World Environment Day (5 juni)

De Verenigde Naties heeft in 1974 WereldMilieuDag ingesteld.
Er worden dan op 5 juni over de hele wereld activiteiten georganiseerd om mensen bewuster te laten worden van hoe belangrijk het milieu voor onze wereld is en wat we kunnen doen om het milieu te beschermen (verleden jaar schreef ik hier een blog over in zeer verdrietige omstandigheden)

Ik denk dat iedereen in Nederland inmiddels wel wéét dat we, als we niets doen onze planeet aarde naar de ratsmodee helpen. Heel veel mensen DOEN er ook al wat aan.
Op veel plaatsen wordt afval gescheiden, kunnen er lege flessen in een glasbak gegooid worden en zijn er kledingcontainers. Er zijn kringloopwinkels om gebruikte spullen een nieuw leven te laten beginnen en veel mensen hebben stickers op de deur, waardoor ze hopen het ongevraagde drukwerk (en daarmee de houtkap) terug te dringen.
Loesje
Onlangs werd ik attent gemaakt op wéér een milieutip die ik nog niet ZELF gebruik: 100% plastic vrij toiletpapier van gerecyclede grondstoffen.
Het is toiletpaper that builds toilets.
Het bedrijf dat het toiletpapier maakt heet GOOD ROLL en van haar nettowinst gaat 50% naar de bouw van toiletten in Oost Afrika want : zo’n 33% van de wereldbevolking (2,3 miljard mensen) heeft géén dagelijkse toegang tot een veilig en schoon toilet! zo staat te lezen op de verpakking van 4 van de vrolijk uitziende w.c-rollen.

Nog meer info op de verpakking: dagelijks worden zo’n 270.000 bomen gekapt voor de productie van hygiënepapier, daarom zijn deze rollen gemaakt van 100% recyclede grondstoffen, géén boskap, minder uitstoot CO2 en minder waterverbruik bij het maken ervan.

goodrollsGoed voor je billen want het papier is gemaakt zonder geur- en kleurstoffen en zonder chloor!
De rollen zitten in een leuke verpakking, die velletjes kunnen, zo wordt voorgesteld, weer  dienen om een cadeautje in te verpakken.

WereldMilieuDag leek me een leuke dag om hier eens mee te beginnen: ze zijn gekocht en staan op de toilet!

*  *  *  *  *  *  *  *  *

Verder kreeg ik ook  nog een tip voor een site waar 101 waterbesparingstips op staan: https://www.energievergelijk.nl/onderwerpen/101-tips-water-besparen
Veel  tips kende ik al en pas ik toe, veel ook niet. Ik heb in ieder geval al weer een paar ideeën op gedaan die ik zeker ga gebruiken.
WereldMilieuDag; een Goede Dag om ook wat van deze tips te gaan gebruiken!

De gemiddelde Nederlander

Wie leest wordt wijzer.
Het vervelende is dat als je iets WEET, je niets kunt doen om het te ONT weten.
Dat was bv met roken zo:  eerst wist je niet dat het slecht was (gezond was het nooit, maar dat je er dood aan kon gaan wist je vroeger NIET)
Toen kwamen er specialisten naar buiten met rapporten, en werden er cijfers bekendgemaakt.  Dan kun je wel blijven roken, maar als je WEET dat je eraan dood kunt gaan, smaakt het toch minder lekker.

Zo ook met het milieu, met vleeseten en met nog veel meer.
Onlangs las ik in een artikel dat de gemiddelde mens 46 kledingstukken per jaar koopt en er 40 weggooit.
Ik kom daar bij lange niet aan. Er zijn maar 2 kledingzaken in het dorp waar ik woon, waar ik zelfs nog nooit ben binnen geweest. Ik houd niet van winkelen en al helemaal niet van passen in kleine paskamertjes.

Internet dan? Ik heb geen mogelijkheid om via internet te betalen en WIL dat ook niet.
Koop ik dan nooit kleding?
Jawel een enkele keer bij Zeeman, Wibra of zo’n soort zaak, omdat het goedkoop is (polo of t shirt bv)  ik het thuis kan passen en eventueel daarna kan omruilen.
Als ik wél kleren koop is dat bij een postorderbedrijf, die me geregeld een catalogus stuurt.
9 van de 10 keer gooi ik die ongelezen in de papierbak.
Soms kijk ik er in en  ja, dan bestel ik wel eens wat.

