(g)een vuurwerk

Bij de jaarwisseling 2019/2020 moesten bijna 1300 slachtoffers van vuurwerk naar huisartsenpost of ziekenhuis!
Als het goed is zullen bij de jaarwisseling van 2020/2021 géén slachtoffers van vuurwerk zich bij ziekenhuis of arts hoeven melden. Deze jaarwisseling mag er geen vuurwerk worden verkocht,  worden vervoerd en  is het verboden om vuurwerk te bezitten en het af te steken. 

Dat allemaal om ziekenhuispersoneel en hulpverleners te ontzien.
Op de site van de Rijksoverheid staat het allemaal te lezen, ook dat de minimale boete € 100,- is mét een aantekening in het strafblad.

Hier, op een wandelingetje door de wijk zie en vooral HOOR ik “jongetjes” vuurwerk afsteken.
Ook zag ik een VADER met 2 zoontjes ’s avonds na het eten op een parkeerplaats vuurwerk afsteken.
( Waarom denken toch zoveel mensen dat het HEN NIET gebeuren zal?)

Mag dat wel? Nee natuurlijk niet, maar op de site van de RIJKSOVERHEID  staat tijdens de jaarwisseling.
Je mag, in Nederland, nóóit vuurwerk afsteken alleen in de nacht van 31 dec op 1 januari. Dus hoeft de Rijksoverheid NIET te vermelden dat het voor (en na) de jaarwisseling  ook niet mag.
Maar ik vind het wel ietwat vreemd geformuleerd, want de verkoop van vuurwerk is nooit tijdens de jaarwisseling, meestal  30 en 31 december.(Wij Nederlanders, steken zelf trouwens pas vuurwerk af sinds ca. 1950, daarvóór had (bijna) niemand geld om iets te kopen en het dan in de fik te steken)

Ik hoop dat mensen zich houden aan het vuurwerkverbod en NIEMAND, gewond door vuurwerk, medisch personeel nodig heeft.

Voor de(huis)dieren is het een zegen geen (weinig) vuurwerk. Ik herinner me onze hond, die de hele Oudjaarsavond en -nacht onder het bed zat te bibberen en de hond van vrienden die valium kreeg omdat hij anders helemaal DAAS werd van dat geknal.

Dit jaar dus géén of weinig geknal (oorspronkelijk bedoeld om de boze geesten weg te jagen) maar stilte, 31 december 00.00 uur; een moment van bezinning!
Of de herinnering aan hoe het “vroeger” was!

De duur van Kerst

Je kijkt naar iets uit…. en “opeens” is het voorbij.
Tevoren ben je druk met de voorbereidingen, je leeft naar HET moment toe, dan is daar het moment ZELF…. en dan…. is het VOORBIJ.

Kerstmis heeft dat.
De voorbereidingen: boodschappen, de versiering IN huis én (dit jaar EXTRA vroeg)  véél lichtjes buiten. Het vergt allemaal nogal wat tijd!
En dan breken de kerstdagen aan: gezelligheid, naar de kerk of thuis een kerstverhaal, samen brunchen of dineren, een wandelingetje  buiten of spelletjes binnen en dan………..komt er nog zo’n
dag (in afgezwakte vorm) en dan….. is het weer voorbij

De volgende morgen breekt aan; wat men ook weleens noemt de DERDE kerstdag, dit jaar op een zondag.

Geen werk, boodschappen of andere bezigheden. Opruimen?
Een beetje, je wilt het kerstgevoel nog even laten duren, maar het lukt niet echt.
Je gloeit nog na van de gezelligheid, maar het huis is “leeg” het kerstgevoel van binnen was er gisteren, eergisteren en de avond ervóór, maar NU is het weg.
En na een tijdje pyamatijd ga je je aankleden en ná de koffie ga je toch maar wat opruimen; het logeerbed, een stofzuiger door de huiskamer voor de kruimels, het kerstkleed gaat in de was, de overgebleven (papieren) kerstservetten (je had 2 pakken gekocht) gaan weer in de kast voor volgend jaar (als je wéér vergeten bent dat je nog een pak had) en dan tóch de wasmachine maar vast aan.
Vanavond eet je “restjes” (je had weer veel te veel gekookt)

En, vóór je het weet, valt de avond. De voor- en achtertuin worden weer stralend verlicht, dát besluit je nog een tijdje zo te laten, die lichtjes; je wordt er blij van (en blijheid heb je NU meer dan ooit nodig om verder te kunnen) Na het opmaken van de “restjes” loop je nog een rondje in je wijk en zie (én voel je) licht. Dit jaar meer lichtjes dan ooit tevoren, met uitschieters die je andere jaren niet (zoveel) zag fairybells, heglichten en verlichte deurkransen.

