Een gemiddelde Nederlander

Gemiddeld verhuizen Nederlanders 7x *) in hun leven, las ik.
Meteen vraag ik me dan af: Ben ik  daarin gemiddeld?
Bijna.
Ik ben tot nu toe 6 x verhuisd en nog niet dood!

1. Het huis waar ik geboren ben verliet ons gezin toen ik 6 jaar was; we gingen van een huurhuis naar een koophuis (zelfde woonplaats)
2. Dát huis, waar we mega gelukkig zijn geweest, moesten we verlaten toen mijn vader gestorven was en mijn moeder, als weduwe dat niet meer kon betalen en onderhouden. 3. Toen trokken we in een flat, 3 hoog (vreselijk vond ik dat, geen tuin!!! ik denk niet dat ik een lieve, begripvolle puber was in die tijd)
4.Vanuit die flat ben ik getrouwd; inwonend met meerder mensen in een groot huis (ooit weeshuis geweest) in een dorpje in de buurt van mijn geboortedorp.
5.Na een jaar kwamen we in aanmerking voor een huurflat in mijn geboortedorp
6.Na 10 jaar hadden we genoeg gespaard om de gok naar een koophuis te wagen en vertrokken we naar een boerendorp 12 km. verderop. En daar wonen we nog steeds.

Als ik een gemiddelde Nederlander ga worden, zou het dus betekenen dat ik nog 1 keer ga verhuizen. Ik hoop van niet.

 

*) Nederlanders verhuizen vaak, Zuid Europeanen het minst en Amerikanen het meest: gemiddeld zo’n 10 x in hun leven.

Thuis

Kennissen van ons zijn verhuisd.
Van een huis met een enorme tuin in een dorp van zo’n 1700 inwoners, naar een flat op de eerste etage van een dorp dat 10.500 inwoners telt.
Een behoorlijke verandering dus.
Gisteren waren we voor het eerst in hun nieuwe huis.
We kregen een rondleiding door de ruime, lichte flat.
De eerste vraag die ik stelde was: Hebben jullie het hier naar je zin?
(Ze wonen er nu een kleine 3 maanden) En wat de man zei zette me behoorlijk aan het denken: “De flat is ingericht en klaar, nu moeten we er nog ons thuis van maken.”

Hoe doe je dat ergens een thuis van  maken? Je hebt nieuwe- en je vertrouwde “oude spullen”, je hebt geverfd en behangen naar je eigen smaak, het is klaar! Maar hoe maak je er een thuis van?
Ook hij wist niet echt hoe.
Misschien kan een huis alleen een thuis worden door er een tijd in te wonen?
Het moet je eigen “geur” krijgen, vertrouwd worden.
Misschien wordt het een thuis door je buren te leren kennen?
Ik ben er niet uit.
Eerlijkheidshalve hoop ik dat ik nooit meer hoef te verhuizen, dat we hier kunnen blijven en van hieruit ooit (nog lang niet maar ooit) ten grave kunnen worden gedragen. Zodat we nergens meer een thuis meer hoeven maken; we hebben het al.