Verslaafd aan wegwerpplastic

Per minuut belandt er een vuilniswagen aan wegwerpplastic in de zee.
De zee “draagt” het plastic verder; op de meest afgelegen plekken op aarde vinden we “ons” plastic terug.

Bedrijven laten ons geloven dat ze het gebruik van wegwerpplastic terugdringen en dat er steeds meer plastic gerecycled wordt. Volgens Greenpeace is dat NIET waar en wordt 90% van ons plastic NIET gerecycled!

Men vraagt ons, consumenten, plastic zoveel mogelijk te recyclen, maar de grote bedrijven schijnen dat NIET te doen, zelfs steeds meer nieuw wegwerpplastic te fabriceren

Greenpeace laat weten dat als bedrijven zó doorgaan de plastic soep verviervoudigd zal zijn in 2050!
heeft een handtekeningenpetitie gestart en vraagt ons allen te tekenen.
Een petitie om aan te bieden aan levensmiddelenbedrijven en supermarkten om wegwerpplastic uit te bannen en te investeren in bruikbare alternatieven.

Een walvis, dood aangespoeld met 22 kilo plastic in haar maag, een zeeschildpad worstelend met een stuk plastic

Meer dan 100.000 dieren overlijden jaarlijks aan ongewilde plastic consumptie.
Daar wil een mens toch wat aan doen? Dus teken de petitie: https://steun.greenpeace.nl/plastic/?_ga=2.182787814.1974122929.1641304154-2099685760.1641304153

N.B.

Er is wél binnen de EU een wegwerpplasticverbod sinds 3 juli 2021 maar…. helaas is het verbod niet volledig, ook is er internationaal nog heel veel werk te verzetten zodat grote bedrijven geen nieuw wegwerpplastic meer produceren. 




Statiegeld (2)

In november verleden jaar (10/11) schreef ik een blog over statiegeld.
Onlangs las ik (weer) een artikel hierover met aanvullende info, die ik graag met mijn lezers/lezeressen wil delen.

Verpakkingen terugbrengen en er voor geld krijgen was in 1899 al gebruikelijk in de bloembollenteelt, zo las ik in het Weekblad voor Bloembollencultuur. Daar ging het over de manden waarin de bollen verkocht werden en waarvoor statiegeld werd betaald en teruggekregen bij inlevering van de manden.

Ook de melkboer haalde vroeger de  glazen flessen op!
De flessen, die vroeger in de kruidenier/supermarkt werden teruggebracht, werden bij een loketje ingenomen en gesorteerd, behoorlijk arbeidsintensief

Twee Noorse broers bedachten daar wat op: ze ontwikkelden een machine die dit tijdrovende flesinnamegedoe kon overnemen. Dat leidde in 1972 tot de geboorte van het bedrijf  Tomra en de eerste flesinleverautomaat [er waren al wel eerder drankautomaten (eind jaren ‘50) die, na betaling, een flesje “uitspuugden” én het lege flesje ook weer opslokten].

Die eerste flesinleverautomaten zagen er anders uit dan de huidige: met lasers werd  op vorm gescand. Ook werd er zo info verkregen, of het flesje leeg of vol was.
Nu zijn de lasers vervangen door camera’s, die bepalen de vorm, de afmetingen  en het gewicht *) tegelijkertijd wordt de fles gewogen  en kan de barcode gescand worden.

Bij een krat wordt door een dergelijk apparaat stereovisie gebruikt. Dat is een oude cameratechniek waarbij je met twee camera’s naar de krat kijkt, zodat je diepte ziet. Zo kunnen ze zien of er flesjes in de krat zitten, hoe hoog die zijn en welke vorm de flessenhals heeft. Tegelijk kijken camera’s aan de korte zijde naar de kleur, de vorm en het logo van de krat.

Met plastic flessen gaat het ook zo in de machine. Vroeger werden plastic flessen (tot 2006) nog wel hergebruikt, nu niet meer, ze gaan, na inlevering in de flessenautomaat in grote zakken naar telcentra, waarna het plastic wordt hergebruikt.