Alexander Smith zei het ooit in het Engels (Schots) en dit jaar gold het meer als ooit tevoren:|

“Christmas is the day that holds all time together” of (vrij) vertaald:
“Kerstmis is de dag die de tijd bijeenhoudt”

En zo is het: de Kerstdagen zijn nu  écht voorbij, er komt weer een maandag aan!

Kerstwens

Begin van dit jaar, toen we nog nooit van COVID-19 gehoord hadden ( O, wat verlang ik terug naar die tijd!) waren we in Boedapest.
Nog niet alles was opgeruimd van kerst en het was ongelooflijk zacht voor de tijd van het jaar.
We hebben ontzettend veel gezien van die bijzondere, oude stad ( zie blog 13 jan.)

Daar zagen we ook, in een kerk, deze bijzondere kerststal.

Met een foto van déze uiting van Kerst wil ik U allen Goede Kerstdagen wensen

Iets heel anders is de stal die hier thuis onder de kerstboom staat, een door Dick Bruna ontworpen stoffen kerststal die inklapbaar met handvat als een soort theemuts met inhoud rondgesjouwd kan worden. (Iets wat menig kind ook gedaan heeft: het kán en het mág)

Een kerstgedachte die ik u wil meegeven in deze Coronatijden: Koester wat is!

Lockdown

Een lockdown is een noodprotocol dat meestal beoogt te voorkomen dat mensen (of informatie) een gebied verlaten. Het protocol kan meestal alleen worden ingesteld door een autoriteit.

De autoriteit die “onze” lockdown gisteren heeft afgekondigd was de voorzitter van de Ministerraad, zijnde minister-president Rutte!

Velen van ons zagen het al aankomen, sommigen hadden er soms opgehoopt; zoals de verpleegsters in de ziekenhuizen, die op hun tandvlees lopen na zoveel maanden extra diensten en hogere werkdruk.

Anderen zaten met knopen in hun maag af te wachten, zou hun bedrijf gesloten moeten worden?
In vele gevallen is het antwoord daarop JA geworden.
Er komt extra geld voor de gedupeerden beloofde de Minister-president.
Goed dat het gebeurt maar liever wil je als ondernemer open zijn en zélf je geld kunnen verdienen.

Als we eerlijkzijn zullen de meesten van ons wel begrijpen dat dit MOET, dat we anders dit virus er NIET onder krijgen

Er is een (druk) appverkeer met de vrienden en familie die we tegenwoordig niet meer KUNNEN zien.
Zomaar wat lockdown verhalen uit mijn omgeving:



Kerstvieren kán met 3 volwassenen. Maar stel dat op de laatste dag voor kerst er één (of meer) verkouden worden? Dan komen we NIET bij elkaar, we beschermen elkaar.
Een vriendin en haar dochter (met kleine kinderen) hebben een ludieke oplossing bedacht.
Beiden hebben bij HelloFresh een kerstbox besteld. Hetzelfde kerstmenu.

Zijn ze samen, dan maken ze het samen klaar en eten ze het samen op.
Kan het NIET (omdat iemand positief is of verkouden wordt) dan blijf de dochter (met kinderen onder de 12) met háár kerstmenu thuis en de ouders in hun huis met hun kerstmenu. De webcam kan op tafel staan zodat ze hun oordeel over het menu kunnen delen en toch  “een beetje ”samen kunnen zijn.

Een jarige vriendin had maandag 2 vrienden op bezoek. Haar zoon en kleinzoon kwamen afgelopen  zaterdag. Alles keurig volgens de regels. Vandaag blijkt de zoon (en ook zijn vrouw) positief getest te zijn, dus misschien heeft moeder (beslist) ongewild een vervelend cadeautje gekregen.

We wandelen en fietsen veel. Zo ook gisteren. Een stuk door het bos gefietst en op de terugweg door een naburig dorp. We hadden “stilte” verwacht! Dat was NIET zo: Er stond een rij voor het Kruidvat en in de (hoofd)straat waren best nog veel mensen. De slijter was open. Dat die open mocht blijven hadden wij gemist!

