Citaat:Toyo (4)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die op 92 ste haiku-achtige verzen begon te schrijven
Ik heb er ooit een aantal overgeschreven die ik  las en die mij zeer aanspraken, misschien  spreken ze jullie ook aan ?
Ik zal er af en toe in een blog één aanhalen.

Vandaag no.4
toyo
 貯蓄   –   Spaargeld

Weet je, als ik van iemand vriendschap krijg
zet ik die op een spaarrekening in mijn hart

Op eenzame momenten
Neem ik die vriendschap dan op
en voel me weer prima

Leg jij voortaan ook
maar zo’n spaarpotje aan

Veel beter, geloof me
dan een pensioenuitkering

Citaat: Toyo (3)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die op 92 ste haiku-achtige verzen sbegon te schrijven
Ik heb er ooit een aantal overgeschreven die ik las en die mij zeer aanspraken,misschien jullie ook?
Ik zal er af en toe in een blog één aanhalen.
Vandaag no.3

toyo
Aan mezelf   –私自身

Als tranen druppelen
uit de kraan
stoppen ze nooit.
Hoe zwaar ook
de dingen die je meemaakt
je mag niet alsmaar blijven tobben.

Draai open die kraan
met een fikse ruk
laat al je tranen ineens de vrije loop

Zo, en nu tijd voor een koffie
uit mijn gloednieuwe kopje.

Citaat: Toyo (2)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die pas in haar 92 ste  levensjaar haiku-achtige verzen begon te schrijven.
Ik heb er ooit een aantal overgeschreven die ik las en die mij zeer aanspraken, misschien jullie ook?
Ik zal er af en toe in een blog één aanhalen.
Vandaag no.2

toyo
    忘れる  – Vergeten  

Met elk jaartje dat erbij komt
ga ik meer en meer
dingen vergeten, zo lijkt
Namen van mensen,
al die lettertekens,
tal van herinneringen.

Waarom vind ik dat toch niet langer jammer?
Vergeten is een zegen
Ik berust in dat vergeten
Ik hoor
cicaden zingen.
cycaden

 

Citaat: Toyo (1)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die in haar 92ste  levensjaar haiku-achtige verzen begon te schrijven.
Ik heb er ooit een aantal, die mij zeer aanspraken overgeschreven.
Ik zal er af en toe in een blog één aanhalen.
Vandaag de eerste:

 

toyo

回答  - Antwoord

In mijn oor nodigt de wind me poeslief uit

“Zullen we zoetjes aan
naar gene zijde gaan?”

Dus dien ik hem gelijk van antwoord:
“Ik blijf nog even hier,
ik heb nog veel te doen”

De wind kijkt sip
en zoef

weg is hij.