Auberge Postillion de la Provence

Ik ben geboren en getogen in Hilversum
Na mijn vaders dood verhuisde mijn moeder, de hond en ik van een vrijstaande eengezinswoning met (grote) tuin naar een portiekflat 3 hoog (zonder tuin)

Geen tuin, maar gelukkig was de flat was vlakbij de Bussummerhei.

Daar lieten we de hond uit. Soms liepen we over de Bussumer- en Westerheide naar Laren.
Aan de rand van Laren zat een vrij chique uitziend, rietgedakdekt restaurant mét terras, daar dronken we wat waarna we de terugweg aanvaardde.

Dat La Provence heeft nogal een geschiedenis. Vandaag hoorde ik dat die lokaliteit NU voor verbouw gesloten is. Ik weet dat er, toen ik al uit Hilversum weg was, een soort Steakhouse in gezeten heeft, compleet met houten waranda, wel iets TOTAAL anders dan de chique hap die ik me herinner.
,
Tijd voor wat research:

La Provence, gelegen aan de Westerheide in Laren werd  in 1960 door een van de mannen uit de Fageldynastie (Martin) gesticht, later kocht zijn chefkok deze “Auberge La Provence” zoals de zaak toen heette.

In 1974 kreeg het restaurant een Michelinster die het tot 1989 wist te behouden.

In 1989 werd het restaurant weer verkocht, vlak daarna was er een brand en weer één in 1995; het pand stond toen al een tijdje leeg. De laatste keer is het volledig afgebrand (er werd die keer blikseminslag verondersteld)

Een tijd  later was de horecagelegenheid van de Holding V&D en heette La Place.
Op 31 dec.2015 werd de V&D holding én restaurantketen La Place failliet verklaard.

In 2016 is La Place overgenomen door Jumbo, die de horecatak (febr.2016) ondergebracht in een nieuwe holding: La Place Food b.v.

Momenteel wordt het restaurant verbouwd en is het gesloten, zo hoorde ik.

In de weekends staat er een foodcaravan om toch de, vaak op de hei wandelende voetgangers iets” (koeken, soep, croissants en koffie oa.) te kunnen bieden.

Misschien tijd om weer eens op die hei te gaan lopen en de lokale ondernemer te ondersteunen ?

Echte mensen

Soms lees je een boek over een persoon en denk je: Dit is echt uit een schrijversbrein ontsproten, dit bestaat zo niet.
Ook hóór je wel eens iets en denk je; hier zou iemand een boek over moeten schrijven, dit verzin je niet!

echtscheidingIk hoorde en beleefde een paar van zulke verhalen; ze beginnen hetzelfde:
Een man en een vrouw trouwen, krijgen kindertjes en dan loopt het huwelijk spaak.
Tot zover is het nog (helaas) normaal*)

1.Een stel gaat uit elkaar; de moeder met de kinderen trekt het huis uit en gaat elders wonen.
Het is een verdrietig gebeuren; niet alleen om de scheiding; ze was gek op dat oude huis!
Het wordt géén vechtscheiding geworden en de echtlieden houden contact met elkaar.
Allebei hertrouwen ze niet.
De kinderen worden volwassen en gaan het huis uit.
De vader wordt terminaal ziek. Als zijn ex vrouw dat hoort neemt ze contact op.
Er wordt veel besproken en ze besluit dat ze voor hem gaat zorgen.
Als hij gestorven is hoort de vrouw dat zij het huis geërfd heeft.
Ze heeft dit NIET geweten en is erg verrast.
Hoewel ze, op dat moment, een leuk huis heeft, besluit ze toch in haar “oude huis” in te trekken.
Ik ben er geweest, ze heeft het zo veel mogelijk teruggebracht in oude staat.
Ze woont er nog steeds.

2.Een ander stel gaat ook uit elkaar, de man vertrekt.
Het was géén prettige scheiding; de kinderen zijn dan nog klein.
Als de vrouw net vijftig is, één (zorge) kind nog thuiswonend, krijgt ze een zwaar ongeluk, ze ligt maanden in het ziekenhuis. Als haar ex-man ervan hoort biedt hij aan om in haar huis te gaan wonen en zo een oogje op hun dochter te houden.
Zo geschiedde.
De vrouw herstelt en komt terug in haar huis, de man vertrekt weer.
Jaren later, door de recessie, verliest de man zijn baan. Zijn spaarcenten raken op en hij moet zijn huis uit. Hij kan nergens heen. Zijn ex vrouw biedt hem aan “tijdelijk” bij haar te wonen.
Zo geschiedde. De relatie is NIET goed, maar zolang hij zijn leven NIET op de rit heeft mag hij er blijven. Zo wonen ze nog steeds.

