Tuinvogels

vlaamsegaai
Wij voeren vogels.
In de voortuin zijn 3 voederplekken.
In de achtertuin  zijn er ook drie

Bij onze buurman zijn er zoveel dat ik ze niet tellen kan.
En gisteren hing hij er nog 3 nieuwe bij.

voer4We raakten aan de praat en hij vertelde dat hij minder merels had dan ooit, wel veel koolmezen.

Hij voert vet met zaden, mais, noten, broodkruim, koekkruimels en…
Hij vertelde dat hij goedkope spaghetti in de aanbieding had gekocht, 5 minuten gekookt,  gesneden en in de voederbakken gegooid. De vogels waren enthousiast.
Een paar dagen later vertelde de (andere) buurvrouw hem dat ze al een paar keer spaghettislierten op haar autodak had gevonden en dat ze geen idee had waar die nou vandaan kwam.
Onze buurman gaf eerlijk toe dat HIJ wel wist waar het vandaan kwam en is er onmiddellijk mee gestopt.

 

N.B. Van 24 t/m 26 januari  a.s. is weer  de Nationale Vogeltelling

Beschermkap voedersilo

Al eerder blogde ik dat wij de laatste tijd zoveel grote vogels in de tuin hebben: houtduiven, Vlaamse gaaien, eksters, kauwen en Turkse tortels.

Op zich is dat prima, hoe meer vogels hoe beter, maar het is wel zo dat de kleine vogels steeds meer onze achtertuin mijden en dáár zijn we dan weer niet zo blij mee. In de achtertuin zien we geen mezen, roodborstje en winterkoninkje meer.
We hebben (gelukkig) nog wel grote hoeveelheden mussen in de achtertuin.
Daar hangt een vogelpindakaaspot (al een half jaar), ik strooi brood (soms) en er hangt birdfeedereen birdfeeder met  de mogelijkheid voor 4 vogels om tegelijk te eten. Iedere ochtend vul ik die birdfeeder (in Engeland gekocht in een Poundshop)

Er “valt” heel wat voer uit. Ik schrijf valt tussen haakjes omdat ik de mussen ervan verdenk dat ze er specifieke zaadjes uitgooien!
Onder de birdfeeder groeit gras (van de graszaadjes) dat ik van tijd tot tijd weghaal.
Mét mij ruimen ook de hout- en tortelduiven  (met hun snavels) die zaadjes op!

Nu zag ik verleden week bij een vriendin, een vogelvoederding met een plaat er onder die het uitgevallen zaad opving. Ook zat er een soort kooi omheen.
Dát, vertelde de man van mijn vriendin, was om alleen de kleine vogeltjes (die er doorheen kunnen) de kans te geven bij de zaadjes te komen. Het leek mij ook wel iets voor in onze tuin, dus ik riep mijn creatieve man erbij. Hij zou wel zo iets maken!

Toen we thuis kwamen ging hij even naar de Praxis om een stuk ruitjesijzer (gaas) te halen. Hij kwam terug met lege handen. Het spul kon je alleen per rol kopen (duur) géén klein stukje
Op internet kijkend kwam ik er achter dat zo’n “kooi” een beschermkap van een voedersilo heet en voor  44,95 (met silo) besteld kan worden. In geen 44 jaar!
Het was dus zaak om aan goedkoop (groen) gaas te komen. Voor de onderkant zou mijn lief een plastic plantenwatervanger gebruiken en die hadden we nog wel in de schuur staan.

Deze zondag was er formuleraces op t.v. Dan zit mijn lief voor de buis.
Ik ging, na een tijdje in de tuin werken, “even” een brief op de bus doen.
Met mijn fietsje op weg naar de brievenbus zag ik op een stoep een gigantische hoeveelheid takken, struiken, houtwerk en….. groen gaas met grote gaten liggen. Ik stapte af. Bij het huis was een schutting weggehaald, er zat een vrouw in de tuin kon ik zien.
Ik leunde wat naar voren zodat ze me kon zien.
“Mag ik iets vragen?”
– Natuurlijk-
“Zijn die groene spullen op de stoep van U?”
– Ja van ons en de buren, het wordt volgende week weggehaald maar……..-
“Daar zeg ik het niet om, ik vroeg me af of ik wat van dat groene gaas mag hebben?”
De vrouw kijkt zichtbaar opgelucht  – Pakt u maar wat u nodig heeft hoor –
“ Dank u wel. Dan haal ik even een tangetje”
Ik fietste naar huis en pakte een tang uit de schuur. (Ik wilde  dit zonder mijn lief doen  hem verrassen: onverwacht met het groene gaas voor zijn neus staan!)

