Machtnemers

Om uit te leggen wat ik met mijn zelfverzonnen woord machtnemer bedoel heb ik een kort verhaaltje als illustratie.
Ik ging met mijn vriendin naar Mauritanië.
We moesten overstappen in Casablanca (Marokko) en hadden daar niet erg veel tijd voor.
Bij de douane (alleen met handbagage, andere bagage was doorgelabeld) stond een korte rij.
petAchter het loket zit een man met een pet (dat had ons al moeten waarschuwen; machtnemers hebben vaak een pet op)
Ik gaf ons beider paspoorten aan hem én een glimlach.
Hij  nam aan en glimlachte niet.
Hij keek in de paspoorten en opende een laatje van zijn bureau en stopte de paspoorten er in.
Hij wenkt naar de man achter ons; NEXT.
Ik deed een stap opzij liet de man achter ons door, die meteen zijn paspoort terugkreeg en wegliep. Ik stapte weer voor het loket en vroeg onze paspoorten terug: we moeten een vliegtuig halen.
Hij keek me aan, wenkte me weg en zei weer:  NEXT.
Nu doe ik géén stap opzij meer.
Ik eis onze paspoorten terug.
Voor eisen is deze meneer in het geheel niet gevoelig: NEXT.
De spanning neemt toe bij mij en mijn vriendin: haalt onze bagage wél de overstap, maar wijzelf niet omdat deze PET verkeerd staat?
Om een lang verhaal kort te maken, als iedereen na ons geweest is, pakt hij de paspoorten uit de la, kijkt er langdurig naar en……….. geeft ze aan me (we haalden het vliegtuig naar Nouakchott)

Deze man wist dat hij macht over ons had, we hadden hem NODIG; hij misbruikte zijn “macht”.
Zo zijn er meer. Er zijn beroepen waar dit vaker voorkomt dan andere beroepen.
Ik ga ze niet noemen, wil niet stigmatiseren.
Maar het is wel zo dat nu er, door de Coranacrisis extra moet worden opgelet (daar is een goede reden voor: besmetting) het voor machtnemers gouden tijden zijn.

Wéér een kort verhaaltje, maar dan van NU:
Kennissen van ons hebben een horecabedrijf. Dat is nu dicht.
Op 1 juni mag het terras open. Ze zijn dus druk aan het werk om alles aan kant te krijgen.
Ze lassen een adempauze in en lunchen op het terras.
Er komen 2 BOA’s langs die een fikse boete uitdelen; Het terras moet nog dicht zijn!
Dat weten ze, dat is ook zo, maar zij zijn de eigenaren en zitten mét één familielid die in de zaak helpt even te lunchen op hun eigen terras.
Niets mee te maken, het mag niet!
NEXT!

Nog een waargebeurd event, gebeurd in het heden:
In supermarkten wordt gecontroleerd op het naleven van de regels; iedereen klant een karretje, karretjes goed schoongemaakt, 1,5 meter afstand mogelijk, etc.
Er komt controle. De assistent bedrijfsleider wordt aangesproken op iets dat in zijn ogen niet terecht is en zegt dat ook. De machtnemer reageert hierop met: “Zo is het en niet anders. Je moet wél weten dat ik je hele bedrijf kan sluiten”.

Heel veel goede en lieve mensen oefenen vaak een ondankbare taak uit door ons te moeten wijzen op dingen die we fout doen: fout parkeren, fout oversteken, te hard rijden etc. Moeilijke beroepen waar je veel “gedoe” over je heen krijgt ook al is het recht aan jouw kant.
Niets ten nadelen over die mensen, maar er zijn er een páár bij die zwelgen in het tonen van hun macht en daar ge(mis?) bruik van maken; ik noem ze; MACHTNEMERS.

