Hét golfspel voor iedereen

sttrand horst vaanRegelmatig spelen wij Pitch & Putt op golfbaan Strand Horst (bij Ermelo)
Dit jaar helaas erg weinig omdat mijn voeten “moeilijk doen”.
Gisteren waren we er weer. De baan lag er weer prachtig bij.
De baan bestaat uit 18 holes*) ; een tee (afslagplaats), een fairway (gebied tussen de tee en de green in) waar het gras gemaaid is (maar niet zo kort als op de green) en de green, waar het gras superkort is en waar de hole in is.
Er zijn ook wat hindernissen,
bunkers (zandkuilen) om het spel moeilijker te maken.
Buiten de fairway is de
rough  (hoog gras) en struikgewas 
De rough bij Strand Horst is hoog gras met wilde bloemen er in (wilde orchidee, teunisbloem) waar bijen en andere insecten op af komen én struweel.

De baan ligt langs het water, het Nuldernauw met zwanen, zeilboten, beroepsvaart, ganzen, meerkoetjes en pleziervaartuigen.
Het is een genot om daar het spel te spelen én van de bedrijvigheid op het water te genieten..
Nu we er een tijd niet geweest waren zagen we een paar veranderingen: het buitenentree is opgeleukt met fruitboompjes en een bruggetje. ( Daar zag ik over het water een keer een ijsvogeltje vliegen)
strand horst2
Voor de pauze-nemende-golfers én de niet- golfers (drankje drinkers en lunchers) is er nu een strandje**) met lounge meubilair en een steiger waar bootjes aan kunnen leggen.

Het spel pitch & putt vind ik ontzettend leuk, je hebt er NIET, zoals bij “echt “golf een GolfVaardigheidsBewijs (GVB) voor nodig; de afstanden voor het afslaan zijn korter (tussen 30 en 80 meter) en de benodigde spullen krijg je te leen:golftassen met clubs,tees en ballen (bij de baanprijs inbegrepen)

De eigenaren van Strand Horst zijn geweldige gastvrouw en – heer; de sfeer is ontspannend; natuur prachtig; het terras gezellig met zitmogelijkheden in de zon zowel als en in de schaduw en de belegde broodjes zijn heerlijk.

De golfbaan en horecafaciliteit zijn gelegen op het terrein van Leisureland.
Om OP hun terrein te komen MOET je door een slagboom. Bij het weggaan kun je bij de automaat een uitrijkaart voor € 5,- kopen.
De golfbaan en de daarbij gelegen horeca verdienen daar NIETS aan en kunnen daar
ook geen korting op geven. Ook zij moeten uitrijkaarten kopen voor € 5,-

Ook vandaag waren wij er weer een flinke tijd, vijf uur totaal***)
Wij spelen meestal een halve baan, lunchen dan, waarna de tweede helft gespeeld wordt en we sluiten af op het terras bij het water mét een koel drankje.
Een Top dag op een Top locatie.****)

 

 

 

*)       je kunt ook 9 holes spelen
**)     daar kun je nu  ook met je schepje in het zand spelen terwijl pap en mam of opa en             oma een drankje drinken
***)  de gemiddelde tijd van 18 holes spelen ligt tussen de 1 ½ en 2 uur
****) Ook kun je er 9 holes footgolf spelen.

Lente

Normaliter lopen we na het avondeten een eind. Nu dat, met mijn “rare” voeten (even?) niet mogelijk is, wordt het óf een heel klein rondje lopen óf we fietsen een stuk.
Verleden week werd het op een avond fietsen.
We zagen broedende meerkoeten, een zwaan op een nest en een stuk verderop  het andere zwanenzwaantjesechtpaar met…. 7 jonge zwaantjes (pulletjes) Grijs en wollig.
Waarschijnlijk vermoedden pa en ma zwaan dat we brood bij ons hadden want ze kwamen, gevolgd door hun kroos, vlakbij.

 

 

 

In de weilanden daar vlakbij graasden veel ganzen tussen de bloeiende paardenbloemen en in de berm naast het fietspad stond het koolzaad prachtig geel te wezen: samen met het  frisse groen was dat een prachtige kleurencombinatie.

In de hoge bomen was het een enorme herrie; de reigers hadden er hun nesten; ik telde zo al 12 nesten.
Verderop in de wei stonde zwarte schapen mét lammetjes. Hun hoofden hadden een aparte vorm en er liep een witte streep over hun kop (Zwartblesschapen zag ik later)
Een stukje verder liep het fietspad dood. Een bord meldde dat we wel het hek door mochten, maar dan wandelend. Geen optie voor mij. Dus dezelfde wegfietsend weer terug.

We hadden (weer) even de lente opgesnoven

De Kromme

kromme rijnJe kunt de slagader, de Kromme Rijn, van de provincie Utrecht lopend een stukje volgen.
Dan kom je door een mooi gebied. Vooral in het voor voorjaar, met de sneeuwklokjes in groepen, en kort daarna de narcissen op de open plekken in het bos.
Maar ook in januari is het mooi daar.

kromme rijn 2De kromme Rijn loopt vanaf de Nederrijn, mondt uit in de Leidse Rijn en is 28 kilometer lang.
Men vermoedt dat de Kromme Rijn ongeveer 1000 jaar v. Chr is ontstaan en toen de belangrijkste aftakking van de Rijn naar de Noordzee was.

