Stamboomonderzoek

Een leuke hobby;  stamboomonderzoek.
Je kunt het vanuit je stoel met laptop doen, maar ook op locatie: archieven induiken en gegevens over jouw voorouders opdiepen; gaan kijken bij huizen waar ze ooit gewoond hebben, in stadjes of dorpen lopen waar ze geleefd hebben en op kerkhoven naar hun graf zoeken.

Mijn lief en ik hebben het allemaal gedaan.
De laatste tijd ben ik weer op mijn laptop aan het speuren, want er is meer te vinden dan een aantal jaren geleden. (Ik ben nergens LID van en doe NIETS met betalende sites) gewoon zoeken wat algemeen te vinden is: in Open Archieven (openarch.nl), Geanet (gw.geneanet.org )of Wiewaswie.nl om maar eens een paa r(gratis) sites te noemen.

BBC geneaAls je geïnteresseerd bent in stamboomonderzoek zijn er twee leuke t.v.-programma’s daarover: op de BBC Who do you think you are en het Nederlandse, daarvan afgeleide Verborgen Verleden.

In het Engelse programma zoeken (voornamelijk) Engelse beroemdheden naar hun voorouders en in het Nederlandse programma zijn het Nederlandse au- en acteurs, sporters en politici.
Onlangs zag ik de programma’s met Gerrit Zalm en met schrijfster Esther Verhoef.

Mijn lief komt van een kleine familie: zijn vader had één zus, zijn moeder één broer.
Zijn opa (van vaders kant) had één zus en zijn vrouw (oma) had ook maar één zus.
Aan de andere(moeders) kant (met veel voorkomende achternaam) had dié opa 6 broers en zusters (waarvan één maar 5 maanden geleefd heeft); diens vrouw was enig kind.
Mijn man heeft een niet veel voorkomende naam, dus dat is relatief “makkelijk” zoeken.

Mijn achternaam is hetzelfde als een plaatsnaam. Zoeken wordt vaak bemoeilijkt doordat iedereen die ooit in die plaats gewoond heeft, of elk evenement dat dáár ooit geweest is, opduikt als ik mijn achternaam intyp.

Het jammere vind ik, hoewel ik terug kan gaan tot omstreeks 1666 ik NIEMAND van onze familie heb kunnen vinden die ook daadwerkelijk uit DIE plaats komt!
Waarom heeft ooit een voorvader van mij DIE achternaam gekozen terwijl hij of zijn vrouw daar NIET vandaan kwam (de plaats waar de meesten van mijn vóór, voorvaders en- moeders vandaan komen ligt ca.55 kilometer van de plek zoals ik heet)
Het zal wel altijd een mysterie blijven.

Misschien is daarom dat genealogische onderzoek zo leuk; je zou “elk moment” iets kunnen vinden dat je nog niet weet! Schatzoeken!

Vanillestokje

inside-the-factory_
De BBC maakt geweldige documentaires. Momenteel wordt een serie uitgezonden die ”Inside the factory” heet (zondags 19.00 BBC 2) Daarin laten ze zien HOE bepaalde voedingswaren gemaakt worden bv. Groentesoep.
Tussendoor  de productie door komt een historische item; zoals wanneer is men voor het eerst soep gaan maken, en wat er toen in zat. Ook een item is: waar komen bepaalde ingrediënten vandaan?
Bij de aflevering van groentesoep werd bijvoorbeeld het oogsten van de erwten in beeld gebracht.

Er loopt, in de fabriek een klok mee, zodat de kijker kan zien hoelang het duurt eer alle ingrediënten, bereid en ingeblikt en als bliksoep, een fles likeur, Engelse cake of iets anders de fabriek verlaat. Hogelijk interessant.

Dit is wel een heel lange inleiding om iets te vertellen over een vanillestokje.
Dat was laatst Inside the factory een ingrediënt voor Whisky cream likeur.
peulen die bessen hetenEr werd verteld dat vanille uit bessen komt die eruit zien als peulen.
Er werd kort ingegaan op de vanilleproductie (één van de vele ingrediënten in cream whisky) , maar ik wilde daar graag meer van weten en heb e.e.a. nagezocht én er een blog over geschreven
vanillestokjes
Vóór het een vanillestokje wordt zoals wij die in de winkel kopen, moet er van alles gebeuren: onrijp geplukt, bevochtigd, verhit en een fermentatieproces in gang gezet.
Geen wonder dat de stokjes zo duur zijn.
De vanille-orchidee, de plant waar vanille van gemaakt wordt komt oorspronkelijk uit Mexico.
De plant werd, begin 19e eeuw naar Europa meegenomen. Eenmaal in Europa groeide de plant wel, maar droeg hij géén vruchten.
Géén vanilleproductie dus!
De oorzaak bleek in de bestuiving te liggen. In Mexico werd de bestuiving door een lokaal voorkomende bijensoort, uitgevoerd. Die bijensoort komt alleen dáár voor, dus in Europa geen bestuiving, géén vruchtdragende plant.
Uiteindelijk ontdekte men dat de bestuiving ook door de mens, kunstmatig dus, kon worden uitgevoerd, toen kon ook in Europa vanille gewonnen worden.

