(Beach)Volleybal

Dit weekend staat, bij ons,  in het teken van het volleybal. Twee gezinsleden reizen af naar Millingen aan de Rijn om daar dit weekend aan een jaarlijks groot volleybalbuitentoernooi mee te doen.

teamshirt
het teamshirt van de Magie-blokjes

Dit keer wordt het toernooi voor de 45e keer gehouden en doen er 170 teams aan mee.
Op het terrein is ook een kampeerterrein, dus de tent is mee.

Wij vertrekken naar Utrecht om een of meer  wedstrijden te zien in de hoogste Nederlandse beachvolleybalcompetitie  voor mannen en vrouwen de DEB  ’s morgensa Eredivisie Beach.
Dit weekend worden er wedstrijden gespeeld in Bilthoven en Utrecht.
beach1Mijn ex- collega appt me dat ze ’s morgens gewonnen heeft in Bilthoven en  straks op het Centre Court op het Jaarbeursplein gaat spelen om half 3.
Het is schitterend weer, dus we rijden naar Hollandsche Rading zetten daar onze auto neer en gaan met de trein naar Utrecht CS. Weinig te lopen, want meteen als je het station verlaat is daar het Jaarbeursplein mét tribune. Ook op de trappen van het Jaarbeursplein zitten veel mensen te kijken.

We vallen midden in een Heren beachvolleybalwedstrijd: Nederland tegen België.
De Belgen winnen.
beach3Dan zien we mijn collega in de “arena” verschijnen. Ooit  was Mered de Vries een professioneel beachvolleybalster die onder andere in Italie (Asystel Milan) speelde. Nu teamt ze samen met Querine Oosterveld.(volleybalster oa. bij Alterno en Rote Raben Vilsbiburg)

Ze hebben hun eerste wedstrijd in Bilthoven gewonnen en spelen nu tegen Marloes Wesselink en Sophie van Gestel. (Die beide dames staan mét foto’s op de vanen die bij de tribune hangen)

“Mijn” meiden gaan geweldig van start, een lust om naar te kijken. Marloes en Sophie lopen hun achterstand echter weer in en winnen uiteindelijk met 23- 21. Een leuke spannende pot
De tweede  gaan Sophie en Marloes geweldig van start, af en toe lopen Mered en Quirine op ze in, maar uiteindelijk winnen Marloes en Sophie met 21-16.
Mered en Quirine moeten weer terug naar Bilthoven voor hun volgende wedstrijd (die ze winnen!)

Voor het publiek was dit een geweldige locatie, wat me een beetje verbaasde was de “knullige” randverschijnselen, waarop dit evenement plaatsvond. Bijvoorbeeld:
Er kunnen time-outs gevraagd worden, dan trekken beide teams zich terug onder eparasol, drinken water uit een koeltas en overleggen.

beach2
De kapotte parasol was aan de andere kant

Eén parasol was kapot gewaaid en dus zaten de meiden bij hun “rustmoment” in de volle zon (geen reserveparasol ergens?)
De teams oefenen vóór de wedstrijd gewoon op het (stenen) Jaarbeursplein, geen apart zand oefenveldje. Ook heb ik geen kleedhokjes gezien, wél zag ik dat de vrouwelijke deelneemsters zich verkleedden naast het veld, waar ook toeschouwers staan.
Als je optimale prestaties van sporters verwacht, zou dat soort dingen, in mijn idee, wel beter geregeld moeten worden.

tribune
Wat leuk was aan deze Jaarbeurspleinlocatie dat “iedereen” die uit de trein kwam op zijn minst, even blijft staan. Er kwamen vrijgezellenfeestjes voorbij; kerels met 1 man in een openhangende witte bruidsjurk, mannen in roze shirts met Ajuuuuuuh op hun rug, en “tropische” dames met pluimen op hun hoofd.
Ook “gewone” reizigers haalden een drankje en gingen  lekker in de zon naar dit schouwspel zitten kijken.

Helaas kon het team zondag niet meer spelen omdat Mered geblesseerd was geraakt.
Een  pijnlijke onderarm (overbelasting?) verhinderde haar verder te spelen.
Balen voor Mered en Quirine én voor de toeschouwers die een goed, sterk damesteam moesten missen.

 

Botanische tuinen Utrecht

Deze tuinen zijn aangelegd rond voormalig fort Hoofddijk (onderdeel van de Nieuwe Hollandse waterlinie)
De tuinen zijn oorspronkelijk opgericht in 1639 als medicinale tuin en in 1963 op deze locatie gevestigd, ongeveer 9 hectare groot en met duizenden plantensoorten.

