Acceptgiro verdwijnt!

Currence is een Nederlandse organisatie die verantwoordelijk is voor nationale collectieve betaalproducten en het faciliteren van marktwerking en transparantie met behoud van de kwaliteit en veiligheid van het betalingsverkeer in Nederland; de producteigenaar van de acceptgiro!

Deze Currence heeft besloten  per 1 juni 2023 definitief te stoppen met de acceptgiro. (46 jaar na de invoering ervan)


Er zijn 3 alternatieven, als de acceptgiro mogelijkheid gaat vervallen.
1.Een automatische incasso, daarmee geef je een bedrijf een machtiging waarbij ze een bepaald bedrag van je rekening kunnen afschrijven (je kunt een eventueel onterecht afgeschreven bedrag altijd binnen 8 weken storneren (=terug laten boeken);

2.Digitaal betalen bv met iDeal ( als je bv een rekening krijgt via de mail)

3.Internet bankieren, mobiel bankieren óf met een overschrijvingskaart van de bank.

Bedrijven ( én Goede Doelen) sturen dus in de toekomst geen acceptgiro meer!
In plaats daarvan, sturen ze “betaalinformatie” daarin staat alle info die u nodig hebt om via internet of mobiel te betalen. 

Voor alsnog krijg ik nu, omstreeks de eind van het jaar, om de dag post van een Goed Doel mét daarbij een acceptgiro (ik word daar altijd héél verdrietig van, want ik heb die Goede Doelen dit jaar al een bedrag overgemaakt, maar ze willen méér en tegen Kerst schijnen mensen goedgeefs te zijn)
Dus weg acceptgiro betekent vermoedelijk dat ik ipv een brief met een acceptgiro dan een brief mét betaalinformatie krijg. (niet veel beter dus)


Watertekorten!

Ooit heb ik in Mauritanië (een land met een opp. van 1.031.000 km²) een waterproject bezocht. Mensen, die normaal enorm ver moesten lopen om aan drinkwater te komen, konden drinkwater voor weinig “thuis” krijgen.

Er was een grote tank, met zonbescherming eromheen, gebouwd, waar een (Duitse) Goededoeleninstelling eens per zoveel tijd vele liters water inpompte.
Kleine ondernemers,  die een krediet kregen voor een kar met een ezeltje ervoor, konden daar voor weinig hun tankje laten vullen. Ze reden langs de hutten en konden voor een gering bedrag water leveren. Zijzelf konden daardoor een bestaan opbouwen en de mensen die géén water konden halen, kochten “aan de deur” water voor een gering bedrag.
Een win/win situatie.

Water is zo essentieel, helemaal in zo’n droog, dor land (Mauritanië bestaat grotendeels uit één grote woestijn) In zo’n warm, grotendeels zanderig land snap je dat er water tekort is. Hier in Nederland zou dat niet voorkomen. Dachten we! Door de opwarming van de aarde gebeurt dat de laatste jaren wél!
Vanaf 3 augustus afgelopen jaar gold er hier een nationaal “feitelijk watertekort”  (niveau 2)
Als er minder water is dan we nodig hebben, spreken we hier van een watertekort: In  enkele delen van het land was een sproeiverbod voor de landbouw en mochten schepen elkaar niet inhalen op delen van de Gelderse IJssel ( de vaargeul was hier smal geworden vanwege de lage waterstand)

Twee derde van de wereld heeft te maken met watertekorten (zo’n 4 miljard mensen)
Eén van de oplossingen om dit tekort op te lossen in zeewater ontzilten, dát wordt al meer dan 50 jaar gedaan! Momenteel komen zó 300 miljoen mensen op deze aarde aan hun drinkwater!
Dat ontzilten gaat echter niet op een duurzame manier; fossiele brandstoffen én chemicaliën zijn (waren) ervoor nodig!


2 Nederlandse ingenieurs, die elkaar hebben leren kennen op de TU Delft wilden zeewater op een duurzame en energie efficiënte manier ontzilten.