Dan komt het andere punt: de gemiddelde Nederlander gooit 40 kledingstukken weg!!
Ook daarin ben ik geen gemiddelde Nederlander.
Die goedkope t-shirts, die verwassen en te vaak gedragen zijn gaan in de zak van Max, dus worden vermalen en hergebruikt.
Iets dat uit de mode is gaat naar de Kringloopwinkel en verder hangt het in de kast.
Die kast is best (over) vol. Ik heb nog truitjes en blouses die ik in 1997 ook al had, sterker nog ik draag ze nog wel eens.

Nu las ik dus dat stuk over kleding en het milieu verpestende aspect ervan. Ná de landbouw is de kledingindustrie de meest water verbruikende industrie: 8.000 liter water voor één spijkerbroek*)

Afgelopen 15 jaar is de kledingverkoop verdubbeld, een schrale troost dat het NIET door mij (toch voor veel dingen wél een gemiddelde Nederlandse)  is.

 

*) bron Happinez

Film: Finding your feet

Cast: Celia Imrie, Imelda Staunton, David Hayman, Joanna Lumley,  Thimothy Spall
regie: Richard Loncraine
Uitgekomen :Febr 2018

Finding-Your-Feet_ps_1_jpg_sd-high_NL_FODe film gaat over twee, elkaar uit het oog verloren zussen, die in hun volwassen leven in totaal andere milieus terecht gekomen zijn en laat duidelijk zien dat het leven met geld en status ook zijn nadelen heeft: zoals een strak keurslijf over wat wél en wat niet door “de rest van de crowd” geaccepteerd wordt.
En hoe het leven zonder veel geld, in een huurflatje in een niet beste buurt, maar onder mensen met weliswaar littekens van het leven, maar die hulpvaardig en sociaal zijn en niets afwijzen, kan zijn

De titel van de film vind IK niet de lading dekken. Er komt inderdaad dansen in voor en deze vrijetijdsbesteding haalt vast verdrietige en depressieve mensen uit hun dal, maar dit had ook bij wijze van spreken volleybal of toneelspelen kunnen zijn.
Het is geen DANSfilm

De leidraad in de film is (voor mij) niet het dansen maar het zichtbaar maken van keuzes die je jong doet en waar je soms in verstrikt kunt raken.
Soms zie je niet meer hoe het ook ANDERS kan totdat je er met je neus opgedrukt wordt.
De film toont ook de (voor)oordelen aan van uiterlijkheden: bijvoorbeeld over shabby kleding.
Wat zegt dat over de persoon?
Niet dat hij of zij een minder fijn mens is dan iemand in een design pak!

Natuurlijk komt er ook een stukje “familiegevoel” bij kijken.
Ik heb geen zussen, dus weet niet hoe het voelt, maar als de 2 zussen een familiefilmpje bekijken van toen ze jong waren en je luistert naar wat ze echt zeggen……………familiegevoel.

Het is een feel good movie met inderdaad een “roze” eind, maar kort daarvoor komt nog een “heftig” stukje, zeker voor iemand, die net iemand aan kanker heeft verloren.
De film laat het in het midden of het zelfgekozen of natuurlijk is, zoals er meer “open einden” in de film zijn.
Mooi voor mensen met veel fantasie!

 

Wereldmilieudag

Doordat we veel bij mijn broer zijn, met zijn ziekte én met het opruimen van zijn huis en haard bezig zijn, zitten we als het ware in een familieluchtbel. “Gewoon” nieuws dringt niet zo tot ons door, we zijn maar met één ding bezig; mijn broer!

Dat het 5 juni Wereldmilieudag was, is me dan ook helemaal ontgaan. Ik zag het nu pas.

unepOntzettend belangrijk ons milieu, als we het nog meer verkl….en  is er geen weg terug meer (misschien NU al niet meer) Als je nagaat dat de Verenigde Naties al op 5 juni 1972 de internationale Milieuconferentie organiseerde waaruit het UNEP ontstond (Dit programma heeft een jaarlijks budget van ca. 105 miljoen, een staf van 890 mensen en bestaat uit 58 lidstaten van de VN) zijn we dan nu zoveel verder??

Sinds die conferentie in Stockholm in 1972 is er dus elk jaar op 5 juni  een Wereldmilieudag. Er zijn dingen bereikt, maar ook zo ontzettend veel NIET. Denk aan de oceanen, die steeds meer vervuilen. Zoveel organisaties roepen om hulp en wat gebeurt er???

