“Rook”bordjes

Eerst lagen pakjes sigaretten bij de supermarkten gewoon in het schap en kon je ze als klant pakken, later kon het nog maar alleen bij een paar kassa’s, daarna alleen bij de servicebalie  en uiteindelijk gingen ze volledig uit het zicht. De volgende stap van supermarkten is om de verkoop te stoppen. Winkelketen Lidl heeft, als eerste supermarkt, officieel aangekondigd uiterlijk 2022 te stoppen met de verkoop van sigaretten.

Het wordt rokers steeds moeilijker gemaakt om nog “ergens”, behalve thuis, een sigaret op te steken.
Sinds oktober 2014 is de horeca volledig rookvrij en mag er alleen nog maar op het terras gerookt worden (sindsdien worden terrassen [voor Coronatijd] ook met slecht weer bezet )
In 2019 was er een uitspraak van de Hoge Raad omtrent “rookruimtes in horecagelegenheden” dat werd NIET meer toegestaan (geen vol rook staande ruimten, waar je niet eens een sigaret op hoefde te steken, maar gewoon de rook kon inademen)

Eigenlijk zijn we als samenleving al behoorlijk gewend aan een samenleving waarin “bijna” niet meer gerookt wordt. Hoe kom ik er nu dan zo “opeens” op?

  • In de vrije natuur waarin wij veel lopen zag ik onlangs ( in een bos in ’t Gooi) een bord staan dat ik nog nooit eerder had gezien.
  • Bij de school, vlakbij ons huis staat een “rookvrij” bord
  • en ook in het park waarin we vaak lopen staat een “rookvrij” bord.

    Waren we “bijna” vergeten dat er ooit VEEL gerookt werden, nu hangen ze weer borden op waardoor we er weer aan denken.
    Zouden die borden nog nodig zijn?

    Uit een onderzoek, dat werd gepubliceerd in het  Journal of the American Heart Association
    is gebleken dat rokers  drie keer  meer kans op vroegtijdig overlijden aan de gevolgen van hart- en vaatziekten lopen dan mensen die nooit hebben gerookt. Reden genoeg om een campagne tegen het roken te voeren.
    De prijs van een pakje shag of sigaretten is sinds juli 2000 meer dan drie keer zo duur geworden (blijkt uit cijfers van het CBS)

Dié maatregel én vele anderen hebben effect gehad. Veel volwassenen zijn de laatste jaren gestopt. Maar van de jonge mensen rookt volgens het Trimbos-instituut (landelijk Nederlands kennisinstituut voor geestelijke gezondheids-, verslavings- en maatschappelijke zorg) één op de drie. Zorgelijk.

Zelf let ik niet (meer) op sigaretten sinds ik in 2006 zelf gestopt ben met roken ( ze zien is ook moeilijk, want ze mogen niet meer in het zicht liggen) maar het schijnt dat alle sigarettenpakjes per 1 oktober van dit jaar dezelfde donkergroen/bruine kleur hebben.
Voor sigaren en e-sigaretten worden ook regels opgesteld voor een standaardverpakking per 2022.

Dit is allemaal in Nederland, maar hoe staat het in het buitenland?


Rookfeitjes:


* Uit een enquête onder duizend Nieuw-Zeelanders blijkt dat men een partner die rookt minder aantrekkelijk vindt dan een partner met een strafblad

*: In Australië  zijn e-sigaretten vanaf okt 2020  alléén op doktersvoorschrift verkrijgbaar.

* Uit een enquête van antirook-organisatie Action on Smoking and Health (ASH) is gebleken dat een miljoen Britten zijn gestopt met roken door de Coronacrisis

*  Mensen die in de buurt van natuur wonen, hebben eerder de neiging met hun gezondheid bezig te zijn en zijn minder snel geneigd te roken wijst onderzoek (gehouden onder 8.000 volwassenen) van de University of Plymouth (gepubliceerd in Sociale Science & Medicine) uit.

