Nederland staat op tegen kanker.

ned.kanker

Een actie die 15 mei op tv. Werd uitgezonden.
Ik heb niet gekeken
Ik wéét dat 1 op de 3 Nederlanders kanker krijgt.
Ontroerende verhalen over kanker hoef ik niet op t.v. te zien, ik zie ze in eigen omgeving.

Vandaag kreeg ik wéér (per brief)een  verzoek voor een donatie. Van het KWF dit maal.
Het Wereldkankeronderzoek (WKOF) gaf ik vorig jaar verschillende donaties. Nu hebben we deze donaties stopgezet stop gezet. (Mede door de publicaties over het percentage dat van de giften voor het onderzoek zou worden gebruikt)*)

In een krantje van het KWF zeggen BN-ers  “iets” over kanker. Ik heb me nog nooit laten leiden door wat een BN-er zegt of doet (wat is hij of zij meer dan een familielid of kennis?)
Waar ik wél door getroffen werd zijn de feiten in dit krantje genoemd:

  • Elk uur krijgen 13 mensen in Nederland kanker
  • Het commentaar van Prof W Zwart (onderzoeker AvL):.”Het kankeronderzoek gaat ontzettend hard, elke dag begrijpen we kanker beter en komen we dichterbij”
  • KWF krijgt géén overheidssubsidie, maar is één van de grootste financiers van al het kankeronderzoek in Nederland
  • KWF financiert momenteel ruim 600 projecten op het gebied van kanker
  • Een onderzoek duurt gemiddeld 4 jaar en kost bijna 6 ton.

We gaan nu dus bij het KWF doneren. Iets, dat naar ik begreep, al heel veel mensen gedaan hebben naar aanleiding van die t.v.uitzending.
Zoveel exposure werkt nog altijd!
Wat zou het geweldig zijn als er géén mensen meer aan kanker hoeven dood te gaan.
Ik hoop het ooit mee te maken!

 

 

 

*) publicatie van Argos uit 2017  dat WKOF in Nederland ca. 8 miljoen per jaar ophaalt en een groot deel van dit bedrag voor voorlichting (en dus niet voor research) Argos heeft ook zijn twijfels over de aard van de voorlichting, is dit niet meer fondsenwerving?

Verleden jaar op deze dag

Toen we twee jaar geleden op mijn broers verjaardag kwamen schrokken we: zijn gezicht was helemaal geel! Hij voelde zich “prima” naar zijn zeggen, maar was ook wel geschrokken van zijn kleur toen hij bij het wakker worden in de spiegel keek en had een afspraak met de huisarts gemaakt voor later die dag.
De huisarts schrok ook, gaf pillen mee en een verwijsbrief voor een specialist later die week.
Om een lang verhaal kort te maken: het was foute boel, erg foute boel.
Een specialist, in een ander ziekenhuis, durfde hem te opereren, géén garantie, maar de kans op een langer leven zat er in. Mijn broer pakte die kans.
De operatie lukte en het zag er enorm goed uit, de kans  op extra tijd, levensverlenging was aanwezig. Mijn broer knapte op en kreeg bijna een heel jaar erbij!

Helaas ging het toen “opeens” niet goed meer en kreeg hij te horen dat hij zou sterven.
Hij wist dat zijn verjaardag in mei 2018 zijn laatste zou zijn. We vierden het met alle mensen die hij lief had. Een hele bijzondere verjaardag.
Een dikke maand later koos hij voor euthanasie en stierf hij.

tuin papaverDit is het eerste jaar dat zijn geboortedatum voorbij gaat zonder dat hij op deze aarde aanwezig is.
Het is vreemd. We gaan naar zijn dorp, naar zijn huis, waar nu een bekende van ons woont en we werken in de tuin.
Als ik aan het onkruid wieden ben (iets dat ik ook vaak deed toen hij nog leefde) kan ik me voorstellen dat hij gewoon binnen zit en ieder moment naar buiten komen kan. Natuurlijk wéét ik dat het niet zo is, maar toch..
Er wordt gesnoeid, gerooid, gewied en afgebroken.

