Citaat : Toyo (5)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die op 92 ste haiku-achtige verzen begon te schrijven
Een dichteres die mij zeer aanspreekt, misschien spreekt ze jullie ook aan.
Af en toe zal ik een gedicht in een blog aanhalen.
Vandaag no.5, een haiku, die ik pas onlangs ontdekte.
toyo

 

 

 

 

エピデミック – Epidemie

Ergens ter wereld
woedt ook nu oorlog

Ergens in Japan
geschieden pesterijen

Is het geen tijd
voor een griepepidemie
van vriendschap?

Symptomen van hoffelijkheid
wijd en zijd verbreid
Meer hebben we niet nodig

 

 

 

 

Citaat:Toyo (4)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die op 92 ste haiku-achtige verzen begon te schrijven
Ik heb er ooit een aantal overgeschreven die ik  las en die mij zeer aanspraken, misschien  spreken ze jullie ook aan ?
Ik zal er af en toe in een blog één aanhalen.

Vandaag no.4
toyo
 貯蓄   –   Spaargeld

Weet je, als ik van iemand vriendschap krijg
zet ik die op een spaarrekening in mijn hart

Op eenzame momenten
Neem ik die vriendschap dan op
en voel me weer prima

Leg jij voortaan ook
maar zo’n spaarpotje aan

Veel beter, geloof me
dan een pensioenuitkering

Citaat: Toyo (2)

Toyo Shibata (1911-2013) was een Japanse vrouw die pas in haar 92 ste  levensjaar haiku-achtige verzen begon te schrijven.
Ik heb er ooit een aantal overgeschreven die ik las en die mij zeer aanspraken, misschien jullie ook?
Ik zal er af en toe in een blog één aanhalen.
Vandaag no.2

toyo
    忘れる  – Vergeten  

Met elk jaartje dat erbij komt
ga ik meer en meer
dingen vergeten, zo lijkt
Namen van mensen,
al die lettertekens,
tal van herinneringen.

Waarom vind ik dat toch niet langer jammer?
Vergeten is een zegen
Ik berust in dat vergeten
Ik hoor
cicaden zingen.
cycaden

 

Sushi eten.

Ooit werden we getrakteerd op Japans eten in een Sushirestaurant in Scheveningen.
Het was heerlijk en ontzettend gezellig.
We spraken af ooit zelf zo’n sushi maaltijd te maken, thuis.

In de loop ter tijd kochten we allerlei attributen om dat mogelijk te maken, maar om de een of andere reden kwam het er niet van.
Nu kwam het andere stel op het idee om het met Pasen te gaan doen.
Een briljant idee.
Zij maakten een benodigdespullenlijstje en vinkten af wat ze mee zouden brengen en ik kocht de rest.
Eerst zocht ik mijn Japanse spullen op.
Op de, nog in dichte verpakking zittende norivellen*) stond :uiterste verkoopdatum 2015.
Kennelijk was het zo lang geleden dat ons sushiplan was geboren.
De meeste van de reeds gekochte Japanse etenswaren konden zo de vuilnisbak in: over de datum.
Zonde!

De attributen, rolmatje, kruikjes, plastic doorschijnende bakjes om de vormpjes mee te maken én het Sushi maakboek legde ik vast klaar.
De meeste (Japanse) etenswaren zijn gewoon bij de supermarkt te krijgen.
De verse zalm en tonijn haalden we op het allerlaatste moment bij de viskraam en voor de sake ging ik naar een sushi-afhaalcentrum in de buurt.

