Grieks

Ik kreeg nogal wat reacties en recepten op mijn blog waarin ik schreef naar Tzatzikikruiden op zoek te zijn. Een, in mijn ogen, onontbeerlijke ingrediënt.

Wat blijkt: ik ben kennelijk de enige persoon (buiten Griekenland) die Tzatziki maakt met tzatzikikruiden. Zelfs beroeps (een groenteboer die tzatziki zelf maakt en in zijn winkel verkoopt) doet dat met dille en knoflook als extra ingrediënten!

tza
Maar ook kreeg ik een tip om bij Xenos te kijken en ja hoor daar verkopen ze Tzatziki dip.
Wat zit er in? Natuurlijk peper, suiker en zout én dille en knoflook.
Dank voor de feed back!
De eerstvolgende keer dat ik Tzatziki maak laat ik u weten hoe (én of )het smaakte.

Nu we het toch even over Griekse dingen hebben; ik hoorde gisteren een “Griekse mop”, die ik u niet wil onthouden:

Mijn vriend zegt dat hij het lichaam heeft van een Griekse God.
Ik heb hem erop attent gemaakt dat Boeddha géén Griekse God is

Een shuffleboard, maar dan anders

Het is moeilijk om aan buitenlanders uit te leggen wat het Nederlandse woord GEZELLIG nu precies inhoudt. De Engelsen hebben “cosy” maar dat woord dekt ONS woord gezellig niet helemaal.
Onze gezellig komt van het basiswoord GEZEL, iemand die bij een gilde zat en een beroep aan het leren was. Zo iemand die aan het leren was, deelde met meerdere “gezellen” een ruimte; zaal (van daar gezellen) Gezellig heeft dus ook met gezelschap te maken.

Mijn oudste broer is ooit naar Engeland geëmigreerd, heeft daar een bedrijf gesticht en toen dat (?) tig jaar bestond, is hij met 6 man personeel  een weekend naar Nederland gekomen om dat lustrum te vieren. Mijn lief en ik hebben de organisatie hier op ons genomen: een busje gehuurd, waarmee mijn man de  sightseeing tour heeft gedaan,  we zijn naar Amsterdam geweest, hebben een rondvaart gemaakt en zijn, op mijn broers verzoek, een museum in geweest.
We hadden een hotel hier in de buurt voor ze geboekt, hebben hier thuis met ze gefondued.  Maar wat bleek achteraf het allergrootste succes van het weekend te zijn?
De avond sjoelen hier thuis.
Een sjoelbak kenden ze niet, ze hadden er geen echt woord zelfs voor.
Een shuffleboard zag er anders uit, vertelden ze me.
Van het sjoelen konden ze geen genoeg krijgen: highlight van het weekend

sjoelbakToen ik een jaar later met het vliegtuig naar mijn broer ging, nam ik een sjoelbak voor hem mee. Wel een beetje een gedoe zo’n sjoelbak van de lopende band halen en daarmee naar de uitgang sjouwen (ik was alleen)
Mijn Engelse nichtje haalde me van Birmingham airport op en kreeg een lachstuip: Ze was met een twoseater ! Gelukkig had het sportautootje een open dak en  kon de sjoelbak erbovenuit steken.
Mijn broer was verrast, maar niet echt blij! Wat bleek; hij dacht niet dat hij in Engeland een onderstel kon krijgen en dát had ik niet meegenomen.
Ik vroeg hem of hij wel een strijkplank had. Die had hij wel. Ik vouwde de strijkplak uit en legde de sjoelbak erop. Hij had geen moment bij ons thuis gezien dat de strijkplank het  sjoelbakonderstel was!
Toen was mijn cadeau een succes.

Ik ben een mens die gek is op tradities; de laatste 15 jaar staat onze sjoelbak tussen Sinterklaas- en Oudjaarsavond in de huiskamer..
Wij kregen hem ooit van mijn schoonouders als HET sinterklaascadeau voor het hele gezin.
De laatste jaren zijn het geen competities meer die we spelen, zelfs meestal geen wedstrijdjes:  De bak staat er en wie zin heeft speelt een spelletje; gezellig!