Straatkunst

Soms zie je in een stad of dorp een “kunst” werk; echt of nep, het verfraait de plek en raakt je soms.
Het staat voor lang of is tijdelijk, soms wast de regen het weg of vergaat het, dan is het een verfraaiing zo lang het duurde; geniet ervan als je het ziet.

Een aantal van deze “kunstwerken” heb ik gefotografeerd en laat ik nu in dit fotoblog zien.
Ook als reminder; kijk eens wat vaker om je heen (in plaats van op je mobiel) zie hoe mooi het ergens kan zijn. Niet alleen in de natuur maar ook in een (drukke) stad of dorp.

Zoals straattekeningen;

zijwanden van een tunneltje ( in Ruurlo);

een van Gogh-verkeerszuiltje in Weesp; een vermomd elektriciteitskastje in Naarden en één in Laren (met de St Jansprocessie erop);

en kunst op een industrieterrein in de Achterhoek;

een beschilderde silo én de IJssel geschilderd op een muur in een straatje in Zutphen.

Kunst kan ook een bord zijn, zoals hier een bord om een werkkamp, dat in 1937 in de Gelderse buurtschap Wittebrink, nabij Hummelo, werd gesticht, te herdenken.

En tenslotte…. een gedicht op een huis.

Allemaal kunstuitingen om blij van te worden!

Huisjes

Huizen zijn gebouwd om er in te wonen, een dak boven je hoofd te hebben, je veilig in te voelen, om een plek voor jezelf en de jouwen te creëren.


Huisjes ( de kleinere vorm) doen “soms” hetzelfde voor dieren. Wij mensen maken een woning voor dieren: voor vleermuizen, vogels, hamsters of bijen.


Sommige miniatuurhuisjes die we tentoonstellen hebben een andere “taak”, om een camera te vermommen, of voor een bericht in te verstoppen voor geocaching bijvoorbeeld.
Of ze hebben helemaal geen taak, zijn ze alleen voor versiering.

Mij fascineert hoe wij mensen, onze tuinen “versieren”.(Ik schreef al eerde over tuinbeelden)
Deze keer ben ik in mijn fotoarchief gedoken om u allerlei soorten “huisjes” te laten zien

Er zijn ook konijnen”huisjes” Eigenlijk horen in dit blog geen konijnenhokken thuis, maar dit is een uitzondering: het ziet er toch echt uit als een huisje voor dieren!

De 2 eerste zijn vleermuiskasten, dan twee soorten bijenkasten

.. én tenslotte twee geo caching bergplaatsen die op vogelhuisjes zonder invlieggaten en mét sloten lijken.

Een apart cameraverstophuisje en 2 huisjes, waarvan ik denk: just-for-fun

In december zag ik 7 Kersthuisjes”: In ieder huisje een mini kersttafreel, ’s avonds verlicht.

Engeland

En in het buitenland (Engeland) huisjes aan een gevel om een oud miniatuur dorp aan te kondigen (een soort Madurodam maar dan anders)

Iemand liet me een vogelhuisje, voor zijn verjaardag gekregen, zien; het moest nog opgehangen worden (nú een jaar later nog steeds!) Het is speciaal voor roodborstjes ( we weten dus nog steeds niet of roodborstjes ook daadwerkelijk daarin gaan nestelen óf een ander soort vogeltje)

En tenslotte huisjes als kunst! Door een gaatje in een deur maakte ik deze foto van “groeihuisjes”, allemaal in bloempotten. Uitleg: de kunstenaar wilde het idee geven dat de huisjes zouden kunnen opgroeien tot volwaardige huizen (om de woningnood te lenigen?)

Bloeit NU: wisteria

De Wisteria sinensis, (blauwe regen) de naam zegt het al komt oorspronkelijk uit China. Deze houtige slingerplant kan tot 20 meter hoog klimmen en tot 10 meter breed worden en wordt meestal tegen muren en pergola’s  geplant. In de wilde natuur heeft de wisteria bomen nodig om tegenop te klimmen (zie foto die ik maakte in het Nat.Bomenmuseum) De zaadjes uit de peulen van de blauwe regen zijn zeer giftig en kunnen tot ernstige maagdarmstoornissen leiden en het sap van de plant kan ogen heftig irriteren.

