Leeg (2)

Een tijdje geleden blogde ik al over een te koop staand huis in onze straat.
Inmiddels zijn dat 3 huizen.

Bewoners vertrekken. Mensen,die tegelijk gekomen zijn met jonge kinderen, die nu een leeg nest hebben en waarvan sommigen naar een bejaardenhuis gaan of kleiner willen gaan wonen.
Ons buurhuis schijnt “onder voorbehoud” verkocht te zijn en ook de andere woning in de straat zou zijn, verkocht zei men.
Vandaag zagen we, bij thuiskomst, mensen rondlopen die duidelijk aan het huizen kijken waren.
Wij stapten uit de auto en ze kwamen naar ons toe.
Eén van de te koop staande huizen was “onder voorbehoud” verkocht, maar de aspirant-kopers konden de financiering niet rond krijgen en dus is het weer op de markt gebracht, vertelden ze ons. Deze mensen wilden het huis graag kopen, maar konden pas dinsdag met de makelaar terecht.
Ze hadden veel zin in het huis en al pratend vertelden ze wat ze van plan waren.
Leuk om zulke enthousiaste (over)buren te krijgen.
We hopen dat het ze gaat lukken.
We gaan voor ze duimen!

Als je zo met mensen praat, die graag in “ons” straatje willen komen wonen, denk je onwillekeurig terug aan de tijd dat je er zelf kwam. Toen was het nieuwbouw en gingen we vaak kijken. Dan was er weer een bouwfase klaar en mochten we weer een gedeelte van het koopbedrag storten.
Nu is het een wijk die binnen nu en 5 jaar gerenoveerd wordt: nieuwe bestrating, er worden meer parkeerplekken gecreëerd én we krijgen natuurlijk nog  te maken met de energietransitie. Allemaal veranderingen.

Nieuwe mensen kijken anders naar een buurtje dan  JIJ, die er zelf al zo lang woont.
Leuk om weer even terug te denken aan de tijd dat je zelf “nieuw”  kwam en alles met een frisse blik zag.

Een gedachte over “Leeg (2)

  1. Ik moest denken aan mijn eerste kennismaking met de straat waar ik wilde gaan wonen, of liever met de straatnaam, die ik, na een aantal bezoeken tijdens de bouw, ontdekte op een houten bord, provisoris met palen in de grond verankerd, en een naam dragend die terug verwees naar mijn jaren als kleuter in Breda, M. de Klerkstraat, mijn eerste ontmoeting met een meisje, waar mijn hart voor stilstond. Marijke de Klerk, we ontmoetten elkaar e;lke donderdag avond in de bibliotheek,waar we boeken leende, hoe kan hwt ook anders.
    Het heeft mij overtugd toen, dat de beslissing hier te gaan wonen, juist was, hoe kan het ook anders !
    Het moment waarop ik het bord ontdekte vergeet ik nooit meer, alsof alles binnen in mij zich hevig roerde !
    Vaak heb ik dat soort momenten meegemaakt. Johannes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s