7 april was rotsplantendag;  de Utrechtse rotstuin is met 3.000 soorten rotsplanten de grootste van Europa.
Deze keer geen “letterblog”  van mij maar foto’s die mijn lief heeft gemaakt en die voor zichzelf spreken.BotanischeTuin01

Boeren, Burgers, Buitenlui

fiets eemnes

Onder deze titel is een boekje uitgegeven (van de gezamenlijke Historische Kringen) met fietsroute(s) van Eemnes, Laren en Blaricum*).
Het heerlijke van fietsroutes rijden, is dat je overal kunt stoppen en dingen bekijken. Niet, zoals met een auto, ergens voorbij zijn voordat je het beseft,  je hebt geen parkeerplaats nodig en je bent heerlijk in de vrije natuur vitamines aan het opdoen.
Ik ben niet echt “gek” op fietsen, maar om bovenstaande redenen klim ik wel eens op de fiets; gisteren “deed” ik uit bovenstaand boekje het fietsstuk Eemnes.

Een leuke route, door weilanden, langs slootjes én door de stad Eemnes (1352 stadsrechten gekregen).Eemnes is een samentrekking van de Eem (rivier) en Nes (langtong) en ligt in de provincie Utrecht.

Bij de Algemene Begraafplaats die in 1828 werd aangelegd staan we even stil. Het oudste graf dat ik kon vinden is, met gebarsten steen, van 1829.
Aan de Molenweg stond, hoe kan het ook anders, vroeger een molen.
In 1929 werd de molen afgebroken, toch reden we even de Molenweg in (dat hoeft niet van de route) Vlakbij waar vroeger de molen had gestaan troffen we een echte Eemnesserse aan, waar we mee aan de praat raakten. Zij legde ons één en ander uit. Twee van de drie huisjes aan het eind van de Molenstraat waren vroeger een boerderij (de derde was een schuur waar nu een woning is ingebouwd)
In die boerderij woonde vroeger “de berenboer” Die boer had vroeger een beer, een mannelijk varken. Andere boeren kwamen met hun zeugen naar die boer om de “beer zijn werk laten doen” waarna na ca 122 dagen de zeug om en nabij de 15 biggetjes baarde. Onze uitlegdame vertelde ook dat ze zelf op een boerderij in Eemnes was opgegroeid en vroeger samen met de knecht een koe, met touw om zijn poot naar Laren moest brengen, naar de slager. Op de terugweg mocht ze op de fiets bij de knecht achterop, die haar dan naar school bracht. Leuke verhalen van Oud Eemnes!
Het nieuwe winkelcentrum Minnehof moesten we, volgens de route links laten liggen, maar wij zijn even Happy food binnengelopen om iets lekkers te snacken (fietsen maakt hongerig)
We kwamen ook bij de Nicolaaskerk ( of Grote Kerk) uit 1352. We zouden hem, volgens de route kunnen bezichtigen voor € 1,-, maar kennelijk niet deze dag. (De torentrappen zijn te beklimmen op Koningsdag en Open Monumentendag) Ook de Oudheidskamer in de voormalige brandweerkazerne, waar we langskomen is, op deze doordeweekse dag dicht. Eemnes heeft nóg een Nicolaaskerk, maar dan een Heilige Nicolaaskerk (rk)  óók deze kerk is gesloten, maar in het voorportaal is het mogelijk een waxinelichtje aan te steken. Verschillende mensen vóór ons hadden dat kennelijk wel gedaan.
Door de glazen deuren is het mogelijk de kerk in te kijken.

We passeren het Oude Raadhuis tot 1975 in gebruik als raadhuis, nu een restaurant.(behalve maandag, iedere dag open vanaf 12.00 uur)

In de weilanden zien we behalve schapen, paarden en 2 koeien met een kalfje ook onnoemelijk veel ganzen en zwanen. Bij een sloot met bosschages zie ik een winterkoninkje. Ook zien we veel omgewaaide, nu in stukken gehakte bomen. Ook hier heeft de storm behoorlijk huisgehouden.
Een leuke fietsroute, zeer aan te bevelen, maar misschien is op een zaterdag of zondag e.e.a. ook van binnen te bezichtigen.

*)www.hkblaricum.nl
www.historischekringeemnes.nl

www.historischekringlaren.nl
.