World Port Tournament Baseball

Het laatste half jaar zijn we nog al eens naar softballwedstrijden gaan kijken ( zie blogs) maar gisteren waren we bij de andere sport die ons hart lang geleden al veroverde: honkbal!*)

WPT bord
Van 12 t/m 21 juli wordt dit jaar het World Port Tournament in Rotterdam gehouden. Dit jaar voor de 17e keer met als deelnemende landen: Team USA, Curacao, Japan, Taiwan en Nederland.

Om en om wordt de Haarlemse Honkbalweek (even jaren) en dit WPT
(oneven jaren) gehouden. Elk jaar proberen we ten minste één wedstrijd hiervan te zien.

Dus togen we naar Rotterdam. Onderweg op de A 20 sloeg mijn hart een paar slagen over toen een idioot met een rotgang van de ene rijbaan naar de andere voor ons langs schoot. Gelukkig reageerde mijn lief adequaat, maar schrikken was het wel.

Als we heelhuids in Rotterdam aankomen parkeren we voor een grote moskee (ruimte genoeg) en lopen binnendoor naar de Neptunusvelden, waar het toernooi wordt gehouden.
We hebben een dagkaart en zien dus 4 van de 5 deelnemende landen spelen.

cur-taiDe middagwedstrijd is Curacao tegen Taiwan; een ontzettend leuke pot.
Curacao, zo meldde de speaker had een dag eerder de grootste zege ooit op het WPT  behaald: 20-2 tegen het team van de USA.

Het was vrij rustig in het stadion wat betreft publiek; Achter ons zat de aanhang van team Curacao met een luide bel en werden veel  aanmoedigingen in papiamento geroepen.
Rechts voor ons zaten 2 Taiwanese gezinnen (4 volwassenen en 2 kids)
De moeder sloeg met 2 lege colaflessen op de stoel vóór haar en riep aanmoedigingen(?) in Taiwanees, waarop andere Taiwanezen (aan de overkant) gingen mee roepen.
Op een gegeven moment kwam er een pr.dame van de Taiwanese spelers naar hen toe en deelde de kinderen én volwassenen, lichtgevende megafoons en toeters uit.
Een gezellig sfeertje om ons heen.
Wij klapten voor ALLE goede acties, van welke team dan ook!
gele nagels
Halverwege de wedstrijd kwam een jong Curacao’s meisje voor ons zitten (ze had een felgekleurd shirt aan waarop Curacao stond, vandaar dat ik wist waar ze vandaan kwam)
Ze zat veel met haar telefoon te “spelen” zodoende zag ik haar lange gele nagels. Ik MOEST er naar kijken, zoiets had ik nog nooit gezien, zo lang, zo geel!

Het team Curacao maakte een paar prachtige dubbelspelen; de Taiwanezen hielden de spanning er in door blij te blijven, zodat het tot het eind een spannende wedstrijd bleef: Curacao won met 7-6.

Daarna een flinke tijd RUST voor het publiek, om bij te komen, te eten én de benen te strekken.
Er staan allerlei kraampjes waar je eten kunt kopen.
Helaas wordt bij deze wedstrijden een muntenverkoopsysteem gehanteerd. Dus eerst in de rij staan om muntjes te halen(minimaal 4 voor € 11,40) en dan weer in de rij voor het eten; dán tot de ontdekking komen dat je één  muntje te kort komt!

Als het eten op is, de benen gestrekt en we, om beurten, even het terrein over gelopen zijn begint het zachtjes te regenen. We zijn voorbereid (zoveel jaren honkbal kijken soms met regen soms met veel zon, heeft ons zowel vuilniszakken voor de regen als zonnebrand en petten voor de zon in de honkbaltas te doen stoppen)
De vuilniszakken op schoot en één over de tas; de plu over de hoofden
( het zijn oplopende tribunes, zodat niemand achter je er  last van heeft)
De wedstrijd  am-nedNederland – team USA begint wel om 7 uur en maar wordt even later stilgelegd omdat de regen nu met bakken uit de lucht komt. Er worden plastic jasjes, poncho’s en plu’s te voorschijn gehaald en er zijn ook mensen die onder de tribunes de bui verder afwachten.
De werpheuvel en de slagzone worden met dekzeilen afgedekt. Na een korte periode houdt de regen op en wordt er verder gespeeld.
Een tijd later begint het weer te druppelen en ook nu wordt de regen wat heftiger en wordt het spel even stil gelegd.
Als het nu droog wordt blijft het droog en worden er 7 innings gespeeld.

Tussen de innings door is er wat entertainment. Iets dat voor ons absoluut NIET hoeft; we komen voor de sport.
Maar in Rotterdam draaft er achtereenvolgens een heel groot koor op: Prestige uit Alblasserdam (onverstaanbaar goed) 2  leuk aangeklede Casinodames, die met 2 kandidaten een spelletje spelen; mascotte BB bear doet een dansje en deelt popcorn uit en een Rotterdams groepje zingt wat (ook weer onverstaanbaar goed)

Ook dit is nét als de middagwedstrijd een leuke pot.
In de 3e inning staan er 3 man op de honken en slaat Denzel Richardson een homerun; 6-1!
Eigenlijk was toen de wedstrijd al beslist: in de 7de inning eindigt de wedstrijd met 13 -3  (bij 10 punten of meer verschil wordt er niet tot de 9e inning doorgespeeld)

Een sportieve TOPdag, met overwegend goed weer en geweldig honkbal!
Een aanrader om te gaan als je van de sport houdt!