TOMRA is actief in meer dan 80 markten wereldwijd en er werken zo’n 2500 mensen nu, het bedrijf had in 2016 een omzet van ongeveer 6,6 miljard
TOMRA: “Onze samenleving gebruikt meer grondstoffen dan er beschikbaar zijn. Als we zo doorgaan, komt er een moment dat de aarde uitgeput raakt. De visie van TOMRA is daarom: Leading the Resource Revolution. Wij willen vernieuwen hoe we onze grondstoffen verkrijgen, gebruiken en hergebruiken om zo te werken aan een duurzame samenleving.


*) je krijgt géén statiegeld voor een volle ingeleverde fles

Statiegeld

Statiegeld is  hier niet wettelijk geregeld. In het Verpakkingenbesluit is een paragraaf opgenomen over statiegeld; deze paragraaf is echter nooit in werking gezet.
Op 1 januari 2008 is, in Nederland, de verpakkingenbelasting ingevoerd; dat betekende dat bedrijven die verpakkingen of verpakte producten voor de eerste keer op de Nederlandse markt brachten een indirecte belasting moesten  betalen. Deze belasting is vervolgens op 1 januari 2013 weer ingetrokken (vervangen door een systeem van verplichte afvalbeheersbijdragen*)

In Nederland gaan er jaarlijks zo’n 1,5 miljard PET-flessen over de toonbank (wereldwijd  werden er in 2017 één miljoen plastic flesjes per minuut verkocht)

Plastic flesjes en blikjes zijn verantwoordelijk voor ongeveer 40% van het volume van het zwerfafval
De Nederlandse regering vindt dit óók verontrustend en wil er wat aan doen: In maart 2018 meldde ze dat het zwerfafval 70 tot 90% verminderd moest worden, daartoe kreeg het bedrijfsleven twee jaar de tijd,  als dat NIET gaat lukken, komt er vanaf 2021 statiegeld op kleine flesjes.

Mij klinkt dat positief in de oren: niet gehaald? Volgend jaar statiegeld! Dan gaat de plasticafvalberg ongetwijfeld met een deel verminderen; als mensen geld voor teruggave krijgen gooien ze minder “zomaar” weg.
Helaas, in een artikel van het  Recyclingnetwerk staat, dat in 2002 het bedrijfsleven de flesjes en blikjes in het zwerfafval  (toen in 3 jaar tijd) met 80% zou verminderen  en als dát niet zou lukken zou statiegeld voor blikjes en flesjes worden ingevoerd.
Dié doelstelling is nooit gehaald, maar het statiegeld werd niet ingevoerd.
Dat geeft te denken. Zou het 16 jaar later wél gaan lukken?

Ik las dat bij  Coca Cola Nederland 50% van hun 1,5 literflessen uit gerecycled materiaal  bestaat, materiaal dat grotendeels afkomstig  is van statiegeldflessen

Ik vond op internet een staatje waar goed op te zien is hoe een fles in het statiegeldcircuit “rond” gaat. De klant staat quitte als hij een fles koopt,
€ 0,25 statiegeld betaalt en het flesje terugbrengt en weer € 0,25 terug krijgt.
De supermarkt staat quitte als ze € 0,25 cent aan de drankfabrikant betaalt en € 0,25 weer terugkrijgt bij het inleveren van de flessen.
Maar waar zit dan de winst van het  recyclebedrijf? Ik kon dit niet ontdekken!