I

 

Natte ogen

Het regent.
Nat kom ik bij de supermarkt aan, werk mijn weekendboodschappenlijstje snel af en wil in de lange rij gaan staan.
Lang? We moeten allemaal 1,5 meter afstand nemen, dus 4 mensen is al een lange rij.
Tegelijk met mij komt er een oude meneer van de andere kant aan. Ik maak een gebaar van gaat u maar voor. Hij bedankknikt.
Om vóór me  te komen moet hij dicht langs een andere mevrouw, die bitst:
“U had beter om kunnen lopen”
De man slaat zijn ogen neer.
Als hij ze weer opslaat kijkt hij recht in de mijne: “Ik was wat vergeten. Ik doe boodschappen voor mijn buurvrouw. Voor dié boodschappen moet ik soms zoeken”
Hij houdt een keurig in schuin handschrift geschreven boodschappenlijstje omhoog.
– Wat, lief dat u dat voor uw buurvrouw doet –
“We wonen al 38 jaar naast elkaar, ze is weduwe. Als we elkaar allemaal een beetje helpen gaat het goed, toch?”
Ik knik. Heb een beetje natte ogen (dat komt NIET van de regen)
De rij schuift door, de man is aan de beurt.
Achter me schuift een dame, netjes met anderhalve meter afstand aan.
Als ik afreken, is de man voor me nog zijn buurvrouws boodschappen aan het inpakken.
De kassière vraagt me of ik zegels wil. De ene wel, de andere niet.
De buurvrouw achter me vraagt of zij ze dan mag, ze komt er nog een paar te kort.
In mijn portemonnee heb ik er nog wat meer zitten, die geef ik haar.
“Nu heb ik genoeg voor die heerlijke zachte handdoeken, dank u wel”
De man voor me is klaar met zijn boodschappen: Hij kijkt me aan ”Dát bedoel ik nou, als iedereen…..”
helpsticker
Hij draait zich om, zwaait en loopt de deur uit.
Even later loop ik ook naar buiten en zet mijn karretje bij de andere “vieze”
Een winkeldame loopt naar de karretjes mét spray en een doekje.
Het regent niet meer.
De zon komt door

Corona bijverschijnselen(2)

Al eerder schreef ik over de neveneffecten van de Corona epidemie.
Nu hoorde ik van jongelui dat sommige scholen/cursussen géén online mogelijkheid tot doorstuderen bieden en dat ze in de rats zitten over de duur van hun opleiding.
Vanmorgen sprak ik 2 jongelui; de één waarbij de online mogelijkheid wél werd geboden en waar de leraar steeds meer online mogelijkheden zag. Wel vond de cursist de effectiviteit bij hemzelf minder als bij het naar school gaan.
De ander vertelde dat haar opleiding eerst aangaf dat ze verder online gingen lesgeven, maar dat elke keer het begin ervan uitgesteld wordt; nu weer tot half mei.
Een half jaar vertraging kán problemen geven met een vervolgopleiding of baanmogelijkheden!

Ik merk ook dat de sfeer in de supermarkt verandert. Er schijnen mensen boodschappen te doen, die later een soort klachtenlijn bellen om te zeggen dat er bepaalde maatregelen (afstand houden bijvoorbeeld) NIET GOED  gegaan zijn in een bepaalde winkel. Er komen dan BOA’s  in de winkel controleren.De sfeer tussen de controleurs en het personeel dat hard werkt en erg zijn best doet kán daardoor soms wat “gespannen” worden!
Zelf vind ik dat, als je klachten hebt,  het dán en daar gezegd moet worden (wel op een afstandje)  dan kan er iets aangedaan worden!
Er is nu een rood/witte lijn gespannen tussen de binnenkomende klanten en de uitgaande klanten.

supermarktkarEr zijn ontsmette karretjes en het gebruikte karretje moet elders worden neergezet; er staat geen medewerker meer bij, die het ontsmet en aanpakt!  (De schermen tussen de kassa’s, de handschoentjes, de ontsmettingsmiddelen voor de klant, dát is zo langzamerhand overal standaard neem ik aan)

afstandbordSteeds vaker zie je op straat op drukke plekken geelgejaste mensen lopen die je vertellen dat je afstand moet houden, dáár niet mag staan, of mag lopen.
Of borden met waarschuwingen
Vaker zie je ook dat er mondkapjes (wat eerder sjaals waren, die minder opvielen omdat het koud was) gedragen worden.

