MORE

Museum More is de afkorting voor Museum voor moderne realisme.

Onderstaand een kleine fotoimpressie van kunstwerken die ik begin september in het voormalige gemeentehuis van Gorssel (Gelderland) maakte.

Een bijzonder museum, licht, luchtig met prachtige, bijzondere kunst.
Wel  nu,  i.v.m. Corona, tevoren kaartjes reserveren.

Deze afbeelding van de moderne ingang van het museum dat grenst aan het oude gemeentehuis is te zien op het vooraf bestelde E-ticket

Remiseterrein – Frans Stuurman – Kweeperen – Pyke Koch
Stilleven met kaas en eieren – Henk Helmantel
Carel Willink

Kunstwerk van een meisje met een “harige” (volwassen mannen)arm gemaakt door Tobias Schalken met de titel His unexpected return

Dit is slechts een korte impressie van wat er in september in dit mooie museum allemaal te zien is.
(én niet te vergeten, in de tuinzaal, 35 schilderijen van Jan Mankes)

Voor wie houdt van realistische kunstwerken is dit museum een juweel.

Gorssel is, zeker bij mooi weer een leuk plaatsje om, na het museumbezoek, nog even te blijven hangen. Op een terrasje of, zoals wij gedaan hebben, een ijsje etend, zitten onder een grote boom, bij een wel zeer bijzondere “ijssalon”

Atelierroute Blaricum(22 en 23/8)

In dit jaar, waarin alles anders is, is wel weer de Atelierroute Blaricum georganiseerd.
Eén van de locaties (belangeloos ter beschikking gesteld) is dit jaar Cardicare.
Begin dit jaar is Cardicare , onderdeel van het specialisme Cardiologie van het St. Antonius Ziekenhuis aan de Stroomzijde in Blaricum gevestigd.(men kan er, na verwijzing van een huisarts binnen 48 terecht voor een compleet cardiologisch onderzoek)


Nu was dit prachtige pand ingericht met kunst van beeldhouwer Marloes Eerden en schilderijen van Joke Vingerhoed.
Buiten, zowel aan de voorkant als aan de achterkant van dit pand wordt de bezoeker verwelkomd met een kunstwerk.

Als wij er zijn, zijn er meerdere kunstenaars aanwezig, we zien Annette Duburg (maakt prachtige sieraden). Zij doet één keer in de 2 jaar mee aan de Atelierroute, dus háár werk zien we volgend jaar weer. (Ik kan het altijd zien, want ik ben in het bezit van een prachtige ketting die zijn ontworpen en gemaakt heeft)

Natuurlijk kijken we, nu we toch binnen zijn, meteen even in dit hartcentrum rond waar we hopen nooit, door medische noodzaak, naar binnen te hoeven. Het is prachtig licht en “open” ingericht.

Er hangen ook bijzondere “eigen” dingen van vilt aan de wand. Er hangen geen kaartjes bij, nieuwsgierig als ik ben vraag ik  aan een medewerkster waar HUN kunstwerken vandaan komen.
Ze lacht en zegt: Does Interieurs Laren.
Het blijken zwarte en witte segmenten van vilt (geluiddempend en decoratief!) te zijn die met rubberen bandjes aan elkaar gemaakt kunnen worden. Dát hebben de medewerkers met elkaar, naar eigen inzicht, op een avond gedaan.
“Zwaar werk” aldus de medewerkster; nu hebben ze bij Cardicare hun eigen “kunst” aan de muur; mooi en blijvend is het!

Jarig

Eerdaags ben ik jarig (ik ben een schorpioen)
Ik heb een aantal heel bijzondere verjaardagen meegemaakt.
Zo heb ik mijn moeder ooit op mijn verjaardag verhuisd naar een inleunwoning; zat ik op de dag en nacht vóór mijn verjaardag in het ziekenhuis naast het bed van mijn broer, die een zware operatie moest ondergaan en vloog ik op mijn verjaardag terug naar huis; reisden we als begeleiding met een vriendin naar Ghana ( heel bijzonder om op je herfstverjaardag in een heet*) land te zijn) en waren we  ooit met een camper op mijn verjaardag aan het trekken door Nieuw Zeeland.