Jarig

Geboren onder het sterrenbeeld schorpioen ben ik eerdaags jarig. (Door de Corona zal het niet gevierd kunnen worden, zoals ik dat graag zie: al mijn dierbaren bij elkaar)

Ik vroeg me af hoeveel mensen op MIJN verjaarsdag nog meer jarig zijn.
Bij toeval (toeval bestaat niet*)   vond ik het getal in een blad: elke dag zijn er zo’n 41.000 (in Nederland geboren) mensen jarig. Ik ben dus één van 41.000!

Wat ik ook las dat wij Nederlanders uniek zijn in het geven van traktaties, in andere landen geven anderen de jarige traktaties en betalen bv voor de verjaardagstaart.
Eerder naar huis gaan, een zakelijke afspraak afzeggen of collega’s trakteren op het werk omdat je jarig bent gebeurt in andere landen niet, zo las ik.
Zelf heb ik ooit een baan gehad waarbij je, op de dag dat je jarig was, om 1 uur naar huis mocht: cadeautje van de baas!

Buitenlanders schijnen het vaak maf van Nederlanders te vinden dat de gasten iedereen feliciteren.
Wij feliciteren de ouders van de jarige : gefeliciteerd met uw zoon; de kinderen: gefeliciteerd met je mama, de vrienden; gefeliciteerd met je vriendin etc. Buitenlanders feliciteren alleen de jarige.

Wat ik zelf meermalen meemaakte in Engeland en wat ik “apart” vond was, dat als je daar (op uitnodiging) op een verjaardag komt, je de felicitatiekaart meeneemt en aan de jarige geeft bij wijze van handshake of kus.

Meegemaakte verjaardagen in Afrika (van Europeaanse kinderen) waren bijzonder omdat daar zoveel verschillende nationaliteiten op de verjaardag kwamen en er zoveel talen (door elkaar) gesproken werden. Ook mij eigen verjaardag en die van mijn vriendin heb ik daar eens gevierd. Zoveel nationaliteiten. Tafels met van allerlei lekkers erop en iedereen pakt en dat de hele dag door! (geen koektrommel open, koekje eruit, klaar! Of taart aansnijden stukje op bordje, vorkje erbij Klaar)

Wij Nederlanders vieren onze verjaardag en dat is het dan! In andere landen vieren mensen behalve hun verjaardag ook nog hun NAAMDAG. (Nederland is van oorsprong een protestant land, naamdag vieren is iets katholieks) Het heet Panigyria, de gedenkdag van de heilige naar wie de jarige genoemd is.

Misschien is niet iedereen naar een heilige vernoemd, maar velen (zonder het te weten) wel. Een Betty, zou op 4 jan. de panigyria van “haar heilige vieren” en een Jan, Johannes of Janneke op 31 januari (er zijn lijsten van op internet wanneer JOUW naamdag is!) Het ontstaan hiervan zou kunnen komen omdat vroeger “de gewone man” geen kalender had. De (katholieke) kerk hield de naamdag van (de heilige van) elk kind dat gedoopt was bij, dát hoefde je dus niet zelf bij te houden!

Ik ben tevreden met één dag per jaar! (ook ik heb een heilige naar wie ik vernoemd ben en dus heb ik ook een (nooit gevierde) panigyria)



*) Alles is oorzaak en gevolg en dus onvermijdelijk


Pop art.

Begin dit jaar (vóór het Coronatijdperk) waren we in Budapest, een geweldig mooie stad (zie eerdere blogs oa.13 jan 2020)


Daar hebben we een bijzonder winkeltje ontdekt met Pop art (popart) spullen en heb ik, als souvenir van de stad, er een Popart trui gekocht. Ik vind hem erg leuk.
Deze week had ik hem aan en vroeg ik aan iemand hoe mijn “Popart trui vond” Hij fronste bij de term Popart. Bij Popart dacht HIJ aan kunst in de stijl van Amerikaanse Andy Warhol en Roy Lichtenstein en de Britse David Hockney
Niet aan een soort afbeelding als op mijn truitje staat.