We kennen mensen die bijna NIEMAND meer zien en geïsoleerd leven; mensen die nog mensen te eten vragen (dan wel aan de andere kant van de lange tafel of in de tuin) en mensen die erop uitgaan met een camper (toilet, water en alles bij zich) in een stuk vrije natuur, helemaal alleen.
Iedereen probeert zijn/haar draai te vinden binnen de ( veilige) mogelijkheden.

Er is, hier, ook wat aan het straatbeeld veranderd; er hangt hier en daar een lokale vlag uit. Een plaatselijke coryfee zei publiekelijk: in deze moeilijke tijd is het belangrijk dat we de saamhorigheid in ons mooie dorp vasthouden. Hoe kunnen we dit het beter laten zien dan met de lokale vlag als symbool voor sterkte, kracht en verbinding.

 

 

Corona bijverschijnselen

Ik deed even een last minute boodschap.
Er staat een lange rij in de supermarkt. Ik ga achter de laatste streep staan wachten
Als ik bijna aan de beurt ben gaat er een nieuwe kassa open. De heer achter me wijst mij erheen, hij blijft zelf  in de rij staan.
De jongen die achter de kassa schuift, zegt tegen me dat het even gaat duren: hij moet nog gepaste kleding aan: Hij probeert zijn, best grote, hand in kleine zwarte handschoentjes te proppen.
– Eerst hadden we large en medium, nu zijn er alleen nog maar maat S. Ik moet ze aan voor bescherming, maar het duurt even voor dat het lukt
Ik lach “Ze passen wel bij je outfit (zwart/oranje)”
Eerst hadden we van die felblauwe, wát een lelijke dingen; maar die paste wel! –
Het is hem gelukt, hij rekent razend snel af en ik vertrek weer naar buiten.

handschoenen
Er liggen er hier  3 in het gras

Ik wéét dat er felblauwe handschoentjes zijn. Ze liggen “overal”.
In het park, in het winkelcentrum, op straat, in winkelkarretjes.
Goor!
De plastic afvalberg wordt door de Corona crisis groter.
Daar staat tegenover dat er veel minder gevlogen wordt, dus de lucht is/wordt schoner.

Gaan we wat van deze crisis leren?
Of gaat alles ná deze crisis weer terug naar het oude?

 

 

Veranderende tijden

photo of perched common blackbirdHet was stil hier, vanmorgen.
Geen rijdende auto’s af en aan met ouders die, op weg naar het werk, de kinderen bij school droppen.
Geen kinderstemmetjes.

Alleen een merelmannetje zingt vanuit de hoogste boom zijn liefdeslied, ongevoelig voor de Coronacrisis

Ik fiets naar de supermarkt zoals ik elke ochtend rond acht uur doe om door het fietsen alle spieren weer even in beweging te krijgen voor de dag die komen gaat. En ik haal  de dagelijkse boodschappen.

Er zijn meer mensen in het winkelcentrum dan anders. Lopen er normaal bijna alleen vrouwen met een enkele man met bestofte werkkleding die vóór of zelfs tussen het werk door, even een broodje of een pak chocomelk haalt, nu lopen er echtparen in de supermarkt. Ze overleggen bij de schappen. Het lijkt een beetje op de kerst: opeens mag de man meebeslissen over welke aardappels er gekocht moeten worden!

Het is raar maar zelf denk ik ook “opeens” gedachten die ik niet WIL denken.
Op mijn lijstje staan aardappels (er zijn er thuis nog 2)
Altijd haal ik een kilootje. Nu aarzel ik: Zal ik toch nu maar niet 2,5 kilo nemen?
Maffe gedachten! Ik koop gewoon een kilootje ( hoewel  ik even in verleiding werd gebracht)