Wisteria floribunda is de Japanse blauweregen, is een houtachtige, bladverliezende klimplant waarvan de eerste omstreeks 1830 vanuit Japan naar de Verenigde Staten gebracht en van daaruit zijn opmars naar de rest van de wereld maakte

gemaakt in het Nationaal Bomenmuseum

Er is ook een wisteria sinensis Alba, een witte regen, deze plant heeft een sterkere geur, krijgt pas na 4 jaar haar eerste bloemen en heeft vaak een grillig gevormde stam.

De wisteriaplant kan tientallen tot zelfs honderden jaar oud worden.
Ik zag en fotografeerde ze, meestal langs gevels omhoog klimmend

Ook bestaat er de gouden regen, Laburnum watereri vossii, dat is een treurboom die bloeit in juni. De Gouden regen is een van de weinige treurbomen met bloemen.
De blauwe- en goudenregen zijn aan elkaar verwant, maar behoren niet tot hetzelfde geslacht. 

Deze foto is NIET van mezelf, want de gouden regen bloeit pas in juni!

Tegenstellingen in het bos

In de lente een paardenbloem in het bos op een bedje van herfstbladeren.

Een regenplas in het bos en op dezelfde dag een zonnetje (door de bomen die nog weinig bladeren hebben)

Dood vermolmd hout met een holte en daarin een dood meesje, terwijl om ons heen de levende vogels fluiten en..

… gezaagd hout met een “mensenstempel”, met een wit stuk schimmel én met eruit lopende hars

Een omgevallen boom met de wortels met zand en daarin een holte, en de stam waarin is gezaagd op een manier waarvan ik het nut niet zie!

(Alle vier de foto’s zijn van dezelfde omgevallen boom!)

Een vlakke bosweg en een stukje verder een kuil met een oplopend stuk.

Een “natuurlijke” stomp hout en een stomp hout met “mensenletters”
Er was op één boswandeling zoveel te zien!
Vandaag verdiepte ik met in de tegenstellingen


Doorn: Nationaal Bomenmuseum

Al eerder (2020) schreef ik over dit  prachtige openlucht ”museum” een bomentuin (aboretum), met bomen ooit bij elkaar “gespaard” door de Duitse inktfabrikant Max Th.van Gimborn.
Na zijn dood kreeg de Universiteit Utrecht ( in 1966) deze tuin in beheer: zij droeg de tuin op haar beurt in 2009 over aan de Stichting Von Gimborn Arboretum.

Bezoekers kunnen een kaartje kopen in de automaat en zo lang ze willen de tuin door dwalen.
Hetgeen wij onlangs weer deden.

In mei is het rhododendron- en azaleatijd, een ware kleurenpracht aan struiken.

Maar er zijn ook bomen en struiken wat bescheidener van kleur, zoals de wilgbladige peer met hangende takken, grijze bladeren en witte bloemen;

de zakdoekjes-of  vaantjesboom, een bladverliezende middelgrote boom, waarvan de bloemen nu grotendeels waren uitgebloeid(de bloem op de grond zag er nog fotogeniek genoeg uit)

en de Erica arborea Alpina oftewel de boomheide, hei die zo’n 2 meter hoog is

We kwamen ook 2 dieren tegen; een groene kleine kikker, die veel moeite had door het hoge gras  van ons weg te springen én een vliegende meikever, die bij mijn lief in zijn nek landde.


Hij redde hem uit zijn nek en zette hem op ons plattegrondje, zodat we hem eens goed bekijken konden. Een bijzondere kever met grote waaiervormige antennes. Het beestje was op de juiste tijd hier zichtbaar ; MEI!

De lager dan ooghoogte aangebrachte soort “vogelkastjes” bleken bij nadere observatie voor bijen bedoeld te zijn.