Vrienden met een horecagelegenheid zitten met kromme tenen af te wachten of ze deze lockdown financieel gaan overleven.

Zonen van vrienden zitten in het onderwijs en moeten nu (weer) razend snel hun digitale lesprogramma bijwerken.

En een kapsterkennis heeft maandagavond tot 22.00 uur s’ avonds gewerkt omdat een paar van haar klanten écht met dát haar de lockdown niet zeiden in  te kunnen. Vanaf gisteren is ze gesloten, maar ze krijgt enorm veel telefoontjes van mensen die vast een afspraak willen maken voor 19 of 20 januari van het volgende jaar, als het naar de kapper gaan weer mag!

Een doktersassistente die ik gisteren sprak ziet de drukte van de inenting in januari al aankomen. Zij werkt “gewoon” en heeft het beredruk in tegenstelling tot 2 kennissen in de kledingbranche, die nu, net als eerder dit jaar, werkeloos thuis zitten.

Als ik, in Coronatijd naar de supermarkt voor boodschappen moet, ga ik vóór 8 uur dan is het lekker rustig (soms ben ik de enige klant!) Vanmorgen vertelde de cassière dat het gisteren een “normale” dag was met maandagmiddagavond een gekkenhuis zo druk! Hamsteren, angst dat de supermarkten dicht zouden gaan!

Roodharige personen

In 2015 schreef ik een blog over roodharige naar aanleiding van de (toen) voor de 6de keer georganiseerde Irish Redhead Convention.

Ik schreef toen ondermeer: Roodharigen komen het meeste voor, niet in Ierland maar in Schotland:  13% van de bevolking dáár heeft rood haar (roodharige komen meer voor in landen waar de zon niet zoveel schijnt)Roodharige mensen schijnen dikker haar te hebben dan mensen met andere haarkleuren, maar ze hebben wel minder haar op hun hoofd.

Nu las ik weer een actueel stukje over roodharige en aangezien ik niets van DIT “nieuws” vermeldde in het andere blog, waag ik me wéér ( eens in de 5 jaar!) aan een blog over de 2% van wereldbevolking met roodhaar ( 70% van de wereldbevolking is zwartharig)

Ik heb een roodharig kleinkind, een roodharig kind (niet de vader van het kleinkind) een roodharige schoondochter (niet de moeder van het kleinkind) ik had 3 roodharige schoonzussen (één is overleden, twee zijn nu grijs) én ik heb een roodharige nicht en 2 roodharige  neven. Genoeg interesse in roodharige mensen.

Roodharig zijn wordt veroorzaakt door een recessief gen; beide ouders moeten het gen bij zich dragen om een roodharig kindje te krijgen. Door de gen mutatie verbranden roodharige sneller én hebben ze meer kans op huidkanker.

Uit een Canadees/Tsjechisch onderzoek onder 7.000 Tsjechen en Slowaken bleek dat roodharige vrouwen bovengemiddeld met gezondheidsklachten kampen.

Amerikaans onderzoek onder roodharige mannen toonde aan dat prostaatkanker onder roodharige mannen minder vaak voorkomt.

Ook uit Amerikaans onderzoek blijkt dat mensen met roodhaar meer verdoving nodig hebben vóór ze er iets van merken. (uit een klein onderzoek, 144 deelnemers, blijkt dat roodharige ook minder graag naar de tandarts gaan, dat kán natuurlijk te maken hebben met die verdoving!)

Er zijn mannen met een andere kleur haar op hun hoofd dan in hun baard of wenkbrauwen! Het blijkt dat kleine kleurverschillen in ieders hoofdhaar zitten.

Baardharen zijn een stuk dikker dan hoofdharen en er groeien ook minder haren per vierkante centimeter op een kin dan op een hoofd. Kleurverschillen vallen daardoor meer op.  
Oudere mannen hebben vaak grijshaar op hun hoofd en hun wenkbrauwen hebben soms een andere kleur. Men verklaart dát doordat hoofdhaar 6 jaar mee gaat en wenkbrauwhaar 6 maanden.(??)

