Thuiswerken én in en om huis

Heel veel mensen die NU thuis werken en dus niet tijd hoeven te spenderen aan  woon/werkverkeer, gaan de tijd die “over” is, in huis of tuin werken.
Dat heeft aparte gevolgen, ondervonden we vandaag toen we een eindje gingen fietsen.
Er stond “ergens” een enorme rij auto’s, aan de kant met de bestuurders in de auto’s, file? Wat ons opviel  was dat er in die rij auto’s veel  stonden met een aanhangwagentje.
We fietsten door en zagen dat ze allemaal stonden te wachten bij een hek van een afvalinzamelstation. Verkeersregelaars met gele jasjes lieten per keer maar een paar auto’s door, vandaar die lange rij.

Onze ene zoon kan, door zijn beroep, niet thuis werken, zijn vriendin werkt in de frontlinie van deze Corona-war,  ze is verpleegkundige,.Hun beider onregelmatige diensten draaien (niet gewoon) normaal door.
De andere zoon kan wél thuis werken en zijn vrouw zit tussen twee jobs in en heeft dus “even” een thuisperiode. Zij zijn dus soms ook in en om het huis aan het klussen.

perkplanten
Laatste hadden ze een boom omgehaald en appte hij dat een tijd in de rij had gestaan om die boom, in stukken bij zijn inzamelstation te brengen.
De mensen in de rij daar werden verblijd met een doosje met perkplanten als goedmakertje voor het lange wachten!
Een enorm leuk idee.

Ook wij zijn achterstallige klusjes aan het doen.
Een stukje tuin waar niets wil groeien en wat er al tijden triest uitziet (geen idee wat dan wel, van alles geprobeerd) spitte mijn lief om.
Ik wil graag een berg stenen met wat vetplantjes er tussen daar proberen.
Volgens mijn lief hebben we daar te weinig kleine steentjes (grote verzamel ik al jaren en neem ze overal vandaan mee, genoeg voorraad)
stenentuin
We gaan naar het tuincentrum in de buurt en kopen een mega zak Limburgs grind van 16-32 mm;wat grote platte stenen en een paar vetplantjes. Die platte stenen moeten gewogen worden; het gewicht bepaald te prijs. Een medewerker vraagt of ik mijn 4 platte stenen op de enorme weegschaal die daar buiten staat wil leggen.
Op een afstand kijkt hij er naar en roept: we maken er 2 kilo van goed? Ik vind het prima, pak mijn stenen van de weegschaal en krijg van de gehandschoende medewerker een briefje met 2x en een code. Bij de kassa mag ik 78 cent betalen voor de stenen.
Er zijn nog “dingen” erg goedkoop!

We zijn op de fiets maar mijn lief legt de zware zak grind, goed in balans, achter op zijn bagagedrager. De vetplantjes gaan in mijn fietsmandje en de stenen in de fietstas, zo komen we veilig thuis
Thuis blijkt stenen stapelen niet zo makkelijk te zijn als het lijkt, maar uiteindelijk wordt het bij benadering wat ik in mijn hoofd had.

Klus geklaard! Op naar de volgende!

De vijverspecialist.

Onze vijver is troebel.
Dat is hij al een tijdje.
Normaal hebben we een vijver met helder water, waar we onze vissen (ook de kleintjes) in kunt zien zwemmen. Nu zien we alleen de grote en de felgekleurde vissen in een soort groene soep. Zweefalg denken we.

Onze zuurstofplanten maken zich klaar voor de winter en verdwijnen, de waterlelie heeft nog één bloem, verder zijn de bladeren aan het  afsterven. Ook de bladeren van de lissen zijn aan het afsterven.
Er is al een (juiste hoeveelheid) biologisch middel in de vijver gegaan, maar helaas heeft het niet geholpen. Tijd om naar een tuincentrum te gaan en daar de vijverspecialist te spreken.

We hebben een testmonster van ons vijverwater bij ons. (thuis al getest, water is oké)
De vijver-alweter test het en heeft bijna dezelfde waardes als wij al gemeten hadden; allemaal goed.
Volgens hem komt het door de afstervende planten en is er weinig aan te doen. CO2 tabletten hadden kunnen helpen, maar daar is het nu te laat voor.
Geen vis is ziek, de kwaliteit van het water is oké, alleen zichtbaar die groene soep: Jammer, kan geen kwaad.

Opgelucht maar toch ook een beetje teleurgesteld. We hadden graag iets (natuureigen) in de vijver gedaan, waardoor de vijver weer helder werd. Helaas.
Wel hebben we vermoedelijk té veel vissen ( er zijn veel jonkies geboren) maar omdat de kleine visjes nog zwart zijn en we niet weten wat t gaat worden, wil niemand ze hebben. Maar, zegt de vijverspecialist, al die vissen met elkaar zorgen wel voor veel vissenpoep met alle gevolgen van dien.

vijver_klein
De vijver in “heldere”tijden

reigerWe blijven nog even met de  vijverspecialist praten, met name over de reigers die in het voor- en najaar zich weer te goed willen doen aan de vijvervissen.Hij heeft een (onorthodoxe) oplossing: bij de vijver een droogmolen neer zetten; daar houden reigers niet van. Draadjes spannen over de vijver kan ook; wij vinden het een ROT gezicht We hebben alleen een doorzichtige draad OM de vijver zodat  de reiger daar niet kan (en wil) gaan staan (maar landen IN de vijver kan hij of zij natuurlijk wel).

We krijgen het ook over de buxusmot, die, omdat ik GEEN bestrijdingsmiddelen wil gebruiken ook in mijn buxus WEER neergestreken is (verleden week zag ik haar zitten, beeldschoon; dat maak IK niet dood, maar ik wil WEL mijn buxusboompje beschermen) Oplossing onze onorthodoxe vijverspecialist: kippen houden. Die eten smakelijk van zijn buxusplatjes, mooie plantjes geen rups te zien! Ook heeft hij geen slak in de tuin, door zijn kippen.
DIE oplossing lijkt ons niets; we houden van veel beesten, maar kippen horen daar niet bij (evenals slakken overigens)

We verlaten het tuincentrum zonder “iets” voor de vijver, wel een advies de pomp uit te zetten en wat vissen “weg” te doen. Dus als u kleine visjes wil, waarvan we NIET kunnen garanderen wat het worden; grondels, goudvissen of koi’s, meldt u op het blog aan.