De landgoederen Oud Amelisweerd en Rhijnauwen zijn hier te vinden. De kromme Rijn doet haar naam eer aan en kronkelt wat af.

kr dassen

Er is ook een trapeziumbos dat men, vanaf 2013, in de oude glorie aan het herstellen is.
kr das

kr ganzenWe zien er, behalve de prachtig geel oplichtende wilgenbomen ook een “kudde” ganzen, prachtig helder wit;  ze snateren wat af.
En 2 “verstilde” dassen in hout gevangen.

En  natuurlijk horen we ook vogels en zien we af en toe wat voorbij vliegen
Een gebied dat zeker de moeite waard is om te bekijken en te bewandelen.

 

Oogstfeesten

Momenteel wordt overal in den lande het binnenhalen van de oogst gevierd.
Wij waren vandaag op een oogstfeest in een dorp van net 11.000 inwoners.
Op een akker waren kraampjes neergezet, waar men informatie kon krijgen over allerlei soorten graan, over bijen, honing en bijenwas én over roggebier.
aardappelrooien
Je kon een lege “stoere” zak kopen en daarmee kon je achter de aardappelrooimachine aanlopen en de achtergebleven aardappels scoren.
“Gewone” aardappels of  een oud aardappelras, waarvan ik de naam helaas niet weet.

dorsen
Een ouderwetse dorsmachine werd, om te laten zien hoe het vroeger ging, in bedrijf gezet en een koor zong                                             Nederlandse liedjes.

ganzenhoederVoor mij was het grootste succes de ganzenhoeder. Een toom loopganzen liep achter hem aan, aten mais uit zijn hand en liepen, met een lichte beweging van zijn stok, de richting die hij wilde.  De hoeder liet 2 peuters met hun armen een poortje maken en liet de ganzen er onderdoor lopen! De peuters stonden te springen van plezier, iets dat de ganzen dan weer NIET leuk vonden!

Geweldig dat dit soort “feesten” nog georganiseerd worden, helemaal dergelijke kleinschalige gebeurtenissen. Het maakt kinderen bewust van de groei en bloei van wat we eten en wij, volwassenen worden weer met ons neus op de feiten gedrukt; zorg goed voor de aarde, ze geeft ons veel; zie hoe bewerkelijk alles vroeger was en wees blij met de efficiënte, moderne middelen, die de boeren  nu de kans geven ons voedsel van het land te halen.

We verlaten het zonnige dorp met een goed gevoel, een zak aardappels en wat streekproducten voor vrienden.

Polderlandschap in de winter

Een koude zondagmorgen in een polder in de provincie Utrecht.
Overal weiland met dijkjes, bruggetjes en stukken, door de regen ondergelopen, grasland. Een hekje door en meteen wegzakkend in zompig gras.
Doorzetten; de laarzen zijn aan en de broekspijpen zijn na 3 stappen toch al modderig.

Het silhouet van een witte reiger in de verte, zijn slanke hals omhoog geheven, het geluid van een troep overtrekkende ganzen en in een poeltje twee statig zwemmende zwanen. Ze lijken te luisteren naar eventueel ritselende plastic zakjes, waar brood uit kan komen. Helaas. Mensenvoer maakt ze afhankelijk en kwetsbaar, dus geen brood van ons. Zwemmen ze nu teleurgesteld weg of was de verwachting toch al niet hooggespannen?

Op een ander poeltje ligt een vliesdun laagje ijs, dunne lijntjes lopen er overheen. Bijna al het riet is eerder al gemaaid en weggehaald, maar er zijn al weer nieuwe scheutjes tussen de overgebleven korte stengels in het water te zien. Winter en de opkomende lente ineen.

Een bruggetje over een slootje is bedekt met gaas; er is aan de wandelaars gedacht, geen geglibber hier. In de verte staat, bij een doodlopend weggetje een auto, erin zitten twee mensen met telelenzen. We houden onze pas in en kijken waar zij naar kijken: op een hekje vlakbij, zit een torenvalk. We houden onze pas in, de fototoestellen klikken door het open autoraampje. Vóór ze het raampje dichtdraaien en wegrijden, steken ze hun duim naar ons op.

We komen op een keien paadje, het lopen op de zompige ondergrond is verleden tijd, we schieten  veel sneller op. Dát is de bedoeling niet! Ergens bij een hek zien we een “stepstool”, een met traanplaat bedekt opstapje; er mag dus over het hek geklommen worden. We maken een ons rondje groter door deze “bocht” erbij te nemen.
Ook over deze stepstool is goed nagedacht, geen houten planken die door de regen spekglad kunnen worden, maar een hoge, meerdere treden antislip overstap.
We komen 2 fietsers tegen, beiden hebben een fototoestel met telelens erop om hun nek hangen. Het valt op, tegenwoordig heeft iedereen ( in musea, op straat en in de natuur) mobieltjes om foto’s mee te maken. Op deze zondagochtend komen we “echte” natuurfotografen tegen.

We zien een troep (toom) ganzen grazend in een ver weiland; we horen de geluiden van “klokkende” meerkoeten in de plas en voor ons zien we overal sliertjes ganzenpoep op het pad liggen.

De zon schijnt, we zien de spiegeling van de wolken in de vennetjes en in de verte, op de dijk rijdt af en toe een auto. Een winterse zondagochtend wandelend in een open landschap; het verruimt de blik.