Alweer dierenleed.

De zondagen dat er formuleraces op t.v. zijn, zit mijn lief, afhankelijk van in welke tijdzone de race zich afspeelt, een groot deel van de dag aan de buis gekluisterd; voorbeschouwing, nabeschouwing, de hele reutemeteut wordt bekeken.
Ik vermaak me ondertussen met andere dingen en meestal gaan we als ALLES is afgelopen nog even naar buiten, de natuur in of zo.

Vandaag was er weer een race en om een uur of half 5 toen het afgelopen was, besloten we nog even te fietsen. In de polder is “ergens” een vogeluitkijkhut. Ooit hebben we hem gezocht en niet gevonden. We besloten vandaag het nogmaals te proberen.
wei

Het is droog en best wel een beetje koud, dus flink trappen door de open polder dan houd je jezelf goed warm. We zagen een ooievaar foerageren in de wei, verschillende meerkoetjes op hun nest zitten te broeden en schapen, heel veel schapen, bruin en wit met lammetjes.
Ik stap mijn fiets af en roep mijn lief: het gaat verderop niet goed, er ligt een lammetje die op wil staan, maar wat niet lukt. Ik wil er op af en klim over het hek, de kudde staat me aan te kijken.Ik weet niet of schapen inmenging in hun wereld tolereren en hoop er maar het beste van.
Ik loop naar het lammetje toe, geen schaap verspert me de weg. Ik probeer het op de pootjes te zetten. De pootjes klappen weg onder het lijfje, dit is NIET GOED.
Mijn lief stelt voor om het lammetje mee te nemen naar de dichtstbijzijnde boerderij.
Die is echter best ver weg en ik ben bang dat mijn kleine fietstas geen goede behuizing is voor een mogelijk gekwetst lammetje. Dus rijden we naar die “verre” boerderij.
Daar aangekomen loop ik om de boerderij; kalfjes kijken me vanuit de stal aan en een poes loopt met hoge staart op me af.
Ik zie geen mens, loop een hek door, dan gaat er een deur open en komt een vrouw me tegemoet.
Ik vraag of ze weet van wie de schapen daar in de verte zijn; ze denkt van wel.
Ik vertel over het lammetje. Ze vraagt hoe oud ik denk dat het lammetje is. Ik heb werkelijk geen idee. NIET pasgeboren, niet liggend  vlak naast een moeder schaap, maar verder???
“Een dag, een week?” probeert de dame. Ik heb er ECHT geen verstand van en dat zeg ik ook.
Ze gaat bellen met de eigenaar en anders zal haar man er even gaan kijken.
Ik bedank haar.
Zij bedankt mij.
We hebben geen zin meer in de vogelhut.
We gaan naar huis, een beetje droef, vanwege het “zieke?” lammetje.

Groen

Mijn eerste volwassen jaren heb ik PSP gestemd, ik was tegen het leger (inmiddels denk ik daar  iets genuanceerder over)
Ook legergroen verafschuw ik.Mijn lief liep er 21 maanden in,  gedwongen dienstplicht en langer dan normaal omdat hij, om zijn baan in het leger te mogen uitvoeren, de onderofficiersopleiding moest volgen. In het weekend en op AP (AvondPermissie) droeg hij dat legergroen naar huis, dat moest. Mijn lief draagt sindsdien nooit meer groen. Ik heb dan ook niks met de kleur groen, als we het over kleding hebben

Geen groen dus voor dit huisgezin. Des te vreemder is  het, dat als ik droef of gestrest ben er maar één ding is dat me altijd weer in balans brengt; de groene natuur
Het wandelen in een weiland, een duinlandschap of langs de waterkant, maar het liefst in een bos.

bos
Zo ook nu weer. Met hangende schouders en een hoofd vol zorgen vertrek ik op de fiets naar een natuurgebied. We zetten de fiets neer en lopen door het struweel. De zon schijnt tussen de bladeren. In deze tijd van het jaar is het groen, zo mooi, jong, fris en licht. Het licht “speelt” over de grond, tussen de varens. Dan komt er een open plek met allemaal stekjes van wilgen en plantjes, dan weer een drassig stuk met mos en greppel.
Binnen de kortst mogelijke tijd adem ik ruimer, kijk ik om me heen en ben ik blij dat ik leef. De zorgen zijn er nog, maar er is een NU, dat belangrijk is en …..mooi

