Corona hier en daar.

We hebben allemaal geluisterd naar onze minister-president en we doen wat hij zegt. We hoesten in onze elleboogjes en schudden ze dan tegen elkaar, in plaats van handen schudden.
We komen met niet te veel mensen bij elkaar. (We kunnen niet met veel mensen bij elkaar komen meer: Musea en theaters zijn dicht) En veel werkende mensen werken vanuit huis. Dát is hier in Nederland.
Laten we hopen dat die maatregelen genoeg zijn om het oprukkende Coronavirus tot stilstand te brengen

engelandMijn Engelse familie meldt dat bij hen in de buurt er geen toiletrol of desinfecterende zeep meer te krijgen is en dat de huisartsen alleen maar telefonisch te bereiken zijn.
Hun advies: Zelf in quarantaine gaan als je griepverschijnselen hebt.

vlag zuid afrikaUit Zuid Afrika meldt een vriendin dat gisteren het hamsteren is begonnen en dat daar nu 24 mensen besmet zijn. Er is een reisverbod ingesteld en er begint lichte paniek te ontstaan.

vlag spanjeOok     bekenden in Spanje melden dat de grenzen dicht gaan. Familie uit Ibiza kan niet naar het vaste land komen en ook uit Noord Spanje kan iemand  voorlopig niet naar centraal Spanje komen; de grenzen zullen maandag sluiten.

AesculaapEen familielid die in de zorg werkt vertelt dat alle afdelingen  in haar ziekenhuis stand by staan om  eventuele patiënten op te vangen.
En een bevriende doktersassistente vertelt rare Corona dingen mee te maken.
Er komt een mevrouw aan haar balie die zegt dat ze denkt dat ze misschien Corona heeft.
Ze zegt ”Wat doet u dan hier in de praktijk? BEL”!
En wat zegt de dame? “Ik probeer al een tijd te bellen maar ik kom er niet door”
Nee dat klopt, het is telefonisch spreekuur,een half uurtje later proberen en het was wel gelukt.
De dame had griepverschijnselen en wilde duidelijk gerustgesteld worden (dat ze géén Corona had) maar “vergat” even dat ze, als ze het wél onder de leden had, kwetsbare patiënten in de wachtkamer van de huisarts besmetten kon.
De assistente vertelde overigens dat háár dokter eventuele Coronapatiënten (met serieuze klachten) wél bezoekt mét speciale kleding en bescherming aan.

supermarktkarDe assistent bedrijfsleider van de supermarkt  vertelde me gisteren dat hij ’s avonds en ’s morgens vroeg extra bestellingen had gedaan omdat er veel meer als anders gekocht werd.
Vanmorgen ging ik even een broodje halen hier vlakbij. Dáár waren hele schappen leeg. Ik weet niet waarom maar ik vond het een angstig gezicht.

Zelf heb ik een “leeg” weekend.

zakdoekHet kinderfeestje van ons neefje ging wél door, maar onze nicht belde op om te zeggen dat het neefje en zij flink verkouden waren. Aan ons om wel of niet te komen.
Wikken en wegen. Hoe jammer we het ook vinden toch maar besloten het “niet op te gaan zoeken”.

NL-DOET-logoDit weekend was NL DOET, de grootste vrijwilligersactie in Nederland. We zouden gaan werken op een Landgoed in de Provincie Utrecht en hadden ons aangemeld. Van het Oranjefonds, de overkoepelende kracht achter deze actie kregen we een mail dat ZIJ de deelnemende organisaties voorgesteld hebben om dit evenement af te gelasten of uit te stellen.
Iedere organisatie mocht zélf beslissen wat ze wilden. (Omdat het buiten werken was, snoeien en dergelijke, hadden we nog even het idee dat het door zou kunnen gaan; we werken daar niet met 100 man of meer)
We kregen echter een mailtje van “onze” Utrechtse organisatie: ze gelasten het af; de laarzen gaan weer in de schuur; zaterdag vrij!

amsterdam architecture building capital
RijksmuseumPixabay op Pexels.com

Zondag hadden we kaartjes besteld voor het Rijksmuseum: Caravaggio- Bernini  (het ontstaan van barok in Rome) We kregen een mail dat het Rijksmuseum gesloten is, voorlopig tot 31 maart.
Zondag ook vrij!

Nu maar geen plannen meer maken; afwachten wat er komen gaat en hopen dat de verspreiding  niet verder gaat.
Vandaag in de tuin gewerkt én even een ommetje in het bos gemaakt; even de overtollige energie omzetten in flinke passen en boslucht opsnuiven. Dát kan  gelukkig (nog) wel.