Ik praat met een medewerker die eigenlijk vrij zou hebben vanmiddag maar toch werken gaat.
Als de vracht aan komt, moeten er handen zijn die de spullen in de schappen zetten.
Wat hij het ergste vindt is dat de hamsterende mensen gelijk krijgen als ze zien dat er schappen leeg zijn, terwijl die lege schappen leeg zijn omdat ZIJ te veel ineens gaan kopen!
Als ik vraag wát er dan nu OP is blijken dat eieren te zijn.
Ik snap mensen echt niet; w.c. papier en eieren! Zijn dát de dingen waar je (als het ooit zover komt)  niet buiten kan?
Of slaan die mensen vast eieren in omdat ze anders misschien met Pasen zonder zitten?
Volgens de medewerker kunnen ZIJ (de supermarkt)  alles nog gewoon bestellen, alleen zijn de hoeveelheden nu zó anders dat dat “even” op zich laat wachten.
hulp

Vanavond gaat de minister president ons, het Nederlandse volk, toespreken.
Dat schijnt heel bijzonder te zijn (de laatste keer mp den Uyl met de oliecrisis)
Ik denk ook dat het nodig is, hoewel  er mensen zijn die wat hij  gaat zeggen bij voorbaat “afschieten”. Zelf zou ik nu niet (eigenlijk nóóit) in zijn schoenen willen staan want WAT is wijsheid nu in deze Coronacrisis?
Ik hoorde in de winkel een gezegde dat IK nog nooit gehoord had: “Achteraf  kijk je een koe in de kont”
Zo is het wel: je kunt achteraf makkelijk oordelen omdat je DAN het eindresultaat kent. In de situatie waarin we NU zitten kan niemand voorspellen hoe dit alles gaat aflopen, óf het wel gaat aflopen.
Zelf denk ik dat déze crisis de wereld zal gaan veranderen, dat ons gedrag MOET veranderen, maar HOE?

Corona hier en daar.

We hebben allemaal geluisterd naar onze minister-president en we doen wat hij zegt. We hoesten in onze elleboogjes en schudden ze dan tegen elkaar, in plaats van handen schudden.
We komen met niet te veel mensen bij elkaar. (We kunnen niet met veel mensen bij elkaar komen meer: Musea en theaters zijn dicht) En veel werkende mensen werken vanuit huis. Dát is hier in Nederland.
Laten we hopen dat die maatregelen genoeg zijn om het oprukkende Coronavirus tot stilstand te brengen

engelandMijn Engelse familie meldt dat bij hen in de buurt er geen toiletrol of desinfecterende zeep meer te krijgen is en dat de huisartsen alleen maar telefonisch te bereiken zijn.
Hun advies: Zelf in quarantaine gaan als je griepverschijnselen hebt.

vlag zuid afrikaUit Zuid Afrika meldt een vriendin dat gisteren het hamsteren is begonnen en dat daar nu 24 mensen besmet zijn. Er is een reisverbod ingesteld en er begint lichte paniek te ontstaan.

vlag spanjeOok     bekenden in Spanje melden dat de grenzen dicht gaan. Familie uit Ibiza kan niet naar het vaste land komen en ook uit Noord Spanje kan iemand  voorlopig niet naar centraal Spanje komen; de grenzen zullen maandag sluiten.

AesculaapEen familielid die in de zorg werkt vertelt dat alle afdelingen  in haar ziekenhuis stand by staan om  eventuele patiënten op te vangen.
En een bevriende doktersassistente vertelt rare Corona dingen mee te maken.
Er komt een mevrouw aan haar balie die zegt dat ze denkt dat ze misschien Corona heeft.
Ze zegt ”Wat doet u dan hier in de praktijk? BEL”!
En wat zegt de dame? “Ik probeer al een tijd te bellen maar ik kom er niet door”
Nee dat klopt, het is telefonisch spreekuur,een half uurtje later proberen en het was wel gelukt.
De dame had griepverschijnselen en wilde duidelijk gerustgesteld worden (dat ze géén Corona had) maar “vergat” even dat ze, als ze het wél onder de leden had, kwetsbare patiënten in de wachtkamer van de huisarts besmetten kon.
De assistente vertelde overigens dat háár dokter eventuele Coronapatiënten (met serieuze klachten) wél bezoekt mét speciale kleding en bescherming aan.

supermarktkarDe assistent bedrijfsleider van de supermarkt  vertelde me gisteren dat hij ’s avonds en ’s morgens vroeg extra bestellingen had gedaan omdat er veel meer als anders gekocht werd.
Vanmorgen ging ik even een broodje halen hier vlakbij. Dáár waren hele schappen leeg. Ik weet niet waarom maar ik vond het een angstig gezicht.