Maar de eerste verjaardag die ik me herinner die bijzonder was, was al klein kind.
Ik was thuis en ziek. Het zal op een zondag geweest zijn, want mijn vader was thuis.
(Tot ca  1960 werkten mensen nog op zaterdag en gingen kinderen op zaterdagochtend nog naar school) Ik denk dat ik besmettelijk ziek was, want er kwam, in mijn herinnering, niemand op bezoek, terwijl een verjaardag in ons huisgezin meestal een “drukke” boel was.

In die tijd hadden de meeste woonkamers nog geen zitbank, alleen leun- en eetkamerstoelen.Wij hadden in ieder geval geen bank, divan of sofa, en ik geloof ook andere mensen in onze omgeving niet.
Dus “op de bank liggen ziek te wezen” kon niet: er was een stretcher in de huiskamer neergezet “een “wankel” opklapding, waar ook logées op konden slapen. Ik herinner dat een meisje van mijn broer eens ’s nachts met bed en al is ingeklapt!!

Waarom herinner ik me deze verjaardag zo specifiek en andere jeugdverjaardagen niet?
Ik was ziek, kan me alleen die ene keer herinneren dat ik ziek was en er “een gedoe”omheen was en mijn vader was  naast mijn geïmproviseerde bed “aan het werk”.
Hij was zondagsschilder, zo werd iemand genoemd die amateurschilder was en in zijn vrije tijd (alleen de zondag dus ) schilderde.
herfstasters
Zijn schildersezel, die normaal in het “bijkamertje ”stond werd in de buurt van mijn bed gezet en daar was hij aan het schilderen terwijl ik op de stretcher lag. Veel van zijn schilderijen waren (bloemen) stillevens. Ik dommelde wat, maar als ik mijn ogen opende was mijn vader  aan het schilderen; een vaas met bloemen.
Mijn vader is aan een hartaanval overleden toen ik 9 jaar was; dat maakt deze herinnering nog specialer. Zoveel herinneringen aan hem mét tastbare bewijzen heb ik niet.

Het schilderij heb ik  (hij kon geen afstand van zijn schilderijen doen en bij hoge uitzondering werd een schilderij “weggegeven ”)
Ook heb ik de koperen vaas nog die hij toen schilderde! En, als je een volwassen vrouw bent die in november jarig is, is  de kans héél groot dat je herfstasters op je verjaardag krijgt!

klein
Ooit zal ik voor hem geposeerd hebben, maar dát herinner ik me dan weer niet

 

*) geen warm land, maar een HEET land; in huis zitten met draaiende ventilatoren omdat het buiten té heet was; in november!

 

Sociaal, kunstzinnig, commercieel en “natuurlijk” weekend

Alles “gepropt ”in één weekend*) en toch tijd zat.
Hoe doen we het?

bos
Vrijdag:natuur
Een wandeling in de bossen; 2 vossen gezien! Die dag kon niet meer stuk, helemaal niet na een koude Radler 0.0 op een terrasje midden in het bos.

paprika’s Middags op ziekenbezoek, een vriend kwam uit het ziekenhuis, voelde zich redelijk en zat met “praats” weer  op zijn eigen bank. Hij én wij blij hem weer na zijn operatie thuis te zien.
Hij was ook blij met de paprikaplant die we voor hem gekocht hadden; hij kon meteen oogsten!

ijsvogel
De dag erop fietsen naar een boerenmarkt; helaas hadden ze daar géén tijmplant, waar ik mijn zinnen op gezet had, maar wel een beeldschoon roestig ijsvogeltje, dat mijn lief voor me kocht en die al hangt aan de wilg bij de vijver.
Op de boerenmarkt zagen we een poster van een KUNSTExpositie op dezelfde dag in een ander dorp.
Dus naar huis, een koel drankje én krachten opgedaan om naar de KUNST te fietsen.

kunst krachtDe twee exposerende kunstenaars: Elzemarie Molenaar (grafisch ontwerper en styliste) en Anita Raadsheer (beeldend kunstenaar) heetten ons welkom. Zij en hun Kunst staan in een ruimte waar beelden en schilderijen elkaar afwisselen. Een groot schilderij van een Zeeuwse vrouw (Elzemarie’s grootmoeder) en een prachtig in grijstinten geschilderd koeienhoofd vallen meteen op.
Prachtige bronzen beeldjes van grutto, mussen, maar ook schapen en een liggende koe (“lui”) staan goed te zien opgesteld. Mooi!
We danken voor het kijken en rijden op huis aan.