Madagaskar, het op 3 na grootste eiland ter wereld*) is één van de grootste producenten van vanille.
Vanille van zéér goede kwaliteit is Bourbonvanille, afkomstig van een eiland dat vroeger Bourbon heette en nu Réunion (ca.830.000 inwoners)

Er is meer vraag naar vanille dan er geleverd kan worden, dus produceert men ook synthetische vanille. Hierbij wordt onder andere gebruikgemaakt van de stof lignine, meestal afkomstig van houtafval uit de papierindustrie, maar ook wel van kruidnagelolie. De geurstof van kruidnagels (gedroogde, nog gesloten bloemknoppen van de kruidnagelboom) bestaat hoofdzakelijk uit de olieachtige vloeistof eugenol, die omgezet kan worden in vanilline.

 

 

*) Australië is een continent en wordt NIET meegeteld.
(Groot Brittannië telt wel mee en staat op 9)

 

The Miniaturist (tv)

poppenhuis
Iedereen die wel eens in het Rijksmuseum is geweest heeft het poppenhuis van Petronella Oortman zien staan, een trapje ervoor, zodat je er goed in kan kijken en de prachtig gemaakte kleine meubeltjes van dichtbij kan aanschouwen.

 

Dit poppenhuis heeft schrijfster Jessie Burton geïnspireerd om een roman te schrijven The Miniaturist. Deze roman is verfilmd en vanavond wordt deel 2 uitgezonden op BBC first*)

BBC first herhaalt altijd vele keren bijna ieder programma, dus als u het mist komt het zeker in de komende dagen nog wel een paar keer voorbij.

Het is niet bekend wie dit, in het Rijksmuseum tentoongestelde, poppenhuis heeft gemaakt.
Het was ooit van Petronella Oortman die gehuwd was met een koopman; Johannes Brandt en  het was een kleine kopie van hun  eigen herenhuis
Tot zover de waarheid.
Jessie Burton liet Petronella het poppenhuis krijgen van haar man, als huwelijksgeschenk, in werkelijkheid bestelde Petronella het zelf en werkte zij er van 1686 tot 1710 aan.
Het was vroeger voor (rijke) vrouwen een hobby en tegelijkertijd een kunstwerk om mee te pronken.
Nu geeft het tentoongestelde poppenhuis ONS een duidelijk beeld van het leven van rijke lieden in de 17e eeuw.

In de serie laat Petronella 3 miniatuurtjes bij een vakman maken; een vogelkooi, een doosje marsepein en een luit. Die worden bij haar afgeleverd en daarna krijgt ze van tijd tot tijd miniatuurtjes afgeleverd zonder dat ze daartoe opdracht heeft gegeven.

In de serie is Petronella “gekocht” door Johannes Brandt: haar moeder in Assendelft is bijna bankroet en Johannes zoekt een bruid, dus de koop wordt beklonken; het gezin is financieel  boven Jan en Petronella vertrekt naar Amsterdam om zich bij haar man te voegen.
Als ze eenmaal in Amsterdam aankomt blijkt ze in het huis, behalve samen te wonen met haar man, ook haar schoonzus inwonend te hebben én een knecht en vrouwelijke bediende.
Het hele huis ademt een sinistere sfeer uit.
Johannes geeft haar amper aandacht en raakt haar niet aan. Aan het eind van aflevering 1 blijkt waarom: Johannes valt op mannen. Blijkbaar heeft hij Petronella “gekocht” als façade.

De serie is intrigerend; meteen als Petronella met de boot door de grachten naar haar nieuwe huis gevaren wordt voel je iets sinisters. De zuster van Johannes Marin wordt geweldig gespeeld door Romola Garai, je krijgt al meteen een hekel aan haar, een bazig, ontoegankelijk type.
De miniaturist, de grote afwezige, maakt prachtige dingen maar waarom stuurt hij ze naar Petronella? Hij krijgt er immers geen geld voor.
Een bijzondere miniserie.

