Lente

Normaliter lopen we na het avondeten een eind. Nu dat, met mijn “rare” voeten (even?) niet mogelijk is, wordt het óf een heel klein rondje lopen óf we fietsen een stuk.
Verleden week werd het op een avond fietsen.
We zagen broedende meerkoeten, een zwaan op een nest en een stuk verderop  het andere zwanenzwaantjesechtpaar met…. 7 jonge zwaantjes (pulletjes) Grijs en wollig.
Waarschijnlijk vermoedden pa en ma zwaan dat we brood bij ons hadden want ze kwamen, gevolgd door hun kroos, vlakbij.

 

 

 

In de weilanden daar vlakbij graasden veel ganzen tussen de bloeiende paardenbloemen en in de berm naast het fietspad stond het koolzaad prachtig geel te wezen: samen met het  frisse groen was dat een prachtige kleurencombinatie.

In de hoge bomen was het een enorme herrie; de reigers hadden er hun nesten; ik telde zo al 12 nesten.
Verderop in de wei stonde zwarte schapen mét lammetjes. Hun hoofden hadden een aparte vorm en er liep een witte streep over hun kop (Zwartblesschapen zag ik later)
Een stukje verder liep het fietspad dood. Een bord meldde dat we wel het hek door mochten, maar dan wandelend. Geen optie voor mij. Dus dezelfde wegfietsend weer terug.

We hadden (weer) even de lente opgesnoven

Vierkantje fietsen

Eemnes ligt midden tussen de weilanden.
Er is daar niets anders dan weilanden met koeien, kalfjes, paarden, schapen en lammetjes en een enkele stier.
Geweldig om daar een “vierkantje” te fietsen, het kost ongeveer een uurtje en je komt overal “los” van (knooppunt 02 beginnen dan 25)

Soms kom je een auto tegen, soms drie en, om met Wim Sonneveld (Nikkelen Nelis) te spreken soms geeneens geen drie. Wat je wél tegen komt zijn joggers, mensen die honden (vast)  uitlaten, een enkele wandelaar, andere fietsers en….. dierenooievaarsnest:
reigers (kolonie vlakbij)  een enkele ooievaar (molenwieknest) grazende ganzen, een eenzame haas,  laagscherende zwaluwen, een biddende roofvogel hoog in de lucht, een nerveus kievitje in het weiland en eenden en meerkoeten in de sloten.

 

Een aanrader om daar eens een vierkantje te fietsen.

Polder

ganzen

Fietsen of wandelen in de polder is niet zo “spannend” als in een bos; je kunt immers kilometers ver zien en alles om je heen is groen.
Weiland met slootjes, aan de horizon misschien een weg en heel in de verte een boerderij, maar verder alleen maar gras en slootjes.

Er daalt een rust over me heen als ik daar fiets. Je hoeft niets, er IS niets.
Natuurlijk zijn er wel vogels. Vooral VEEL vogels. Zeker nu in deze tijd als ze aan het nestelen zijn. Veel van hetzelfde, in deze tijd; stern, kievit, reiger en scholekster en in en nabij de slootjes, zwanen, ganzen, meerkoet en waterhoentje (een Jezusvogeltje zoals mijn tante vroeger zei; dit vogeltje kan min of meer op het water lopen)

We zien ook een enkele haas met zijn grote oren, doodstil in het weiland zitten, een sluipende spierwitte kat, heel veel lammetjes en schapen en ook.. koeien!
Heerlijk als die weer buiten zijn; het weilandbeeld wordt dan pas compleet.
Hoewel er hier in de polder steeds minder te zien zijn.

We worden toch ook weer vandaag verrast met een prachtig schouwspel.
Op een weiland zitten heel veel Canadese ganzen (te veel om te tellen, het gras ziet er zwart/wit van) Door “iets” vliegt de hele meute opeens op, net terwijl mijn lief zijn camera voor zijn ogen heeft.
Zo kan ik jullie lezers ook visueel laten meegenieten van onze fietstocht in de polder