Eenmaal thuis ging ik eens zoeken naar de definitief van Popart, de kunststroming die tegelijkertijd in Engeland en Amerika is ontstaan, in het midden van de jaren vijftig (met de piek in de jaren zestig van de vorige eeuw)


Ik vond als een soort definitie:  Popart is het in beeld brengen en de verheerlijking van de consumptiemaatschappij met behulp van alledaagse afbeeldingen en triviale voorwerpen.
Veel popartwerken zijn op de eerste plaats decoratief en hebben nauwelijks een diepere boodschap. 
EN
Thema’s uit de Popart  zijn vaak alledaagse gebruiksvoorwerpen uit de consumptiemaatschappij of onderwerpen die zijn ontleend aan stripverhalen en reclame.
EN
De werken wekken vaak de indruk een verheerlijking van het consumentisme te zijn. 
EN
Kunstenaars die werken vanuit de Pop art stroming schuwen het niet om hun eigen werk in grote getallen te herdrukken. Deze visie past bij de houding van de consumptiemaatschappij.
 

Hieruit maak ik op dat het niet zo makkelijk is om iets al dan niet als Pop art te bestempelen, geen zuiver criteria WAT het onderwerp én de stijl moet zijn; alledaagse voorwerpen en ….. van alles verder, wel duidelijk herkenbaar

We kennen allemaal de bekende werken Andy Warhold met “zijn” Marilyn, Roy Lichtenstein met zijn strips en David Hockney met (oa) zijn zwembad. En misschien ook wel James Rosenquist met de afwas.

Deze werken herken je meteen als Popart!


Toen ik op internet zocht naar popart van niet-bekende meesters vond ik ook een popartkunstwerk van kunstenares Irena, (zonder achternaam maar MIJ onbekend)
Dit werk deed mij wél ( een beetje) denken aan de afbeelding op mijn trui ( waar overigens de tekst Popart opgedrukt staat)

Iedereen mag van mijn trui vinden wat hij (of zij) wil, al dan niet tot Popart behorend, voor mij vertegenwoordigd hij (of is een trui een zij?) Pop art én een bijzondere tijd in Budapest.

Hoe begon het treinverkeer?

Nu we onlangs weer óp een vroeger (inmiddels opgeruimd) spoor hebben gefietst ( zie blog 5/10 ) begin ik me af te vragen wanneer eigenlijk het spoorgedoe begonnen is

“Natuurlijk” in Engeland, maar wanneer kwam het, waarom en waar?  Toen ik dat na ging zoeken kwam ik er achter dat rails/treinen/spoor allemaal ontstaan is door het werk in de mijnen!

In het begin van de 19e eeuw begon men in de mijnen met het leggen van rails (men begon met houten rails, later werden ze van metaal) waar karretjes op reden. Zó konden mijnwerkers de kolen op het karretje gooien en transporteren ipv op hun rug te dragen.
Die karretjes werden met de hand  geduwd óf door een paard getrokken.

Het eerste patent op een stoommachine werd verleend in 1690 aan de Britse Thomas Savery.  Zijn uitvinding was bedoeld om water uit de mijnen te pompen. Zijn  apparaat verbruikte echter bijna meer kolen dan het opleverde.
Iets later ontwierp Thomas Newcomen (in 1712) een beter werkende stoommachine, die eveneens bedoeld was om het water uit de mijnen te pompen.

Die stoommachine werd geperfectioneerd en in 1804 werden de karretjes door een stoommachine uit de mijnen naar boven gebracht.
De rails waren echter te zwak en braken vaak. Uiteindelijk gebruikte men met succes rails van gewalst staal.
In 1825 werd voor het eerst in Engeland rails gelegd niet alleen IN de mijn, maar van de mijn naar een haven, toen was de eerste spoorlijn een feit.

Op het vaste land van Europa duurde het langer voordat de eerste trein ging rijden. België was het eerste land dat (op het Europes vaste land) een treintraject had: in 1835 Brussel – Mechelen. De eerste trein die daar reed heette de PIJL (België kon, na de afscheiding van Nederland, geen gebruik meer maken van de Nederlandse waterwegen om goederen naar Duitsland te vervoeren, dus de noodzaak voor ander transport  dan boot was daar hoog)

In Nederland werd het eerste treintraject aangelegd van Amsterdam naar Haarlem. Dat traject werd in  1839 aangelegd door de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij (opgericht in 1837) De eerste  twee locomotieven die men toen had heetten de  Arend en Snelheid.