  Hoofdrolspelers: Anya Taylor-Joy *Petronella,  Alex Hassell * Johannes

 

*) 3 delige t.v.serie

 

 

Loeki

Onlangs las ik ergens één regeltje dat me bij is gebleven en waar ik DUS nu maar een blog over schrijf.

Het zinnetje was: Op 24 januari 1972 werd Loeki de Leeuw geboren.

Toen ik eens ging “spitten” in Loeki ontdekte ik dat hij al veel eerder “geboren” was, nl al in 1952. Hij was ontworpen als een mascotte voor de KLM, als eerbetoon aan het Nederlands Voetbalteam

Joop  Geesink (1913-1984), een Nederlandse filmproducent is de geestelijke vader van Loeki, Hij is vooral bekend geworden vanwege zijn werk met poppen.
In 1972 werd Loeki, na voetbalmascotte, herboren als de leeuwenpop van de STER.
Zon tien man, in de studio van Marten Toonder maakte deze korte filmpjes, die tot 2004 op tv te zien waren.

Ik geloof niet dat Loeki meer tekst had dan zijn vaste uitroep: “Alsjemenou”.
Nu las ik dat er meer dan 7.000 van deze filmpjes met de stop-motion techniek van Loeki zijn gemaakt. Elk van 4 seconden.

Ook nu Loeki er niet meer is, is hij er toch, en wel als prijs voor de beste reclame: De gouden Loeki
Ook de irritantste tv reclame heeft een “prijs”: de Loden leeuw.

loeki
Ook in Japan is Loeki te vinden: daar is hij de mascotte van het Themapark Huis ten Bosch, vlakbij Nagasaki

loeki 2
Loeki heeft ook zijn eigen glossy magazine gehad, een eenmalige uitgave in 2016 ( € 7,95)

 

 

Afbeelding  Loeki Japan: Door MarioR – Eigen werk, Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=7423917

 

Methusalem

Volgens de Bijbel werd de zesde generatie ná  Adam en Eva  Henoch*) geboren die op zijn 65 jaar Methusalem verwekte. Methusalem is “beroemd” geworden omdat hij de oudste mens OOIT  zou zijn geworden; hij werd (volgens de Bijbel)  969 jaar!

ErikDe EO heeft momenteel een serie lopen die naar deze Bijbelse figuur genoemd is ”Het geheim van Methusalem” **)
Daarin gaat neuropsycholoog Erik Scherder***) op bezoek bij ouderen en vraagt hij hen oa. of het leuk is om oud te zijn en hoe ZIJ denken dat ze zo oud geworden zijn.

Scherder zelf wil “jong” blijven, is 66 jaar en werkt nog “gewoon” door. Hij denkt dat dat ook het recept is om “jong” te blijven, door te blijven werken ook na je 65 ste.
Daar denken anderen, ontdekt hij door zijn programma, wel eens anders over.
Het  hangt ook sterk samen met een goede gezondheid: Voel je je goed dan kun je ook meer aan.
Een “stel” van 99 en 106 gaat nog mét de auto plantjes kopen bij een kwekerij. Ze hebben elkaar nog niet zo lang geleden “ontdekt”, wonen apart maar gaan soms leuke dingen samen doen.
Het ziet er geweldig leuk uit, maar bij de man thuis, pratend met Scherder komt er ook een ander verhaal uit; de “lege” dagen als zijn vriendin er niet is en er “niets te doen is”, de uitzichtloosheid, geen horizon te hebben waar je naar toe kunt leven.

Iedereen heeft zo zijn eigen mening over hoe hij oud zou willen worden en soms wordt die mening bijgesteld naarmate men ouder wordt. Maar vaak ook is het een levensvisie.
Zo zegt een dame in de uitzending NIET ouder dan 80 te willen worden, dat is haar grens! Erik probeert haar te overtuigen langer door te gaan, maar ze weet zeker dat ze dat niet wil.
Veel ook  blijkt samen te hangen met wat je hebt meegemaakt (in een andere levensfase) met oudere mensen: de zorg voor vader of moeder die dement, hulpbehoevend of ziek was bijvoorbeeld.