Ze zijn daarin geslaagd en richtten in 2012 hun bedrijf Elemental Water Makers op (gevestigd in Scheveningen) Hun innovatieve technologie werkt op zonne-energie!

Hun ontziltingsmethode gebruikt 70% minder energie én dan geen fossiele brandstof maar hernieuwbare energie*)
Ze zijn momenteel werkzaam in 25 landen.
Ongeveer de helft van hun projecten is commercieel,  de andere helft richt zich op gemeenschappen die geen toegang hebben tot schoon water. 

“We zijn blij dat we de meest kwetsbaren in de wereld kunnen helpen water te verkrijgen met behulp van alleen de zon en de zee”, zegt Sid Vollebregt één van de twee oprichters in een artikel in het blad van WWF ( de andere ingenieur heet Reinoud Feenstra)

Bij de MBR**) Global Water Award behaalden ze de eerste prijs voor duurzaam ontzilten van zeewater

* energie waarover de mensheid voor onbeperkte tijd kan beschikken en waarbij, door het gebruik ervan, het leefmilieu en de mogelijkheden voor toekomstige generaties niet worden benadeeld

**) Mohammed bin Rashid Al Maktoum Global Water Award 

Uitverkoop!

Waarom mensen kleding dragen:
* Eén van de voornaamste reden is natuurlijk het klimaat; je moet je beschermen tegen de regen, de kou of de zon.
* maar ook dient kleding om je te onderscheiden van anderen, om duidelijk te maken WIE of WAT je bent; punker, hipster,e-boy of van beroep: politieman, soldaat of verpleegster;
* om lichaamsdelen te verhullen omdat ze mismaakt zijn óf omdat ze seksueel opwindend zouden kunnen zijn


Er zijn mensen die handig zijn met draad en naald en hun eigen kleding maken, maar het merendeel gaat naar een winkel, koopt via postorderbedrijf of online en kóópt (nieuwe) kleding of tweedehands in Vintage-, Tweedehands- of Kringloop winkels.

Momenteel hebben erg veel kledingzaken, mede door de Coronamaatregelen, het moeilijk. Sommigen zijn geheel of gedeeltelijk webshop geworden, andere zijn gesloten, door het uitblijven van klanten gedwongen. En weer andere hebben eieren voor hun geld gekozen en zijn zelf gestopt.
De kledingzaken die er nog wel zijn “stunten” nu met enorme kortingen: wintersale!
Ik zag op winkelruiten van kledingzaken 50 en 70% kortingen staan!

Onlangs sprak ik met iemand die in de kledingindustrie werkzaam is, zij vertelde dat een winkelier niets verdiend als hij de klant 50% (of meer) korting geeft. MAAR dat als kleding blijft hangen en opgeslagen en vervoerd moet worden, om plaats te maken voor de nieuwe collectie, kost dat ook geld. Dus dan liever de klant (nog) méér korting geven om die opslag en transportkosten te vermijden!

Een kledingstuk langer dan 12 weken in een winkel  hebben hangen maakt het “duur” voor de winkel: dan “vervliegt” de winst!

Ik las een artikel waarin een hoogleraar die zich bezighoudt met consumentengedrag (Universiteit van Tilburg) zegt dat, hoewel het géén wetmatigheid is, je globaal kunt zeggen dat een winkelier die 50% korting geeft ”de kostprijs eruit heeft”; 70% korting geven betekent verlies voor de retailer.
In datzelfde artikel meldt een marketingdirecteur van de Bijenkorf dat daar nóóit iets onder de kostprijs verkocht wordt en dat onverkochte kleding daar teruggaat naar de merken en vandaar naar OUTLET winkels of naar opkopers.

In tijd iets verder terug ( juni 2021) las ik op internet:
Tussen 2010 en 2021 verdween ongeveer één op de zes fysieke winkels. Dat waren er ongeveer 14.000, waarvan een groot deel mode- en schoenenwinkels. Het aanbod van webwinkels steeg in die periode van 12.500 naar 63.000!

