang duurde en een buitenlandse man (ook na ons) zat constant te zuchten en op zijn horloge te kijken.
Alleen een oude dame met haar middelbare zoon (ook na ons) zaten gezellig te praten mét een scherm tussen hun in
De orthopeed liep meer dan een uur uit.
Ik denk dan altijd; hij neemt de tijd voor iemand, nu met een ander, straks met mij.
Geen spanning bij mij, gewoon mijn tijd uitzitten, maar de spanning van de anderen liet me niet onberoerd.

Het man van het oudere echtpaar ging naar de balie, hij kreeg de indruk dat andere mensen vóór gingen.
Inderdaad kwam er zo nu en dan iemand binnen, die vrij vlak daarna verdween.
Mijn conclusie: 2 artsen en wij hadden de “uitloper”.
De baliedame verzekerde de meneer dat NIEMAND vóór zou gaan, dat hun dokter 20 minuten uit was gelopen. Er werd gezucht en gesteund door de vrouw toen de man het haar vertelde.

Toen ging de buitenlandse meneer naar de balie; hij kreeg hetzelfde antwoord; de dokter loopt uit. Die man bleef nog een kwartiertje zitten en verdween toen.

Toen de buitenlandse man vertrok, ging de vrouw van het echtpaar naar de balie:
Deze wachttijd was ongehoord, ze zaten nu bijna een uur! Het antwoord van de baliemedewerkster: De dokter loopt uit.
Er werd gesmoesd tussen de man en vrouw en zij beiden verlieten briesend het ziekenhuis.

Toen zei de zoon van de oude dame hardop ”De hele wereld staat in brand en hier maken ze zich druk omdat ze moeten wachten in een ziekenhuis” waarop mijn lief toevoegde: “Hier IS een ziekenhuis en WORD je geholpen!”
We knikten alle vier naar elkaar en telden ( in onszelf ) onze zegeningen hier in Nederland in vergelijk met de Oekraïne.

Kort daarop werden wij binnengeroepen. We groetten de vrouw met haar “woke” zoon en liepen achter de assistente aan de gang door waar we in een kleine behandelkamer gelaten werden ”Dokter komt zo bij u” en de deur werd gesloten.
Vóór ik het echt benauwd kon krijgen kwam de arts binnen.

Het is een hele bijzondere, relaxte man, alle spanning vloeide weg. Hij sprak en hij draaide met mijn benen: ik had weer 90% van mijn oude heupvermogen terug en de komende 2 jaar kón daar nog iets verbetering in komen.
Daar ben ik blij mee. Over 4 jaar terugkomen voor de 5 jaarlijkse controle.
Dank u, arts, voor de kundige operatie, en de nazorg.
Dag ziekenhuis, dag spanning.

Op naar de koffie!



Organoïden

Het KWF meldde me (als donateur krijg ik af en toe informatie) dat ze nu stamcellen, die ze uit het tumorweefsel van een patiënt halen in een 3D cultuur met een mix van groeifactoren kunnen zetten en na 3 weken organoïden kunnen “oogsten”. Deze organoïden kunnen worden opgeslagen in biobanken voor later gebruik.

In Utrecht is een HUB (Hubrecht Organoid Technology) opgezet, daar krijgen onderzoekers toegang om de organoïden voor hun onderzoek te gebruiken.
Er worden nu vele onderzoeken met organoïden gedaan; een flinke stap voorwaarts bij het onderzoek naar kanker, nu kan men die cellen blootstellen aan medicijnen buiten het lichaam, en zó zien of deze werken!

KWF feiten:
*Er zijn meer dan 100 verschillende soorten kanker.
*KWF is één van de grootste financiers van kankeronderzoek in Nederland.
*1 op de 3 Nederlanders krijgt kanker.
*Donateurs financieren samen ruim 600 onderzoeken naar kanker.
*1 op de 5 kankerpatiënten heeft een zeldzame vorm van kanker.
* In het project Oncode Institute werken meer dan 900 onderzoekers van over de hele wereld samen.*)

Wil je, na het lezen van dit blog ook geld overmaken naar het KWF dan kun je jaarlijks geld  naar ze overmaken maar ook eenmalig 3 euro aan KWF doneren door in een sms-bericht ‘KWF’, ‘ONDERZOEK’, ‘STEUN’, of ‘GIFT’ naar 4333 te sturen. 



*) Oncode Institute is een onafhankelijk instituut dat zich inzet om fundamentele inzichten over kanker zo efficiënt mogelijk te vertalen naar betere en meer betaalbare zorg voor de patiënt.