Maffe dingen (3)

Soms kom je dingen tegen die “vreemd” zijn, of “gewone” dingen op een vreemde plaats
Zoals in een bos een “koninklijke bank”, dat is dan KUNST.
Laatst zag ik een rieten stoel op een podiumpje in een gemeenteplantsoen, dan mag je toch wel van MAF spreken!

Een kikker springt, maar kan soms zijn sprong niet zo goed berekenen en komt op vreemde plekken terecht. In een bootje in een vijver kán nog opzettelijk zijn, naast zijn stenen evenbeeld ook, maar in een vijverfilter? Of in een plastic bak?
En, misschien wel berekent door de kikker maar dan ook maar nét gehaald is op een vijverrand.

Maf is misschien niet het goede woord voor de volgende foto’s, maar “apart” is het wel
Een slaapkamer geheel van spijkerstof gemaakt, inclusief de spijkerstofplant (kunstenaar Ian Berry).  En een vroeger veel gebruikte houten deurknop (bootje), nu als ornament opgehangen in een toilet; leuk apart!

Over toilet gesproken, een openbaar toiletwagen bij een kunstevenement, waarvan de buitenkant leuk is geschilderd, maar als je aankomt met hoge nood en de deuren geen deuren blijken te zijn dan…..
En in een toilet ergens een maffe oplossing voor het ontbreken van een gootsteenstopper!

En dan weer” kunst “ in een hoekje van een parkje (zonder bordje met de naam van de maker) een soort cactus met een gat er in, ik zag er ook ooit papier uitsteken, men had het kennelijk voor een prullenbak aangezien!
En, in een bos, lijkt deze kunst op een cirkelzaagblad dat hoog in de boom is blijven zitten.

Tot slot een foto die door mij, door een raam gemaakt werd omdat er een reiger op een aparte plaats in onze tuin stond (“gewoonlijk” meestal naast de vijver) Pas toen ik de gemaakte foto zag realiseerde ik me dat het glazen ijsvogeltje, dat ik van een familielid kreeg en al sinds jaar en dag voor het raam hangt, er een aparte foto van maakte (alsof de reiger naar de ijsvogel keek en omgekeerd)

Tegenstellingen (2)

We lopen in het bos, op een vrij breed “pad”*), opeens staat er een boom midden op het pad. Vreemd.
Een tijdje later lopen we weer op een breed “pad”*) het lijkt of het eindeloos is, niets staat er in de weg.

Dat gaf me het idee om weer eens een fotoblog te maken over tegenstellingen.
Bomen die om willen/moeten vallen, maar waarbij het niet lukt omdat er een andere boom in de weg staat én een boom die “ongestoord” vallen kon

Dichte hekken en….

open poorten

En tegenstelling in de kunst: een staand (niet helemaal bloot) en een liggend (helemaal) naakt….

….een arm met open hand, een hand die één arm pakt én twee pakkende handen.

En dan borden: houd afstand en een bord; hier mag iedereen in.

En bij dieren:
binnenschapen in een vakje en buitenschapen onder de blote hemel én een lam dat buiten is maar naar binnen wil!

Muisjes: in en op de, voor vogels bedoelde, houder met vetbollen

en een zwanennest met eieren zonder zwaan, en eentje met eieren mét zwaan!

Zomaar wat foto’s uit mijn (foon) archief die “tegenstellingen” blijken te zijn


*) pad tussen aanhalingstekens omdat het niet een echt pad is, een brede laan is misschien juister

Dorpskunst kijken.

Soms loop je door een dorp(je) en staat er op een pleintje of naast de kerk een beeld.
Een enkele keer blijf je staan en kijkt ernaar; het raakt je, je vindt het mooi, het heeft binding met het dorp of met jou.

Een paar van die, toevallige buitenkunstontmoetingen heb ik gefotografeerd.