Ik weet niet of we blij moeten zijn met al die online winkels.
Dat je niet meer door weer en wind naar een fysieke winkel hoeft is misschien makkelijk, maar nu door een stad lopend zie je steeds meer lege winkelpanden, hetgeen niet bijdraagt aan de dynamiek van een stad.
Als er in een winkelstraat een paar van die lege, soms dichtgemaakte, winkelpanden zijn, loop of winkel je niet prettig door een dorp of stad en het doet op die manier zeker geen goed aan de winkels die er nog wél zijn!
Gaan we de overblijvende kledingzaken onze klandizie gunnen of webshoppen met als gevolg nog meer lege winkelpanden?

Namen

Op de schouders van aankomende ouders rust een grote verantwoordelijkheid; ze moeten een naam voor hun kind verzinnen. Een naam waarmee het toekomstige mens zijn hele leven én daarna*) moet doen.

Heel vroeger was dat makkelijk; het eerste kind heette naar een van de ouders van de aankomende ma, de tweede naar een van de ouders van de aankomende pa, en zo voort. Kreeg je heel veel kinderen dan werden ook de opa’s en oma’s vernoemd.

Ik geloof niet dat tegenwoordig nog veel vernoemd wordt (wij deden het in elk geval niet)
Zelf ben ik wel vernoemd, en dat heeft toch wel een emotionele lading gegeven toen ik ouder werd.

Onlangs sprak ik een jonge vader en ik vroeg wat HEN had laten leiden tot de bewuste naam.
Hij vertelde dat hij en zijn vriendin niet echt op één lijn zaten wat namen kiezen betreft en dat het DUS een moeilijk proces was. De naam van háár oma vond hij prachtig, zij vond de oma lief, maar de naam niet.  Ze wilden iets bijzonders, een naam die je niet veel hoort. Het (schattige) meisje heet nu Querine. (ik las dat de naam Querine lanszwaaier betekent!)

Ooit sprak ik met een leraar wiens vrouw zwanger was.
– Babynamen zoeken is een crime! Ik heb zoveel kinderen in de klas gehad en ik wil niet dat mijn kind HUN naam krijgt, we willen wat “anders”-
Toen ik hem, maanden na de geboorte van zijn kind, zag vroeg ik wat het geworden was ( hij en zijn vrouw wisten vooraf NIET welk geslacht hun kindje zou hebben)
– Een jongen- en hij noemde  de naam.
Dezelfde naam als onze oudste zoon heeft.
Ik lachte, hij ook “Hem heb ik NIET in de klas gehad!”

Ook nu is er iemand in mijn omgeving zwanger. Ze weten welk geslacht hun nu nog ongeboren kindje heeft en hebben de naam al uitgekozen, maar houden die voor zich.

Een ander stel heeft bij de echo het geslacht op een briefje laten schrijven en in een enveloppe laten doen. Ze gaven een dinertje voor de naaste familie en op dat moment werd de enveloppe opengemaakt, zodat “iedereen” tegelijk wist welk geslacht de baby hebben zal en de ouders nu een jongensnaam (want het wordt een jongen) kunnen gaan uitzoeken.

Ik ken volwassen mensen die op een bepaald punt in hun leven NIET tevreden waren over hun naam.
Het voordeel van de iets oudere mens is dat hij/zij vaak meerdere namen heeft en dus verder door het leven kunnen gaan met hun tweede of zelfs derde naam.
Ik ken één iemand die haar tweede naam is gaan gebruiken en één vrouw die zich iets totaal anders is gaan noemen.
Zelf heb ik, 2 letters van mijn roepnaam weggestreept, het klinkt hetzelfde, maar je schrijft het anders. Voor mij is dat voldoende om de “lading” van de ander, naar wie ik vernoemd ben, die vroeger iedereen in mijn omgeving kende, behalve ik, te laten wegvloeien.

Shakespeare laat Julia onderstaande tekst zeggen tegen Romeo.
Voor haar gaat het er niet om hoe hij heet maar wie is.

