Opgeruimd en…ijsbeer gevonden

Als je opruimt kom je dingen tegen waarvan je niet wist dat je ze had.
Althans ik had dat verleden week. Iemand die ik ontmoette restaureert jukeboxen.
Ergens op zolder heb ik nog een platenkoffertje met singles ( Elvis, Cliff, the Beachboys etc)  staan van vroeger, die wil ik hem geven (dat doet iemand er nog wat mee)
Omdat ik “ergens achterin” zocht vond ik ook een doos met papieren die ik bewaard had; die doos nam ik mee naar beneden om uit te zoeken.
Daarin zaten gedichten die ik ooit geschreven had, commissieverslagen van vergaderingen die ik ooit genotuleerd had en uitgeknipte krantenadvertenties waarin ik ooit genoemd werd. Behalve de laatste heb ik bijna alles weggegooid.

Wat ik ook vond waren een aantal krantenknipsels waarvan ik NU geen idee meer heb waarom ik die ooit bewaard heb. Het zou kunnen zijn dat ik er ooit een kort verhaal over wilde schrijven. Het zijn uiteenlopende berichten van: Student steekt ijsbeer neer  tot
PTT verandert in 1996 driekwart telefoonnummers.

Bijzonder. Ik ging ze lezen en bedacht dat het misschien leuk is om er alsnog “iets” mee te doen (dan heb ik ze niet voor niets bewaard)

ijsbeerVandaag begin ik met de ijsbeer.
(Helaas staat er geen datum op dit stukje van de krant; meer dan 20 jaar geleden is het in ieder geval)
Een enorm maf verhaal. Het speelt zich af in Moskou en de betreffende student  studeert  aan de kunstacademie.
Volgens de bewakers wilde de student Alexej het bont en het vlees van de beer stelen.
De student verklaarde dat hij bezig was de ijsbeer te tekenen, toen hij per ongeluk in de kooi viel;uit zelfverdediging had hij een keukenmes uit zijn tas gehaald en de ijsbeer neergestoken.
De ijsbeer was zo zwaar gewond dat het 5 uur duurde om de wonden te hechten.
Tot zover het krantenbericht.

Wie (welke student) gaat met een keukenmes in zijn tas naar de Dierentuin?
Kun je “per ongeluk” in een ijsberenkooi vallen?
5 uur hechten is niet één messteek geweest, lijkt me.
Dan de bewakers, (ingehuurd omdat er de afgelopen jaren kostbare dieren uit de dierentuin waren gestolen) hun commentaar dat de student bont en vlees wilde stelen vind ik heel bizar.
Wie gaat moedwillig IN een ijsberenkooi met een keukenmes een ijsbeer van zijn bont ontdoen? (het vlees houd je, als het lukt dan inderdaad over; maar de kans van slagen acht ik nihil; hoe kom je trouwens UIT die kooi met een dode,  ca 400 kilo zware ijsbeer én zijn pels?)

De slotalinea in de krant vind ik ook nogal bizar: Dierenvrienden hebben hun bezorgdheid geuit dat voedseltekorten en de stijgende prijzen, de mensen zullen aanzetten om dieren te stelen en op te eten.

DIT commentaar brengt me meteen aan het denken over onze (Nederlandse) dierentuin: ARTIS.
Daar hebben in de Tweede Wereld Oorlog Joden in verborgen gezeten. Onder andere in de apenrots.
De directeur van Artis toen, Armand Sunier was van  Zwitserse afkomst wat een pré was voor het communiceren met de bezetters. Duitse militairen wilden graag in ARTIS verpozen, dat kon, maar Sunier vroeg wel of er dan genoeg eten voor de dieren kon komen. De Duitsers zorgde dat er genoeg eten kwam, waar Sunier dan weer ook onderduikers van kon voeden.
Het verhaal gaat ook dat er hompen brood in de hokken lagen, waar de dieren dan
“ even” geen trek in hadden en dat hongerige, omwonende Amsterdammers probeerden met stokken die stukken brood door de tralies te halen om zelf op te eten.

Twee bijzondere verhalen, één uit Moskou en één uit Amsterdam, verbonden door een vrouw die een krantenknipsel had bewaard en er nu een blog van gemaakt heeft.

Monet en meer

Vervolg van mijn blog gisteren waarin we, na enige “hindernissen” konden vertrekken naar Den Haag om de vijverschilderwerken van Monet te gaan zien

netkoustram
We halen onze “derde man” op en rijden naar het Kunstmuseum. We zien bij de parkeerplek waar we hebben afgesproken de “netkous tram” een tram in de lucht!

We moeten bij het museum, ondanks onze museumjaarkaart een toeslag betalen voor deze bijzondere tentoonstelling*)

Er zijn 40 werken van Monet te zien, bijna allemaal  van de vijvers in Giverny.
claude2

wisteriamonet
misschien is het witte haaltje een glasscherf geweest??