Zoals een rood opengewerkt beeld (ik noem het filigrain) voor de bibliotheek in Ruurlo; een persoon achter een lessenaar en iemand ( een kind?) die luistert? Leest? Speelt?
(Was misschien de huidige bieb vroeger een school?) opvallend van kleur, de metalen “krullen” maakt het speels, licht; ik word er vrolijk van.

Een motorrijder vóór de kerk in het Gelderse Hengelo, gemaakt door  Ad Ridderhof (met medewerking van Herbert Knoef) in 2012 aangeboden ter ere van het 75 jarig jubileum van de HAMOVE (Hengelose Auto en Motorvereniging)
Het doet mij aan een ridder op een motor denken die een rondje om de kerk gaat doen.

In Zelhem knielt een jongetje om met zijn knikker om op de knikker van zijn tegenstander te mikken, hij knijpt één oog dicht om zuiverder te kunnen mikken.
Het aandoenlijke beeldje staat in een plantsoentje voor de plaatselijke JUMBO.

Eveneens in Zelhem staat een zwart/wit danspaar aan de Hummeloseweg.
Strak, zonder franje, in gedachte hoor ik tangomuziek



En tenslotte in een perkje in Almen een beeld van twee, versmolten personen in een hartvorm. Het bijzonder van dit beeld vind ik dat het een heel ander beeld geeft, als je eromheen loopt


“Zomaar” wat beelden uit Achterhoekse dorpen.
Om kunst te kijken, te beleven, hoef je niet altijd naar een museum te gaan: kunst is soms ook op straat te zien!

In de lucht

Op 23 juli jl schreef ik een blog over wolkenluchten mét foto’s én 2 schilderijen van wolkenschilder bij uitstek Jacob van Ruisdael.

In dit blog wil ik u laten zien wat ik in de lucht ooit zag.
Apart wolkenformaties, misschien heb ik (te?) veel fantasie, soms zie ik “iets” in een wolk; de 2 vraagtekens vind ik erg duidelijk, het lijnenspel in de lucht ook, (vóórdat de foto lukte leek het net een boter-kaas- en- eierenspelletje in de lucht) de blaffende hond is misschien voor sommigen van u wat vergezocht.

Verder zijn er de “normale” dingen in de lucht; een vogel, een vliegtuig, een vlieger, een parachute en een paraglider.

Een foto maken van een vliegtuig in de lucht, gewoon met mijn simpele telefoontje lukte niet,


dus ik heb een foto van een vliegtuig van vroeger, waarin ik in deze moderne tijd ( als passagier) ooit vloog” een Dakota DC 3 erbij gezocht ( ik vloog met de Dutch Dakota Association, een belevenis op zich)

Een foto van een hete luchtballon kon ik wel maken, maar tegelijkertijd wilde ik u de vele ballons in de lucht in Turkije laten zien. Ooit ballonvoeren we daar; heel vroeg opgestaan, het was nog donker, in een busje naar een plek waar tientallen ballonnen klaargemaakt om de lucht in te gaan: Cappadocië (staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco)  Met het aanbreken van het licht zag je ze om je heen, één voor één kozen ze het luchtruim, tot de onze ook ging; zo fascinerend boven een heel bijzondere landschap.

Eén ballon in de Hollandse lucht en velen boven Cappadocië!

Tot slot een spreuk met het woord “lucht”

“Een gat in de lucht springen”
Hetgeen “ongeremd” enthousiast zijn betekent.
Een ontzettend BLIJ iets, dat ik u allen toewens: dat u iets meemaakt om een gat in de lucht van te springen!