De supermarkt had vroeger een loketje waar je de flessen aan een mens kon inleveren. Tegenwoordig zijn het  allemaal machines die je flessen “inslikken” en zelfs kratten naar binnenslurpen.  Zowel het personeel als de machine zijn een kostenpost voor de supermarkt.  Zo’n flesinnamemachine kost ongeveer € 13.000 euro heb ik me laten vertellen en dáár komen dan nog de onderhoudskosten bij.**)

Wij, in Nederland, zijn gewend aan statiegeld (uit onderzoek blijkt dat zo’n 80% van de Nederlandse bevolking positief tegenover statiegeld staat) en kunnen een fles terugbrengen bij elke supermarkt die dat merk verkoopt. Ik herinner me van vakanties in Frankrijk dat je bij de supermarkt een bonnetje van statiegeld meekreeg als je een fles fris kocht en alléén bij dié winkel met dát bonnetje statiegeld terug kon krijgen.

Dat was TOEN, NU is de productie en vervuiling van plastic zó sterk toegenomen dat 50 tot 80 procent van het afval in zee bestaat uit plastics (die voornamelijk van het land komen).
En niet alleen in de zee vormt plastic een probleem, ook op het land. Het Nederlandse zwerfafvalbeleid kost ieder jaar ongeveer 250 miljoen euro  (dat is € 15,10 jaarlijks per inwoner).

Laten we hopen dat de Nederlandse Regering doorpakt en we, als de doelstelling tot vermindering van het zwerfafval met 70 tot 90% NIET gehaald wordt, ook statiegeld op kleine flesjes ingevoerd wordt!

Alle kleine beetjes helpen ( zei het muisje en plaste in de Rijn)



*) De hoogte van de Afvalbeheersbijdrage Verpakkingen is afhankelijk van het materiaal en de soort. Voor verpakkingen die meerdere keren te gebruiken zijn,  wordt maar één keer een bijdrage geheven. In de verpakkingencatalogus van het Afvalfonds kan een bedrijf opzoeken of het voor háár product een bijdrage moet betalen.

**)Er zijn óók supermarkten waar je, op de flesseninnamemachine, kunt kiezen of je het statiegeld wil ontvangen of doneert aan een goed doel.









Verpakplastic

Al eerder schreef ik over verpakkingsmateriaal en hoe “afhankelijk” de huidige mens van plastic is geworden en wat dat doet met ons milieu.
Vroeger gingen mensen voor etenswaren naar de bakker, de slager, de groenteboer en de kruidenier; de etenswaren werden daar gewogen en in papieren zakken gedaan.

Tijden de Eerste Wereld Oorlog zijn in Amerika de eerste Supermarkten ontstaan.
In Nederland  opent Dirk Kat de eerste zelfbedieningszaak  in 1949.
Er ontstond door dit nieuwe concept een revolutie in verpakkingsmateriaal, alles moest vooraf immers al verpakt in de winkel liggen en dus ook  houdbaar zijn!
In 1961 veranderde de Vestigingswet Bedrijven; dat betekende dat het gescheiden verkopen van vlees, groenten en brood verviel.
Zelfbedieningskruideniers (dat heette toen zo) konden hun assortiment vergroten en werden Supermarkten, naar Amerikaans model: meer artikelen voorverpakt!

Rond 1920 ontdekten scheikundigen dat je van aardolie plastic kan maken (met 10 kilo aardolie kun je 3.000 draagtasjes maken.)
Ik heb geprobeerd uit te vinden wanneer plastic massaal werd gebruikt (gemeengoed werd) om in te verpakken, maar dát jaartal krijg ik niet boven tafel.

Elk jaar wordt er zo’n 250 miljoen ton plastic in de wereld gemaakt. Iets minder dan de helft daarvan (40%) wordt gebruikt voor verpakkingsmateriaal.
12,7 miljoen ton verdwijnt daarvan in de oceanen en deze hoeveelheid neemt nog ieder jaar toe (bron tijdschrift Science).
Plastic is recyclebaar, maar lang niet al het plastic.
Veel van ons plastic bedrijfsafval werd tot 1 jan.2018 naar China verscheept. Door het Chinese importverbod *)op plastic vorig jaar is dat niet meer mogelijk en wordt er meer plastic in ons land verbrand (én een gedeelte gaat naar andere Aziatische landen)
NB: Plastic afval van consumenten moet verplicht binnen Europa verwerkt worden.

