Familie en tradities

Iedere familie heeft zijn eigen tradities. Sommige worden doorgegeven van ouders op kinderen. En soms ontstaan tradities “zomaar”.
Sommige tradities die mijn ouders gestart hebben, heb ik doorgegeven aan mijn kinderen. Sommige dingen die mijn (schoon) ouders deden hebben de generatie van mijn man en mij overgeslagen en zie ik bij onze kinderen terug.

Vroeger moesten de jongeren op Nieuwjaarsdag naar de ouderen om Nieuwjaar te wensen; dat hoorde zo!
De ochtend van Nieuwjaarsdag naar het ene ouderpaar en ’s middags naar de anderen.
Mijn schoonouders hadden ALTIJD op Nieuwjaarsdag het schansspringen op t.v. aan staan.
Vreselijk vond ik dat, verplicht t.v. kijken naar iets dat je geen BAL interesseerde.
Toen we kinderen kregen gingen zij natuurlijk ook  mee naar de opa en oma’s.
Bij mijn schoonouders speelden ze meestal met nichtje en neef in de gang; ze hadden dáár hun eigen wereldje. Wij hebben nooit gemerkt dat ze veel mee kregen van het “binnengebeuren”.
Toen mijn zoon en zijn vrouw ons uitnodigden voor Nieuwjaarsdag, zagen we daar de t.v. aanstaan met schansspringen “Dat hadden opa en oma ook altijd
Traditie tóch doorgegeven!

Onze zoon en vrouw zijn een eigen traditie begonnen; Op 1 januari komt de hele familie daar samen en koken zij een -tig gangen diner voor allemaal. Een geweldig festijn, allemaal genieten we van het samenzijn en het heerlijke eten.

Bij ons thuis was Sinterklaas een feest met (zelfmaak) cadeautjes. Met kerst lag er voor ieder één pakje onder de boom; een BOEK.

Toen de kinderen groter werden en meisjes kregen wilden ze geen Sinterklaas meer vieren, maar cadeautjes onder de kerstboom. Ik stapte met moeite van mijn bij-kerst- horen- geen- cadeautjes filosofie af (een idee waarschijnlijk vanuit mijn christelijke opvoeding ontstaan)
Toen ook de gezinstraditie met kerst naar de kerk wegens geringe animo werd opgeheven had ik daar moeite mee en zei dat ook.
Onze zoon opperde; Dan verzinnen we toch in plaats van de “naar-de-kerk-gaan-“een nieuwe kersttraditie ?Het slimme plan dat hij introduceerde en dat we nog steeds uitvoeren is om kerst nacht 12 uur warme (eigengemaakte) chocolademelk met kerstbrood te eten en te drinken (bij kaarslicht)  tijdens het nuttigen daarvan vertelt iemand een kerstverhaal. Zelfgeschreven, uit boek of van internet, het maakt niet uit. Daarna wijst hij of zij iemand aan die volgend jaar met een verhaal aan de beurt is.
Dan worden de cadeautjes uitgepakt.
Geweldig gezellig met een “overdenkmomentje” én vrolijk-en gezelligheid.

In het gunstigste geval kan iedereen blijven slapen en hebben we Eerste kerstdag een brunch. Iedereen die wil en kan blijft die dag.

Met Tweede Kerstdag heb ik altijd een beetje moeite omdat dát mijn moeders verjaardag was. Die dag was mijn hele leven bijzonder. Als dan je moeder overlijdt blijf je op die dag altijd iets missen.
Het slijt, maar het is er altijd op die dag.
Vóór die dag hebben we geen nieuwe traditie kunnen maken; we nemen de dag zoals die komt.