Ik moest door dit programma denken aan de opa van mijn man die 103 geworden is en heel lang goed gezond was. Hij zei dat het ergste was van oud worden dat veel dierbaren je ontvallen ( zelfs een kind had hij overleefd) vrienden had hij niet meer : allemaal al dood.
Zijn dochter raadde hem aan dan ergens op een bankje te gaan zitten, daar zaten immers altijd oude mensen om mee te praten. Hij schamperde “Die jonkies van 70!”

*) Henoch zelf werd 365 jaar oud.
**) donderdagsavonds NPO 2
***) Bij het grote publiek bekend geworden door optredens in DWDD

 

A Passage to Britain (BBC)

IndiaDe BBC zendt meestal goede en vaak ook leerzame programma’s uit.
Momenteel is er op dinsdagsavond een serie, gepresenteerd door hoogleraar geschiedenis Yasmin Kahn: A passage to Britain
(BBC 2)

Yasmin Kahn, zelf in Engeland geboren uit Engels/Ierse en Pakistaanse ouders zoekt in dit programma uit wat er geworden is van mensen die, in de jaren ’40 uit India naar Engeland vertrokken zijn.
Mensen, die vlak na de onafhankelijkheid van India per schip naar Engeland vertrokken zijn.
Ze stelt vragen als: Waarom vertrokken ze? Hoe hadden ze het in India? Waar verbleven ze en hoe werden ze ontvangen na hun aankomst? Hoe is het ze vergaan?

Ze zoekt ze op en praat met kinderen en kleinkinderen en een enkele keer ook met de mensen die ZELF ( als kleine kinderen) op de boot zaten. Er worden foto’s getoond van de bootreis, van het leven dat de mensen in India hadden en van de opvangkampen in Engeland waarin ze terecht kwamen.
We zien de mensen NU in Engeland en een enkele keer gaat professor Kahn met één van die mensen terug naar India.

Aan de orde kwamen, de sikhs, Anglo-Indians en, gisteren: POLEN
Het viel professor Kahn op dat op de passagierslijst van een bepaalde boot (passagierslijsten zijn  haar uitgangspunt) zoveel Polen van India naar Engeland vertrokken.
Ze zocht een gezin op en kwam bij twee zussen terecht die als kleine kinderen vertrokken waren uit India. Waarom?

Toen in 1939 de Duitsers en kort daarna de Russen Polen binnen vielen, werden veel polen gedeporteerd naar Siberië. Toen de Russen, die eerst een pact hadden met de Duitsers, maar na de inval van de Duitsers (1941) zich aansloten bij de geallieerden, waren de Poolse gevangenen geen gevangenen meer.  Van de geallieerden wilden de Engelsen de Polen wel opvangen in wat toen (nog) hun grondgebied was :India.
De Polen vertrokken veelal per trein maar ook deels lopend.

De twee zussen die we in de uitzending zien waren bijna een jaar onderweg geweest van Siberië naar India.
Toen, in 1947 India zelfstandig werd, konden de Engelsen de Polen niet meer beschermen en kregen ze de kans om naar Engeland te vertrekken.
Dat deden veel Polen, waaronder het gezin van de 2 zussen.
Mensen die al zoveel hebben meegemaakt werden weer opgevangen in kampen, waar dit  specifieke gezin 5 jaar verbleef.

Een stukje geschiedenis waar ik NIETS van wist.
Ook volgende week dinsdag gaat Yasmin Kahn weer aan de hand van passagierslijsten van schepen die  toen uit Bombay vertrokken speuren naar mensen met verhalen!!

 

Wat vinden de geestelijke leiders ervan?

Vaak omring je je met mensen die, in vele opzichten, gelijk denken, van het zelfde geloof en/óf milieu zijn.
Ik vind het fascinerend om met “anders-denkenden” van gedachten  te wisselen; je hoort dingen van een andere kant dan je gewend bent, het scherpt je, zet aan tot (dieper) nadenken.

Ooit op catechisatie had ik les van een remonstrante dominee, die de denkwijze aanhing dat je pas kunt kiezen, als je weet wat er nog meer is.
Dus wij, catechisanten, gingen met hem oa naar een synagoge en een katholieke kerk (ik denk niet dat er toen al een moskee was) en hij legde uit wat die geloven inhielden.
Die bezoeken legde de basis van mijn leergierigheid naar andere geloven.

Momenteel is er op t.v. een serie Kijken in de ziel, (maandag 13/8 NPO 2) waarin Coen Verbraak spreekt met religieuze leiders. Hij noemt onderwerpen als abortus, euthanasie, homoseksualiteit en vraagt daar oa. een rabbijn,  imam, bisschop en een hindoepriester hier een mening over.
Fascinerend!