What’s in a name?
that which we call a rose
By any other name would smell as sweet;
So Romeo would, were he not Romeo call’d,
Retain that dear perfection which he owes
Without that title. Romeo, doff thy name,
And for that name which is no part of thee
Take all myself.

Ik denk dat er mensen zijn die zich NIET gelukkig voelen met hun naam en die graag veranderen.
Ouders kunnen daar verdrietig van worden, zij hebben immers die naam uitgekozen?
Maar ze “kenden” hun kindje nog niet bij het naamgeven; de naam sprak hen persoonlijk aan ( of het kind werd vernoemd) maar het zou kunnen zijn dat het kind , of later de volwassene, niet vindt dat de naam bij haar/hem past.
Zelf heb ik met voornaamsverandering ( hoe gering ook) uit piëteit gewacht tot mijn beide ouders overleden waren.

*)op de grafsteen of urn
En als hij of zij bekend wordt (president, filmster of schrijfster bijvoorbeeld) gebruiken mensen die naam ook nog na zijn/haar dood! (pseudoniem kan natuurlijk ook)

Vooruitlopend op 2022

Onlangs las ik dat 2022 het Jaar van de Merel *) gaat worden!
Waarom? En waarom dan pas?

De merel blijkt één van de belangrijkste broedvogels in Nederland. De populatie nam alsmaar toe.
Tot 2016, daarna nam de populatie met zo’n 30% af.
Waarom?
Dat weet men niet. Daarom wil men gaan onderzoeken waarom deze populaire tuinvogel minder in Nederland voorkomt.
Deels komt dit, weet men, door het Ushutu virus, genoemd naar een rivier in Swaziland (Afrika)
Het virus wordt overgedragen door steekmuggen; de meeste zieke merels gaan na een paar dagen dood. (Vindt u een dode merel meldt dit aub bij: www.sovon.nl/dodevogels)
Doch er blijkt meer aan de hand met de merels!


Vogelbescherming Nederland en SOVON (non-profit vogelorganisatie die ontwikkeling van vogels in Ned. bijhoudt) hebben 2022 uitgeroepen tot jaar van de Merel maar gebruiken 2021 om vooronderzoek te doen (de focus ligt vooral op nestonderzoek)
Merels zingen vooral ’s avonds, ze bakenen zo hun terrein af, overdag moet er voedsel gezocht worden

Merels zijn vrij opvallende vogels behalve…..na het laatste legsel eind van de zomer, dan gaan ze in de rui en houden zich wat schuil, ze zien er dan ook wat “rommelig uit” met soms een kalige kop.



*)De merel is een zangvogel, behorend tot de familie van de lijsters, wetenschappelijke naam: Turdus merula

Hooikoorts

Ooit had ik een buurman die last van hooikoorts had.
Hij kreeg van ruwweg maart tot mei last van tranende ogen, vaak niezen en allerlei andere allergische reacties.
Ieder jaar weer.
Op een gegeven moment vertelde hij me dat hij er GEEN last meer van had.
Hij had een natuursteen van iemand gekregen, die moest hij op zijn blote huid dragen en dan zou het over zijn!

Het was een formele man met altijd een pak aan, hij knoopte zijn overhemd open en liet me, een beetje gegeneerd een kettinkje met een natuursteentje eraan zien.
Hij zei eerlijk dat het hem flauwekul leek, maar onder het mom van baat het niet dan schaadt het ook niet had hij het wel omgedaan en NU was hij  van de hooikoorts af!


Aan dat verhaal moest ik denken toen ik onlangs een foldertje in de bus kreeg over hooikoorts
Tussen de 800.000 en 1.5 miljoen mensen in Nederland schijnen aan hooikoorts te lijden ( we leven tegenwoordig te schoon en hebben vaak niet voldoende afweer opgebouwd zeggen wetenschappers.
Ook duurt het hooikoortsseizoen tegenwoordig langer door het veranderende klimaat!