Zelf heb ik een “leeg” weekend.

zakdoekHet kinderfeestje van ons neefje ging wél door, maar onze nicht belde op om te zeggen dat het neefje en zij flink verkouden waren. Aan ons om wel of niet te komen.
Wikken en wegen. Hoe jammer we het ook vinden toch maar besloten het “niet op te gaan zoeken”.

NL-DOET-logoDit weekend was NL DOET, de grootste vrijwilligersactie in Nederland. We zouden gaan werken op een Landgoed in de Provincie Utrecht en hadden ons aangemeld. Van het Oranjefonds, de overkoepelende kracht achter deze actie kregen we een mail dat ZIJ de deelnemende organisaties voorgesteld hebben om dit evenement af te gelasten of uit te stellen.
Iedere organisatie mocht zélf beslissen wat ze wilden. (Omdat het buiten werken was, snoeien en dergelijke, hadden we nog even het idee dat het door zou kunnen gaan; we werken daar niet met 100 man of meer)
We kregen echter een mailtje van “onze” Utrechtse organisatie: ze gelasten het af; de laarzen gaan weer in de schuur; zaterdag vrij!

amsterdam architecture building capital
RijksmuseumPixabay op Pexels.com

Zondag hadden we kaartjes besteld voor het Rijksmuseum: Caravaggio- Bernini  (het ontstaan van barok in Rome) We kregen een mail dat het Rijksmuseum gesloten is, voorlopig tot 31 maart.
Zondag ook vrij!

Nu maar geen plannen meer maken; afwachten wat er komen gaat en hopen dat de verspreiding  niet verder gaat.
Vandaag in de tuin gewerkt én even een ommetje in het bos gemaakt; even de overtollige energie omzetten in flinke passen en boslucht opsnuiven. Dát kan  gelukkig (nog) wel.

Iconen

Vaak sta ik met de kassières in de supermarkt te “geiten” Ook gisteren weer.
Ik had niet veel boodschappen, maar moest wel € 30, – betalen. De kassière vroeg of ik de bon wilde meenemen, dat wil ik (stel dat ik nog even naar de andere supermarkt ga, dan wil ik kunnen bewijzen dat de boodschappen die ik al in mijn tas heb NIET van hun zijn)
De kassière vraagt of ik thuis alles ga natellen. Ik zeg “natuurlijk” lach erbij en zeg dat ik nooit terug kom, dat weet ze toch?

Bij het fietstas inpakken vind ik het totaalbedrag toch wel erg hoog en kijk ik even naar de bon.
Daar staan 2 substantiële bedragen op: een flink stuk kaas en “iconen – € 9,10”
Niets dat ik in mijn tas heb valt m.i. onder iconen.
Ik ga toch maar even terug.

Normaal moet je voor klachten etc. naar de servicebalie. Maar omdat ik net had gezegd dat ik nóóit terugkwam vond ik het ullig om naar de servicebalie te gaan (zij zit er bijna naast)
Ik loop naar haar toe ”Je zou nooit terugkomen”
Ik lach haar toe ”Eén vraagje”
Ze knikt
“Wat zijn iconen?”
– Hoe moet ik dat weten? –
De volgende klant is nog zijn boodschappen op de band aan het zetten, dus ik maak van de gelegenheid gebruik en laat haar mijn bon zien: iconen € 9,10
“Ik heb geen idee, haal je tas eens leeg”.
Ik pak mijn tas uit. We zien in die paar boodschappen allebei niets dat onder de noemer iconen kan vallen.
Ze haalt haar schouders op “Ga maar naar de servicebalie, ik snap er niets van”.
Ik stop alles weer in mijn tas en zie dan helemaal onderin een velletje postzegels liggen.
Mijn hoofd wordt rood. “Ik weet het al  het zijn de postzegels,  ik wist niet dat die zó duur zijn”.
De kassière lacht nu ook “Jeetje wat een naam om postzegels te omschrijven.
Nou niet meer terugkomen hoor, je hebt het gezegd!”
Ik loop met een enigszins rood hoofd de winkel uit.