De meeste van zijn vijverschilderijen, geschilderd in zijn (zelf ontworpen) tuin in Giverny  waren vroeger niet “hot”  Ze hebben (na zijn dood)  25 jaar opgeslagen gelegen in zijn atelier en zijn zelfs beschadigd doordat een bomexplosie in de Tweede Wereld Oorlog het glazen dakraam verbrijzelde en er metaal- en glassplinters door zijn werk heen kwamen

In 1952 was eerder in Den Haag een Monet retrospectief geweest. Díe tentoonstelling markeerde volgens het museum „een kentering” in de waardering van de waterlelieschilderijen. Niet langer werden ze gezien als ouderwets en rommelig, maar ontstond er wereldwijde waardering voor de „haast abstracte kleurexplosies” ervan.

claudeIk was een beetje teleurgesteld omdat ik in sommige van zijn werken  ‘te abstract en rommelig”(niet alleen mijn woorden) vond. Met name de “Blauweregen schilderijen” vielen me tegen. Dit is natuurlijk een persoonlijke mening, maar ook mijn 2 metgezellen waren niet onder de indruk van de vijver/blauweregen schilderijen.

 

De schilderijen van het Japanse bruggetje(1899) en het bootje (1874) waarop hij zat als hij schilderde en de Quai du Louvre( 1867) lieten wél mijn hartje sneller kloppen.
Ik voel dus duidelijk meer voor zijn werk vóór 1900!

 

quai du louvre
Quai du Louvre (1867)

Behalve de Monet tentoonstelling waren er meer exposities in het Kunstmuseum. Op één waren vooraf al attent gemaakt om toch ook “even” te bekijken: Let’s Dance – Dansmode van tutu tot pattas.**)

Ik ben niet echt gek op kleren en houdt niet zo van dansen of ballet, maar deze tentoonstelling was zéér de moeite waard. De manier waarop  wordt tentoongesteld is verfrissend, intrigerend, uitdagend; kortom bijzonder. Blij dat we dan even “meegepakt” hebben.

In de hal dronken we koffie en aten we een broodje en toen was het “opeens” 5 uur en moeten we het gebouw verlaten.
tentoonstellingshal.jpg

 

 

*) In Kunstmuseum Den Haag t/m 2 februari 2020
**) In Kunstmuseum t/m 12 januari 2020

Willem Wilmink (1936-2003)

Willem Andries Wilmink was Neerlandicus, schrijver, zanger, maar vooral dichter.
Onlangs kwam onderstaand gedicht me weer onder ogen.
Ik MOEST dit gewoon iemand laten lezen, het is zó bijzonder.
Ooit heb ik het horen voordragen door Joost Prinsen, brok in de keel, maar ook bij het zelf (her) lezen blijft het ontroeren.

Ben Ali Libi

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.

Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat hij zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar
Ben Ali Libi, de goochelaar
Toen vonden de vrienden van de weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

In ’t concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar
ben Ali Libi, de goochelaar
En altijd als ik een schreeuwer zie
Met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel

Yaourt (2)

Op 24 januari schreef ik een blog over yoghurt.
Ik hoorde nog 3 feitjes hierover die misschien nog leuk om te vermelden zijn:

yoghurt
Griekse yoghurt schijnt ná de Eerste Wereld Oorlog in Nederland gekomen te zijn, toen Grieken hier in Nederland restaurants begonnen en “hun” yoghurt hier  serveerden

 

Ik las dat als je  verhitte melk waaraan 2 soorten melkzuurbacteriën heb toegevoegd op een warme plek (ca 40graden) zo’n 12 uur laat staan er “vanzelf” een soort dikke yoghurt ontstaat. De bacteriën breken de lactose dan af tot melkzuur.

En iemand schreef me dat er yoghurtmakers bestaan, waarin je zelf biologische yoghurt kan maken. Stroomloos (duurt langer) of elektrisch (wordt iets dikker)

 

 

Citaat Winston Churchill:

“Je moet het lichaam verwennen,

Anders heeft je ziel geen zin erin te wonen.”

 

W.L.S.Churchill 1874 – 1965 was een nakomeling van John Churchill, de 1e hertog van Marlborough, die Blenheim Palace cadeau kreeg voor de slag bij Blenheim in 1704*) Winston Leonard Spencer Churchill was de Britse premier die Hitler weerstond en een beslissende rol in diens ondergang heeft gespeeld.

*) Bent u ooit in Woodstock, Oxfordshire? Ga dit geweldige Palace bekijken, u heeft, denk ik,  nog nooit zo iets gezien. (Winston is er geboren)

blenheim-palace