Deze keer waren het Schotse onderzoekers die ontdekten dat veel meer mensen het roodhaargen
hebben dan op het eerste gezicht lijkt. In Groot Brittannië heeft 8% van de bevolking roodhaar,  bij analyse van 5.000 Britse mannen met donker haar bleek 40% de roodhaar gen te hebben.

Je mag niet alle haren over één kam scheren: hoofdharen verschillen van andere haren op je lichaam, het zou kunnen dat bij je hoofdhaar de donkere gen “wint” en bij baardhaar de roodhaar gen  en dat daarom sommige mannen een andere kleur baard dan hoofdhaar hebben.

Tenslotte nog een aanhaling uit mijn blog van 2015 ooit opgetekend uit de mond van de Amerikaanse schrijver Mark Twain (1835-1910)

“Gewone vrouwen stammen af van de apen, roodharige echter zijn aan katten verwant

Vijf en 6 december

Bijna iedereen weet dat “onze” Sinterklaas gebaseerd is op de bisschop van Myra ( in Lycië, dat nu Turkije heet) Er is niet bekend wanneer hij geboren is wél dat hij op 6 dec. 342 (na Chr) overleden is.
Nicolaas is de schutspatroon van de zeevaarders en beschermheilige van kinderen.
Pas vanaf de dertiende eeuw wordt zijn naamdag gevierd

In de  Middeleeuwen al werd op Duitse en Noord-Franse kloosterscholen het Sint-Nicolaasfeest gevierd.
Rond 1600, na de Reformatie, werd het in sommige plaatsen, bijvoorbeeld Delft verboden om Sinterklaas te vieren, Protestanten hadden bezwaren tegen deze katholieke heldenverering.

Het oudste bekende sinterklaasgebruik is het zetten van een schoen.
In Nederland doet men dit vanaf de 15e eeuw, toen mochten armen in de kerk zetten hun schoen zetten. Rijke burgers stopten daar  dan geld in.

Bisschop Nicolaas kwam uit Myra en dus niet uit Spanje; ik las dat in oude liedjes niet vermeld wordt dat hij UIT Spanje komt maar dat hij NAAR Spanje reisde om cadeautjes (sinaasappelen en zoetigheid) te kopen. Vandaar de verwarring?

De eerste intocht van Sinterklaas in Nederland was in Limburg, in 1888 in  Venray.
Dit gebeurde op de sterfdag van de Bisschop van Myra, op 6 december dus.
Nú is dat de datum waarop het sinterklaasfeest vaak eindigt (hoewel er ook mensen zijn die het DIE dag juist vieren)
Mijn Engelse schoonzus vond het belachelijk dat wij de Sint (die de Engelsen NIET kennen, wel de Kerstvariant Santa Claus) wél inhaalden aan de kade, maar hem nooit uitzwaaide.
Inderdaad “verdwijnt” Sint altijd nogal stilletjes: ”Dag Sinterklaasje, daaag zwarte Piet”


Nog wat “weetjes” over de Sint:

* De Sint zijn muts (mijter) is altijd ROOD maar… rode mijters worden in de Katholieke kerk  niet gedragen;[ Waar is dan ooit die rode muts vandaan gekomen?] 

* De  staf: de krul is een symbolische slang, teken van wijsheid en oneindigheid;

* De lekkernij marsepein komt oorspronkelijk uit het Midden Oosten en kwam via Venetië naar Europa; de Italianen maakte van amandelen, suiker en water een soort brood en noemde het Marci panis;

* In Nederland geeft men chocolade letters; ik heb gelezen dat dát komt omdat kinderen in kloosterscholen in de middeleeuwen letters leerden door ze te  bakken van brooddeeg, als
ze de letter kenden mochten ze die opeten. Rond 1890 daalde de cacaoprijzen erg, zo erg dat het brooddeeg werd vervangen door chocolade ( waarom dan op 5 december? Zou dát de oorzaak van de chocoladeletters met 5 december zijn? ik vraag het me af. Internet is niet ALTIJD juist)

* De letters S, M,P en J zijn de meest verkochte chocolade letters.
* Van al het lekkers dat omstreeks 5 december verkocht wordt staat de chocolade letter op 1 en de pepernoot op 2

* 300 jaar geleden ontstonden de pepernoten; zeelui brachten kruiden:
 peper, nootmuskaat, kaneel, gember en kruidnagel mee uit het Verre Oosten .
 Daarvan werden  speculaaskruiden gemaakt … en dus ook kruid- of pepernoten, die waren hard en daarom kon er mee gegooid worden. [Waarom gooien? Waarom omstreeks 5 december? Geen idee]

* In Amsterdam is in 1880 een pepernotenfabriek geopend.