3.Het laatste verhaal is uit mijn naaste omgeving.
Een man trouwt een vrouw met een kind. Voor haar is hij de zon en de maan tegelijk.
Voor het kind ook.
Hij heeft  kennelijk “andere uitdagingen” nodig en dat uit zich in vele vriendinnen.
Eén van die vriendinnen wordt meer dan een avontuurtje en zijn vrouw verlaat hem (na een bittere strijd die zij verliest) De dochter is dan al volwassen, werkt bij haar vader in de zaak en blijft dat doen.
Zijn ex-echtgenote vertrekt naar haar oude moeder en gaat daar inwonen (ze verzorgt haar oude moeder tot die op 87 jarige leeftijd sterft)
De man onderhoudt een lat relatie met DE (laatste) vriendin.
Dan krijgt hij een tumor en wordt ernstig ziek. De vriendin vindt dat “vervelend” en trekt zich wat terug.
Als de man in het ziekenhuis ligt belt zijn ex vrouw hem op. Ze heeft van haar dochter gehoord dat het NIET goed met hem gaat. Ze vraagt of hij het goed vindt dat ze in het ziekenhuis op bezoek komt. Hij vindt het goed.
De dochter manipuleert wat en zet, uiteindelijk samen met haar vader, de vriendin geheel buiten spel.
De moeder komt vaker (een behoorlijke reis met openbaar vervoer voor haar)  en als de man uit het ziekenhuis komt gaat ze hem thuis helpen. Ze vertrouwt me toe; Ik heb nooit meer van een ander gehouden; ze vergeeft hem alles. Het verhaal heeft helaas geen sprookjeseind.
Ze hertrouwen wel. Ik was erbij.
golftaartMaar hij zal nooit meer de oude worden en wordt steeds hulpbehoevender.
Hun dochter sterft bij een auto ongeluk; zijn bedrijf gaat failliet, maar zijn eerste (en tegelijk ook tweede vrouw) blijft bij hem, verzorgt hem.
Ik was op de crematie mét taart, die was al besteld voor zijn zeventigste verjaardag, die hij helaas nét niet meer heeft mogen meemaken.

Echte verhalen, waarvan IK denk; die verzin je niet!

 

 

CBS sept 2019: Het aandeel gescheiden inwoners in Nederland steeg in tien jaar tijd met bijna 18%. Bijna 40% van de huwelijken eindigt in echtscheiding

Naarderbos

Wandelen in het Naarderbos was gisteren ons plan.
Even lekker eruit, wandelen in een onbekend gebied.
Naarden is in 2016 samen met Muiden en Bussum gemeente Gooise Meren gaan heten.

In het  woon- en recreatiegebied Naarderbos ligt  het Naardereiland, een woonkern met 45 rietgedekte villa’s die in 2016 opgeleverd werden.
In het recreatiegebied Naarderbos lag ooit een golfbaan (aangelegd in 2003) ontdekten we vandaag.
Er blijken daar al meerdere golfbaaneigenaren failliet gegaan  te zijn.
De laatste eigenaar,  Vastgoedbeheerbedrijf Nedstede  (ook eigenaar van speelpark Oud Valkeveen en sportcomplex De Vechtsebanen) ging  hier eind 2018 failliet.
Dit weten we niet toen we er rondliepen; de baan zag er wel “in de steek gelaten”uit.

 

We zien de (nog mooie) golfborden, maar ook het hoge gras, een enkele nog onbegroeide afslagplek én bunkers*) bunkerAllemaal slecht (niet) onderhouden.

Slecht
voor een golfbaan, maar als natuurgebied om in te lopen: prachtig.

bunker

Waterpartijen en een hoger gelegen gedeelte dat blijkt aangelegd  te zijn op een voormalige vuilnisbelt.
We komen een enkele wandelaar tegen en zien we in de verte een man met een golftas lopen
golfer naardenOmdat ik graag meer wil weten van dit terrein lopen we er heen en vragen hem naar de baan.
Hij vertelt met enthousiasme dat hij vroeger hier lid was én dat de baan helaas failliet gegaan is.

Volgens de laatste golfbaaneigenaar, de op 120 miljoen (Quote 500 2018) geschatte zoon van een timmerman uit Soest, kwam dat  faillietgaan door de exorbitant hoge huur van (clubhuis faciliteit) Waterfront**) dat op het terrein staat. Zeven ton huur was volgens hem niet op te brengen.
Vanwege dit hoge huurbedrag kocht de eigenaar een strandpaviljoen in Katwijk dat hij als tijdelijk clubhuis wilde neerzetten; de gemeente gaf daar géén vergunning voor.
Zonder receptie, kleedruimten, toiletten of horecagelegenheid was de golfbaan niet te exploiteren.
“Onze” golfer vertelde ook dat deze eigenaar al meer “problemen” met de gemeente Naarden had gehad (oa. met de exploitatie van Oud Valkeveen waar hij de opgelegde prettax van € 0,60 per kaartje weigerde te betalen) en dat dit kennelijk de druppel was die de emmer bij de gemeente Naarden liet overlopen.