Dierenliefde

Toen ik een jaar of 11 was en aan het buitenspelen was, kwam de buurpoedel op me af en besprong me. Ik viel, hij zat bovenop me en beet.
Opeens was er een enorm glasgerinkel, de poedel rende weg en ik was “vrij”.
Als mijn lichaam pijn ervaart óf mijn ogen veel bloed zien, schakelt mijn lijf uit.
Ik kwam dus weer bij op straat met mijn moeder en buren om me heen (niet de buren van de hond!)
Er was commotie, ik bloedde en werd naar binnen gebracht.

Wat was er gebeurd?  Onze hond had het tafereel vanuit zijn strategische positie op zijn stoel vóór het raam gezien en was dwars door het raam gesprongen om me te redden.

Toen ik binnen was gebracht en iedereen druk met mij was, zag de buurman een bloedspoor dat onder de tafel leidde. Daar zat onze hond met een erg bloedende snuit.
De buurman was een doortastend type en zag onmiddellijk dat de hond er veel ernstiger aan toe was dan ik. Hij regisseerde de verdere gebeurtenissen.
Mijn moeder mét handdoek om de hondensnuit achterin zijn auto naar de dierenarts; zijn vrouw haalde een andere buurman (alleen buurmannen hadden in die tijd een auto) en met haar en hem ging ik naar de huisarts, die mijn (been)wond hechtte.
De huisarts zag mijn wond en vroeg meteen “poedel”?

De dierenarts vertelde dat onze hond niet veel later bij hem gebracht had moeten worden, er was een slagader geraakt en de hond had al behoorlijk wat bloed verloren. Ook de hond werd gehecht.
Mét de hond en mij kwam het goed.

Ik  ben altijd gek op honden gebleven, alleen poedels…..

Snelle medische zorg

Mega pijn in mijn voetzool noopt me tot actie, dus de dag na Pasen exact om 8 uur, zodra de praktijk open gaat, bel ik voor een afspraak: het kon dezelfde dag om half tien, omdat er iemand uitgevallen was.
De podoloog met wie ik een afspraak heb wil een echografie en we lopen samen naar de andere kant van de gang, waar een echografie specialiste zit.
Er is “iets” te zien bij een ader en noch zij noch de podotherapeut zijn specialisten op dat gebied en ik word verwezen naar de huisarts.

Bij de huisartsenpraktijk aangekomen kan ik een afspraak maken voor diezelfde middag.
De huisarts constateert een neuroom en zegt dat daar een specialist (orthopeed) naar zal moeten kijken; Weghalen d.m.v operatie lijkt hem de meest logische oplossing!
Hij geeft mij een briefje mee waarin staat dat de orthopedisch assistente binnen 5 dagen contact met me op zal nemen. Hij zegt dat de wachttijden kort zijn.

Tot nu toe is het geweldig snel gegaan, ik heb nog steeds pijn en loop moeilijk, maar “ik zit in de molen”
De volgende dag als ik thuiskom zie ik dat het ziekenhuis gebeld heeft, helaas ben ik nu te laat om terug te bellen; ze zijn al gesloten. Maar wel zijn ze weer razend snel (ene dag bericht, volgende dag gebeld)
De dag erna om 8 uur hang ik aan de telefoon, ze hadden me inderdaad gisteren gebeld om een afspraak te maken voor 8 mei.
Dat was weliswaar pas over 14 dagen, maar toch….best wel weer snel.

Ondertussen loop ik op sandalen, omdat iets anders, ook met steunzolen niet meer pijnloos mogelijk is.
                                                        Wordt vervolgd

Euthanasie.

Toen mijn broer wist dat de kanker door zijn hele lijf zat, heeft hij mij meteen gevraagd hoe dat gaat met euthanasie (ik ben daar al een keer eerder bij betrokken geweest)
Ik heb hem een link van de NVVE (Ned.Ver.Vrijwillig Levenseinde) gestuurd.
Hij is er lid van geworden en heeft de verklaringen thuis gekregen en getekend.
Ook zijn zoon en ik hebben getekend voor het geval hij niet meer wilsbekwaam zou zijn en wij zijn laatste wens zouden moeten uitvoeren.

Wij zijn er niet bij nodig, want hij heeft volkomen wilsbekwaam de nodige stappen gezet. De SCEN arts ( Steun en Consultatie bij Euthanasie in Nederland) is geweest.
Dat is een andere arts, dan degene die de euthanasie gaat verrichten.
Eén van de zorgvuldigheidseisen houdt in dat de behandelende arts ten minste één andere onafhankelijke arts moet raadplegen. Deze andere arts (consulent) moet de patiënt zien en schriftelijk zijn oordeel geven of de arts, mocht deze tot uitvoering van euthanasie overgaan, aan de wettelijke zorgvuldigheidseisen zal voldoen.