Een tuin

Dit weekend waren we bij familieleden in een ander gedeelte van Nederland en genoten we er van hun gezelschap en het weer.
We hebben bijna het hele weekend in de tuin kunnen zitten

Een tuin met veel eetbaars; vijgen, appels, paprika’s, tomaten, komkommerkruid (de jonge blaadjes zijn heerlijk in een dressing, bij komkommersalade en de fijngehakte blaadjes zijn ook lekker in  de soep, bij vis, en bij eiergerechten) en Echinacea (een kruid dat gebruikt wordt om de duur van verkoudheden en griep in te korten en om de symptomen ervan, zoals keelpijn, koorts en hoest, te verminderen) én een volle, heerlijk uitziende drankdispenser met komkommer, water kruidenblaadjes en citroen (goed voor de dorst bij dit warme weer)

In de tuin ook dieren, van hen zelf (een poes) én elders (verscholen) een buurpoes; passanten, zoals spinnen, wellicht egels ( getuige het egelhuis) vogels (getuige een birdfeeder) wormen (wormenhotel om te composteren) en insecten (insectenhotel).

Vóór het hoge raam, naar buiten kijkend een konijn én een zwaan

En achterin de tuin een, zich omhoog slingerende hop boven een natuurlijke, niet stinkende, compostbak.

Er zijn  hoekjes in de tuin met leuke ornamenten; de poes op de kraan, de hele oude (van familie geërfde tuinhaard) de plantentafel zonder plastic maar mét terracotta bloempotten en 2  kruiken overgroeid door muurleeuwenbekjes.

De (voor) deur is uitnodigend en bij de achterdeur staan klompen om even naar buiten te kunnen lopen.


Een tuin waarin je je senang voelt maar die, volgens de eigenaars, nog lang niet “af” is

De klimmende bladhoudende, dieppaarse ipomea

Maffe dingen (uit Gelderland)

Lezers lieten me weten genoten te hebben van mijn  rubriek “maffe” foto’s, dus ik heb nu een selectie gemaakt van mijn “maffe foto’s voornamelijk gemaakt in de provincie Gelderland”.



De streekvlag van de Achterhoek kom je overal tegen, ook op sokken!
Hebben we hier (N.H.) veel buurtbibliotheken in voortuinen, zijnde kleine kastjes met een deurtje, in de Achterhoek hebben ze een Boombieb!

Over de Gelderse plaats Zelhem gaat het verhaal dat er vroeger een kruidenvrouwtje woonde, die ziektes kon genezen. Het verhaal werd aangedikt en aangedikt en “opeens” werd het een heks die altijd omgekeerd op haar bezemsteel zat en DUS, tegen de kerktoren aanvloog; ze verloor daarbij haar klomp zodat ze overal afgebeeld staat met maar één klomp. Ze hangt in Zelhem in de lucht, staat afgebeeld op vlaggetjes, is uitgesneden in de prullenmand én hangt als versiering tussen de Achterhoekse vlaggen in.

In Doesburg staat op een grootgebouw een jongetje afgebeeld die met zijn autootjes speelt, op het parkeerterrein ervóór staan échte auto’s wat het tafereel nog leuker maakt!

Zeker geen Achterhoeks, maar vernederlandst Engels ( to the loo=naar de toilet) is dit bordje dat ik zag in de hal van een Horecagelegenheid in Doetinchem

Ergens voor een huis zagen we deze 2 houten voorwerpen staan. Nog steeds geen idee wat het zijn!
(Als u het weet hoor ik het graag)

Dit lijkt een “gewoon” meisje te zijn die op haar (ouderwetse) schoolbank in slaap is gevallen, het is een tafereel in museum More (Gorssel) Het meisje is een beeld en ze is verre van gewoon, haar ene arm is veel langer en harig als een mannenarm.

Ook “aparte kunst” in een voortuin, geen idee wat een vrouwenhoofd (mét hoed) te maken heeft met slakken, maar ze staan samen op een bankje én er is nog een (kunst)slak op de grond naar haar onderweg

In de Achterhoek hebben de sportclubs leuke prijsjes; ik hoorde van een clubtoernooi waarvan de winnaar 1 maand lang de parkeerplaats het dichtst bij de kantine mocht gebruiken en ook de prijs op dit aanplakbriefje heb ik HIER ( in N.H.) nog nooit gezien.