Hoop

We lopen langs een tuin.
Het is begin december.
In die tuin staan een paar bloeiende bomen.
Er breekt een waterig zonnetje door.
Manlief maakt snel een paar foto’s.
Ook ergens in een centrum zien we, wat later, een ietwat kariger gebloesemde boom.
Het lijkt, ondanks het feit dat het december is, wel LENTE!

Bomen met de zachtroze bloesem lijkt de lente aan te kondigen, maar de winter moet nog beginnen!
Ik word er blij van als ik het zie.
Dit soort vóórbodes geven hoop.
Hoop dat de lente ook ná dit sombere jaar weer zal komen.
Dat er weer sneeuwklokjes en krokusjes komen, dat het Coronatijdperk ééns voorbij zal zijn en we weer “gewoon” de armen om onze naasten heen kunnen slaan.

Ik ben van nature een opgewekt, optimistisch mens maar deze langdurende Coronaperiode gaat ook mij niet in de koude kleren zitten. Ik mis de gezellige onverwachte bezoeken van vrienden en familie en andere onverwachte gebeurtenissen.. Nu moet alles gepland worden.
Een groot deel van mijn leven heb ik  tussen de onregelmatig werkende mannen gezeten, geen dag was hetzelfde, nu sluipt er steeds meer regelmaat in ons leven; we moeten, als we iets willen, reserveren, terwijl we “gewoon willen gaan als we kunnen en zin hebben”.

We hebben  “gewoon” zieke vrienden (géén Corona) waarmee we voorzichtig moeten én willen zijn én een, nog steeds aan Corona naweeën lijdend, familielid. Deze tijden zijn niet niks, voor niemand!

En dan wandel je wat en dan zie je in de tuin een paar bloeiende bomen, met zacht roze bloemetjes en dan wéét je weer hoe het in de lente zal zijn, dan lijkt het leven even weer lichter en krijg je weer hoop.

Naast de bloesemstruik in een tuin staat hulst, die ook bloeit. Fel rode bessen met felgroene, glanzende bladeren met stekels eraan. De combinatie van deze twee doet me bijna huilen.
Het IS winter,  ik zie de hulst, maar de lente ZAL komen, ik zie nu al bloeiende bomen.

Het lijkt of de natuur wil zeggen; houd moed, het komt goed; heb vertrouwen.

Mondkapjes verplicht

Vanaf 1 december zijn mondkapjes in openbare ruimtes verplicht.
Aan die verplicht hangt ook het soort mondkapjes vast; face shields (spatscherm) mogen niet meer!
De Rijksoverheid schrijft:  Een face shield is geen alternatief voor een mondkapje voor publiek gebruik.

In elke tas en jaszak  zit een weggooimaskertje in zakje, voor het geval dát.
Maar in principe moet je het milieu niet meer belasten met weggooimaskers, vind ik

Ik had wel verwacht dat mijn schermpje eerdaags niet meer zou mogen, ik zal dus vanaf NU een stoffen mondkapje in openbare ruimtes moeten gaan dragen. Het probleem is dat dan mijn bril beslaat en ik weinig tot niets meer zie én moeilijker adem. Een trap opgaan en boven staan te hijgen, terwijl dat zonder mondkapje moeiteloos gaat! Het zogeheten spatscherm was ideaal voor mij!

Ik heb schoonmaakdoekjes en spray voor mijn bril gekocht; het helpt “even” maar kort daarna zie ik toch weer minder (het lijkt ook wel of ik onder zo’n mondkapje zwaarder adem)
Het zal wel tussen mijn oren zitten, maar het is evengoed lastig.

Vandaag ben ik bij een adviserende drogist geweest; ik heb een soort  plastic neuskapje  gekocht dat ik IN het hoesje van het mondkapje kan schuiven waar “normaal” ook de filter zit. Daardoor zal ik minder gaan “hijgen” en zal mijn bril minder beslaan, zegt de drogistendame.