Gisteren was deze arts bij mijn broer. Wij hebben ons teruggetrokken.
Wettelijk, zei de arts, MOET hij 5 minuten met de patiënt alleen praten en een uur waar familieleden bij mogen zijn. Mijn broer gaf ons geen seintje en kon het kennelijk alleen af. Hij had een goed gesprek met de arts gehad zei hij.
Deze SCEN arts gaat de huisarts adviseren over de euthanasie, zelf zegt hij niets, hij adviseert de behandelend arts!

De huisarts neemt  daarna contact met de patiënt op.
Dat heeft hij gedaan: datum en tijd van de euthanasie zijn vastgesteld.
Het moment komt naderbij.

Druppels in de vijver en…

De vissen uit onze vijver komen, voor zover het koi’s zijn, bij mijn broer vandaan.
Hij heeft een vijver van zo’n 30.000 liter met vissen waarvan de grootste, een steur, meer dan 1.50 lang is.

Bij hem in de buurt zit een bedrijf dat vijvers over de hele wereld aan legt. De eigenaar zit elke zaterdag in zijn zaak om advies te geven. Van heinde en ver komen mensen om advies te vragen over vijveraanleg, aanschaf vissen, voer, verlichting en ornamenten.
Er is koffie en thee en een lange tafel met bladen waar je aangenaam achter kunt verpozen als je wachten moet.
Wachten moet je vaak op die zaterdagen want het is vaak héél druk en hij neemt voor iedereen de tijd.

Mijn broer komt al jaren bij hem, schaft er zijn vissen, verlichting en ornamenten aan en de “vijverman” zoals hij bij ons heet, komt bij hem ook wel aan huis als er een vis ziek is.

Nu is mijn broer (ernstig) ziek, maar ook een paar van zijn vissen.
De vijverman is gebeld en hem is verteld wat er aan de hand is, zowel met mijn broer als met de vissen.
Als wij een paar dagen bij mijn broer zijn komt de vijverman binnen met een grote fles en een klein flesje (de voordeur staat bij mooi weer altijd “los”)
De grote verpakking is voor de vissen, hij vertelt hoeveel druppels en hoe vaak en ook wanneer het euvel, bij de vissen, over moet zijn.
Dan gaat hij over op mijn broer.

Eerst dacht ik, omdat het in dialect gaat, dat ik het verkeerd begrepen had, maar dat blijkt niet zo te zijn: De vijverman heeft een drankje voor mijn broer meegenomen. Het is wietolie, vrij verkrijgbaar en tegen de pijn. Maximaal 15 druppels per dag.

Mijn broer wordt niet meer beter, sterker nog hij zal niet lang meer leven.
Alles wat hem kan helpen de pijn te verdragen valt te proberen.
Ook de huisarts is het daarmee eens, als hij de volgende dag de wietolie laat zien en het aan hem vraagt.

De vijverman kwam op huisbezoek voor vissen en broer!

Cine + : (Dr) Knock

In diverse bioscopen in dorpen en steden is Kinepolis Cine+

De wervende tekst hiervoor is: Een heerlijke filmmiddag voor iedereen die de 50 nadert of ouder is maar zich nog jong van geest voelt en graag naar de film gaat. Een gedeelte van het jaar (sept t/m juni) wordt er elke maand, één middag een film gedraaid. Een programma van welke films er draaien is, bij de bioscopen die meedoen, af te halen.

Met vrienden ga ik 1x in de maand naar een film die we, de eerlijkheid gebied ons dit te zeggen, nooit zelf uitgekozen zouden hebben. Het leuke ervan is dat je films ziet van een genre die je anders nooit zou zien. Ik ben nog maar één keer in de pauze weggelopen omdat die film ECHT ( in mijn ogen) de tijd van het kijken niet waard was. Eén keer per seizoen draait er een verrassingsfilm. Je hebt, als bezoeker, dan helemaal geen idee welke film je gaat zien. Vandaag was zo’n middag. De film bleek Dr.Knock, geregisseerd door Lorraine Lévy en waarin Omar Sy, Ana Girardot en Alex Lutz  de hoofdrollen spelen, te zijn. Het is een Frans verhaal over een gokker,  die om van zijn schuldeisers af te komen aan boord van een schip aanmonstert: als scheepsarts! Hij wordt door deze reis zo “gegrepen” door de geneeskunst, dat hij eenmaal aankomend in Marseille, geneeskunde gaat studeren en, met diploma op zak, als huisarts in een klein plaatsje tegen de Zwitserse grens gaat praktiseren. De mensen daar zijn erg gezond, maar daar weet deze arts wel wat op. Ook (een klein beetje) romantiek steekt de kop op als de dokter verliefd wordt op een meisje dat op een boerderij helpt.
Geen hoogvlieger deze verrassingsfilm, maar wel leuk voor een middagje bioscoop, waar overigens de koffie/thee  mét koekje in de pauze bij de bioscoopprijs inbegrepen zit. Vanaf 14 december in de bioscopen te zien:  (dr) Knock