Amerika ontwikkelde ongeveer tegelijkertijd met Europa het eerste spoortraject; daar reed de eerste trein in 1830 ( van Baltimore richting Ohio rivier)
Geen werelddeel blijkt zo makkelijk per trein te bereizen als Europa; alle landen hebben een eigen spoorwegmaatschappij en een goed netwerk van treinen.


De beroemdste trein die ik ken is de Oriënt Express; een luxe langeafstandstrein die ooit begon als demonstratieproject om te laten zien hoe veel sneller en comfortabeler internationaal treinreizen kon zijn als je de reis niet voortdurend hoefde te onderbreken voor grensformaliteiten, om te eten, te slapen én niet hoefde  over te stappen met verschillende treinmaatschappijen. De trein werd officieel ingewijd op 4 oktober 1883 (toen reed hij al enkele maanden) Het hele traject (Parijs- Constantinopel) kon in het begin nog niet achterelkaar door gereden worden; er moest worden overgestapt en ook een stuk gevaren.
Vanaf 1889 kon men het hele traject zonder varen met de trein reizen.
De laatste reis van de  door de Belgische Compagnie Internationale des Wagon-Lits geëxploiteerde langeafstandstrein de Oriënt Express  was op 19 mei 1977 van Parijs naar Istanbul  (zoals Constantinopel sinds 1920 officieel heet)
( Er schijnt nog wel een nostalgische trein met de naam  VS Oriënt Express met een  traject van Londen of Parijs naar Venetië te rijden)

Downton Abbey

Voor het eerst sinds maanden zijn we  weer met zijn drieën naar de bioscoop geweest.
Om en om afgeplakte rijen, minimaal 2 stoelen vrij tussen elk “gezelschap”, bioscooppersoneel met mondkapjes voor en pijlen voor de looprichting
Aangezien wij drieën niet in dezelfde bubble zitten, moeten we dus uit elkaar zitten, het praat wat moeilijk met 2 stoelen tussenruimte, dus dan deden we maar niet.

In de pauze kregen we thee of koffie NU zijn de koekjes in verpakking, dat houdt in dat de anderen én ik 3 koekjes in één papiertje hebben (dat wordt minstens één dikke kont!)

Mijn lief en ik zijn stapel gek op Engeland en hebben er menig Castle bezocht, sommige nog heel zoals Bleinheim Palace (waar Winston Churchill geboren is )en Warwick Castle

blenheim
Blenheim Palace

 

Ook soms een ruïne zoals Sudeley Castle, waar Catharina Parr, de laatste (6de) echtgenote van Hendrik VIII  ooit woonde

highclereDe t.v.serie en nu ook de film van Downton Abbey zijn opgenomen in Highclere Castle in het uiterste noorden van het graafschap Hampshire. Het huis is gebouwd in high Elizabethan style en het park werd ooit ontworpen door Capability Brown (1716-1783) Deze beroemde landschapsarchitect heeft ook de tuinen van Blenheim Palace en Warwick Castle ingericht.

We hebben wel eens een paar afleveringen van de t.v.serie van Downton Abbey gezien; ze werden tussen 2010 en 2015 uitgezonden.cast downton

Prachtige opnames van zowel in- als exterieur, mooie kostuums en de “clou” van het verhaal ging over het verschil tussen arm en rijk: upstairs en downstairs
Het verhaal speelt  zich af in het Engeland van omstreeks 1925. Zowel de adel als het personeel werd gevolgd in hun leven. Natuurlijk “schuurde” dat soms.
De Engelse klassenmaatschappij  vaak intrigerend in beeld gebracht.maggieDe cast  van de film is gelijk aan die van de t.v. serie, óók de matriarch  van de familie, geweldig  gespeeld door actrice Maggie Smith die tijdens de filmopnames 84 jaar oud is.

Als je die serie voor ogen hebt wordt de kijker van de bioscoopfilm  teleurgesteld in het verhaal.
Dat is pover; koning (George V) en zijn gemalin  verblijven een korte tijd op het kasteel, daardoor zijn  de bewoners (adel én personeel) uit hun doen.