Ik heb er een halfuurtje mee gelopen, zo nu en dan ademde ik nog even zwaar, én zo nu en dan besloeg mijn bril een beetje, maar hiermee kan ik wel leven (liever niet! Liever zonder Coronavirus maar dat al nog wel even duren)






2 Stoffen mondkapjes één voor mijn tas en één voor in de was.



Een slimme meid is op haar toekomst voor bereid.
Ik ben er NU klaar voor


Niet iedereen schijnt er overigens “klaar” voor te zijn. In de parkeergarage staan bordjes, maar er liepen genoeg mensen zonder mondkapje. Ik beklaag de politie en boa’s die daar “straks” iets van zeggen moeten en boetes moeten gaan uitdelen.
Dít had je toch niet kunnen bedenken toen je dat vak uitkoos.

Keigoede Sint-actie voor kinderen


Bij de Zeeman (in een naburig dorp) hebben ze de goedkoopste batterijen.
Boze tongen beweren dat de batterijen half leeg zijn of van slechte kwaliteit.
IK heb dat nog nooit gemerkt.

Geld uitsparen vind ik prettig (ik geef het liever aan andere dingen dan batterijen uit)
Dus ik sta in de rij bij de Zeeman. Mét mondkapje, (door personeel) schoongemaakt mandje én ik ben via de voetjeslooproute de zaak doorgegaan naar de batterijen (die bij de kassa staan)
Ik sta in gedachten in de rij (er staan 2 dames voor me) en hoor de gesprekken van de mensen voor me met de caissière amper. Ik ben me alleen bewust dat het wel elke keer een lang verhaal is (geen zegeltjesverhaal of zo) Alle 2 de klanten voor me zeggen uiteindelijk NEEN.


Als ik bijna aan de beurt ben zie ik speelgoed op de toonbank staan, een leuk soort puzzeltje trekt mijn aandacht. Helaas ik ken geen kind van die leeftijd die ik het zou kunnen geven.
De cassiere slaat mijn batterijen aan en dan komt haar verhaal: “Wilt u meedoen aan de actie: Sint of Kerstcadeau voor kinderen van de Voedselbank?”

Ze legt uit; op de toonbank liggen cadeautjes, ik kan iets kopen (afrekenen bij mijn batterijen) dan stopt de caissière het in een groot krat en gaat het naar kinderen van mensen die de Voedselbank nodig hebben. Kinderen die géén cadeautjes krijgen omdat daar geen geld voor is.
Ik vind het een TOP initiatief. Het puzzeltje wordt gekocht en gaat in de krat.
De caissière zegt:” Verleden jaar kregen we foto’s van die blije kindergezichtjes, dan weet je waarvoor je het doet”. Ik knik.

Thuis las ik dat 54 Zeemanfilialen zich bij deze actie hebben aangesloten en aanmeldingen van andere filialen blijven binnenkomen.

Zeeman, niet alleen voor batterijen!

Dag voor de Rechten van het Kind

20 november 1989 hebben de lidstaten van de Verenigde Naties het Verdrag voor de Rechten van het kind aangenomen.

De Verenigde Naties heeft Unicef benoemd als “Bewaker van het Verdrag”: UNICEF werkt samen met overheden, lokale en internationale hulporganisaties en maatschappelijke organisaties om ervoor te zorgen dat de levensomstandigheden van kinderen wereldwijd verbeteren.

De Internationale Dag voor de Rechten van het Kind wordt elk jaar op 20 november “gevierd”: dat wil zeggen dat de rechten van het Kind op deze dag onder ieders aandacht wordt gebracht.

Zelf kreeg ik, lid van Unicef zijnde, een blad waarin unieke resultaten in Coronatijd.
Een paar feiten wat Unicef met donatiegeld heeft kunnen  doen


*Sinds het begin van de Coronapandemie zijn er bijna 4 miljoen kinderen behandeld in gezondheidscentra (door de Coronacrisis leven meer gezinnen in armoe en raken ze (ernstig) ondervoed.

* 1,7 miljoen zorgverleners kregen beschermende kleding (o.a. mondkapjes)

Er is NU een actie om een kind in een vluchtelingenkamp een pakketje te geven.
Als u hieraan mee wil doen, kijk op www.Unicef.nl/kiesjepakje: Voor € 5,- is er al een thermische fleecedeken te geven en voor € 20,- een hygiënekit: pakket met zeep, shampoo en wasmiddel.

Ik denk dat iedereen de Unicef toost “Op een beter 2021” wel ondersteunt (misschien zelfs met een pakje!)