Dit schaap is er één van twee die in een parkje staan; ik vind deze een bijzonder agressief hoofd hebben, terwijl het andere schaap een schaap is, zoals een schaap hoort te zijn, wollig en vriendelijk

Tenslotte een poes op een muur in Zutphen; een vredelievende poes, zo te zien want hij kan naast (een weliswaar gekleide versie van) een koolmees zitten zonder agressief te doen.
De koolmees kijkt een andere kant op onder het motto “Wat ik niet zie is er ook niet”.

Gelderland, een geweldige provincie om in te zijn!

Samen

Er zijn dieren die samenleven, omdat ze dat willen of, omdat wij mensen ze bij elkaar gezet hebben.

Dieren zoals koeien, schapen, geiten, alpaca’s zetten wij bij elkaar en we gebruiken ze voor vlees, melk, vacht of huid

Huisdieren, hebben we voor de “gezelligheid” soms een paar, omdat wij nogal eens weg zijn en ze dan elkaar als gezelschap hebben.

Er zijn ook dieren die van nature samen leven, zoals mieren (kolonie), bijen en vogels (zwerm) vissen (school)

Er zijn ook mensen die samenleven: als gezin, in een commune, in een studenten- of bejaardenhuis, soms eigen keus , soms gedwongen door de omstandigheden

En er zijn mensen die alleen leven, als vrijgezel, mensen die gescheiden zijn en mensen die alleen leven omdat hun partner is overleden -weduwe/weduwnaar.

Mensen die “in the middle of nowhere” wonen, in een dorp, stad of metropool hun domicilie hebben. Vrije keus of gedwongen door de omstandigheden


Maar ook als je als mens alleen bent, ben je samen



Icons

Het vroegere Hilversumse Raadhuis, gebouwd omstreeks 1766  (vanaf 1851 Raadhuis genoemd) werd, nadat het nieuwe Raadhuis, ontworpen door  architect W.M. Dudok, in gebruik genomen was, een museum (1931). *)
Nu het Goois Museum.

We hebben er al verschillende fototentoonstellingen bekeken en gisteren was de beurt aan ICONS,  de eerste overzichtstentoonstelling van fotograaf William Rutten (1970-  )


Persoonlijk heb ik niet zoveel met  beroemdheden. In mijn ogen: gewone mensen met een ongewoon beroep (zanger, acteur, komiek)
Dus om “beroemdheden” te zien zou ik niet naar deze tentoonstelling toe gegaan zijn.
Wat me wel fascineert is hoe een portretfotograaf of portretschilder de mens vereeuwigt.

Foto’s bij een zang- of toneeloptreden zijn momentopnamen van een zanger of acteur die met zijn (haar) beroep bezig is.

Iemand die je daarentegen  “neerzet” met een bepaald achtergrondje, of juist niet; die je bepaalde dingen laat aantrekken (of juist niet); waarvan je alleen het hoofd laat zien of het hele figuur, daar zit een gedachte achter.

Dat kán de gedachte van de opdrachtgever (platenmaatschappij, filmindustrie o.i.d.) zijn, het kan ook “iets” van de fotograaf of portretschilder meegeven of “iets” van de geportretteerde.
Daarom wilde ik wel deze tentoonstelling bezoeken.

Ik heb er alleen foto’s gemaakt van mensen waar ik “iets bijzonders” in zag, zoals Stefani Joanne Angelina Germanotta beter bekend als Lady Gaga, behalve zangeres ook mannequin (2011) op de catwalk en met vaak bijzondere creaties aan.
De zwart/wit foto laat mij een andere lady Gaga zien, dan wel niet ingetogen, maar toch…..anders dan
een foto die overigens ook op deze tentoonstelling hangt.


Natuurlijk is de foto van Gordon als Lady Di “anders” dan …. wat dan ook, maar deze nam ik ook omdat hij in het trappenhuis hing en het daardoor een aparte trappenhuisfoto (van mij) werd. Een ander kiekje van een voornamelijk glazen trappenhuis laat een stuk kerk van naast het museum zien

Dan een paar foto’s van, wat de meeste vrouwen, sexy mannen vinden, hier staan ze nou niet bepaald sexy op de foto: twee met open mond en ééntje van wie de kleding misschien ooit passend was.

