Jade




Jade is de gemeenschappelijke naam voor twee mineralen die als edelstenen worden gebruikt: jadeïet en nefriet, of een combinatie van de twee.

Nefriet wordt  het meest ontgonnen in China, maar ook in Canada, Rusland, Australië en Nieuw-Zeeland gedolven.
Jade is een van de meest breukvaste edelstenen ter wereld (breukvaster dan diamant) waardoor het bij uitstek geschikt is voor snijwerken.
Ik las dat deze edelsteen een hardheid van 5-7 heeft ; de chemische formule van NaAI (Si2O6); de dichtheid van de Jade is 3,3-3,5 en dat jade bestaat uit vastgegroeide kleine korrels en viltachtige vezels, die het zeer sterk maken.

Ik heb een paar dingen van jade omdat ik het een bijzondere uitstraling vind hebben, sereen en teer (terwijl het heel hard is)
In Vietnam kocht ik een kleine boeddha van deze bijzondere groene steen (jade hoeft trouwens  niet groen te zijn, het kan ook wit, oranje of bruin zijn, las ik)
Het beeldje sprak me aan. Pas thuis las ik dat jade kalmerend en stabiliserend kan werken bij negatieve emoties, gedachten en boosheid. Als dát werkt, mooi meegenomen.




Jade wordt gezien als symbool van China en heeft van daaruit heel Zuidoost-Azië veroverd.
De mooiste exemplaren met een zeer hoge zuiverheid en een volmaakte smaragdgroene kleur werden door de vroegere Chinese keizers benoemd tot “keizerlijke jade”
De edelsteen werd in China, vermoedelijk rond 6000 v. Chr. al gewonnen.
De vroegere Chinezen noemden jade de “de steen van de hemel” en associeerden de steen met onsterfelijkheid. Ook zou de steen de gave hebben om een verbinding te scheppen tussen hemel en aarde.
Oorspronkelijk werd jade,in China, gebruikt om gereedschap van te maken, maar tijdens en ná de Han-dynastie  (206 v. Chr- 220 na Chr) werd het ook gebruikt voor sieraden

Niet alleen in China was jade bekend, de steen speelde ook een belangrijke rol in de culturen van de Maya’s, Tolteken, Azteken en de Maori (eerste bewoners van Nieuw Zeeland)

In oktober 2016 werd in de kranten melding gemaakt van een enorme vondst jade in Myanmar (Birma) in de staat Kachin in het noorden van het land aan de grens met China.  
De steen daar gevonden woog 175 ton en was toen ongeveer 150 miljoen euro waard.
The Telegraph (Eng. krant) schreef toen dat alleen een beeld in het Jade Boeddha Paleis in China groter is dan deze vondst.
China, de grootste afnemer van jade zou interesse hebben in deze steen (of de steen ook daadwerkelijk daar aangekomen is weet ik niet) 

Ik heb ook nog 2 armbandjes van jade, één gekregen van een door China reizende vriend en één gekocht tijdens een prachtige expositie MING, in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.
De tentoonstelling was indrukwekkend en ik wilde er graag iets van meenemen. Ik was niet de enige die die tentoonstelling bezocht: 73.500 mensen bezochten in het vóór Coronatijdperk (2013) deze tentoonstelling.

Wie nog meer “iets” van Jade heeft zijn de medaillewinnaars van de Olympische spelen van 2008: jade werd toen in de medailles,  van de in Peking gehouden Olympische Spelen, verwerkt



Souvenir- Ghana

Bijna iedereen neemt souvenirs mee als hij of zij naar een ander land gaat. Sommige mensen doen dat ALTIJD, anderen alleen als ze wat moois zien en weer anderen als ze in een “bijzonder” land  zijn.

Ik besloot wat van de souvenirs die we door de jaren heen mee hebben genomen te laten fotograferen en daar een blog bij te schrijven.

Met de vriendin waarmee ik naar Mauritanië ging om haar dochter te bezoeken ben ik ook naar Ghana geweest, toen dezelfde dochter daarheen werd uitgezonden.
Dit keer ging ook mijn lief mee.

Behalve het verblijf bij de dochter van mijn vriendin, zijn mijn lief en ik ook een paar dagen met een gids/chauffeur samen weggeweest. We wilden behalve de hoofdstad Accra en haar omgeving ook iets meer van Ghana zien. De dochter had een 4 daagse trip voor ons geregeld.

Ergens, in de heuvels waar we overnachtten stonden op een plank olifantenbakjes, die had een lokale kunstenares gemaakt en konden worden gekocht. Een mooie herinnering aan onze overnachting daar ( échte olifanten hebben we in Ghana niet gezien)

Ze lijken van metaal, maar ze zijn gemaakt van klei en best fragiel. De lodge-eigenaar pakte ze met heel veel kranten in “voor de thuisreis”; Ghanese olifantjes “thuis” in Holland!

Zowel mijn vriendin als ik waren jarig in Ghana.

Eén van mijn cadeautjes was deze Ghanese vrouw van raffia.

De piece de résistance  van die verjaardag was het prachtige spel Awalé, van oorsprong afstammend van het Ashanti volk. Een smalle “doos” van 2 soorten hout, met een ingelegde zwarte olifant. Het spel is te spelen met de bijbehorende bessen.

Een prachtig gekregen souvenir van Ghana!

Zelf kocht ik nog op een markt een gevlochten armband in de Ghanese kleuren.

We bezochten ook een kralenmakerij.
Gerecyclede flessen worden daar vermalen, het zo verkregen poeder wordt in een mal van klei gegooid, de kralen worden in buiten oventjes gebakken.
Buiten, onder de palmbomen, zaten mannen decoraties op de kleine en grote kralen te schilderen.
Dáár wilde ik graag wat kralen kopen: ik heb er een beeldschoon snoer van. Helaas is het wat te zwaar voor mijn nek, en heb ik het meestal maar een klein uurtje om, voor het weer in het sieradendoosje verdwijnt.



Erg leuk als je iets zo  “bijna” hebt zien maken.