Ik had wel iconen gekocht!iconen

Supermarktverlies

Omdat ik osteoporose heb, moet ik veel bewegen en aangezien ik geen sportschool- of  gymtype ben, heb ik mijn eigen routine bedacht. Iedere ochtend fiets ik naar de supermarkt (in een ander dorp) en doe er mijn boodschappen.
Boodschappen doen is NIET mijn favoriete bezigheid, dus meteen na het opstaan vertrek ik, dan heb ik het maar gehad (én zet ik, na de slaap al mijn functies weer áán )
Ik zet het boodschappenmandje in de winkel op de grond en pak iedere boodschap apart op en zet hem op de lopende band, zodoende doe ik (vind ik) voldoende ochtendgymnastiek!
(Over dat laatste krijg ik nog al eens commentaar van achter mij staande klanten:
“U kunt ook het mandje óp de band zetten. Zal ik het even voor u doen”?
Lief, maar onnodig, ik doe het expres!

Als je jarenlang bijna iedere dag  (het weekend heb ik vrij) in dezelfde supermarkt komt, leer je de staf (goed) kennen.

Ik heb al diverse “supermarktbazen” zien komen en gaan, maar bij het personeel is een vaste harde kern. Ze hebben het leuk met elkaar en dat is, ook als klant, te merken.

Bij de kassières zitten een aantal toppers. Eén van hen is begonnen in de slagerij. Zij en de slager waren een heel apart stel, vulden elkaar goed aan; een feest om daar vlees, vis of vleesvervangers te halen. Helaas kreeg ze ongelukje en kon niet meer zo lang staan. Ze ging achter de kassa zitten en is daar gebleven. Een leuke verschijning om naar te kijken, altijd vrolijk en hulpvaardig; zelden is er een erg lange rij; ze handelt ons, klanten, met een lach, snel af.

Vanmorgen hoorde ik dat ze weggaat. Ik kon het me niet voorstellen, ze doet haar werk altijd met zoveel plezier (liet dat merken en zei dat ook) Vertrek naar een andere supermarkt leek me echt onmogelijk; deze supermarkt voelt voor haar als familie, zei ze wel eens.
Ik ging dus meteen naar de bron en vroeg haar of het waar was dat ze weggaat.
Het was waar.
Ze vertelde dat ze de zorg in gaat! De helft van haar opleiding is klaar en ze kan nu een baan krijgen in een Woon-Zorgcentrum. Zelden heb ik iemand gezien die meer geschikt is om in de zorg te werken dan zij.
Een enorm verlies voor de supermarkt, maar een enorme winst voor het Zorgcentrum.

Wat haar ook tekent is het feit dat ze pas in januari weg gaat; “De decembermaand is de drukste tijd van het jaar, dat kan ik ze hier niet aandoen”.
Gelukkig kunnen wij, klanten en zij, het personeel, nog een maandje genieten van haar vrolijke verschijning en gulle lach

 

Het milieu en u en ik: verpakking

Op de plek waar ik woon heeft iedereen 4 vuilnisbakken; oranje, blauw, groen en grijs en scheiden we ons afval. Ik weet dat in de grote steden (Amsterdam, Den Haag) dat NIET gebeurt, of misschien moet ik zeggen: NOG niet.