Onderweg zien we “drukte” in een winkelcentrum; er blijkt een Pasar Malam te zijn.
Even over deze “ markt” gelopen, terwijl een dame met een mooie stem, maar met een vreselijke geluidsinstallatie zingt.
Thuis zocht ik pasar malam op,  het is Maleis voor avondmarkt. Dát klopte niet helemaal (helemaal niet) want deze markt ging om 18.00 uur dicht.

Dán wordt het zondag:  formule racen om 3 uur op t.v. dus vóór de tijd gaan we WAT doen. In Naarden zijn 2 fototentoonstellingen; Buiten Gewoon Festival-OFF (gratis) en  Fotofestival FFN ( entree € 19,50)
naarden1
OFF vlaggen hangen bij plekken waar foto’s te zien zijn. We lopen door het stadje en komen op leuke plekken waar bijzondere foto’s hangen.

Het 16e FotoFestival was van 25 mei t/m 30 juni; vandaag de laatste dag dus.
We bekijken daarvan alleen de buitenKunst, de foto’s die we (gratis) tegenkomen.

We komen een bekende tegen die vrijwilliger is op dit festival; we drinken een kopje koffie met hem. Hij raadt ons de appelkruimeltaart aan, dus die nemen we!Niets teveel gezegd: heerlijk!!

We zijn ruim op tijd thuis om Max Verstappen  op de Red Bull Ring de Oostenrijkse Grand Prix te zien winnen!

 

 
*) ons weekend begint vrijdag al!

 

 

 

 

 

 

Atelierroute Laren(N.H.)

Afgelopen zaterdag en zondag werd voor de 14e keer de Atelierroute Laren georganiseerd.
Wij waren de zaterdag “bezig” met Sport (zie blog gisteren) dus was de zondag gereserveerd voor Cultuur*)

tuin pepeEr is een prachtig magazine van deze Atelierroute uitgegeven; 64 kunstenaars doen deze keer mee en staan erin met foto’s van hun werk en waar ze exposeren.
Omdat we deze keer beperkt in de tijd zaten, hebben we er maar een bekeken.
Wel verschillende disciplines: schilderijen, beelden, kussens en fotografie [natuur-Arie van den Hout en Ineke Vaassen – vrouwen met bloemen]

Eén van de bijkomende (leuke) dingen van zo’n atelierroute is, dat je in woningen/ateliers/tuinen komt, waarin je normaal NIET komt.
Eén van de bijkomende nadelen, als je “gewoon” rondrijdt en naar binnengaat waar een atelierroutevaan buiten hangt is, dat je soms bij iemand in de huiskamer staat waarbij je in één oogopslag ziet: dit is not my cup of tea. Dan staat daar een (meestal) dame te stralen die je aanspreekt en wat dan?
Ik wil  graag altijd eerlijk zijn, maar dat is, in dit geval, wat NIET complimenteus.
Mijn lief zegt dan “bijzonder” of “apart” (ik heb die woorden niet paraat als ik iets ECHT NIETS vind)
Daarom kijken we nu in het  art-magazine wat we echt willen zien.

Op sommige plekken exposeren meerdere kunstenaars.
Onderstaand een aantal foto’s van dingen die ik wel wat vind **)
atelierroute2Ineke Onkenhoutatelierroute

Wat voor ons het hoogtepunt werd, was de tuin van Pépé Grégoire met zijn beelden.
De tuin is groot, de beelden komen er prachtig in uit.

beeld pepe
titel: Just married 

pepe

Ook zijn vrouw Marlin, interieurontwerpster, heeft prachtig expositiewerk binnen en buiten staan.
marlin

marlin3
Marlin Grégoire

Ná deze tuin reden we weer op huis aan.

We hebben genoten.

