Souvenirs -Nw Zeeland

Bijna iedereen neemt souvenirs mee als hij of zij naar een ander land gaat. Sommige mensen doen dat ALTIJD, anderen alleen als ze wat moois zien en weer anderen als ze in een “bijzonder” land  zijn.

Ik besloot wat van de souvenirs die we door de jaren heen mee hebben genomen te laten fotograferen en daar een blog bij te schrijven.

De zilveren boomvaren is het nationale sportsymbool van NieuwZeeland.
Gigantische varens (van ca. 3 meter hoog) groeien daar in de regenwouden, we liepen er tussen, eronder en we bewonderden!

Hier in Nederland ben ik al helemaal wous van varens, ik heb er al heel wat ( van vakanties) “meegesmokkeld” en in onze tuin gezet (sommige overleefden, sommige niet).  Vanuit Nieuw Zeeland met het vliegtuig, durfde ik niet levend materiaal te smokkelen. ( binnen Europa in een afgeknipte frisdrankfles met aarde in de auto is tóch anders)

Als souvenir kocht ik een broche  en een hangertje van een zilvervaren en mijn lief een pet met een varen erop.


Bovendien maakte mijn lief (ooit fotograaf) prachtige foto’s van de varens. Hij maakte er zelf (van meranti hout) lijsten om.Deze twee varenfoto’s hangen prominent in onze huiskamer.



De Nieuw-Zeelandse natuur heeft mega veel indruk op me gemaakt.
De nacht vóór de dag dat we van Noorder- naar het Zuidereiland zouden varen was er een aardbeving.
Nooit eerder zoiets meegemaakt; de camper schudde. De kade was vernield en vertrekken naar het Zuidereiland was dagen niet mogelijk.
Dus zijn we op het Noordereiland gebleven, een beetje teleurgesteld, maar voor de mensen die door de aardbeving gedupeerd werden was het erger. Ook op het Noordereiland was qua natuur genoeg te zien.
De sterrenhemel die we dáár gezien hebben was onvergetelijk!
(Elk souvenir dáárvan valt in het niet bij de herinnering)

Hoe de roodborst aan zijn naam kwam

Al eerder schreef ik een blog over wetens(w)aardigheidjes van een roodborstje
Die “wijsheden” had ik onder andere van de vogelbescherming.
Juiste informatie dus.
Ik “weet” ook een paar niet-wetenschappelijke dingetjes over een roodborst.
Ik weet niet waar ik  die “wijsheid” heb opgedaan, ik weet ze al jaren en deel ze nu met u.

Een roodborstje was ooit, zo gaat het verhaal, een saai grijs vogeltje om te zien.
Wel een heel lief vogeltje.
In het jaar 33 na Chr.*) vonden er in en om Golgotha**) een paar events plaats.
Jezus werd gekruisigd én er was een aardbeving.

Toen Jezus aan het kruis hing had hij een doornenkroon op.
Het verhaal gaat dat een klein grijsvogeltje de doornen die in Jezus zijn hoofdhuid drukten met zijn snaveltje verwijderde. Bij dit “werk” viel een druppeltje van Jezus bloed op zijn borstje. Die druppel is bij hem en al zijn nageslacht voor iedereen duidelijk zichtbaar gebleven, zodat iedereen kon zien wat een menslievend vogeltje een roodborstje (zo werd hij van die tijd af genoemd) is.
En nog steeds is een roodborstje een mensenvriend.

Wij ervoeren het zelf: mijn lief was aan het scheppen in de voortuin, toen hij even stopte kwam er een roodborstje vlakbij hem op zijn schep zitten. En ooit op een camping in Engeland kwam zowel bij mij als bij mijn lief een roodborstje op onze schoen zitten (niet dezelfde!)

Het andere “verhaal” over het roodborstje is zijn liedje.
Voor deze gelegenheid heb ik het even helemaal opgezocht (ik kende alleen het refrein)



Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

‘t Meisje deed open, het beestje kwam snel
Binnen was ‘t beter, dat wist ie wel
Bij ‘t meisje had hij het goed naar zijn zin
Ging toen het bos niet meer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in
Zij nam hem bij haar en had in haar schoot
Korreltjes haver en kruimeltjes brood
Maar toen de lente weer kwam, tin, tin, tin
Vloog hij het bos toch weer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

*) In 2014 werd er een wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd over de exacte datum van de kruisiging van Jezus.  In het vakblad International Geology Review  bundelden onderzoekers geologische, astronomische verslagen en oude teksten en kwamen op 3 april in het jaar 33 uit.
In het evangelie van Matheus staat immers dat de aarde beefde toen Jezus aan het kruis hing. Er was toen een aardbeving in die regio.

**)Golgotha betekent schedelplaats

De zoveelste waarschuwing.

We kunnen er niet meer omheen.
De natuur pakt de mensheid terug.
Na zoveel waarschuwingen dat de mensheid op de verkeerde weg is; BSE, SARS, smelting van de ijskap, tsunami’s en aardbevingen  en nu  Corona is het niet meer genoeg om van 130 naar 100 km te  gaan rijden, elkaar een elleboogje te geven en mondkapjes te dragen.
Er moeten drastischere maatregelen genomen worden.
Welke?
IK zou het niet weten.

Ons leven zoals het er tot nu toe uitzag MOET veranderen; consuminderen is ook niet meer genoeg.
We leven met velen op de planeet aarde, er moeten stappen terug gedaan worden.
Veel mensen zijn bereid stappen terug te doen en er zijn mensen  zoals Boyan Slat die al iets ondernemen. Er is méér nodig.

Het is tijd  voor regeringen om meer naar wetenschappers te luisteren ECHT te luisteren en  dáár beleid op af te stemmen,.Maatregelen te nemen, hoe impopulair ook.Het is nodig!!Het is niet alleen Corona, het is meer………………..Ik wil  wat doen, maar ik wil guidance.
Wat kunnen we doen? Wat heeft werkelijk zin om deze neerwaartse spiraal te stoppen?
Of zijn we als mensheid al te ver heen?ronde golf