9 In het uur

Er was gisteren veel te doen in deze contreien.
Geen idee wat, maar als we met de auto naar een bos willen rijden om te wandelen, worden we op verschillende plaatsen door geelgejaste verkeersregelaars ongevraagd naar parkeerplaatsen geloodst, of door hen juist verboden ergens af te slaan.

We trekken ons eigen plan en parkeren ergens in villawijk in een doodlopende laan. Dat doen meer automobilisten, maar die lopen naar een evenement. Waar wij het bos ingaan loopt niemand.
We lopen een stukje en horen meteen geen auto’s of mensen meer, alleen maar vogeltjes fluiten.
De eerste drie kwartier komen we alleen maar één dame met een hond tegen.

Waar we door het bos lopen is een treinrails.
We tellen 9 treinen in een uur (het stoort ons niet, het geluid vervliegt snel) verder horen we alleen de wind door de bomen ruisen en vogelgeluiden.dodeboomdodeboom3dodeboom4

Deze keer concentreer ik me niet op de levende natuur, maar op de dode.
Veel dode takken op de grond, grote boomstammen afgebroken én ook afgezaagde stammen met geverfde nummers erop, van de houtkavels vermoed ik.
Op sommige dode woudreuzen hebben zich berkendoders gehecht en zitten er spechtgaten in de holle staanders. Hele stukken zijn vermolmd door kevers en andere insecten.

Toch word ik niet droef dit van dit bos, dat komt ook omdat de zon tikkertje tussen de hoge varens speelt, lichte vlekjes lijken achter elkaar aan te zitten en weer te verdwijnen.

Uiteindelijk komen we bij een soort vuurplaats, het ziet er wild uit en toch ook weer “aangelegd”. We snappen waar we zijn als we kinderen met groene uniformpjes zien lopen; het is een padvindersterrein. Waarschijnlijk hebben de kinderen kamp gehad, want ze zien er, zonder uitzondering, doodmoe uit.

Ouders komen ze ophalen ( een evenement) en hebben waarschijnlijk hun auto niet vlakbij kunnen parkeren. Als wij teruglopen naar onze auto in het villawijkje, lopen er 2 moeders met ver daar achter sjokkende kinderen. De moeders lopen te enthousiasmeren, de kinderen lopen te drentelen en te vragen of het iets langzamer kan

We zien een parkeerterrein met een bord VOL erop en borden met pijlen waar in een weiland geparkeerd kan worden. Wij hoeven niet, we gaan naar huis. We hebben ons portie NATUUR weer binnen.

Varens

grondvarensEén van mijn favoriete bosplanten zijn: varens, een heel oude plantengroep, wat door het vinden van fossielen te bewijzen valt. Er zijn heel veel verschillende soorten varens en ze komen over de hele wereld voor. Omdat varens vocht nodig hebben zijn ze in ruime maten aanwezig in de regenwouden. Ik heb ze daar in Nieuw Zeeland gezien, immense grote, waar we onder liepen (sommige soorten kunnen tot wel 20 meter de lucht in steken) en waar mijn lief detailfoto’s van heeft gemaakt, die nu hier thuis aan de muur hangen.

 

sieraadDe zilvervaren is het nationale symbool van Nieuw Zeelands; het is de meest bekende van de wel 90 verschillende soorten varens in Nieuw Zeeland. De bovenkant van de bladeren van de zilvervaren zijn donkergroen; de onderkant is zilverkleurig. Men zegt dat in de nacht de zilverkleurige bladen oplichten in het maanlicht en dat ze zo de nachtelijke wandelaar helpen bij het vinden van zijn/haar pad ( IK heb dát niet gezien)

 

Maar ook “gewoon” in Nederland zijn prachtige gebieden met mooie varens te zien.
Zoek, vind, kijk en geniet.
bosvarens