Kunst bij huis

In Huizen werd dit weekend voor de 23e keer een atelierroute georganiseerd.
De overzichtstentoonstelling  werd, evenals verleden jaar, in de bibliotheek gehouden.
Beneden de bibliotheek/kunstuitleen/sushirestaurant en bioscoop zit een gratis parkeergarage,  makkelijk en goedkoop.

Deze keer ben ik niet bij kunstenaars thuis geweest en hebben we alléén de overzichtstentoonstelling in de Biep met op de 1e etage het werk van Lenie Bos, geïnspireerd op de muziek van de componist Olivier Messiaen (1908-1992) én de kunstenaars die in de Krachtcentrale exposeerden, bekeken.
krachtcentrale2
In de Krachtcentrale staat beneden onder andere  het werk van
Pieter Hogenbirk, cartoonist/striptekenaar, die ook schilderijen en tekeningen maakt (https://comichouse.nl/author/hogenbirk/)

natalieNatuurlijk kijken we ook bij edelsmid Natalie Hoogeveen in haar atelier. Van deze edelsmid heb ik, niet geheel toevallig, vandaag een door haar ontworpen sieraad om. Ze was nu aan het werk met, wat eruit zag als een soort crème brûléebrander.  Ze verwerkt oa. dierbare herinneringsvoorwerpen  zoals een scherf, champagnekurk, schelp of steentje tot persoonlijke sieraden.
Helaas was de zilveren armband (aparte verkoop eenmalige stukken) me te klein, anders was ik in het bezit gekomen van nóg een door haar ontworpen sieraad.*)

robotsOns derde bezoek in de Krachtcentrale was, evenals verleden jaar aan Danny Tupang, een grafisch vormgever, maar hier exposerend met robots van gerecyclede materialen**)
Op het meeste rechtse robotje van deze foto was ik meteen verliefd. Wát een uitstraling! (totaal anders maar met evenveel “karakter als indertijd Wall*E  uit de gelijknamige animatiefilm(2008)
Danny is enorm veelzijdig. Geef hem een broodrooster, camera, scheerapparaat of verfpistool en hij maakt er een bijzonder kunstwerk van. Ook maakt hij raketten (zelf heb ik NIETS met raketten, meer een “jongensding” denk ik, sorry girls)
Het extra bijzondere van déze raketten is dat ze ook de lucht in gaan. Danny gaat met personeel van bedrijven maar ook met kinderpartijtjes raketten bouwen en laat ze daarna ook daadwerkelijk de lucht ingaan. ***)

foto door YasminAls laatste in de Krachtcentrale bekeken we het werk van Yasmin Hargreaves: “Alles wat ik niet kan schilderen fotografeer ik, alles wat ik niet kan fotograferen schilder ik
Het meisje dat uitlegt geeft en tevens model van Yasmin is, vertelt dat de meeste portretfoto’s die daar hangen zó gemaakt zijn (dus niet gefotoshopt achteraf)
Yasmin laat modellen bewegen en knipt af, of een glazenplaat voor zich houden waar water opgegooid wordt. Zó komt haar bijzondere fotowerk tot stand.
Het geeft een apart, iets vervreemdend effect.****)

De Atelierroute 12 en 13 oktober van 11.00 – 1700 uur http://www.atelierroutehuizen.nl

 

*)https://nataliehoogeveen.jimdo.com/
**)http://www.tupang.nl/dannytupang.html
***)https://www.facebook.com/raketparty/
****)https://yasminhargreaves.com/

 

Place du Tetre

afficheDeze aantrekkelijke affiche lokte ons naar de Kortenhoefsedijk, waar we kunst zouden kunnen bekijken.
De auto op de dijk geparkeerd  (uitkijken met uitstappen dat je niet van de dijk rolt) en dan naar een soort industrieterreintje lopend. Onderweg zie ik op de dijk een omgevallen bord liggen. Hulpvaardig als ik ben pak ik het op en tracht het weer in de grond te steken. Een man met klompen en een bladhark aan de overkant van het water roept me toe: “Lukt toch niet , bord is te zwaar, leg maar neer”. Dus doe ik dan ook maar.
Er komt een “zomerse” sfeer van  de Place du Tertre af en middelbare dames in gestreepte truitjes  brengen Franse chansons ten gehore  (niet helemaal zuiver, maar een kniesoor die daarop let)

Gek genoeg was het NIET de kunst die ons het meeste trok, hoewel er mooie dingen bij waren, maar het Zwitserse treingebeuren, want dat bleek er ook te zijn.
Als je, in een soort loods, een eng smal wenteltrapje opklauterde, kwam je op een snikhete zolder met een  Zwitsers landschap met treinen (verhouding 1: 87)
zwtreinOveral op grote tafels staan bergen en lopen treintjes
Meteen vroeg een oudere man aan me of ik wel eens in Zwitserland was geweest, toen ik daar “ja”op kon zeggen werd ik geaccepteerd en werd er e.e.a verteld.

De vereniging is in 1982 opgericht door een aantal Zwitserland liefhebbers.
Zo’n 3 x per jaar, wordt me verteld gaat de hele zijwand er uit, komt er een kraan het hele treingebeuren weg takelen om naar een beurs te gaan.
Ik zie nu ook de naden in dit hele gebeuren, e.e.a kan in segmenten  uit en weer in elkaar. Het ziet er leuk uit, met o.a. het hoogste treinstation uit Europa: Jungfraujoch.

Terug op de kunstmarkt  zag ik beeldige topjes en t-shirts met beroemde werken van schilders erop: Klimmt en van Gogh,  dus keek ik verlangend naar een Monet.
Helaas, zei de dame achter de kraam, van Monet had ze alleen sokken.
Met sokken heb ik niet zoveel, dus dat gingen ze niet worden.
Sieraden, beelden en  schilderijen,  maar  ook wijnen en een geborduurde stoel waren er te zien.
Genoeg om naar te bekijken.
Een leuk uitje
borduurstoel