Hoe beter mijn  broer “te gedenken” dan door het werken in “zijn” vroegere tuin?

Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis

Deze week was ik voor het eerst sinds zo’n 12 jaar weer terug in het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis.  Nu niet als patiënt, maar als bezoeker van een familielid, die er geopereerd was en lag te herstellen.

Eerlijk gezegd zag ik er tevoren een beetje tegenop. Ik ben er goed behandeld door vriendelijke mensen, maar het was een heftige tijd toen ik de diagnose borstkanker kreeg en geopereerd en bestraald moest worden en ook nog een half jaar lang chemotherapie moest ondergaan (niet daar)

Ik had geen angst hoeven hebben, alles was anders!! Een gigantische parkeergarage van tig verdiepingen was in de tussentijd gebouwd. De ingang was anders, eigenlijk was alles anders, het had een totaal ander ziekenhuis kunnen zijn. Alleen de weg er heen en de slagboom waren gelijk.

Heden ten dage krijgen 116.000 mensen (cijfers 2018) jaarlijks de diagnose “kanker” te horen (30 jaar geleden was dat nog de helft)
1 op de 6 mensen krijgt huidkanker, meestal door (overmatig) zonlicht; in een vroeg stadium opgespoord is er een grote kans op genezing.
Bij vrouwen komt  borstkanker het meest voor: 15.000 gediagnosticeerd per jaar,
Bij mannen horen 12.500 per jaar de diagnose prostaatkanker  

Mijn familielid was geopereerd, het ging redelijk goed en misschien mocht hij de volgende dag naar huis. Hij had niets dan lof over het personeel.
De kamer, in tweeën gedeeld met een gordijn, werd nog door een andere man bewoond, die mét bed en al opgehaald werd door 2 vrijwilligers. Zo gaat dat tegenwoordig: vrijwilligers brengen de patiënten naar onderzoeksruimtes, MRI scans en dergelijke.

We lazen dat het AVL op de eerstvolgende Wereld Niet Roken Dag ( 31 mei a.s.)  volledig rookvrij zal zijn.  Waarom geheel rookvrij?
Bij bijna een derde van de patiënten die men in het AVL behandeld is de oorzaak roken, dan wil je je ziekenhuis wel rookvrij hebben en houden.

 

 

 

 

Citroen (oftewel Citrus limon)

Een beetje “zuur” blog deze keer, over citroenen.
Een citrusvrucht die vele toepassingen kent.

citroenNa de oogst wordt op de citroen een dun waslaagje aangebracht*) om hem mooi te laten glanzen. Daarom wordt ook altijd geadviseerd om een citroen goed af te boenen onder stromend water. Zeker als je zest wil gebruiken; citroenrasp.
Geraspte citroen haalt de smaak van een gerecht op (bv cake) en is ook nog eens geurig.

Een citroen bevat veel vitamine C.**) en ook vitamine B1, B2, foliumzuur (B11) en de mineralen: calcium, ijzer, magnesium, koper en mangaan

Het zuur uit een citroen is niet alleen fris, het lost ook vet op. Veel schoonmaakmiddelen bevatten  citroen, ook omdat het zo lekker ruikt.

Schoonmaaktip: een schaaltje met water en citroensap in de magnetron even verwarmen, daarna kun je de magnetron van binnen heel gemakkelijk schoonmaken.

Citroensap kun je ook goed gebruiken om het verkleuren van fruit en bv. avocado’s tegen te gaan. Een paar druppels zijn al genoeg. (daarvoor heb ik altijd een knijpcitroen in de koelkast staan)

De versheid van een citroen blijft het best bewaard door hem in de koelkast of in ieder geval op een koele plaats te leggen. Soms blijven ze daar wel een maand goed.

Citroen helpt ook als afweer tegen de muggen: wat schillen op  de tuintafel leggen, of wat citroensap in een schaaltje water druppelen óf het middel Citronella kopen.