Bomen en struiken zijn vaak mooi door hun vorm en bladerpracht

of hun bloemen


Hier in Doorn staan ook bomen die bijzonder zijn door hun vele stammen, hoe die gevormd zijn en in welke vorm ze waarheen leiden.

Hoewel het mei is, zagen we ook een paddenstoel, en niet zo’n kleintje ook; een door de natuur gemaakt kunstwerkje

Dit bomenmuseum is een echte aanrader in alle tijden, maar de maand mei is wel het uitbundigst.

Tip: Op zondag 15 mei is in het Bomenmuseum (openlucht) een Natuur- en ambachtmarkt:
kramen met ambachtelijke en natuurlijke producten, kinderactiviteiten en eten en drinken.
Van 10.00 toto 17.00 uur
Adres: Velperengh 13, 3941 BZ Doorn

Koeien in het gras, ganzen in de p(l)as

Een vrouwelijk rund is een koe, een mannelijk rund een stier, (of een bul) een jonge koe is een kalf.  
Jongvee vanaf een jaar oud heet pink, vanaf zo’n vijftien maanden (de leeftijd waarop ze gedekt of geïnsemineerd worden), wordt het dier een vaars genoemd.
Een gecastreerde stier is een os.*)

Toen we in een stal gingen kijken (om foto’s te maken) hoorde ik een mevrouw zeggen: “Het zijn wel sportschoolkoeien“! Inderdaad dit soort koeien was mega gespierd!
Maar de meest gespierde van allemaal was de stier:

En dan de ganzen, in deze tijd met jongen. Het leuke van dit soort vogels is dat ze “oppas” hebben: “tantes” passen op de kleintjes terwijl ma “even” tijd voor zichzelf kan nemen.
Een mannelijke gans heet ganzerik (of gent of gander), een jong gansje heet een ganzenkuiken en een vrouwelijke gans heet gans.



*) Er bestaan nogal wat woorden voor gecastreerde dieren die ik niet kende.
Van een paard – ruin wist ik het en ook van een haan – kapoen ( inderdaad die van “Sinterklaas kapoentje”)
Maar van een ezel – oen of kluns
van een varken – barg ( ook wel borg)
van een bok – weer
DIE namen kende ik niet!

Koningsdag 2022


Eerst de voorbereiding

Dan de (kinder) vrijmarkt

En natuurlijk is er eten en drinken

Versiering is er volop, en ook mensen hebben zich met oranje uitgedost en zijn er kinderen verkleed

Niet iedereen vond de drukte even leuk, sommigen zochten een “rustig” plekje

Er was ook sport…. racesport

Er was genoeg te doen, ook voor de kleintjes en

er was muziek!


Het is in een boerendorp dus een tractor mag zeker niet ontbreken, een foodtrekker, ééntje met tekst

Toch is zo’n dag ook weer snel voorbij en moet er worden opgeruimd en ingepakt

En ’s avonds is er in een naburig dorp een Taptoe

met, als slot, 2 coupletten van het Wilhelmus; de hele, volle tribune staat op en zingt mee

kippenvel

Vóór Pasen, mét Pasen en verder..

Zo’n 2 weken vóór de Pasen: bloesem én sneeuw op een (onder de bomen) geparkeerde auto

Een fotoblog met ontwakende natuur

Hondsdraf en speenkruid bedekken de aarde, die voorheen nog bedekt was met dode bladeren.

Jonge dieren net geboren: kalfjes, nog wiebelig op de dunne pootjes; lammetjes, drinkend bij ma ooi ;een broedende, moeder wordende duif en een vlinder die haar vleugels in de zon laat drogen, na overwinterd te hebben als pop.

Geknotte bomen, kaal met alleen stammen en dan opeens….. groene puntjes, die rap groter worden, nog even en de boom is weer “compleet”!