Ook een foto van Adrianus Marinus (Adri) Kyvon beter bekend onder zijn artiestennaam André van Duin, komiek, revueartiest, acteur en zanger.
Een man, vaak met toeters en bellen, gekke hoedjes en props, maar hier zonder franje; puur



De foto van Nick en Simon intrigeert me; zijn de (achtergrond) deuren symbolisch?
Of het de bedoeling was weet ik niet maar het lijken me een 2 individuen foto, geen duo foto!

En tenslotte Henny Vrienten( 1948-2022) ooit lid van de popgroep Doe Maar (niet vanaf het begin) en later, met zoon Xander, de huisband van (laatste seizoen) De Wereld Draait Door vormend.  
En in die tussentijd actief als componist, gitarist, bassist, pianist en zanger.
Hij stierf in april dit jaar en liet Nederland vele bijzondere composities na en als het waar is wat hij ooit schreef (tekst Bandje in de wolken) dan….

“Als mijn adem op is, het gedaan is met mijn leven, reis ik naar de hemel toe om een concert te geven, want ik was nog lang niet klaar, mijn bas niet uitgeklonken. Ik klop aan en meld me daar bij het bandje in de wolken.”

speelt hij nu in de hemel!
Zoals hij op deze foto zit te spelen, zou hij nu ” daar boven” kunnen spelen

In de hal van de tentoonstelling staat een glazen doos, daarin kunnen bezoekers hun ingevulde kaart stoppen.

Op de kaart, die aan het begin van de tentoonstelling wordt uitgereikt, kun je een “beroemdheid” invullen die je op de tentoonstelling “gemist” hebt.
Als de foto wél door fotograaf Rutten gemaakt is, kan de gelukkige (als hij uit de doos getrokken wordt) de foto thuis krijgen.

Deze tentoonstelling is nog te zien t/m 18 september, dagelijks van 11.00 tot 17.00 uur




*)Nog wel met trouwlocatie

Alleen

Voor het woord “alleen” zijn vele synoniemen en begrippen
Door middel van foto’s (van mezelf en familie) probeer ik een paar van die begrippen in beeld te vangen


niets anders dan dat

Buitengesloten

onvergezeld

In z’n uppie

Afgezonderd

met niemand samen

Enig

afgelegen

Afgezonderd van anderen

enkel

onbewaakt

slechts
Eén

En ten slotte een spreuk:

Nederlandse wolkenluchten

Van oudsher is Nederland bekend om haar wolkenluchten, het schijnt iets te maken te hebben met de koude lucht uit zee die tegen warmere landlucht aan zou botsen.

Eén van de eerste Nederlandse schilders die zich toelegde op het schilderen van wolkenluchten was de  17e eeuwse Haarlemse schilder (tekenaar en etser) Jacob van Ruisdael (1628-1682).
Reden waarom kunstenaars wolkenluchten Ruisdaelwolken noemen.

Twee Ruisdaelschilderijen, beide omstreeks 1670 geschilderd: De molen bij Dordrecht en Gezicht op Amsterdam (vanaf de steigers van het Nieuwe Stadhuis)

Ik ben in mijn (en familie) foto’s gedoken om wat wolkenfoto’s voor dit wolkenblog uit te zoeken.

Wij Nederlanders schijnen de meeste namen voor wolken hebben, zoals stapelwolken, schapenwolkjes, regenwolken, donderwolken, vederwolken …..etc

Om “aan te tonen” dat er ook in het buitenland mooie wolkenluchten kunnen zijn heb ik ook een paar “over de grens” wolken erbij gedaan.

Ik begon dit blog met 2  wolkenschilderijen en ik eindig dit fotoblog met een zolderraam met wolkjes;

is het geen pláátje?