De citroenboom kan tegelijkertijd bloesem, beginnende vruchten en citroenen dragen en komt oorspronkelijk uit Noord India

Er bestaat ook citroengras, een tropische plant die oorspronkelijk uit Azië komt en daar ook in bv de Thaise keuken wordt gebruikt. Dit gras heeft verder géén binding met citroenen.( de reuk en smaak schijnen op  die van citroenen te lijken )
Ik las dat deze grassoort “helpt” tegen kanker (niet geneest)

Dan is er  ook nog Citroen met een trema op de e : Citroën: Een Frans automerk opgericht in 1919 door André Citroen***)

 

 

*) Bij biologische citroenen wordt dit niet gedaan.
**)Eén citroen levert ongeveer vijftig procent van je dagelijkse vitamine C-behoefte.
***) Zijn overgrootvader handelde in groenten en fruit. Toen in 1811 de Burgerlijke Stand werd ingevoerd en hij een naam moest kiezen leek hem Limoenman wel aardig. De schoonpa van zijn zoon vond die naam maar niets en stelde Citroen voor. Die naam werd het.

Leisure seeker*)

leisure seeker

Hoofdrollen Helen Mirren en Donald Sutherland

Twee oude, getrouwde mensen hebben samen een mooi leven gehad en twee kinderen gekregen, een jongen en een meisje.
Nu heeft zij vergevorderde kanker en hij is beginnend dement.
Ze willen nog één keer samen met de camper weg zoals ze dat vroeger ook deden.
De volwassen kinderen gaan dat geen goed idee vinden, dus ze knijpen er stiekem tussen uit.

De verwarring en angst van de dochter en de zoon  als ze het ontdekken zijn groot.
Af en toe belt ma, maar ze geeft geen clou waar ze zitten en komen NIET naar huis
De zoon reageert daar panischer op dan de dochter.
Hun beleving zie je af en toe in de film

Het is een trieste, soms grappige, maar ook een hele mooie film.
Triest omdat de vrouw haar man “verliest” hij is vaak ver weg in zijn hoofd, weet dingen niet meer, plast in zijn broek en laat een boer of wind.
Soms “is hij er even weer” en zegt hij dat hij het ook erg vindt dat hij “zichzelf kwijt is”

Grappig omdat doordat de man “even” niet meer wist wie zijn vrouw was, een soort verhouding met de buurvrouw opbiecht. Zij gaat door het lint, belt een taxi en levert hem af bij een bejaardenhuis, waarna ze weer terug naar de camper gaat.
Grappig als hij  jaloers blijft doordrammen over haar vroegere vriendje en ze hem uiteindelijk bij dat vriendje afzet.
Mooi, omdat de liefde tussen hun tweeën blijft, er stukjes “vroeger leven” voorbij komen.Ook de humor, die ze samen hebben, is mooi om te zien.
Zonder het eind van de film weg te geven kan ik zeggen dat er een mooi eind aan is.
Een eind dat je hen gunt.

NB: Wat mij opviel is dat dit stel nooit boodschappen doet, nooit ontbijt, luncht, kookt of uit eten gaat (alleen eet hij een hamburgertje af en toe)
Er wordt nooit gewassen ( hij plast af en toe in bed) of naar een wasserij gegaan. Kortom de “gewone” huishoudelijke dingen zijn weggelaten om de film meer inhoud te geven of omdat het Alzheimerstuk dan wel erg de overhand zal nemen?

 

*)letterlijk vertaald: de vrijetijdszoeker

 

Een stukje samen oplopen

Ooit heeft de kanker een borst van me weggenomen.*)
Dat is niet zielig, wel jammer.
Het was “maar” een stukje van me.
Mijn broer wordt momenteel helemaal door de ziekte verteerd.

Een heleboel lichaamsdelen kun je missen, weliswaar heb je dan hulpmiddelen nodig, maar je kunt blijven leven. Er zijn ook lichaamsdelen die je nauwelijks kunt missen; daarvoor moet je dan aan een machine liggen.
Ik vind dat ik van alle delen die je missen kunt en “gewoon” verder leven, het beste lot getroffen heb.
Niemand ziet iets, ik kan bijna alles, (vlinderslag niet, maar die kon ik eerder ook al niet) en heb een hulpmiddel alleen voor het cosmetische zicht.