Ik las dat de Engelse arts John Bostock in 1819 het eerst over hooikoorts publiceerde; hij had er zelf last van. Hij noemde het géén hooikoorts maar summer catarrh (catarrh zijn koortsachtige symptomen)
Een middel had hij er niet voor, maar hij merkte wel dat binnen blijven het enige was wat hielp.
Een andere Engelse arts, Charles Harrison Blackley toonde, omstreeks 1873, aan dat de veroorzakers van hooikoorts de pollen van grassen en bomen zijn

Het is, weet men tegenwoordig, histamine dat de hooikoortsklachten veroorzaakt, dus wordt er anti-histaminica voorgeschreven : binnen de natuurgeneeskunde scutellariae en bioflavonoide quercetine (volgens mijn folder)

NU zijn er tal van apps die je actuele informatie kunnen geven over pollen en hooikoorts:
Hooikoortsradar, Pollennieuws en ook Buienradar heeft een functie voor mensen met hooikoorts.

In “mijn” foldertje las ik een paar tips die ik hierbij doorgeef:

Draag een bril buiten,
smeer vaseline rond de neus,
droog je was binnen (zo krijgen pollen geen kans om op je wasgoed neer te strijken)
knuffel niet met huisdieren die buiten zijn geweest,
ga wandelen ná regen (dan is de lucht schoner),
maak  strandwandelingen (daar zijn minder pollen dan in het bos),
vóór 10 uur ’s morgens is de pollenconcentratie het laagst én
neem een douche voor het slapengaan (was de pollen uit je haar)

Huisdieren en vlees

Onze consumptie van vlees MOET verminderen, het is ontzettend belastend voor onze planeet:
Dierlijke producten zijn verantwoordelijk voor ongeveer 60% van de voedsel gerelateerde uitstoot van broeikasgassen.*) Dan hebben we het nog niet over dierenwelzijn en je eigen gezondheid.

Minderen dus! Er zijn veel mensen die dat al doen: Veganisten, vegetariërs én minder extreem flexitariërs. Tot die laatste groep behoor ik zelf; een paar dagen per week eten we geen vlees.

Ik wil het nu even niet over vleesetende mensen hebben maar over huisdieren.
Persoonlijk heb ik nooit gedacht aan hoeveel vlees onze huisdieren (honden en katten) te eten krijgen.

Onlangs las ik een artikel over een onderzoek van de Universiteit van Edinburgh (opgericht in 1582 in de, sinds 1437, hoofdstad van Schotland) Daaruit blijkt dat  het produceren van dierenvoer **)jaarlijks zo’n 49 miljoen hectare aan landbouwgrond nodig heeft om alle honden en -katten ter wereld van voer te voorzien.  Wat betreft de uitstoot van CO2, bij het produceren van diervoerder: zou  de DiervoedersTan (Tan=Totaal Ammoniakaal stikstof)  op de zestigste plek van de wereld komen.

De conclusie van de onderzoekers luidt, nadat ze de voornaamste ingrediënten van 280 soorten Europees en Amerikaans droogvoer voor honden en katten hadden geanalyseerd en daarna keken naar de milieu-impact die de productie van deze ingrediënten met zich meebrengt, dat er meer aandacht moet komen voor de problematische gevolgen van dierenvoer.
Dat is, volgens de onderzoekers, heel hard nodig.

Ik heb ook ergens gelezen dat er meer huisdieren tijdens deze COVID 19 pandemie worden aangeschaft; door het coronavirus blijven mensen gedwongen massaal thuis (werken thuis) en willen dan wel dierengezelschap, getuige de toegenomen vraag bij asiels en fokkers.
Als het aantal huisdieren toeneemt neemt ook de bijbehorende CO2-uitstoot toe!

In het artikel dat ik las ik ook over een onderzoek van de Universiteit Maastricht (2019) dat onderzoek kwam tot vergelijkbare conclusies, bovendien maakten zij zich zorgen over de toenemende obesitastrend; huisdieren zijn vaak (veel te) dik! En dat is dan weer, behalve voor het dier, ook extra belastend voor het milieu.