In februari 2019 presenteerde  staatssecretaris van Veldhoven (Infrastructuur en Waterstaat) samen met het bedrijfsleven en milieuorganisaties het Plastic Pact
In 2025 moeten alle plastic verpakkingen en producten van recyclebaar plastic zijn en in 2024 moet 20 procent minder plastic gebruikt worden dan in 2017 zijn oa. doelstellingen van het Plastic Pact. Ruim zeventig bedrijven en milieuorganisaties ondertekenden de doelstellingen van het pact.

 

 

 

*)  Tot 1.1.2018 was het ook voor China een goede regeling: westerse bedrijven raakten hun afval kwijt, en het gerecyclede plastic diende als onmisbare grondstof voor de Chinese economie. Nu produceert China (volgens haar eigen zeggen) zelf voldoende afval dat gerecycled kan worden en bovendien vindt China het Westers afval slecht gesorteerd (getuige een brief aan de Wereldhandelsorganisatie in 2017)

 

 

Bistrosetje

Ooit, heel veel jaren geleden kocht ik een tuinsetje: 2 bistrostoeltjes met een rondtafeltje.
Metalen frame met houten latjes, groen geschilderd, ik meen dat de hele set 35,- gulden kostte.(ja, in die tijd was het)
bistroset 2
Het staat al die tijd aan de rand van de vijver, om “even” bij de vijver te zitten of een kopje koffie te drinken in de ochtend- of avondzon.
Zomer en winter staat het buiten en is  dus aan flinke weerslijtage onderhevig.

Mijn lief heeft de tafel al eens van nieuwe latjes voorzien en ook een stoel heeft van hem een nieuwe zitting gekregen.
Eén latje heeft het nu bijna begeven en ook de rest ziet er niet echt stevig uit.

Tijd voor iets nieuws?
We gaan kijken.Ten eerste zijn de prijzen anders dan TOEN. Niet verwonderlijk, maar de prijsstijging is gigantisch
bistrostoelTen tweede is de stijl veranderd, er zijn er met mozaieken in de zittingen en leuningen, wit met bewerkte pootjes, geheel hout, of geheel metaal; kortom een heleboel dat we NIET willen.
Simpele bistrostoeltjes zonder franje zijn door ons niet te vinden.

Mijn lief ziet maar één oplossing; zelf weer aan de slag.
Dus de zittinglatjes zijn er af en er worden weer  nieuwe latjes gezaagd.
Dezelfde oude stoeltjes worden wéér opgeknapt, dat gaat wel “even ” duren (het wordt grondig gedaan!) Of het afgesproken is; de zon laat zich niet zien, we hoeven dus niet buiten te zitten.
Als de stoeltjes klaar zijn  gaan ze hopelijk weer “even” mee.

Gele kleur, paaskleur

Na een lange winter kan ik intens blij worden van knoppen in de bomen, van bollen die uit de grond komen, van vogels die weer fluitend een partner zoeken, kortom van de LENTE.
Ik ben ontzettend blij dat ik in een land ben geboren dat seizoenen kent.
Overwinteren in Spanje,  wonen in een land met warm (heet) weer, niets voor mij, ik geniet van de afwisseling.

violenVan geel in de lente word ik BLIJ!  Zodra het kan koop ik voor de tuin viooltjes die tegen koud weer kunnen: gele natuurlijk!
dottersIn de  vijver staan momenteel de dotters te stralen, ook zo’n hoekje waar ik blij van wordt.