Dat knippen ging nog niet zo makkelijk  (vermoedelijk had ik een té klein tangetje gepakt)Maar het lukte uiteindelijk wel; ik legde het (vermoedelijk té grote) stuk op mijn fiets en liep ermee naar huis.
Het was mijn lief NIET opgevallen dat ik wat langer weg was gebleven, hij zat gebiologeerd naar het scherm te staren. Hij zag wél dat ik iets meedroeg!
“Waar heb je dat nou vandaan?”

Toen het racen was afgelopen dook hij mét  gereedschap de tuin in.
En voilá; zonder kosten een voedersilo voor kleine vogels!
Nu afwachten of het werkt voor de  kleine vogels.
beschermkap

Zonnebloem

zonnebloemDe  enige zonnebloem in onze tuin is ontstaan door het morsen van zaad uit de birdfeeder. Hij was zo groot dat hij steun zocht bij de standaard van dezelfde birdfeeder. Hij is nu uitgebloeid, afgeplukt en gaat als voor voedsel voor de vogels dienen: de kringloop van de natuur!
Onze buren hebben een mega hoge zonnebloem die zijn Franse naam Tournesol eer aandoet, want zijn vollemaansgezicht is zo gedraaid dat de ochtendzon er pal opvalt, felgeel en kogelrond!

 

Onlangs las ik, dat de langste zonnebloem (ook daar is een record van genoteerd) in Duitsland heeft gestaan. In Noordrijn-Westfalen stond ooit een zonnebloem van ruim 9 meter. Er stond bij dat meneer Schiffer, de eigenaar van de recordzonnebloem er wel een steiger als steun had naast gebouwd.
Het mag dan wel de langste zonnebloem zijn, maar van mij hoeft het niet, de aanblik in je tuin van zo’n bloem met een steiger ernaast.

Mooie  zonnebloemherinneringen heb ik aan de vakanties in Frankrijk met hele velden vol.  Goudgeel en dan met de zon erover; een kunstwerk van de natuur.
(In Engeland waren het de  poppy velden; ook kunstwerken van de natuur, maar dan in het rood!)

 

Verrassingsplantje

juffie

In onze voortuin met hei en struiken kwam onlangs een heel iel plantje op. Het leek totaal misplaatst tussen de stoere struiken: het loof leek een beetje op teer wortelloof en dat bleek het na determinatie dan ook te zijn: Daucus carota oftewel wilde peen. De voorvader van onze wortel.

We hebben in de voortuin al van alles geprobeerd: een heidetuin was oorspronkelijk
de bedoeling, maar de meeste hei ging er dood. Rhododendron.  callicarpa  en de gevlekte japonica doen het er wel en nog een paar stoere struiken, die ik ooit aangereikt kreeg van vrienden (probeer deze eens)  en familie.
Soms lukte het en hadden we er weer een stoere struik voortuinvulling bij.
Niet echt een gearrangeerd geheel dus.

Hoe dit tere plantje, ook wel vogelnestje genoemd, hier komt is me een raadsel.
Ik ben er maar eens iets over gaan lezen:
De plant is tweejarig: in het eerste jaar maakt het plantje alleen bladeren en een dikke penwortel, in het tweede jaar volgt de bloei en sterft de plant. Als we de wilde peen herkennen aan zijn bloemscherm, is het al te laat om het plantje te oogsten. De interessante fase is het eerste jaar, waarin die dikke wortel ontstaat. In het tweede jaar onttrekt de plant reservestoffen uit de wortel, om de bloei en zaadvorming te ondersteunen. Daardoor wordt de wortel minder geschikt voor consumptie.

Uiteindelijk vond ik ook op internet de oplossing van het raadsel: het zaad van dit plantje zit wel eens tussen vogelzaad.
Een stukje van het plantje af, hangt onze birdfeeder; de veroorzaker van dit “vogelnestje” Nooit eerder is daar, in de voortuin (onvruchtbare grond) iets van het vogelzaad ontsproten, terwijl in de achtertuin, onder de birdfeeder dáár: gras, zonnebloemen en andere plantjes naar hartenlust groeien.
De voortuin, bijna geen zon en oorspronkelijk vol met gestort puin van de bouw, is “moeilijke” grond.
Kennelijk niet voor deze kleine, iele, wilde wortel.