Een oplossing wordt in dit artikel niet aangereikt; vegetarisch huisdierenmenu zou een optie kunnen zijn, ware het niet dat katten carnivoren zijn en dus vlees NODIG hebben om hun lijf te laten functioneren.
Ook staat er in het artikel,  dat het de vraag is  of louter plantenvoeding gezond is voor honden.
Een suggestie is wel om dan in plaats van rundvlees (het meest belastende vlees voor het milieu) dan pluimveevlees of vissenvlees te gebruiken als huisdierenvoer-ingrediënt.
Knappe koppen zijn hierover aan het nadenken en er proeven mee aan het doen, want dát er iets moet gebeuren is duidelijk.

Nawoord

Natuurlijk ben ik, na het lezen van het artikel, meteen gaan kijken waarvan vijvervissenvoer dan gemaakt is (want vijvervissen zijn de enige huisdieren die WIJ momenteel hebben)
Wat blijkt: één van de bestanddelen van dit voer is: vismeel.
Onze koi’s blijven netjes van onze sarasa’s en goudvissen af (hoewel: misschien zouden we veel meer jonge visjes moeten hebben maar zijn die, door ons ongezien, in de koimagen verdwenen!) maar in hun voeding zit wél een bestanddeel van andere vissen!
IK ga ze dat niet vertellen!


*) Vlees is verantwoordelijk voor 40 procent van broeikasgassen die vrijkomen bij productie van het voedsel van de gemiddelde Nederlander De veehouderij die al dat vlees produceert, stoot broeikasgassen uit, verbruikt veel water, heeft wereldwijd veel ruimte nodig voor de verbouw van veevoer en kan een mestprobleem veroorzaken. (Bron MilieuCentraal)

**) er is ook water nodig om dit diervoer te produceren, daarover “zegt” het onderzoek: Zo’n 0,2 tot 0,4 procent van het wereldwijde waterverbruik in de agrarische sector komt ten goede aan het dierenvoer.

(g)een vuurwerk

Bij de jaarwisseling 2019/2020 moesten bijna 1300 slachtoffers van vuurwerk naar huisartsenpost of ziekenhuis!
Als het goed is zullen bij de jaarwisseling van 2020/2021 géén slachtoffers van vuurwerk zich bij ziekenhuis of arts hoeven melden. Deze jaarwisseling mag er geen vuurwerk worden verkocht,  worden vervoerd en  is het verboden om vuurwerk te bezitten en het af te steken. 

Dat allemaal om ziekenhuispersoneel en hulpverleners te ontzien.
Op de site van de Rijksoverheid staat het allemaal te lezen, ook dat de minimale boete € 100,- is mét een aantekening in het strafblad.

Hier, op een wandelingetje door de wijk zie en vooral HOOR ik “jongetjes” vuurwerk afsteken.
Ook zag ik een VADER met 2 zoontjes ’s avonds na het eten op een parkeerplaats vuurwerk afsteken.
( Waarom denken toch zoveel mensen dat het HEN NIET gebeuren zal?)

Mag dat wel? Nee natuurlijk niet, maar op de site van de RIJKSOVERHEID  staat tijdens de jaarwisseling.
Je mag, in Nederland, nóóit vuurwerk afsteken alleen in de nacht van 31 dec op 1 januari. Dus hoeft de Rijksoverheid NIET te vermelden dat het voor (en na) de jaarwisseling  ook niet mag.
Maar ik vind het wel ietwat vreemd geformuleerd, want de verkoop van vuurwerk is nooit tijdens de jaarwisseling, meestal  30 en 31 december.(Wij Nederlanders, steken zelf trouwens pas vuurwerk af sinds ca. 1950, daarvóór had (bijna) niemand geld om iets te kopen en het dan in de fik te steken)

Ik hoop dat mensen zich houden aan het vuurwerkverbod en NIEMAND, gewond door vuurwerk, medisch personeel nodig heeft.