Beter dan het afval scheiden is géén afval hebben, maar dat gaat geen huishouden lukken, terugdringen misschien wel.
Wij hebben ons grote Oranje vuilnisbak omgewisseld voor een kleinere (140 L).
Hij staat op de plastic ophaaldag schattig klein te wezen op de verzamelplek  tussen zijn grote broers! Het is een manier om je in ieder geval bewust te worden van de hoeveelheid plastic, dat je weggooit, ondanks best wel “voorzichtig” aankoopbeleid.
(zo’n grote bak raakt nóóit vol, de kleine wel en dan schrik je toch)
Alles zit verpakt om beschadiging te voorkomen en de houdbaarheid te verlengen, helaas vaak in plastic (sommige soorten plastic zijn recyclebaar, vele niet)

broodzak
Bij de ene supermarkt kun je voor weinig geld herbruikbare zakjes kopen waar je je broodjes in kan doen, zodat je niet iedere dag een plastic zakje gebruikt (én weggooit) Goed idee, dat we hebben omarmd.

papieren zak
Bij de andere supermarkt hebben ze bij het fruit papieren zakken neergehangen ipv de plastic tasjes. Ook zijn er supermarkten die linnen tasjes verkopen die vele malen hergebruikt kunnen worden. Allemaal top.

Aan de andere kant zitten bijvoorbeeld de Hello Fresh pakketten wél in een kartonnen doos (mét plastic ruitje) maar zit ALLES verder (In de doos) apart in plastic verpakt; zijn er glazen flessen met olijfolie te krijgen (bij de supermarkt) maar zit shampoo en badschuim (bij de supermarkt én drogist) nog steeds in plastic flessen.Best moeilijk allemaal.
Je doet  als consument wat je kunt, maar het zou ook fijn zijn als fabrikanten wat meer milieubesparende regels opgelegd krijgen.

Sommige supermarkten zijn al aan het terugdringen van verpakkingsmateriaal.
Ik las dat Albert Heijn in 2018 1.8 miljoen kilo verpakkingsmateriaal minder heeft gebruikt en aan het benevelen is geslagen.
Door de nevel blijven producten(groente en fruit) langer vers/houdbaar (dus minder weggooien)Er wordt trouwens ook in plastic verpakt fruit beneveld!
AH: Door het verkoelend effect blijven ook verpakte producten langer vers.

Messen en Sjeffies

Veel supermarkten hebben allerlei acties, waarbij je zegeltjes spaart voor artikelen (die je meestal niet echt nodig hebt, maar die soms leuk zijn om cadeau te geven)
De één na laatste actie van MIJN supermarkt waren zegeltjes voor messen.

Mijn lief is een keukenmessenfanaat. Hij heeft er veel, die ik allemaal “eng” vind en ook beslist NIET gebruik. Eerlijk is eerlijk; hij kookt meer dan ik, dus heeft ze ook meer nodig.
Ik spaarde dus, op zijn wens, voor een santokumes, hier in huis steevast zijn sudokumes genoemd.

Nu is er een actie met “Sjeffies”.
Kruidenpotjes met kartonnen mensensnuitjes.
sjeffies
Leuk om kruiden te kweken, maar de potjes ( ik ben niet de doelgroep, neem ik aan) vind ik niets. Dus naar de Kringspierwinkel gegaan en zes dezelfde potjes voor € 1,20 gekocht en zo successievelijk e.e.a. gezaaid. Er komt al wat op.
De sjeffies die ik nu nog krijg, geef ik weg; dit is genoeg.

Nu ik actief bezig ben met de kruidenkweek lees ik opeens  veel over kruiden:

*Kneus verse kruiden eerst even als je ze in een koud gerecht gebruikt, dan komen de smaken vrij
*De meeste kruiden zijn verst het lekkerst, maar niet oregano, dat is gedroogd beter van smaak
*Tijm ruikt lekker en wordt ook in de zeepindustrie gebruikt
*Salie werkt ontstekingsremmend, als je een wondje in je mond hebt kun je op een salieblaadje  kauwen en het verdwijnt
*Laurier wordt alleen gedroogd verkocht omdat de specifieke lauriersmaak pas vrij komt in het drogingsproces
*Rozemarijn is een kruid dat in sommige culturen werd gezien als symbool voor vriendschap
*Peterselie is er in de krul- en de platte versie; platte peterselie lijkt qua uiterlijk op een selderijblad
* Oregano wordt ook wel wilde marjolein genoemd (marjolein wordt ook wel majoraan genoemd)
* Basillicum wordt ook wel koningskruid genoemd (Basileus is in het Oudgrieks koning)