Wat mij opviel was de innerlijke “strijd” tussen wat een religieusleider MOET vinden omdat in “zijn” heilige boek staat en zijn of haar eigen mening. Meningen geuit in voorzichtige bewoordingen, zoekend naar woorden.
De bisschop was de enige die resoluut dingen resoluut afwees: homofilie mag, maar niet praktiserend (hij onthield zich ook en is een gelukkig mens!)
Euthanasie mag niet! Maar bij een ondraaglijk lijden dan? vroeg Verbraak.
Antwoord bisschop: Daar is pijnbestrijding voor!
Abortus is moord, nooit mag een levend wezen gedood worden; ook niet een ongeboren leven! Maar bij verkrachting dan? vroeg Verbraak.
De vrouw zou alle steun van de bisschop krijgen, maar het kind moest geboren geworden!

Mooi vond ik de vrouwelijke rabbijn, die zei dat de mens naar Gods evenbeeld is geschapen, wie is zij omdat te veroordelen.
Euthanasie wijst de Joodse kerk af, maar de vrouwelijke rabbijn was verschillende keren aanwezig geweest bij een stervende die euthanasie gevraagd had, ze was als geestelijk leider gevraagd daarbij aanwezig te zijn en was dat ook. (ze was zichtbaar ontroerd toen ze daar aan dacht)

Verrassend: de imam die reageerde op een opmerking van Verbraak dat de christelijke kerken in Nederland leeglopen maar dat de moskeeën daar geen last van lijken te hebben.
De imam zei “Nóg niet”. Ook de moskeeën moeten zich aanpassen aan veranderende tijden vindt de imam. Hij vertelde dat de moskee in Nederland ook vaak een stukje “thuis” is voor de mohammedanen.
Hij pleitte ervoor dat alle imams in Nederland, Nederlands moeten spreken en in het Nederlands preken.

Er werden dingen gezegd, die anders zijn dan waar ik in geloof; zulke meningen zette me aan het denken.

Bovenstaande is maar een impressie over wat op MIJ indruk maakte.
Dit was aflevering 4 er komen er nog 2.
Interessant om te horen (meer een luister- dan een kijkprogramma; vnl mannen aan een tafel)

Henry John Deutschendorf*)

AnniesSongOp de BBC was onlangs een documentaire over het leven van John Denver, een zanger uit mijn jeugd te zien (net als kort tevoren er een documentaire was over Roy Orbison)
Zodra ik de naam van John Denver hoor denk ik aan de Muppets en “Grandma”s feather bed”. Dát stukje Denver-t.v. heeft een onuitwisbare beeldindruk op me gemaakt, evenals enkele van zijn  “gevoelige” songs een geluidsherinnering heeft achtergelaten.

In de documentaire hoorde ik voor het eerst zijn ECHTE naam, zijn vader was Majoor Henry J. Deutschendorf, United States Air Force, 43rd Bomb Wing, gelegerd in Roswell (USA) toen John werd geboren. Door het werk van zijn vader is het gezin veel verhuisd en moest John jr elke keer wennen aan een nieuwe school. Doordat hij gitaar ging spelen “merkten zijn medescholieren hem eindelijk op” zo vertelde hij in de film.

Als singer-songwriter heeft hij vele mooie countrynummers geschreven zoals Take me home, dat voor de soldaten in Vietnam een speciaal “lijflied” werd en het prachtige “Annie”.
Een liefdeslied pur sang:
You fill up my senses
Like a night in a forest
Like the mountains in springtime
Like a walk in the rain
Like a storm in the desert
Like a sleepy blue ocean
You fill up my senses
Come fill me again

Zijn eerste vrouw vertelde in de documentaire  dat hij het voor haar schreef na een ruzie. Ook  vertelde waarom ze van hem was gescheiden: Ze wilde een man die er WAS.
Zij en John hebben 2 kinderen geadopteerd waarvan de oudste ook even in beeld kwam en ontroerende dingen over zijn vader zei. Het meisje kwam niet in beeld, maar de moeder vertelde dat ze “Annie” op haar bruiloft had laten spelen.

Er kwamen korte stukjes van zijn optredens in beeld en van zijn tweede vrouw. Maar langzamerhand kreeg ik the creeps. Ik weet  namelijk hoe Johns leven (en dus ook de documentaire)  afloopt! En inderdaad zie je hem in zijn zojuist gekochte vliegtuigje. Het volgende shot is van een boot die de brokstukken ervan aan het opvissen is.