Ik ben niet zo’n warme sake fan,  ik vind goya**) lekkerder.
Helaas de Japanse sushi afhaal eigenaar ( zijn vrouw spreekt wel Nederlands maar was kennelijk “even een boodschapje doen”) spreekt geen woord over de grens, goya verstond hij, en het hoofd schudden snapte ik wel, maar de woorden die hij zei klonken mij Chinees (sorry Japans) in de oren.
Hij liep daarop naar achter en kwam met 2 flessen goya terug.  Ze zagen er, bij eerste aanblik, exact  zo uit als de flessen die ik eerder bij zijn vrouw gekocht had. Maar deze 2 pruimen onderin de fles waren behoorlijk bedorven.
De man Japanste nog wat door.
I’ve got the message:  Hij verkocht het te weinig, dus bedierf het, dus einde goya verkoop

Eerste paasdag stonden 2 mensen, een man en een vrouw  in mijn keuken sushi te maken. Ik werd er alleen facilitair bij betrokken: Heb je ook? Waar is de…?
Ze waren uren (gezellig)  bezig en we aten wat laat, dus de trek was groot.
Het zag er werkelijk fantastisch uit én het smaakte ook voortreffelijk.
sushiEr waren zo’n kleine 180 hapjes én zelfgerookte eendenborst én  tempura garnalen. Wij, met zijn zessen, hielden nog geen 20 hapjes over. Goed gegokte hoeveelheid. Het geheim, zo hoorde ik van de makers, is de sushirijst, waarmee van alles op een speciale manier moet(met rijstazijn) en die PRECIES goed kleefde en smaakte. Kommetjes wakame (zeewier) erbij, een bakje Kikkoman sojasaus om in te dopen en warme sake erbij om te drinken. Overheerlijk

Sushi is ook gezond, weinig calorieën en niet vet: avocado, radijs, lente uitjes, winterpeen, komkommer, je krijg  dus behalve vis ook groente naar binnen (Ik heb, behalve SUMO worstelaars op tv, nog nooit dikke Japanners gezien!)

 

*) eetbare zeewier
**) Japanse pruimenlikeur, ook Choya geschreven

 

 

Klein maar fijn

Bonsai

Vandaag waren we in Harmelen, een dorp in de gemeente Woerden. In Harmelen zit een mooi bedrijf: Lodder Bonsai B.V.
Sinds 1965 importeert Lodder bonsaibomen
Volgens een werknemer die we daar spraken is Lodder het grootste bedrijf op het gebied van bonsai in Europa en is de vader van de huidige eigenaar als eerste in Nederland begonnen met het importeren van deze miniatuurbomen.

Omstreeks 700 jaar voor Christus zijn de Chinezen begonnen met het kweken van deze miniatuurboompjes. Onder invloed van het Zen boeddhisme werd deze kunstvorm
( want dat is het) verder ontwikkeld in Japan.
Bon sai is Japans en betekent letterlijk “geplant in container”.
Ooit in Vietnam zagen we er vele, onze gids Hai vertelde zijn verhaal achter het hebben van een bonsai: “In de wereld zoals waarin wij nu leven, moeten we veel, zijn er dingen die niet lopen zoals we zouden willen. ’s Morgens sta ik heel vroeg op en ga ik met mijn wereld-in-het-klein bezig. Ik kijk ernaar, geef water, verplaats een steentje, knip een bladje of een takje; deze miniatuur is maakbaar. Ik voel me een soort GOD over dit wereldje, hier gaat het zoals ik het wil; ik creeër”

De bijzondere oosterse dingen die we meegemaakt hadden, zakten weg in de bijna vergetelheid, maar Hai’s woorden vergaten we niet. We kochten ooit later een bonsai boompje en verzorgde het. Na een vakantie (van ons) verloor het haar blaadjes en stierf. Nu, na zoveel jaren, waren we aan een nieuwe bonsai toe.

We gingen naar Harmelen. Wat een geweldig bedrijf, aardige mensen die ons alleen door de kassen ( buiten en binnen bonsai; groot en klein) lieten dwalen. We genoten mega van al dat moois, de kale bonsai met alleen rode of roze bloesem en de naaldboompjes met grillig gevormde stammetjes. We kozen uiteindelijk een ZELKOVA, een Japanse iep. Blij verlieten we met onze nieuwe aanwinst én een flesje bonsaimest dit mooie bedrijf.

Op 10 en 11 maart hebben ze er een Open Dag, een aanrader om daar eens rond te kijken, ook als je geen bonsai wil kopen.