Thuis

Kennissen van ons zijn verhuisd.
Van een huis met een enorme tuin in een dorp van zo’n 1700 inwoners, naar een flat op de eerste etage van een dorp dat 10.500 inwoners telt.
Een behoorlijke verandering dus.
Gisteren waren we voor het eerst in hun nieuwe huis.
We kregen een rondleiding door de ruime, lichte flat.
De eerste vraag die ik stelde was: Hebben jullie het hier naar je zin?
(Ze wonen er nu een kleine 3 maanden) En wat de man zei zette me behoorlijk aan het denken: “De flat is ingericht en klaar, nu moeten we er nog ons thuis van maken.”

Hoe doe je dat ergens een thuis van  maken? Je hebt nieuwe- en je vertrouwde “oude spullen”, je hebt geverfd en behangen naar je eigen smaak, het is klaar! Maar hoe maak je er een thuis van?
Ook hij wist niet echt hoe.
Misschien kan een huis alleen een thuis worden door er een tijd in te wonen?
Het moet je eigen “geur” krijgen, vertrouwd worden.
Misschien wordt het een thuis door je buren te leren kennen?
Ik ben er niet uit.
Eerlijkheidshalve hoop ik dat ik nooit meer hoef te verhuizen, dat we hier kunnen blijven en van hieruit ooit (nog lang niet maar ooit) ten grave kunnen worden gedragen. Zodat we nergens meer een thuis meer hoeven maken; we hebben het al.