We dragen in Nederland een klein steentje bij door ons vuil te scheiden [hier,op het platte land hebben wij 4 verschillende bakken en gooien we glas in de glasbak, maar in de grote steden scheiden ze (nog?) niet]

Nu wij weer bezig zijn om dingen op te ruimen (we zijn een zesde (6 kub) afvalcontainer aan het vullen) zie je eens te meer wat een mens allemaal heeft en wat hij weggooit.
Dan denken we nog maar even NIET aan hoe erg die dingen het milieu belasten als ze gemaakt worden.
Niet dat we nu alléén maar SLECHT bezig zijn, er gaan bruikbare dingen naar de Kringloopwinkel, er zijn al ontelbare ritjes geweest naar de papier en glas afvalcontainers en alles wat van stof is, is in een aparte container gegooid. Als ik het zo op schrijf zijn  we dit jaar op Wereldmilieudag juist ONTZETTEND met het milieu bezig geweest!

Fiets-naar-je-werk-dag.

fietsfiets.jpg2

Donderdag 31 mei wordt voor de 12de keer de landelijke Fiets-naar-je-werk-Dag gehouden. Fietsen is gezond, goed voor het milieu én door mee te doen steun je een goed doel: fietsen voor Oost Afrika; een fiets kan daar het verschil maken tussen armoede en een betere toekomst. Dus hoe meer aanmeldingen hoe meer fietsen naar Afrika gaan.

Je kunt je tot 31 mei 14.00 uur aanmelden op: https://www.fiscfree.nl/fietsnaarjewerkdag/aanmelden

Dus:
Werk mee aan een beter milieu,
werk aan je gezondheid
help mee aan de armoedebestrijding in OostAfrika       én
maakt bovendien nog kans op prijzen ( waaronder een fiets)

De Vergeten Dag

sky-earth-galaxy-universe.jpgMomenteel ben ik (met hoofd en hart) met maar één ding bezig en gisteren was ik ook lijfelijk bij mijn broer.
Zodoende ben IK zondag de Dag Van De Aarde vergeten. DE dag om onze kwetsbare planeet te “eren”. Er waren afgelopen zondag evenementen georganiseerd om ons, wereldburgers (nog) bewuster te maken over het leven op de aarde, de kwetsbaarheid van deze planeet, de klimaatverandering en haar gevolgen, het milieu en de natuur. (Van de kwetsbaarheid van het leven ben ik me deze tijd héél bewust)

Op 22 april 1970 werd in de Verenigde Staten Earth Day, zoals het daar heet, voor het eerst gehouden en op 2004 begon deze “bewustwording” ook in Nederland bekendheid te krijgen. De Boliviaans president Evo Morales nam het initiatief in 2009, om 22 april de Internationale Dag van Moeder Aarde door de Verenigde Naties te laten uitroepen.

Ik heb dus alle activiteiten op deze dag gemist.
Misschien volgend jaar?

Schaamte

Een kerk is tegenwoordig niet alleen voor een godsdienstbeleving; er vinden ook andere bijeenkomsten in plaats. Zo zijn er bijvoorbeeld in de Nieuwe Kerk in Amsterdam vaak prachtige tentoonstellingen te zien en in een eeuwenoude Dominicaner kerk in Maastricht zetelt een boekhandel (door the Guardian uitgeroepen tot The fairest bookshop of the world)

Soms zijn er ook lezingen in kerken. De toegang is gratis, maar een bijdrage in een grote, niet te ontlopen bus, wordt op prijs gesteld, zo werd de bezoekers bij de inleiding verteld. Je hoeft geen lid van de kerk te zijn om de lezing bij te wonen en je niet tevoren aan te melden. Laatst was ik bij zo’n lezing van Jan Terlouw. Ik wist niet dat deze voormalige voorman van D66  oorspronkelijk opgeleid werd als natuurkundige en dat hij als kernfysicus zijn werkzame leven begon. Hij deed onder meer onderzoek in Cambridge en Stockholm.

Het was een interessante bijeenkomst. Na de pauze was er gelegenheid tot vragen stellen en dáár werd ik mega geschokt door een vragensteller. Hij haakte in op de een, door Jan Terlouw aangehaald, milieuprobleem: plastic in oceanen en zeeën. De heer Terlouw had gezegd dat het in de hele wereld een enorm probleem is: mensen die plastic in het water terecht laten komen. De vraagsteller wilde weten of de heer Terlouw in plaats van de wereld niet Afrika en Indonesië bedoelde. De mensen dáár waren immers geen Christenen en die mensen gooiden plastic in de zee, terwijl hier in Europa Christenen niet zoiets doen.

Er ging een, duidelijk hoorbare, ingehouden ademtocht door de kerk. De heer Terlouw nam even een pauze en antwoordde supercorrect: “Ik zei de wereld, en ik bedoelde de wereld”. Waarna een andere vraagsteller aan de beurt kwam.

De (korte) rest van de avond was ik er met mijn gedachten niet bij. Ik moest maar denken aan die meneer. Een Christen, zou hij ongetwijfeld van zichzelf zeggen.