“Onze” golfer is inmiddels lid geworden van een andere baan. Die baan is vanwege het Coronavirus gesloten, vandaar dat hij hier een balletje slaat, met opmerkzame ogen voor de “loslopende” wandelaars.
We  danken voor de info, nemen afscheid van hem en lopen verder.

We zien op afstand de driving range niet ver van een waterpartij. Hier zullen ooit drijvende doelen op het wateroppervlak hebben gelegen  en werd er geslagen met golfballen  die op het water bleven drijven.
Die tijd is echter voorbij; het houtengebouwtje maakt een desolate indruk.

Verderop groeit en bloeit tussen de bomen het speenkruid;  in een waterpartij zwemmen eenden en één enkel zwaan. Een treurwilg kleurt geel door de zon. Wát een  prachtig gebied!

app.naardenDrie witte appartementenblokken kijken uit op wat eens een golfbaan was. Thuis lees ik dat ze ontworpen zijn door Jan des Bouvries (wit!) in samenwerking met BD Architecten. Ontworpen voor de bovenkant van de markt!

Ik  zoek ook nog even na wie deze prachtige baan ontworpen heeft. Dat blijkt een Nederlandse landschapsarchitect te zijn geweest; Gerard Jol (1942) die zich gespecialiseerd heeft in golfbaan architectuur. (Hij is betrokken geweest bij meer dan  dertig Nederlandse golfbanen, sommige  banen ontworpen, sommige bestaande banen uitgebreid of aangepast.)

wilgenkatje
Het is treurig dat zo’n prachtige baan in verval is geraakt, maar tegelijkertijd geweldig dat nu zoveel meer mensen, ook niet-golfers,  kunnen genieten van dit prachtig aangelegde gebied.

 

*)  een bunker op een golfbaan is geen militair verdedigingswerk maar een met zand gevulde golfhindernis

**) Waterfront  in Naarderbos maak met 3100 m2 onderdeel uit van een groter complex waar op dit moment diverse ondernemingen zijn gevestigd: kantoren, fitnesscentra en horeca.

 

Geen boekenfestijn, wel léérmoment

boekfesttijn
Onlangs gingen we naar het Boekenfestijn.
Tenminste: wij waren er wél, het boekenfestijn NIET.
Het bleek failliet!

De curator onderzoekt of een doorstart mogelijk is,  lazen we later thuis.
Dus misschien in de toekomst kunnen we weer bijzondere (studie) boeken voor een zacht prijsje kopen.(Meestal over een onderwerp waar je best iets over wil weten en wat je daar voor weinig “toevallig” onder ogen komt)
Ik had de datum in mijn agenda staan én heb niet op internet gekeken.
Had ik dat wel gedaan dan had ik gezien dat Boekenfestijn *) vorige maand failliet was gegaan en hadden we er niet met auto én trein heen hoeven gaan.

In de trein terug zaten, op de vierbank schuin voor ons, 4 jonge mensen: drie meiden en een jongen. De jongen sprak goed Nederlands maar met een aparte tongval. Hij bleek vanaf zijn 7 tot zijn 12de jaar in Marokko te hebben gewoond en daarna in Spanje. Sinds februari dit jaar studeerde hij in Nederland. Eén van de meisjes had een Duitse tongval, de andere twee waren Nederlands.
Het gesprek ging over Nederlands zijn en Nederlands praten.
De jongen: “In het buitenland vragen ze vaak: Where are you from? Als je dan The Netherlands zegt, wordt er vaak vreemd gekeken dus zeg ik dan “from Holland
Het andere meisje beaamde het ”Ja, dat doe ik ook”
“Je kunt niet zeggen dat je “from Holland” bent zei het andere meisje.
– Waarom niet?-
“Omdat Holland, de twee provincies Noord en Zuid Holland behelzen, Nederland is méér. “Ons land heet NEDERLAND” Het meisje zei het stellig.
Ze heeft gelijk.
Ik dacht meteen aan eigen ervaringen. Ook ik zeg vaak “Holland” als buitenlanders vragen waar ik vandaan kom, maar dat is niet juist.

De trein stopte, wij moesten eruit en liepen terug naar onze auto, waarin  we het laatste stuk naar huis reden; zonder één enkel boek, maar wel met een léérmoment: Ik ga ook niet meer zeggen dat ik uit Holland kom (hoewel ik geboren en getogen ben in Noord Holland)
Ik ga zeggen dat ik uit Nederland, The Netherlands kom.
Dan leert de buitenwereld dát ook!

 

*) Verkoop nieuwe boeken tegen sterk gereduceerde prijzen in grote hallen, zoals de Jaarbeurs, het MECC en de Beursfabriek