Boeren, Burgers, Buitenlui

fiets eemnes

Onder deze titel is een boekje uitgegeven (van de gezamenlijke Historische Kringen) met fietsroute(s) van Eemnes, Laren en Blaricum*).
Het heerlijke van fietsroutes rijden, is dat je overal kunt stoppen en dingen bekijken. Niet, zoals met een auto, ergens voorbij zijn voordat je het beseft,  je hebt geen parkeerplaats nodig en je bent heerlijk in de vrije natuur vitamines aan het opdoen.
Ik ben niet echt “gek” op fietsen, maar om bovenstaande redenen klim ik wel eens op de fiets; gisteren “deed” ik uit bovenstaand boekje het fietsstuk Eemnes.

Een leuke route, door weilanden, langs slootjes én door de stad Eemnes (1352 stadsrechten gekregen).Eemnes is een samentrekking van de Eem (rivier) en Nes (langtong) en ligt in de provincie Utrecht.

Bij de Algemene Begraafplaats die in 1828 werd aangelegd staan we even stil. Het oudste graf dat ik kon vinden is, met gebarsten steen, van 1829.
Aan de Molenweg stond, hoe kan het ook anders, vroeger een molen.
In 1929 werd de molen afgebroken, toch reden we even de Molenweg in (dat hoeft niet van de route) Vlakbij waar vroeger de molen had gestaan troffen we een echte Eemnesserse aan, waar we mee aan de praat raakten. Zij legde ons één en ander uit. Twee van de drie huisjes aan het eind van de Molenstraat waren vroeger een boerderij (de derde was een schuur waar nu een woning is ingebouwd)
In die boerderij woonde vroeger “de berenboer” Die boer had vroeger een beer, een mannelijk varken. Andere boeren kwamen met hun zeugen naar die boer om de “beer zijn werk laten doen” waarna na ca 122 dagen de zeug om en nabij de 15 biggetjes baarde. Onze uitlegdame vertelde ook dat ze zelf op een boerderij in Eemnes was opgegroeid en vroeger samen met de knecht een koe, met touw om zijn poot naar Laren moest brengen, naar de slager. Op de terugweg mocht ze op de fiets bij de knecht achterop, die haar dan naar school bracht. Leuke verhalen van Oud Eemnes!
Het nieuwe winkelcentrum Minnehof moesten we, volgens de route links laten liggen, maar wij zijn even Happy food binnengelopen om iets lekkers te snacken (fietsen maakt hongerig)
We kwamen ook bij de Nicolaaskerk ( of Grote Kerk) uit 1352. We zouden hem, volgens de route kunnen bezichtigen voor € 1,-, maar kennelijk niet deze dag. (De torentrappen zijn te beklimmen op Koningsdag en Open Monumentendag) Ook de Oudheidskamer in de voormalige brandweerkazerne, waar we langskomen is, op deze doordeweekse dag dicht. Eemnes heeft nóg een Nicolaaskerk, maar dan een Heilige Nicolaaskerk (rk)  óók deze kerk is gesloten, maar in het voorportaal is het mogelijk een waxinelichtje aan te steken. Verschillende mensen vóór ons hadden dat kennelijk wel gedaan.
Door de glazen deuren is het mogelijk de kerk in te kijken.

We passeren het Oude Raadhuis tot 1975 in gebruik als raadhuis, nu een restaurant.(behalve maandag, iedere dag open vanaf 12.00 uur)

In de weilanden zien we behalve schapen, paarden en 2 koeien met een kalfje ook onnoemelijk veel ganzen en zwanen. Bij een sloot met bosschages zie ik een winterkoninkje. Ook zien we veel omgewaaide, nu in stukken gehakte bomen. Ook hier heeft de storm behoorlijk huisgehouden.
Een leuke fietsroute, zeer aan te bevelen, maar misschien is op een zaterdag of zondag e.e.a. ook van binnen te bezichtigen.

*)www.hkblaricum.nl
www.historischekringeemnes.nl

www.historischekringlaren.nl
.