Hij liet 2 vrouwen, 2 kinderen , mooie muziek en heel veel fans na.

 

*) Henry John Deutschendorf, Jr. (1943-1997)

Roy Orbison (1936-1988)

wp royDe muziek van Roy Orbison, met name  Pretty Woman, heeft betekenis voor mijn jeugdige verliefde jaren. Toen er onlangs bij de BBC een documentaire over zijn leven kwam wilde ik die graag zien. Achteraf weet ik niet of ik, als ik alle ellende die deze man heeft meegemaakt tevoren had geweten, nog naar de documentaire gekeken had. Wat een heftig leven!

Er waren in mijn jeugd “muziekblaadjes” waar wel één en ander instond over het leven van een artiest; ik kocht ze niet, spaarde mijn zakgeld op voor singles (lp’s waren voor mijn zakgeld onbetaalbaar)

Ik wist (wéét) dus praktisch niets over een zanger(eres) die ik goed vond(vind).
In deze documentaire hoorde ik over het leven van deze, donker gebrilde man; Heftig!
In het kort: getrouwd,3 kinderen, vrouw overlijdt bij een motorongeluk (waar hij bij is) Hij brengt zijn kinderen onder bij zijn ouders, want hij treedt zelf al op.
Bij een optreden krijgt hij een telefoontje dat zijn huis staat in brand staat.
Twee van de drie kinderen overleven die brand niet. Twee jaar later trouwde hij met een 17 jarige meisje, ze krijgen 3 kinderen. Zijn andere kind (van zijn overleden vrouw) blijft dan bij zijn ouders (die woonden vlakbij de grote boerderij van het nieuwe gezin) Roy komt na een poos geen hits gehad te hebben terug van een geslaagd comebackoptreden bij zijn ouders en zoon, zegt dat hij nu “even” meer tijd voor hen zal hebben, gaat de badkamer in … De, nu volwassen zoon vertelt geëmotioneerd :”Toen werd het stil, ik voelde dat er wat mis was” Zijn vader was in de badkamer overleden aan een hartaanval.

Dramatischer kun je een levensverhaal amper verzinnen. Mijn hart  gaat uit naar de oudste zoon, die de brand overleefd heeft, 2 broers heeft moeten missen en de rest van zijn leven bij zijn grootouders heeft gewoond (weliswaar met papa’s huis dichtbij, maar toch…papa heeft nieuwe vrouw nieuwe kinderen)

Dit was niet wat ik tevoren, in de gids kijkend, van deze documentaire verwacht had.
De muziek en de bijzondere stem raken me nog steeds.
Maar in deze documentaire, raakt het menselijk verhaal, met name verteld door de oudste zoon me het meest. Het moment waarop mijn tranen begonnen te biggelen, was aan het eind, waarop de “zonen” samen zijn, zich verenigd hebben om de muziek van hun vader levend te houden. Je ziet ze spelen, de “gehavende” zoon ( zo ziet hij er ook echt uit, ook iets mis met zijn ogen) ziet er zo “blij” uit, het plezier spettert van het scherm. Een bijzondere  BBC documentaire!

Die op 19 april om 22.50 uur weer  te zien is op België (Canvas)

Darts op t.v.

wp dartbord

Voor de meeste sporten op t.v. heb ik niet het geduld om te kijken. In Engeland keek ik vroeger wél, samen met mijn broer op de bank, naar golf en darten. In Nederland waren die sporten maar zelden op t.v. te zien. Darten al helemaal niet omdat er geen Nederlandse darters op dat niveau speelden. Dat veranderde in 1993 toen Barney (Raymond van Barneveld) meedeed aan het Embassy Wereldkampioenschap Hij won zijn eerste rondepartij en werd daarmee de eerste Nederlander die een wedstrijd op het Lakesidepodium had gewonnen; er zouden nog vele volgen.

Het prijzengeld voor de darters is niet mis; dit jaar wordt er totaal 1,8 miljoen aan de darters uitgekeerd. De winnaar van het toernooi krijgt daarvan 400.000 pond.
Vanaf 14 december tot en met 1 januari wordt weer het PDC Wereldkampioenschap darts in Londen (Alexandra Palace) gehouden.
Met de kerst gaan alle darters “naar huis” maar op woensdag 27 december begint het weer; vanaf dan tot en met de finale iedere avond uitzending (RTL 7) mét deelnemende Nederlanders!