 

 

 

 

*) Niet de hele zondag, want mijn lief zou vanaf 3 uur passief sport bedrijven: formulerace in Monte Carlo (tv)
**) wat niet wil zeggen dat ik ze ook in huis zou willen hebben

Expositie Geschilderde tuinen (Singer)

tuinSinger

Een tentoonstelling voor iedereen die van tuinen en schilderijen houdt!
Anna De Weert
Anna De Weerd ( 1867 – 1950)

Olieverf op Doek

Evert Pieters

 

Evert Pieters (1856-1932)

De tuinen van Villa de Wilde Zwanen
olieverf

 

Behalve de tentoonstelling die binnen *) te zien is, is ook de “echte” tuin van museum Singer (dat de moderne uitbreiding is van het woonhuis “De Wilde Zwanen” van William en Anna Singer) onlangs opnieuw aangelegd door landschapsarchitect Piet Oudolf te bezoeken.

Guido geelen

Guido Geelen ( 1960 –     )
In 2009 gemaakt van aluminium.

poort tuin singer           In de tuintuin Singer

 

*) Tentoonstelling t/m 26 augustus 2018 in Singer in Laren

Met spuug en wattenstaafjes?

 

schilderij pa

Al eerder schreef ik over het feit dat mijn vader vroeger schilderde.
Hij verkocht nooit een schilderij, maar gaf ze wel een enkele keer weg (meestal aan familieleden)
Mijn vader stierf toen ik 10 jaar was.
Mijn schone zussen hebben nog schilderijen in hun bezit en mijn broer en ik hebben er een paar.
Nu mijn broer aan het opruimen is, heb ik wat van zijn schilderijen meegekregen, want ook al hang je het niet aan de wand,weggooien doe je je vaders werk niet.
Jarenlang op stoffige zolders staan of hangen in huizen waar gerookt werd deed de kleuren geen goed, dus eigenlijk zouden deze schilderijen schoongemaakt moeten worden.

Mijn oudste broer heeft een (groot) schilderij eens door een beroeps restaurateur schoon laten maken, het koste hem een klein vermogen ( nu hangt dat schilderij nog steeds op een prominente plek in het huis van zijn weduwe)

Mijn man is op internet gaan zoeken hoe je schilderijen zélf zou kunnen schoonmaken.
Ik denk dat het beroepsgilde dat tegenhoudt want er is niet veel meer te vinden dan “Breng uw schilderstuk bij ons om professioneel te laten schoonmaken” of “haal hier een expert bij” en ja, ik las ook ergens “doe het met speeksel en een wattenstaafje”.

We vonden dat allemaal “slechte” ideeën, dus zijn naar een zaak in schilder benodigdheden gegaan en hebben advies gevraagd.
Twee flesjes tezamen iets over de € 10,- en het advies wattenstaafjes bij het Kruidvat te kopen ( 300 stuks voor 45 cent)

Mijn lief heeft al heel wat van de 300 wattenstokjes flink vies gemaakt,en één schilderstuk heeft al veel meer kleur en tekening gekregen.
Gelukkig heeft mijn lief enorm veel geduld, want er zijn nog meer schilderijen te cleanen en wie weet schatten te ontdekken.EMA collage02EMA collage03EMA collage01

lishortensia

schilderij geranium

vaas rozenschilderij dooswaterlelie

Zijn laatste verjaardag

“Iedereen” die hij erbij wilde, was er bij, deze laatste verjaardag.
Het was misschien wel te druk voor een ziek iemand, met 2 honden, een poes, een baby een peuter, een tiener, een twen, die in juli trouwen gaat en 14 volwassenen.
Maar hij was er blij mee, praatte, at taart en keek rond naar iedereen.

Het was “aparte dag”, er werd ook een traantje geplengd.
Er was een grote bos bloemen en een fruitmand voor hem en 2 schilderijen van mijn vader en een kaartje in mijn vaders handschrift nog voor mij ( had hij gevonden op zolder)

Eigenlijk vier je op zo’n dag het leven tot hiertoe! Normaal als je jarig bent vier je het leven tot wanneer het ook zal eindigen: Lang zal hij leven, lang zal hij leven! Nu vier je het leven tot vandaag.
Want wat morgen komt weet je niet.
Óf er nog een morgen komt weet je niet, maar tot vandaag was het bijzonder!
We eten taart en drinken fris en een wijn en genieten van de man die er NU nog is, die we nog kunnen zien en kunnen aanspreken.
Wat morgen brengt zien we dan wel weer.