Kabouters wakker wordend uit winterslaap?
Ze bestaan (vermoedelijk) niet echt, maar in dit fotoblog staan ze symbool voor de wonderen die er in deze tijd gebeuren:

Een stuk grond, wat dode bladeren en dan opeens….. een soort verfomfraaid “kooltje” dat omhoogschiet en een volwassen plant wordt; een wonder toch?

En verder………………..

Over 7 weken is het Pinksteren met tere, lila Pinksterbloemen!

“Aparte” Kunst

Al eerder maakte ik een blog over “maffe” dingen die ik gefotografeerd heb, “gewoon” wandelend door het leven (5.3.2022)

Zo zijn er ook vreemde, mooie, aparte dingen die ik bewust opzoek: KUNSTuitingen
Soms met grote, soms met kleine K.

Ik ga naar tentoonstellingen van mensen waarvan IK vind dat ze mooie dingen maken. Soms zijn dat de “bekende” dingen, die je bv ziet als je naar het Rijksmuseum gaat. Maar vaak ook wordt je verrast door dingen die misschien minder bekend zijn, maar daarom niet minder mooi.

Ik wil u, in dit blog, die kunstuitingen laten mee beleven, maar dan zonder info: zonder de achtergrond, de materialen, de namen van de makers. Alleen maar plaatjes van (wat ik vind en u misschien ook wel) “opmerkelijke” kunst

Zoals een straattekening,

en “beelden”, die je  “zomaar” op straat of in een park tegen kan komen,

beelden, die amper “ruimte” innemen en beelden die veel ruimte innemen

én “beesten” die buiten staan in andere proporties dan “normaal”.

Kunstwerken, geïnspireerd  op de natuur, staand of hangend op (schilders) doek en van doek (denim)


Soms is de ruimte waar de kunst in hangt een “kunstwerk” op zichzelf.

Door voorbij het “echte” te zien  kunnen kunstenaars soms een interpretatie geven die wonderlijker is dan de realiteit

En tot slot een “gemaakt iets” door mijn lief, van een door mij gevonden tak, die “zomaar” in het bos lag en waar ik een gezicht in zag: “kunst” met een mini k.

Er is zoveel moois, en soms is het door mensen gemaakt (soms ook niet)

Aparte(maffe)dingen.

Soms zie je iets dat “vreemd” is. Als ik mijn camera bij me, fotografeer ik het.
Dit fotoblog gaat over “vreemde dingen” die ik ooit zag.
Laten we maar beginnen bij dieren die ergens NIET horen

2 kippen in een bloempot, een kat slapend in een kattenbak (die bedoeld is om behoeften in te doen) een kat duttend in een kippenhok, een verfromfraaide Vlaamsegaai op een fietsmandje, een muis in een vetballenhouder en een lammetje dat naar binnen wil.

Nog meer  foto’s met dieren, met deze keer: een paard als schemerlamp, een grafpoes met de stralen van boven op haar gericht en een verkeersbord waarop een hond met schoenen aan.

Er zijn ook “vreemde dingen” door mensen gemaakt;  zoals een ton met een doorkijkgat erin in de vorm van een cello, een arm met hand die uit een vijver komt en schilderijen van Willem van Oranje in moderne vorm ( met zonnebril  op) en “Meisje met parel” van Vermeer die aan het bellenblazen is.

De natuur kan er ook wat van: het verschijnsel ijshaar, een omhoog staande ijspegel, een lang in het water gelegen golfbal met mosselen erop of een, in de sneeuwtak hangende sneeuwvorm, waar ik een pastalepel inzie

En er zijn “rare” dingen die als ze ECHT én op die plaats zouden zijn, best wel gevaarlijk zouden zijn, zoals een ECHT kanon ( onder zichtbare munitie) in een voortuin, een geparkeerde raket op straat en een hijskraan met zijn voorwielen in de lucht.
Niets getruct, gewoon gezien en gefotografeerd zoals ik het zag.

Kunstenaars kunnen ook vreemde dingen maken, dat heet KUNST, ook daar zijn “vreemde” voorbeelden van. Maar dát wordt een andere keer een ander blog!