 

 

 

* mijn lief en ik hebben elkaar leren kennen door deze sport

Quatorze Juillet

Officieel wordt 14 juli 1789, de bestorming van de Bastille in Frankrijk gezien als het startsein van de Franse revolutie.
In ons gezin wordt 14 juli gevierd om een andere reden: op die datum, in de vorige eeuw nog werd ik bestormd!
Op die datum schreef ik in mijn dagboek dat ik die twee leuke jongens weer had ontmoet en dat ze me mee hadden gevraagd naar een honkbalwedstrijd.
En zo is het begonnen. Met één van die “leuke” jongens ben ik al weer jaren getrouwd (de andere is ook getrouwd en geëmigreerd naar Zuid Frankrijk)

Vandaag is het weer quatorze juillet én is ook de Haarlemse Honkbalweek aan de gang.
Om 14 juli te vieren leek het me leuk om naar Haarlem te gaan en een paar wedstrijden te gaan zien. Ook mijn lief vond het een goed idee.
Hij wachtte echter zo lang met kaartjes te bestellen dat de wedstrijden op 14 juli  al uitverkocht waren toen hij wél achter de pc kroop. Jammer.

Dus heeft hij kaartjes besteld voor de 15e.
Ook leuk, maar niet symbolisch en vierend!
De bestorming van de Bastille én MIJN bestorming moeten wel  ook op de dag zélf gevierd worden, vinden we, dus gaan we uit eten of we halen sushi, dat kan ook.
Daar wordt later op de dag nog over beslist.

 

Honk- en softbal*)

honkbalOoit deed ik mee aan een schoolsoftbal toernooi. Ik geloof dat we laatste werden, maar we hadden erg veel schik.

Toen ik op mijn 15de een vriendje had die honkbal speelde, kende ik de meeste regels wel en ging ik elke keer dat hij speelde mee.
Hij speelde in een lage klasse en vaak was ik één van de weinige toeschouwers. Er was iemand nodig die scoorde, dus heb ik me het scoren eigen gemaakt en had toen een “functie” ( één keer keek ik té lang op mijn scoreblock en werd ik geraakt, de naden van de, toen nog, paardenharen, bal stonden in mijn heup)
Met dié jongen ben ik getrouwd en hij speelde ook tijdens ons huwelijk nog een tijdje.
Ook gingen we af en toe naar een hoofdklassewedstrijd kijken.
Onze oudste zoon ging van kleins af aan overal mee naar toe dus ook naar honkbalwedstrijden. Toen hij een sport moest kiezen (aan sport doen hoort bij de opvoeding vinden wij) koos hij voor honkbal.Omdat de honkbalclub waar hij voor koos in een andere plaats was, ging één van ons altijd met hem mee naar trainen en naar wedstrijden (Er was een sporthal bijna naast ons huis, een zaalsport was “makkelijker” geweest, maar HIJ mocht kiezen)

Honkbal voor kleintjes heette toen nog Peanutbal (overal stond een pinda op)
De kleintjes sloegen van een paaltje in plaats van op een werpersopgooi en zo nu en dan was er een time-out omdat er een speler plassen moest. Leuk om naar te kijken. Anders, maar leuk.
Hij werd ouder en ging “echt” honkbal spelen. Honkbal  is een buitensport en gaat niet het hele jaar door, dus de tijd dat er NIET gehonkbald werd wilde onze zoon volleyballen.
Manlief kon de sport niet meer met zijn werk verenigen en stopte met honkbal.
Zoon deed 2 jaar honkbal en volleybal samen, totdat hij moest kiezen door de overlapping van seizoenen. Hij koos volleybal.

Inmiddels was zijn kleine broertje op peanutbal ( dezelfde club als zijn broer) en waren we dus wéér bij de honkbalsport betrokken. Na een jaar pupillen hebben gespeeld koos onze jongste voor judo en waren we “even” los van honkbal. Niet erg lang, want mijn man werd in een veteranensoftbalteam gevraagd. Laagste klasse, genoeg mensen, dus als hij vanwege werk niet kon komen was dat geen punt. Dát trok hem over de streep, dus er werd weer actief gespeeld en naar wedstrijden gekeken.

Eén keer per jaar werd er een groot toernooi LUCHTBAL ( weekend lang) in België georganiseerd.
Slapen in een hotelletje en verder de hele dag op het veld; zaterdags een barbecue met feest en zondag na de prijsuitreiking iedereen “brak” naar huis. Iets om elk jaar weer naar uit te kijken.

Manlief kon vaker niet dan wel softballen door werk en besloot definitief te stoppen.
Geen honk- en softbal meer.

Nu , jaren later, werkt er in de supermarkt waar ik meestal boodschappen doe, een oud speler van het Nederlandse softbalteam. Van tijd tot tijd praten we weer even over een Wereldkampioenschap, een Europees kampioenschap, een wedstrijd of een toernooi waaraan hij meedoet.
Heerlijk om weer even “ iets uit die wereld “te horen, want helaas is er erg weinig honk- en softbalsport op de t.v.

Gelukkig is er dit jaar wel weer de Haarlemse Honkbalweek; dan zitten we bijna de hele week (13 tot 22 juli) op de tribune in Haarlem: te genieten van die sport!

 

*) honkbal wordt alleen door mannen gespeeld, het veld is groter en de bal wordt               bovenhands geworpen.
  softbal wordt zowel door mannen als door vrouwen gespeeld, de bal is groter en wordt   onderhands gegooid; het veld is kleiner.