Een mager verhaal, maar………….. de aankleding is prachtig en ik wil nu helemaal graag, het kasteel (Highclere) een keer zélf zien! ( Het ligt  op ca. 100 km afstand van Londen)

 

Heilige plant

Weinig planten die ik ken hebben zoveel namen als de viscum album, een halfparasiet*) met een magische uitstraling: Vogellijm, maretak **), mistel (Eng.mistletoe), boomkruid, duivelsgras, lijmkruid, heksennest en er zijn nog veel meer namen voor deze plant.
Deze altijd groenblijvende halfparasiet is vooral in de winter goed te zien, als zijn “gastheer” zijn bladeren wél heeft laten vallen.

In Nederland is deze plant vooral in Zuid Limburg te vinden, hij heeft namelijk kalkrijke grond nodig.
De maretak zou “bijzondere eigenschappen” hebben; ik ken de werking vooral uit de obelixstripboeken van Asterix (Uderzo/Goscinny) waar Obelix als kind in een ketel met toverdrank valt en daarom over bovennatuurlijke krachten beschikt. Die toverdrank is gemaakt door de druïde, die met een gouden snoeimes het ingrediënt voor de toverdrank: de maretak, afsnijdt en in de drank verwerkt.

maretak

Ook ken ik de Engelse versie: mistletoe, dat eigenlijk mest op tak betekent (mistel = mest en tan = takje) Vroeger, toen ik soms in kersttijd naar mijn Engelse familie ging, hing daar altijd een takje mistletoe aan het plafond; daaronder “mocht” je elkaar kussen.

Ook in Nederland hangen mensen wel een maretak met kerstmis aan het plafond.

Deze traditie schijnt “overgewaaid” te zijn uit Scandinavië waar, in de tijd van de druïden, vijanden als ze elkaar in het bos, onder de mistletoe tegenkwamen, hun wapens moesten neerleggen en één dag wapenstilstand houden.

Van wapens neerleggen tot elkaar kussen lijkt misschien een grote stap, maar de Engelsen namen die en voegde de VREDESgedachte bij Kerstmis en hingen als eerste (zo gaat het verhaal) takjes van de plant mét bessen aan het plafond: als teken van vriendschap mochten de mensen ONDER deze takjes staand, elkaar kussen.

De maretak heeft ook een geneeskrachtige werking; er is research gedaan naar toepassingen bij kanker (antroposofische Viscum preparaten). Ook zou een preparaat gemaakt van de maretak  goed zijn om een gezonde bloeddruk te houden.

De verspreiding van de plant wordt door vogels gedaan, die de bessen eten en ze uitpoepen (mest, mistel)  vaak in de “oksels” van de takken (Tan= takje)  waar een nieuwe plant gevormd wordt. De zaden zijn giftig en kleverig, vandaar de bijnaam van de plant “vogellijm”.

Zelf heb ik ooit bessen meegenomen vanuit Limburg (vanaf 1 jan 2017 is de plant NIET meer wettelijk beschermd) en in de oksels van onze, in de voortuin staande, wilg gesmeerd. Helaas geen maretak uit voortgekomen!
Ik vind het wel iets hebben  die “dotten”  groen in bomen ( hier in het westen zie je dat niet)
misteletoe2

 

 

 

Coronatijd in een grote stad

Wij komen nu, in Coronatijd, niet in steden, daar wonen mensen dicht op elkaar en het is, als het niet persé hoeft, niet nodig daar nog meer mensen aan toe te voegen (1x om mensen weg te brengen, dan hoefden ze niet met OV, maar we zijn dáár niet de auto uit geweest)
Ons  eigen dorp heeft momenteel iets meer dan 10.000 inwoners, en dat verdeeld over 3 woonkernen.

Gisteren spraken we iemand die in een (Nederlandse)  stad woont met meer dan 820.000 mensen, dat is dan een totaal andere beleving in deze Coronatijd.

