Dierenleven en dood

mezenkast
In de voortuin heeft een mezenechtpaar een nestje gebouwd en horen we nu een gekrakeel van kleintjes. Omdat er schaarste aan rupsen en wormpjes in voren we bij met zaden en meelwormen.
Pa en ma vliegen af en aan om de kleintjes te voeden.

specht eet
Af en toe zit er ook een bonte specht in de voortuin. Hij is heel mooi met veel rood, maar…. hij eet jonge vogeltjes en kan ze uit nestkastje halen, desnoods boort hij met zijn snavel een extra gat in het hout. We zijn dus best een beetje “onrustig” als we de specht weer signaleren, meestal lijkt hij geïnteresseerd in “ons” voer, maar je weet het nooit! We houden hem in de gaten.

In de achtertuin, tussen de wilde wingerd zit een tortelduivennest. Er is veel geroekoe, maar of er al eitjes zijn kunnen we niet zien. In de achtertuin zitten ook vaak eksters, soms wel 3 tegelijk.
De eksters kúnnen eitjes en zelfs kleine vogeltjes verorberen maar of ze dat ook met  duiveneieren kunnen/willen, weet ik niet en ik hoop er ook niet achter te komen.

ooievaar en kleintjeIn de buurt is, op een hoge paal een ooievaarsnest met jongen.
Een kassière in “mijn” supermarkt is amateur- fotografe en maakt ieder jaar prachtige foto’s van het nieuwe ooievaarsgezin.
Vanmorgen vroeg ik of ze al wist hoeveel jongen er in het nest waren. Ze wist het niet, kwam er amper, had andere dingen aan haar hoofd.
Ik zag dat ze verdrietig was en wéét dat ze twee honden heeft.
Inderdaad bleek dat één van de twee honden overleden was. Ze was er behoorlijk stuk van.

Zoveel vreugde als dieren je kunnen geven, ook het verdriet van hun sterven kan intens zijn.

Open natuur

We willen ons aan de regels houden maar ook, zo lang het nog verantwoord is, naar buiten.
Een polder is vrij leeg. Van mijlen ver zie je of er iets of iemand aankomt, dus dat lijkt een goede keus en dat is het ook.
Er lopen niet veel wandelaars en we zien slechts een enkele fietser.
Het is er prachtig. Slootjes en geknotte wilgen, veel groen  met soms een explosie geel.
in de polder
We horen grutto’s en kieviten en zien meeuwen, paartje nijlganzen, zwanen en een paar paarden. Verder zijn de weilanden zo goed als leeg!  Soms een paar paarden, maar verder….Koeien nog op stal? Schapen aan het lammeren in de warme stal?

We fietsen naar het Eemmeer, zetten onze fietsen tegen het hek en lopen door het natuurgebied.
hekversieringWe zien een mooi hek en natuurlijk maak ik even een foto.
in de lucht
Dan horen we een geluid in de lucht en zien we eerst één en later 2 powered paragliders ook een methode om flinke afstand te houden!

Als ze weggevlogen zijn is het weer stil en horen we alleen vogelgeluiden. We lopen naar een vogelhut, waar we ooit eerder waren (blog verleden jaar)
r.vogelh

Er staat één oudere heer in de vogelhut, hij zegt meteen als we de vlonder op lopen “Ik ben hier al even en zal u de ruimte laten ” Dat vinden we vreselijk lief  van hem.
Bij het verlaten van de hut zegt hij nog ”Erg veel smienten hier te zien”
in de hut
We kijken met de verrekijker, de vogels dobberen een eind weg. Het is dat de heer het gezegd had, maar op deze afstand had ik er geen smienten uitgehaald. Als we een tijdje staan te turen zien we ook nog een paar tafeleenden.
Vóór u denkt dat ik veel watervogels ken: er hangt een kaart met voorbeelden en namen in de vogelhut, die we goed bekijken.


kemphaan
Als we teruglopen zien we 2 kemphanen (ik heb goed op het bord gekeken!) niet  die met zo’n mooie kraag maar allebei  in plain clothes.

 

We zien in het water een hoogtebord staan; we wéten dat we hier onder de zeespiegel lopen maar hoeveel? Dat kunnen we nu mooi zien: 70 cm onder N.A.P.!
Van de laagte naar de hoogte: op een hoge paal met voorbereid nest zien een ooievaar zitten; ook een manier op afstand te houden en veel meer dan 1,5 meter!

vanuit de hut

Geweldig weer even in de natuur te zijn: uit te waaien.
Er waren meer mensen op dit idee gekomen, maar we zaten elkaar nergens in de weg en konden goed afstand houden.
Mooi in de Eempolder

 

Publicatiefout

Het fijne van in een dorpse omgeving wonen is het van dichtbij kunnen meemaken van bijzondere natuurdingen. Zoals bijvoorbeeld de terugkeer van de ooievaars op hun wagenwielnest vlak bij ons huis.
ooievaarsnestMeneer ooievaar komt meestal eerst en het is altijd “spannend” of mevrouw ooievaar dat jaar ook zal arriveren. Als ze er eenmaal is, is het wachten op het eieren leggen en het uitbroeden. Het moment dat, meestal fotografen met telelenzen, vertellen hoeveel kleine ooievaartjes ze kunnen waarnemen zingt de hele buurt rond.

Vandaag was er een ander “spannend” evenement waar we heel graag bij wilden zijn: de koeien die na een winter op stal weer de wei in mogen.
Of je onder de stress zit, verdrietig bent of pijn hebt, dát evenement maakt iedereen “even” gelukkig.
Die, meestal logge beesten, die soms met een paar poten tegelijk in de lucht, rare sprongen maken en “blij” de wei in rennen is een geweldig gebeuren om mee te maken.

Als we, een kwartier vóór aanvang arriveren zien we nog geen dranghekken staan!
Die dranghekken zijn nodig om de koeien, als de staldeuren open gaan, de weg over naar hun weide te geleiden.
Het slechte nieuws is dat er een publicatiefout is gemaakt  en dat het DUS niet vandaag gaat gebeuren, hoewel 21 april wel aangekondigd stond.
Het goede nieuws is dat de koeien nog op stal staan en pas volgende week de wei ingaan en dat er dus een kans bestaan het alsnog mee te kunnen maken.

lammetjes

Teleurgesteld bekijken we de andere jonge dieren op de boerderij. Leuk, maar het haalt niet bij het koeienevenement.

kuikens

Als we terugfietsen bedenk ik me eens te meer hoe mooi het hier in de lente is.
Om geel te zien hoef je niet naar de bollenvelden; bermen en weilanden staan vol met paardenbloemen. Soms zo dicht bij elkaar dat het wel een heldergele deken lijkt.
Qua roze doen we niet onder voor de Betuwe; op sommige boerenerven is behalve een rieten dak ook een roze en/of wit bloesemdak te zien.  En paars is vertegenwoordigd in de bloeiende pinksterbloemen en Judaspenning in berm en weiland.

Toch een mooie middag ondanks de “koeien” teleurstelling