De kleur geel is ook echt een Paaskleur, dus nu het Pasen  is  staan er ook binnen “gele” frutsels.pasen
Een paar dagen geleden zochten we iets in een Kringspierwinkel.
We moesten 3 winkels af, vóór we vonden wat we zochten. In één van de kringspierwinkels zag ik een koektrommel staan waar ik helemaal STUK van was.
Maar…. We zouden NIETS meer kopen wat we niet nodig hebben, hebben we ons voorgenomen.
En we hebben al 2 koektrommels, een derde is  dus ECHT niet nodig!
Ik ben gek op de art nouveau stijl, dus ik draaide de koektrommel wel om, om te zien hoeveel hij kostte. Onzin natuurlijk, niet nodig, is niet nodig, hoeveel iets ook kost.
Ik liep met de koektrommel naar mijn lief die elders in de winkel stond te zoeken.
Hij keek naar de trommel en naar mij en zei; DOEN.trommel

De trommel symboliseert voor mij de lente ten top, als ik hem zie word ik er vrolijk van, dus staat hij niet in de kast, maar op de tafel.

Ik bedenk me nu dat ik helemaal géén gele kleren of gele spullen verder heb.
De kleur geel  is alleen in de lente in mijn leven, maar dan word ik er ook super blij van!

Blindengeleide doppen

doppenOp 10 maart had ik het in mijn dagelijkse blog over het inleveren van plastic doppen.
De opbrengst gaat naar de opleiding voor blindengeleidehonden.Vandaag was ik de buurt van een inleverpunt en ben ik gaan kijken hoe dat daar toe gaat. Het was in een buurthuis. In de hal staat een grijze Kliko met een groot vel erop dat het voor het inleveren van  doppen is met het doel erbij.
Een dame achter de balie vraagt waar ik voor kom en ik wijs op de Kliko.*)
Ze komt achter de balie vandaan, en opent de bak ”Ik heb er, eerlijk gezegd, nog nooit in gekeken”
Er zitten kroonkurken, appelmoesdeksels en zelfs plastic  medicijnbakjes in.
Onder de deksel zijn, met plakband, de doppen geplakt die IN de bak mogen.
Daarbij zitten géén kroonkurken of appelmoesdeksels (lijken me ook niet handig voor een plastic recyclebedrijf) wél de doppen van pakken melk en coca cola en iets grotere plasticdoppen, waarvan IK niet weet waar ze op horen te zitten.

Ik bedank de dame voor het open doen, ik weet nu wat er van me verwacht wordt en ga thuis meteen “schiften”. Als ik een zak vol heb kan ik naar het buurthuis ze  gaan inleveren.

Geen idee of dit alleen bij DIT inleverpunt is, dus: vóór u uw zakje doppen in de bak kiepert, kijk even of erbij staat WELKE doppen men wel en welke men NIET hebben wil. Anders heeft een vrijwilliger weer heel veel extra uitzoekwerk!

*) Nederlandse merknaam afvalbak, ontstaan uit de namen Klinkenberg en Koster.

Gooi ze niet weg!

Onlangs las ik in de krant een stukje over het sparen van doppen*)
Wat mijn speciale aandacht ving was het doel waarvoor deze inzameling georganiseerd wordt: KNGF- Koninklijk Nederlands Geleidenhonden Fonds.

De doppen leverde ik al in de plastic bak in, dus in het milieu kwamen ze al niet, maar dit doel vind ik wel zo sympathiek (vaste bloglezers weten dat ik af en toe op een pup in training pas) Dus ik ben meteen aan het sparen gegaan.

Landelijk worden de doppen ingezameld. Het KNGF krijgt per kilo doppen een vergoeding voor de doppen. Van de doppen maakt een bedrijf kunststofpallets.
kbgfOnlangs las ik dat men tot december 2018 al € 40.000,-  voor dit doel bij elkaar had gespaard!
Zelf had ik er nog nooit van gehoord, maar bij rondvraag in de familiekring hoorde ik dat verschillende (grote) werkgevers de doppen hiervoor al sparen                       (zoals een ziekenhuis)

Of u hieraan mee wil doen hangt waarschijnlijk mede af van een inleveradres bij u in de buurt.
Dat kunt u nakijken op http://dopjesactienederland.nl/?page_id=15

 

*) harde doppen die op zuivel en frisdrank zitten
én kroonkurken van bier- en koffiemelkflesjes
én groentepotdeksels