In heel Nederland moet je in het Openbaar Vervoer een mondkapje voor
Gelukkig ben ik niet afhankelijk van OV, dus ik ben er de laatste maanden NIET in geweest.  Wel zie ik hier af en toe (bijna lege) bussen voorbij rijden. De mensen DIE erin zitten hebben allemaal een mondkapje voor en ook als ik langs bushaltes fiets hebben de meeste wachtende mensen al een mondkapje voor in afwachting van het instappen.

amsterdamIn het OV in onze hoofdstad heeft ook (bijna) iedereen een mondkapje voor (anders kom je het OV niet in) maar zodra ze in de tram, bus of trein zitten, schuiven ze dat naar beneden vertelde iemand ons.
Niet iedereen “pikt” een medepassagier  zonder mond/neuskapje

Het gaat om hun, maar ook om JOUW veiligheid! Daarom is deze maatregel dan ook ingesteld
Gisteren hoorde we dat iemand er tegen de conductrice in de tram wat van gezegd had:
” Er zitten mensen met hun mondkapje af in de tram, kunt u er wat van zeggen?”
En wat denkt u dat deze OV-functionaris zegt?
“Dat heeft toch geen zin!”
Er werd wél nog even wat terug gezegd, maar ook dat had geen effect; de OV-dame had duidelijk geen in de confrontatie aan te gaan.

Ook in de trein zaten mensen met hun mondkapje af, ook dáár zei iemand wat van en ook dat had NIET het effect dat de kapjes weer op gingen. Het nut van mondkapjes wordt kennelijk niet door iedereen ingezien. Wees sociaal voor je medepassagiers en draag het wél.

spanje portugalVanmorgen sprak ik een Nederlander die in Portugal woont en nu hier op familiebezoek is. Bij hem (Portugal)  waren de maatregelen mild, zei hij (hij kon “gewoon met zijn campertje door Portugal naar Nederland rijden) Maar in Portugal waren behalve de supermarkten en de apotheken alle winkels dicht! Geen mogelijkheid om kleding of wat dan ook te kopen, alleen de supermarkten open, waar in het begin enorm gehamsterd werd en bijvoorbeeld géén vlees meer te krijgen was!
Uit Spanje kreeg ik een appje dat er daar naar bepaalde gebieden nog NIET gereisd mag worden.

baliEen gestrand kennisje op Bali mocht nu weer terug naar Nederland, maar moest vóór ze het vliegtuig inging wel getest worden en ZEKER geen Corona onder de leden hebben.
Zelf had ze besloten, eenmaal thuis, minimaal een week in quarantaine te blijven (ze weet niet wat er IN het vliegtuig gebeurd zou kunnen zijn)

gb Zelf willen we graag naar familie in Engeland en sinds kort MAG dat ook weer en hoeven we niet eerst 2 weken in quarantaine daar, wat eerst WEL moest. Maar of we het ook daadwerkelijk gaan doen? We wachten nog even af.

 

Berenjacht auteur Corona

Op 6 april schreef ik een blog over de berenjacht, een initiatief om in Coronatijd met
(kleine) kinderen te gaan wandelen en onderweg de beren te tellen, die mensen voor hun raam, in de tuin of waar dan ook hebben neergezet.
berenjact
Deze berenjacht kwam voor uit het boek Wij gaan op berenjacht, vertaald uit het Engels, geschreven door Michael Rosen en getekend door Helen Oxenbury, gepubliceerd in 1989.

Wat ik NIET wist is dat deze kinderboekenauteur en dichter (meer dan 140 boeken geschreven) in maart zelf aan Corona ten prooi was gevallen.
michael RosenIk lees nu dat hij 24 juni uit het ziekenhuis is gekomen, na 47 dagen op een intensive care en daarna nog op een “gewone” ziekenhuisafdeling heeft gelegen.
Sinds 24 juni is hij weer thuis en  met intensieve therapie kan hij weer met een stok lopen. Zelf schreef hij daarover dat na 2 maanden 24 uur plat te hebben gelegen zijn benen weer moeten leren functioneren.

Bijzonder dat een boek in de vorige eeuw gepubliceerd nu, in Coronatijd,  deze Berenjacht tot gevolg heeft en  weer zoveel kinderen (én volwassenen) blij maakt en gelukkig dat de schrijver zelf van deze ziekte  herstellende is.
zittende beer

 

 

 

 

Persoonlijk water

Ik houd van regen! Vooral die zachte, fijne regen, die je gezicht
kietelt en waarvan mijn moeder altijd zei dat ik van DIE regen zou groeien!
(Ik groeide wel maar of het van die regen kwam?)