Voor de(huis)dieren is het een zegen geen (weinig) vuurwerk. Ik herinner me onze hond, die de hele Oudjaarsavond en -nacht onder het bed zat te bibberen en de hond van vrienden die valium kreeg omdat hij anders helemaal DAAS werd van dat geknal.

Dit jaar dus géén of weinig geknal (oorspronkelijk bedoeld om de boze geesten weg te jagen) maar stilte, 31 december 00.00 uur; een moment van bezinning!
Of de herinnering aan hoe het “vroeger” was!

De duur van Kerst

Je kijkt naar iets uit…. en “opeens” is het voorbij.
Tevoren ben je druk met de voorbereidingen, je leeft naar HET moment toe, dan is daar het moment ZELF…. en dan…. is het VOORBIJ.

Kerstmis heeft dat.
De voorbereidingen: boodschappen, de versiering IN huis én (dit jaar EXTRA vroeg)  véél lichtjes buiten. Het vergt allemaal nogal wat tijd!
En dan breken de kerstdagen aan: gezelligheid, naar de kerk of thuis een kerstverhaal, samen brunchen of dineren, een wandelingetje  buiten of spelletjes binnen en dan………..komt er nog zo’n
dag (in afgezwakte vorm) en dan….. is het weer voorbij

De volgende morgen breekt aan; wat men ook weleens noemt de DERDE kerstdag, dit jaar op een zondag.

Geen werk, boodschappen of andere bezigheden. Opruimen?
Een beetje, je wilt het kerstgevoel nog even laten duren, maar het lukt niet echt.
Je gloeit nog na van de gezelligheid, maar het huis is “leeg” het kerstgevoel van binnen was er gisteren, eergisteren en de avond ervóór, maar NU is het weg.
En na een tijdje pyamatijd ga je je aankleden en ná de koffie ga je toch maar wat opruimen; het logeerbed, een stofzuiger door de huiskamer voor de kruimels, het kerstkleed gaat in de was, de overgebleven (papieren) kerstservetten (je had 2 pakken gekocht) gaan weer in de kast voor volgend jaar (als je wéér vergeten bent dat je nog een pak had) en dan tóch de wasmachine maar vast aan.
Vanavond eet je “restjes” (je had weer veel te veel gekookt)

En, vóór je het weet, valt de avond. De voor- en achtertuin worden weer stralend verlicht, dát besluit je nog een tijdje zo te laten, die lichtjes; je wordt er blij van (en blijheid heb je NU meer dan ooit nodig om verder te kunnen) Na het opmaken van de “restjes” loop je nog een rondje in je wijk en zie (én voel je) licht. Dit jaar meer lichtjes dan ooit tevoren, met uitschieters die je andere jaren niet (zoveel) zag fairybells, heglichten en verlichte deurkransen.

Alexander Smith zei het ooit in het Engels (Schots) en dit jaar gold het meer als ooit tevoren:|

“Christmas is the day that holds all time together” of (vrij) vertaald:
“Kerstmis is de dag die de tijd bijeenhoudt”

En zo is het: de Kerstdagen zijn nu  écht voorbij, er komt weer een maandag aan!

Kerstwens

Begin van dit jaar, toen we nog nooit van COVID-19 gehoord hadden ( O, wat verlang ik terug naar die tijd!) waren we in Boedapest.
Nog niet alles was opgeruimd van kerst en het was ongelooflijk zacht voor de tijd van het jaar.
We hebben ontzettend veel gezien van die bijzondere, oude stad ( zie blog 13 jan.)

Daar zagen we ook, in een kerk, deze bijzondere kerststal.

Met een foto van déze uiting van Kerst wil ik U allen Goede Kerstdagen wensen

Iets heel anders is de stal die hier thuis onder de kerstboom staat, een door Dick Bruna ontworpen stoffen kerststal die inklapbaar met handvat als een soort theemuts met inhoud rondgesjouwd kan worden. (Iets wat menig kind ook gedaan heeft: het kán en het mág)

Een kerstgedachte die ik u wil meegeven in deze Coronatijden: Koester wat is!