Hedera

In de tuin willen we graag allerlei beesten aantrekken, dus blijven bladeren liggen voor de egeltjes, stoppen we het muizenholletje NIET dicht en hebben we veel bessenstruiken en struiken die aantrekkelijk zijn voor bijen, vlinders of andere insecten.

hederaVan de struikklimop, die we hebben geplant als divider, om de tuin wat meer diepte te geven, wisten we niet dat het zo’n bijentrekker was.
De struik (officieel Hedera geheten)  begint pas te bloeien in september, oktober. Wij hebben hem ooit gekocht omdat het een groen blijvende struik is. Hij heeft een beetje leerachtig uitziende  donkergroene bladeren.Wij wisten niet dat hij ooit zou gaan bloeien, dat doet de struik kennelijk pas als hij 10 jaar oud of meer is. Het was voor ons dus een verrassing.
Na de bloei komen de bessen, zwarte bessen waar de vogels gek op zijn.

Ik las dat de struik tot 30 meter hoog kan worden. Onze struik is zo’n 2.40 m. dat willen we ook graag zou houden, dus wordt hij af en toe bijgeknipt. Nu zou het ook weer moeten, hij heeft hele lange uitlopers, maar aangezien die bloeien, wachten we nog maar even met snoeien

Verrassingsplantje

juffie

In onze voortuin met hei en struiken kwam onlangs een heel iel plantje op. Het leek totaal misplaatst tussen de stoere struiken: het loof leek een beetje op teer wortelloof en dat bleek het na determinatie dan ook te zijn: Daucus carota oftewel wilde peen. De voorvader van onze wortel.

We hebben in de voortuin al van alles geprobeerd: een heidetuin was oorspronkelijk
de bedoeling, maar de meeste hei ging er dood. Rhododendron.  callicarpa  en de gevlekte japonica doen het er wel en nog een paar stoere struiken, die ik ooit aangereikt kreeg van vrienden (probeer deze eens)  en familie.
Soms lukte het en hadden we er weer een stoere struik voortuinvulling bij.
Niet echt een gearrangeerd geheel dus.

Hoe dit tere plantje, ook wel vogelnestje genoemd, hier komt is me een raadsel.
Ik ben er maar eens iets over gaan lezen:
De plant is tweejarig: in het eerste jaar maakt het plantje alleen bladeren en een dikke penwortel, in het tweede jaar volgt de bloei en sterft de plant. Als we de wilde peen herkennen aan zijn bloemscherm, is het al te laat om het plantje te oogsten. De interessante fase is het eerste jaar, waarin die dikke wortel ontstaat. In het tweede jaar onttrekt de plant reservestoffen uit de wortel, om de bloei en zaadvorming te ondersteunen. Daardoor wordt de wortel minder geschikt voor consumptie.

Uiteindelijk vond ik ook op internet de oplossing van het raadsel: het zaad van dit plantje zit wel eens tussen vogelzaad.
Een stukje van het plantje af, hangt onze birdfeeder; de veroorzaker van dit “vogelnestje” Nooit eerder is daar, in de voortuin (onvruchtbare grond) iets van het vogelzaad ontsproten, terwijl in de achtertuin, onder de birdfeeder dáár: gras, zonnebloemen en andere plantjes naar hartenlust groeien.
De voortuin, bijna geen zon en oorspronkelijk vol met gestort puin van de bouw, is “moeilijke” grond.
Kennelijk niet voor deze kleine, iele, wilde wortel.