Water, je hoeft er niet IN te gaan om ervan te houden.
IN en OP het water, in zowel vloeibare als in vaste vorm kan mij niet bekoren.
Dan heb ik het over erin zwemmen of erop schaatsen.
Bootvaren dan weer wel, mits ik zelf geen taak heb zoals  touwtjes of roer vasthouden.
Water in de natuur vind ik, in alle seizoenen, prachtig om te zien.

Toen ik jong was hadden we met de hele familie een eiland in Loosdrecht en ieder gezin had een zeilboot. Al heel jong zat ik dus (met een opgepompte fietsband om tegen het verdrinken) in een zeilboot

veerboot
Omdat familie in Engeland woont zijn we ook vaak met de veerboot naar Engeland gegaan, dus heb ik ook “groot” gevaren.

loosdr.plassen
Loosdrecht, geschilderd door mijn vader

Ooit woonden mijn lief en ik IN in Loosdrecht, aan de Loosdrechtse plassen; altijd een wisselend uitzicht door de wind, de zon en de jaargetijden: prachtig!
Ook met vakanties hebben we genoten van water.Met de vleugelboot van Kroatië naar Venetië. In de stad in plaats van wegen waterwegen, een belevenis op zich.
plitvice (2)

En in Kroatië, (dat toen nog Joegoslavië heette) met een dagtocht naar Plitvice
16 meren en 90 watervallen. (Helaas een regenachtige dag uitgekozen toen)

 

halong Bay

 

Halong Bay in Vietnam, met een boot langs de enorme rotspartijen IN het water (volgens de legende zijn de rotsen tranen  gestort door een, door de lucht vliegende, draak)

nw zeeland (2)Op het Noordereiland  (Nieuw Zeeland ) zagen we  bij Whangarei  een waterval  van 26,3 m hoog

Water.
Vroeger thuis hadden we een vijver.
Twee van mijn 3 broers hadden, toen ze zelf een eigen huis hadden, in hun tuin een vijver.
vijver nico met mosselplanten (2)De één kleine ronde, de andere een gigantisch grote.
Wij hebben nu ook een vijver 2500 liter)

en één van onze zonen heeft ook een vijver (de andere woont op een bovenhuis)

WATER, het beweegt, het leeft.

Hollandse regeltjes

Ooit, in de begin tijd van de personal computers kregen wij er één van een Universiteit mét inbelverbinding. In ruil daarvoor moest ons gezin (voornamelijk ik) meedoen aan onderzoeken met maatschappelijke relevantie.

Ik heb daar veel van geleerd, ben daardoor vaak ook onderwezen.

euEen van die onderzoeken ging toen over een eventueel op te richten Europese Unie
De eerste vraag bent u voor of tegen één Europa?
Ik was vóór.

Daarna kwam er een uitleg.
Bijvoorbeeld over de voorschriften die wij hier in Nederland hebben vóór dat geneesmiddel in de handel mag komen. Strenge voorschriften.
Andere Europese landen waren daar makkelijker in.
Als we één Europa zouden worden moest er “gemiddeld” worden.
Dus zouden de regels voor Nederland  (in dit geval) versoepeld en zou een geneesmiddel eerder op de markt gebracht kunnen worden (met minder testen vooraf)
Gevraagd werd na de uitleg:
Wilt u dat?

Ik niet, safety fitst.

Ander aspect: Nederland heeft strenge voorschriften op het gebied van bv. Speelgoed: loodvrije verf, touwtje aan trekbeesten voorschrift maximale lengte (zodat het te kort is voor het kleutertje om het om zijn/haar nekje te krijgen)
Andere landen hebben die voorschriften NIET, daar wordt bijvoorbeeld nog giftige verf gebruikt. Middelen betekent minder strenge voorschriften.*)
En weer de vraag na de uitleg:
Wilt U dat?
Ik niet, safety first.