Voor dat laatste moet ik naar een speciale winkel, die speciale lingerie heeft, voor speciale dames met speciale figuren.
Vandaag was ik er weer.
Mijn figuur verandert, dus bellen, in de computer kijken welke prothese of welke bh goed voor me is, gaat “even “niet meer.
Er moeten weer maten genomen worden en besteld.
Niet iets waar ik naar uit kijk.
Opeens ben ik weer bezig met de ziekte die ooit mijn leven een tijd beheerste (en nu d.m.v. mijn broer weer)

De dames in de zaak zijn alleraardigst. De winkel is niet meer in handen van de dame die ik ooit, zoveel jaar geleden, naast mijn ziekenhuisbed kreeg maar overgenomen door een ander.
Eén assistente helpt me nu al meer dan 12 jaar. Zij kwam ooit uit een andere provincie met 2 jonge kinderen, waarvan de oudste nu 19 is, hier naar toe. Haar ouders zijn nu oud en hebben verzorging nodig, kortom ze is een schoolvoorbeeld van de sandwichgeneratie.
We praten altijd even bij als ik in de zaak ben
Als ik de winkel verlaat mét mijn zakje, financieel een stuk armer, weet ik weer iets meer van haar leven. We zijn door een ziekte met elkaar in contact gebracht en lopen af en toe samen een stukje op.

 

*)Nederland telt het hoogste percentage borstkankergevallen ter wereld; 1 op de 7 vrouwen krijgt in Ned. borstkanker; er sterven per jaar 3.000 mensen aan de gevolgen van borstkanker

Druppels in de vijver en…

De vissen uit onze vijver komen, voor zover het koi’s zijn, bij mijn broer vandaan.
Hij heeft een vijver van zo’n 30.000 liter met vissen waarvan de grootste, een steur, meer dan 1.50 lang is.

Bij hem in de buurt zit een bedrijf dat vijvers over de hele wereld aan legt. De eigenaar zit elke zaterdag in zijn zaak om advies te geven. Van heinde en ver komen mensen om advies te vragen over vijveraanleg, aanschaf vissen, voer, verlichting en ornamenten.
Er is koffie en thee en een lange tafel met bladen waar je aangenaam achter kunt verpozen als je wachten moet.
Wachten moet je vaak op die zaterdagen want het is vaak héél druk en hij neemt voor iedereen de tijd.

Mijn broer komt al jaren bij hem, schaft er zijn vissen, verlichting en ornamenten aan en de “vijverman” zoals hij bij ons heet, komt bij hem ook wel aan huis als er een vis ziek is.

Nu is mijn broer (ernstig) ziek, maar ook een paar van zijn vissen.
De vijverman is gebeld en hem is verteld wat er aan de hand is, zowel met mijn broer als met de vissen.
Als wij een paar dagen bij mijn broer zijn komt de vijverman binnen met een grote fles en een klein flesje (de voordeur staat bij mooi weer altijd “los”)
De grote verpakking is voor de vissen, hij vertelt hoeveel druppels en hoe vaak en ook wanneer het euvel, bij de vissen, over moet zijn.
Dan gaat hij over op mijn broer.

Eerst dacht ik, omdat het in dialect gaat, dat ik het verkeerd begrepen had, maar dat blijkt niet zo te zijn: De vijverman heeft een drankje voor mijn broer meegenomen. Het is wietolie, vrij verkrijgbaar en tegen de pijn. Maximaal 15 druppels per dag.

Mijn broer wordt niet meer beter, sterker nog hij zal niet lang meer leven.
Alles wat hem kan helpen de pijn te verdragen valt te proberen.
Ook de huisarts is het daarmee eens, als hij de volgende dag de wietolie laat zien en het aan hem vraagt.

De vijverman kwam op huisbezoek voor vissen en broer!