Zo kwam er nog uitleg op allerlei gebied; landbouw, giftige stoffen ,etc.
Aan het einde van het onderzoek bleek dat ik (helemaal) NIET voor één Europa was; ik wilde de (strenge) voorschriften  in Nederland eigenlijk houden zoals het was: Veilig!

Dalkon Shield IUDVerschillende dingen zijn in Nederland keigoed geregeld.
Ik ken een voorbeeld van een ander land met andere regels.
Engeland in dit geval.
Begin jaren ‘70 kon voor geboortebeperking een Dalkonschildje bij een vrouw ingebracht worden. Het schildje werd gemaakt door een Amerikaanse firma.
Het schildje bleek NIET goed te werken, er kwamen veel klachten, verkleefde eierstokken, blijvende onvruchtbaarheid en doodgeboren en mismaakte kindjes ter wereld.

Toen e.e.a. bekend werd, werd  in Nederland gestopt met het inbrengen van de schildjes.(Er waren toen ook al Nederlandse vrouwen met problemen: Ca 2000 Hollandse  vrouwen hebben  in 1986 een schadeclaim bij Amerikaanse fabrikant ingediend)
In Engeland ging men, ondanks dat ook dáár in medische kringen bekend was dat er blijvende schade van kwam, ermee door.
Mijn Engelse nichtje kreeg het (pas toen) ingebracht; er werd haar niets verteld over de eventuele risico’s. Later bleek dat ze er  blijvend onvruchtbaar door was geworden.

Er is een groot proces in Amerika geweest waar alle vrouwen, die zich vooraf hadden aangemeld en waarbij bewezen was dat hun medische toestand aan het schildje te wijten was,  voor een rechtbank konden worden gehoord.
Mijn nichtje is naar Amerika gegaan en is in de rechtbank gehoord.
Daar zaten ook vertegenwoordigers van de Amerikaanse fabrikant. Het ging haar niet zo zeer om de schadevergoeding (daarmee kreeg ze haar vruchtbaarheid niet terug) als wel  dat de fabrikant zou WETEN hoe hij haar leven en dat van haar man had verruïneerd.
Die genoegdoening heeft ze gehad.(Dagen gewacht voor de rechtbank totdat ze aan de beurt was, maar ze hield vol)

Als dit Dalkonschildje ook in Engeland onmiddellijk, nadat de fatale gevolgen bekend waren geworden, uit de handel was genomen had háár onvruchtbaarheid NIET hoeven te gebeuren.

Terug naar de enquête: Nederland had (heeft?) strenge regels, die misschien niet altijd prettig zijn, maar wel nare dingen kunnen voorkomen.

genfoodAnder voorbeeld: Verleden jaar was er een Hollandse boer op t.v., die in een ander land boerde (welk land ben ik vergeten).Zijn vee werd ziek en ging dood. Na onderzoek bleek dat het kwam door een genetisch gemodificeerde ingrediënt dat als grondstof voor veevoeder was gebruikt. In dat land mocht zulk veevoer wél verhandeld en aan vee gevoerd worden.
Hij was meer dan de helft van zijn vee kwijt en vertelde dat hem dát in Nederland niet gebeurd zou zijn. Daar mag dit voer NIET worden verhandeld.(Tegelijkertijd vertelde dat hij naar dát land was gegaan omdat daar zoveel méér kon!)

We leven in een land vol met regeltjes en naar sommigen zeggen (met name boeren en ondernemers) té veel aan regeltjes.
Dat kan zo zijn. Maar als het regels zijn die voor de veiligheid van mens en dier gelden, ben ik persoonlijk daar WEL blij mee.

[Eind 1993 kwam de Europese Unie er, 27 Europese landen sloten een Statenverbond, maar er zijn nog steeds verschillende regels, bv wat betreft vuurwerk, wat in het ene land verboden is kan in het andere Europese land het hele jaar door “makkelijk” verkrijgbaar zijn;  aan het transport van gevaarlijke stoffen zijn in Nederland strengere regels verbonden dan in andere Europese landen.
Conclusie: misschien valt het wel mee dat “middelen” waarvan eerst gesproken werd en gaat veel nog “op de oude voet verder”

*) dit speelde allemaal dus vóór 1993)